misofonie
maandag 7 september 2026 om 23:37
Ik heb misofonie en ik weet niet hoe ik ermee moet om gaan in een bepaalde situatie.
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
dinsdag 8 september 2026 om 21:41
Je hoeft niet met ze te eten.Sisi schreef: ↑08-09-2026 21:39Ik voel me geaccepteerd, in de zin dat ze mij overal bij betrekken en voor mij klaarstaan als ik iets nodig heb. Maar echt rekening houden met mijn aandoening, dat is er nooit geweest. Daardoor denk ik weleens dat het ze niet interesseert hoe ik mij voel. Ook de kinderen houden er daardoor geen rekening mee. Het is een kleine moeite om de kinderen aan te spreken op gedrag waarvan zij weten dat ik er veel last van heb. Inplaats daarvan zitten ze vrolijk door te kwekken alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Dat vind ik onbegrijpelijk. Zo ga je niet om met mensen waar je iets om geeft.
Everything is possible for the one who believes.
dinsdag 8 september 2026 om 21:45
Jij zal moeten accepteren dat niet de hele wereld om jou draait. Misschien heeft jouw zus geen zin om de sfeer aan tafel te verpesten door haar kinderen steeds aan te spreken op hun manier van eten. Natuurlijk is dat voor jou niet fijn om daarmee aan tafel te zitten, maar je bent nu eenmaal niet alleen op de wereld.Sisi schreef: ↑08-09-2026 21:39Ik voel me geaccepteerd, in de zin dat ze mij overal bij betrekken en voor mij klaarstaan als ik iets nodig heb. Maar echt rekening houden met mijn aandoening, dat is er nooit geweest. Daardoor denk ik weleens dat het ze niet interesseert hoe ik mij voel. Ook de kinderen houden er daardoor geen rekening mee. Het is een kleine moeite om de kinderen aan te spreken op gedrag waarvan zij weten dat ik er veel last van heb. Inplaats daarvan zitten ze vrolijk door te kwekken alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Dat vind ik onbegrijpelijk. Zo ga je niet om met mensen waar je iets om geeft.
En ik snap je echt wel, dat het niet fijn voelt als mensen geen rekening met je willen houden. Maar dan moet je ervoor kiezen om voor het eten weg te gaan.
The ocean healed my soul
dinsdag 8 september 2026 om 21:57
Je valt in herhaling en je wilt duidelijk geen advies, alleen maar bevestiging dat jij het zielige slachtoffer bent.Sisi schreef: ↑08-09-2026 21:39Ik voel me geaccepteerd, in de zin dat ze mij overal bij betrekken en voor mij klaarstaan als ik iets nodig heb. Maar echt rekening houden met mijn aandoening, dat is er nooit geweest. Daardoor denk ik weleens dat het ze niet interesseert hoe ik mij voel. Ook de kinderen houden er daardoor geen rekening mee. Het is een kleine moeite om de kinderen aan te spreken op gedrag waarvan zij weten dat ik er veel last van heb. Inplaats daarvan zitten ze vrolijk door te kwekken alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Dat vind ik onbegrijpelijk. Zo ga je niet om met mensen waar je iets om geeft.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 8 september 2026 om 22:03
dinsdag 8 september 2026 om 22:21
dinsdag 8 september 2026 om 22:22
Mss houden ze al enorm veel rekening met je, maar is het voor jou sowieso nooit genoeg.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 8 september 2026 om 22:28
Dat doen ze vast, maar naar jouw mening niet genoeg.
De oplossing ligt bij jezelf en niet bij het dirigeren van anderen.
Everything is possible for the one who believes.
dinsdag 8 september 2026 om 22:28
Goed om te lezen, geukkig maar. En ik vind het onbegrijpeijk dat jij dat de kinderen niet gunt en geen rekening met ze wil houden.Sisi schreef: ↑08-09-2026 21:39Ik voel me geaccepteerd, in de zin dat ze mij overal bij betrekken en voor mij klaarstaan als ik iets nodig heb. Maar echt rekening houden met mijn aandoening, dat is er nooit geweest. Daardoor denk ik weleens dat het ze niet interesseert hoe ik mij voel. Ook de kinderen houden er daardoor geen rekening mee. Het is een kleine moeite om de kinderen aan te spreken op gedrag waarvan zij weten dat ik er veel last van heb. Inplaats daarvan zitten ze vrolijk door te kwekken alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Dat vind ik onbegrijpelijk. Zo ga je niet om met mensen waar je iets om geeft.
Eet gewoon alleen, zo'n ramp is dat niet en iedereen tevreden.
dinsdag 8 september 2026 om 22:30
Dat is ook niet iets waar je snel over heen moet stappen. Ik vind het heel erg en ik weet niet of ik überhaupt nog veel contact wil met mijn siblings hierna.noglangnietjarig schreef: ↑08-09-2026 22:22Dat doet mijn eigen bloed ook niet.
Rekening met mij houden.
Boeiuh en weer door.
Je blijft er in hangen to.
dinsdag 8 september 2026 om 22:31
Dat zou zomaar wederzijds kunnen zijn.
Meeeeen, wat kun jij zeuren zeg.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 8 september 2026 om 22:35
Je kunt gewoon niet verwachten dat er geen eetgeluiden zijn. En ik snap nog steeds niet wat het knoeien ermee te maken hebben. Je wil niet met de kinderen eten, maar ook niet alleen met je ouders. Je kunt echt niet verwachten van je zus dat ze de jonge kinderen dan maar thuis laat.
Heb je er op je werk geen last van?
Heel veel mensen hebben misofonie en die moeten allemaal een manier vinden om ermee om te gaan. Natuurlijk kunnen mensen er tot een bepaalde hoogte rekening mee houden. Maar ademen moeten ze sowieso. Mijn kinderen hebben krakende gewrichten, hun enkels en knieën kraken bij het lopen, ik kan ze moeilijk vastbinden.
Heb je er op je werk geen last van?
Heel veel mensen hebben misofonie en die moeten allemaal een manier vinden om ermee om te gaan. Natuurlijk kunnen mensen er tot een bepaalde hoogte rekening mee houden. Maar ademen moeten ze sowieso. Mijn kinderen hebben krakende gewrichten, hun enkels en knieën kraken bij het lopen, ik kan ze moeilijk vastbinden.
dinsdag 8 september 2026 om 22:44
dinsdag 8 september 2026 om 22:54
Mijn zus regelt wel vaker een oppas voor de kinderen, maar als het vanwege mijn misofonie is kan het opeens niet gevraagd worden. Niemand houdt er echt rekening mee, want stiekem vinden ze het maar onzin en gezeur. Sommige weigeren het zelfs te erkennen als aandoening/ziekte, dat kun je toch ook terug lezen in dit topic. Dus doe alsjeblieft niet alsof er al zoveel rekening met mij wordt gehouden en alsof ik te veel vraag.Pelle schreef: ↑08-09-2026 22:35Je kunt gewoon niet verwachten dat er geen eetgeluiden zijn. En ik snap nog steeds niet wat het knoeien ermee te maken hebben. Je wil niet met de kinderen eten, maar ook niet alleen met je ouders. Je kunt echt niet verwachten van je zus dat ze de jonge kinderen dan maar thuis laat.
Heb je er op je werk geen last van?
Heel veel mensen hebben misofonie en die moeten allemaal een manier vinden om ermee om te gaan. Natuurlijk kunnen mensen er tot een bepaalde hoogte rekening mee houden. Maar ademen moeten ze sowieso. Mijn kinderen hebben krakende gewrichten, hun enkels en knieën kraken bij het lopen, ik kan ze moeilijk vastbinden.
dinsdag 8 september 2026 om 22:55
Niet dat je überhaupt reageert op wat ik schrijf. Maar goed. Jouw familie staat voor je klaar wanneer je ze nodig hebt. Daar zou ik meer waarde aan gaan hechten dan je nu doet. Ga anders nog eens het gesprek aan met je siblings over hoe het voor jou is. En dat je niet meer mee eet. Niet omdat je ze haat, maar omdat het voor jou te lastig is. Minder contact met ze willen kan altijd nog. Praat eerst nog eens rustig met ze. En pas jij je wel eens aan hun aan? Daarbij weet ik uit eigen hand dat siblings er niet altijd bij stilstaan wat een aandoening voor de ander in kan houden. Dat is niet uit onwil.
sirena wijzigde dit bericht op 08-09-2026 22:58
9.44% gewijzigd
The ocean healed my soul
dinsdag 8 september 2026 om 22:56
Zet ze in een rolstoel. Wel de wielen goed smeren, anders heb je dat weer.Pelle schreef: ↑08-09-2026 22:35Je kunt gewoon niet verwachten dat er geen eetgeluiden zijn. En ik snap nog steeds niet wat het knoeien ermee te maken hebben. Je wil niet met de kinderen eten, maar ook niet alleen met je ouders. Je kunt echt niet verwachten van je zus dat ze de jonge kinderen dan maar thuis laat.
Heb je er op je werk geen last van?
Heel veel mensen hebben misofonie en die moeten allemaal een manier vinden om ermee om te gaan. Natuurlijk kunnen mensen er tot een bepaalde hoogte rekening mee houden. Maar ademen moeten ze sowieso. Mijn kinderen hebben krakende gewrichten, hun enkels en knieën kraken bij het lopen, ik kan ze moeilijk vastbinden.
The ocean healed my soul
dinsdag 8 september 2026 om 22:59
Sisi schreef: ↑08-09-2026 22:54Mijn zus regelt wel vaker een oppas voor de kinderen, maar als het vanwege mijn misofonie is kan het opeens niet gevraagd worden. Niemand houdt er echt rekening mee, want stiekem vinden ze het maar onzin en gezeur. Sommige weigeren het zelfs te erkennen als aandoening/ziekte, dat kun je toch ook terug lezen in dit topic. Dus doe alsjeblieft niet alsof er al zoveel rekening met mij wordt gehouden en alsof ik te veel vraag.
Het is ook klinkklare onzin om oppas te moeten regelen omdat jij die kinderen niet trekt. Heb je nog meer diagnoses behalve deze? Je verwacht namelijk bizar veel van je omgeving.
dinsdag 8 september 2026 om 23:02
Sisi schreef: ↑08-09-2026 22:54Mijn zus regelt wel vaker een oppas voor de kinderen, maar als het vanwege mijn misofonie is kan het opeens niet gevraagd worden. Niemand houdt er echt rekening mee, want stiekem vinden ze het maar onzin en gezeur. Sommige weigeren het zelfs te erkennen als aandoening/ziekte, dat kun je toch ook terug lezen in dit topic. Dus doe alsjeblieft niet alsof er al zoveel rekening met mij wordt gehouden en alsof ik te veel vraag.
Het.is.ook.geen.ziekte.
Dramaqueen ook niet.
dinsdag 8 september 2026 om 23:06
Ik zag alleen een paar lelijke reacties van jou. Wat moet ik daarop zeggen??Sirena schreef: ↑08-09-2026 22:55Niet dat je überhaupt reageert op wat ik schrijf. Maar goed. Jouw familie staat voor je klaar wanneer je ze nodig hebt. Daar zou ik meer waarde aan gaan hechten dan je nu doet. Ga anders nog eens het gesprek aan met je siblings over hoe het voor jou is. En dat je niet meer mee eet. Niet omdat je ze haat, maar omdat het voor jou te lastig is. Minder contact met ze willen kan altijd nog. Praat eerst nog eens rustig met ze. En pas jij je wel eens aan hun aan?
Ik waardeer mijn familie zeker.
Tegelijk denk ik ook, voor elkaar klaarstaan is het minste wat je behoort te doen als familie. Ik wil ook graag geliefd zijn in plaats van alleen geaccepteerd. Dat voel ik niet zo als er nooit rekening wordt gehouden met mij.
dinsdag 8 september 2026 om 23:10
Lelijke reacties? De meeste waren best vriendelijk vond ik. Ik toonde begrip en was kritisch. Maar je leest blijkbaar vooral wat je wil lezen.Sisi schreef: ↑08-09-2026 23:06Ik zag alleen een paar lelijke reacties van jou. Wat moet ik daarop zeggen??
Ik waardeer mijn familie zeker.
Tegelijk denk ik ook, voor elkaar klaarstaan is het minste wat je behoort te doen als familie. Ik wil ook graag geliefd zijn in plaats van alleen geaccepteerd. Dat voel ik niet zo als er nooit rekening wordt gehouden met mij.
Dat ze voor je klaarstaan wanneer je ze nodig hebt is een teken dat je geliefd bent. Dat ze het jammer vinden dat je niet meer mee wil eten, is dat ook.
The ocean healed my soul
dinsdag 8 september 2026 om 23:19
Ja misschien wel, maar op een oppervlakkige manier wat weinig kost. Andersom had ik zoveel meer interesse getoond en rekening gehouden, dus dat steekt.Sirena schreef: ↑08-09-2026 23:10Lelijke reacties? De meeste waren best vriendelijk vond ik. Ik toonde begrip en was kritisch. Maar je leest blijkbaar vooral wat je wil lezen.
Dat ze voor je klaarstaan wanneer je ze nodig hebt is een teken dat je geliefd bent. Dat ze het jammer vinden dat je niet meer mee wil eten, is dat ook.
Ik ga nu proberen wat te slapen. Bedankt voor alle reacties.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in