Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
zondag 6 september 2009 om 23:22
Hoeraaaaaa!! kindjes zijn weer terug. Maar pffff ik weet het niet hoor, maar ehmmm wat een stinkbom moet truus zijn, ze roken allemaal naar haar parfum, en niet een beetje, jakkes. Als mijn kids al zo sterk ruiken, vraag ik me af he....... Nou ja, heb het niet laten merken, en heb ze gewoon heerlijk geknuffeld.
Ze waren enthousiast over papa zijn appartement, was voor het eerst dat ze er geslapen hebben, en ze hebben zich prima vermaakt, en ja ze hebben het ook over haar gehad, maar vrij neutraal. Ze hebben geprobeerd haar wat Nederlandse woorden te leren en vonden het erg grappig hoe ze dat uitsprak. En dat was het eigenlijk wel, dus viel reuze mee. Hoe meer weekenden ze er heen gaan hoe meer ze waarschijnlijk gaan vertellen, maar als ze het zo langzaam blijven opbouwen, vind ik het prima. Het is gewoon niet anders dan dat zij ook een deel van hun leven gaat uitmaken. Het zal nooit wennen maar ik hoop dat met de tijd ik er wel steeds beter mee om kan gaan.
Ex was gelukkig weer zijn 'normale' zelf, en het eerste wat hij deed was zich verontschuldigen voor wat hij vrijdag had gezegd. Wil niet zeggen dat ik dat meteen geloof, maar toch, je gaat iets makkelijker met elkaar om. Nu dan, moet nog zien hoe het verder gaat, ik vertrouw hem niet verder dan ik hem zie en eigenlijk dan nog niet eens. Voor de kinderen wil ik toch proberen een zo'n goed mogelijke verstandhouding met hem te houden. Ik zal daar dingen voor moeten slikken vrees ik, en ik moet gewoon goed in de gaten houden dat ik niet te veel slik en zeker niet over me heen laat lopen. Alles voor mijn kinderen maar er zijn natuurlijk wel grenzen.
Krummel is flink aan de rommel, is zo geweldig die kleine plopjes voelen
Ze waren enthousiast over papa zijn appartement, was voor het eerst dat ze er geslapen hebben, en ze hebben zich prima vermaakt, en ja ze hebben het ook over haar gehad, maar vrij neutraal. Ze hebben geprobeerd haar wat Nederlandse woorden te leren en vonden het erg grappig hoe ze dat uitsprak. En dat was het eigenlijk wel, dus viel reuze mee. Hoe meer weekenden ze er heen gaan hoe meer ze waarschijnlijk gaan vertellen, maar als ze het zo langzaam blijven opbouwen, vind ik het prima. Het is gewoon niet anders dan dat zij ook een deel van hun leven gaat uitmaken. Het zal nooit wennen maar ik hoop dat met de tijd ik er wel steeds beter mee om kan gaan.
Ex was gelukkig weer zijn 'normale' zelf, en het eerste wat hij deed was zich verontschuldigen voor wat hij vrijdag had gezegd. Wil niet zeggen dat ik dat meteen geloof, maar toch, je gaat iets makkelijker met elkaar om. Nu dan, moet nog zien hoe het verder gaat, ik vertrouw hem niet verder dan ik hem zie en eigenlijk dan nog niet eens. Voor de kinderen wil ik toch proberen een zo'n goed mogelijke verstandhouding met hem te houden. Ik zal daar dingen voor moeten slikken vrees ik, en ik moet gewoon goed in de gaten houden dat ik niet te veel slik en zeker niet over me heen laat lopen. Alles voor mijn kinderen maar er zijn natuurlijk wel grenzen.
Krummel is flink aan de rommel, is zo geweldig die kleine plopjes voelen
maandag 7 september 2009 om 00:20
@#$%%$## Krijg net een mailtje van mijn ex. Of ik alsjeblieft truus wil laten weten dat hij pas 27 augustus wist dat ik zwanger was, ruim een week later dus dan dat hij het al wist. Hoe kan hij dat aan mij vragen !!!! Hoe kan hij ?? Denkt alleen maar aan zichzelf en houd geen enkele rekening met hoe ik me voel. Wat een verschrikkelijke klootzak !!!!
meiden
Dank je wel gianna, geniet daar echt van.
meiden
Dank je wel gianna, geniet daar echt van.
maandag 7 september 2009 om 00:30
maandag 7 september 2009 om 00:42
Tja, maar ik had me er al mee bemoeid door dat mailtje aan truus te sturen dat ik zwanger ben. Hij zal wel vinden dat ik de boel heb overhoop gehaald ik het nu ook wel weer recht mag breien. Aan de andere kant denk ik dan, als hij het meteen had verteld had mijn mail geen enkele invloed gehad. Maar ik kan niet voor hem liegen, ik kan het niet en ik wil het niet. Ga er nu ook niet op reageren, het is gelukkig al midden in de nacht en hij kan onmogelijk weten of ik al op bed lig of niet.
Het doet pijn dat hij me dit vraagt. Wat een ongelofelijke hork, en die plaat voor zijn kop is van de laatste maanden hoor. pff
meiden
Het doet pijn dat hij me dit vraagt. Wat een ongelofelijke hork, en die plaat voor zijn kop is van de laatste maanden hoor. pff
meiden
maandag 7 september 2009 om 01:41
Hoi Sannemer
Wat een ongelooflijk verhaal! En wat sla je je er goed doorheen!
Ik vind het bewonderingswaardig! En die emails? Vind ik niet meer dan menselijk dat je zo reageert, sterker nog, je stijgt boven je zelf uit door Truus te willen vertellen dat je zwanger bent voordat ze naar nl zou komen.
Zij zou je dankbaar moeten zijn dat ze door jou achter de waarheid komt. Ex heeft zich in de nesten gewerkt door alles aan elkaar te liegen en daar zou ik hem absoluut niet bij gaan helpen door een ongepast schuldgevoel van jouw kant.
Zeg inderdaad dat jij hebt besloten je er niet meer in te mengen. Als ze een beetje hersenen heeft trekt ze ook daar wel de juiste conclusie uit!
Lieve Sanne heel veel sterkte! Zorg goed voor jezelf ondanks alle stress!
Liefs elfje
Wat een ongelooflijk verhaal! En wat sla je je er goed doorheen!
Ik vind het bewonderingswaardig! En die emails? Vind ik niet meer dan menselijk dat je zo reageert, sterker nog, je stijgt boven je zelf uit door Truus te willen vertellen dat je zwanger bent voordat ze naar nl zou komen.
Zij zou je dankbaar moeten zijn dat ze door jou achter de waarheid komt. Ex heeft zich in de nesten gewerkt door alles aan elkaar te liegen en daar zou ik hem absoluut niet bij gaan helpen door een ongepast schuldgevoel van jouw kant.
Zeg inderdaad dat jij hebt besloten je er niet meer in te mengen. Als ze een beetje hersenen heeft trekt ze ook daar wel de juiste conclusie uit!
Lieve Sanne heel veel sterkte! Zorg goed voor jezelf ondanks alle stress!
Liefs elfje
maandag 7 september 2009 om 07:41
Heb hem net een mail gestuurd, dat ik niet voor hem kan gaan liegen. Dat ik begrijp dat hij vind dat ik de schuldige ben hier, door het sturen van de mail, maar dat als hij meteen eerlijk was geweest mijn email geen enkele invloed had gehad. Heb hem gezegd nu maar eens eerlijk tegen haar te zijn. En dat ik nooit en ten nimmer meer een mail of wat dan ook naar haar ga sturen. Heb er ook bijgezet dat ik hem in geen miljoen jaar terug zou willen en dat dat dus niet de reden is dat ik niet voor hem lieg.
Ik bemoei me er niet mee, hij heeft zijn billen gebrand laat hem nu ook maar op de blaren zitten. Maar een l*l is het, om dit aan mij te vragen. Want je hebt gelijk hoor elfje ik voel me schuldig, en hij weet dat, want hij weet hoe ik in mekaar zit.
Door dit gezeur wel weer slecht geslapen vannacht, gelukkig maar een halve dag werken vandaag.
meiden
Ik bemoei me er niet mee, hij heeft zijn billen gebrand laat hem nu ook maar op de blaren zitten. Maar een l*l is het, om dit aan mij te vragen. Want je hebt gelijk hoor elfje ik voel me schuldig, en hij weet dat, want hij weet hoe ik in mekaar zit.
Door dit gezeur wel weer slecht geslapen vannacht, gelukkig maar een halve dag werken vandaag.
meiden
maandag 7 september 2009 om 12:10
Ach sanne, eerst lief doen en zijn verontschuldigingen aanbieden om er vervolgens achter te komen, dat meneer je even nodig heeft voor een leugentje. Dat hij zoiets durft te vragen! Ja, je hebt je er een beetje mee bemoeid door die mail te sturen, maar je hebt er geen leugens in gezet. Nu moet je haar gaan overtuigen dat hij het echt niet eerder wist? Zijn relatie, zijn probleem, laat hem er maar lekker op los liegen. Sanne, wat een (h)eerlijke basis van hun relatie, vanaf dag 1 gebaseerd op leugens en het worden er alleen maar meer.
Jij hoeft je nergens schuldig over te voelen, echt niet! Die mail van jou was een (kleine) stommiteit, gezien de situatie waar je in zit wel geheel begrijpelijk. Dus: geen schuldgevoelens, en je hoeft niks goed te maken tegenover hem en al helemaal niet tegenover haar.
Vind het behoorlijk pittig dat de scheiding nog niet eens rond is, je kinderen eigenlijk nog niet eens een omgangsperiode hebben gehad waarin ze alleen je ex zagen, nee gelijk wordt miep geïntroduceerd. Pittig! Je slaat je er dapper doorheen. Zet het contact met ex op een zeer laag pitje, als hij lief is heeft hij iets van je nodig, als hij boos is komt het door ruzie in zijn relatie en reageert hij dat af op jou. Niks dan ellende, dus laat maar los, al dat giftige gedoe kan jij niet gebruiken nu!
Zorg je goed voor jezelf en krummel? Slapen, vitamientjes? Oma rollergirl houdt je in de gaten, pas maar op
Jij hoeft je nergens schuldig over te voelen, echt niet! Die mail van jou was een (kleine) stommiteit, gezien de situatie waar je in zit wel geheel begrijpelijk. Dus: geen schuldgevoelens, en je hoeft niks goed te maken tegenover hem en al helemaal niet tegenover haar.
Vind het behoorlijk pittig dat de scheiding nog niet eens rond is, je kinderen eigenlijk nog niet eens een omgangsperiode hebben gehad waarin ze alleen je ex zagen, nee gelijk wordt miep geïntroduceerd. Pittig! Je slaat je er dapper doorheen. Zet het contact met ex op een zeer laag pitje, als hij lief is heeft hij iets van je nodig, als hij boos is komt het door ruzie in zijn relatie en reageert hij dat af op jou. Niks dan ellende, dus laat maar los, al dat giftige gedoe kan jij niet gebruiken nu!
Zorg je goed voor jezelf en krummel? Slapen, vitamientjes? Oma rollergirl houdt je in de gaten, pas maar op
maandag 7 september 2009 om 13:56
Krummel die voor vlindertjes in je buik zorgt. Heerlijk Sanne! Dat moet je goed doen.
Die mail van zakhooi. Waar haalt hij het gore lef vandaan om jou te vragen om te liegen. Die spoort echt niet zeg! Laat hij zijn relatie met haar zelf oplossen. Hij wil haar toch zo graag? Een relatie is niet alleen rozengeur en maneschijn dus, de shit lost hij ook maar op. De lul!
Hou je hoofd koel en fier omhoog Sanne.
Die mail van zakhooi. Waar haalt hij het gore lef vandaan om jou te vragen om te liegen. Die spoort echt niet zeg! Laat hij zijn relatie met haar zelf oplossen. Hij wil haar toch zo graag? Een relatie is niet alleen rozengeur en maneschijn dus, de shit lost hij ook maar op. De lul!
Hou je hoofd koel en fier omhoog Sanne.
maandag 7 september 2009 om 14:00
Dag Sanne, die ex van jou is me toch wel een exemplaar, hoor. Bemoei je inderdaad niet (meer) met zijn relatie, en ik zou zeggen: voel je ook niet verplicht om al je eigen acties aan hem uit te leggen. 'Nee, ik lieg niet voor jou' had wat mij betreft in dit geval ook volstaan, al begrijp ik wel waarom je je mail zo hebt toegelicht.
Wat het erkennen betreft: ik heb ook met dat bijltje gehakt en je gaat nog een paar maanden door waarin emoties en hormonen ongetwijfeld veel gaan vertroebelen. Maar erkennen is niet hetzelfde als hem rechterlijke macht geven. Dat is een apart document dat je naast de erkenning samen moet tekenen en naar de rechtbank moet sturen. Ik begrijp jouw motivatie om hem het kind niet te laten erkennen, maar misschien, straks, als je emoties wat bedaard zijn en je hormonen zich even koest houden, dat je het misschien voor je kindje wel fijn vindt als de vader geregistreerd staat als 'vader'. Als je begrijpt wat ik bedoel... Dat was in elk geval indertijd mijn motivatie om te willen dat de vader het kind zou erkennen, ook al vond ik ergens dat hij het niet 'verdiende'.
Veel sterkte en wijsheid, Sanne. Het is moeilijk, met zo'n egoistische falpdrol om je heen, dat begrijp ik. Blijf bij jezelf, meid!
Wat het erkennen betreft: ik heb ook met dat bijltje gehakt en je gaat nog een paar maanden door waarin emoties en hormonen ongetwijfeld veel gaan vertroebelen. Maar erkennen is niet hetzelfde als hem rechterlijke macht geven. Dat is een apart document dat je naast de erkenning samen moet tekenen en naar de rechtbank moet sturen. Ik begrijp jouw motivatie om hem het kind niet te laten erkennen, maar misschien, straks, als je emoties wat bedaard zijn en je hormonen zich even koest houden, dat je het misschien voor je kindje wel fijn vindt als de vader geregistreerd staat als 'vader'. Als je begrijpt wat ik bedoel... Dat was in elk geval indertijd mijn motivatie om te willen dat de vader het kind zou erkennen, ook al vond ik ergens dat hij het niet 'verdiende'.
Veel sterkte en wijsheid, Sanne. Het is moeilijk, met zo'n egoistische falpdrol om je heen, dat begrijp ik. Blijf bij jezelf, meid!
maandag 7 september 2009 om 14:36
Ik had in eerste instantie een co-ouderschap met de vader van mijn kinderen. Toen de irritaties te hoog opliepen, is dat omgezet in een bezoekersregeling. Ik was de voogd over mijn kinderen, hij toeziend voogd. Dat is toegekend ondanks dat hij niet op de rechtbank verscheen. Toen is hij min of meer van de aardbodem verdwenen, wat mijn kinderen erg veel pijn heeft gedaan. Ik heb toen overwogen om hem helemaal uit de ouderlijke macht te laten ontzetten, maar dat is een hele zware procedure, dus niet gedaan. De voogd neemt de beslissingen, toeziend voogd kan daar wel bezwaar tegen maken, maar moet dat bij een officieele instantie doen, zover ik weet.
Zorg dus dat je in ieder geval voogd wordt van je kind (gezien de scheiding zal dat sowieso wel gebeuren, denk ik)
Zorg dus dat je in ieder geval voogd wordt van je kind (gezien de scheiding zal dat sowieso wel gebeuren, denk ik)
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
maandag 7 september 2009 om 15:25
Even een vraag voor Lin67:
Op grond waarvan lukte het jou om te worden aangewezen als voogd en je ex als toeziend voogd.
Bij mij speelt ook de situatie dat ik het liefst ex uit de ouderlijke macht zou laten ontzetten, maar heb van mijn advocaat begrepen dat dit vrijwel niet gedaan wordt (tenzij erg extreem).
De situatie zoals jij die schetst (jij voogd, waarbij jij de beslissingen neemt en je ex toeziend voogd, die daar alleen bezwaar tegen kan maken indien hij dit bij een officiële instantie doet) klinkt mij ook wel goed in de oren.
Zou je hier iets mee over willen vertellen, Lin?
Sanne,
Heel goed dat je je afzijdig houdt van HUN problemen. HIJ heeft deze situatie veroorzaakt, laat HIJ hem dan ook maar weer oplossen. Dus eigenlijk vraagt hij of je hem een dienst wil bewijzen, zodat hij geen toestanden met doos krijgt? Euhm...laat me ff denken...waarom zou je hem in gódsnaam een dienst willen bewijzen???? Omdat hij zo met jou begaan is? Omdat hij het allemaal zo netjes en vriendelijk doet?
Nogmaals: HIJ heeft dit allemaal veroorzaakt, niet jij...
Geniet van de plopjes meid. Zó heerlijk...!
Op grond waarvan lukte het jou om te worden aangewezen als voogd en je ex als toeziend voogd.
Bij mij speelt ook de situatie dat ik het liefst ex uit de ouderlijke macht zou laten ontzetten, maar heb van mijn advocaat begrepen dat dit vrijwel niet gedaan wordt (tenzij erg extreem).
De situatie zoals jij die schetst (jij voogd, waarbij jij de beslissingen neemt en je ex toeziend voogd, die daar alleen bezwaar tegen kan maken indien hij dit bij een officiële instantie doet) klinkt mij ook wel goed in de oren.
Zou je hier iets mee over willen vertellen, Lin?
Sanne,
Heel goed dat je je afzijdig houdt van HUN problemen. HIJ heeft deze situatie veroorzaakt, laat HIJ hem dan ook maar weer oplossen. Dus eigenlijk vraagt hij of je hem een dienst wil bewijzen, zodat hij geen toestanden met doos krijgt? Euhm...laat me ff denken...waarom zou je hem in gódsnaam een dienst willen bewijzen???? Omdat hij zo met jou begaan is? Omdat hij het allemaal zo netjes en vriendelijk doet?
Nogmaals: HIJ heeft dit allemaal veroorzaakt, niet jij...
Geniet van de plopjes meid. Zó heerlijk...!
maandag 7 september 2009 om 17:35
Ik kan er niet zo heel veel meer over vertellen, yayaatje. Ten eerste omdat het al 18 jaar geleden is en ik niet meer weet waarom ik toen voogd ben geworden. Waarschijnlijk was het toen zo (weet niet wat de regels nu zijn, zal zo ff googlen), dat je of gezamelijk de ouderlijke macht had (co-ouderschap) of dat 1 van de 2 (de hoofdopvoeder) automatisch voogd is (was).
Omdat de vader van mijn kinderen spreekwoordelijk een pakje sigaretten ging halen en de daarop volgende 16 jaar niet naar ze omgekeken heeft, noch op welk vlak dan ook (dus ook geen allimentatie) heeft bijgedragen, heb ik ontzetting overwogen.....maar dan moet er sprake zijn van zware mishandeling ofzo (zware verwaarlozing, geldt niet als er nog een andere verzorger is). Schiet mij te binnen dat ontheffing uit de ouderlijke macht ook mogelijk was (is?)....dat was minder zwaar.
Maar goed, omdat hij dus verdwenen was, en ik toch voogd was, maakte het mij niet zoveel meer uit.
Hij verscheen toen de kinderen beide meerderjarig waren (zet je ook aan het denken).
Omdat de vader van mijn kinderen spreekwoordelijk een pakje sigaretten ging halen en de daarop volgende 16 jaar niet naar ze omgekeken heeft, noch op welk vlak dan ook (dus ook geen allimentatie) heeft bijgedragen, heb ik ontzetting overwogen.....maar dan moet er sprake zijn van zware mishandeling ofzo (zware verwaarlozing, geldt niet als er nog een andere verzorger is). Schiet mij te binnen dat ontheffing uit de ouderlijke macht ook mogelijk was (is?)....dat was minder zwaar.
Maar goed, omdat hij dus verdwenen was, en ik toch voogd was, maakte het mij niet zoveel meer uit.
Hij verscheen toen de kinderen beide meerderjarig waren (zet je ook aan het denken).
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
maandag 7 september 2009 om 17:47
Dit vond ik op internet.....Voogdijschap zoals 18 jaar geleden, bestaat niet meer. Alleen een niet-ouder kan voogd zijn. Wel kun je bij een echtscheiding verzoek doen tot ontzetting/ontheffing van het ouderlijk gezag van of de een of de ander....
Uit elkaar
Als jullie relatie eindigt, kan dat ook gevolgen hebben voor het ouderlijk gezag. Bij gezamenlijk gezag blijven jullie ook na de (echt)scheiding samen verantwoordelijk voor de zorg en opvoeding van jullie kindje. Ook als jullie kindje in praktijk meer bij de ene ouder woont dan de ander. Grote beslissingen moeten samen genomen worden. Het is mogelijk om een verzoek in te dienen bij de rechtbank om één van de ouders te ontheffen van het ouderlijk gezag. In zo’n geval kijkt de rechtbank naar het belang voor het kind.
Geen gezag (meer)
Als jullie niet getrouwd waren en geen verzoek hebben ingediend voor gezamenlijk gezag, krijg de moeder automatisch alleen het gezag als jij en je partner uit elkaar gaan. Je partner behoudt wel recht op omgang, informatie en consultatie. Dat geldt ook voor de partner die uit het gezag gezet is door de rechtbank. Ouders die geen gezag hebben, kunnen altijd naar de rechtbank stappen en een verzoek indienen om het gezag toegewezen te krijgen – hetzij gezamenlijk, hetzij alleen. De rechtbank beslist dan wat het beste is voor jullie kindje.
Uit elkaar
Als jullie relatie eindigt, kan dat ook gevolgen hebben voor het ouderlijk gezag. Bij gezamenlijk gezag blijven jullie ook na de (echt)scheiding samen verantwoordelijk voor de zorg en opvoeding van jullie kindje. Ook als jullie kindje in praktijk meer bij de ene ouder woont dan de ander. Grote beslissingen moeten samen genomen worden. Het is mogelijk om een verzoek in te dienen bij de rechtbank om één van de ouders te ontheffen van het ouderlijk gezag. In zo’n geval kijkt de rechtbank naar het belang voor het kind.
Geen gezag (meer)
Als jullie niet getrouwd waren en geen verzoek hebben ingediend voor gezamenlijk gezag, krijg de moeder automatisch alleen het gezag als jij en je partner uit elkaar gaan. Je partner behoudt wel recht op omgang, informatie en consultatie. Dat geldt ook voor de partner die uit het gezag gezet is door de rechtbank. Ouders die geen gezag hebben, kunnen altijd naar de rechtbank stappen en een verzoek indienen om het gezag toegewezen te krijgen – hetzij gezamenlijk, hetzij alleen. De rechtbank beslist dan wat het beste is voor jullie kindje.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
dinsdag 8 september 2009 om 12:04
Nope elfje helemaal niets, en eigenlijk had ik dat ook niet verwacht, hij zal er wel zijn eigen draai aan geven, en als zij besluit hem te geloven.....tja gelukkig niet mijn probleem. Kan me niet voorstellen dat je iemand die vanaf dag 1 gelogen heeft nu nog een kans geeft maar ja misschien is ze wel zwaar wanhopig of zo. Nou ja, kan me er eerlijk gezegd niet zo druk om maken. Al vind ik het wel zeer vervelend dat het toch in mijn hoofd blijft hangen. Moet mezelf gewoon weer eens schoppen. 19 jaar loslaten is toch wel heel moeilijk hoor, zeker ook omdat we kinderen hebben, je komt nooit helemaal los van elkaar. En op dit moment zijn het niet alleen de kinderen, maar ook het huis dat nog niet verkocht is en de scheiding die nog niet rond is. Mag van mij nu wel eens opschieten hoor, Ik vond/vind het veel te snel gaan maar nu............nu ben ik er eigenlijk wel een beetje klaar mee.
Morgen middag laat weer kijkers, ik hoop dat het nu eindelijk de persoon is die ziet wat een geweldig huis dit zou kunnen zijn. Duimen maar.
meiden
Morgen middag laat weer kijkers, ik hoop dat het nu eindelijk de persoon is die ziet wat een geweldig huis dit zou kunnen zijn. Duimen maar.
meiden
dinsdag 8 september 2009 om 12:24
Lin,
dank voor je informatie. Jammer, dat de regeling omtrent het aanwijzen van een voogd en toeziend voogd niet langer bestaat (had ik zelf ook al gelezen).
Tot op heden hebben wij beiden het gezamenlijk gezag. Ik begreep van mijn advocaat dat een rechter eigenlijk maar heel zelden overgaat tot het ontzetten uit de ouderlijke macht.
Ik heb nu een traject opgestart, waarvan ik eerst de uitkomst af wil wachten. Afhankelijk van deze uitkomst bepaal ik hoe ik verder ga.
Sanne,
ik duim met je mee (voor je huis). Hou je haaks!
dank voor je informatie. Jammer, dat de regeling omtrent het aanwijzen van een voogd en toeziend voogd niet langer bestaat (had ik zelf ook al gelezen).
Tot op heden hebben wij beiden het gezamenlijk gezag. Ik begreep van mijn advocaat dat een rechter eigenlijk maar heel zelden overgaat tot het ontzetten uit de ouderlijke macht.
Ik heb nu een traject opgestart, waarvan ik eerst de uitkomst af wil wachten. Afhankelijk van deze uitkomst bepaal ik hoe ik verder ga.
Sanne,
ik duim met je mee (voor je huis). Hou je haaks!
dinsdag 8 september 2009 om 18:15
Hi Sanne,
Inderdaad zijn probleem, groot gelijk heb je. Ik hoop dat de kijkers geinteresseerd zijn in je huis? Wat een gedoe allemaal!
Hopelijk als je in een nieuw huis bent kun je weer een nieuwe start en nieuwe (positieve) herinneringen maken met je kinderen en de ongeboren spruit...
Veel sterkte!
Inderdaad zijn probleem, groot gelijk heb je. Ik hoop dat de kijkers geinteresseerd zijn in je huis? Wat een gedoe allemaal!
Hopelijk als je in een nieuw huis bent kun je weer een nieuwe start en nieuwe (positieve) herinneringen maken met je kinderen en de ongeboren spruit...
Veel sterkte!
woensdag 9 september 2009 om 08:57
Sanne schreef: " Hoe meer weekenden ze er heen gaan hoe meer ze waarschijnlijk gaan vertellen, maar als ze het zo langzaam blijven opbouwen, vind ik het prima. Het is gewoon niet anders dan dat zij ook een deel van hun leven gaat uitmaken. Het zal nooit wennen maar ik hoop dat met de tijd ik er wel steeds beter mee om kan gaan."
Na drie maanden ben ik er nog steeds niet aan gewend en moet op mijn tong bijten om geen snauw te geven. Ik ben er niet trots op... Maar het blijft pijn doen. En ik denk dat haar naam zeker dagelijks door het huis gaat. Soms wil ik gewoon tegen ze uitvallen dat ze alsjeblieft die naam nooit meer noemen. Ik doe het niet, maar het kost me echt moeite.
Na drie maanden ben ik er nog steeds niet aan gewend en moet op mijn tong bijten om geen snauw te geven. Ik ben er niet trots op... Maar het blijft pijn doen. En ik denk dat haar naam zeker dagelijks door het huis gaat. Soms wil ik gewoon tegen ze uitvallen dat ze alsjeblieft die naam nooit meer noemen. Ik doe het niet, maar het kost me echt moeite.
woensdag 9 september 2009 om 12:37
