Relaties
alle pijlers
Arabische Liefdes
donderdag 6 mei 2010 om 13:50
Ik had helemaal geen beeld van zijn achtergrond, maar wel van de cultuur waar hij vandaan komt.
Maar zoals jij het nu beschrijft heb ik wel meer vertrouwen. Want hoe ze met hun moeders, zussen en dochters om gaan, zo zullen ze met hun vrouw om gaan. En als dat eerste goed is, zal de rest ook wel goed komen.
Hij komt uit een goed opgeleide familie. MAar in zijn land zijn veel mensen die laag opgeleid zijn en die houden er heel andere normen op na.
Maar zoals jij het nu beschrijft heb ik wel meer vertrouwen. Want hoe ze met hun moeders, zussen en dochters om gaan, zo zullen ze met hun vrouw om gaan. En als dat eerste goed is, zal de rest ook wel goed komen.
Hij komt uit een goed opgeleide familie. MAar in zijn land zijn veel mensen die laag opgeleid zijn en die houden er heel andere normen op na.
donderdag 6 mei 2010 om 13:54
Daar heb je helemaal gelijk in Iones, dat is het lastige van Libanon; je hebt er alle mogelijkheden of gewoon helemaal niet. Allemaal afhankelijk van de welvaart van de familie waarin je bent opgegroeid en dus de mogelijkheden die je hebt gehad. Mijn vriend heeft geluk gehad. Ik ken er ook genoeg die dat niet hebben.
Ik ben er wel blij om, want inderdaad; het zorgt ook voor een ietwat meer open-minded visie bij hem. Ik bedoel, wereldvreemd is hij niet, maar taboes blijven bestaan.
Ik ben er wel blij om, want inderdaad; het zorgt ook voor een ietwat meer open-minded visie bij hem. Ik bedoel, wereldvreemd is hij niet, maar taboes blijven bestaan.
donderdag 6 mei 2010 om 14:18
Mijn vriend is Arabisch, ik ben gewoon Nederlands. We zijn al jaren samen en gaat prima. Hij is moslim, ik niet en dat ga ik ook niet worden. We eten geen varkensvlees (ik hou sowieso niet zo van vlees, ben ook lang vegetarisch geweest dus helemaal geen probleem), ik drink alcohol en hij cola (ook in de kroeg). Hij doet ramadan, ik eet vrolijk door:-). Wij hebben allebei gestudeerd, en werken allebei. Ik ben tamelijk feministisch en hij is erg vrouwvriendelijk. Hij helpt goed mee in de huishouding, hij kookt, koopt maandverband voor me in de supermarkt, maakt soep voor me als ik ziek ben, laat me alleen op vakantie gaan met vriendinnen, is niet jaloers en o ja, hij gaat ook gewoon normaal om met de homo's in mijn vriendengroep en familie. We gaan in de zomer lekker kamperen, maar maken ook verre reizen en houden ook erg van humus:-)
Gelukkig maar, dat ik me niet heb laten afschrikken door verhalen van andere mensen.
Gelukkig maar, dat ik me niet heb laten afschrikken door verhalen van andere mensen.
donderdag 6 mei 2010 om 16:44
Kim, het feit dat hij geen moslim is lost al vele problemen op, want als niet moslim met een moslim samenwonen brengt vroeg of laat altijd problemen met zich mee.
Ik ben helemaal niet kortzichtig of bevooroordeeld, of rascistisch of wat dan ook, maar spreek uit ervaring in mijn kennissenkring, waarvan allen die ik ken, die met een vreemde cultuur in zee zijn gegaan, het vroeg of laat fout gelopen is.
Vooral met een Arabier moet je er willen of niet, de hele familie bijnemen.
Denk erover wat je wil, luister gerust naar wat anderen zeggen die het tegendeel beweren, maar vroeg of laat zal je aan mijn woorden denken.
Ik ben helemaal niet kortzichtig of bevooroordeeld, of rascistisch of wat dan ook, maar spreek uit ervaring in mijn kennissenkring, waarvan allen die ik ken, die met een vreemde cultuur in zee zijn gegaan, het vroeg of laat fout gelopen is.
Vooral met een Arabier moet je er willen of niet, de hele familie bijnemen.
Denk erover wat je wil, luister gerust naar wat anderen zeggen die het tegendeel beweren, maar vroeg of laat zal je aan mijn woorden denken.
donderdag 6 mei 2010 om 16:54
Ik ben onder de indruk van je stelligheid Roef, maar toch blijf ik erbij dat ik je nog steeds vind generaliseren. Jammer dat je slechte voorbeelden ziet in je omgeving, maar telt het dan ook dat ik in mijn omgeving verschillende gemixte koppels geweldige relaties zie hebben?
Niet iedereen is hetzelfde, ook niet elke Arabier. Mijn vriend is helemaal niet zo ziekelijk close met zijn familie, zoals jij je misschien voorstelt, en ik zie zijn familie erg graag.
Ik heb een beetje het gevoel dat ik hem en onze relatie moet verdedigen, en dat is niet mijn bedoeling. Ik ben blij met wat ik heb en voor mijn gevoel is dat een hele gelijkwaardige en bijzondere relatie.
Niet iedereen is hetzelfde, ook niet elke Arabier. Mijn vriend is helemaal niet zo ziekelijk close met zijn familie, zoals jij je misschien voorstelt, en ik zie zijn familie erg graag.
Ik heb een beetje het gevoel dat ik hem en onze relatie moet verdedigen, en dat is niet mijn bedoeling. Ik ben blij met wat ik heb en voor mijn gevoel is dat een hele gelijkwaardige en bijzondere relatie.
donderdag 6 mei 2010 om 17:38
quote:LaNeerlandaise schreef op 06 mei 2010 @ 14:18:
Mijn vriend is Arabisch, ik ben gewoon Nederlands. We zijn al jaren samen en gaat prima. Hij is moslim, ik niet en dat ga ik ook niet worden. We eten geen varkensvlees (ik hou sowieso niet zo van vlees, ben ook lang vegetarisch geweest dus helemaal geen probleem), ik drink alcohol en hij cola (ook in de kroeg). Hij doet ramadan, ik eet vrolijk door:-). Wij hebben allebei gestudeerd, en werken allebei. Ik ben tamelijk feministisch en hij is erg vrouwvriendelijk. Hij helpt goed mee in de huishouding, hij kookt, koopt maandverband voor me in de supermarkt, maakt soep voor me als ik ziek ben, laat me alleen op vakantie gaan met vriendinnen, is niet jaloers en o ja, hij gaat ook gewoon normaal om met de homo's in mijn vriendengroep en familie. We gaan in de zomer lekker kamperen, maar maken ook verre reizen en houden ook erg van humus:-)
Gelukkig maar, dat ik me niet heb laten afschrikken door verhalen van andere mensen.
Vraag aan jou:
Hoe is zijn familie en hoe is hij als hij bij zijn familie is?
Mijn vriend is Arabisch, ik ben gewoon Nederlands. We zijn al jaren samen en gaat prima. Hij is moslim, ik niet en dat ga ik ook niet worden. We eten geen varkensvlees (ik hou sowieso niet zo van vlees, ben ook lang vegetarisch geweest dus helemaal geen probleem), ik drink alcohol en hij cola (ook in de kroeg). Hij doet ramadan, ik eet vrolijk door:-). Wij hebben allebei gestudeerd, en werken allebei. Ik ben tamelijk feministisch en hij is erg vrouwvriendelijk. Hij helpt goed mee in de huishouding, hij kookt, koopt maandverband voor me in de supermarkt, maakt soep voor me als ik ziek ben, laat me alleen op vakantie gaan met vriendinnen, is niet jaloers en o ja, hij gaat ook gewoon normaal om met de homo's in mijn vriendengroep en familie. We gaan in de zomer lekker kamperen, maar maken ook verre reizen en houden ook erg van humus:-)
Gelukkig maar, dat ik me niet heb laten afschrikken door verhalen van andere mensen.
Vraag aan jou:
Hoe is zijn familie en hoe is hij als hij bij zijn familie is?
donderdag 6 mei 2010 om 19:16
We wonen allebei in een ander land dan onze ouders, dus die hebben niet een enorme rol in ons dagelijks leven.
Ik snap de vraag wel hoor, je wilt weten hoe 'conservatief' ze zijn. Om een indicatie te geven: Zijn zus heeft gestudeerd en werkt in een goede baan. Ze is getrouwd met wie ze wilde trouwen, en ook weer gescheiden toen ze er geen zin meer in had. Nu woont ze weer thuis en spendeert haar salaris aan kleding en uitgaan.
Heb ik je vraag beantwoord?
Ik snap de vraag wel hoor, je wilt weten hoe 'conservatief' ze zijn. Om een indicatie te geven: Zijn zus heeft gestudeerd en werkt in een goede baan. Ze is getrouwd met wie ze wilde trouwen, en ook weer gescheiden toen ze er geen zin meer in had. Nu woont ze weer thuis en spendeert haar salaris aan kleding en uitgaan.
Heb ik je vraag beantwoord?
donderdag 6 mei 2010 om 19:49
Ik had ook een Libanese vriend (ze zijn overal ). Hij komt uit een sjiitische familie, maar hij, zijn broer en zijn ouders zijn niet gelovig. Er waren wel culturele verschillen, maar niet heel groot. Alhoewel ik van sommige dingen niet weet of het cultureel bepaald was of gewoon zijn persoonlijkheid was. In ieder geval, we zijn niet uit elkaar gegaan vanwege culturele verschillen. Ik dacht soms dat ik meer culturele verschillen zou hebben met een boer uit Drenthe dan met hem (no offence voor de mensen uit Drenthe). Zo heeft zijn moeder bijvoorbeeld gestudeerd en gewerkt terwijl mijn moeder nog netjes gestopt is met werken zodra ze trouwde. Maar de invloed van zijn ouders vond ik wel irritant af en toe, terwijl die ook ver weg woonden.
vrijdag 7 mei 2010 om 11:11
quote:stokroos schreef op 06 mei 2010 @ 22:51:
Ik heb de liefste,gekste,mooiste,grappigste arabier die er hier in nederland rondloopt...(en hij ook nog libanees..ha,ha)Hah, wat grappig ja, nog een Libanees (ben er zelf gek genoeg nog nooit een tegen gekomen in NL; wij wonen dan ook beide elders en niet in onze vaderlanden).
Ik heb de liefste,gekste,mooiste,grappigste arabier die er hier in nederland rondloopt...(en hij ook nog libanees..ha,ha)Hah, wat grappig ja, nog een Libanees (ben er zelf gek genoeg nog nooit een tegen gekomen in NL; wij wonen dan ook beide elders en niet in onze vaderlanden).
vrijdag 7 mei 2010 om 15:18
@ Kym
Mijn vriend is een marokkaanse moslim, ik een italiaanse katholiek. We wonen nu 3 jaar samen en alles gaat goed. Er is heus wel eens wat, big troubles hier maar dat heeft te maken met zijn karakter. En dat van mij natuurlijk!
Betreft geloof begrijpen we steeds meer dat er weinig verschillen zijn, en qua cultuur ook. Ik heb siciliaanse roots en daar is de cultuur niet heel anders dan de marokkaanse.
Net zoals La Neerlandaise haalt mijn vriend rustig maandverband en tampons voor me. Kletst mee met mijn vrienden, heeft zelf homo vrienden. We hebben een hond in huis, en het is zijn beste maatje.
Als we trouwen, in de kerk en ook voor de islamitische wet.
Als er ooit een zoontje geboren wordt, en besnijden en dopen.
Het enige lastige is vaak dat nederlanders als eerste vragen of ik me moet bekeren. In de koran staat dat dat niet hoeft.
En dat ben ik ook absoluut niet van plan.
Ik ben veel weg van huis, hij doet dan het huishouden. Boodschappen, hond uit laten alles kan ik hem vragen.
Ik zie wel om me heen dat het niet vaak zo goed gaat als bij ons. Ze leveren idd geleidelijk aan hun vrijheid in, maar ik vind het eigen schuld, dikke bult toch?
Bedoel, je weet van te voren dat het een vrij dominante cultuur kan zijn. Ik heb mijn eisen en wensen gesteld op dag 1. En daar wijk ik niet van af. Hij doet hetzelfde. We wisten waar we aan toe waren. Dat moet van het begin af aan duidelijk zijn.
Ga ervoor, zeg op tijd wat je wilt en niet wilt. Bevalt het niet, dan weg wezen. Ja, toch?
Alcohol drinken doen we allebei. Ik haal geen varkensvlees in huis, maar als mijn siciliaanse vader langs komt haal ik wel salami ofzo. Het maakt mijn vriend niks uit.
Ramadam hetzelfde, ik eet en hij niet. Wel ga ik niet uitgebreid voor hem zitten eten, maar ik trek me terug in de keuken.
Maar ik drink rustig een colaatje in de woonkamer waar hij bij zit.
Succes Kym!
Mijn vriend is een marokkaanse moslim, ik een italiaanse katholiek. We wonen nu 3 jaar samen en alles gaat goed. Er is heus wel eens wat, big troubles hier maar dat heeft te maken met zijn karakter. En dat van mij natuurlijk!
Betreft geloof begrijpen we steeds meer dat er weinig verschillen zijn, en qua cultuur ook. Ik heb siciliaanse roots en daar is de cultuur niet heel anders dan de marokkaanse.
Net zoals La Neerlandaise haalt mijn vriend rustig maandverband en tampons voor me. Kletst mee met mijn vrienden, heeft zelf homo vrienden. We hebben een hond in huis, en het is zijn beste maatje.
Als we trouwen, in de kerk en ook voor de islamitische wet.
Als er ooit een zoontje geboren wordt, en besnijden en dopen.
Het enige lastige is vaak dat nederlanders als eerste vragen of ik me moet bekeren. In de koran staat dat dat niet hoeft.
En dat ben ik ook absoluut niet van plan.
Ik ben veel weg van huis, hij doet dan het huishouden. Boodschappen, hond uit laten alles kan ik hem vragen.
Ik zie wel om me heen dat het niet vaak zo goed gaat als bij ons. Ze leveren idd geleidelijk aan hun vrijheid in, maar ik vind het eigen schuld, dikke bult toch?
Bedoel, je weet van te voren dat het een vrij dominante cultuur kan zijn. Ik heb mijn eisen en wensen gesteld op dag 1. En daar wijk ik niet van af. Hij doet hetzelfde. We wisten waar we aan toe waren. Dat moet van het begin af aan duidelijk zijn.
Ga ervoor, zeg op tijd wat je wilt en niet wilt. Bevalt het niet, dan weg wezen. Ja, toch?
Alcohol drinken doen we allebei. Ik haal geen varkensvlees in huis, maar als mijn siciliaanse vader langs komt haal ik wel salami ofzo. Het maakt mijn vriend niks uit.
Ramadam hetzelfde, ik eet en hij niet. Wel ga ik niet uitgebreid voor hem zitten eten, maar ik trek me terug in de keuken.
Maar ik drink rustig een colaatje in de woonkamer waar hij bij zit.
Succes Kym!
vrijdag 7 mei 2010 om 16:48
Wat verschrikkelijk Elmervrouw. Ik ben er even stil van..
Ik ben 2 jaar samen met een Turkse jongen.
Hij komt uit een heel warm gezin, waar in ik eigenlijk gelijk ben opgekomen. Op het moment dat hij me voorstelde aan zijn ouders was het voor hem serieus genoeg tussen ons, wat dus voor zijn ouders ook een goed teken was.
Er is nooit moeilijk gedaan over mijn afkomst, Nederlands.
Het enige wat ze een beetje vonden wennen was mijn leeftijd, ik ben 7 jaar jonger.
Maar goed, daar is weinig van te merken.
Ik ben zonder geloof opgegroeid, dat was ook geen probleem.
Net zo dat het voor mijn ouders geen probleem is dat hij Moslim is.
Er is nooit sprake van dwang tot bekeren geweest. Al heb ik me wel bekeerd op de dag dat we voor de Islam trouwden.
Alles geheel uit vrije wil.
Vorig jaar Ramadan, was ik nog niet bekeerd maar heb ik wel meegedaan, ging prima samen.
We hebben een heel gelijkwaardige relatie. Als ik zie hoe zijn familie met elkaar omgaat ben ik ook niet bang dat dat ineens anders is als er kinderen komen.
Ik ben 2 jaar samen met een Turkse jongen.
Hij komt uit een heel warm gezin, waar in ik eigenlijk gelijk ben opgekomen. Op het moment dat hij me voorstelde aan zijn ouders was het voor hem serieus genoeg tussen ons, wat dus voor zijn ouders ook een goed teken was.
Er is nooit moeilijk gedaan over mijn afkomst, Nederlands.
Het enige wat ze een beetje vonden wennen was mijn leeftijd, ik ben 7 jaar jonger.
Maar goed, daar is weinig van te merken.
Ik ben zonder geloof opgegroeid, dat was ook geen probleem.
Net zo dat het voor mijn ouders geen probleem is dat hij Moslim is.
Er is nooit sprake van dwang tot bekeren geweest. Al heb ik me wel bekeerd op de dag dat we voor de Islam trouwden.
Alles geheel uit vrije wil.
Vorig jaar Ramadan, was ik nog niet bekeerd maar heb ik wel meegedaan, ging prima samen.
We hebben een heel gelijkwaardige relatie. Als ik zie hoe zijn familie met elkaar omgaat ben ik ook niet bang dat dat ineens anders is als er kinderen komen.
zondag 9 mei 2010 om 23:01
Mijn vriend is een Arabische Moslim. In het begin van ons was het heel makkelijk en onbezorgd etc. Doen waar je zin in hebt. Maar toen de ergste verliefdheid voorbij was, begonnen we wel beiden onze "grenzen" te trekken. Bij hem kwamen de dominante trekjes langzaamaan naar boven, en dat botste soms (nu ook soms nog). Hij vindt bijv. dat een vrouw het eten klaar hoort te maken en het huishouden te doen (zo ben ik ook opgevoed en ben zelf NLse) maar ik vind dat je dat 50-50 hoort te doen bijv. Mochten wij samen eindigen en trouwen etc, en er komen kinderen dan vindt hij dat zijn dochter niet savonds laat kan stappen etc. Je moet sterk in je schoenen staan als er dominante trekjes naar boven komen die betrekking hebben op de cultuur zoals hij het gewend is (in zijn geval ouderwets). Kun je dat niet, dan zul je jezelf verliezen. En ja mocht je hier niet uitkomen (geldt ook voor mij) dan is het het beste om te stoppen, anders maak je jezelf ongelukkig en je eventuele kids later ook! Dat wil niemand lijkt mij
Buiten dat is mijn lief echt een schat, mijn beste maatje en liefde tot nog toe. Hij is gepassioneerd, lief, zorgzaam, eerlijk, trouw en heeft humor. Heb nog nooit zo een lieverd meegemaakt. En we hebben het superfijn samen.
Dus Kym ik zou echt zeggen geniet ervan, en laat je niet al te veel afschrikken maar pas ook op dat je jezelf niet verliest in die mooie ogen en zijn veilige armen Have fun, enjoy en kijk ook hoe hij is naar jou toe in bijzijn van familie en vrienden. Het feit dat hij geen moslim is, scheelt denk ik ook een hele hoop wikken en wegen en compromissen sluiten, dat denk ik echt
En Elmervrouw ik wilde ook even zeggen dat ik het vreselijk vind om te lezen wat jou is overkomen. Ik heb er geen woorden woor. Sterkte!!!
Buiten dat is mijn lief echt een schat, mijn beste maatje en liefde tot nog toe. Hij is gepassioneerd, lief, zorgzaam, eerlijk, trouw en heeft humor. Heb nog nooit zo een lieverd meegemaakt. En we hebben het superfijn samen.
Dus Kym ik zou echt zeggen geniet ervan, en laat je niet al te veel afschrikken maar pas ook op dat je jezelf niet verliest in die mooie ogen en zijn veilige armen Have fun, enjoy en kijk ook hoe hij is naar jou toe in bijzijn van familie en vrienden. Het feit dat hij geen moslim is, scheelt denk ik ook een hele hoop wikken en wegen en compromissen sluiten, dat denk ik echt
En Elmervrouw ik wilde ook even zeggen dat ik het vreselijk vind om te lezen wat jou is overkomen. Ik heb er geen woorden woor. Sterkte!!!
maandag 10 mei 2010 om 01:24
Leuk om jullie reacties te lezen, herkenbaar ook wel vaak. Fijn Kuzu, dat je relatie als zo gelijkwaardig voelt, het allerbelangrijkste uiteindelijk vind ik. Dat er best verschillen mogen zijn, maar dat je de ander wel altijd blijft respecteren. En ook vind ik een goede familieband heel erg waardevol.
Voor mij wordt dat allemaal toch nog een beetje spannend, want ik heb zijn ouders bijv nog niet ontmoet. Wel andere familieleden (heeft er alles mee te maken dat deze ook leven en werken in het land waarin wij leven en zijn ouders niet) en daarmee is het contact erg goed. Ben ik erg blij om. Ik weet dat ze mij graag mogen en gewoon helemaal accepteren.
Jouw verhaal vind ik toch een stuk lastiger Sunshine; het lijkt alsof je je toch al ietwat zorgen maakt of jullie visie op de opvoeding van kinderen uiteindelijk wel samen kan gaan. Je noemt erg belangrijke punten, waarvan ik me kan voorstellen dat daar flinke conflicten uit kunnen voortkomen. Geen idee of jullie al serieus bezig zijn met deze toekomst (kinderen enzo), maar hoe voelt dat nu voor je dan? Zie je het tot gezamenlijke middenweg komen? De compromissen waar je over spreekt?
Voor mij wordt dat allemaal toch nog een beetje spannend, want ik heb zijn ouders bijv nog niet ontmoet. Wel andere familieleden (heeft er alles mee te maken dat deze ook leven en werken in het land waarin wij leven en zijn ouders niet) en daarmee is het contact erg goed. Ben ik erg blij om. Ik weet dat ze mij graag mogen en gewoon helemaal accepteren.
Jouw verhaal vind ik toch een stuk lastiger Sunshine; het lijkt alsof je je toch al ietwat zorgen maakt of jullie visie op de opvoeding van kinderen uiteindelijk wel samen kan gaan. Je noemt erg belangrijke punten, waarvan ik me kan voorstellen dat daar flinke conflicten uit kunnen voortkomen. Geen idee of jullie al serieus bezig zijn met deze toekomst (kinderen enzo), maar hoe voelt dat nu voor je dan? Zie je het tot gezamenlijke middenweg komen? De compromissen waar je over spreekt?
maandag 10 mei 2010 om 09:03
Klopt inderdaad Kym, mijn verhaal is ietwat lastiger. En daarom is communiceren ook zo ontzettend belangrijk. Sunman heeft dat nooit uit zijn opvoeding meegekregen om te praten over gevoelens, etc. En dan heb ik het niet over ik wil dat niet of zus niet. Maar echt wat je voelt, wat je blij maakt, wat je verdrietig maakt waarom dingen zo zijn en gaan zoals ze zijn etc.
Daar is hij het laatste jaar veel beter in geworden, want ik heb echt weleens met mijn handen in het haar gezeten
Maar tot nu toe hebben we op veel punten onze visie besproken en een compromis gesloten. Hij weet hoe ik het wil, en ik weet hoe hij het wil. Hij moet meer inleveren dan ik mbt opvoeding van kids, want we wonen in NL en niet in een Islamitisch land
En als hij daar problemen mee gaat hebben of krijgen, en zich daar niet in kan vinden dan komen de kids er ook niet. En dus zijn we denk ik genoodzaakt om dan te stoppen. Maar gelukkig is dat niet aan de orde, en hebben we overal tot nu toe een goede middenweg in gevonden. Dat scheelt al een hele hoop als je partner er voor open staat!
Wel leuk dat je zijn fam die in het land waar jullie wonen en werken al gezien hebt! Weet je al wanneer je zijn ouders zou gaan ontmoeten? Wat vinden ze van je heeft je vriend wel al foto's verstuurd naar ze? Spannend hoor, ik was dood zenuwachtig toen ik voor het eerst iedereen ging ontmoeten in Marokko! In NL kende ik ze allemaal al, maar in Marokko nog niet. Je krijgt er ineens een stuk of 20 mensen in je leven bij hahaha. Was even slikken
Daar is hij het laatste jaar veel beter in geworden, want ik heb echt weleens met mijn handen in het haar gezeten
Maar tot nu toe hebben we op veel punten onze visie besproken en een compromis gesloten. Hij weet hoe ik het wil, en ik weet hoe hij het wil. Hij moet meer inleveren dan ik mbt opvoeding van kids, want we wonen in NL en niet in een Islamitisch land
En als hij daar problemen mee gaat hebben of krijgen, en zich daar niet in kan vinden dan komen de kids er ook niet. En dus zijn we denk ik genoodzaakt om dan te stoppen. Maar gelukkig is dat niet aan de orde, en hebben we overal tot nu toe een goede middenweg in gevonden. Dat scheelt al een hele hoop als je partner er voor open staat!
Wel leuk dat je zijn fam die in het land waar jullie wonen en werken al gezien hebt! Weet je al wanneer je zijn ouders zou gaan ontmoeten? Wat vinden ze van je heeft je vriend wel al foto's verstuurd naar ze? Spannend hoor, ik was dood zenuwachtig toen ik voor het eerst iedereen ging ontmoeten in Marokko! In NL kende ik ze allemaal al, maar in Marokko nog niet. Je krijgt er ineens een stuk of 20 mensen in je leven bij hahaha. Was even slikken
maandag 10 mei 2010 om 10:03
quote:MMrules4ever schreef op 07 mei 2010 @ 15:18:
maar ik vind het eigen schuld, dikke bult toch?
Bedoel, je weet van te voren dat het een vrij dominante cultuur kan zijn. Ik heb mijn eisen en wensen gesteld op dag 1. En daar wijk ik niet van af. Hij doet hetzelfde. We wisten waar we aan toe waren. Dat moet van het begin af aan duidelijk zijn.
Ga ervoor, zeg op tijd wat je wilt en niet wilt. Bevalt het niet, dan weg wezen. Ja, toch?
Goh, fijn dat jij dat wel zo goed kunt. Je zegt het wel allemaal heel stellig. Ik kijk er wel van op dat je dat alles zo vanaf dag 1 al zo helder en duidelijk kon vertellen. Mijn relatie is heel geleidelijk ontstaan. En als ik dan even voor mezelf praat: ik had helaas een achtergrond waardoor ik niet heb geleerd om te zeggen (of zelfs maar te voelen of me ervan bewust te zijn) wat ik wel of niet wilde. Zo sloop het erin.
Ja, ik voel me aangesproken door jouw reactie.
Eigen schuld, dikke bult; dat vind ik hard en bot.
maar ik vind het eigen schuld, dikke bult toch?
Bedoel, je weet van te voren dat het een vrij dominante cultuur kan zijn. Ik heb mijn eisen en wensen gesteld op dag 1. En daar wijk ik niet van af. Hij doet hetzelfde. We wisten waar we aan toe waren. Dat moet van het begin af aan duidelijk zijn.
Ga ervoor, zeg op tijd wat je wilt en niet wilt. Bevalt het niet, dan weg wezen. Ja, toch?
Goh, fijn dat jij dat wel zo goed kunt. Je zegt het wel allemaal heel stellig. Ik kijk er wel van op dat je dat alles zo vanaf dag 1 al zo helder en duidelijk kon vertellen. Mijn relatie is heel geleidelijk ontstaan. En als ik dan even voor mezelf praat: ik had helaas een achtergrond waardoor ik niet heb geleerd om te zeggen (of zelfs maar te voelen of me ervan bewust te zijn) wat ik wel of niet wilde. Zo sloop het erin.
Ja, ik voel me aangesproken door jouw reactie.
Eigen schuld, dikke bult; dat vind ik hard en bot.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 10 mei 2010 om 10:22
Ik heb in zekere zin ook bepaalde 'vrijheden' ingeleverd, maar daar heb ik geen moeite mee.
Manlief wil geen vrouw die het hele weekend in discotheken/kroegen rondhangt, prima dat heb ik ook nooit gedaan.
Omdat mijn karakter en gewoontes al veel meer aansluiten bij wat zijn verwachtingen zijn, is het een stuk makkelijker dan wanneer ik 'heel erg Nederlands' zou zijn en hij 'heel erg Turks'.
In elke relatie is het geven en nemen, kom je op een gegeven moment achter verborgen karaktertrekjes of aparte gewoontes.
Dat is ook zo bij relaties waarin geen geloof of andere cultuur verwerkt is.
Manlief wil geen vrouw die het hele weekend in discotheken/kroegen rondhangt, prima dat heb ik ook nooit gedaan.
Omdat mijn karakter en gewoontes al veel meer aansluiten bij wat zijn verwachtingen zijn, is het een stuk makkelijker dan wanneer ik 'heel erg Nederlands' zou zijn en hij 'heel erg Turks'.
In elke relatie is het geven en nemen, kom je op een gegeven moment achter verborgen karaktertrekjes of aparte gewoontes.
Dat is ook zo bij relaties waarin geen geloof of andere cultuur verwerkt is.
maandag 10 mei 2010 om 10:47
Sunshine, het komt op mij over alsof de communicatie in jullie relatie wel goed zit. En ik vind het toch ook knap dat jullie beide zo investeren in elkaar; daar moet het ook om draaien denk ik, zeker in een gemixte relatie.
Goed om te learn dat het ook gewoon goed kan gaan, net als bij Kuzu.
Na ons bezoek aan NL gaan we naar Libanon, waar we zijn ouders dan ook zullen ontmoeten. Zijn moeder weet wel van mijn bestaan, of zijn vader het weet, dat weet ik niet. Zijn vader is wat lastiger in deze dingen, maar mijn vriend weet wel dat als hij zijn geluk ziet, het ok is. Ik maak me er dus ook niet zo'n zorgen om. Waar ik mijn familie uitgebreid vertel over hem etc, zo is hij niet. Kan cultureel bepaald zijn, maar past ook wel bij zijn karakter vind ik. We zullen het zien, natuurlijk vind ik het ook spannend hen te ontmoeten, we zullen niet eens dezelfde taal met elkaar kunnen spreken, wat het wel bemoeilijkt.
Goed om te learn dat het ook gewoon goed kan gaan, net als bij Kuzu.
Na ons bezoek aan NL gaan we naar Libanon, waar we zijn ouders dan ook zullen ontmoeten. Zijn moeder weet wel van mijn bestaan, of zijn vader het weet, dat weet ik niet. Zijn vader is wat lastiger in deze dingen, maar mijn vriend weet wel dat als hij zijn geluk ziet, het ok is. Ik maak me er dus ook niet zo'n zorgen om. Waar ik mijn familie uitgebreid vertel over hem etc, zo is hij niet. Kan cultureel bepaald zijn, maar past ook wel bij zijn karakter vind ik. We zullen het zien, natuurlijk vind ik het ook spannend hen te ontmoeten, we zullen niet eens dezelfde taal met elkaar kunnen spreken, wat het wel bemoeilijkt.
maandag 10 mei 2010 om 12:32
Klinkt heel mooi Kuzu. En inderdaad ik heb ook bepaalde dingen ingeleverd. Ik was al geen stapper, maar nu heb ik gewoon vaker een avondje lekker bij mijn vriendinnen thuis of zij bij mij. En we hoeven niet zo nodig meer te stappen. En als we dan toch de stad in willen savonds, dan doen we dat ook gewoon. Het moet alleen niet wekelijks gaan gebeuren (niet dat ik daar zin in heb haha).
Het klopt ook wel hoor Kym dat onze communicatie nu een stuk beter is. Dat was ECHT niet zo in het begin. Hij twijfelt nu nog steeds of hij zijn kids wel "vrij" wil opvoeden mbt stappen als het om zijn dochter gaat en alcohol drinken. Ik vind dat gewoon een heel belangrijk punt (een van de...) en daar gaan nu de meeste discussies over. En over hoe hij zijn verdere leven ziet als volwassen man, vader en partner. Ik wil niet dat hij veranderd van wie hij nu is, naar een man die ineens heel erg zijn geloof op een negatieve dominante manier gaan aanhangen. En zolang hij dat niet kan beloven en we geen duidelijke afspraken maken wordt er niet getrouwd en zullen er dus ook geen kids komen
Maar wat spannend!! Kijk je er naar uit of niet? Het is altijd dubbel zo eng vind ik om schoonouders te ontmoeten uit een heel andere (strenge?) cultuur Je weet natuurlijk nooit of ze, net als ons eigenlijk haha, erg hangen aan vooroordelen die ze misschien her en der horen.
Mijn schoonouders waren in het begin ook super makkelijk, en toen ik er was ook. Alles was leuk, gezellig etc etc maar nu beginnen de eerste vormen van hun "angst" (?) zichtbaar te worden. 'Zal mijn zoon zijn geloof niet verloochenen?' 'Zal zij zich als een goede vrouw kunnen aanpassen zoals een Marokkaanse leeft/doet/woont etc.' Nou ja daarin hebben ze pech. En dat kan soms weleens voor leuke gespreksonderwerpen zorgen. Als ze merken dat het serieus wordt, dan kijken ze er toch wel iets anders tegenaan dan normaal (is mijn ervaring hoor, is overal anders).
Maar nogmaals jij hebt het denk ik een stuk makkelijker aangezien jouw vriend geen moslim is toch? Hij doet dus ook niet aan ramadan etc etc en leest geen Koran dan. Dat is denk ik een stuk makkelijker! Zeker als je een open minded vriend hebt.
Ik voel nu weer een plaatsvervangende spanning die ik had toen ik mijn schoonfamilie voor het eerst ontmoette! Ben echt benieuwd naar je ervaringen! Wanneer gaan jullie?
Het klopt ook wel hoor Kym dat onze communicatie nu een stuk beter is. Dat was ECHT niet zo in het begin. Hij twijfelt nu nog steeds of hij zijn kids wel "vrij" wil opvoeden mbt stappen als het om zijn dochter gaat en alcohol drinken. Ik vind dat gewoon een heel belangrijk punt (een van de...) en daar gaan nu de meeste discussies over. En over hoe hij zijn verdere leven ziet als volwassen man, vader en partner. Ik wil niet dat hij veranderd van wie hij nu is, naar een man die ineens heel erg zijn geloof op een negatieve dominante manier gaan aanhangen. En zolang hij dat niet kan beloven en we geen duidelijke afspraken maken wordt er niet getrouwd en zullen er dus ook geen kids komen
Maar wat spannend!! Kijk je er naar uit of niet? Het is altijd dubbel zo eng vind ik om schoonouders te ontmoeten uit een heel andere (strenge?) cultuur Je weet natuurlijk nooit of ze, net als ons eigenlijk haha, erg hangen aan vooroordelen die ze misschien her en der horen.
Mijn schoonouders waren in het begin ook super makkelijk, en toen ik er was ook. Alles was leuk, gezellig etc etc maar nu beginnen de eerste vormen van hun "angst" (?) zichtbaar te worden. 'Zal mijn zoon zijn geloof niet verloochenen?' 'Zal zij zich als een goede vrouw kunnen aanpassen zoals een Marokkaanse leeft/doet/woont etc.' Nou ja daarin hebben ze pech. En dat kan soms weleens voor leuke gespreksonderwerpen zorgen. Als ze merken dat het serieus wordt, dan kijken ze er toch wel iets anders tegenaan dan normaal (is mijn ervaring hoor, is overal anders).
Maar nogmaals jij hebt het denk ik een stuk makkelijker aangezien jouw vriend geen moslim is toch? Hij doet dus ook niet aan ramadan etc etc en leest geen Koran dan. Dat is denk ik een stuk makkelijker! Zeker als je een open minded vriend hebt.
Ik voel nu weer een plaatsvervangende spanning die ik had toen ik mijn schoonfamilie voor het eerst ontmoette! Ben echt benieuwd naar je ervaringen! Wanneer gaan jullie?
maandag 10 mei 2010 om 16:14
Hey Sunshine, hij is geen moslim (dus nee; geen koran, geen ramadan, hij eet alles, drinkt alcohol, bidt nooit etc etc), maar is wel heel stellig in bepaalde visies die hij heeft. En dat kan soms lastig zijn merk ik; ik ben erg eigenwijs, maar dat is hij ook. De combinatie van de culturele normen en waarden die hij er op nahoudt plus zijn sterke persoonlijkheid maken soms dat het best kan botsen met de mijne. Hij kan soms wat generaliseren bijvoorbeeld, wat ik dan erg irritant kan vinden. Maar ja, verder is ie heul leuk hoor
Volgende maand gaan we naar NL en de maand erop naar Lib. Natuurlijk heb ik er veel zin in! Ben erg benieuwd waar hij vandaan komt, maar nog veel benieuwder naar hoe het tussen ons zal gaan als we op een andere plek zijn. Ik heb er alle vertrouwen in, maar het zal toch best anders zijn dan waar we nu zijn.
Volgende maand gaan we naar NL en de maand erop naar Lib. Natuurlijk heb ik er veel zin in! Ben erg benieuwd waar hij vandaan komt, maar nog veel benieuwder naar hoe het tussen ons zal gaan als we op een andere plek zijn. Ik heb er alle vertrouwen in, maar het zal toch best anders zijn dan waar we nu zijn.
maandag 10 mei 2010 om 19:54
Dat is er inderdaad ook nog ja. Die culturele verschillen. Waar lopen jullie 'tegenaan' dan? Ben wel benieuwd naar een paar voorbeeldjes mbt tot cultuur verschillen en de normen en waarden enzo. Is hij in een streng land opgevoed? Ik heb nl geen idee hoe Libanon als land is namelijk
Nou logisch hoor dat je het spannend vindt! Voor hem zal het ook wel heel anders zijn in zijn eigen land bij zijn ouders en dat zal misschien wel wat onwennig zijn in het begin.
Heb je wel fotos van ze gezien? Heeft hoe oud zijn jullie eigenlijk?
Ik moet wel zeggen - weet niet of de andere dames dat hier ook zo voelen - dat mijn vriend veeeeel gepassioneerder is dan een NLse man (mijn ervaring dan he)...
Nou logisch hoor dat je het spannend vindt! Voor hem zal het ook wel heel anders zijn in zijn eigen land bij zijn ouders en dat zal misschien wel wat onwennig zijn in het begin.
Heb je wel fotos van ze gezien? Heeft hoe oud zijn jullie eigenlijk?
Ik moet wel zeggen - weet niet of de andere dames dat hier ook zo voelen - dat mijn vriend veeeeel gepassioneerder is dan een NLse man (mijn ervaring dan he)...
maandag 10 mei 2010 om 20:09
Leuk dit topic!
Sorry dat ik me zo even meng, maar vind het wel interessant hoe jullie tegen een arabische vriend/cultuur en dergelijke aankijken.
Nou ben ik zelf van Libanese afkomst en heb een nederlandse vriend.
En ik ga hem dus over 2 maanden voorstellen aan mijn familie in Libanon.
Groetjes Nathalie
Sorry dat ik me zo even meng, maar vind het wel interessant hoe jullie tegen een arabische vriend/cultuur en dergelijke aankijken.
Nou ben ik zelf van Libanese afkomst en heb een nederlandse vriend.
En ik ga hem dus over 2 maanden voorstellen aan mijn familie in Libanon.
Groetjes Nathalie
