Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
vrijdag 13 november 2009 om 09:46
Waarom maak je er tegen hem geen punt van? Dat zou je nou best mogen doen vind ik: afspraak is afspraak. Dan zuipt hij maar wat minder.
Beetje op je strepen gaan staan! Straks heb je ook weer een baby erbij, jij kan niet al het halen - brengen - zorgen - opvangen blijven doen.
Als ik jou was zou ik toch nog eens met hem rond te tafel gaan zitten voor goede duidelijke afspraken over dit soort dingen. Want zo werkt het gewoon niet.
Wel heel goed dat je de kinderen er niets van laat merken.
Beetje op je strepen gaan staan! Straks heb je ook weer een baby erbij, jij kan niet al het halen - brengen - zorgen - opvangen blijven doen.
Als ik jou was zou ik toch nog eens met hem rond te tafel gaan zitten voor goede duidelijke afspraken over dit soort dingen. Want zo werkt het gewoon niet.
Wel heel goed dat je de kinderen er niets van laat merken.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 13 november 2009 om 12:12
Jeetje Sannemer...
heb bijna alle pagina´s achter elkaar gelezen het afgelopen uur. Je kunt heerlijk schrijven want het leest echt lekker weg. Het is net of je een boek zit te lezen, zo raar want het is jouw harde waarheid, jouwn leven. Het onderwerp is verschrikkelijk kut alhoewel je nu toch een heel mooi lichtpuntje hebt.
Ik heb je zo zien veranderen door de pagina`s heen, wat ben jij een sterke vrouw geworden.. mijn respect voor jou hoe jij je hierdoorheen hebt geslagen.
Ik wens je een geweldige toekomst met al je kinderen en geniet nog even van je zwangerschap
heb bijna alle pagina´s achter elkaar gelezen het afgelopen uur. Je kunt heerlijk schrijven want het leest echt lekker weg. Het is net of je een boek zit te lezen, zo raar want het is jouw harde waarheid, jouwn leven. Het onderwerp is verschrikkelijk kut alhoewel je nu toch een heel mooi lichtpuntje hebt.
Ik heb je zo zien veranderen door de pagina`s heen, wat ben jij een sterke vrouw geworden.. mijn respect voor jou hoe jij je hierdoorheen hebt geslagen.
Ik wens je een geweldige toekomst met al je kinderen en geniet nog even van je zwangerschap
anoniem_95494 wijzigde dit bericht op 13-11-2009 12:14
Reden: knuffel toevoegen
Reden: knuffel toevoegen
% gewijzigd
vrijdag 13 november 2009 om 17:24
Wow meiden, alles gelezen ben diep onder de indruk, het is nog al niet een eind.
Voel me vandaag helemaal niet sterk, ik hoop dat het door de prik komt dat ik me nu zo voel, was tenslotte al niet lekker. Als het maandag niet beter is ga ik maar eens naar de dokter, word hier zo moe van, en erg, erg verdrietig. Nou ja,gaat wel weer over voor ik een jongetje ben.
meiden
Voel me vandaag helemaal niet sterk, ik hoop dat het door de prik komt dat ik me nu zo voel, was tenslotte al niet lekker. Als het maandag niet beter is ga ik maar eens naar de dokter, word hier zo moe van, en erg, erg verdrietig. Nou ja,gaat wel weer over voor ik een jongetje ben.
meiden
vrijdag 13 november 2009 om 21:04
Het is dat ik niet mag vloeken hier maar grrrrrrrrrr wat ben ik boos. Komt ex binnen wandelen met een papier van de belasting dat de aangifte 2007 niet was gedaan en nu moet hij betalen. Heel vervelend maar ik krijg er wel even de schuld van, heb hem in mei al verteld dat ze de aangifte kwijt waren omdat ik toen een schrijven heb gehad, ging er dus vanuit dat hij het geregeld had, nou niet dus. En dan hier bijna zitten janken dat hij denkt geen kadootjes voor de kinderen te kunnen kopen (5 december) maar wel zonder morren de advocaat betaald a 400 euro, en geen probleem om truus haar verblijfsvergunning te betalen a 850 euro. grrrrrrrrrrrrrrr En dan is het allemaal mijn schuld, ja daaaaaaaaag.
meiden
meiden
vrijdag 13 november 2009 om 21:13
Is jouw schuld dus niet Sanne. Je had het hem allang vertelt. Dat hij er dan niets mee doet is zijn probleem! En dat janken zijn krokodillentranen.
Jammer dat de kids een kort weekend bij hem hebben. Maar daar is hij ook schuldig aan hoor. Niet jij. En hij krijgt dat wel een keertje op zijn bord al die smoezen naar de kids toe. Want er komt een tijd dat ze het hem kwalijk gaan nemen dat hij er niet voor hen was!
Hou je taai he. Die prik hakt er in hoor. Zeker als je fysiek al niet lekker bent (ik ben ook verkouden en dat werkt mij nu ook tegen, heb naast de mex prik ook de gewone al een paar weekjes geleden gehad. Dus blijf ik nu verkouden)
Jammer dat de kids een kort weekend bij hem hebben. Maar daar is hij ook schuldig aan hoor. Niet jij. En hij krijgt dat wel een keertje op zijn bord al die smoezen naar de kids toe. Want er komt een tijd dat ze het hem kwalijk gaan nemen dat hij er niet voor hen was!
Hou je taai he. Die prik hakt er in hoor. Zeker als je fysiek al niet lekker bent (ik ben ook verkouden en dat werkt mij nu ook tegen, heb naast de mex prik ook de gewone al een paar weekjes geleden gehad. Dus blijf ik nu verkouden)
vrijdag 13 november 2009 om 21:19
Sannemer,
Dat is ZIJN probleem!
Jou ex maakt vreselijk misbruik van jou goedheid! Hij heeft geen zin om heen en weer te rijden met dochter naar dansles, dan komt hij niet want hij weet toch wel dat jij het doet.
Hij heeft in het weekend dat hij de kinderen heeft een feestje, toch wel makkelijk dat hij jou nog achter de hand heeft......
En zo zal het telkens door gaan, als het hem uit komt prima, als het hem niet uitkomt mag jij het opknappen.
Straks heb je een babietje erbij en zal hij nog meer rekening met de kleine moeten houden...3x raden wat er dan gaat gebeuren?
Het klinkt hard en het is moeilijk (weet er zelf alles van), maar ik zou op mijn strepen staan. Sorry HIJ wilde scheiden, dit is de bezoekregeling, het is ZIJN weekend met de kinderen dus HIJ mag naar dansles en hoe HIJ het met dat feestje doet is moet HIJ regelen......
JIJ moet ook heel erg aan jezelf denken en heb die weekenden hard nodig om je zelf op te kunnen laden, en op de manier zoals het nu gaat lukt dat niet!!
En jammeren dat hij geen sinterklaascadeautjes kan kopen voor de kinderen?? Tja ook dat is ZIJN probleem, hij heeft keuzes gemaakt om die verblijfsvergunning etc te betalen, niet jij dus gaat hij maar jammeren bij zijn nieuwe vriendin......Zou dat ook gewoon tegen hem zeggen! Weliswaar op een wat nettere wijze dan ik hier schrijf, maar ik vind dat hij jou daar niet mee lastig moet vallen!
Dat is ZIJN probleem!
Jou ex maakt vreselijk misbruik van jou goedheid! Hij heeft geen zin om heen en weer te rijden met dochter naar dansles, dan komt hij niet want hij weet toch wel dat jij het doet.
Hij heeft in het weekend dat hij de kinderen heeft een feestje, toch wel makkelijk dat hij jou nog achter de hand heeft......
En zo zal het telkens door gaan, als het hem uit komt prima, als het hem niet uitkomt mag jij het opknappen.
Straks heb je een babietje erbij en zal hij nog meer rekening met de kleine moeten houden...3x raden wat er dan gaat gebeuren?
Het klinkt hard en het is moeilijk (weet er zelf alles van), maar ik zou op mijn strepen staan. Sorry HIJ wilde scheiden, dit is de bezoekregeling, het is ZIJN weekend met de kinderen dus HIJ mag naar dansles en hoe HIJ het met dat feestje doet is moet HIJ regelen......
JIJ moet ook heel erg aan jezelf denken en heb die weekenden hard nodig om je zelf op te kunnen laden, en op de manier zoals het nu gaat lukt dat niet!!
En jammeren dat hij geen sinterklaascadeautjes kan kopen voor de kinderen?? Tja ook dat is ZIJN probleem, hij heeft keuzes gemaakt om die verblijfsvergunning etc te betalen, niet jij dus gaat hij maar jammeren bij zijn nieuwe vriendin......Zou dat ook gewoon tegen hem zeggen! Weliswaar op een wat nettere wijze dan ik hier schrijf, maar ik vind dat hij jou daar niet mee lastig moet vallen!
vrijdag 13 november 2009 om 21:57
Poe, Sanne, wat kan mijn broek toch afzakken van die ex van jou (en ben inmiddels 35 weken zwanger, dus dat is best knap!)
Heb veel respect voor de manier waarop je met hem en al zijn fratsen omgaat. Verder eens met Dushi, meneer krijgt zijn trekken ongetwijfeld nog wel een keer thuis.
Sterkte maar weer!
Heb veel respect voor de manier waarop je met hem en al zijn fratsen omgaat. Verder eens met Dushi, meneer krijgt zijn trekken ongetwijfeld nog wel een keer thuis.
Sterkte maar weer!
vrijdag 13 november 2009 om 22:27
Lieve Sanne,
Van tijd tot tijd lees ik hier nog altijd mee. Meid meid, het blijft maar doorgaan he? Wanneer krijg jij nu eindelijk eens de rust die je zo verdient en zo nodig hebt?
Ook ik sluit me aan bij de andere dames hier: het was ZIJN beslissing om te scheiden. En bij een scheiding horen nu eenmaal consequenties. Hij zal zich simpelweg moeten houden aan de verplichtingen die een scheiding/bezoekregeling met zich meebrengt.
UIt eigen ervaring weet ik hoe vreselijk veel pijn, woede en frustratie je voelt wanneer je merkt/ziet hoe weinig je ex er aan gelegen is om zich daadwerkelijk in te zetten voor zijn kind(eren). Het blijft niet te bevatten hoe die mannen zó met zichzelf bezig zijn, zelfs ten koste van hun eigen kroost.
Gek toch, zou dat karaktertrekje er altijd al in hebben gezeten, of komt zoiets er pas uit wanneer ze denken toch niets meer te verliezen te hebben? Hoe dan ook, het blijft afschuwelijk om dit te moeten zien gebeuren en er feitelijk passief naast te staan en ondertusen de pijn en het verdriet van je kind(eren) te zien.
Hou je haaks lieve meid. Ooit komt er een dag dat je slechts je schouders op zult halen bij wat hij doet/niet doet. En tot het zover is kom je maar lekker hier spuien.. Je krijgt het behoorlijk voor je kiezen..
Van tijd tot tijd lees ik hier nog altijd mee. Meid meid, het blijft maar doorgaan he? Wanneer krijg jij nu eindelijk eens de rust die je zo verdient en zo nodig hebt?
Ook ik sluit me aan bij de andere dames hier: het was ZIJN beslissing om te scheiden. En bij een scheiding horen nu eenmaal consequenties. Hij zal zich simpelweg moeten houden aan de verplichtingen die een scheiding/bezoekregeling met zich meebrengt.
UIt eigen ervaring weet ik hoe vreselijk veel pijn, woede en frustratie je voelt wanneer je merkt/ziet hoe weinig je ex er aan gelegen is om zich daadwerkelijk in te zetten voor zijn kind(eren). Het blijft niet te bevatten hoe die mannen zó met zichzelf bezig zijn, zelfs ten koste van hun eigen kroost.
Gek toch, zou dat karaktertrekje er altijd al in hebben gezeten, of komt zoiets er pas uit wanneer ze denken toch niets meer te verliezen te hebben? Hoe dan ook, het blijft afschuwelijk om dit te moeten zien gebeuren en er feitelijk passief naast te staan en ondertusen de pijn en het verdriet van je kind(eren) te zien.
Hou je haaks lieve meid. Ooit komt er een dag dat je slechts je schouders op zult halen bij wat hij doet/niet doet. En tot het zover is kom je maar lekker hier spuien.. Je krijgt het behoorlijk voor je kiezen..
vrijdag 13 november 2009 om 22:45
@ kloddertje : en dank je wel hoor
@ dushi : Gedeelde smart is halve smart zullen we dan maar zeggen? Hij hakt er zeker in, ook ik was dus al heel verkouden. Stomme zooi ook.
Vind het trouwens ook niet mijn schuld hoor, maar hij komt hier dan zo verontwaardigt binnen stuiven, grrrrrrrrr word daar zo boos van. Kijk toch een keer naar jezelf denk ik dan.
@ spijker : Ik denk dat het voornamelijk zielig doen was hoor, als hij echt geen geld over heeft (tja hakt erin he zo'n verblijfsvergunning en natuurlijk gaat truus voor de kinderen), leent hij het wel van zijn moeder.
@ gianna : Jaahhh goed plan een hele grote L. Denk trouwens dat zijn bord zo dik is dat hij het niet eens zal begrijpen. Zag in mijn vakantie een t-shirt liggen die ik bijna gekocht had voor hem. Stond de tekst op ; "Je hoeft niet in een boom te hangen om een eikel te zijn, hier loopt het levende bewijs" , toch maar niet gedaan maar kostte me moeite hoor.
Dat weten jullie nog niet eens maar zijn moeder woont al een week of 5 bij hem in huis, ze heeft ruzie met haar wederhelft en is bij ex in getrokken. Ex denkt dat het niet meer goed komt dus voorlopig zit hij met zijn moeder in huis. Gezellig :S Hoorde van dochter dat hekel van oma aan mij niet aan mij ligt maar gewoon aan oma, vorig weekend dat ze er waren gingen ex en truus aan de kook en oma duwde truus opzij met de woorden "ow, dat kan ik ook wel hoor, ik help wel even", volgens dochter was het maar goed dat truus niet snapte dat oma dat niet zei omdat oma zo lief is. Echt heb er wel even om moeten grinniken, dochter is wel een slimmerd vind ik hoor, ze prikt zo overal doorheen.
@ Yayaatje : Meid ik heb je gemist, hoe is het nu met jou en je zoon ? Is er alweer iets van contact tussen zoon en vader ?
Ik weet niet of de karaktertrek er al zat, zolang hij nog gewoon hier woonde eiste de kinderen gewoon zijn aandacht, dus is het me nooit zo opgevallen. Maar het zou best wel kunnen hoor, maar vaak zie je niet wat er zo dicht onder je neus gebeurt, sta je er te dicht bij.
En ja dames, ik ben het ook met jullie eens dat hij zich gewoon aan de bezoek regeling moet houden, maar ik ben gewoon nog te zacht naar hem toe en zeg te snel ja, is goed, als hij ze eerder terug wil brengen. Ga een beetje ruggengraat kweken en het er dan eens met ex over hebben.
meiden
@ dushi : Gedeelde smart is halve smart zullen we dan maar zeggen? Hij hakt er zeker in, ook ik was dus al heel verkouden. Stomme zooi ook.
Vind het trouwens ook niet mijn schuld hoor, maar hij komt hier dan zo verontwaardigt binnen stuiven, grrrrrrrrr word daar zo boos van. Kijk toch een keer naar jezelf denk ik dan.
@ spijker : Ik denk dat het voornamelijk zielig doen was hoor, als hij echt geen geld over heeft (tja hakt erin he zo'n verblijfsvergunning en natuurlijk gaat truus voor de kinderen), leent hij het wel van zijn moeder.
@ gianna : Jaahhh goed plan een hele grote L. Denk trouwens dat zijn bord zo dik is dat hij het niet eens zal begrijpen. Zag in mijn vakantie een t-shirt liggen die ik bijna gekocht had voor hem. Stond de tekst op ; "Je hoeft niet in een boom te hangen om een eikel te zijn, hier loopt het levende bewijs" , toch maar niet gedaan maar kostte me moeite hoor.
Dat weten jullie nog niet eens maar zijn moeder woont al een week of 5 bij hem in huis, ze heeft ruzie met haar wederhelft en is bij ex in getrokken. Ex denkt dat het niet meer goed komt dus voorlopig zit hij met zijn moeder in huis. Gezellig :S Hoorde van dochter dat hekel van oma aan mij niet aan mij ligt maar gewoon aan oma, vorig weekend dat ze er waren gingen ex en truus aan de kook en oma duwde truus opzij met de woorden "ow, dat kan ik ook wel hoor, ik help wel even", volgens dochter was het maar goed dat truus niet snapte dat oma dat niet zei omdat oma zo lief is. Echt heb er wel even om moeten grinniken, dochter is wel een slimmerd vind ik hoor, ze prikt zo overal doorheen.
@ Yayaatje : Meid ik heb je gemist, hoe is het nu met jou en je zoon ? Is er alweer iets van contact tussen zoon en vader ?
Ik weet niet of de karaktertrek er al zat, zolang hij nog gewoon hier woonde eiste de kinderen gewoon zijn aandacht, dus is het me nooit zo opgevallen. Maar het zou best wel kunnen hoor, maar vaak zie je niet wat er zo dicht onder je neus gebeurt, sta je er te dicht bij.
En ja dames, ik ben het ook met jullie eens dat hij zich gewoon aan de bezoek regeling moet houden, maar ik ben gewoon nog te zacht naar hem toe en zeg te snel ja, is goed, als hij ze eerder terug wil brengen. Ga een beetje ruggengraat kweken en het er dan eens met ex over hebben.
meiden
vrijdag 13 november 2009 om 22:56
Toch misschien maar eens tijd dat je tegen hem zegt wat je denkt? Als hij dus huilend op de stoep staat en met zielige verhalen aan komt. Dat je dan op een rustige (liefst tuurlijk niet ruzietoon) zegt: jij wilde scheiden, dit zijn de consequenties van jouw beslissing. Ik denk dat het je stress gaat schelen, en dat is weer goed voor je eigen gezondheid. Tuurlijk is het niet de bedoeling elke keer ruzie met hem te krijgen. Maar je hoeft je ook niet op je kop te laten zitten en alles maar op je schouders te laten droppen door hem. Daar mag je best tegengas op geven!
vrijdag 13 november 2009 om 22:58
Oh en ga nu niet kadootjes kopen namens jou en ex voor de kids (voor de sint of kerst) Jij koopt jouw kadootjes voor jouw kids en hij zoekt het maar uit wat hij doet. Dus geen medelijden met hem hebben en weer de kastanjes uit het vuur voor hem halen of zijn fouten verbergen voor de kids. Je kunt ze niet meer voor de gek houden. Ze zijn echt slim (en grappig hahaha)
vrijdag 13 november 2009 om 23:33
Ach sanne, wat hangt hij weer de flapdrol uit. Beloof je een beetje aan ons, dat je de volgende keer niet toegeeft aan zijn grillen die tegen de afspraken (bezoekregeling) in gaan? Mag hij lekker zelf oplossen, zijn moeder past maar op de kinderen anders. En zondagochtend bleeert het hele stel hem en truus wakker, gezellig! Hij heeft toch kinderen? Dan heb je ook grote verantwoordelijkheden. Hoe denk je dat dit voor je kinderen is, je ziet en spreekt je vader eens in de twee weken en dan mag je nog eens eerder oprotten, omdat pa andere dingen belangrijker vindt dan zijn kinderen. Diep en diep triest. En het eerste wat hij zegt bij een tegenvaller met de belasting (ook nog eens zijn eigen schuld) dat de kinderen dan maar geen cadeautjes krijgen. Niet dat truus dan maar even zelf haar verblijfsvergunning mag dokken, nee, hij begint direct te piepen over cadeautjes voor de kinderen. Met een fake traantje, de drama queen.
Sanne, ik vind het erg voor jou, ik vind het nog erger voor je kinderen. Als die straks oudere tieners zijn, dan willen ze niet eens meer in het weekend naar hun vader. Hij zal van ze vervreemden, zij missen nu al een echte vader en het zal alleen maar erger worden. Eikel. Had je die chocoladeletter al? De E, van Enorme Eikel!
Sanne, ik vind het erg voor jou, ik vind het nog erger voor je kinderen. Als die straks oudere tieners zijn, dan willen ze niet eens meer in het weekend naar hun vader. Hij zal van ze vervreemden, zij missen nu al een echte vader en het zal alleen maar erger worden. Eikel. Had je die chocoladeletter al? De E, van Enorme Eikel!
zaterdag 14 november 2009 om 08:49
Nee,nee, nee, ik ga geen kadootjes voor hem kopen. Ik heb de kinderen met de kerst en we vieren al jaren kerst ipv sinterklaas dus ik koop alleen voor de kerst, hij zoekt het maar uit. Alleen......vind het zo sneu voor de kinderen, al denk ik dat hij best wel wat koopt, wilde om een of andere reden gewoon op mijn gevoel spelen.
Ik beloof dat ik zal proberen meer op mijn strepen te gaan staan, al vind ik het heel erg voor de kinderen dat hij zo weinig interesse toont. Dan komt mijn moederhart in opstand, breng ze maar sel terug als jij ze niet wil. Ze liepen er wel over te mopperen maar als ik dan zeg dat ze tegen hun vader moeten mopperen willen ze dat niet, want ja ze zien hem al zo weinig en willen het dan vooral gezellig houden.
Een L en een E ??? dat gaat hij niet snappen hoor, te ingewikkeld. lol. Weet al wel een kerstkado voor hem...............het kerst nummer van de playboy, is tenslotte de leeftijdsccatagorie waar hij op valt tegenwoordig.
meiden
Ik beloof dat ik zal proberen meer op mijn strepen te gaan staan, al vind ik het heel erg voor de kinderen dat hij zo weinig interesse toont. Dan komt mijn moederhart in opstand, breng ze maar sel terug als jij ze niet wil. Ze liepen er wel over te mopperen maar als ik dan zeg dat ze tegen hun vader moeten mopperen willen ze dat niet, want ja ze zien hem al zo weinig en willen het dan vooral gezellig houden.
Een L en een E ??? dat gaat hij niet snappen hoor, te ingewikkeld. lol. Weet al wel een kerstkado voor hem...............het kerst nummer van de playboy, is tenslotte de leeftijdsccatagorie waar hij op valt tegenwoordig.
meiden
zaterdag 14 november 2009 om 10:39
Whahaha, je hebt een heerlijk gevoel voor humor, Sanne! En weet je, ik denk nog dat ie oprecht blij zal zijn met die Playboy ook nog, da's het zielige ervan... Stumperd...
Met mij gaat het weer wat beter. Zoon heeft na een periode van 9 weken volkomen negeermodus uiteindelijk zijn vader weer gezien (na herhaalde mails van mijn kant hoezeer zijn zoon hem miste). Inmiddels is hij er 2x geweest en vandaag gaat hij voor de 3e keer.
Het is opmerkelijk om te zien hoeveel goed dit de kleine doet. Hij is echt zó veranderd sinds hij zijn vader weer ziet. Voorheen (in de periode dat hij niets van hem hoorde en zag) zag ik hem veranderen in een boos, teruggetrokken, onzeker jongetje. Inmiddels is hij begonnen bij de kinderpsycholoog en ziet hij zijn vader dus af en toe weer. Heel af en toe belt ex hem ook, en ik zie dat zoonlief hier helemaal van opleeft.
Ik ben blij voor mijn mannetje dat papa toch uiteindelijk besloten heeft hem niet uit zijn leven te bannen, maar toch doet het me soms pijn om te zien hoezeer de kleine aan hem gehecht is. Begrijpelijk, zonder meer en ik neem het manneke ook niks kwalijk, maar soms denk ik wel eens: 'Jochie jochie, je zou eens moeten weten hoe 'lief' die papa van je daadwerkelijk is...ook richting jou'. Maar dat uit ik natuurlijk niet.
Net als bij jou Sanne, mogen de kinderen hun eigen ervaringen op doen met hun vader en hun eigen oordeel vormen. Maar soms moet ik behoorlijk mezelf verbijten hoor...
Met mij gaat het weer wat beter. Zoon heeft na een periode van 9 weken volkomen negeermodus uiteindelijk zijn vader weer gezien (na herhaalde mails van mijn kant hoezeer zijn zoon hem miste). Inmiddels is hij er 2x geweest en vandaag gaat hij voor de 3e keer.
Het is opmerkelijk om te zien hoeveel goed dit de kleine doet. Hij is echt zó veranderd sinds hij zijn vader weer ziet. Voorheen (in de periode dat hij niets van hem hoorde en zag) zag ik hem veranderen in een boos, teruggetrokken, onzeker jongetje. Inmiddels is hij begonnen bij de kinderpsycholoog en ziet hij zijn vader dus af en toe weer. Heel af en toe belt ex hem ook, en ik zie dat zoonlief hier helemaal van opleeft.
Ik ben blij voor mijn mannetje dat papa toch uiteindelijk besloten heeft hem niet uit zijn leven te bannen, maar toch doet het me soms pijn om te zien hoezeer de kleine aan hem gehecht is. Begrijpelijk, zonder meer en ik neem het manneke ook niks kwalijk, maar soms denk ik wel eens: 'Jochie jochie, je zou eens moeten weten hoe 'lief' die papa van je daadwerkelijk is...ook richting jou'. Maar dat uit ik natuurlijk niet.
Net als bij jou Sanne, mogen de kinderen hun eigen ervaringen op doen met hun vader en hun eigen oordeel vormen. Maar soms moet ik behoorlijk mezelf verbijten hoor...
zaterdag 14 november 2009 om 11:06
Knap, Yaya. Knap ook, Sanne. Jullie zijn sterke vrouwen!
Sanne: ik heb hier soms het tegenovergestelde. Dat ex ineens gaat beginnen over dat hí'j zoon naar drumles wil brengen op een doordeweekse dag dat zoon bij mij is. Dacht het toch niet. Buiten dat: de drumleraar is een leuke vent (te leuk!) en veel te aardig om kennis te maken en te moeten dealen met lompe ex.... Dat ex kinderen ineens morgen wil, want dan gaat hij naar de verjaardag van zijn moeder. Tja. Ik doe niet moeilijk. Maar het is wel wat veel voor de kinderen, gezien het feit dat ze vandaag naar de verjaardag van mijn broer gaan. Twee uur heen, twee uur terug. En morgen weer zoiets. Maar ze lopen er niks van op hoor.
Hij blijft in elk geval friemelen met de weekendregeling. De ene keer komt dit hem eerder uit, de andere keer dat. En dan moet het maar weer veranderd. Of de kinderen zitten anderhalf uur op hem te wachten op de bank, omdat hij vergeten was door te geven dat hij dit keer om 11.30 uur zou komen ipv 10.00 uur... Ego-arro. Maar ik ben er voor mijn kinderen, zeur niet, ben duidelijk, sta op mijn strepen indien nodig, laat de kinderen naar hun vader gaan indien nodig/mogelijk enz.
Toch voelt het alsof ik de oppas ben en hij hen op komt halen indien 'leuk'. Is ook zo, zal hij hier onmiddellijk op inhaken. Hij wilde namelijk vanaf het begin co-ouderschap. Maar ik laat mijn kinderen niet mede opvoeden door een foute gezamenlijke collega, waarmee hij er vandoor is gegaan, dus dat zit er niet in. Hun normen en waarden zijn niet de mijne.
Sanne: ik heb hier soms het tegenovergestelde. Dat ex ineens gaat beginnen over dat hí'j zoon naar drumles wil brengen op een doordeweekse dag dat zoon bij mij is. Dacht het toch niet. Buiten dat: de drumleraar is een leuke vent (te leuk!) en veel te aardig om kennis te maken en te moeten dealen met lompe ex.... Dat ex kinderen ineens morgen wil, want dan gaat hij naar de verjaardag van zijn moeder. Tja. Ik doe niet moeilijk. Maar het is wel wat veel voor de kinderen, gezien het feit dat ze vandaag naar de verjaardag van mijn broer gaan. Twee uur heen, twee uur terug. En morgen weer zoiets. Maar ze lopen er niks van op hoor.
Hij blijft in elk geval friemelen met de weekendregeling. De ene keer komt dit hem eerder uit, de andere keer dat. En dan moet het maar weer veranderd. Of de kinderen zitten anderhalf uur op hem te wachten op de bank, omdat hij vergeten was door te geven dat hij dit keer om 11.30 uur zou komen ipv 10.00 uur... Ego-arro. Maar ik ben er voor mijn kinderen, zeur niet, ben duidelijk, sta op mijn strepen indien nodig, laat de kinderen naar hun vader gaan indien nodig/mogelijk enz.
Toch voelt het alsof ik de oppas ben en hij hen op komt halen indien 'leuk'. Is ook zo, zal hij hier onmiddellijk op inhaken. Hij wilde namelijk vanaf het begin co-ouderschap. Maar ik laat mijn kinderen niet mede opvoeden door een foute gezamenlijke collega, waarmee hij er vandoor is gegaan, dus dat zit er niet in. Hun normen en waarden zijn niet de mijne.
zaterdag 14 november 2009 om 13:58
Tuurlijk zijn er nog fatsoenenlijke mannen en super vaders. Alleen die verhalen hoor je niet direct op een forum of irl. Is niet erg hoor, maar om nu te stellen dat ze helemaal niet meer bestaan dat gaat te ver. Er zijn eikels, zakkenhooi en hele dikke grote etters. Maar gelukkig zijn er nog meer lieve, zorgzame, tikkie prettig gestoorde mannen die hun vrouw en kinderen voorop stellen en een goede echtgenoot en vader zijn.
zaterdag 14 november 2009 om 14:26
quote:Dushi74 schreef op 14 november 2009 @ 13:58:
Tuurlijk zijn er nog fatsoenenlijke mannen en super vaders. Alleen die verhalen hoor je niet direct op een forum of irl. Is niet erg hoor, maar om nu te stellen dat ze helemaal niet meer bestaan dat gaat te ver. Er zijn eikels, zakkenhooi en hele dikke grote etters. Maar gelukkig zijn er nog meer lieve, zorgzame, tikkie prettig gestoorde mannen die hun vrouw en kinderen voorop stellen en een goede echtgenoot en vader zijn.
Tuurlijk weet ik dat Dushi..Ik heb gelukkig een heel goed voorbeeld daarin in mijn vader en broer...
Het was meer een beetje cynisch bedoeld
Tuurlijk zijn er nog fatsoenenlijke mannen en super vaders. Alleen die verhalen hoor je niet direct op een forum of irl. Is niet erg hoor, maar om nu te stellen dat ze helemaal niet meer bestaan dat gaat te ver. Er zijn eikels, zakkenhooi en hele dikke grote etters. Maar gelukkig zijn er nog meer lieve, zorgzame, tikkie prettig gestoorde mannen die hun vrouw en kinderen voorop stellen en een goede echtgenoot en vader zijn.
Tuurlijk weet ik dat Dushi..Ik heb gelukkig een heel goed voorbeeld daarin in mijn vader en broer...
Het was meer een beetje cynisch bedoeld
