Relaties
alle pijlers
Lastig: veeleisende schoonmoeder
zaterdag 21 maart 2026 om 09:58
Dit is niet zozeer mijn probleem maar het probleem van mijn man.
Zijn moeder zit sinds een aantal jaren in een verzorgingstehuis, door lichamelijke beperkingen. Geestelijk is er niets aan de hand, behalve de gebruikelijke vergeetachtigheid die bij haar leeftijd hoort. Maar niet dementerend of zo.
Man of wij samen gaan 2 x per week naar haar toe.
Als hij alleen gaat, is het vaak om wat dingetjes voor haar te doen (boodschappen, kleine klusjes).
Maar wat wij doen, is nooit genoeg. We blijven te kort, we vertellen niet genoeg, we nemen niet de tijd om koffie te drinken.
Deze week weer een mooi voorbeeld: man en ik hadden afgesproken om na het werk met dit mooie weer samen een terrasje te pakken in de stad.
Schoonmoeder had al een paar keer aangegeven dat er een bepaald klusje was dat ze heel graag gedaan zag. Mijn man is dus op de betreffende dag wat eerder gestopt met werken naar haar toe geteden en klusje gedaan. Daarna "moest" hij gaan zitten om gezellig samen koffie te drinken. Hij gaf aan dat hij daar geen tijd voor had omdat wij samen een terrasje zouden doen.
En dan krijgt mijn man dus op verwijtende toon te horen dat zij vroeger alles voor hem heeft gedaan en hij nu geen tijd voor haar heeft.
Bovenstaande is maar 1 voorbeeld, gebeurt vaker in iets andere vorm.
Man komt dan verslagen thuis, voelt zich een slechte zoon. En hij heeft ook geen weerwoord, want hij heeft een opvoeding gehad waarbij zijn ouders hun best hebben gedaan om hun kinderen een goede jeugd , goede opleiding te kunnen geven.
Zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja, hoe ga jij er mee om? Ik vind het zo verdrietig om te zien dat mijn man hierdoor onterecht met schuldgevoelens kampt.
Zijn moeder zit sinds een aantal jaren in een verzorgingstehuis, door lichamelijke beperkingen. Geestelijk is er niets aan de hand, behalve de gebruikelijke vergeetachtigheid die bij haar leeftijd hoort. Maar niet dementerend of zo.
Man of wij samen gaan 2 x per week naar haar toe.
Als hij alleen gaat, is het vaak om wat dingetjes voor haar te doen (boodschappen, kleine klusjes).
Maar wat wij doen, is nooit genoeg. We blijven te kort, we vertellen niet genoeg, we nemen niet de tijd om koffie te drinken.
Deze week weer een mooi voorbeeld: man en ik hadden afgesproken om na het werk met dit mooie weer samen een terrasje te pakken in de stad.
Schoonmoeder had al een paar keer aangegeven dat er een bepaald klusje was dat ze heel graag gedaan zag. Mijn man is dus op de betreffende dag wat eerder gestopt met werken naar haar toe geteden en klusje gedaan. Daarna "moest" hij gaan zitten om gezellig samen koffie te drinken. Hij gaf aan dat hij daar geen tijd voor had omdat wij samen een terrasje zouden doen.
En dan krijgt mijn man dus op verwijtende toon te horen dat zij vroeger alles voor hem heeft gedaan en hij nu geen tijd voor haar heeft.
Bovenstaande is maar 1 voorbeeld, gebeurt vaker in iets andere vorm.
Man komt dan verslagen thuis, voelt zich een slechte zoon. En hij heeft ook geen weerwoord, want hij heeft een opvoeding gehad waarbij zijn ouders hun best hebben gedaan om hun kinderen een goede jeugd , goede opleiding te kunnen geven.
Zijn er mensen die dit herkennen? En zo ja, hoe ga jij er mee om? Ik vind het zo verdrietig om te zien dat mijn man hierdoor onterecht met schuldgevoelens kampt.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:30
Ah, ik zie een markt... kan je voor mij straks ook een hulpkat opleiden? Liefst eentje uit het asiel.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:30
Ik zoek niet om het zoeken.
Het is een feit dat het vaak op de eigen kinderen neerkomt omdat de alternatieven zeer dun gezaaid zijn als je eenmaal hoogbejaard bent.
Neem jij de zorg voor je vroegere buurvrouw/tante/vriendin van 80+ op je omdat het niet de verantwoordelijkheid van de eigen kinderen hoeft te zijn?
Petje af dan. Maar ik zie dit dus bij niemand in mijn omgeving gebeuren, inclusief bij mijn eigen ouders niet.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:31
Bij mijn ouders zijn - op 1 na - alle broers en zussen al overleden. Net zoals al hun vrienden op 1 stel na die ook niet meer goed ter been zijn en voor wie met vervoer op maat een complete onderneming is. Kennissen uit de buurt : dood, dement of verhuisd om dichterbij kinderen te wonen. Hoe rot is dat ? Als je dan geen type bent om in clubverband te figuurzagen of theezakjes te vouwen wordt het best stil om je heen.
Zou jij zelf je tante / buurvrouw regelmatig opzoeken in het verpleeghuis of heb jij ook zat aan je eigen kleinere kring ( als je ouders ook al hulp nodig hebben ) ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:32
Jillian76 schreef: ↑21-03-2026 12:10Eenzaamheid onder ouderen is enorm groot. Moet je voorstellen dat je voor alles wat je nodig bent, hulp nodig bent. Dat je kind 2x per week snel langs komt om even wat te doen, het kopje koffie er nauwelijks tot niet af kan en je schoondochter je veeleisend noemt. Denk je dat schoonmoeder dit niet aanvoelt? En echtgenoot?
Wat nu als je inderdaad 1 dag in de week langs gaat, schoonmoeder mee neemt waar het kan en vooral ‘echte aandacht’ hebt? Is gewoon een basisbehoefte hoor….
Ze gaan al 2 keer per week, waarvan één keer samen en dan langer.
De andere keer gaat man alleen en is hij er korter, voor klusjes.
Prima geregeld lijkt me!
#ditisgeenschrijnendgeval
courage wijzigde dit bericht op 21-03-2026 12:37
0.20% gewijzigd
zaterdag 21 maart 2026 om 12:36
-Matilda- schreef: ↑21-03-2026 12:29Ik denk dat je de momenten die je man alleen gaat (en dus boodschappen of klusjes doet) niet als bezoekjes moet zien. Los van dat datgene moet gebeuren, is er natuurlijk voor haar niks aan.
Waarom nemen jullie de boodschappen niet mee als je een kopje koffie komt drinken? Die kun je toch gewoon tegelijk met je eigen boodschappen doen?
En wat voor klusjes zijn er dan nog waarvoor het onmisbaar is dat je man die doet? Ik neem aan dat ze daar toch ook mensen in huis hebben
(...)
Je wil het niet weten...
Ik ben blij dat mijn broer meer de klusjes doet en ik bijvoorbeeld administratie.
Ook als je ouder in een verpleeghuis woont, is mantelzorgen intensief en pittig hoor.
En die klusjes doen ze 'in het huis' echt niet voor je hoor. Dan zouden de zorgkosten helemaal uit de hand lopen.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:36
zaterdag 21 maart 2026 om 12:37
Bezoekjes aan mijn moeder waren juist ontspannener toen ze eenmaal in een zorgcentrum zat. Daarvoor kon je gelijk aan de bak want was ze gevallen, stond er afwas of moest er gedweild worden. Met 2 uurtjes huishoudelijke hulp red je het niet als je zelf helemaal niets kunt. In het verzorgingshuis gingen we meestal koffie drinken, gevulde koek, blokje om. Mijn zus en tante gingen twee keer per week (wonen om de hoek) en zo had ze toch op de meeste dagen wel een keer bezoek.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:38
Ik wou dat ik nog gezellig koffie kon drinken met mijn moeder, of ergens samen lunchen, tijd is kostbaar. Maar ik had dan ook een hele lieve moeder. Toen ze niet meer goed ter been werd, deden wij haar rolstoel in de achterbak en lekker samen op pad!
Ik ga ook regelmatig bij mijn tante op bezoek, ze wordt dit jaar 90, haar wereld is nu heel klein geworden, ze heeft niet veel meer te vertellen want maakt niks meer mee, terwijl het vroeger een hele actieve en sociale vrouw was. Ze kijkt altijd enorm uit naar onze bezoekjes.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:40
Als iedereen echt kreeg wat hij gezaaid had zou de eenzaamheid onder ouderen echt niet zo groot zijn, hoor.
Ik snap dat als je moeder nooit leuk geweest is dat je nu ook niet staat te popelen, maar kennelijk vinden “ we “ tegenwoordig dat we niemand iets verplicht zijn en dat we vooral niets moeten doen om een ander blij te maken.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:42
KamilleT schreef: ↑21-03-2026 12:37Bezoekjes aan mijn moeder waren juist ontspannener toen ze eenmaal in een zorgcentrum zat. Daarvoor kon je gelijk aan de bak want was ze gevallen, stond er afwas of moest er gedweild worden. Met 2 uurtjes huishoudelijke hulp red je het niet als je zelf helemaal niets kunt. In het verzorgingshuis gingen we meestal koffie drinken, gevulde koek, blokje om. Mijn zus en tante gingen twee keer per week (wonen om de hoek) en zo had ze toch op de meeste dagen wel een keer bezoek.
Wij moeten nog steeds mantelzorgen: was, bed verschonen, administratie, helpen met computer, klusjes, mee met medische afspraken, wandeling buiten (zodat ouder ook nog buiten komt). En dan ook nog samen met de zorg/verpleeghuisarts de 'gezondheid' van ouder managen. Als ik daar 4 uur ben, ben ik intensief bezig. Dat 'blokje om' is niet gezellig, want lopen gaat zeer moeilijk en begeleiding is intensief.
Los van wat ik thuis nog doe.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:42
zaterdag 21 maart 2026 om 12:43
Maar als je zo ontvangen is het ook geen opgave om te gaan toch? Mijn moeder is ook altijd blij om ons te zien, ook nu het besef er niet meer is. Mijn schoonvader daarintegen heeft echt altijd commentaar.Gisselle schreef: ↑21-03-2026 12:38Ik wou dat ik nog gezellig koffie kon drinken met mijn moeder, of ergens samen lunchen, tijd is kostbaar. Maar ik had dan ook een hele lieve moeder. Toen ze niet meer goed ter been werd, deden wij haar rolstoel in de achterbak en lekker samen op pad!
Ik ga ook regelmatig bij mijn tante op bezoek, ze wordt dit jaar 90, haar wereld is nu heel klein geworden, ze heeft niet veel meer te vertellen want maakt niks meer mee, terwijl het vroeger een hele actieve en sociale vrouw was. Ze kijkt altijd enorm uit naar onze bezoekjes.
Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid. Loesje
zaterdag 21 maart 2026 om 12:44
Ik herken het, mijn ouders woonden aan de andere kant van het land, wij kwamen maar 1x per maand.
Zus die vlak bij woonde kwam elke week,meestal vaker.
Andere broers en zussen ook geregeld, ze hadden elke week zeker 2x bezoek.
Maar t was niet genoeg, ik denk dat ze t ook vaak vergaten dat zus pas geweest was.
Want daar klaagden ze over, dat ze die bijna niet zagen, terwijl ik wist dat die vaak kwam, ze meenam naar dingen etc
Aan de andere kant; niet alle ouderen zijn aardige mensen, in t zorgcentrum waar zij woonden was t ook een soort wedstrijd wiens kinderen t vaakst kwamen.
Dus als jouw kinderen niet regelmatig kwamen was jij de verliezer...heel naar, gewoon elkaar de ogen uitsteken met wat je kinderen met/ voor je doen.
Zus die vlak bij woonde kwam elke week,meestal vaker.
Andere broers en zussen ook geregeld, ze hadden elke week zeker 2x bezoek.
Maar t was niet genoeg, ik denk dat ze t ook vaak vergaten dat zus pas geweest was.
Want daar klaagden ze over, dat ze die bijna niet zagen, terwijl ik wist dat die vaak kwam, ze meenam naar dingen etc
Aan de andere kant; niet alle ouderen zijn aardige mensen, in t zorgcentrum waar zij woonden was t ook een soort wedstrijd wiens kinderen t vaakst kwamen.
Dus als jouw kinderen niet regelmatig kwamen was jij de verliezer...heel naar, gewoon elkaar de ogen uitsteken met wat je kinderen met/ voor je doen.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:44
Komt goed. Ik heb er toch al 19 die zo allemaal hun eigen klusje hebben. En een aantal voor vermaeck natuurlijk. Eén klusje per kat vind ik ook genoeg, wil immers niet dat ze een burn-out krijgen. Ik ben inmiddels vaste gast bij het asiel en ze zien me graag komen, dus er voor jou tzt een ophalen voor in de opleiding is geen probleem. Heb je nog voorkeur voor een kleur?
I'm sorry, I was thinking about cats again.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:45
Hou op hoor, ze gaan al 2x per week langs.blijfgewoonbianca schreef: ↑21-03-2026 12:40Als iedereen echt kreeg wat hij gezaaid had zou de eenzaamheid onder ouderen echt niet zo groot zijn, hoor.
Ik snap dat als je moeder nooit leuk geweest is dat je nu ook niet staat te popelen, maar kennelijk vinden “ we “ tegenwoordig dat we niemand iets verplicht zijn en dat we vooral niets moeten doen om een ander blij te maken.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:47
Mijn ouders worden ook ouder, lastiger en veeleisender. Het lastige is dat ik het snap maar klem zit met werk, tieners en alles wat er ook nog speelt. En door alle druk die er op mantelzorgers ligt is er minder tijd voor leuke dingen. Ik kan me dat bij TO en haar man ook voorstellen. Er moet een bepaalde balans zijn. Want is het echt zo erg dat TO en haar man samen een terrasje pakken? Stel je voor dat ze even samen zijn.
Het is denk ik goed voor de man van TO om te beseffen dat hij nooit alle eenzaamheid weg kan nemen. Ik zou er wel eens voor gaan zitten en met de moeder bespreken, wat is behapbaar voor beide kanten. Heeft je man broers, zussen of kinderen TO? Ik heb met mijn zus de afspraak dat met feestdagen mijn ouders nooit alleen zitten, wij stemmen vakanties bijvoorbeeld af. Zulke dingen kunnen helpen.
Het is denk ik goed voor de man van TO om te beseffen dat hij nooit alle eenzaamheid weg kan nemen. Ik zou er wel eens voor gaan zitten en met de moeder bespreken, wat is behapbaar voor beide kanten. Heeft je man broers, zussen of kinderen TO? Ik heb met mijn zus de afspraak dat met feestdagen mijn ouders nooit alleen zitten, wij stemmen vakanties bijvoorbeeld af. Zulke dingen kunnen helpen.
frettie wijzigde dit bericht op 21-03-2026 12:48
0.12% gewijzigd
zaterdag 21 maart 2026 om 12:47
Deze dame zit al jaren in een WZC en is fysiek niet meer in orde. Denk jij nu echt dat die contacten dan blijven duren/komen? Die mensen zijn intussen zelf oud, dood, ziek, niet meer mobiel...
Zo veel mensen die niet weten hoe het leven er voor oude en zieke mensen achter gevels en in WZC er uit ziet. Er zijn ook veel mensen die thuis verzorgd worden en nooit de deur uit komen en niemand anders dan professionals zien of kinderen die tegen hun zin snel een tas boodschappen in de gang gooien.
Die gaan zich dan heel erg hechten aan ons wat ons werk er ook niet makkelijker op maakt.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:48
Dat begrijp ik, en je zal haar zeer missen zo te horen.
Als je ouder niet zo lief was, gedurende je leven, altijd al veeleisend was - dan heb je minder 'reserve'.
En als je daarbij optelt dat 'even de rolstoel achterin' een project in zichzelf is...
Ik mag komende week met ouder naar een medische afspraak (noodzakelijk). Ze is weer verslechterd en het zal waarschijnlijk nu met rolstoel moeten. Ik ben nu al aan het piekeren hoe ik dat ga doen. Hoe krijg ik de rolstoel richting de ingang van het pand (is allemaal niet zo vanzelfsprekend), hoe krijg ik ouder van auto naar rolstoel? Hoeveel tijd moet ik extra uittrekken?
Als ik straks heen en weer ben geweest, weet ik nu al dat mijn pijpje leeg is. En dat is dan maar één dingetje op die dag. Daar komt nog was doen en alle andere dingen bij.
zaterdag 21 maart 2026 om 12:48
Precies. Als wij bij mijn ouders of schoonmoeder langsgaan, geven ze er ook niet blijk van dat het leuk is om ons te zien. We krijgen wel commentaar dat het niet vaak genoeg is, dat wel.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
zaterdag 21 maart 2026 om 12:51
Calamitycat schreef: ↑21-03-2026 12:44Komt goed. Ik heb er toch al 19 die zo allemaal hun eigen klusje hebben. En een aantal voor vermaeck natuurlijk. Eén klusje per kat vind ik ook genoeg, wil immers niet dat ze een burn-out krijgen. Ik ben inmiddels vaste gast bij het asiel en ze zien me graag komen, dus er voor jou tzt een ophalen voor in de opleiding is geen probleem. Heb je nog voorkeur voor een kleur?
Nee, ik ben in het geheel niet eenkennig. Als ze maar lief zijn.
(en een beetje peper hebben natuurlijk, #moeterwelwataanhebben).
zaterdag 21 maart 2026 om 12:54
Ik denk eerder dat het meer geaccepteerd is om te kiezen om maar beperkt aandacht te geven aan niet zo leuke mensen die toevallig familie zijn.blijfgewoonbianca schreef: ↑21-03-2026 12:40maar kennelijk vinden “ we “ tegenwoordig dat we niemand iets verplicht zijn en dat we vooral niets moeten doen om een ander blij te maken.
(Beperkt = toch altijd te weinig)
zaterdag 21 maart 2026 om 13:05
Nergens maar dan ook nergens valt uit op te maken dat deze dame een shitty moeder geweest is. Enkel dat ze eenzaam is en graag zou hebben dat haar zoon buiten snel een klusje doen en boodschappen brengen eens een kop koffie blijft drinken en een babbeltje met haar doet.
Snap wel dat het moeilijk en niet leuk is om je moeder daar zien te verkommeren in een rusthuis. Confronterend. Dat je dan denkt dat je daar zo snel mogelijk ook weer weg wil.
En dan daarover een schuldgevoel hebt.
Ik snap dat wel.
Nochthans makkelijk iets aan te doen. Af en toe eens écht tijd maken voor moeder. Dan zal hij niet met een schuldgevoel naar huis gaan.
zaterdag 21 maart 2026 om 13:06
Dat. Ik kan slecht tegen manipulatie, emotionele chantage of een schuldgevoel aangepraat worden. Dat is gedrag wat ik gewoon niet zou kunnen opbrengen om te belonen.
Ik kan me best verplaatsen in het feit dat schoonmoeder waarschijnlijk eenzaam is, maar dan zou ik wel proberen om daar een normaal gesprek over aan te gaan. Om te kijken of het contact in andere vormen gegoten kan worden, waar ze misschien meer uithaalt. Maar dit soort trucjes hou ik niet van.
Bovendien, hoeveel tijd en energie zoon en/of schoondochter erin willen steken, hangt sterk af van hoe de band altijd geweest is. Mijn schoonmoeder heeft mij altijd overal buiten gehouden, nergens bij betrokken, nare opmerkingen gemaakt, noem het maar op. Status quo is dat mijn man en ik er maar af en toe komen, een uurtje koffie drinken en gesprekken zo oppervlakkig mogelijk houden. Dat is niet voor niets. Mocht ze in een verzorgingshuis terechtkomen, dan zou dat ongeveer hetzelfde blijven. Er is geen warme band, dus uitjes en gezellige dingen mag ze doen met mensen die wel een warme band met haar hebben. Je kunt niet verwachten dat je altijd maar met bepaalde gedragingen weg komt, en dat diezelfde mensen dan later je eenzaamheid opvullen.
Ik weet natuurlijk niet hoe die band is bij de To, maar de manipulatie en emotionele chantage beloven wat dat betreft niet veel goeds.
zaterdag 21 maart 2026 om 13:18
Wie anders ? dan als je ouder bent wordt je familie vaak kleiner .door overlijden .ook je kennissenkring dunt uit .
Er blijft weinig over.en als je dan ook nog niet zo mobiel bent.wordt je wereld erg klein.
Am ende wird alles gut.und wen es nicht gut ist .ist es nicht das ende .
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
