Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
zaterdag 25 juli 2009 om 13:05
quote:gianna schreef op 22 juli 2009 @ 20:16:
"In redelijkheid" betekende tot nu toe ook al dat hij er niet vandoor ging met de nieuw gekochte glazen die ik die week meegenomen had bij de Xenos voor 45 cent en ook niet dat hij de mooie theeglazen mee zou nemen en dat ik met de oude van zijn moeder (die hij meegekregen had toen hij op kamers ging) zou blijven zitten... Maar het betekende wel dat hij een aantal mooie borden meekreeg uit mijn bijna onuitputtelijke verzameling Regout. Hij liep hier echt te shoppen met zo'n lullig lijstje in week 2, alsof hij weer op kamers ging. Het lijstje vond ik later terug. Met erop: 'Keukenspulletjes, koffiezetapparaat, pak koffie (!!!!!)" enz... Dochter en ik heb er zelfs nog wat waxinelichtjes met houdertje bij gedaan, voor een romantisch samenzijn van hem met nieuwe vriendin... Aardig he...Echt gianna, je bent gek. Een koffiezetapparaat heb je zo bij de blokker en een pak koffie uit de supermarkt. Die kaarsjes neemt nieuwe troela maar mee. Ik zou hem niet eens uitzwaaien. Maar ja dat ben ik.
"In redelijkheid" betekende tot nu toe ook al dat hij er niet vandoor ging met de nieuw gekochte glazen die ik die week meegenomen had bij de Xenos voor 45 cent en ook niet dat hij de mooie theeglazen mee zou nemen en dat ik met de oude van zijn moeder (die hij meegekregen had toen hij op kamers ging) zou blijven zitten... Maar het betekende wel dat hij een aantal mooie borden meekreeg uit mijn bijna onuitputtelijke verzameling Regout. Hij liep hier echt te shoppen met zo'n lullig lijstje in week 2, alsof hij weer op kamers ging. Het lijstje vond ik later terug. Met erop: 'Keukenspulletjes, koffiezetapparaat, pak koffie (!!!!!)" enz... Dochter en ik heb er zelfs nog wat waxinelichtjes met houdertje bij gedaan, voor een romantisch samenzijn van hem met nieuwe vriendin... Aardig he...Echt gianna, je bent gek. Een koffiezetapparaat heb je zo bij de blokker en een pak koffie uit de supermarkt. Die kaarsjes neemt nieuwe troela maar mee. Ik zou hem niet eens uitzwaaien. Maar ja dat ben ik.
zondag 26 juli 2009 om 08:54
Sorry voor de laate reactie gianna, ja ben nog boos of eigenlijk weer boos en niet een beetje. Vorige week met ex afgesproken dat hij vandaag weer zou komen voor de kinderen. Ik ging daarmee acccoord in de veronderstelling dat hij gister moest werken. Kom ik er dus achter dat lamlul gewoon vrij is. Dus ik gebeld en gevraagd waarom hij niet meteen kwam, hij kan hier slapen en ik bij vrienden dus hij hoeft me niet eens te zien. Krijg ik allemaal lulsmoesen dat hij dingen moest regelen en blah die blah. Mijn reactie nou dan kom je daarna, maar neee hij bleef niet meer slapen. Ik was echt stomverbaasd, niet meer slapen????? nee niet bij mij nee, maar wel bij je kinderen, bedoel ben er dan niet eens bij. Om een lang verhaal kort te maken, kwam er dus op neer dat hij niet zaterdag al wilde komen omdat hij hier dan slapen moet WANT hij wil doos geen aanleiding geven om te denken dat....... Wat een verschrikkelijke klootzak is het toch, zet gewoon doos voor de kinderen en hij schaamt zich er niet eens voor.(ow dat ik zo aandring dat hij hier is voor de kinderen komt omdat hij ze in de afgelopen 6 weken 2 1/2 dag heeft gezien, en dat is inclusief vandaag)
Maar is nog meer. Ik heb nog een week met de kinderen en daarna zouden we wisselen, hij hier ik naar huis. Nu hoor ik dus dat hij geen vrij heeft, zijn twee weken. Heb dus gezegd dat als hij vandaag niet kan melden toch vrij te zijn, ik de kinderen mee naar huis neem. Het is volkomen onverantwoord om de kinderen hier te laten terwijl hij op zijn werk zit, hij moet minimaal een uur tijden voor hij hier weer is, als er wat gebeurt ben je altijd te laat en niet een klein beetje. Als ik weer thuis ben moet ik ook werken maar ben nooit meer dan tien minuten verwijderd van huis en ik heb een compleet support systeem achter me staan voor als er wel wat gebeurt. Heb wel even gezegd dat we het SAMEN aan de kinderen vertellen, want ik ken hem ondertussen en hij draait het zo dat ik de schuld krijg van hun verpeste vakantie. Ow en waarom heeft hij geen vrij?? Hij heeft geen dagen meer (opgemaakt door naar states te gaan) en hij heeft de weken vrij niet optijd doorgegeven aan zijn werk, niet dat ik hem dat niet al 3 maanden geleden verteld had hoor.....pfffffffff
Dus ja gianna ja ben boos, heeel erg pislink, want nu solt hij met de kinderen en kom niet aan mijn kinderen.
meiden
Maar is nog meer. Ik heb nog een week met de kinderen en daarna zouden we wisselen, hij hier ik naar huis. Nu hoor ik dus dat hij geen vrij heeft, zijn twee weken. Heb dus gezegd dat als hij vandaag niet kan melden toch vrij te zijn, ik de kinderen mee naar huis neem. Het is volkomen onverantwoord om de kinderen hier te laten terwijl hij op zijn werk zit, hij moet minimaal een uur tijden voor hij hier weer is, als er wat gebeurt ben je altijd te laat en niet een klein beetje. Als ik weer thuis ben moet ik ook werken maar ben nooit meer dan tien minuten verwijderd van huis en ik heb een compleet support systeem achter me staan voor als er wel wat gebeurt. Heb wel even gezegd dat we het SAMEN aan de kinderen vertellen, want ik ken hem ondertussen en hij draait het zo dat ik de schuld krijg van hun verpeste vakantie. Ow en waarom heeft hij geen vrij?? Hij heeft geen dagen meer (opgemaakt door naar states te gaan) en hij heeft de weken vrij niet optijd doorgegeven aan zijn werk, niet dat ik hem dat niet al 3 maanden geleden verteld had hoor.....pfffffffff
Dus ja gianna ja ben boos, heeel erg pislink, want nu solt hij met de kinderen en kom niet aan mijn kinderen.
meiden
zondag 26 juli 2009 om 12:28
quote:Rollergirl schreef op 25 juli 2009 @ 13:05:
[...]
Echt gianna, je bent gek. Een koffiezetapparaat heb je zo bij de blokker en een pak koffie uit de supermarkt. Die kaarsjes neemt nieuwe troela maar mee. Ik zou hem niet eens uitzwaaien. Maar ja dat ben ik.Dit staat er misschien wat hard, bedoel het niet als 'je bent gek', maar eerder: 'je bent te goed voor hem'!
[...]
Echt gianna, je bent gek. Een koffiezetapparaat heb je zo bij de blokker en een pak koffie uit de supermarkt. Die kaarsjes neemt nieuwe troela maar mee. Ik zou hem niet eens uitzwaaien. Maar ja dat ben ik.Dit staat er misschien wat hard, bedoel het niet als 'je bent gek', maar eerder: 'je bent te goed voor hem'!
zondag 26 juli 2009 om 12:46
Natuurlijk ben ik ook boos om al het andere dat hij geflikt heeft maar ja boosheid over hoe hij zich nu gedraagd tegenover de kinderen overheerst nu. Ben een moederdier en je kan me niet kwader krijgen dan hun verdriet te doen.
Het maakt het wel steeds makkelijker om los te laten, dat dan weer wel. Al ben ik nog helemaal niet stabiel wat dat betreft hoor, gevoel voor hem zit nog veel te diep.
Jammer genoeg.
meiden
Het maakt het wel steeds makkelijker om los te laten, dat dan weer wel. Al ben ik nog helemaal niet stabiel wat dat betreft hoor, gevoel voor hem zit nog veel te diep.
Jammer genoeg.
meiden
zondag 26 juli 2009 om 13:08
AAArrggh, zit me plaatsvervangend kwaad te maken...
Sanne, hij haalt je het bloed onder de nagels vandaan zeg, jeetje wat een egoist!
Toch niet te geloven dat dat de man is waarmee je zo lang samen bent geweest, kan me voorstellen dat je je afvraagt wie hij eigenlijk is....
Het is weer een vishaakje met draadje waar mee je aan hem verbonden was die nu uit je vel is getrokken en zo kom je steeds verder los.
Boos zijn doet minder pijn dan verdrietig zijn. Het maakte mij wel sterk, mijn woede... Ook je woede heeft een functie dus...
Loskomen van hem...
Sterkte meis, denk aan je
Dikke knuffel van mij!
Sanne, hij haalt je het bloed onder de nagels vandaan zeg, jeetje wat een egoist!
Toch niet te geloven dat dat de man is waarmee je zo lang samen bent geweest, kan me voorstellen dat je je afvraagt wie hij eigenlijk is....
Het is weer een vishaakje met draadje waar mee je aan hem verbonden was die nu uit je vel is getrokken en zo kom je steeds verder los.
Boos zijn doet minder pijn dan verdrietig zijn. Het maakte mij wel sterk, mijn woede... Ook je woede heeft een functie dus...
Loskomen van hem...
Sterkte meis, denk aan je
Dikke knuffel van mij!
zondag 26 juli 2009 om 13:25
Rollergirl: snap ik helemaal hoor! De waxinelichtjes waren juist bedoeld om hem in te wrijven hoe zielig hij bezig was.
Sanne: loslaten inderdaad. Je kunt hem niet veranderen. Het is zijn keuze om dingen niet goed te regelen, niet de jouwe. Het enige wat jij kunt doen is dingen goed met hém regelen en daarna houdt het op.
Sanne: loslaten inderdaad. Je kunt hem niet veranderen. Het is zijn keuze om dingen niet goed te regelen, niet de jouwe. Het enige wat jij kunt doen is dingen goed met hém regelen en daarna houdt het op.
zondag 26 juli 2009 om 23:36
Las net je stukkie bij pem gianna, sterkte meid wat moet dat moeilijk zijn, zag er zelf ook zo tegen op en dat waren maar (ehm) twee weken. Wat dat betreft heb ik dus 'mazzel'. Doordat ex het niet geregeld heeft kan ik mijn kinderen mee naar huis nemen ipv voor twee weken afscheid te moeten nemen. Hebben nu de afspraak staan dat hij ze de twee weekenden volgend op volgend weekend (ehm staat een beetje raar maar jullie begrijpen het vast wel) de kinderen komt halen en meeneemt naar de camping. Nou ja, dat is dan in iedergeval iets.
meiden
meiden
zondag 26 juli 2009 om 23:48
Mij is het nog bespaard gebleven deze vakantie, maar volgend jaar zal hij ze waarschijnlijk wel drie weken meenemen. Wie weet vind ik dat dan wel heerlijk rustig. Geen idee. Ik ga nu wel meer genieten van de momenten dat ik alleen ben. Het is dan echt bijtanken. Ik vind het best wel zwaar die zorg voor drie pubers, werken, mijn verdriet en boosheid (rouw), huishouden. Tot nu toe kwam het meeste op mijn schouders.
Lastig hoor, nu wil hij ze meer bij zich hebben, maar dat wil ik diep van binnen ook niet. Wat een innerlijke gevechten worden er weer geleverd...
Lastig hoor, nu wil hij ze meer bij zich hebben, maar dat wil ik diep van binnen ook niet. Wat een innerlijke gevechten worden er weer geleverd...
maandag 27 juli 2009 om 14:25
Ha meiden! Even jullie opzoeken hoor. Ik ben best verdrietig omdat mijn kinderen nu weg zijn. Verder heb ik net een overzicht gekregen van de definitieve alimentatie-berekening en dat hakt er ook in; in mijn humeur dan. Hoe dan ook is hij er vandoor mét inkomen en krijg ik daar een percentage van om mijn vier bloedjes van kinderen enigszins te onderhouden. Hah. Dat was niet hoe het ooit bedoeld en afgesproken was natuurlijk.
Ik doe hard mijn best alles om te keren. Fijn dat ik mijn vrijheid nu heb. Fijn dat hij überhaupt gaat betalen. Fijn dat ik bijna 100% kan gaan werken zodat ik alles kan betalen voor mijzelf en mijn kinderen. Enz enz.
Verder de papieren gekregen voor de overname van het huis: ik ga hem uitkopen.
En nog een financieel akkefietje: ik blijk al sinds februari zijn afvalstoffenheffing te betalen, voor zijn afvalbak en dat wil hij niet terugbetalen: "Hij wacht op het jaaroverzicht." Terwijl ik elke maand betaal voor hun vuilnis... Wat een arrogante man he!
Ik moet even hard aan de bak om dit allemaal te keren, die gevoelens. Nu nog even werken (stukje schrijven) en aansluitend ga ik naar een concert op het strand. Heb ik zin in. Al gaat de zon een beetje weg.
Ik doe hard mijn best alles om te keren. Fijn dat ik mijn vrijheid nu heb. Fijn dat hij überhaupt gaat betalen. Fijn dat ik bijna 100% kan gaan werken zodat ik alles kan betalen voor mijzelf en mijn kinderen. Enz enz.
Verder de papieren gekregen voor de overname van het huis: ik ga hem uitkopen.
En nog een financieel akkefietje: ik blijk al sinds februari zijn afvalstoffenheffing te betalen, voor zijn afvalbak en dat wil hij niet terugbetalen: "Hij wacht op het jaaroverzicht." Terwijl ik elke maand betaal voor hun vuilnis... Wat een arrogante man he!
Ik moet even hard aan de bak om dit allemaal te keren, die gevoelens. Nu nog even werken (stukje schrijven) en aansluitend ga ik naar een concert op het strand. Heb ik zin in. Al gaat de zon een beetje weg.
maandag 27 juli 2009 om 16:04
Nou, het regent hier en ik voel me inmiddels beneden alle peil: volgens het laatste telefoontje van de advocaat die de draagkrachtberekening uitvoert heeft hij het te betalen bedrag van ex naar boven gekregen door op een andere manier te berekenen, maar kan ex ook nog gaan eisen dat ik hem partneralimentatie betaal??? Terwijl in het convenant staat dat hij mij geen partneralimentatie hoeft te betalen...Laat staan ik hem... En ik verdiende maar 1300 euro in de maand, op het moment waarover berekend gaat worden (nl in januari, toen hij ineens zijn biezen pakte...). ???
Ik heb de advocaat teruggemaild dat mijn hoofd het nu even niet kan en wil bevatten (ik was ook gewoon aan het werk ondertussen; stukjes schrijven). Dat heb ik nu af. Ik ga nu even eruit. Gewoon naar de AH of zo...
Ik heb de advocaat teruggemaild dat mijn hoofd het nu even niet kan en wil bevatten (ik was ook gewoon aan het werk ondertussen; stukjes schrijven). Dat heb ik nu af. Ik ga nu even eruit. Gewoon naar de AH of zo...
maandag 27 juli 2009 om 19:57
Jij hem partneralimentatie betalen??????? Het moet toch niet gekker worden, en trouwens als hij al samenwoont met truus dan hoef je toch niets te betalen? Tenminste dat is wat mij verteld is. En die afvalstoffen heffing is natuurlijk belachelijk, wat een lamlul. Meid laat hem jou niet gek maken, je bent veel, veel, veel, te goed voor hem. VEEL. zo hihi
Hoop dat je een leuke tijd hebt met het concert, even de gedachten op wat anders.
Hoop dat je een leuke tijd hebt met het concert, even de gedachten op wat anders.
maandag 27 juli 2009 om 20:34
Verhaal omtrent partneralimentatie (voor zover ik het destijds begrepen heb): in principe is dit een wettelijke verplichting wanneer je als stel uit elkaar gaat. Wanneer je langer dan 5 jaar getrouwd bent en je hebt kinderen samen, dan heeft de partner met het minste inkomen recht op partneralimentatie (tenzij deze partner een nieuw huwelijk aangaat, of tenzij dit nadrukkelijk is uitgesloten in het convenant).
Het is in mijn ogen de meest absurde regeling die de wet kent op dit gebied. Kijk, dat je kinderalimentatie verschuldigt bent, dat vind ik niet meer dan normaal. Maar pártneralimentatie...?!?!? Maar volgens de wet blijf je, ook na het ontbinden van het huwelijk, een zgn. zorgplicht naar je ex-partner houden. Echt van de zotte....
Het is in mijn ogen de meest absurde regeling die de wet kent op dit gebied. Kijk, dat je kinderalimentatie verschuldigt bent, dat vind ik niet meer dan normaal. Maar pártneralimentatie...?!?!? Maar volgens de wet blijf je, ook na het ontbinden van het huwelijk, een zgn. zorgplicht naar je ex-partner houden. Echt van de zotte....
maandag 27 juli 2009 om 22:38
Ben het met je eens yayaatje maar ik moet zeggen ik maak er dankbaar gebruik van, hij verdient niet beter en op dit moment zijn het de geldzaken wat hem pijn doet. Hij heeft al uit zitten rekenen dat ik met mijn salaris, kinderalimentatie, partneralimentatie en kinderbijslag veel meer heb in de maand dan hij, kijk dat vind ik nou goed geregeld. Hij zei (ja echt je geloofd het niet) "ik vind dat jij wel om wat minder kunt vragen hoor". Jahoor daaaaaaaaaaaaag dacht het toch niet hoor, hij was er helemaal van van slag. Was erg leuk om te zien, zijn die kleine genoegens he.
Gianna laat je niet gekmaken hoor, hij is het niet waard.
meiden
Gianna laat je niet gekmaken hoor, hij is het niet waard.
meiden
maandag 27 juli 2009 om 23:55
In jouw situatie Sanne, kan ik het me heel goed voorstellen dat jij nu eens lekker gaat profiteren van deze wetsregeling.
Je hebt groot gelijk! Die lapzwans van jou, die kun je niet genoeg laten bloeden...
Ex hier idem dito: wij hebben samen een bedrag vastgesteld voor de kinderalimentatie die hij maandelijks betaalt. Wanneer ik via de officiële instanties zou laten berekenen, zou hij waarschijnlijk heel wat meet moeten betalen dan hij nu doet. Maar, vindt hij, ik verdien in zijn ogen een prima salaris en inderdaad, ik krijg de kinderbijslag elk kwartaal, dus ik moet niet zo zeuren.
Daarbij vertelt hij keer op keer op keer op keer op keer op keer... hoe zwaar het allemaal toch wel niet voor hem is. Hoe ontzettend veel rekeningen hij allemaal heeft (ja, valt tegen he, nu je dit allemaal ineens zelf moet ophoesten, terwijl je voorheen jarenlang je handje ophield bij de staat en bij mij?). En wanneer hij financieel even wat minder zit, dan is het eerste wat hij roept: 'Hou er maar rekening mee dat ik de komende maand geen bijdrage kan overmaken aan je!'
Als ik dan vervolgens zeg dat hij dit niet kan maken, dat dit de kosten zijn voor zoonlief, en dat hij dit simpelweg als een onderdeel van zijn vaste maandlasten moet zien (en niet - zoals hij het ziet - ter ondersteuning van mij), dan volgt er weer een immens relaas over dat ik het allemaal makkelijk zelf kan ophoesten en dat hij het allemaal zo zwaar heeft...
Oh, wálgelijk, dat eeuwige gezeik over geld!! En helemaal wanneer je je bedenkt dat hij tot op heden nog geen cent heeft betaald voor de hele echtscheidingsprocedure, hij nog een spaarrekening heeft van ruim 10.000 euro en ondertussen niet anders doet dan maar klagen.
Je hebt groot gelijk! Die lapzwans van jou, die kun je niet genoeg laten bloeden...
Ex hier idem dito: wij hebben samen een bedrag vastgesteld voor de kinderalimentatie die hij maandelijks betaalt. Wanneer ik via de officiële instanties zou laten berekenen, zou hij waarschijnlijk heel wat meet moeten betalen dan hij nu doet. Maar, vindt hij, ik verdien in zijn ogen een prima salaris en inderdaad, ik krijg de kinderbijslag elk kwartaal, dus ik moet niet zo zeuren.
Daarbij vertelt hij keer op keer op keer op keer op keer op keer... hoe zwaar het allemaal toch wel niet voor hem is. Hoe ontzettend veel rekeningen hij allemaal heeft (ja, valt tegen he, nu je dit allemaal ineens zelf moet ophoesten, terwijl je voorheen jarenlang je handje ophield bij de staat en bij mij?). En wanneer hij financieel even wat minder zit, dan is het eerste wat hij roept: 'Hou er maar rekening mee dat ik de komende maand geen bijdrage kan overmaken aan je!'
Als ik dan vervolgens zeg dat hij dit niet kan maken, dat dit de kosten zijn voor zoonlief, en dat hij dit simpelweg als een onderdeel van zijn vaste maandlasten moet zien (en niet - zoals hij het ziet - ter ondersteuning van mij), dan volgt er weer een immens relaas over dat ik het allemaal makkelijk zelf kan ophoesten en dat hij het allemaal zo zwaar heeft...
Oh, wálgelijk, dat eeuwige gezeik over geld!! En helemaal wanneer je je bedenkt dat hij tot op heden nog geen cent heeft betaald voor de hele echtscheidingsprocedure, hij nog een spaarrekening heeft van ruim 10.000 euro en ondertussen niet anders doet dan maar klagen.
dinsdag 28 juli 2009 om 10:15
dinsdag 28 juli 2009 om 10:15
quote:sannemer schreef op 27 juli 2009 @ 22:38:
Ben het met je eens yayaatje maar ik moet zeggen ik maak er dankbaar gebruik van, hij verdient niet beter en op dit moment zijn het de geldzaken wat hem pijn doet. Hij heeft al uit zitten rekenen dat ik met mijn salaris, kinderalimentatie, partneralimentatie en kinderbijslag veel meer heb in de maand dan hij, kijk dat vind ik nou goed geregeld. Hij zei (ja echt je geloofd het niet) "ik vind dat jij wel om wat minder kunt vragen hoor". Jahoor daaaaaaaaaaaaag dacht het toch niet hoor, hij was er helemaal van van slag. Was erg leuk om te zien, zijn die kleine genoegens he.
Gianna laat je niet gekmaken hoor, hij is het niet waard.
meidenAch, hij moest eens weten wat jij vindt! Idioot die kerel.
Ben het met je eens yayaatje maar ik moet zeggen ik maak er dankbaar gebruik van, hij verdient niet beter en op dit moment zijn het de geldzaken wat hem pijn doet. Hij heeft al uit zitten rekenen dat ik met mijn salaris, kinderalimentatie, partneralimentatie en kinderbijslag veel meer heb in de maand dan hij, kijk dat vind ik nou goed geregeld. Hij zei (ja echt je geloofd het niet) "ik vind dat jij wel om wat minder kunt vragen hoor". Jahoor daaaaaaaaaaaaag dacht het toch niet hoor, hij was er helemaal van van slag. Was erg leuk om te zien, zijn die kleine genoegens he.
Gianna laat je niet gekmaken hoor, hij is het niet waard.
meidenAch, hij moest eens weten wat jij vindt! Idioot die kerel.
dinsdag 28 juli 2009 om 22:15
Lieve Roller,
Je hebt ook gelijk, nuchter bezien zou ik dat ook moet doen. Ware het niet dat ex nogal een behooooorlijk heetgebakerd, agressief karakter heeft. Ik ben allang blij dat hij nu 'zo bereidwillig' is en tot op heden zijn afspraken nakomt en dus op die manier zijn financiële bijdrage levert.
Als ik met dit voorval ri. een rechter zou gaan, zou dit de boel volkomen opblazen en begint alle ellende weer van voren af aan...
Je hebt ook gelijk, nuchter bezien zou ik dat ook moet doen. Ware het niet dat ex nogal een behooooorlijk heetgebakerd, agressief karakter heeft. Ik ben allang blij dat hij nu 'zo bereidwillig' is en tot op heden zijn afspraken nakomt en dus op die manier zijn financiële bijdrage levert.
Als ik met dit voorval ri. een rechter zou gaan, zou dit de boel volkomen opblazen en begint alle ellende weer van voren af aan...
dinsdag 28 juli 2009 om 22:25
Het schijnt nu zo te zijn dat een instantie dan geld gaat halen bij ex he. In eerste instantie is die instantie er voor het kind (om kindalimentatie te innen, maar sinds 1 juli (of 1 augustus ben niet zeker welke datum) geloof ik ook de partneralimentatie) Moet even uitzoeken of ik dat op internet ergens kan vinden. Zag het van de week op tv namelijk.
dinsdag 28 juli 2009 om 22:33
Gevonden: LBIO. Zal even link neerzetten. Kosten die gemaakt worden door dat bureau komen op het bordje van ex terecht. Er zijn wel wat voorwaarden waaraan voldaan moeten worden om in aanmerking te komen voor hun hulp maar als ze je kunnen helpen dan is ex de pineut en zal hij moeten dokken.
LBIO
Geen idee of jullie hier wat mee kunnen meiden.
LBIO
Geen idee of jullie hier wat mee kunnen meiden.
dinsdag 28 juli 2009 om 22:47
@ yayaatje : Kan het gevoel niet van me afschudden dat hij dankbaar misbruik maakt vvan jou angsten. Het is natuurlijk een verschrikkelijke zak om te gaan roepen dat je geen geld krijgt, het is tenslotte niet voor jou maar voor jullie kind. Bah lamzak
@ dushi : Zover is het voor mij nog niet maar sla het op in mijn ahterhoofd hoor. Ex was al helemaal verontwaardigd toen ik tegen hem zei dat ik het alimentatie bedrag wilde laten vaststellen door de rechter. 'En hoelang gaat dat dan wel niet duren??' was het eerste wat hij zei om daarna mij te beschuldigen dat ik alleen maar geld wilde hebben. Tja, dacht het wel ja, want ik moet voor mij en de kinderen zorgen, dat als eerste maar ook omdat geld iets is waar hij van streek van raakt, en dat is altijd goed
meiden
@ dushi : Zover is het voor mij nog niet maar sla het op in mijn ahterhoofd hoor. Ex was al helemaal verontwaardigd toen ik tegen hem zei dat ik het alimentatie bedrag wilde laten vaststellen door de rechter. 'En hoelang gaat dat dan wel niet duren??' was het eerste wat hij zei om daarna mij te beschuldigen dat ik alleen maar geld wilde hebben. Tja, dacht het wel ja, want ik moet voor mij en de kinderen zorgen, dat als eerste maar ook omdat geld iets is waar hij van streek van raakt, en dat is altijd goed
meiden
dinsdag 28 juli 2009 om 22:53
Sanne,
Ja, ik denk ook dat hij op deze manier te werk gaat: zodra ik iets doe of zeg wat meneer niet aanstaat, dan slaat hij - als vanouds - weer helemaal op tilt en begint als een idioot tegen me tekeer te gaan. Ik merk dat ik daar absoluut niet tegen kan. Ik heb hem dan alleen nog maar aan de telefoon, maar ik zit dan gewoon met bonkend hart hem aan te horen als hij zo van leer trekt.
Vanavond nog: hij denkt dat ik een smoes verzin om bi.kort een avond vrij te hebben, want volgens hem ben ik bezig om 'de basis te leggen voor een nieuwe relatie'.
Omdat ik, met mijn stomme kop, eerlijk heb gezegd waarom ik die avond graag zou zien dat zoonlief al vroeg weer thuis is en op een bep, tijd op bed ligt, daaruit leidt hij af dat ik dus met allerlei duistere (lees: opbouwen van een nieuwe relatie) zaken bezig ben.
En hoe ik ook zeg dat hem dit allemaal niets aangaat, dat dit helemaal niet speelt en dat ik absoluut geen trek heb in dergelijke gesprekken, hij gáát maar door. Over hoe beláchelijk mijn verhaal toch wel niet is, hoe oneerlijk ik altijd al was en waarom ik niet gewoon eerlijk vertel dat ik met een nieuwe relatie bezig ben (dat bén ik helemaal niet!!!).
En ook dan, op zulke momenten, ervaar ik weer exact hetzelfde als wat ik altijd ervaar: onrust, bonkend hart, angst..
Ik durf er nu ook wat onder te verwedden dat hij die bewuste avond bij mij in de straat gaat lopen posten. En ondanks dat hij niets kan (ik krijg mannelijk bezoek), word ik er toch onrustig van....
Ja, ik denk ook dat hij op deze manier te werk gaat: zodra ik iets doe of zeg wat meneer niet aanstaat, dan slaat hij - als vanouds - weer helemaal op tilt en begint als een idioot tegen me tekeer te gaan. Ik merk dat ik daar absoluut niet tegen kan. Ik heb hem dan alleen nog maar aan de telefoon, maar ik zit dan gewoon met bonkend hart hem aan te horen als hij zo van leer trekt.
Vanavond nog: hij denkt dat ik een smoes verzin om bi.kort een avond vrij te hebben, want volgens hem ben ik bezig om 'de basis te leggen voor een nieuwe relatie'.
Omdat ik, met mijn stomme kop, eerlijk heb gezegd waarom ik die avond graag zou zien dat zoonlief al vroeg weer thuis is en op een bep, tijd op bed ligt, daaruit leidt hij af dat ik dus met allerlei duistere (lees: opbouwen van een nieuwe relatie) zaken bezig ben.
En hoe ik ook zeg dat hem dit allemaal niets aangaat, dat dit helemaal niet speelt en dat ik absoluut geen trek heb in dergelijke gesprekken, hij gáát maar door. Over hoe beláchelijk mijn verhaal toch wel niet is, hoe oneerlijk ik altijd al was en waarom ik niet gewoon eerlijk vertel dat ik met een nieuwe relatie bezig ben (dat bén ik helemaal niet!!!).
En ook dan, op zulke momenten, ervaar ik weer exact hetzelfde als wat ik altijd ervaar: onrust, bonkend hart, angst..
Ik durf er nu ook wat onder te verwedden dat hij die bewuste avond bij mij in de straat gaat lopen posten. En ondanks dat hij niets kan (ik krijg mannelijk bezoek), word ik er toch onrustig van....
