Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
zaterdag 27 februari 2010 om 21:32
Beetje teveel pagina's om alles te lezen maar op 14 april 2009 zeg je dit:quote:Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen.En 10 maanden later plop je er nog 'n extra kind uit van de man waarmee je in scheiding lag nog voor je 't liet verwekken?
zaterdag 27 februari 2010 om 23:41
quote:elninjoo schreef op 27 februari 2010 @ 21:32:
Beetje teveel pagina's om alles te lezen maar op 14 april 2009 zeg je dit:
[...]
En 10 maanden later plop je er nog 'n extra kind uit van de man waarmee je in scheiding lag nog voor je 't liet verwekken?
Als jij nou gewoon eerst al die pagina's gaat lezen kan je daarna meepraten oke?
Echt, je anti-kind campagne is zooo misplaatst hier Elninjoo
Beetje teveel pagina's om alles te lezen maar op 14 april 2009 zeg je dit:
[...]
En 10 maanden later plop je er nog 'n extra kind uit van de man waarmee je in scheiding lag nog voor je 't liet verwekken?
Als jij nou gewoon eerst al die pagina's gaat lezen kan je daarna meepraten oke?
Echt, je anti-kind campagne is zooo misplaatst hier Elninjoo
zondag 28 februari 2010 om 02:43
quote:monroes schreef op 28 februari 2010 @ 02:34:
Op pagina 43 staat dat ze, na de bekentenis van haar man, seks met haar ex heeft gehad. Stom, stommer, stomst.
Ze heeft er in ieder geval een mooi geschenk aan over gehouden. Valt dus wel mee met stom, stommer, stomst.
Sanne, Van harte gefeliciteerd!
Op pagina 43 staat dat ze, na de bekentenis van haar man, seks met haar ex heeft gehad. Stom, stommer, stomst.
Ze heeft er in ieder geval een mooi geschenk aan over gehouden. Valt dus wel mee met stom, stommer, stomst.
Sanne, Van harte gefeliciteerd!
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
zondag 28 februari 2010 om 05:15
quote:NewWoman schreef op 27 februari 2010 @ 23:41:
[...]
Als jij nou gewoon eerst al die pagina's gaat lezen kan je daarna meepraten oke?
Echt, je anti-kind campagne is zooo misplaatst hier Elninjoo
Waar haal je dit waardeoordeel vandaan?
Goed, het taalgebruik van Elninjoo is verre van subtiel, maar meer dan zeggen wat de feiten zijn, doet ze niet. En daarvoor hoef je het hele topic niet eens te lezen. Jouw oordeel is op deze post is daarmee net zo misplaatst.
[...]
Als jij nou gewoon eerst al die pagina's gaat lezen kan je daarna meepraten oke?
Echt, je anti-kind campagne is zooo misplaatst hier Elninjoo
Waar haal je dit waardeoordeel vandaan?
Goed, het taalgebruik van Elninjoo is verre van subtiel, maar meer dan zeggen wat de feiten zijn, doet ze niet. En daarvoor hoef je het hele topic niet eens te lezen. Jouw oordeel is op deze post is daarmee net zo misplaatst.
zondag 28 februari 2010 om 11:11
quote:elninjoo schreef op 27 februari 2010 @ 21:32:
Beetje teveel pagina's om alles te lezen maar op 14 april 2009 zeg je dit:
[...]
En 10 maanden later plop je er nog 'n extra kind uit van de man waarmee je in scheiding lag nog voor je 't liet verwekken?Nien, dit is niet handig van je. Dit topic loopt al zo lang en juist omdat jij het niet allemaal wilt teruglezen mis je dus een hoop info. En daarmee maak je je posting en je afkeuring niet gepast.
Beetje teveel pagina's om alles te lezen maar op 14 april 2009 zeg je dit:
[...]
En 10 maanden later plop je er nog 'n extra kind uit van de man waarmee je in scheiding lag nog voor je 't liet verwekken?Nien, dit is niet handig van je. Dit topic loopt al zo lang en juist omdat jij het niet allemaal wilt teruglezen mis je dus een hoop info. En daarmee maak je je posting en je afkeuring niet gepast.
dinsdag 9 maart 2010 om 13:18
Meiden dank, maar elninjoo en kinderen dat gaat niet samen dus laat maar gaan.
Goh lang geleden dat ik hier geschreven heb en niet eens omdat het nu zomaar goed met me gaat. Gewoon druk, druk met krummel en druk met de andere kinderen. Er is wel goed nieuws, ons huis is verkocht, lang niet voor de prijs die we graag hadden gehad maar ach ben allang blij dat we er vanaf zijn. Zou de gemeente bellen dat ik nu nog even urgenter was geworden maar ze waren me voor en belde dat ze een huis(je) voor me hadden. Mooier kan het niet uitkomen toch? Heb het gevoel dat het nu eindelijk eens mijn kant op gaat, mag ook wel eens een keer.
Ook nog minder goed nieuws, heb geen werk meer. Nou ja, dat is niet helemaal waar maar ze willen me alleen een nul uren contract aanbieden, kan wel gewoon mijn 20 uur werken maar wil dit niet. Ik heb mijn zekerheid nodig, heb een huis te betalen en kinderen te verzorgen, stel dat ik een been breek dan krijg ik niets. Ben naar de gemeente (sociale dienst) geweest en kan via hun een opleiding volgen, om weer terug te keren waar ik ooit ben begonnen, op kantoor. Helemaal goed natuurlijk, want wil wel weer graag werken hoor. Hoe leuk het ook is om nu met die kleine thuis te zijn, en hoe makkelijk het ook is nu ik over een maand moet verhuizen, daarna ben ik er wel een beetje klaar mee, met de hele dag thuis zitten.
En dan nog ex nieuws, tja laat maar gaan eigenlijk. Krijg heleboel te horen van dochter, die truus nu al meer dan zat is. Ook de jongens vinden haar steeds minder aardig, en dat doet ze dan helemaal zelf. De jongens vierde hun verjaardag bij papa en truus heeft de hele dag in haar pyjama achter de computer gezeten. Jongens vonden het maar stom en ik hoorde dat de visite zich niet echt welkom voelde. Zo graaft ze in mijn ogen toch haar eigen graf, nou ja ex moet er mee leven, ik gelukkig niet.
Afgelopen weekend heeft ex krummel een dagje mee genomen naar zijn huis. Oma had de kleine nog niet gezien, ze wilde graag komen maar truus vond dat maar stom en heeft daar ruzie over gemaakt. Daar oma nog steeds bij ex en truus woont heeft oma eieren voor haar geld gekozen. Ik kan me hier zo aan ergeren maar ik zeg niets (al moet ik op mijn lip bijten hoor). Oma heeft al gezegd dat ze eind April een dagje langskomt in ons nieuwe huis, "ja", zegt ze, "dan kan ik rustig langskomen want dan zijn ze een weekje naar Engeland en hoeven ze er dus niets van te weten". Pfffffffffffffffff, mag ik dit erg droevig vinden. En ik maar stil zijn he, zucht. Heb wel een hele lange brief geschreven zodat ik alles even kwijt was, en daarna brief in hele boel stukjes weggegooit. Luchtte wel op moet ik zeggen.
Trouwens zo'n dagje zonder die kleine dat doen we voorlopig even niet meer, heb het er al met ex over gehad en hij begreep gelukkig dat ik het gewoon nog niet kan, kind is gewoon nog te klein en te jong. Ben blij dat hij daar dan weer wel begrip voor heeft, hebben afgesproken dat we het weer bespreken als krummel een maand of 3,4 is. En ex is natuurlijk altijd welkom om even met krummel te knuffelen. Hij weet dat, want geldt ook al voor contact met de andere kinderen, maar hij maakt er toch geen gebruik van. 1x per twee weken en verder horen of zien de kinderen hem niet.
Weten jullie wat ik me wel eens afvraag of hij nou vind dat dit alles het waard is geweest. Zoveel kapot gemaakt, zoveel verdriet, kinderen die nog steeds niet lekker in hun vel zitten en dan heb ik het dus niet eens over mijn eigen verdriet want heb het idee dat dat hem dus echt niet interesseert, maar goed, dus zoveel ellende, zou hij nou echt vinden dat dit het waard is geweest ? Kan iemand zo egoïstisch zijn dat je hierop ja kan zeggen? Als toch je zoon van 11 zijn leven een 5 geeft, als toch je dochter nachten lang niet kan slapen en weer extra pillen moet voor haar buik, dat de andere twee niets zeggen maar waar je aan hun gedrag merkt dat ze niet gelukkig zijn, dat je 80% van de jongste mist, is dat het nu allemaal waard geweest? Ben je dan nu gelukkiger dan je ooit bent geweest? Ik kan me hier niets bij voorstellen. Ik denk ook niet dat ik hem dit kan vragen, want ja is niet een antwoord wat je horen wil, ja is een antwoord wat nog veel meer kapot zou maken, ja is een antwoord wat mij het gevoel zou geven dat ik 19 jaar een leugen heb geleefd. Ja is een antwoord wat de man die ik zo lang geleden trouwde nooit zou kunnen geven.......toch? of? Nou ja dat bedoel ik dus, dit is een vraag die je nooit stelt maar ik vraag het me wel af.
meiden
Goh lang geleden dat ik hier geschreven heb en niet eens omdat het nu zomaar goed met me gaat. Gewoon druk, druk met krummel en druk met de andere kinderen. Er is wel goed nieuws, ons huis is verkocht, lang niet voor de prijs die we graag hadden gehad maar ach ben allang blij dat we er vanaf zijn. Zou de gemeente bellen dat ik nu nog even urgenter was geworden maar ze waren me voor en belde dat ze een huis(je) voor me hadden. Mooier kan het niet uitkomen toch? Heb het gevoel dat het nu eindelijk eens mijn kant op gaat, mag ook wel eens een keer.
Ook nog minder goed nieuws, heb geen werk meer. Nou ja, dat is niet helemaal waar maar ze willen me alleen een nul uren contract aanbieden, kan wel gewoon mijn 20 uur werken maar wil dit niet. Ik heb mijn zekerheid nodig, heb een huis te betalen en kinderen te verzorgen, stel dat ik een been breek dan krijg ik niets. Ben naar de gemeente (sociale dienst) geweest en kan via hun een opleiding volgen, om weer terug te keren waar ik ooit ben begonnen, op kantoor. Helemaal goed natuurlijk, want wil wel weer graag werken hoor. Hoe leuk het ook is om nu met die kleine thuis te zijn, en hoe makkelijk het ook is nu ik over een maand moet verhuizen, daarna ben ik er wel een beetje klaar mee, met de hele dag thuis zitten.
En dan nog ex nieuws, tja laat maar gaan eigenlijk. Krijg heleboel te horen van dochter, die truus nu al meer dan zat is. Ook de jongens vinden haar steeds minder aardig, en dat doet ze dan helemaal zelf. De jongens vierde hun verjaardag bij papa en truus heeft de hele dag in haar pyjama achter de computer gezeten. Jongens vonden het maar stom en ik hoorde dat de visite zich niet echt welkom voelde. Zo graaft ze in mijn ogen toch haar eigen graf, nou ja ex moet er mee leven, ik gelukkig niet.
Afgelopen weekend heeft ex krummel een dagje mee genomen naar zijn huis. Oma had de kleine nog niet gezien, ze wilde graag komen maar truus vond dat maar stom en heeft daar ruzie over gemaakt. Daar oma nog steeds bij ex en truus woont heeft oma eieren voor haar geld gekozen. Ik kan me hier zo aan ergeren maar ik zeg niets (al moet ik op mijn lip bijten hoor). Oma heeft al gezegd dat ze eind April een dagje langskomt in ons nieuwe huis, "ja", zegt ze, "dan kan ik rustig langskomen want dan zijn ze een weekje naar Engeland en hoeven ze er dus niets van te weten". Pfffffffffffffffff, mag ik dit erg droevig vinden. En ik maar stil zijn he, zucht. Heb wel een hele lange brief geschreven zodat ik alles even kwijt was, en daarna brief in hele boel stukjes weggegooit. Luchtte wel op moet ik zeggen.
Trouwens zo'n dagje zonder die kleine dat doen we voorlopig even niet meer, heb het er al met ex over gehad en hij begreep gelukkig dat ik het gewoon nog niet kan, kind is gewoon nog te klein en te jong. Ben blij dat hij daar dan weer wel begrip voor heeft, hebben afgesproken dat we het weer bespreken als krummel een maand of 3,4 is. En ex is natuurlijk altijd welkom om even met krummel te knuffelen. Hij weet dat, want geldt ook al voor contact met de andere kinderen, maar hij maakt er toch geen gebruik van. 1x per twee weken en verder horen of zien de kinderen hem niet.
Weten jullie wat ik me wel eens afvraag of hij nou vind dat dit alles het waard is geweest. Zoveel kapot gemaakt, zoveel verdriet, kinderen die nog steeds niet lekker in hun vel zitten en dan heb ik het dus niet eens over mijn eigen verdriet want heb het idee dat dat hem dus echt niet interesseert, maar goed, dus zoveel ellende, zou hij nou echt vinden dat dit het waard is geweest ? Kan iemand zo egoïstisch zijn dat je hierop ja kan zeggen? Als toch je zoon van 11 zijn leven een 5 geeft, als toch je dochter nachten lang niet kan slapen en weer extra pillen moet voor haar buik, dat de andere twee niets zeggen maar waar je aan hun gedrag merkt dat ze niet gelukkig zijn, dat je 80% van de jongste mist, is dat het nu allemaal waard geweest? Ben je dan nu gelukkiger dan je ooit bent geweest? Ik kan me hier niets bij voorstellen. Ik denk ook niet dat ik hem dit kan vragen, want ja is niet een antwoord wat je horen wil, ja is een antwoord wat nog veel meer kapot zou maken, ja is een antwoord wat mij het gevoel zou geven dat ik 19 jaar een leugen heb geleefd. Ja is een antwoord wat de man die ik zo lang geleden trouwde nooit zou kunnen geven.......toch? of? Nou ja dat bedoel ik dus, dit is een vraag die je nooit stelt maar ik vraag het me wel af.
meiden
dinsdag 9 maart 2010 om 16:35
Hoi Sanne,
Gefeliciteerd met je nieuwe huis, he he eindelijk begint er beweging in te komen he.. Lijkt me nog wel een fikse klus trouwens, verhuizen met zo'n klein krummel... Maar ja de andere kinderen zijn al wat groter dus die kunnen hun eigen spullen inpakken, denk ik...
Is het wel in dezelfde plaats? Gewoon naar dezelfde school en zo?
Je klinkt er blij mee, gelukkig maar.
En de ware aard van Truus wordt steeds duidelijker lees ik... En ex-schoonmoeder doet zo te lezen alles om ze te behagen want ze is ook afhankelijk... pfff
Ik kan me voorstellen dat een hele dag krummel meegeven aan ex wel een stapje te ver is nu... en hij ziet dat ook zo, da's mooi.
En ja, zou het het allemaal waard zijn?
Hij zal wel erg goed zijn geworden in de dingen goed praten, het zo zien dat het heus allemaal wel went, en zijn eigen rol hierin vergoeilijken...
Een paar flinke oogkleppen willen dan wel eens helpen he... maar je zal het maar op je geweten hebben.. en dan ook nog kunnen slapen 'snachts? En jezelf recht aan kunnen kijken in de spiegel? Nou, ben er niet jaloers op...
En het hem vragen heeft inderdaad niet veel zin. Wat het antwoord ook zal zijn, je gelooft het toch niet......
Je bent hartstikke goed bezig Sanne, ben trots op je!
Gefeliciteerd met je nieuwe huis, he he eindelijk begint er beweging in te komen he.. Lijkt me nog wel een fikse klus trouwens, verhuizen met zo'n klein krummel... Maar ja de andere kinderen zijn al wat groter dus die kunnen hun eigen spullen inpakken, denk ik...
Is het wel in dezelfde plaats? Gewoon naar dezelfde school en zo?
Je klinkt er blij mee, gelukkig maar.
En de ware aard van Truus wordt steeds duidelijker lees ik... En ex-schoonmoeder doet zo te lezen alles om ze te behagen want ze is ook afhankelijk... pfff
Ik kan me voorstellen dat een hele dag krummel meegeven aan ex wel een stapje te ver is nu... en hij ziet dat ook zo, da's mooi.
En ja, zou het het allemaal waard zijn?
Hij zal wel erg goed zijn geworden in de dingen goed praten, het zo zien dat het heus allemaal wel went, en zijn eigen rol hierin vergoeilijken...
Een paar flinke oogkleppen willen dan wel eens helpen he... maar je zal het maar op je geweten hebben.. en dan ook nog kunnen slapen 'snachts? En jezelf recht aan kunnen kijken in de spiegel? Nou, ben er niet jaloers op...
En het hem vragen heeft inderdaad niet veel zin. Wat het antwoord ook zal zijn, je gelooft het toch niet......
Je bent hartstikke goed bezig Sanne, ben trots op je!
dinsdag 9 maart 2010 om 16:49
Sanne, mooi om te horen dat je een nieuw huis hebt! Wel vreemd van die baan, ik dacht dat er officieel geen 0-uren contracten meer bestonden namelijk. Je hebt officieel een contract voor het aantal uren dat je de afgelopen 3 maanden gemiddeld hebt gewerkt, mocht er iets gebeuren zoals ziekte dan krijg je dat gemiddeld aantal gewerkte uren uitbetaald. Wat er dan ook in je contract staat!
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 9 maart 2010 om 21:54
He Sanne,
Leuk weer eens iets van je te horen!! en wat een prachtige zoon heb je zeg. Je kan terecht trots zijn op jouw span.
Fijn dat je een eigen huisje hebt gevonden en ik hoop oprecht dat je daar weer aan je eigen gelukt kunt bouwen.
Ik herken de gedachten dat je je afvraagd of het allemaal de moeite waard is geweest. Maar ik betwijfel of we ooit een eerlijk of bevredigend antwoord zullen krijgen. Ik waag me er dus ook maar niet aan.
Meis 2010 gaat vast jouw jaar worden, het is je van harte gegund!!
Leuk weer eens iets van je te horen!! en wat een prachtige zoon heb je zeg. Je kan terecht trots zijn op jouw span.
Fijn dat je een eigen huisje hebt gevonden en ik hoop oprecht dat je daar weer aan je eigen gelukt kunt bouwen.
Ik herken de gedachten dat je je afvraagd of het allemaal de moeite waard is geweest. Maar ik betwijfel of we ooit een eerlijk of bevredigend antwoord zullen krijgen. Ik waag me er dus ook maar niet aan.
Meis 2010 gaat vast jouw jaar worden, het is je van harte gegund!!
dinsdag 9 maart 2010 om 23:03
Lieve Sanne,
Wat fijn om te lezen dat je een nieuw huisje krijgt, en dat alles goed gaat met krummel.
De vragen die je hebt krijg je geen antwoord op. Alhoewel, zijn acties zijn een antwoord voor je. Ja het is het kennelijk allemaal waard, ja, hij kan dit zomaar doen na 19 jaar, ja het kan hem verder niets schelen. Waarom weet ik dit? Puur het feit dat als alle antwoorden nee zouden zijn hij nog bij je was en je niet gescheiden was, niet hoefde te verhuizen en truus een misstap was en geen voldrongen feit. Denk alleen dat je niet blij bent met deze antwoorden.
Heel veel succes de komende tijd en dikke
Wat fijn om te lezen dat je een nieuw huisje krijgt, en dat alles goed gaat met krummel.
De vragen die je hebt krijg je geen antwoord op. Alhoewel, zijn acties zijn een antwoord voor je. Ja het is het kennelijk allemaal waard, ja, hij kan dit zomaar doen na 19 jaar, ja het kan hem verder niets schelen. Waarom weet ik dit? Puur het feit dat als alle antwoorden nee zouden zijn hij nog bij je was en je niet gescheiden was, niet hoefde te verhuizen en truus een misstap was en geen voldrongen feit. Denk alleen dat je niet blij bent met deze antwoorden.
Heel veel succes de komende tijd en dikke
vrijdag 19 maart 2010 om 15:39
Zo dat is een poos geleden, ben ook erg druk. Inpakken wil nog niet zo erg lukken, krummel is een handvol, maar wel een lieve handvol Hij groeit als een dijker, gisteren naar het cb geweest en hij is nu 4570 gram. Verder gaat alles goed met hem.
Ex is weer eens met zijn streken bezig, aankomend weekend is zijn weekend maar zijn moeder is een weekje op vakantie en tja zoals ex zegt "ben nu eindelijk weer eens alleen met truus, sinds een half jaar". Jullie snappen waar dit dus op uitdraait he, kinderen zijn hier dit weekend. Kan me daar zo kwaad om maken, waarom nou toch steeds je kinderen achter die doos zetten? Begrijp daar niets van.
Hij zou ook komen helpen met opruimen, staat hier nog een hoop troep wat ook van hem is tenslotte, hebben hier 14 jaar gewoond. Vorige week belde hij af, dit weekend heeft hij "andere dingen te doen" (we weten wat he...brrrrrrrrr), nu heeft hij toegezegd volgende week te komen. Nou ga mijn adem er maar niet op inhouden.
Heb wel zin in het nieuwe huisje maar ergens voelt het ook dubbel, hoe graag ik hier ook weg wil het is toch het laatste stukje van ons samen (buiten de kinderen om natuurlijk maar dat is iets heel anders). Vreemd hoe dat toch werkt bij mij. Nou ja komt ook allemaal wel weer goed. Verhuizing zelf zie ik wel tegenop, bah die troep allemaal, uitpakken is leuk maar dat inpakken.....brrrrrrrrrrrrrrr
@ spijker ; Ik weet het ook niet hoor, maar dat is wat ze tegen mij zeiden en ik kan en wil geen nul uren contract. Heb een gesprek met de gemeente gehad en krijg nu een bijstandsuitkering en na de verhuizing een bijscholingscursus. Kan ik weer gaan doen waar ik in den beginne voor ben opgeleid. Heb daar wel zin in en even niet werken is ook wel goed, even geen stress en 100% aandacht voor de kinderen, die dat zeker nu nodig hebben. Hoorde net van een vriend van DD dat ze nog regelmatig huilend achter de msn zit......:S
@ dushi ; Ik weet het, ik weet het. Zijn ook niet echt vragen waar je antwoord op wil. Kijk ik weet wat hij heeft gedaan en hoe zeker hij was en is. Maar toch vraag je het je af, komt waarschijnlijk ook omdat ik het me niet voor kan stellen dat je zo met je gezin omgaat. Ik had nooit kunnen doen wat hij heeft gedaan en daar zit het hem in denk ik. Kan het me gewoon niet voorstellen, mijn kinderen gaan voor alles. Misschien ook niet altijd goed maar zo zit ik nu eenmaal in elkaar. En deze vragen komen natuurlijk ook nu omhoog omdat het nu bijna een jaar geleden is dat hij zei te willen scheiden en dan nog de verhuizing en de geboorte van krummel (hormonen !!! lol) Ach komt wel weer goed met me hoor......ooit.
Btw, als je foto's wilt zien van krummel moet je maar even mijn mail adres aan een engel vragen, stuur ze met graagte naar je (jullie) toe.
Dank je wel noa
het is een schatje hoor. En 2010 gaat ONS jaar worden he, het is ons allemaal gegund,
@ new ; Ja gelukkig in het zelfde dorp, kinderen zijn er ook heel blij mee, omdat ze dus in de buurt van hun vrienden blijven en de jongens hun laatste jaar gewoon op deze school kunnen blijven. Antwoord, nee nooit bevredigend wil het ook niet horen. Maar zoals ik net al schreef, komt toch in je hoofd op, zulke vragen.
Dank bubbels
meiden
Ex is weer eens met zijn streken bezig, aankomend weekend is zijn weekend maar zijn moeder is een weekje op vakantie en tja zoals ex zegt "ben nu eindelijk weer eens alleen met truus, sinds een half jaar". Jullie snappen waar dit dus op uitdraait he, kinderen zijn hier dit weekend. Kan me daar zo kwaad om maken, waarom nou toch steeds je kinderen achter die doos zetten? Begrijp daar niets van.
Hij zou ook komen helpen met opruimen, staat hier nog een hoop troep wat ook van hem is tenslotte, hebben hier 14 jaar gewoond. Vorige week belde hij af, dit weekend heeft hij "andere dingen te doen" (we weten wat he...brrrrrrrrr), nu heeft hij toegezegd volgende week te komen. Nou ga mijn adem er maar niet op inhouden.
Heb wel zin in het nieuwe huisje maar ergens voelt het ook dubbel, hoe graag ik hier ook weg wil het is toch het laatste stukje van ons samen (buiten de kinderen om natuurlijk maar dat is iets heel anders). Vreemd hoe dat toch werkt bij mij. Nou ja komt ook allemaal wel weer goed. Verhuizing zelf zie ik wel tegenop, bah die troep allemaal, uitpakken is leuk maar dat inpakken.....brrrrrrrrrrrrrrr
@ spijker ; Ik weet het ook niet hoor, maar dat is wat ze tegen mij zeiden en ik kan en wil geen nul uren contract. Heb een gesprek met de gemeente gehad en krijg nu een bijstandsuitkering en na de verhuizing een bijscholingscursus. Kan ik weer gaan doen waar ik in den beginne voor ben opgeleid. Heb daar wel zin in en even niet werken is ook wel goed, even geen stress en 100% aandacht voor de kinderen, die dat zeker nu nodig hebben. Hoorde net van een vriend van DD dat ze nog regelmatig huilend achter de msn zit......:S
@ dushi ; Ik weet het, ik weet het. Zijn ook niet echt vragen waar je antwoord op wil. Kijk ik weet wat hij heeft gedaan en hoe zeker hij was en is. Maar toch vraag je het je af, komt waarschijnlijk ook omdat ik het me niet voor kan stellen dat je zo met je gezin omgaat. Ik had nooit kunnen doen wat hij heeft gedaan en daar zit het hem in denk ik. Kan het me gewoon niet voorstellen, mijn kinderen gaan voor alles. Misschien ook niet altijd goed maar zo zit ik nu eenmaal in elkaar. En deze vragen komen natuurlijk ook nu omhoog omdat het nu bijna een jaar geleden is dat hij zei te willen scheiden en dan nog de verhuizing en de geboorte van krummel (hormonen !!! lol) Ach komt wel weer goed met me hoor......ooit.
Btw, als je foto's wilt zien van krummel moet je maar even mijn mail adres aan een engel vragen, stuur ze met graagte naar je (jullie) toe.
Dank je wel noa
het is een schatje hoor. En 2010 gaat ONS jaar worden he, het is ons allemaal gegund, @ new ; Ja gelukkig in het zelfde dorp, kinderen zijn er ook heel blij mee, omdat ze dus in de buurt van hun vrienden blijven en de jongens hun laatste jaar gewoon op deze school kunnen blijven. Antwoord, nee nooit bevredigend wil het ook niet horen. Maar zoals ik net al schreef, komt toch in je hoofd op, zulke vragen.
Dank bubbels
meiden
zaterdag 20 maart 2010 om 01:21
Kan niet slapen. Lig al een tijdje in bed, sliep ook bijna en in mijn halve slaap draaide ik me om, stak mijn hand uit en toen......niets. Lege plek waar ik van wakker werd met tranen op de wangen. Lig nu toch al een hele poos alleen in dit bed maar nu greep het me zomaar aan. Bah, ging eigenlijk wel aardig met me en dan nu weer dit.
Lees het regelmatig op de kinderpijler en ga het nu maar voor mezelf gebruiken; nieuw mantra "het is maar een fase, het is maar een fase". Ik hoop het echt, kan dit er nu even niet bij hebben.
meiden
Lees het regelmatig op de kinderpijler en ga het nu maar voor mezelf gebruiken; nieuw mantra "het is maar een fase, het is maar een fase". Ik hoop het echt, kan dit er nu even niet bij hebben.
meiden
