Overig
alle pijlers
Onzinnige ergernissen
zondag 15 maart 2026 om 14:17
Soms erger ik mij ergens aan en meestal betreft dit iets wat ook voor anderen irritant kan zijn. Om maar wat voorbeelden te noemen: arrogant gedrag, achtergelaten troep in een park, keiharde muziek wanneer je probeert te slapen.
Maar vandaag realiseerde ik me dat ik soms gruwel van iets wat bij anderen waarschijnlijk geen irritatie oproept. Ik vroeg mij af waaróm ik me erger aan iets totaal onschuldigs en ik krijg het antwoord niet helder.
Vanochtend was ik net thuis na het uitlaten van de hond en ik wurmde mij uit mijn dikke winterjas. Het zag er lenteachtig uit buiten: de zon scheen en het beloofde een mooie dag te worden. Maar jemig....wat was het koud! 3 graden, zag ik op de thermometer.
Voor mijn huis langs wandelde een stel met een kinderwagen en een hondje. De vrouw trok vlak voor mijn raam haar jas uit en knoopte deze met de mouwen vast rond haar middel. Ze had verder alleen een T-shirt met korte mouwen aan.
"Hallo, doe normaal, het is 3 graden..." mompelde ik en het viel mij op dat ik irritatie voelde.
Natuurlijk had ik geen enkele reden om mij te ergeren: als iemand met blote armen in de kou wil wandelen is daar helemaal niets op tegen.
Daarover nadenkend besefte ik dat het mij irriteert wanneer mensen op een frisse dag, zodra de zon begint te schijnen erbij gaan lopen of het hartje zomer is.
Deze wrevel slaat helemaal nergens op en natuurlijk zal ik er nooit een opmerking over maken.
Zijn er meer mensen die dergelijke onzinnige ergernissen ervaren?
Maar vandaag realiseerde ik me dat ik soms gruwel van iets wat bij anderen waarschijnlijk geen irritatie oproept. Ik vroeg mij af waaróm ik me erger aan iets totaal onschuldigs en ik krijg het antwoord niet helder.
Vanochtend was ik net thuis na het uitlaten van de hond en ik wurmde mij uit mijn dikke winterjas. Het zag er lenteachtig uit buiten: de zon scheen en het beloofde een mooie dag te worden. Maar jemig....wat was het koud! 3 graden, zag ik op de thermometer.
Voor mijn huis langs wandelde een stel met een kinderwagen en een hondje. De vrouw trok vlak voor mijn raam haar jas uit en knoopte deze met de mouwen vast rond haar middel. Ze had verder alleen een T-shirt met korte mouwen aan.
"Hallo, doe normaal, het is 3 graden..." mompelde ik en het viel mij op dat ik irritatie voelde.
Natuurlijk had ik geen enkele reden om mij te ergeren: als iemand met blote armen in de kou wil wandelen is daar helemaal niets op tegen.
Daarover nadenkend besefte ik dat het mij irriteert wanneer mensen op een frisse dag, zodra de zon begint te schijnen erbij gaan lopen of het hartje zomer is.
Deze wrevel slaat helemaal nergens op en natuurlijk zal ik er nooit een opmerking over maken.
Zijn er meer mensen die dergelijke onzinnige ergernissen ervaren?
lieneke wijzigde dit bericht op 16-03-2026 12:03
1.11% gewijzigd
donderdag 9 april 2026 om 19:16
Ja dat snap ik. Al zou ik het nog slechter trekken denk ik als iemand je dan triomfantelijk aankijkt en er aan toevoegt: en zo hoort het ook.Lady*Voldemort schreef: ↑09-04-2026 19:06Ik heb een collega die liefst nooit vrij neemt en zo min mogelijk vakantie. Ze komt werkelijk om in de uren, maar vakantie nemen ho maar. En dat moet ze natuurlijk helemaal zelf weten, maar intussen loopt ze wel luid te klagen dat ze al in geen zeven maanden een uur vrij is geweest, boehoehoeh. Dat vind ik wel irritant.
donderdag 9 april 2026 om 19:19
Dat zou mij dan weer geen reet boeien. Dat geklaag en gekliem vind ik een stuk ergerlijker, want ze doet verdomme net of ze door de werkgever gedwongen wordt tot die spartaanse levenshouding. Terwijl ik toevallig weet dat LG haar meerdere malen heeft gevraagd of ze niet eens zin heeft in een weekje vakantie, maar dat wil ze dus niet.
Graftak!
donderdag 9 april 2026 om 19:23
Jouw identiteit hangt niet af van andermans onderbroeken wassen toch? (Al is dat wel belangrijk werk natuurlijk)Lady*Voldemort schreef: ↑09-04-2026 19:11Mezelf kwijt is overdreven natuurlijk, maar ik zou toch zeker wel de zingeving missen. Beetje raar misschien om zingeving te vinden in het wassen van andermans onderbroeken, maar zo voel ik het toch wel.
donderdag 9 april 2026 om 19:24
Om daar dan een week lang haar eigen onderbroeken en die van een eventuele partner en eventuele kinderen hélemaal gratis te moeten wassenLady*Voldemort schreef: ↑09-04-2026 19:19Dat zou mij dan weer geen reet boeien. Dat geklaag en gekliem vind ik een stuk ergerlijker, want ze doet verdomme net of ze door de werkgever gedwongen wordt tot die spartaanse levenshouding. Terwijl ik toevallig weet dat LG haar meerdere malen heeft gevraagd of ze niet eens zin heeft in een weekje vakantie, maar dat wil ze dus niet.
. Ze zou wel gek zijn 
.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
donderdag 9 april 2026 om 19:55
of even lekker een maand ertussenuit te gaanLady*Voldemort schreef: ↑09-04-2026 19:11Ja precies die
Dodelijk vermoeiend. En als ze haar werk nou nog leuk vond, maar ze loopt alleen maar te mopperen. Eergisteren heb ik haar verzocht even buiten af te gaan koelen, of per kerende post te stoppen met dat gezeik
donderdag 9 april 2026 om 21:43
Ik denk dat je onderschat hoeveel waarde er in onze maatschappij wordt gehecht aan 'zinvol' bezig zijn.
Ik vind het eerlijk gezegd nogal aanmatigend om te doen alsof je daar blijkbaar boven staat.
Verlies van welke tijdsinvulling dan ook kan idd leiden tot verlies van gevoel van eigenwaarde.
Niks bijzonders hoor.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 10 april 2026 om 00:05
Dit. En dat samen met niet meer kunnen doen wat je al die jaren zo graag hebt gedaan. Het verlies van de vaardigheden die zorgen dat je je werk niet meer kan doen, ook niet op vrijwillige basis. Geen idee meer hebben wat dan met je dagen te doen, want tsja, die vaardigheden die je niet meer hebt hè.Solomio schreef: ↑09-04-2026 21:43Ik denk dat je onderschat hoeveel waarde er in onze maatschappij wordt gehecht aan 'zinvol' bezig zijn.
Ik vind het eerlijk gezegd nogal aanmatigend om te doen alsof je daar blijkbaar boven staat.
Verlies van welke tijdsinvulling dan ook kan idd leiden tot verlies van gevoel van eigenwaarde.
Niks bijzonders hoor.
Ik ben er echt kapot van geweest en mezelf zo kwijt geweest. Want wie was ik dan nog? Geen bijdrage aan de maatschappij, niets meer om handen, sociale contacten die wegvallen, etc.
Het wauwelt zo makkelijk als je er geen idee van hebt.
Everything is possible for the one who believes.
vrijdag 10 april 2026 om 07:05
Dit herken ik volledig. Ik ben al jaren arbeidsongeschikt. Verveel me geen seconde omdat ik andere dingen doe in de tijd waarin ik eerst werkte. Maar de zingeving was totaal weg. En nog voel ik me vaak ondergeschikt aan mensen die werken, terwijl ik nuttige dingen in mijn leven doe. 9 van de 10 keer is ook de eerste vraag die je krijgt "en wat doe jij?" als je mensen leert kennen of mensen van vroeger tegen komt. Doelend op werk. Wat voor mij altijd een ongemakkelijke vraag is omdat ik nooit weet wat te antwoorden. Het niet hebben van werk kan echt lastig zijn in het jezelf nog 'compleet' voelen.Moiren schreef: ↑10-04-2026 00:05Dit. En dat samen met niet meer kunnen doen wat je al die jaren zo graag hebt gedaan. Het verlies van de vaardigheden die zorgen dat je je werk niet meer kan doen, ook niet op vrijwillige basis. Geen idee meer hebben wat dan met je dagen te doen, want tsja, die vaardigheden die je niet meer hebt hè.
Ik ben er echt kapot van geweest en mezelf zo kwijt geweest. Want wie was ik dan nog? Geen bijdrage aan de maatschappij, niets meer om handen, sociale contacten die wegvallen, etc.
Het wauwelt zo makkelijk als je er geen idee van hebt.
vrijdag 10 april 2026 om 07:52
Dat soort verhalen trek ik ook heel erg slecht. Op zich vind ik het best leuk, als iemand zoiets gaat doen maar níet na een zware ziekte, verlies van een dierbare, overwinning van een verslaving, zware burn out.
Zal best dat dat voor sommige mensen juist de trigger kan zijn maar ik trek dat overwinningsgevoel van "ik ben hier zó sterk uitgekomen" helemaal niet goed en dat soort verhalen geven mij heel erg het gevoel dat ik zelf faal, niet zo stoer ben, teveel blokkades ervaar of beren op de weg zie.
En misschien is dat ook wel zo hoor, maar die verhalen in de Happinez eindigen nooit met: 3 maanden later stond de hele yogatent onder water, zat er schimmel in de kelder, rotte het plafond weg, zat er gif in de grond en nog eens 3 maanden later verkocht Jojanneke de hele boel. Met 50.000 euro verlies.
vrijdag 10 april 2026 om 07:58
Helaas heb ik er wel een idee van.Moiren schreef: ↑10-04-2026 00:05Dit. En dat samen met niet meer kunnen doen wat je al die jaren zo graag hebt gedaan. Het verlies van de vaardigheden die zorgen dat je je werk niet meer kan doen, ook niet op vrijwillige basis. Geen idee meer hebben wat dan met je dagen te doen, want tsja, die vaardigheden die je niet meer hebt hè.
Ik ben er echt kapot van geweest en mezelf zo kwijt geweest. Want wie was ik dan nog? Geen bijdrage aan de maatschappij, niets meer om handen, sociale contacten die wegvallen, etc.
Het wauwelt zo makkelijk als je er geen idee van hebt.
En erboven staan doe ik ook al niet.
vrijdag 10 april 2026 om 08:29
Inderdaad, bloedjeirritant. En vooral ook dat diepe ellende je altijd een sterker mens moet maken. Mij heeft het vooral gebroken en het komt nooit meer helemaal goed. Niet erg of zielig, maar het is niet per definitie zo dat je vervolgens met je armen omhoog bij het water de overwinnaar staat te wezen. Het kan ook anders en ik vind dat dat er net zo goed mag zijn, zonder dat men je beticht van wentelen in de slachtofferrol.cognac schreef: ↑10-04-2026 07:52Dat soort verhalen trek ik ook heel erg slecht. Op zich vind ik het best leuk, als iemand zoiets gaat doen maar níet na een zware ziekte, verlies van een dierbare, overwinning van een verslaving, zware burn out.
Zal best dat dat voor sommige mensen juist de trigger kan zijn maar ik trek dat overwinningsgevoel van "ik ben hier zó sterk uitgekomen" helemaal niet goed en dat soort verhalen geven mij heel erg het gevoel dat ik zelf faal, niet zo stoer ben, teveel blokkades ervaar of beren op de weg zie.
Wel een erg zinnige ergernis vind ik.
lieneke wijzigde dit bericht op 10-04-2026 08:30
1.23% gewijzigd
vrijdag 10 april 2026 om 08:30
Ik snap je helemaal denk ik.cognac schreef: ↑10-04-2026 07:52Dat soort verhalen trek ik ook heel erg slecht. Op zich vind ik het best leuk, als iemand zoiets gaat doen maar níet na een zware ziekte, verlies van een dierbare, overwinning van een verslaving, zware burn out.
Zal best dat dat voor sommige mensen juist de trigger kan zijn maar ik trek dat overwinningsgevoel van "ik ben hier zó sterk uitgekomen" helemaal niet goed en dat soort verhalen geven mij heel erg het gevoel dat ik zelf faal, niet zo stoer ben, teveel blokkades ervaar of beren op de weg zie.
Zelf zit ik ook in een herstelproces. Het is een lange weg voor mij.
En dan kom ik regelmatig lotgenoten tegen die na een maand mediteren op een kleedje in de woestijn, een kruidenthee therapie of olifanten knuffelen in Zuid-Afrika, hèlemaal het licht hebben gezien, van alles overwonnen hebben en nu sterker zijn als nooit te voren! Plus een overdosis aan eigenwaarde en zelfrespect.
Een soort goeroe voelen ze zichzelf dan.
En dan erachteraan zeggen: "ik gun dat jou ook zo!"
Wat op mij overkomt als: "je bent nog niet op de goede weg, jij hebt het nog niet begrepen, jij bent zo sterk nog niet!"
Van mij hoeft zulke zogenaamde peptalk niet. Het irriteert me eerder dan dat ik er iets mee kan.
vrijdag 10 april 2026 om 08:32
Hallodaar schreef: ↑10-04-2026 08:30Ik snap je helemaal denk ik.
Zelf zit ik ook in een herstelproces. Het is een lange weg voor mij.
En dan kom ik regelmatig lotgenoten tegen die na een maand mediteren op een kleedje in de woestijn, een kruidenthee therapie of olifanten knuffelen in Zuid-Afrika, hèlemaal het licht hebben gezien, van alles overwonnen hebben en nu sterker zijn als nooit te voren! Plus een overdosis aan eigenwaarde en zelfrespect.
Een soort goeroe voelen ze zichzelf dan.
En dan erachteraan zeggen: "ik gun dat jou ook zo!"
Wat op mij overkomt als: "je bent nog niet op de goede weg, jij hebt het nog niet begrepen, jij bent zo sterk nog niet!"
Van mij hoeft zulke zogenaamde peptalk niet. Het irriteert me eerder dan dat ik er iets mee kan.
OMG! Ja, dat is superirritant, dat is heel erg...
vrijdag 10 april 2026 om 08:48
Wat ik mij bedenk wat ik nóg irritanter vind dan dit soort verhalen en ervaringen is dat iemand anders (die er niet zelf bij betrokken is) dit soort voorbeelden gaat noemen:
"Een oud leerling van me... een voormalige buurvrouw... de dochter van mijn beste vriend etc. Dat is toch zo'n sterk persoon. Hoe díe met haar ziekte (of waar het ook over gaat) weet om te gaan. Zo bewonderenswaardig. En die dan, ofwel over mij of over een zéér naaste, met heel erg commentaar komen dat het aan kracht, doorzettingsvermogen, verkennen van mogelijkheden etc. ontbrak. Dat je je er teveel aan overgeeft etc. En dat laatste vind ik al erg vervelend. Maar als er dan ook nog een lyrisch epistel volgt over hoe iemand anders ziekte X of gebeurtenis Y heeft "overwonnen" dat trek ik niet.
Sowieso is weinig met elkaar te vergelijken, is de ene aandoening de andere niet qua verloop. En zelfs bij vergelijkbare aandoeningen of ziektes heeft het soms niets te maken met hoe sterk je zelf bent, of een medicijn aanslaat, hoe ver de ziekte in je lijf zit, of welke uitvalsverschijnselen bijvoorbeeld komen en wanneer en in welke mate.
"Een oud leerling van me... een voormalige buurvrouw... de dochter van mijn beste vriend etc. Dat is toch zo'n sterk persoon. Hoe díe met haar ziekte (of waar het ook over gaat) weet om te gaan. Zo bewonderenswaardig. En die dan, ofwel over mij of over een zéér naaste, met heel erg commentaar komen dat het aan kracht, doorzettingsvermogen, verkennen van mogelijkheden etc. ontbrak. Dat je je er teveel aan overgeeft etc. En dat laatste vind ik al erg vervelend. Maar als er dan ook nog een lyrisch epistel volgt over hoe iemand anders ziekte X of gebeurtenis Y heeft "overwonnen" dat trek ik niet.
Sowieso is weinig met elkaar te vergelijken, is de ene aandoening de andere niet qua verloop. En zelfs bij vergelijkbare aandoeningen of ziektes heeft het soms niets te maken met hoe sterk je zelf bent, of een medicijn aanslaat, hoe ver de ziekte in je lijf zit, of welke uitvalsverschijnselen bijvoorbeeld komen en wanneer en in welke mate.
vrijdag 10 april 2026 om 09:04
Jaren geleden had ik een nare ziekte en daarvoor een nare operatie ondergaan met hele nare complicaties achteraf. Waar er drie dagen ziekenhuis waren gepland werden dat drie weken.Lieneke schreef: ↑10-04-2026 08:29Inderdaad, bloedjeirritant. En vooral ook dat diepe ellende je altijd een sterker mens moet maken. Mij heeft het vooral gebroken en het komt nooit meer helemaal goed. Niet erg of zielig, maar het is niet per definitie zo dat je vervolgens met je armen omhoog bij het water de overwinnaar staat te wezen. Het kan ook anders en ik vind dat dat er net zo goed mag zijn, zonder dat men je beticht van wentelen in de slachtofferrol.
Wel een erg zinnige ergernis vind ik.
Krijg ik een appje van een "vriend". "Maar je komt er sterker uit".
Flikker toch op man! en dat heb ik hem ook zo gezegd. Ik hoop dat hij dat nooit weer doet.
Je hoeft niet zo te SCHREEUWEN! Ik ben niet blind.
(Finkers)
(Finkers)
vrijdag 10 april 2026 om 09:12
Ik ben nogal cynisch, zeker wat dat soort zweverigheid betreft.
Toen het tweede kind van mijn tweeling overleed (eerste was al overleden) zei ik tegen mijn moeder: 'wat zal ik een prachtig sterk mens worden'.
Hebben we samen hartelijk om gelachen, ja, toen al.
Vreselijk vind ik dat soort dingen.
Toen het tweede kind van mijn tweeling overleed (eerste was al overleden) zei ik tegen mijn moeder: 'wat zal ik een prachtig sterk mens worden'.
Hebben we samen hartelijk om gelachen, ja, toen al.
Vreselijk vind ik dat soort dingen.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 10 april 2026 om 09:28
Ohhh! Kan ik me helemaal voorstellen! Vreselijk! zulke opmerkingen.Strelizia schreef: ↑10-04-2026 09:04Jaren geleden had ik een nare ziekte en daarvoor een nare operatie ondergaan met hele nare complicaties achteraf. Waar er drie dagen ziekenhuis waren gepland werden dat drie weken.
Krijg ik een appje van een "vriend". "Maar je komt er sterker uit".
Flikker toch op man! en dat heb ik hem ook zo gezegd. Ik hoop dat hij dat nooit weer doet.
Weet nog dat na het onverwachte overlijden van mijn broer er een bloemstuk met kaart bij zijn kist stond met het opschrift: "Het is goed zo!"
Het liefst had ik die kaart ter plekke eraf gerukt, bespuugd, verscheurd, eroverheen gepist en daarna in de fik gestoken!
Met je: "het is goed zo!"
Het is verd#mme helemaal niet goed zo!
Hij was 50, vader en echtgenoot, geliefd en kon niet gemist worden.
Rot toch op met je wijze woorden!!!
(Sorry, ik ging even los)
vrijdag 10 april 2026 om 09:49
vrijdag 10 april 2026 om 10:28
OMG ja, dat zeggen mensen idd ook nog.
En, ik ben echt zover boven mijn gekwetstheid uitgestegen (schouderklopje voor mezelf
), mensen bedoelen het ook nog goed. Onze onbeholpen Nederlandse manier van 'troosten'.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 10 april 2026 om 10:33
Daarop voortbordurend: mijn medestudenten psychologie moeten daarin ook nog een hoop leren.
Er zijn appgroepen voor alle modules en als iemand in zo'n groep meldt een tentamen niet gehaald te hebben, dan is de gemiddelde reactie: kop op, volgende keer haal je het wel.
Erger ik me kapot aan, dat moet psycholoog worden.
De juiste reactie is: sjees, dat is balen.
Of woorden van gelijke strekking.
Er zijn appgroepen voor alle modules en als iemand in zo'n groep meldt een tentamen niet gehaald te hebben, dan is de gemiddelde reactie: kop op, volgende keer haal je het wel.
Erger ik me kapot aan, dat moet psycholoog worden.
De juiste reactie is: sjees, dat is balen.
Of woorden van gelijke strekking.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 10 april 2026 om 10:35
Volkomen terecht hoor. Ik had het waarschijnlijk ook gedaan!Hallodaar schreef: ↑10-04-2026 09:28Ohhh! Kan ik me helemaal voorstellen! Vreselijk! zulke opmerkingen.
Weet nog dat na het onverwachte overlijden van mijn broer er een bloemstuk met kaart bij zijn kist stond met het opschrift: "Het is goed zo!"
Het liefst had ik die kaart ter plekke eraf gerukt, bespuugd, verscheurd, eroverheen gepist en daarna in de fik gestoken!
Met je: "het is goed zo!"
Het is verd#mme helemaal niet goed zo!
Hij was 50, vader en echtgenoot, geliefd en kon niet gemist worden.
Rot toch op met je wijze woorden!!!
(Sorry, ik ging even los)
Je hoeft niet zo te SCHREEUWEN! Ik ben niet blind.
(Finkers)
(Finkers)
vrijdag 10 april 2026 om 10:43
Ik ken dit type en ik word er ook helemaal lijp van.Lady*Voldemort schreef: ↑09-04-2026 19:06Ik heb een collega die liefst nooit vrij neemt en zo min mogelijk vakantie. Ze komt werkelijk om in de uren, maar vakantie nemen ho maar. En dat moet ze natuurlijk helemaal zelf weten, maar intussen loopt ze wel luid te klagen dat ze al in geen zeven maanden een uur vrij is geweest, boehoehoeh. Dat vind ik wel irritant.
Vooral omdat deze types zichzelf voorbij lopen en er dus wél gewoon aan onderdoor gaan, maar vrij nemen ho maar.
vrijdag 10 april 2026 om 10:47
Ik wist overigens niet dat zo'n mogelijk toekomstig psycholoog nu ook al Madame Soleil was en een glazen bol heeft?Solomio schreef: ↑10-04-2026 10:33Daarop voortbordurend: mijn medestudenten psychologie moeten daarin ook nog een hoop leren.
Er zijn appgroepen voor alle modules en als iemand in zo'n groep meldt een tentamen niet gehaald te hebben, dan is de gemiddelde reactie: kop op, volgende keer haal je het wel.
Erger ik me kapot aan, dat moet psycholoog worden.
De juiste reactie is: sjees, dat is balen.
Of woorden van gelijke strekking.
En zomaar kan zien "dat je het volgende keer haalt".
Een deel studenten zakt nu éénmaal, stopt na een tijd met zijn studie, ...
Het is helemaal niet zeker dat je na een 2de, 3de of 4de herkansing alsnog je examen haalt.
Waarschijnlijk dan weer een onzinnige ergernis van een te grote realist
.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
vrijdag 10 april 2026 om 11:19
Ook mijn ergernis.Wissewis schreef: ↑10-04-2026 10:47Ik wist overigens niet dat zo'n mogelijk toekomstig psycholoog nu ook al Madame Soleil was en een glazen bol heeft?
En zomaar kan zien "dat je het volgende keer haalt".
Een deel studenten zakt nu éénmaal, stopt na een tijd met zijn studie, ...
Het is helemaal niet zeker dat je na een 2de, 3de of 4de herkansing alsnog je examen haalt.
Waarschijnlijk dan weer een onzinnige ergernis van een te grote realist
Onrealistisch én psycholoog-onwaardig.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
