Psyche
alle pijlers
Lang geleden... deel 3
zaterdag 15 augustus 2009 om 22:56
Voor alle vrouwen
met een verleden
van onveiligheid,
weet je welkom.
Samen vertrouwen ontdekken,
dat is de titel van het plaatje
wat ik vond.
Samen ontdekken we hier
dat een verhaal verteld mag worden
dat ruimte ingenomen mag worden
dat je je mag uitspreken
dat je mag zijn wie je werkelijk bent
met alles wat in je leeft.
Vervolg op Lang geleden... deel 2:
http://forum.viva.nl/forum/list_message ... 0#m3729580
met een verleden
van onveiligheid,
weet je welkom.
Samen vertrouwen ontdekken,
dat is de titel van het plaatje
wat ik vond.
Samen ontdekken we hier
dat een verhaal verteld mag worden
dat ruimte ingenomen mag worden
dat je je mag uitspreken
dat je mag zijn wie je werkelijk bent
met alles wat in je leeft.
Vervolg op Lang geleden... deel 2:
http://forum.viva.nl/forum/list_message ... 0#m3729580
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 7 oktober 2009 om 23:30
Wurm.
Pijnlijke inzichten voor je,maar wel inzichten!
En ja ,eng om te beseffen dat je daar wat mee wil/moet.
Je lacht het in ieder geval niet weg,eerst stap naar jezelf serieus nemen?
Ik voel mij hier steeds meer niet zo op mijn plek.
Door de strijd op een ander vlak wat mij nu bezet houd.
Maar ook als ik lees hoe jullie het kinddeel beschrijven.
Dat kwetsbare pijnlijke deel .
Heel verdrietig als ik lees hoe dit deel zo diep zit.
Ik herinner mij eigenlijk geen zak,slechts beelden en dat zijn niet die van een gezellig spelend kind in de zandbak (maar dat kan er best ook geweest zijn)
Maar mijn deel,of gevoel of weet ik veel wat het is herinner ik mij altijd als kracht.
Niet kapot te krijgen altijd strijden.
Sterk zijn,anderen niet bezorgd maken die het al moeilijk genoeg hebben.
Helemaal geen troost ,kwetsbaar of wat dan ook wel beschermend.
Gatver ik omschrijf het achterlijk en weet niet het duidelijk te omschrijven.
Wil er ook niet echt iets mee zeggen ofzo.
In ieder geval......ik voel mij denk ik een buitenbeentje hier de laatste tijd.
Dat is niet erg overigens gewoon anders.
ik vind het erg rot voor jullie dat daar zo'n worsteling ligt.
Pijnlijke inzichten voor je,maar wel inzichten!
En ja ,eng om te beseffen dat je daar wat mee wil/moet.
Je lacht het in ieder geval niet weg,eerst stap naar jezelf serieus nemen?
Ik voel mij hier steeds meer niet zo op mijn plek.
Door de strijd op een ander vlak wat mij nu bezet houd.
Maar ook als ik lees hoe jullie het kinddeel beschrijven.
Dat kwetsbare pijnlijke deel .
Heel verdrietig als ik lees hoe dit deel zo diep zit.
Ik herinner mij eigenlijk geen zak,slechts beelden en dat zijn niet die van een gezellig spelend kind in de zandbak (maar dat kan er best ook geweest zijn)
Maar mijn deel,of gevoel of weet ik veel wat het is herinner ik mij altijd als kracht.
Niet kapot te krijgen altijd strijden.
Sterk zijn,anderen niet bezorgd maken die het al moeilijk genoeg hebben.
Helemaal geen troost ,kwetsbaar of wat dan ook wel beschermend.
Gatver ik omschrijf het achterlijk en weet niet het duidelijk te omschrijven.
Wil er ook niet echt iets mee zeggen ofzo.
In ieder geval......ik voel mij denk ik een buitenbeentje hier de laatste tijd.
Dat is niet erg overigens gewoon anders.
ik vind het erg rot voor jullie dat daar zo'n worsteling ligt.
woensdag 7 oktober 2009 om 23:43
natuurlijk mag je dat vragen Ster.
Weet niet of ik daar hier op het forum zo op wil antwoorden.
Vind het vaak lastig om het op te schrijven.
Ik heb zeker een goede band met mijn ouders.
Ben heel beschermemd naar mijn moeder toe (maar kan haar vaak ook wel even schieten ,haha ).
*knip*
Nou ja,de grote lijnen dit denk ik.
Ik haal het zo weer weg.
Weet niet of ik daar hier op het forum zo op wil antwoorden.
Vind het vaak lastig om het op te schrijven.
Ik heb zeker een goede band met mijn ouders.
Ben heel beschermemd naar mijn moeder toe (maar kan haar vaak ook wel even schieten ,haha ).
*knip*
Nou ja,de grote lijnen dit denk ik.
Ik haal het zo weer weg.