Een nieuw begin.

Hallo allemaal,

Mijn vorige topic heb ik laten verwijderen i.v.m. eventuele herkenbaarheid. Ik ben nu op een veilige plek en wil dat ook graag zo houden.

Korte samenvatting: half jaar geleden heb ik een topic geopend voor advies. Ik was namelijk bang voor mijn ex en wilde alleen tips om er mee om te kunnen gaan. Door de maanden heen heb ik mij gerealiseerd dat er sprake was van huiselijk geweld en andere problematiek bij mijn ex. Inmiddels zit ik op een veilige plek.

Ik merk dat het besef nu pas begint in te dalen. Heb geen idee hoe de komende dagen/weken/maanden zullen gaan verlopen, maar vanaf nu kan het alleen maar beter worden!

Ik kwam vandaag toen ik een wandeling aan het maken was ineens een familielid van m'n ex tegen. Althans, ben daar bijna 100 procent zeker over. Ze keek me heel vies aan, maar liep gelukkig gewoon door. Heb er al die tijd wel rekening mee gehouden dat ik mensen uit de omgeving van m'n ex tegen zou kunnen komen. Had alleen niet verwacht dat het zo snel al zou zijn. Hopelijk blijft het nu ook gewoon stil vanuit m'n ex zijn kant. Voelde wel heel raar overigens. Paar maanden geleden nog "gezellig" kerst geviert, en nu was ik afgelopen Pasen voor het eerst in jaren alleen en vinden ze mij een heel naar mens. Wel logisch natuurlijk, maar toch voelt het een beetje gek nog. Heb trouwens geen idee natuurlijk wat m'n ex precies over mij heeft gezegt, maar kan het natuurlijk wel raden ... Heb het wel goed opgepakt gelukkig. Ben met opgeheven hoofd verder gelopen en voel me er ook niet persé verdrietig over. Ik weet dat het niet mijn schuld is en ik hoef mij ook absoluut niet te schamen voor wat mijn ex heeft gedaan

Morgen is het trouwens ook precies twee maanden dat ik weg ben bij m'n ex. De tijd is echt voorbij gevlogen! Baal met momenten nog steeds van m'n hersenschudding, al gaat het herstel wel de goede kant op. Heb zoveel dingen die ik graag zou willen doen. Van m'n rijbewijs halen, tot weer gaan sporten en m'n sociale kring uitbreiden. Dat staat nu allemaal on hold tot het weer beter gaat. Heb gelukkig wel al flinke stappen gezet. Al ben ik er wel achter gekomen dat ik het toch nog moeilijk vind om m'n eigen keuzes te maken. Stom voorbeeld, maar ik moet nodig weer naar de kapper. Twijfel of ik weer een lange bob wil, of dat ik mijn haar verder laat groeien. Het ene moment wil ik weer een lange bob, maar wil ik dat omdat ik dat zelf graag wil, of juist omdat m'n ex dat nooit wilde en vond dat dat lelijk stond bij me? Wat overigens totaal niet klopt. Het andere moment wil ik juist m'n haar verder laten groeien, maar is dat juist omdat m'n ex dat wilde, of is dat oprecht wat ik zelf wil? Heeft ook gewoon z'n tijd nog even nodig natuurlijk, om weer te weten dat ik mijn eigen keuzes mag, kan en durf te maken en dat ook daadwerkelijk te kunnen.

Merk dat de katten ook echt nog flink wat tijd nodig hebben om te wennen aan alles. Ze hebben de afgelopen jaren, en met name de afgelopen maanden, best wat meegemaakt natuurlijk. Ben afgelopen week voor het eerst sinds lange tijd weer naar kantoor geweest en die dag ook naar ergotherapie. Blijkbaar waren de katten doordat ik die dag 7,5 uur van huis was zo gespannen dat ze allebei bijna twee dagen hun ontlasting op hebben gehouden. Weet wel honderd procent zeker dat dit ook gewoon even weer een kwestie van wennen wordt voor ze. Verder doen ze het supergoed gelukkig!

Niet quoten a.u.b.

Strelizia schreef: ↑

13-04-2026 10:36

Over je kappers verhaal. Ik herken dat wel. De eerste week dat ik alleen was, de kinderen naar hun vader, wilde ik iets koken wat ik zélf lekker vind.
Daar moest ik heel diep over nadenken.

Fijn te horen dat het goed met je gaat!

Ik ben er nog steeds niet helemaal over uit, maar dat komt vanzelf wel weer. Merk dat ik nu sowieso mezelf steeds weer meer aan het terug vinden ben nu

Niet quoten a.u.b.

Utrechtsevrouw schreef: ↑

22-04-2026 16:24

Hoi hoi, hoe gaat het met je en met de katten? En kun je een beetje genieten van het fijne weer?

Lief dat je er naar vraagt!

Het gaat redelijk nu. Ik merk dat het herstel van m'n hersenschudding redelijk goed gaat en ik steeds weer meer kan. Tegelijkertijd zit ik even in een enorme dip, waar ik flink van baal.

Volgende week ben ik jarig, maar ik kan m'n verjaardag niet vieren. Ik heb niemand die langs zal komen en schaam me daar toch behoorlijk voor. Ondanks dat ik het wel al had verwacht, valt het me toch een stuk zwaarder dan ik van te voren had ingeschat. Twee maanden terug had ik hier al over nagedacht en besloten om op m'n verjaardag gezellig alleen de stad in te gaan en wat leuks te gaan doen. Had me hier ontzettend op verheugd de afgelopen tijd, maar ben nu inmiddels tot de conclusie gekomen dat dat hem waarschijnlijk niet gaat worden helaas. Mocht het lukken, dan wil ik die dag zelf wel nog snel even de stad in gaan om een nieuw bedeltje te halen voor m'n Pandora-armband. Heb al sinds ik weg ben gegaan bij m'n familie de traditie dat ik ieder jaar voor mezelf een verjaardagscadeautje koop. En verder gewoon thuis dan voor mezelf slingers ophangen, een gebakje halen bij de bakker en verder gezellig met de katten op schoot een film kijken

Ik merk ook dat m'n leven stil staat nu op dit moment. Maandag is het Koningsdag. Normaal zou ik dan naar een festival zijn gegaan, maar dat is dit jaar dus absoluut geen optie. Ik wil ook heel graag weer gaan sporten. Naar de sportschool gaan, hardlopen of weer lessen volgen bij een dansschool. Of gewoon thuis pilates doen. Maar de ergotherapeut raadt dat vanwege m'n hersenschudding voor nu nog af. Het begint weer lekker weer te worden en wil er graag weer op uit, maar momenteel kom ik niet verder dan de buurt waar ik woon en één keer per week voor een aantal uurtjes naar kantoor. Ik heb ook nog een flinke to do lijst, met zaken die ik allemaal nog moet regelen/doen sinds ik ben weggegaan bij m'n ex. Ik wil het gewoon allemaal lekker kunnen afstrepen en doorgaan, maar dat kost voor nu nog teveel energie. Dus in plaats van dat ik er een weekend of twee er even de schouders onderzet, zal het waarschijnlijk zeker nog tot in juni duren tot ik er klaar mee ben. Zijn overigens gelukkig geen zaken die haast hebben hoor.

Wat wel positief is, is dat ik merk dat het herstel van m'n hersenschudding steeds beter gaat. Heb bijvoorbeeld gister voor het eerst in één middag het woongedeelte van m'n studio schoongemaakt. Ben inmiddels ook met de katten bij de dierenarts geweest. Ze zijn nog wat gestresst, maar verder kerngezond. Merk nu ook nog steeds met regelmaat dat ze toch steeds weer net even wat socialer zijn, of weer net iets meer durven. Ben zo ontzettend trots op ze! En ben vanochtend ook eindelijk na een half jaar weer bij de kapper geweest. Ik heb nu ook steeds vaker weer momenten dat ik me écht gelukkig voel. Bijvoorbeeld als ik in alle rust de kattenbak aan het scheppen ben en een leuk muziekje op heb. Of toen Henk een paar dagen terug bijna een half uur op schoot heeft gezeten om te knuffelen, terwijl hij toen we nog bij m'n ex woonde al wegrende als ik langs de eettafel liep en hij rustig op de stoel zat. Realiseer mij nu ook dat ik dit gevoel eigenlijk in geen jaren meer heb gehad. Wat zo ontzettend zonde is, want het leven kan zo mooi en leuk zijn. Heb nu ook een stuk meer tijd op een dag. Wat ook niet heel gek is, want er ging best wat tijd zitten in al m'n zorgen om m'n ex, zijn aggressie en alle hoofdpijn die ik steeds had door alle stress.

Gelukkig weet ik dat het gewoon echt even een dip is waar ik nu in zit. Het lijkt alsof alles even tegenzit nu, maar als ik terug kijk dan zie ik van hoe ver ik ben gekomen. Over een maand of twee zal het alweer een stuk beter gaan. Ik probeer vooral ook positief te blijven kijken naar de toekomst en alles stap voor stap te doen. Eerst herstellen van m'n hersenschudding, dan m'n rijbewijs halen en m'n sociale kring weer verder uitbreiden en hopelijk kan ik tegen het einde van het jaar gaan kijken voor een andere woning in de regio waar ik vandaan kom

Tot zo ver de update. Moet er nu weer vandoor, want Henk wilt weer even komen knuffelen haha

Niet quoten a.u.b.

Moiren schreef: ↑

25-04-2026 12:25

Is het een idee om je verjaardag op je werk te vieren? Op mijn werk deden we dat met taart, of saucijzenbroodjes voor de lunch, of verse kibbeling etc.

Of juist wat lekker zoets of te snacken voor tijdens een vergadering.

Jammer van je dip, maar heel erg fijn dat je hersenen aan het herstellen zijn. En natuurlijk dat je er een knuffelkat bij hebt gekregen

Ik ben pas bijna een week na m'n verjaardag weer op kantoor. Misschien dat ik alsnog wat lekkers meeneem. Wordt zeker altijd gewaardeerd door collega's, wat de reden ook is

Niet quoten a.u.b.

Anna582 schreef: ↑

25-04-2026 12:43

Hi Lamaatjee2 zou het niet kunnen dat je juist voor je verjaardag je balans voor jezelf opmaakt voor hoe je er voorstaat? Welke ontwikkelingen heb ik doorgemaakt enz? Precies zoals je met Oud en Nieuw zou kunnen doen? Dat kan je stemming enigszins drukken, denk ik. Je zou al zoveel verder willen zijn, maar geduld is een schone zaak in deze. Je mag trots zijn op jezelf. Je hebt zulke grote stappen gezet in de afgelopen maanden! Het zijn de laatste loodjes voor je. Het is wel een idee om op je verjaardag iets leuks te gaan doen. Het kan ook dichtbij. En dat wat je schreef: het bedeltje voor jezelf kopen. Met een film, iets lekkers daarbij en de poezen op schoot. Een fijne verjaardag en gefeliciteerd alvast!

Ik heb de afgelopen maanden totaal niet meer gedacht aan m'n vision board voor 2026. Had die in januari gemaakt, maar heb er verder niet zoveel meer mee gedaan. Ga vandaag een moment pakken om even te kijken naar hoe het ervoor staat. Had als doel bijvoorbeeld sowieso een eigen woning vinden, die kan ik sowieso alvast afvinken!

Het kwam toevallig ook deze week voorbij in een afspraak met m'n ergotherapeut. In februari waren de katten en ik net weggevlucht bij m'n ex vandaan, en sliep ik op een matje op een betonnen vloer. Inmiddels is m'n huis bijna af, wordt het echt een thuis. Ik herstel goed van m'n hersenschudding en met de katten en mij gaat het ook steeds beter. Beste beslissing die ik de afgelopen jaren heb genomen

Niet quoten a.u.b.

stokbootje schreef: ↑

25-04-2026 12:58

Ik wil beginnen met zeggen dat je het zo goed doet! Ook dat je ondanks de dip inziet dat dit tijdelijk is, vind ik heel knap. Je blijft een zonnige blik naar voren houden, en dat is vast niet altijd makkelijk maar wel heel handig.

Voor je verjaardag zou ik nog een optie toe willen voegen: je mag op de dag zelf ook gewoon besluiten dat het een stomme dag is. Die je liever gewoon snel voorbij ziet gaan. Dat dit nou eenmaal geen jaar is waarop je verjaardag een leuke dag om van te genieten is.
Ik heb ook een verjaardag gehad waarbij ik erg eenzaam was. En mezelf dwingen in mijn eentje te genieten drukte me juist nog meer in de verdrietige gevoelens, omdat ik daardoor des te meer besefte wat ik allemaal niet had. Op het moment dat ik mezelf toestond om even een flinke huilbui te hebben, troost-sushi te bestellen, en lekker vroeg te gaan slapen, viel er ook een hoop druk van me af. Volgend jaar weer een kans, zo dacht ik.

Ik werd vanochtend heel verbaasd wakker. Stond er eerst ook even niet bij stil dat ik vandaag jarig ben. Maar ik voel me tot nu toe echt helemaal prima en denk dat vandaag een fijnere verjaardag gaat worden dan de afgelopen jaren. Ik kan vandaag doen waar ik zelf zin in heb. Geen ruzie of gedoe met m'n ex. Niet van te voren nog boodschappen hoeven halen of het huis goed schoon te maken. Geen opa van m'n ex die weer vervelende discussies gaat lopen voeren.

Wilde van te voren graag wat gepland hebben, omdat ik van te voren dacht dat ik vandaag best down zou zijn en iets al op de planning hebben staan maakt het dan wat makkelijker voor me. Eerst was het plan dus om in m'n eentje de stad in, en daarna om gewoon thuis te blijven en dat bedeltje te halen. Maar de afgelopen dagen is er het een en ander weer veranderd.

Ik zou in maart naar een borrel gaan met een groep mensen uit de buurt. Die moest ik helaas afzeggen, omdat dat echt nog teveel was met m'n hersenschudding. Deze week kwam er ineens het plan om vrijdagavond met z'n allen in een park te gaan picknicken. Was van te voren best zenuwachtig en wist ook niet hoe het zou gaan met alle prikkels. Ik hen de afgelopen maanden ook best als een kluizenaar geleeft. Had me voorgenomen om tot uiterlijk 19:00 te blijven, maar het was zo gezellig dat ik tot een uur of 22:00 ben gebleven. Hele leuke, gezellige mensen. Was ook uitgenodigd voor een feestje erna nog, maar heb daarvoor bedankt. Is nog iets teveel van het goede

Had verwacht dat ik gisteravond wat over m'n grenzen zou zijn gegaan en nu wel toch weer wat klachten zou hebben, maar ik voel me best prima eigenlijk. Straks even een lekker gebakje halen bij de bakker en verder thuis wat huishouden doen, misschien een film kijken. Een oude kennis had gevraagd of ik vanavond een drankje wilde doen in de stad om gezellig bij te kletsen. Dus vanavond eerst even dat bedeltje halen en daarna dus ook weer wat sociaals.

En morgen heb ik òòk weer wat leuks op de planning staan. In de middag een wandeling maken en een film kijken met iemand. Had niet verwacht dat het allemaal zo snel zou veranderen, op een positieve manier. Merk dat ik er ook heel veel energie uit haal. Heb gelukkig wel op 4 en 5 mei vrij. Dus ik kan wel nog twee dagen uitrusten voor ik weer aan het werk ga, mocht het allemaal toch net iets teveel zijn.

Ik zit er qua herstel van m'n hersenschudding er dus ook weer een stuk beter bij. Had van te voren ook aan m'n ergotherapeut gevraagd of dat dit dan niet iets teveel zou zijn, maar zijn inschatting was dat het zou moeten kunnen, zolang ik de rest van de dagen rustig hou en omdat ik dus 4 en 5 mei vrij ben. Mag overigens vanaf komende week ook weer voorzichtig aan gaan beginnen met sporten

Niet quoten a.u.b.

choca schreef: ↑

02-05-2026 09:31

Gefeliciteerd met je verjaardag! Is het vandaag of komt het er nog aan, of al geweest?
Dat er nog vele mogen volgen in goede gezondheid

Het is vandaag inderdaad. Dankjewel!

Niet quoten a.u.b.