18 jaar naar de .....

Oh lieve Sanne,



Ik lees nog steeds stil mee, maar wil nu toch reageren. Wat krijg jij veel voor je kiezen... Van een afstandje is het makkelijk filosoferen wat je zou 'moeten' doen; maar jee, jij draagt een nieuw leven in je... en dat terwijl je pcos hebt... ongelofelijk... Alleen dat al is zoiets moois.



Maar ja, de omstandigheden zijn wel even wat anders dan mooi... potverdorie zeg. Aan de ene kant, de rationele kant, denk ik, nee, het is niet verstandig... je bent alleen, je hebt al oudere kinderen, de vader is er niet, enz enz... En ik kan me de reactie van je 'ex' ook wel enigszins voorstellen... Het is niet gepland, het past niet in 't plaatje... zeker niet nu ik lees dat truus snel hier zou komen (wat me overigens niet verbaast).



Maar meid, ik zou 't ook echt niet weten hoor... Toen ik geen kinderen had, was het misschien makkelijker om een oordeel te vellen. Maar ik heb inmiddels ook twee kinderen, en jee.. als je die eenmaal hebt, hoe zou je dan ooit een andere keuze kunnen maken dan houden... Ik vind 't zo ontzettend rot voor je, op z'n zachtst gezegd... Hoe zoiets moois op zo'n rotmoment kan gebeuren...



Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst.



liefs Benfy

Wat dapper van je! Jou keuze verbaasd mij niet, na jou eerder post vanavond te hebben gelzen dacht ik al dat je zou gaan kiezen voor het houden van krummeltje!



Hoe durft hij te beweren dat jij nu al niet voor de kinderen kan zorgen!? Als er iemand is die dat juist wél kan dan ben jij het. Jij bied ze een stabiele situatie!



Die dna-testen...zéér herkenbaar! Zegt héél veel over hem!



En tuurlijk moet ie nog wat terug zeggen, dat zijn vriendinnetje overkomt. Want anders heeft ie het gevoel dat ie het onderspit moet delven en dat kan ie natuurlijk niet accepteren! Maar weet je? Hij mag zijn nieuwe liefje nu vertellen dat ie opnieuw vader gaat worden maar niet van haar......Zij kan natuurlijk ook rekenen en ik denk dat zij dat niet zo leuk zal vinden.... Maar dat is hun pakkie aan en niet de jouwe!



Probeer nu lekker te genieten van jou krummeltje hoe moeilijk dat ook is. En believe me, ik weet waar ik over praat! Dit krummeltje dat zo spontaan is gekomen ondanks jou pcos, krijgt een geweldige lieve moeder en broers en zussen.



Heb je trouwens nog een ledikantje en commode nodig? Als ik het goed begrepen heb woon ik in dezelfde provincie als jij..... Laat het miji maar weten via de angels mocht je interesse hebben!

Krummel heeft de allerliefste moeder denkbaar gekozen, Sanne! Wat ben jij een ontzettende kanjer. En wat een rampzalig moeilijke avond heb je achter de rug.



Weet je, je doet dingen uit angst of uit liefde. Hij is nu gewoon hartstikke b a n g, moet je je realiseren. En jij hebt liefde voor je krummeltje. Hij reageert als een boos, teleurgesteld klein kind. Herkenbaar: doet ex hier ook. Die vraagt serieus aan de kinderen waarom hij altijd moet opvoeden. Hahahahaha! Omdat hij hun vader is, wellicht?

Kan ik mij voorstellen hoor, dat je eerst dat wil afwachten! Laat het mij daarna maar weten! Ik weet ook niet of het je smaak is natuurlijk......



Komt vast goed! Ik heb ook veel stress gehad, weliswaar gedurende de laatste 3 maanden van de zwangerschap maar alles is goed gekomen, al rookte ik niet (nooit gedaan ook).



Goede reden om te stoppen?

Allereerst: Gefeliciteerd met je zwangerschap! Hopelijk gaat alles voorspoedig ondanks alle stress, het gaat nu om je gezondheid en je kindje's gezondheid, hopelijk lukt het om wat rust in je lijf te brengen (en die sigaretten niet meer op te steken). Ik denk dat je zo min mogelijk contact met ex moet hebben, wat een bron van stress is die vent zeg!



Zijn reactie zegt wel veel over hem. Hij rukt een gezin uit elkaar, is vanaf moment 1 niet bezig met het netjes afronden maar richt zich alleen maar op die miep, gaat niet netjes en respectvol om met jou en zijn kinderen schijnt 'ie ook vaak op een zijspoor te zetten. Maar jij bent de egoïst omdat je in de vakantie niet met de scheiding wilde bezig zijn en jij bent de egoïst, omdat jullie SAMEN een kind hebben verwekt. Maar natuurlijk sanne, jij bent de grote egoïst in het verhaal, dat je dat niet door hebt!? Hoe dom ben je als je over erkennen begint als je nog getrouwd bent! Jeesusmina! Daarmee laat hij wel zien, dat hij zijn godvergeten bloedeigen kind niet zou willen erkennen, als hij de keus had. Goed dat je ondanks zijn gesputter toch contact opneemt met de mediator.



Meneer zal toch wat meer opvoedtaken op zich moet gaan nemen, als jij voor een kleintje moet zorgen. Vindt miep ook vast heel gezellig, natuurlijk komt ze nu al en eerder dan 'beloofd'. Hij heeft wel eerder dingen 'beloofd' en kwam ze niet na. LAMLUL. En het is zo triest dit te zeggen over een man, waarmee je zo lang samen was, waarmee je kinderen hebt. Soms vraag ik me wel af sanne, als je nu terugkijkt, hoe gedroeg hij zich de laatste jaren. Was hij je steun en toeverlaat, was hij lief voor je en zorgde hij mee voor de kinders? Ging hij respectvol en liefdevol (etentjes, cadeautjes, aandacht) met je om, of zat hij al jaren vooral achter die laptop/comp. en liet jou maar alles doen en regelen; de kinders, het huishouden, de vakanties, de sportclubjes etc. etc.



In ieder geval, nogmaals gefeliciteerd! Je bent zwanger, een nieuw kindje, een nieuw broertje of zusje voor je kinderen! En ze vinden het leuk! Een zwangerschap is een heugelijke gebeurtenis, hoe moeilijk de situatie nu ook is. Dus hopelijk kun je het ook zo gaan ervaren, hopelijk gaat die lamlul het niet nog moeilijker maken dan het al is.

Ik ben een stille meelezer, maar wil nu toch even reageren. Gewoon omdat ik vind dat je een wijs besluit hebt genomen. Een besluit dat bij jouw past. Een besluit dat spat uit al je berichten. Je gaat het redden. Dit kleintje gaat zoveel liefde krijgen.



Succes en sterkte!

wat een verrassing dat MRL*l over de DNA test begint.

nou prima toch, gewoon doen, op ZIJN kosten.

anders blijft dit altijd een stok voor hem om mee te slaan.

uit eindelijk weet JIJ de uitslag al.

nu voor hem nog ff op papier laten zetten.

en die kleine krummel komt wel groot met zo,n lieve mama als jij.daar heb ik alle vertrouwen in!!!

hier ook een stille meelezer.



ik heb erg veel respect voor je beslissing om je kindje te houden dus gefeliciteerd met je zwangerschap! en probeer jezelf af en toe wat te verwennen want dat verdien je zeker!



daarnaast vind ik hoe je aankomende ex man zich gedraagt is een uiting van angst en dat reageert hij op jou af omdat hij op dit moment erg egoistisch is en erg bang is voor truus die vrijdag zal komen maar nog van helemaal niets afweet.

dus hij baalt ervan dat je het kindje houd en dat moet jij dan ontgelden.

probeer het te relativeren want dit allemaal is niet jouw'n schuld hij zal zeker zijn aandeel onder ogen moeten gaan zien.



het is goed dat je de mediator belt want dit veranderd alles weer en je weet dat je niet van je ex aan kan want die maakt beloftes die hij niet kan houden dus moet jij jezelf en de kinderen op de eerste plaats zetten om dit te overleven.



ik wens je veel sterkte en van zo'n kleintje krijg je zoveel plezier terug.

je bent een sterke vrouw een een ontzettende lieve mama!

Beste Sannemer,

krummel is geen bewuste aktie geweest om ex bij je te houden en het viel jou ook rouw op je dak, daarom vind ik het bewonderingswaardig dat je het kindje houdt. Wat ik me al een tijdje afvraag is hoe je omgeving reageert...... heb je hen al op de hoogte gebracht en ondervind je daar steun aan?

Over 2 weken is het pas een half jaar geleden dat de klap is gevallen en dat is eigenlijk heel kort. Men zegt dat alle jaargetijden over het gebeuren moet zijn gegaan om de scherpe randjes er van af te halen en vrouw, dat jij het rouwproces doorloopt zal het je straks makkelijker maken om het een plaats te geven en door te gaan met je leven. Een crisis maakt sterker. Kop in het zand steken werkt uiteindelijk averechts maar goed, dat is mijn ervaring.

Daarom, heel veel sterkte de komende tijd hoor, het is keihard te weten dat je ex al zo snel met een ander is.......

Maar het zal daar ook niet allemaal rozengeur en maneschijn zijn en het zéker niet worden!

quote:campari schreef op 02 september 2009 @ 13:30:

Men zegt dat alle jaargetijden over het gebeuren moet zijn gegaan om de scherpe randjes er van af te halen en vrouw, dat jij het rouwproces doorloopt zal het je straks makkelijker maken om het een plaats te geven en door te gaan met je leven. Een crisis maakt sterker. Kop in het zand steken werkt uiteindelijk averechts maar goed, dat is mijn ervaring.



Campari bedoelt ook niet jou met kop in het zand steken hoor, maar jouw ex man. En dat jij het rouwproces juist wel doorloopt wat jou uiteindelijk sterker maakt.



Goed van je dat je besloten hebt om krummeltje een mooi leven te gaan geven! Dat gaat helemaal goed komen met zn lieve leuke sterke mama!:flower:

Oeps, verkeerd gerekend, telde nog wel op m'n vingers na



@ idd Miss Shopping,thx.



Héél fijn dat je moeder en broer iig achter je staan. Dat je van de rest niks hoort is een hard gelag en dat steekt.

das ook wat he dat MrL*L zich gedwongen voelt in deze omstandigheden.

dat ben jij nl ook al een paar maanden....pphfff wat een ******

Lieve Sannemer, je bent een kanjer. Je hebt een goed besluit genomen, en dat besluit had krummel al 4 maanden geleden genomen



Ik hoop dat je je lichamelijk goed en sterk blijft voelen. En dat je ondanks alles een sterke band met je kleine kan opbouwen. Wil je borstvoeding geven (goed voor de binding en je kleine hoeft dan eerst nog niet naar ex)?

Mijn vriendin is gescheiden toen de jongste heel klein was en zij wilde echt niet dat de baby naar haar ex en nieuwe vriendin ging. En ik kon me dat helemaal voorstellen. Ze kon niet verdragen dat die vriendin haar kleintje zou verschonen of vertroetelen. Of misschien nog wel erger, negeren.



Die ex van jou maakt er een potje van. Ik begrijp er helemaal niets van. Je zal het vast ook niet meer willen, maar waarom kiest zo'n kerel dan toch niet voor zijn gezin???

Ik heb echt veel bewondering voor jou Sanne. Houd vol meisie

Lieve sterke Sanne,



Sorry dat ik de laatste tijd niets heb laten horen. Heb wel al die tijd vanaf de zijlijn met je meegelezen en meegeleefd.

KANJER, dat je bent!!!! Zó onwijs sterk, hoe je je ook nu weer opstelt in deze nieuwe situatie met Krummel. Gefeliciteerd overigens, probeer ondanks alle hectiek toch te genieten van het feit dat je zwanger bent.



En ex... tsja, wat moet je er in godsnaam nog over zeggen? Dat hij er niet blij mee is, goh.. is dat ff jammer! Dan had hij toch echt even wat verder na moeten denken over dergelijke mogelijke consequenties op het moment dat hij bij jou het bed indook. Ik ben heel benieuwd hoe hij dit gaat aanpakken bij truus.

Je schrijft dat je je vreselijk opwindt over het feit dat ze nu al komt. Maar weet je: láát haar maar komen, misschien juist nu wel. Ik wil nog wel eens zien hoe dit verder gaat tussen hun, met deze nieuwe ontwikkeling. Echt.. wát een enorme súkkel is die ex van je (sorry dat ik het zeg).



Bij mij is de situatie met ex een aantal weken volkomen uit de hand gelopen. Ex die zich in het hoofd haalde dat ik bezig was met een nieuwe relatie en die vervolgens dusdanig door het lint is gegaan terwijl zoon (4,5) bij hem was, dat zijn eigen moeder het niet langer verantwoord vond dat zoon daar bleef en hem uit de situatie heeft gehaald daar. Maar niet voordat ex aan zoon had verteld dat papa mama dood gaat rijden wanneer mama een ander vriendje krijgt!!!!

Je kunt je voorstellen hoe ik zoonlief weer thuiskreeg: volkomen overstuur en van de kaart. Bang, geschrokken, boos.

En vervolgens heeft ex zich volkomen teruggetrokken. Tot op de dag van vandaag heeft hij niets meer van zich laten horen richting zoon. Hij heeft hem niet meer gebeld of gezien, heeft hem niet uitgelegd waarom de al eerder afgesproken bezoekmomenten ineens niet meer doorgaan (momenten die bij zoon ook bekend waren en die er niets van snapt waarom hij papa niet meer ziet). Het enige wat ik nog van hem heb gehoord is een dreigement per email dat hij mij niet wenst te zien omdat hij de kans zeer groot acht dat hij me aanvliegt zodra hij me tegenkomt. Daarnaast gaf hij aan dat hij na gaat denken of hij zoon nog wel wil blijven zien, aangezien hij ervoor past om alleen nog als betalende factor op te treden zodra ik evt. een nieuwe relatie heb, met wie ik dan leuk 'gezinnetje ga lopen spelen'.



Inmiddels zijn we bijna 5 weken verder en heb ik hier een kind thuis wat behoorlijk van streek is, boos en opstandig. Me vanochtend ineens huilend achterna rende toen ik het schoolplein afliep, bang om door mij in de steek gelaten te worden.

Vanaf volgende week krijgt zoon psychische begeleiding bij een kinderpsycholoog en heb ik besloten om maatregelen te treffen. Ik ga ofwel zorgen dat er uitsluitend nog bezoek mogelijk is onder toezicht voor zijn vader (mocht die zich ooit weer eens melden...), ofwel ga ik zorgen dat ik als enige bevoegd ouder wordt (tot op heden zijn wij dit nog beiden). Vast staat voor mij wel dat ik niet langer zoonlief laat inzetten als zijn speelbal in zijn strijd richting mij. Ik sta geen moment meer toe dat hij zoon nog vaker dusdanig bewerkt met dergelijke uitspraken, waarbij hij gelijktijdig al mijn inzet om zoon rust en stabiliteit te bieden geheel onderuit haalt, en ik elke keer weer de brokstukken bij elkaar kan rapen, zoon in de vernieling heb, om vervolgens wekenlang van het toneel te verdwijnen.



Pffff...wat is dat toch met die exen??

Yayaatje, het is een verschrikkelijke situatie waar jij en je zoon in zitten, met name je zoon. Ik hoop dat je nu echt stappen neemt om dit op te lossen en hard op te treden tegen je ex. Je hebt je altijd zo laten piepelen door hem, zelfs overwogen hem weer terug te nemen. Alimentatie betaalt hij wanneer hij er zin in heeft, je laat het allemaal gebeuren. Je bent bang voor de gevolgen en zijn acties als jij op je strepen gaat staan. En moet je kijken waar je dat heeft gebracht. Hij heeft de touwtjes in handen. Leg die alimentatie vast, dan kun je ook een instantie in schakelen als hij weer eens niet betaald heeft, laat die gek alleen je zoon zien onder toezicht en mocht ex afspraken weer niet nakomen en weer van de aardbodem verdwijnen: zorg dat je er een zaak van maakt en de enige ouder van je zoon wordt. Dit speelt al veel te lang, dit mannetje gaat helemaal stuk en wordt straks een opstandig joch, terwijl dat niet nodig is! Sterkte yayaatje!

Rollergirl, hoewel ik het niet graag doe moet ik ex nageven dat hij zich tot op heden (zelfs na zijn grote 'verdwijntruc') wel iedere keer consequent de overeengekomen alimentatie betaald heeft. Hij heeft diverse keren gedreigd dit niet te gaan doen, maar heeft het uiteindelijk wel altijd gedaan.

Maar dat is dan ook het enige wat ik hem na kan geven. Op alle overige fronten schiet hij meer dan tekort.



Ik ga nu wel degelijk stappen ondernemen. Ja, ik heb me erg lang laten weerhouden om iets te doen uit angst voor hem. Maar die angst is behoorlijk naar de achtergrond geschoven. Mijn allesoverheersende boosheid staat veruit bovenaan. En vanuit die woede kan ik nu deze stappen zetten. Ik ga niet langer passief staan toekijken hoe hij mijn kind om zeep helpt (en mij erbij, want kind kapot: ik kapot).

Ergens gek om nu bij mezelf te merken dat die angst zo naar de achtergrond verdwenen is. Ik voel nu alleen maar strijdvaardigheid. Ik heb inmiddels contact opgenomen met mijn advocaat en ben de mogelijke scenario's aan het doorspreken. Maar vast staat dat er iets gaat gebeuren: linksom of rechtsom.



En hij mag komen hoor. Hij komt maar met zijn stenen door de ruit. Hij mag me wat mij betreft helemaal in elkaar slaan, maar geen dag langer zal ik dit tolereren!!

Yo go yayaatje! Eigenlijk zou het geen strijd mogen zijn en geen angst voor zijn acties. Jullie zijn uit elkaar, laat hem jou je leven leiden met je zoon. Laat hij zich druk maken om toch nog een lieve goede vader te zijn voor zijn zoon. Wat een egoistische eikel ben je (sorry) als je je kind zo bang maakt en dan ineens weer verdwenen bent. Dat een volwassen man dat doet!?



Sterkje, hou je taai.

voor Yayaatje.pphfff waarom doen mannen toch zo? ik snap er niks van.

dat je niet met elkaar verder wilt leven ala,maar dan zo doen...nee daar begrijp ik niks van.

Sanne;tis mooi dat je begrip hebt voor jou ex.zou fijn zijn als hij dat voor minimaal 50 % ook voor jou zou hebben.en dat zijn mooie toekomstplannen nu in de war zijn gestuurd,tja jammer dan,that,s live.

had ie ook eerder aan mogen denken op DAT moment,

dat ie jou nog goed genoeg vond voor die 1ne x!!!