Stiefvader
donderdag 3 september 2026 om 19:00
Ik voel me wat verdrietig. Ik probeer namelijk het gedrag van mijn man te snappen. Misschien kunnen jullie me helpen daarbij.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
woensdag 9 september 2026 om 11:39
Ach houden van of geven om komt in verschillende gradaties.Maisy schreef: ↑09-09-2026 07:25Houden van niet is van zelfsprekelijk altijd. Mijn man's zus heeft twee kinderen van 18 en 22 die ik ken vanaf de geboorte. Er is niet echt een klik tussen ons en ik hou ook niet van ze. Ik zal ze wel altijd helpen als het nodig is. Houden van doe ik alleen van mijn gezin en m'n zus en moeder en onze kat. Mijn vriendinnen mag ik heel graag maar ik hou niet van ze.
Ik snap dat je je eigen kinderen op een andere manier koestert dan kinderen waar geen bloedband mee is. En dat het ook persoons afhankelijk is.
Maar ik houd niet van mijn stiefkinderen vind ik persoonlijk behoorlijk kil overkomen.
woensdag 9 september 2026 om 13:57
er spelen hier telkens weer 2 dingen door elkaar:
1. Wat voelt de partner van TO voor haar kinderen. En of dat nou liefde is of genegenheid of tolereren. Dat maakt niet zoveel uit voor:
2. Dat hij er emotioneel niet voor haar kan zijn.
Hij hoeft 1 geen ideale stoefvader te zijn, maar hij moet wel 2. een goede emotioneel stabiele partner voor TO zijn. En niet alleen voor de leuk en de neuk. Ook als het moeilijk is
1. Wat voelt de partner van TO voor haar kinderen. En of dat nou liefde is of genegenheid of tolereren. Dat maakt niet zoveel uit voor:
2. Dat hij er emotioneel niet voor haar kan zijn.
Hij hoeft 1 geen ideale stoefvader te zijn, maar hij moet wel 2. een goede emotioneel stabiele partner voor TO zijn. En niet alleen voor de leuk en de neuk. Ook als het moeilijk is
woensdag 9 september 2026 om 18:51
Te veel verlangen kan goed. Ik vraag hem iets waar hij geen raad mee weet. Maar zielig doen begrijp ik niet. Ik schrijf dit absoluut niet met een zielige ondertoon.
woensdag 9 september 2026 om 19:01
Kan hij ook wel maar niet in taal. Hij geeft echt geen idee hoe hij me kan troosten of sorry kan zeggen dmv taal. Hij gaat wel ineens me kopjes thee aanbieden of voor me naar de winkel voor iets. Maar met taal heeft hij geen idee. Hij is altijd bang het verkeerde te zeggen en zegt dan maar niets. Hij denkt dat het een mannending is. Ik heb geen idee. Er zit wel wat in dat al mijn partners geen idee hadden hoe ze me konden troosten.Lila-Linda schreef: ↑09-09-2026 13:57er spelen hier telkens weer 2 dingen door elkaar:
1. Wat voelt de partner van TO voor haar kinderen. En of dat nou liefde is of genegenheid of tolereren. Dat maakt niet zoveel uit voor:
2. Dat hij er emotioneel niet voor haar kan zijn.
Hij hoeft 1 geen ideale stoefvader te zijn, maar hij moet wel 2. een goede emotioneel stabiele partner voor TO zijn. En niet alleen voor de leuk en de neuk. Ook als het moeilijk is
woensdag 9 september 2026 om 19:19
Weet jij zelf wat je nodig hebt en hoe je daar om vragen kan?Spiri123 schreef: ↑09-09-2026 19:01Kan hij ook wel maar niet in taal. Hij geeft echt geen idee hoe hij me kan troosten of sorry kan zeggen dmv taal. Hij gaat wel ineens me kopjes thee aanbieden of voor me naar de winkel voor iets. Maar met taal heeft hij geen idee. Hij is altijd bang het verkeerde te zeggen en zegt dan maar niets. Hij denkt dat het een mannending is. Ik heb geen idee. Er zit wel wat in dat al mijn partners geen idee hadden hoe ze me konden troosten.
woensdag 9 september 2026 om 19:59
Dit is echt geen mannending hoor. Mijn partner is prima in staat om me te troosten, maar ik moet dan wel aangeven dat ik verdrietig ben als hij in het buitenland is. Want als ik doe alsof ik me prima voel, dan denkt hij ook dat ik me prima voel.Spiri123 schreef: ↑09-09-2026 19:01Kan hij ook wel maar niet in taal. Hij geeft echt geen idee hoe hij me kan troosten of sorry kan zeggen dmv taal. Hij gaat wel ineens me kopjes thee aanbieden of voor me naar de winkel voor iets. Maar met taal heeft hij geen idee. Hij is altijd bang het verkeerde te zeggen en zegt dan maar niets. Hij denkt dat het een mannending is. Ik heb geen idee. Er zit wel wat in dat al mijn partners geen idee hadden hoe ze me konden troosten.
Als jij weet wat je nodig hebt van hem en hij bereid is om te leren jou te geven wat je nodig hebt, dan ben je al een heel stuk op weg.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in