Kinderen
alle pijlers
Kind geslagen
zondag 4 oktober 2009 om 21:15
Ik weet dat iedereen me hier straks een heks zal vinden, en dat is terecht want dat ben ik ook.
Het is net helemaal uit de hand gelopen. Mijn dochtertje van 3 was zo moe (denk ik nu) dat er helemaal niets meer mee te beginnen was. Ze wilde niets, zelfs niet staan, zitten, of liggen... Alleen maar huilen, gillen, schreeuwen, pertinent NIET naar bed, etc. Ik werd zo driftig dat ik haar in haar gezicht heb geslagen. En daarna nog een keer. Ze deinsde achteruit en kromp in elkaar toen ik naar haar toeliep. Ze schreeuwde nog meer en toen heb ik haar hardhandig in haar bed gelegd en nog een keer op haar billen geslagen.
Ik heb haar dus echt mishandeld en zit hier nu keihard te janken. Kan niet geloven dat dit is gebeurd, voel me zó schuldig!
Ik ben zo bang dat ik haar beschadigd heb.
Ik snap als jullie geen zin hebben om mij te antwoorden, maar weet alsjeblieft dat ik niet zo'n type ben (dacht ik). Ik ben een beetje overwerkt en sta er momenteel alleen voor met mijn 2 kindjes. Geen excuus, maar wel een aanleiding. Het is nooit eerder gebeurd, en gaat ook nooit meer gebeuren. Ik hou zielsveel van mijn meisje en wil het allerbeste voor haar. Ik weet niet precies wat er net met me gebeurde.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan, om eventuele schade te beperken? Moet ik er nog met haar over praten?
Het is net helemaal uit de hand gelopen. Mijn dochtertje van 3 was zo moe (denk ik nu) dat er helemaal niets meer mee te beginnen was. Ze wilde niets, zelfs niet staan, zitten, of liggen... Alleen maar huilen, gillen, schreeuwen, pertinent NIET naar bed, etc. Ik werd zo driftig dat ik haar in haar gezicht heb geslagen. En daarna nog een keer. Ze deinsde achteruit en kromp in elkaar toen ik naar haar toeliep. Ze schreeuwde nog meer en toen heb ik haar hardhandig in haar bed gelegd en nog een keer op haar billen geslagen.
Ik heb haar dus echt mishandeld en zit hier nu keihard te janken. Kan niet geloven dat dit is gebeurd, voel me zó schuldig!
Ik ben zo bang dat ik haar beschadigd heb.
Ik snap als jullie geen zin hebben om mij te antwoorden, maar weet alsjeblieft dat ik niet zo'n type ben (dacht ik). Ik ben een beetje overwerkt en sta er momenteel alleen voor met mijn 2 kindjes. Geen excuus, maar wel een aanleiding. Het is nooit eerder gebeurd, en gaat ook nooit meer gebeuren. Ik hou zielsveel van mijn meisje en wil het allerbeste voor haar. Ik weet niet precies wat er net met me gebeurde.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan, om eventuele schade te beperken? Moet ik er nog met haar over praten?
maandag 5 oktober 2009 om 13:10
maandag 5 oktober 2009 om 13:16
Vrouwen proberen soms wellicht meer te voldoen aan het perfecte plaatje door alles zo goed mogelijk te willen doen. Maar laten we eerlijk wezen, van een vrouw wordt ook doorgaans meer verwacht. Een vader die zijn verantwoordelijkheid van zich afschuift wordt misschien als een zak gezien, een moeder die dat doet wordt vervloekt en gelyncht.
Kijk maar naar omgangsregeling, een vader die zijn kind eens in de 14 dagen ziet, daar kijkt niemand van op. Moet je als moeder eens proberen... En een vader die zijn kind 12 dagen verzorgt van de 2 weken is een held, bij een moeder vindt men dat niet meer dan normaal.
Kortom, de druk op moeders is over het algemeen groter.
Kijk maar naar omgangsregeling, een vader die zijn kind eens in de 14 dagen ziet, daar kijkt niemand van op. Moet je als moeder eens proberen... En een vader die zijn kind 12 dagen verzorgt van de 2 weken is een held, bij een moeder vindt men dat niet meer dan normaal.
Kortom, de druk op moeders is over het algemeen groter.
maandag 5 oktober 2009 om 13:24
quote:minny schreef op 05 oktober 2009 @ 13:16:
Vrouwen proberen soms wellicht meer te voldoen aan het perfecte plaatje door alles zo goed mogelijk te willen doen. Maar laten we eerlijk wezen, van een vrouw wordt ook doorgaans meer verwacht. Een vader die zijn verantwoordelijkheid van zich afschuift wordt misschien als een zak gezien, een moeder die dat doet wordt vervloekt en gelyncht.
Kijk maar naar omgangsregeling, een vader die zijn kind eens in de 14 dagen ziet, daar kijkt niemand van op. Moet je als moeder eens proberen... En een vader die zijn kind 12 dagen verzorgt van de 2 weken is een held, bij een moeder vindt men dat niet meer dan normaal.
Kortom, de druk op moeders is over het algemeen groter.
Yes, Minny je snapt me! Ik weet dat het vast komt omdat na de jaren 80 de druk op vrouwen aardig is opgevoerd en vrouwen daarom een perfect plaatje in stand willen houden.
Ik doe er alleen niet aan mee...ik wil eerlijk zijn.
I
Vrouwen proberen soms wellicht meer te voldoen aan het perfecte plaatje door alles zo goed mogelijk te willen doen. Maar laten we eerlijk wezen, van een vrouw wordt ook doorgaans meer verwacht. Een vader die zijn verantwoordelijkheid van zich afschuift wordt misschien als een zak gezien, een moeder die dat doet wordt vervloekt en gelyncht.
Kijk maar naar omgangsregeling, een vader die zijn kind eens in de 14 dagen ziet, daar kijkt niemand van op. Moet je als moeder eens proberen... En een vader die zijn kind 12 dagen verzorgt van de 2 weken is een held, bij een moeder vindt men dat niet meer dan normaal.
Kortom, de druk op moeders is over het algemeen groter.
Yes, Minny je snapt me! Ik weet dat het vast komt omdat na de jaren 80 de druk op vrouwen aardig is opgevoerd en vrouwen daarom een perfect plaatje in stand willen houden.
Ik doe er alleen niet aan mee...ik wil eerlijk zijn.
I
maandag 5 oktober 2009 om 13:27
quote:Maleficent schreef op 05 oktober 2009 @ 13:10:
[...]
In mijn beleving liegen vrouwen daar ook niet over. Ik kom in iig genoeg mopperende moeders tegen.
Gelukkig! Iedere vrouw die moeder is zou namelijk een eerlijke oprechte moeder als vriendin in haar kring moeten hebben.
Ik heb ze ook.
Er zijn er nog wel veel die uit de bezem of poetskast moeten komen
[...]
In mijn beleving liegen vrouwen daar ook niet over. Ik kom in iig genoeg mopperende moeders tegen.
Gelukkig! Iedere vrouw die moeder is zou namelijk een eerlijke oprechte moeder als vriendin in haar kring moeten hebben.
Ik heb ze ook.
Er zijn er nog wel veel die uit de bezem of poetskast moeten komen
maandag 5 oktober 2009 om 13:29
quote:minny schreef op 05 oktober 2009 @ 13:08:
En wat kinderen betreft liegen mannen het hardst als ze vertellen waarom "dat wijf" ze bij ze weghoudt. Dan krijg je 9 van de 10 keer mooie sprookjes te horen... Beetje jammer voor ze dat mijn woonplaats klein genoeg is om via via het echte verhaal te horen
bovenstaand liegen valt onder een ander onderwerp..maar is natuurlijk ontzettend rot.
Gaat het over jou? Ben jij dat wijf? Rot voor je zeg!
En wat kinderen betreft liegen mannen het hardst als ze vertellen waarom "dat wijf" ze bij ze weghoudt. Dan krijg je 9 van de 10 keer mooie sprookjes te horen... Beetje jammer voor ze dat mijn woonplaats klein genoeg is om via via het echte verhaal te horen
bovenstaand liegen valt onder een ander onderwerp..maar is natuurlijk ontzettend rot.
Gaat het over jou? Ben jij dat wijf? Rot voor je zeg!
maandag 5 oktober 2009 om 13:31
maandag 5 oktober 2009 om 13:31
quote:minny schreef op 05 oktober 2009 @ 13:28:
Nou, ik zeg dat vrouwen het zo goed mogelijk willen doen omdat de druk op hun groter is, niet dat ze liegen. Ik ben het niet met je eens dus.
Oh, dan niet
Wel vind ik je stuk goed neergezet.
Ik ga nu mijn peuter in bed doen...die niet wil slapen...natuurlijk zonder tikken of stem verhef en zeker zonder tikken in het gezicht!!
Nou, ik zeg dat vrouwen het zo goed mogelijk willen doen omdat de druk op hun groter is, niet dat ze liegen. Ik ben het niet met je eens dus.
Oh, dan niet
Wel vind ik je stuk goed neergezet.
Ik ga nu mijn peuter in bed doen...die niet wil slapen...natuurlijk zonder tikken of stem verhef en zeker zonder tikken in het gezicht!!
maandag 5 oktober 2009 om 13:34
quote:Zennah schreef op 05 oktober 2009 @ 13:29:
[...]
bovenstaand liegen valt onder een ander onderwerp..maar is natuurlijk ontzettend rot.
Gaat het over jou? Ben jij dat wijf? Rot voor je zeg!Overigens valt het helegaar niet onder een ander onderwerp, want deze mannen liegen over hun opvoedkunsten doorgaans. "Dat wijf" houdt de kinderen volgens hun sprookje weg omdat ze een naar mens is (zachte versie van wat er echt gezegd wordt) maar het gedeelte waarin ze de opvoeding hebben verkloot en alle verantwoordelijkheid van zich af hebben geschoven....dat blijft verbazingwekkend vaak achterwege.
[...]
bovenstaand liegen valt onder een ander onderwerp..maar is natuurlijk ontzettend rot.
Gaat het over jou? Ben jij dat wijf? Rot voor je zeg!Overigens valt het helegaar niet onder een ander onderwerp, want deze mannen liegen over hun opvoedkunsten doorgaans. "Dat wijf" houdt de kinderen volgens hun sprookje weg omdat ze een naar mens is (zachte versie van wat er echt gezegd wordt) maar het gedeelte waarin ze de opvoeding hebben verkloot en alle verantwoordelijkheid van zich af hebben geschoven....dat blijft verbazingwekkend vaak achterwege.
maandag 5 oktober 2009 om 13:34
maandag 5 oktober 2009 om 18:23
Dames, er ontstaan alweer levendige discussies. Wilde de geinteresseerden nog even vertellen dat ik deze week vrij heb genomen, de kindjes een dag naar de creche breng om zelf lekker rustig aan te doen en eens goed na te denken over alles. Verder gaan we wat rustige, gezellige dingen doen deze week.
Weatherwax, bedankt voor je commentaar. Sommige (de meeste) anderen ook bedankt, ik weet de namen even niet meer. Ik waardeer het erg dat jullie je zo druk maken om mijn dochter.
Nog even iets (een heel klein beetje) rechtzetten: ik heb haar niet geslagen toen ze net wakker was. Ze liep al weer een half uur gewoon rond. Toen ze op de bank lag, keek ze tv. Ik ging ervan uit dat ze gewoon al een hele tijd weer wakker was. Pas later ging ik hieraan twijfelen.
En wat er is gebeurt, is inderdaad totaal niet goed te praten. Hoewel ik het nu een klein beetje meer kan relativeren, valt wat ik gisteren heb gedaan onder gewone kindermishandeling, dat weet ik heel goed. Daarom onderneem ik nu actie en ik verwacht dat dit afdoende zal zijn.
Weatherwax, bedankt voor je commentaar. Sommige (de meeste) anderen ook bedankt, ik weet de namen even niet meer. Ik waardeer het erg dat jullie je zo druk maken om mijn dochter.
Nog even iets (een heel klein beetje) rechtzetten: ik heb haar niet geslagen toen ze net wakker was. Ze liep al weer een half uur gewoon rond. Toen ze op de bank lag, keek ze tv. Ik ging ervan uit dat ze gewoon al een hele tijd weer wakker was. Pas later ging ik hieraan twijfelen.
En wat er is gebeurt, is inderdaad totaal niet goed te praten. Hoewel ik het nu een klein beetje meer kan relativeren, valt wat ik gisteren heb gedaan onder gewone kindermishandeling, dat weet ik heel goed. Daarom onderneem ik nu actie en ik verwacht dat dit afdoende zal zijn.
maandag 5 oktober 2009 om 20:57
Maleficent, met mijn dochtertje lijkt het prima te gaan. Het lijkt alsof ze zich er niets van herinnert... Dat zou er ook op kunnen wijzen dat ze daadwerkelijk nog sliep toen het gebeurde... Ik kan me niet voorstellen dat een 3-jarige er bewust niets meer over wil zeggen.
Ze is net als anders, heel rustig en lief en ook aanhankelijk. Als ze zegt hoe lief ze me vindt, voel ik me nog veel schuldiger, dus ik denk dat ik er nu meer last van heb dan zij (gelukkig!!).
Ze is net als anders, heel rustig en lief en ook aanhankelijk. Als ze zegt hoe lief ze me vindt, voel ik me nog veel schuldiger, dus ik denk dat ik er nu meer last van heb dan zij (gelukkig!!).
maandag 5 oktober 2009 om 21:14
Dus je hebt het er niet meer met haar over gehad, begrijp ik?
Ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ze zich het gebeurde niet zou herinneren. Als ze inderdaad al zou hebben geslapen, dan wordt dat echt wel ruw verstoord door een paar gerichte klappen, zou je denken. Kan het niet dat ze extra lief is, juíst omdat ze het gevoel heeft dat ze "jouw gunst terug moet verdienen" of iets dergelijks?
Ik zou zeker wél polsen hoe zij de gebeurtenissen gisteren beleefd heeft en hoe ze zich nu voelt en niet te snel conclusies trekken op basis van haar gedrag nu.
Gewoon op een niet te zware toon nog eens terugkomen op gisterenavond "Mama was gisteren wel heel boos hé? Dat was niet leuk hé? Was je erg geschrokken?"
Als er wat haar betreft écht niets aan de hand is (wat ik me nauwelijks voor kan stellen) dan kun je het hierna alsnog laten rusten, maar zo geef je haar in ieder geval een ingang om er over te praten.
Ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ze zich het gebeurde niet zou herinneren. Als ze inderdaad al zou hebben geslapen, dan wordt dat echt wel ruw verstoord door een paar gerichte klappen, zou je denken. Kan het niet dat ze extra lief is, juíst omdat ze het gevoel heeft dat ze "jouw gunst terug moet verdienen" of iets dergelijks?
Ik zou zeker wél polsen hoe zij de gebeurtenissen gisteren beleefd heeft en hoe ze zich nu voelt en niet te snel conclusies trekken op basis van haar gedrag nu.
Gewoon op een niet te zware toon nog eens terugkomen op gisterenavond "Mama was gisteren wel heel boos hé? Dat was niet leuk hé? Was je erg geschrokken?"
Als er wat haar betreft écht niets aan de hand is (wat ik me nauwelijks voor kan stellen) dan kun je het hierna alsnog laten rusten, maar zo geef je haar in ieder geval een ingang om er over te praten.
maandag 5 oktober 2009 om 21:23
Elinmaria, ontzettend goed van je hoe je ermee omgaat!
Wel zou ik erover praten met mijn peuter.
Mijn peuter onthoud echt al super veel.
Als er teveel uren/dagen overheen zitten word het wat lastiger.
Het kan zijn dat ze het nog wel weet maar het heeft weggestopt (als het vaker gebeurt denkt ze dat het normaal is)..kinderen zijn namelijk heel trouw en zullen in heb begin je ook gewoon nog lief vinden...
Ga je het voorval aankaarten aan een derden?
Gebeurt het vaker dat ze onredelijk is en alleen wilt gillen? Mischien zijn er ouder/ peutercursussen in je omgeving?
Sterkte!
Wel zou ik erover praten met mijn peuter.
Mijn peuter onthoud echt al super veel.
Als er teveel uren/dagen overheen zitten word het wat lastiger.
Het kan zijn dat ze het nog wel weet maar het heeft weggestopt (als het vaker gebeurt denkt ze dat het normaal is)..kinderen zijn namelijk heel trouw en zullen in heb begin je ook gewoon nog lief vinden...
Ga je het voorval aankaarten aan een derden?
Gebeurt het vaker dat ze onredelijk is en alleen wilt gillen? Mischien zijn er ouder/ peutercursussen in je omgeving?
Sterkte!
maandag 5 oktober 2009 om 21:44
quote:ElinMaria schreef op 05 oktober 2009 @ 20:57:
Maleficent, met mijn dochtertje lijkt het prima te gaan. Het lijkt alsof ze zich er niets van herinnert... Dat zou er ook op kunnen wijzen dat ze daadwerkelijk nog sliep toen het gebeurde... Ik kan me niet voorstellen dat een 3-jarige er bewust niets meer over wil zeggen.
Ze is net als anders, heel rustig en lief en ook aanhankelijk. Als ze zegt hoe lief ze me vindt, voel ik me nog veel schuldiger, dus ik denk dat ik er nu meer last van heb dan zij (gelukkig!!).Kinderen hebben de neiging om zichzelf de schuld te geven van deze dingen, weet ik uit ervaring. Het lijkt mij wel degelijk zaak dat jij haar verteld dat het verkeerd is wat je gedaan hebt en dat er niks mis met haar is.
Maleficent, met mijn dochtertje lijkt het prima te gaan. Het lijkt alsof ze zich er niets van herinnert... Dat zou er ook op kunnen wijzen dat ze daadwerkelijk nog sliep toen het gebeurde... Ik kan me niet voorstellen dat een 3-jarige er bewust niets meer over wil zeggen.
Ze is net als anders, heel rustig en lief en ook aanhankelijk. Als ze zegt hoe lief ze me vindt, voel ik me nog veel schuldiger, dus ik denk dat ik er nu meer last van heb dan zij (gelukkig!!).Kinderen hebben de neiging om zichzelf de schuld te geven van deze dingen, weet ik uit ervaring. Het lijkt mij wel degelijk zaak dat jij haar verteld dat het verkeerd is wat je gedaan hebt en dat er niks mis met haar is.
