Relaties
alle pijlers
Kan ik het alleen?
dinsdag 11 mei 2010 om 13:30
Dag allemaal,
finally..................de kogel is door de kerk en na 23 jaar heeft mijn man mij afgelopen zondag meegedeeld niet meer bij mij en mijn twee kinderen te willen wonen.
De bodem is onder me uit geslagen en ik weet niet meer of ik van voor of achteren leef.
Ik zie wereklijk alles zwartgallig in.
Een toekomst?? Wat is dat??
Ik moet door voor mijn kids maar het liefst kruip ik onder de grond.
Ben harstikke verdrietig en huil de halve dag.
HEb van de Huisarts gisteren slechts een paar tabeltjes gekregen om te slapen en wat rustig te zijn.
Maandag moet ik me weer melden bij haar.
Verder alvast een eerste sessie laten vastleggen bij een psycholoog maar dat duurt nog twee weken.
En nu???????? Alles doet me zeer ik ben totaal kapot.
finally..................de kogel is door de kerk en na 23 jaar heeft mijn man mij afgelopen zondag meegedeeld niet meer bij mij en mijn twee kinderen te willen wonen.
De bodem is onder me uit geslagen en ik weet niet meer of ik van voor of achteren leef.
Ik zie wereklijk alles zwartgallig in.
Een toekomst?? Wat is dat??
Ik moet door voor mijn kids maar het liefst kruip ik onder de grond.
Ben harstikke verdrietig en huil de halve dag.
HEb van de Huisarts gisteren slechts een paar tabeltjes gekregen om te slapen en wat rustig te zijn.
Maandag moet ik me weer melden bij haar.
Verder alvast een eerste sessie laten vastleggen bij een psycholoog maar dat duurt nog twee weken.
En nu???????? Alles doet me zeer ik ben totaal kapot.
dinsdag 11 mei 2010 om 13:34
allereerst, een dikke knuffel.
Ten tweede. Ga niet tegen je gevoel vechten, het moet er allemaal uit. Zorg er voor dat je er voor je kinderen bent.
Ten derde. Op dit moment zit je er niet op te wachten, maar het komt uiteindelijk allemaal goed. Houdt je daar aan vast. er komt een einde aan de pijn.
voor de rest, sterkte
Ten tweede. Ga niet tegen je gevoel vechten, het moet er allemaal uit. Zorg er voor dat je er voor je kinderen bent.
Ten derde. Op dit moment zit je er niet op te wachten, maar het komt uiteindelijk allemaal goed. Houdt je daar aan vast. er komt een einde aan de pijn.
voor de rest, sterkte
dinsdag 11 mei 2010 om 13:35
Afschuwelijk voor je Kattja! Na 23 jaar en kinderen samen... ik kan me voorstellen dat het voelt alsof de bodem onder je bestaan wordt uitgerukt.
Je schrijft er echter wel bij: Finally, de kogel is door de kerk.
Daaruit leid ik af dat er al langer iets speelde waardoor je wist dat het niet goed ging?
Kwam zijn mededeling toch nog als een (onaangename) verrassing voor je?
Ik denk dat het goed voor je is als je steun zoekt in je nabije omgeving. Vrienden, familie. Dat je daadwerkelijk fysiek mensen om je heen hebt die je kunnen steunen. Natuurlijk mag je je verhaal kwijt op een forum, maar mensen uit jouw eigen omgeving kennen jou natuurlijk persoonlijk en kunnen je hopelijk nu wat tot steun zijn. Want het moet ronduit afschuwelijk zijn waar je nu doorheen gaat. Eng ook he, het gevoel dat je ineens helemaal alleen staat nu?
Dikke
Je schrijft er echter wel bij: Finally, de kogel is door de kerk.
Daaruit leid ik af dat er al langer iets speelde waardoor je wist dat het niet goed ging?
Kwam zijn mededeling toch nog als een (onaangename) verrassing voor je?
Ik denk dat het goed voor je is als je steun zoekt in je nabije omgeving. Vrienden, familie. Dat je daadwerkelijk fysiek mensen om je heen hebt die je kunnen steunen. Natuurlijk mag je je verhaal kwijt op een forum, maar mensen uit jouw eigen omgeving kennen jou natuurlijk persoonlijk en kunnen je hopelijk nu wat tot steun zijn. Want het moet ronduit afschuwelijk zijn waar je nu doorheen gaat. Eng ook he, het gevoel dat je ineens helemaal alleen staat nu?
Dikke
dinsdag 11 mei 2010 om 13:36
Eerst even proberen wat te kalmeren.
Je bent al naar de huisarts geweest, top.. De afspraak bij de psych staat ook al, dat is hartstikke goed.
Nu moet je een advocaat gaan vinden om de de praktische zaken te regelen. Als je dat niet kunt betalen krijg je een toevoeging, dan betaal je alleen een eigen bijdrage.
Heb je zelf inkomen? En kun je in het huis blijven?
Hoe is het met de kinderen?
Sterke
Je bent al naar de huisarts geweest, top.. De afspraak bij de psych staat ook al, dat is hartstikke goed.
Nu moet je een advocaat gaan vinden om de de praktische zaken te regelen. Als je dat niet kunt betalen krijg je een toevoeging, dan betaal je alleen een eigen bijdrage.
Heb je zelf inkomen? En kun je in het huis blijven?
Hoe is het met de kinderen?
Sterke
dinsdag 11 mei 2010 om 13:38
We leefden (volgens man dan) de laatste jaren al wat langs elkaar heen.
Maar mijn liefde voor hem is nooit weg geweest.
Ik wil ook helemaal niet alleen verder.
We gaan uit elkaar met veel sympathie en een goede verstandhouding.
En hij weet dat ik hem maar al te graag weer terug heb.
Maar dat kan hij me niet geven.
Hij wil alleen hard werken om te blijven zorgen zoals voorheen voor mij en de kids.
Maar mijn liefde voor hem is nooit weg geweest.
Ik wil ook helemaal niet alleen verder.
We gaan uit elkaar met veel sympathie en een goede verstandhouding.
En hij weet dat ik hem maar al te graag weer terug heb.
Maar dat kan hij me niet geven.
Hij wil alleen hard werken om te blijven zorgen zoals voorheen voor mij en de kids.
dinsdag 11 mei 2010 om 13:40
Kids (18 en 10) waren al gewend aan het feit dat pa er weinig was. Pa heeft eigen zaak (waar ik ook werkte) dus lange dagen.
Oudste is heel nuchter (jongen) en zegt. We komen er wel ma.
De jongste (meisje) heeft al wel wat tranen gelaten.
Maar valt op het moment nog mee.
Kalmeren.........Pfoehhhh mijn lichaam schreeuwt het uit van ellende.
Kan niet stil zitten kan niet helder meer denken.
Oudste is heel nuchter (jongen) en zegt. We komen er wel ma.
De jongste (meisje) heeft al wel wat tranen gelaten.
Maar valt op het moment nog mee.
Kalmeren.........Pfoehhhh mijn lichaam schreeuwt het uit van ellende.
Kan niet stil zitten kan niet helder meer denken.
dinsdag 11 mei 2010 om 13:51
Hey meissie,
Verschrikkelijk! Probeer voor jezelf de situatie te relativeren, hoe moeilijk dat ook lijkt. Natuurlijk kan je het alleen!!!
Mijn (nog) man en ik zijn ook uitelkaar, ben 27 en heb 3 kinderen, maar juist die zorgen ervoor dat ik mij niet laat meeslepen met al die pijn en verdriet.
Ik MOET door en met een positieve instelling, afleiding lukt me dat ook.
Hang in there girl, het komt goed!
Liefsss
Verschrikkelijk! Probeer voor jezelf de situatie te relativeren, hoe moeilijk dat ook lijkt. Natuurlijk kan je het alleen!!!
Mijn (nog) man en ik zijn ook uitelkaar, ben 27 en heb 3 kinderen, maar juist die zorgen ervoor dat ik mij niet laat meeslepen met al die pijn en verdriet.
Ik MOET door en met een positieve instelling, afleiding lukt me dat ook.
Hang in there girl, het komt goed!
Liefsss
dinsdag 11 mei 2010 om 13:52
Fijn voor je, dat je al zo'n grote zoon hebt en je tot steun kan zijn.
Weet dat het verdriet wat je nu hebt, ook het gevolg is van de schok waarmee het allemaal rauw op je dak is gevallen, dat schokgevoel verdwijnt en dan zal je weer een beetje tot rust komen. Vecht er niet tegen, laat het over je heen komen en neem het serieus, dan komt de rust een stuk sneller terug.
In zo'n situatie heb je wel eens de neiging om zo met jezelf bezig te zijn, dat je je kinderen over het hoofd dreigt te zien, pas daar voor, hou dat in de gaten.
Ik wens je heel veel kracht, maar geen sterkte, stort maar eens lekker in en huil maar goed uit, dan komt de rest vanzelf.
groetjes.
Weet dat het verdriet wat je nu hebt, ook het gevolg is van de schok waarmee het allemaal rauw op je dak is gevallen, dat schokgevoel verdwijnt en dan zal je weer een beetje tot rust komen. Vecht er niet tegen, laat het over je heen komen en neem het serieus, dan komt de rust een stuk sneller terug.
In zo'n situatie heb je wel eens de neiging om zo met jezelf bezig te zijn, dat je je kinderen over het hoofd dreigt te zien, pas daar voor, hou dat in de gaten.
Ik wens je heel veel kracht, maar geen sterkte, stort maar eens lekker in en huil maar goed uit, dan komt de rest vanzelf.
groetjes.
dinsdag 11 mei 2010 om 13:55
Dank julklie wel voor de lieve en fijne woorden.
Inderdaad, wat zeg je tegen iemand die dit mee moet gaan maken?
Ik zou ook alleen maar sterkte kunne zeggen aangezien ik geen ervaring heb met relaties die op de klippen lopen.
Maar nu is iedere tip en eolk bemoedigend woord dat ook ik ooit weer de zon zal zien welkom.
Meer dan welkom.
Inderdaad, wat zeg je tegen iemand die dit mee moet gaan maken?
Ik zou ook alleen maar sterkte kunne zeggen aangezien ik geen ervaring heb met relaties die op de klippen lopen.
Maar nu is iedere tip en eolk bemoedigend woord dat ook ik ooit weer de zon zal zien welkom.
Meer dan welkom.
dinsdag 11 mei 2010 om 14:01
quote:kattija schreef op 11 mei 2010 @ 13:41:
Noah, advocaat wachten we nog even mee.
Eerst moet ik . en dat is ie met mij eens, mijn leven weer op de rit krijgen.
Hoi,
Allereerst heel veel sterkte! Logisch dat je nu kapot bent. Het is nogal wat.
Even heel praktisch gezien: ik zou sowieso een aparte advocaat nemen. Probeer te voorkomen dat hij alvast juridische hulp inroept en zijn eigen belangen veiligstelt, zeker omdat jullie eigen zaak hebben. Je moet nu aan jezelf denken en je eigen belangen en die van je kinderen.
Ik weet zeker dat je het gaat redden. Je bent veel sterker dan je zelf denkt!!
Noah, advocaat wachten we nog even mee.
Eerst moet ik . en dat is ie met mij eens, mijn leven weer op de rit krijgen.
Hoi,
Allereerst heel veel sterkte! Logisch dat je nu kapot bent. Het is nogal wat.
Even heel praktisch gezien: ik zou sowieso een aparte advocaat nemen. Probeer te voorkomen dat hij alvast juridische hulp inroept en zijn eigen belangen veiligstelt, zeker omdat jullie eigen zaak hebben. Je moet nu aan jezelf denken en je eigen belangen en die van je kinderen.
Ik weet zeker dat je het gaat redden. Je bent veel sterker dan je zelf denkt!!
dinsdag 11 mei 2010 om 14:07
Lieve Kattija,
Meid, eerst een dikke knuffel voor jou, het is niet niks waar je nu ineens voor staat.
Ook ik ben na een lange relatie en twee kinderen en eigen bedrijf alleen komen te staan. Mijn ex had een ander.
En het is een lange weg, met vallen en opstaan. Het is nu nog allemaal zo vers, je bent nog niet eens bekomen van het startschot, die galmt nog na in je oren, welke kant moet je op? De wereld is onder je voeten weggeslagen, ik weet hoe het voelt...
Je schrijft dat je nog van hem houdt en dat je met hem verder zou willen, het is zijn keuze dus? Waarom wil hij nu ineens weg dan?
Hadden jullie veel ruzie bijvoorbeeld, is er een ander in het spel?
Waarom wil hij nu stoppen, dat is mij niet helemaal duidelijk namelijk. Alleen omdat jullie langs elkaar leven?
Hebben jullie al eens relatietherapie geprobeerd? Uberhaupt een poging ondernomen om met elkaar in gesprek te gaan en er samen uit te komen.
Lieve schat, heel veel sterkte. Op het topic 'Het leven is weer van mij deel 2' schrijven allemaal vrouwen die hetzelfde hebben meegemaakt, misschien kan je daar wat mee.
Voor nu een dikke knuffel en veel sterkte.
Liefs van NW
Meid, eerst een dikke knuffel voor jou, het is niet niks waar je nu ineens voor staat.
Ook ik ben na een lange relatie en twee kinderen en eigen bedrijf alleen komen te staan. Mijn ex had een ander.
En het is een lange weg, met vallen en opstaan. Het is nu nog allemaal zo vers, je bent nog niet eens bekomen van het startschot, die galmt nog na in je oren, welke kant moet je op? De wereld is onder je voeten weggeslagen, ik weet hoe het voelt...
Je schrijft dat je nog van hem houdt en dat je met hem verder zou willen, het is zijn keuze dus? Waarom wil hij nu ineens weg dan?
Hadden jullie veel ruzie bijvoorbeeld, is er een ander in het spel?
Waarom wil hij nu stoppen, dat is mij niet helemaal duidelijk namelijk. Alleen omdat jullie langs elkaar leven?
Hebben jullie al eens relatietherapie geprobeerd? Uberhaupt een poging ondernomen om met elkaar in gesprek te gaan en er samen uit te komen.
Lieve schat, heel veel sterkte. Op het topic 'Het leven is weer van mij deel 2' schrijven allemaal vrouwen die hetzelfde hebben meegemaakt, misschien kan je daar wat mee.
Voor nu een dikke knuffel en veel sterkte.
Liefs van NW
dinsdag 11 mei 2010 om 14:13
Ja, je kunt het alleen. Alleen zal het met vallen en opstaan gaan.
Ik heb er geen ervaring mee, gelukkig. Wil je wel heel veel goeds wensen.
het feit dat je in zijn bedrijf (of gezamelijk bedrijf?) werkt, lijkt me enorm lastig. Alleen daarom al lijkt het me wel goed als je toch alvast hulp inschakelt. Houd jij je baan/inkomen? Zo niet, wat dan? Dat gaat vast ook allemaal door jouw hoofd!
Het is goed, denk ik, dat je je gevoelens niet aan de kant zet. Aan de andere kant lijkt het me ook goed om je te richten op de toekomst. Zonder beren op de weg, maar met vertrouwen, voor jou en je kinderen!
Ik heb er geen ervaring mee, gelukkig. Wil je wel heel veel goeds wensen.
het feit dat je in zijn bedrijf (of gezamelijk bedrijf?) werkt, lijkt me enorm lastig. Alleen daarom al lijkt het me wel goed als je toch alvast hulp inschakelt. Houd jij je baan/inkomen? Zo niet, wat dan? Dat gaat vast ook allemaal door jouw hoofd!
Het is goed, denk ik, dat je je gevoelens niet aan de kant zet. Aan de andere kant lijkt het me ook goed om je te richten op de toekomst. Zonder beren op de weg, maar met vertrouwen, voor jou en je kinderen!
Later is nu
dinsdag 11 mei 2010 om 14:18
Hij wil niet in therapie
Voor hem is het echt zonneklaar.
Jammer, ik heb dat wel voorgesteld.
Hij wil iet in eens weg, hij twijfelde al een paar jaar maar heeft dat niet duidelijk kenbaar gemaakt naar mij toe.
Er is geen andere vrouw in het spel.
Godzijdank, want dan had het er allemaal nog beroerder uit gezien.
Hij wil me ook zo goed mogelijk begeleiden om mijn leven weer op orde te krijgen.
Het is allemaal zo moeilijk en met zoveel emoties die erbij komen.
Voor hem is het echt zonneklaar.
Jammer, ik heb dat wel voorgesteld.
Hij wil iet in eens weg, hij twijfelde al een paar jaar maar heeft dat niet duidelijk kenbaar gemaakt naar mij toe.
Er is geen andere vrouw in het spel.
Godzijdank, want dan had het er allemaal nog beroerder uit gezien.
Hij wil me ook zo goed mogelijk begeleiden om mijn leven weer op orde te krijgen.
Het is allemaal zo moeilijk en met zoveel emoties die erbij komen.
dinsdag 11 mei 2010 om 14:27
Maar dat is juist denk ik een reden om toch hulp te zoeken in de organisatorische kant (is er niet ergens een hulpbureau bij scheiding?), de financiele kant en de emotionele kant. Voor die laatste heb je al hulp gezocht. Voor de eerste 2 wil hij je wel helpen, maar HIJ is al jaren aan 't voorbereiden op deze stap, voor jou komt het onverwachts. Hij is dus bewust of onbewust hier al naar toe aan 't groeien en heeft misschien oplossingen bedacht, die achteraf helemaal niet goed voor jou zijn.
Daarom een advocaat of inderdaad zo'n bureau.
Hoe zit het met de kinderen? Wil hij daar wel voor blijven zorgen?
Daarom een advocaat of inderdaad zo'n bureau.
Hoe zit het met de kinderen? Wil hij daar wel voor blijven zorgen?
Later is nu
