Relaties
alle pijlers
Hoe het uitmaken...
woensdag 16 december 2020 om 11:36
[EDIT]Ik weet het nog steeds niet zeker, dus ik ga het vooralsnog niet uitmaken.[edit]
Tekst was:
als m'n ouders enorme fan van hem zijn?
Ik ben sowieso al vaak de boeman als er iets is tussen mij en mijn vriend. Ze kiezen altijd voor hem, vooral m'n moeder. Ik moet dit of dat gewoon niet doen, of juist wel.
Ik weet vrij zeker dat ze het niet zullen snappen, ook al leg ik het hele verhaal uit. Ze zullen zeggen dat ik het moet proberen (terwijl ik dat al jaren doe), en dat we in relatietherapie moeten ofzo.
Ik ben al jaren niet echt gelukkig. Ik heb een lijstje gemaakt met wat ik niet leuk vind aan mijn vriend. Dat is een behoorlijk lange lijst. Eén punt is bijv dat hij al jaren enorm snel geïrriteerd raakt en zo reageert als ik iets zeg, of hem ergens op wijs. Hoevaak dit gebeurt is niet normaal. Er is dan ook geen enkel gesprek mogelijk over bepaalde onderwerpen.
Er is al jaren geen seks meer. Ik vind hem seksueel absoluut niet aantrekkelijk. Hier heeft hij zelf voor gezorgd. En zo nog een aantal andere dingen.
Maar... ik vind het doodeng om het uit te maken. Mijn hele leven gaat veranderen. En daar ben ik bang voor, omdat ik niet goed weet hoe het dan gaat verlopen. Nu is het gewoon zoals het is. En dat vind ik fijn. Ik weet niet heel zeker of ik het écht wil, het uitmaken. Bij mijn ex was ik er op een gegeven moment écht klaar mee en toen heb ik zonder er al teveel over na te denken de relatie verbroken. Ook toen woonde ik samen en hadden we al jaren een relatie. Dat gevoel van het echt zat zijn heb ik nu niet. Ik twijfel echt heel erg of ik er goed aan zal doen. Want op zich als ik zo door zou moeten als nu vind ik dat prima. Ik ben het gewend.
Ik weet het gewoon niet. Soms wil ik dat de keuze voor mij gemaakt word. Maar dan zou ik nooit meer terug kunnen naar nu.
Tekst was:
als m'n ouders enorme fan van hem zijn?
Ik ben sowieso al vaak de boeman als er iets is tussen mij en mijn vriend. Ze kiezen altijd voor hem, vooral m'n moeder. Ik moet dit of dat gewoon niet doen, of juist wel.
Ik weet vrij zeker dat ze het niet zullen snappen, ook al leg ik het hele verhaal uit. Ze zullen zeggen dat ik het moet proberen (terwijl ik dat al jaren doe), en dat we in relatietherapie moeten ofzo.
Ik ben al jaren niet echt gelukkig. Ik heb een lijstje gemaakt met wat ik niet leuk vind aan mijn vriend. Dat is een behoorlijk lange lijst. Eén punt is bijv dat hij al jaren enorm snel geïrriteerd raakt en zo reageert als ik iets zeg, of hem ergens op wijs. Hoevaak dit gebeurt is niet normaal. Er is dan ook geen enkel gesprek mogelijk over bepaalde onderwerpen.
Er is al jaren geen seks meer. Ik vind hem seksueel absoluut niet aantrekkelijk. Hier heeft hij zelf voor gezorgd. En zo nog een aantal andere dingen.
Maar... ik vind het doodeng om het uit te maken. Mijn hele leven gaat veranderen. En daar ben ik bang voor, omdat ik niet goed weet hoe het dan gaat verlopen. Nu is het gewoon zoals het is. En dat vind ik fijn. Ik weet niet heel zeker of ik het écht wil, het uitmaken. Bij mijn ex was ik er op een gegeven moment écht klaar mee en toen heb ik zonder er al teveel over na te denken de relatie verbroken. Ook toen woonde ik samen en hadden we al jaren een relatie. Dat gevoel van het echt zat zijn heb ik nu niet. Ik twijfel echt heel erg of ik er goed aan zal doen. Want op zich als ik zo door zou moeten als nu vind ik dat prima. Ik ben het gewend.
Ik weet het gewoon niet. Soms wil ik dat de keuze voor mij gemaakt word. Maar dan zou ik nooit meer terug kunnen naar nu.
anoniem_63c47c11b8681 wijzigde dit bericht op 10-01-2021 12:04
3.00% gewijzigd
woensdag 16 december 2020 om 16:34
AudiR8 schreef: ↑16-12-2020 15:14Is het dan echt waar dat je eerst jezelf leuk moet vinden/jezelf echt moet accepteren alvorens je echt verliefd kan worden op iemand?
Als ik het zou zeggen ben ik op zich best tevreden met mezelf. Ook al ben ik lelijk. (Objectief gezien.) Ik heb daar geen probleem mee. Ook niet met het feit dat ik niet de meest slimme persoon ben. Het zij nu eenmaal zo.
Dat is zeker geen voorwaarde om verliefd te worden, maar wel om een partner te vinden die bij je past en goed voor je is. En dus ook waarom het een slecht idee is op dit moment met een andere vent aan te pappen.
Als je denkt dat je relatie nog kans van slagen heeft: relatietherapie. Dan kom je er wellicht samen uit, of je krijgt de bevestiging dat het echt niet werkt en dan ben je van je twijfel af.
En verder: schrijf je in bij de woningbouwvereniging en zoek hulp bij (bijvoorbeeld) de huisarts. Je zegt aan de ene kant dat je jezelf wel redt, maar ook dat je te dom bent om op jezelf te wonen Dat vind ik bijzonder..
Hoe dan ook: kom uit die slachtofferrol, dat is super irritant.
Ik heb ook een relatie beëindigd die nog een stuk minder vervelend was dan die van jou met een man waar mijn ouders ook dol op waren. En ja, dat is eng en moeilijk en het kost even om weer op je pootjes terecht te komen. Maar mijn ouders zien mij echt liever gelukkig dan ellendig. En als jouw ouders dat niet voor jou willen kun je misschien beter ook meteen afstand nemen van je ouders.
ladida1981 wijzigde dit bericht op 16-12-2020 16:37
Reden: Irritante spelfout
Reden: Irritante spelfout
3.16% gewijzigd
woensdag 16 december 2020 om 16:35
Zo he. Misschien een goed idee om mensen die jou nog proberen te helpen een beetje aardig te woord te staan?AudiR8 schreef: ↑16-12-2020 16:25Zo goed als geen contact. Ben je autistisch ofzo dat je het zó letterlijk neemt? Alleen heel toevallig laatst weer eens, maar als dat niet zo was was het geen contact meer. Maar we hebben nog wel elkaars nummer, dus contact kan op ieder ogenblik. Dus het is niet helemaal "geen contact meer". Dat beschouw ik als je elkaar geblockt hebt en geen contact meer hebt gezocht over een langere periode.
Overigens blocken volwassen mensen elkaar niet als dat niet echt nodig is. Er zijn zat mensen die ik nooit spreek, maar toch echt niet geblockt hebt.
woensdag 16 december 2020 om 16:43
Jemig....AudiR8 schreef: ↑16-12-2020 16:25Zo goed als geen contact. Ben je autistisch ofzo dat je het zó letterlijk neemt? Alleen heel toevallig laatst weer eens, maar als dat niet zo was was het geen contact meer. Maar we hebben nog wel elkaars nummer, dus contact kan op ieder ogenblik. Dus het is niet helemaal "geen contact meer". Dat beschouw ik als je elkaar geblockt hebt en geen contact meer hebt gezocht over een langere periode.
Ik geloof niet dat ik hier nog iets bereiken kan. Graag gedaan hoor, ik vertrek hier.
woensdag 16 december 2020 om 16:52
Probleem is dat mijn ouders van niets weten. Die denken al jaren dat het wel koek en ei is tussen ons. Ze hebben geen idee hoe het nu werkelijk gaat in onze relatie. Dus het zou voor hen als complete verrassing komen. En daarom zouden ze er ook geen begrip voor hebben, ook al leg ik het hele verhaal uit. Ze denken dat het wel goed zit. En vaak hebben mensen dan moeite om écht te luisteren naar een ander en te horen wat diegene werkelijk zegt. Vandaar dat ik denk dat zij gaan zeggen dat ik het nog maar eens moet proberen, of dat we in relatietherapie moeten.Ladida1981 schreef: ↑16-12-2020 16:34Dat is zeker geen voorwaarde om verliefd te worden, maar wel om een partner te vinden die bij je past en goed voor je is. En dus ook waarom het een slecht idee is op dit moment met een andere vent aan te pappen.
Als je denkt dat je relatie nog kans van slagen heeft: relatietherapie. Dan kom je er wellicht samen uit, of je krijgt de bevestiging dat het echt niet werkt en dan ben je van je twijfel af.
En verder: schrijf je in bij de woningbouwvereniging en zoek hulp bij (bijvoorbeeld) de huisarts. Je zegt aan de ene kant dat je jezelf wel redt, maar ook dat je te dom bent om op jezelf te wonen Dat vind ik bijzonder..
Hoe dan ook: kom uit die slachtofferrol, dat is super irritant.
Ik heb ook een relatie beëindigd die nog een stuk minder vervelend was dan die van jou met een man waar mijn ouders ook dol op waren. En ja, dat is eng en moeilijk en het kost even om weer op je pootjes terecht te komen. Maar mijn ouders zien mij echt liever gelukkig dan ellendig. En als jouw ouders dat niet voor jou willen kun je misschien beter ook meteen afstand nemen van je ouders.
Natuurlijk zullen zij mij gelukkig willen zien, maar ze denken dat ik dat nu ben.
woensdag 16 december 2020 om 16:53
Ga jij eens even heel snel je mond spoelen met groene zeep! Doe je altijd zo asociaal tegen mensen die je willen helpen?AudiR8 schreef: ↑16-12-2020 16:25Zo goed als geen contact. Ben je autistisch ofzo dat je het zó letterlijk neemt? Alleen heel toevallig laatst weer eens, maar als dat niet zo was was het geen contact meer. Maar we hebben nog wel elkaars nummer, dus contact kan op ieder ogenblik. Dus het is niet helemaal "geen contact meer". Dat beschouw ik als je elkaar geblockt hebt en geen contact meer hebt gezocht over een langere periode.
Hou op met je zielige gedoe en maak wat van je leven. Doei.
woensdag 16 december 2020 om 16:57
Nou én.AudiR8 schreef: ↑16-12-2020 16:52Probleem is dat mijn ouders van niets weten. Die denken al jaren dat het wel koek en ei is tussen ons. Ze hebben geen idee hoe het nu werkelijk gaat in onze relatie. Dus het zou voor hen als complete verrassing komen. En daarom zouden ze er ook geen begrip voor hebben, ook al leg ik het hele verhaal uit. Ze denken dat het wel goed zit. En vaak hebben mensen dan moeite om écht te luisteren naar een ander en te horen wat diegene werkelijk zegt. Vandaar dat ik denk dat zij gaan zeggen dat ik het nog maar eens moet proberen, of dat we in relatietherapie moeten.
Natuurlijk zullen zij mij gelukkig willen zien, maar ze denken dat ik dat nu ben.
Jij moet ermee leven.
Je hebt geen toestemming nodig.
woensdag 16 december 2020 om 17:04
woensdag 16 december 2020 om 17:13
Maar maakt niet uit toch? Je doet sowieso al alles alleen en zonder hulp, dus gewoon lekker je gang gaan. Huisje huren, werk regelen en een nieuwe man aan de haak proberen te slaan.AudiR8 schreef: ↑16-12-2020 16:52Probleem is dat mijn ouders van niets weten. Die denken al jaren dat het wel koek en ei is tussen ons. Ze hebben geen idee hoe het nu werkelijk gaat in onze relatie. Dus het zou voor hen als complete verrassing komen. En daarom zouden ze er ook geen begrip voor hebben, ook al leg ik het hele verhaal uit. Ze denken dat het wel goed zit. En vaak hebben mensen dan moeite om écht te luisteren naar een ander en te horen wat diegene werkelijk zegt. Vandaar dat ik denk dat zij gaan zeggen dat ik het nog maar eens moet proberen, of dat we in relatietherapie moeten.
Natuurlijk zullen zij mij gelukkig willen zien, maar ze denken dat ik dat nu ben.
woensdag 16 december 2020 om 17:32
woensdag 16 december 2020 om 17:33
Nee.
woensdag 16 december 2020 om 17:37
het leven begint bij 40, dat heb ik zelf ook ervaren. Nooit spijt gehad. En mijn moeder had ook geen begrip voor mijn scheiding. Haar pech. De enige reden dat ik de relatie met haar goed heb willen houden waren mijn kinderen. Ik wilde haar haar kleinkinderen niet onthouden. Maar ondanks dat ik werkte ging zij wel bij mijn ex op onze kinderen passen. Ik mocht het uitzoeken
woensdag 16 december 2020 om 17:47
Dat gaat hem niet meer worden, want zij zal nooit uit elkaar gaan als er kinderen zijn zei ze.viva-amber schreef: ↑16-12-2020 17:40Wanneer To rond de 40 is dan mag ze wel opschieten wanneer ze nog iemand opa en oma wil maken.
Dus kunnen er nu geen kinderen komen want ze twijfelt aan deze relatie.
En voordat ze hier weg is en een andere stabiele relatie heeft opgebouwd is ze echt te oud.
woensdag 16 december 2020 om 18:12
Asjeblieft niet. Dat is niks voor die kinderen.viva-amber schreef: ↑16-12-2020 17:40Wanneer To rond de 40 is dan mag ze wel opschieten wanneer ze nog iemand opa en oma wil maken.
Dit is een blok tekst dat toegevoegd kan worden aan de berichten die je maakt. Er is limiet van 255 tekens.
woensdag 16 december 2020 om 18:48
Ik kan geen kinderen krijgen. (En dat is oké.)viva-amber schreef: ↑16-12-2020 17:40Wanneer To rond de 40 is dan mag ze wel opschieten wanneer ze nog iemand opa en oma wil maken.
woensdag 16 december 2020 om 18:51
Deze pijn dus.pokkewijf schreef: ↑16-12-2020 17:37het leven begint bij 40, dat heb ik zelf ook ervaren. Nooit spijt gehad. En mijn moeder had ook geen begrip voor mijn scheiding. Haar pech. De enige reden dat ik de relatie met haar goed heb willen houden waren mijn kinderen. Ik wilde haar haar kleinkinderen niet onthouden. Maar ondanks dat ik werkte ging zij wel bij mijn ex op onze kinderen passen. Ik mocht het uitzoeken
Ik weet zeker dat ze voor een andere keuze die ik binnenkort ga maken (die niet direct met mijn relatie te maken heeft) ook geen begrip heeft. Terwijl ik goede argumenten kan aandragen waarom ik het niet wil. Ik ben gewoon standaard de boeman in haar ogen.
