Relaties
alle pijlers
hyper sensitief
dinsdag 1 juni 2010 om 13:27
Goedenmiddag!
Eigenlijk heb ik een hele grote open vraag. Zijn er hier mensen die een relatie hebben met iemand die hypersensitief is?
Ik ben nu aan het daten met een man en die vertelde plots dat hij hypersensitief is maar het zelf niet zou kunnen missen. Ik weet er verder niet veel van, wel even gegoogled en ben op zoek naar de ervaringen van mensen hier. Bv neemt het een grote plek in in een relatie, hoe kan je er rekening mee houden, wat merken jullie in het dagelijks leven.
Op zich klikt het best heel goed tussen ons maar ik heb de ongeveer 6 weken ofzo dat wij elkaar nu zien het idee alsof er "iets is" wat ik niet kon verklaren. Nu hij dit vertelde denk ik dat ik of dit dus had opgepikt (in de zin dat er iets anders is aan hem-klinkt ook niet aardig maar zo is het niet bedoeld-) of misschien klikt het gewoon niet goed genoeg tussen ons voor een echte relatie. Of we moeten elkaar gewoon beter leren kennen. Nu kunnen jullie mij dat natuurlijk niet vertellen maar miss dat ik wel wat kan hebben aan jullie eigen ervaringen.
Eigenlijk heb ik een hele grote open vraag. Zijn er hier mensen die een relatie hebben met iemand die hypersensitief is?
Ik ben nu aan het daten met een man en die vertelde plots dat hij hypersensitief is maar het zelf niet zou kunnen missen. Ik weet er verder niet veel van, wel even gegoogled en ben op zoek naar de ervaringen van mensen hier. Bv neemt het een grote plek in in een relatie, hoe kan je er rekening mee houden, wat merken jullie in het dagelijks leven.
Op zich klikt het best heel goed tussen ons maar ik heb de ongeveer 6 weken ofzo dat wij elkaar nu zien het idee alsof er "iets is" wat ik niet kon verklaren. Nu hij dit vertelde denk ik dat ik of dit dus had opgepikt (in de zin dat er iets anders is aan hem-klinkt ook niet aardig maar zo is het niet bedoeld-) of misschien klikt het gewoon niet goed genoeg tussen ons voor een echte relatie. Of we moeten elkaar gewoon beter leren kennen. Nu kunnen jullie mij dat natuurlijk niet vertellen maar miss dat ik wel wat kan hebben aan jullie eigen ervaringen.
woensdag 2 juni 2010 om 11:20
woensdag 2 juni 2010 om 11:21
quote:frizzy schreef op 02 juni 2010 @ 11:16:
[...]
Ik vind dat je daarmee eigenlijk een beetje doet alsof niemand gevoeliger-dan-gemiddeld is. Natuurlijk zijn er zat ouders doe graag een 'leuk' labeltje op hun eigen kind plakken, maar dat zegt niets over het feit of een bepaald gedeelte van de bevolking gevoeliger is voor prikkels dan het andere deel.Ik denk dat gevoeligheid een soort spectrum is. Van nul (totaal ongevoelig) tot 100 (supergevoelig) en dat iedereen ergens op die lijn zit. Dus ja, de ene mens is gevoeliger dan de andere, dat lijkt me duidelijk. En de ene persoon is dan weer gevoeliger voor bijv licht, de ander voor geluid, weer een ander voor de stemming van anderen. Kan allemaal. Wat mij vaak opvalt is dat mensen die zichzelf hsp noemen vooral gevoelig zijn voor hun eigen reacties.
[...]
Ik vind dat je daarmee eigenlijk een beetje doet alsof niemand gevoeliger-dan-gemiddeld is. Natuurlijk zijn er zat ouders doe graag een 'leuk' labeltje op hun eigen kind plakken, maar dat zegt niets over het feit of een bepaald gedeelte van de bevolking gevoeliger is voor prikkels dan het andere deel.Ik denk dat gevoeligheid een soort spectrum is. Van nul (totaal ongevoelig) tot 100 (supergevoelig) en dat iedereen ergens op die lijn zit. Dus ja, de ene mens is gevoeliger dan de andere, dat lijkt me duidelijk. En de ene persoon is dan weer gevoeliger voor bijv licht, de ander voor geluid, weer een ander voor de stemming van anderen. Kan allemaal. Wat mij vaak opvalt is dat mensen die zichzelf hsp noemen vooral gevoelig zijn voor hun eigen reacties.
Maybe we'll have a pandemic again this year. Or two.
Week 3 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 3 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 2 juni 2010 om 12:58
Aan de reacties te lezen vinden veel mensen dat iemand die zichzelf 'gevoelig' noemt zich dus als het ware hierdoor een bepaalde status aanmeet. Zo van 'ik ben gevoelig dus ik ben een beetje beter dan jij'. Klopt dat?
Alsof gevoelig zijn automatisch inhoudt dat je ook lief, aardig, attent, zachtaardig, etc, bent. Een soort zelfverheerlijking of zo.
Ik heb het beroemde boek van mevrouw Aaron ook gelezen en ik moet zeggen dat het perfect op mij van toepassing is.
Ben ik nu een HSP? Of zijn mijn zintuigen gewoon zodanig ontwikkeld dat 'het leven' gewoon net iets harder en nadrukkelijker bij mij binnenkomt en word ik daardoor gewoon net iets sneller iets moeër (hoe schrijf je dat), waardoor ik iets meer tijd voor mezelf nodig heb en net iets korter op dat feestje kan blijven dan al die andere mensen? Of zelf gewoon zo moe ben dat ik dan maar niet naar het feestje ga? Of ... (vul zelf maar in).
En tja, in deze tijd met al onze (sociale) verplichtingen valt dat nu eenmaal net ietsje meer op dan vroeger, toen het wekelijkse gezinsuitstapje zich beperkte tot het bezoek aan opa en oma op zondag. En dan heeft het beestje natuurlijk een naam nodig om niet buiten de boot te vallen.
Ik ben een denker, een piekeraar, een gevoelsmens, afschuwelijk beïnvloedbaar door sferen en het humeur van anderen, kan in een paar minuten van dolgelukkig in een diep dal terecht komen, geloof in meer tussen hemel en aarde, twijfel regelmatig aan de zin van het leven en vind dat een mier evenveel recht op bestaan heeft als een mens. Het kan best dat mensen mij raar vinden maar ze zullen me moeten nemen zoals ik ben. Zodra ik een etiket nodig heb om geaccepteerd te worden (" ...ooooooh ze kan er dus niets aan doen") heb ik niet de juiste mensen ontmoet.
Simple as that.
HSP?? Nee, gewoon ik met mijn eigenaardigheden.
Alsof gevoelig zijn automatisch inhoudt dat je ook lief, aardig, attent, zachtaardig, etc, bent. Een soort zelfverheerlijking of zo.
Ik heb het beroemde boek van mevrouw Aaron ook gelezen en ik moet zeggen dat het perfect op mij van toepassing is.
Ben ik nu een HSP? Of zijn mijn zintuigen gewoon zodanig ontwikkeld dat 'het leven' gewoon net iets harder en nadrukkelijker bij mij binnenkomt en word ik daardoor gewoon net iets sneller iets moeër (hoe schrijf je dat), waardoor ik iets meer tijd voor mezelf nodig heb en net iets korter op dat feestje kan blijven dan al die andere mensen? Of zelf gewoon zo moe ben dat ik dan maar niet naar het feestje ga? Of ... (vul zelf maar in).
En tja, in deze tijd met al onze (sociale) verplichtingen valt dat nu eenmaal net ietsje meer op dan vroeger, toen het wekelijkse gezinsuitstapje zich beperkte tot het bezoek aan opa en oma op zondag. En dan heeft het beestje natuurlijk een naam nodig om niet buiten de boot te vallen.
Ik ben een denker, een piekeraar, een gevoelsmens, afschuwelijk beïnvloedbaar door sferen en het humeur van anderen, kan in een paar minuten van dolgelukkig in een diep dal terecht komen, geloof in meer tussen hemel en aarde, twijfel regelmatig aan de zin van het leven en vind dat een mier evenveel recht op bestaan heeft als een mens. Het kan best dat mensen mij raar vinden maar ze zullen me moeten nemen zoals ik ben. Zodra ik een etiket nodig heb om geaccepteerd te worden (" ...ooooooh ze kan er dus niets aan doen") heb ik niet de juiste mensen ontmoet.
Simple as that.
HSP?? Nee, gewoon ik met mijn eigenaardigheden.
woensdag 2 juni 2010 om 13:29
Hinde het is helemaal niet raar. Tot een jaar of 21, zoiets. Daarna verwacht ik toch dat je in staat bent om jezelf wat beter te 'managen'. Je door alles laten beinvloeden en iedere luim die je hebt meteen uitleven vind ik zelf geen acceptabel gedrag.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 2 juni 2010 om 13:45
Beste Luna,.waar staat dat ik expleciet HSP gebruik bij mijn clienten??
Ik kaart aan dat het bij het GGZ wel degelijk wordt gebruikt, en soms in andere bewoordingen..en termen.
Nou ik vertrek weer, want dit is een kip of het ei discussie..
Mijn gevoel wordt een beetje geprikkeld door al deze consternatie..
Ik kaart aan dat het bij het GGZ wel degelijk wordt gebruikt, en soms in andere bewoordingen..en termen.
Nou ik vertrek weer, want dit is een kip of het ei discussie..
Mijn gevoel wordt een beetje geprikkeld door al deze consternatie..
woensdag 2 juni 2010 om 13:46
Lolapaloeza ik geloof dat ik je niet helemaal volg ..
Jij vindt dus dat iemand na zijn 21e geen van de eigenschappen/karaktertrekken meer mag hebben van de door mij genoemde? Want dan 'manage' je jezelf niet goed?
Is dat niet juist de reden waarom mensen zich zo aan dat etiketje vastgrijpen, omdat ze kennelijk niet aan de (jouw?) 'norm' voldoen en hiermee willen aangeven dat ze 'verder toch wel normaal zijn', behalve dan die verdomde hoogsensitiviteit.
Naar mijn mening is het een knap staaltje management als je niet perfect geboren bent (wie is dat wel?) maar je eigen identiteit weet te behouden ondanks de de druk van buitenaf.
Jij vindt dus dat iemand na zijn 21e geen van de eigenschappen/karaktertrekken meer mag hebben van de door mij genoemde? Want dan 'manage' je jezelf niet goed?
Is dat niet juist de reden waarom mensen zich zo aan dat etiketje vastgrijpen, omdat ze kennelijk niet aan de (jouw?) 'norm' voldoen en hiermee willen aangeven dat ze 'verder toch wel normaal zijn', behalve dan die verdomde hoogsensitiviteit.
Naar mijn mening is het een knap staaltje management als je niet perfect geboren bent (wie is dat wel?) maar je eigen identiteit weet te behouden ondanks de de druk van buitenaf.
woensdag 2 juni 2010 om 13:47
quote:hinde schreef op 02 juni 2010 @ 12:58:
Aan de reacties te lezen vinden veel mensen dat iemand die zichzelf 'gevoelig' noemt zich dus als het ware hierdoor een bepaalde status aanmeet. Zo van 'ik ben gevoelig dus ik ben een beetje beter dan jij'. Klopt dat?
Alsof gevoelig zijn automatisch inhoudt dat je ook lief, aardig, attent, zachtaardig, etc, bent. Een soort zelfverheerlijking of zo.
Ik heb het beroemde boek van mevrouw Aaron ook gelezen en ik moet zeggen dat het perfect op mij van toepassing is.
Ben ik nu een HSP? Of zijn mijn zintuigen gewoon zodanig ontwikkeld dat 'het leven' gewoon net iets harder en nadrukkelijker bij mij binnenkomt en word ik daardoor gewoon net iets sneller iets moeër (hoe schrijf je dat), waardoor ik iets meer tijd voor mezelf nodig heb en net iets korter op dat feestje kan blijven dan al die andere mensen? Of zelf gewoon zo moe ben dat ik dan maar niet naar het feestje ga? Of ... (vul zelf maar in).
En tja, in deze tijd met al onze (sociale) verplichtingen valt dat nu eenmaal net ietsje meer op dan vroeger, toen het wekelijkse gezinsuitstapje zich beperkte tot het bezoek aan opa en oma op zondag. En dan heeft het beestje natuurlijk een naam nodig om niet buiten de boot te vallen.
Ik ben een denker, een piekeraar, een gevoelsmens, afschuwelijk beïnvloedbaar door sferen en het humeur van anderen, kan in een paar minuten van dolgelukkig in een diep dal terecht komen, geloof in meer tussen hemel en aarde, twijfel regelmatig aan de zin van het leven en vind dat een mier evenveel recht op bestaan heeft als een mens. Het kan best dat mensen mij raar vinden maar ze zullen me moeten nemen zoals ik ben. Zodra ik een etiket nodig heb om geaccepteerd te worden (" ...ooooooh ze kan er dus niets aan doen") heb ik niet de juiste mensen ontmoet.
Simple as that.
HSP?? Nee, gewoon ik met mijn eigenaardigheden.
Maar je hebt wel heel veel kenmerken die geassocieerd worden met HSP he? en ik herken mezelf ook onwijs in jouw verhaal (behalve dan misschien dat meer tussen hemel en aarde, de twijfel aan de zin van het leven en dat van die mier heb ik ook nog nooit zo over nagedacht ). Maar het etiket is meer handig voor mezelf. Om dat extra heftige voor mijzelf een soort verklaring te geven en het bij mezelf te herkennen als ik doorschiet in een bepaald gedrag of een bepaalde emotie. Dan kan ik mezelf terugfluiten als dat nodig is of handiger ofzo. Dan kan ik het in perspectief plaatsen. Ook als mensen mij eraan herinneren dat ik doorschiet of overdreven reageer, dan kan ik bij mezelf bedenken: misschien hebben ze wel een punt.
Ik denk dat niemand volledig HSP is.. maar dat de een wat meer kenmerken ervan heeft dan de andere.
Aan de reacties te lezen vinden veel mensen dat iemand die zichzelf 'gevoelig' noemt zich dus als het ware hierdoor een bepaalde status aanmeet. Zo van 'ik ben gevoelig dus ik ben een beetje beter dan jij'. Klopt dat?
Alsof gevoelig zijn automatisch inhoudt dat je ook lief, aardig, attent, zachtaardig, etc, bent. Een soort zelfverheerlijking of zo.
Ik heb het beroemde boek van mevrouw Aaron ook gelezen en ik moet zeggen dat het perfect op mij van toepassing is.
Ben ik nu een HSP? Of zijn mijn zintuigen gewoon zodanig ontwikkeld dat 'het leven' gewoon net iets harder en nadrukkelijker bij mij binnenkomt en word ik daardoor gewoon net iets sneller iets moeër (hoe schrijf je dat), waardoor ik iets meer tijd voor mezelf nodig heb en net iets korter op dat feestje kan blijven dan al die andere mensen? Of zelf gewoon zo moe ben dat ik dan maar niet naar het feestje ga? Of ... (vul zelf maar in).
En tja, in deze tijd met al onze (sociale) verplichtingen valt dat nu eenmaal net ietsje meer op dan vroeger, toen het wekelijkse gezinsuitstapje zich beperkte tot het bezoek aan opa en oma op zondag. En dan heeft het beestje natuurlijk een naam nodig om niet buiten de boot te vallen.
Ik ben een denker, een piekeraar, een gevoelsmens, afschuwelijk beïnvloedbaar door sferen en het humeur van anderen, kan in een paar minuten van dolgelukkig in een diep dal terecht komen, geloof in meer tussen hemel en aarde, twijfel regelmatig aan de zin van het leven en vind dat een mier evenveel recht op bestaan heeft als een mens. Het kan best dat mensen mij raar vinden maar ze zullen me moeten nemen zoals ik ben. Zodra ik een etiket nodig heb om geaccepteerd te worden (" ...ooooooh ze kan er dus niets aan doen") heb ik niet de juiste mensen ontmoet.
Simple as that.
HSP?? Nee, gewoon ik met mijn eigenaardigheden.
Maar je hebt wel heel veel kenmerken die geassocieerd worden met HSP he? en ik herken mezelf ook onwijs in jouw verhaal (behalve dan misschien dat meer tussen hemel en aarde, de twijfel aan de zin van het leven en dat van die mier heb ik ook nog nooit zo over nagedacht ). Maar het etiket is meer handig voor mezelf. Om dat extra heftige voor mijzelf een soort verklaring te geven en het bij mezelf te herkennen als ik doorschiet in een bepaald gedrag of een bepaalde emotie. Dan kan ik mezelf terugfluiten als dat nodig is of handiger ofzo. Dan kan ik het in perspectief plaatsen. Ook als mensen mij eraan herinneren dat ik doorschiet of overdreven reageer, dan kan ik bij mezelf bedenken: misschien hebben ze wel een punt.
Ik denk dat niemand volledig HSP is.. maar dat de een wat meer kenmerken ervan heeft dan de andere.
woensdag 2 juni 2010 om 14:10
Ja klopt Phoebexx, ik voldoe ruimschoots aan de eisen.
Maar wat ik dan niet helemaal zie, is wat het verschil is tussen dat extra heftige met of zonder 'naam' ervoor. Voor jezelf dan. Is dat omdat je de HSP-signalen wil 'los' zien van de normale signalen? Zo van 'dit valt onder HSP' (dus ik moet me niet aanstellen) en dit is een normale reactie?
Ik redeneer vanuit het standpunt dat het eigenlijk niets uitmaakt hoe of waardoor ik geworden ben zoals ik ben. Maar omdat ik toevallig een aantal, eh, kenmerken vertoon die niet alledaags en dus ook niet algemeen geaccepteerd zijn zou ik er dus een verklaring voor moeten zoeken. Dat wil ik niet, ik probeer gewoon te leven met mijn gekke dingen. Ik ben me zonder het etiket heel goed bewust van doorschiet en overdrijfmomenten en roep mezelf terug/geef mezelf een schop onder de kont waar nodig. Net zoals je met een slecht gebit extra goed moet poetsen bijvoorbeeld.
Want laten we eerlijk zijn, veel van de eigenschappen waar het om gaat bij HSP zijn toevallig wel 'maatschappelijk ongewenst'.
Ik heb in mij vriendenkring nog nooit gehoord dat iemand de opmerking 'kan het eens wat rustiger' naar zijn hoofd kreeg als je er geen stok tussen kon krijgen. Dat mag wel (lees; is nodig om je hoofd boven water te houden) en daar hoeft dus ook geen naam voor bedacht te worden. Beetje krom toch?
Maar wat ik dan niet helemaal zie, is wat het verschil is tussen dat extra heftige met of zonder 'naam' ervoor. Voor jezelf dan. Is dat omdat je de HSP-signalen wil 'los' zien van de normale signalen? Zo van 'dit valt onder HSP' (dus ik moet me niet aanstellen) en dit is een normale reactie?
Ik redeneer vanuit het standpunt dat het eigenlijk niets uitmaakt hoe of waardoor ik geworden ben zoals ik ben. Maar omdat ik toevallig een aantal, eh, kenmerken vertoon die niet alledaags en dus ook niet algemeen geaccepteerd zijn zou ik er dus een verklaring voor moeten zoeken. Dat wil ik niet, ik probeer gewoon te leven met mijn gekke dingen. Ik ben me zonder het etiket heel goed bewust van doorschiet en overdrijfmomenten en roep mezelf terug/geef mezelf een schop onder de kont waar nodig. Net zoals je met een slecht gebit extra goed moet poetsen bijvoorbeeld.
Want laten we eerlijk zijn, veel van de eigenschappen waar het om gaat bij HSP zijn toevallig wel 'maatschappelijk ongewenst'.
Ik heb in mij vriendenkring nog nooit gehoord dat iemand de opmerking 'kan het eens wat rustiger' naar zijn hoofd kreeg als je er geen stok tussen kon krijgen. Dat mag wel (lees; is nodig om je hoofd boven water te houden) en daar hoeft dus ook geen naam voor bedacht te worden. Beetje krom toch?
woensdag 2 juni 2010 om 14:37
quote:Booyahh schreef op 02 juni 2010 @ 13:58:
[...]
Ow je krijgt jeuk? dat krijg ik ook van die wouwel diagnoses. Hypersensitief, zijn er dan ook mensen die ondersensitief zijn dan, OSP'ers ofzo? HSP wordt idd afgeschilderd als iets bijzonders (ben zooo fijngevoelig, voel anderen zoooo goed aan), maar zodra er tegenwind komt is het ineens een probleem/ziekte/diagnose.
En de politiek zich maar afvragen waarom de gezondheidszorg onbetaalbaar wordt; o.a. door wouwel en pruts diagnoses omdat een kutkarakter bepaalde karaktertrekken tegenwoordig ook een medisch stempel moet krijgen. Zucht....
Tja, een aantal jaren geleden was ADHD ook nog maar een modeverschijnsel, en ADD bestond toen nog helemaal niet. Opeens was er een interessant klinkende reden dat kinderen die niet te handhaven waren toch echt 'iets' hadden en er niets mis was met de opvoeding. Nu is het een wetenschappelijk onderbouwde 'niet-pruts' diagnose met de daarbij behorende op het moment één van de meest voorgeschreven chemicaliën.
Ik bedoel maar. Zo gaat dat.
[...]
Ow je krijgt jeuk? dat krijg ik ook van die wouwel diagnoses. Hypersensitief, zijn er dan ook mensen die ondersensitief zijn dan, OSP'ers ofzo? HSP wordt idd afgeschilderd als iets bijzonders (ben zooo fijngevoelig, voel anderen zoooo goed aan), maar zodra er tegenwind komt is het ineens een probleem/ziekte/diagnose.
En de politiek zich maar afvragen waarom de gezondheidszorg onbetaalbaar wordt; o.a. door wouwel en pruts diagnoses omdat een kutkarakter bepaalde karaktertrekken tegenwoordig ook een medisch stempel moet krijgen. Zucht....
Tja, een aantal jaren geleden was ADHD ook nog maar een modeverschijnsel, en ADD bestond toen nog helemaal niet. Opeens was er een interessant klinkende reden dat kinderen die niet te handhaven waren toch echt 'iets' hadden en er niets mis was met de opvoeding. Nu is het een wetenschappelijk onderbouwde 'niet-pruts' diagnose met de daarbij behorende op het moment één van de meest voorgeschreven chemicaliën.
Ik bedoel maar. Zo gaat dat.
woensdag 2 juni 2010 om 14:43
@ Hinde Tja, of je het nou ´dat extra heftige´ of HSP noemt.. Voordat ik hoorde en ging lezen over de term HSP was mijn gedrag en die heftige emoties enzo heel normaal voor mij en ik wist niet beter dan dat iedereen dat zo had. Dit veroorzaakte best vaak conflicten en onbegrip. Toen ik erover ging lezen en tot het besef kwam dat mijn gedrag en emoties soms helemaal niet zo ´normaal´ waren dacht ik ooooooh..... vandaar! Ik houd mezelf er bewuster door in de gaten. Kijk op een andere manier naar mezelf en naar anderen. Als ik in de bus naast iemand zit die te dicht bij me zit of een persoon die ik om wat voor reden dan ook gewoon niet kan verdragen dan weet ik waar dat door komt. Op een andere manier doen we hetzelfde: we proberen zo goed mogelijk te leven met onze gekke dingen. Het is voor mij ook geen label per se wat ik op mezelf plak. Ik herken me gewoon in een aantal kenmerken die bepaalde andere mensen ook hebben. Meer niet. En ik vind mezelf al helemaal niet extra lief of bijzonder ofzo haha.
woensdag 2 juni 2010 om 15:21
quote:hinde schreef op 02 juni 2010 @ 13:46:
Lolapaloeza ik geloof dat ik je niet helemaal volg ..
Jij vindt dus dat iemand na zijn 21e geen van de eigenschappen/karaktertrekken meer mag hebben van de door mij genoemde? Want dan 'manage' je jezelf niet goed?
Ik vind het geen karaktereigenschappen. Je ergeren aan iemand naast je in de bus is geen karaktereigenschap. Jezelf door de bui van een ander laten beinvloeden ook niet.
En dan beweren "ik heb dat nou eenmaal want ik ben HSP" vind ik niet zo'n interessante opmerking.
Onderdeel van volwassen worden is dat je je energie en aandacht leert richten. Dat je de wereld niet meer volledig vanuit een "ik" perspectief bekijkt en beleeft.
Jouw beschrijving van datgene wat jij aan HSP toedicht, valt voor mij voornamelijk onder onvolwassen gedrag.
Lolapaloeza ik geloof dat ik je niet helemaal volg ..
Jij vindt dus dat iemand na zijn 21e geen van de eigenschappen/karaktertrekken meer mag hebben van de door mij genoemde? Want dan 'manage' je jezelf niet goed?
Ik vind het geen karaktereigenschappen. Je ergeren aan iemand naast je in de bus is geen karaktereigenschap. Jezelf door de bui van een ander laten beinvloeden ook niet.
En dan beweren "ik heb dat nou eenmaal want ik ben HSP" vind ik niet zo'n interessante opmerking.
Onderdeel van volwassen worden is dat je je energie en aandacht leert richten. Dat je de wereld niet meer volledig vanuit een "ik" perspectief bekijkt en beleeft.
Jouw beschrijving van datgene wat jij aan HSP toedicht, valt voor mij voornamelijk onder onvolwassen gedrag.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 2 juni 2010 om 15:31
Lolapaloeze, dat schrijft Hinde ook helemaal niet, dat ze de wereld vanuit een ik-perspectief bekijkt en beleeft.
Het lijkt me juist heel goed om je bewust te zijn van je sterke en zwakke punten, of dat nou is dat je hoogsensitief bent, of een kort lontje hebt, of weinig geduld, of weinig inlevingsvermogen, of wat dan ook.
Ik las trouwens in een artikel dat in de media relatief veel hoogsensitieve personen werken. In die beroepsgroep komt die opmerkingsgave en het inlevingsvermogen juist erg goed van pas. Dus het is zeker niet alleen een nadeel.
Het lijkt me juist heel goed om je bewust te zijn van je sterke en zwakke punten, of dat nou is dat je hoogsensitief bent, of een kort lontje hebt, of weinig geduld, of weinig inlevingsvermogen, of wat dan ook.
Ik las trouwens in een artikel dat in de media relatief veel hoogsensitieve personen werken. In die beroepsgroep komt die opmerkingsgave en het inlevingsvermogen juist erg goed van pas. Dus het is zeker niet alleen een nadeel.
mahna mahna tuduuuudududu
woensdag 2 juni 2010 om 15:33
quote:lolapaloeza schreef op 02 juni 2010 @ 11:11:
Volgens mij zijn bijna alle pubers ook HSP.
Werkelijk alles is teveel. Dat je de kamer binnenkomt, een vraag stelt, het geluid van de richting aanwijzer in de auto, winkelen, niet winkelen, noem maar op. Sinds oudste aan het puberen is, reageert ie echt overal enorm op. Het enige wat goed gaat is slapen. Heel veel slapen.
Dus bij deze stel ik voor om de pubertijd de HSP-tijd te noemen.
Of volwassen HSP-ers late pubers, dat kan ook.Eens, pubers zijn enorm HSP, zou je dan ook kunnen zeggen dat volwassenen met zelfbenoemd HSP gewoon in de pubertijd zijn blijven hangen?
Volgens mij zijn bijna alle pubers ook HSP.
Werkelijk alles is teveel. Dat je de kamer binnenkomt, een vraag stelt, het geluid van de richting aanwijzer in de auto, winkelen, niet winkelen, noem maar op. Sinds oudste aan het puberen is, reageert ie echt overal enorm op. Het enige wat goed gaat is slapen. Heel veel slapen.
Dus bij deze stel ik voor om de pubertijd de HSP-tijd te noemen.
Of volwassen HSP-ers late pubers, dat kan ook.Eens, pubers zijn enorm HSP, zou je dan ook kunnen zeggen dat volwassenen met zelfbenoemd HSP gewoon in de pubertijd zijn blijven hangen?
woensdag 2 juni 2010 om 15:44
Maar HSP is toch geen ziekte en er worden toch geen anti-HSP medicijnen voorgeschreven?
Echt, ik snap deze hele discussie niet zo goed. Komt misschien omdat ik geen interessanterigdoenerige HSP-ers in mijn omgeving heb en er dus volstrekt neutraal tegenover sta.
Kennen jullie dan allemaal mensen (ouders?) die dolblij met hun HSP-label staan te zwaaien?
Echt, ik snap deze hele discussie niet zo goed. Komt misschien omdat ik geen interessanterigdoenerige HSP-ers in mijn omgeving heb en er dus volstrekt neutraal tegenover sta.
Kennen jullie dan allemaal mensen (ouders?) die dolblij met hun HSP-label staan te zwaaien?
mahna mahna tuduuuudududu
woensdag 2 juni 2010 om 15:51
quote:Booyahh schreef op 02 juni 2010 @ 15:47:
ach als de hype vat gaat krijgen komen er vast wel lompe hork pillen op de markt om de HSP tegen te gaan
Dat wordt tijd ook. Er zijn al zoveel medicijnene tegen LSP te krijgen, dat het vreemd is dat die er nog niet zijn voor HSP.
De medicijnen tegen LSP ( inderdaad: Low Sensory Perception) zijn echter nog niet helemaal via de legale wegen verkrijgbaar.
LSD en zo moet je toch wel even naar zoeken, maar het lukt wel.
ach als de hype vat gaat krijgen komen er vast wel lompe hork pillen op de markt om de HSP tegen te gaan
Dat wordt tijd ook. Er zijn al zoveel medicijnene tegen LSP te krijgen, dat het vreemd is dat die er nog niet zijn voor HSP.
De medicijnen tegen LSP ( inderdaad: Low Sensory Perception) zijn echter nog niet helemaal via de legale wegen verkrijgbaar.
LSD en zo moet je toch wel even naar zoeken, maar het lukt wel.
woensdag 2 juni 2010 om 16:05
Ik begrijp de heisa rondom een karaktertrek niet goed. Waarom gevoeligheid gaan labelen?
Ieder mens heeft voorkeuren voor omgeving. Je hebt niet voor niets echte stadsmensen of echte natuurmensen. En zo heb je mensen die gevoelens van anderen goed aanvoelen of niet graag in drukke rumoerige omgevingen vertoeven. Wat doet dat er toe?
Niemand dwingt je op zaterdag naar de Kalverstraat te gaan. Niemand dwingt je ieder weekend door te brengen in een stiltegebied op de Veluwe.
Soms zal je je even moeten aanpassen, een personeelsfeest met drukke collega's of een verjaardagsfeest onder een lindeboom met biologisch dynamische linzensnackjes.
Waarom moet daar zo moeilijk over gedaan worden? Ik heb ADHD maar zie het niet als een ziekte maar gewoon als iets wat bij me hoort. Ik weet dat ik heel druk kan zijn en en stempel ergens op kan drukken met mijn aanwezigheid. Ben dol op snelheid en drukke omgevingen maar soms snak ik naar rust en stilte. Who cares? Dat regel ik dan toch zelf.
In het sociale verkeer wordt niet altijd gewaardeerd dat ik het hoogste woord voer, kwestie van mond tijdig dicht houden (en ja, dat kost soms moeite).
Maar het is geen excuus voor mijn laksigheid, drammerig gedrag en botte bijl methode als ik mijn zin niet krijg. De ADHD verklaart een deel van mijn gedrag en geeft me inzicht hoe ik hier mee om kan gaan om er meer profijt uit te halen. Medicatie ondersteunt me daarin (en geloof mij, een niet-adhd'er die dat spul neemt ervaart een totaal ander effect dan dat ik doe...).
Ieder mens heeft voorkeuren voor omgeving. Je hebt niet voor niets echte stadsmensen of echte natuurmensen. En zo heb je mensen die gevoelens van anderen goed aanvoelen of niet graag in drukke rumoerige omgevingen vertoeven. Wat doet dat er toe?
Niemand dwingt je op zaterdag naar de Kalverstraat te gaan. Niemand dwingt je ieder weekend door te brengen in een stiltegebied op de Veluwe.
Soms zal je je even moeten aanpassen, een personeelsfeest met drukke collega's of een verjaardagsfeest onder een lindeboom met biologisch dynamische linzensnackjes.
Waarom moet daar zo moeilijk over gedaan worden? Ik heb ADHD maar zie het niet als een ziekte maar gewoon als iets wat bij me hoort. Ik weet dat ik heel druk kan zijn en en stempel ergens op kan drukken met mijn aanwezigheid. Ben dol op snelheid en drukke omgevingen maar soms snak ik naar rust en stilte. Who cares? Dat regel ik dan toch zelf.
In het sociale verkeer wordt niet altijd gewaardeerd dat ik het hoogste woord voer, kwestie van mond tijdig dicht houden (en ja, dat kost soms moeite).
Maar het is geen excuus voor mijn laksigheid, drammerig gedrag en botte bijl methode als ik mijn zin niet krijg. De ADHD verklaart een deel van mijn gedrag en geeft me inzicht hoe ik hier mee om kan gaan om er meer profijt uit te halen. Medicatie ondersteunt me daarin (en geloof mij, een niet-adhd'er die dat spul neemt ervaart een totaal ander effect dan dat ik doe...).
woensdag 2 juni 2010 om 16:15
quote:mips schreef op 02 juni 2010 @ 16:05:
Maar het is geen excuus voor mijn laksigheid, drammerig gedrag en botte bijl methode als ik mijn zin niet krijg. De ADHD verklaart een deel van mijn gedrag en geeft me inzicht hoe ik hier mee om kan gaan om er meer profijt uit te halen. Medicatie ondersteunt me daarin .Dat is voor iemand die een HSP is (of hier kenmerken van heeft) precies hetzelfde. Er wordt zo moeilijk over gedaan hier. Volgens mij heb je als je een HSP bent (het is niet iets waar je aan lijdt) geen medicatie nodig. Het is geen aandoening/ziekte. Het is gewoon een verzamelnaam voor al die kenmerken. En zó heftig is het nou ook weer niet.
Maar het is geen excuus voor mijn laksigheid, drammerig gedrag en botte bijl methode als ik mijn zin niet krijg. De ADHD verklaart een deel van mijn gedrag en geeft me inzicht hoe ik hier mee om kan gaan om er meer profijt uit te halen. Medicatie ondersteunt me daarin .Dat is voor iemand die een HSP is (of hier kenmerken van heeft) precies hetzelfde. Er wordt zo moeilijk over gedaan hier. Volgens mij heb je als je een HSP bent (het is niet iets waar je aan lijdt) geen medicatie nodig. Het is geen aandoening/ziekte. Het is gewoon een verzamelnaam voor al die kenmerken. En zó heftig is het nou ook weer niet.
woensdag 2 juni 2010 om 16:18
quote:mips schreef op 02 juni 2010 @ 16:05:
Waarom gevoeligheid gaan labelen?
Ik heb ADHD maar zie het niet als een ziekte maar gewoon als iets wat bij me hoort. De ADHD verklaart een deel van mijn gedrag en geeft me inzicht hoe ik hier mee om kan gaan om er meer profijt uit te halen.
Medicatie ondersteunt me daarin
Jouw medicatie is toch mede bepaald door de mate van jouw ADHD? Om jouw de juiste medicatie voor te schrijven hebben ze jouw niveau ADHD toch onderzocht ( lees: gelabeld)
Als iemand nou echt zoveel HSP heeft dat hij constant hoofdpijn heeft en zich op niets kan concentreren kan het die persoon helpen de juiste medicijnen voor te schrijven. Dit voorschrijven kan uiteraard niet zonder serieus onderzoek vooraf bij die bewuste persoon. Hier komt dat etiketje dan te voorschijn.
(Dit heeft niets met zweverigheid of spititualiteit te maken.)
Waarom gevoeligheid gaan labelen?
Ik heb ADHD maar zie het niet als een ziekte maar gewoon als iets wat bij me hoort. De ADHD verklaart een deel van mijn gedrag en geeft me inzicht hoe ik hier mee om kan gaan om er meer profijt uit te halen.
Medicatie ondersteunt me daarin
Jouw medicatie is toch mede bepaald door de mate van jouw ADHD? Om jouw de juiste medicatie voor te schrijven hebben ze jouw niveau ADHD toch onderzocht ( lees: gelabeld)
Als iemand nou echt zoveel HSP heeft dat hij constant hoofdpijn heeft en zich op niets kan concentreren kan het die persoon helpen de juiste medicijnen voor te schrijven. Dit voorschrijven kan uiteraard niet zonder serieus onderzoek vooraf bij die bewuste persoon. Hier komt dat etiketje dan te voorschijn.
(Dit heeft niets met zweverigheid of spititualiteit te maken.)
woensdag 2 juni 2010 om 17:32
quote:HansHier schreef op 02 juni 2010 @ 16:18:
[...]
Jouw medicatie is toch mede bepaald door de mate van jouw ADHD? Om jouw de juiste medicatie voor te schrijven hebben ze jouw niveau ADHD toch onderzocht ( lees: gelabeld)
Als iemand nou echt zoveel HSP heeft dat hij constant hoofdpijn heeft en zich op niets kan concentreren kan het die persoon helpen de juiste medicijnen voor te schrijven. Dit voorschrijven kan uiteraard niet zonder serieus onderzoek vooraf bij die bewuste persoon. Hier komt dat etiketje dan te voorschijn.
(Dit heeft niets met zweverigheid of spititualiteit te maken.)
Nee, er is enkel vastgesteld dat ik ADHD heb, er zijn ook geen wetenschappelijke gradaties in ADHD.
De medicatiedosering wordt bepaald aan de hand van gewicht en je reactie op medicatie. Bij de een werkt het langer dan bij de ander. Zo bepaal je samen met de psychiater de juiste dosis.
Verschil is dat ADHD een neurobiologische "stoornis" is waarbij medicatie op die factor ingrijpt. HSP is een karaktertrek en de door jouw genoemde hoofdpijn hoeft geen enkele relatie te hebben met HSP. Serieus onderzoek heeft geen zin omdat het geen ziekte is. Een arts zal geen medicijnen gaan voorschrijven voor een niet bestaande ziekte die hij niet medisch kan toetsen..
Daarbij is medicatie slechts een deel van de "behandeling", 90% van de nadelige kenmerken van ADHD (van mij dus) zal ik zelf op moeten lossen. Waar ik last van heb pak ik nu gericht aan. Een kantoorbaan met veel structuur verveelt me dodelijk, dus moet ik werk zoeken dat wél past. Heel simpel.
Dát kan een "HSP'er" ook. Last van drukte: leer er beter mee omgaan en richt je leven zo in dat het minder voorkomt. Neem je gevoelens van anderen over: leer je hier voor af te sluiten (door meditatie, therapie, wat je maar denkt dat werkt).
[...]
Jouw medicatie is toch mede bepaald door de mate van jouw ADHD? Om jouw de juiste medicatie voor te schrijven hebben ze jouw niveau ADHD toch onderzocht ( lees: gelabeld)
Als iemand nou echt zoveel HSP heeft dat hij constant hoofdpijn heeft en zich op niets kan concentreren kan het die persoon helpen de juiste medicijnen voor te schrijven. Dit voorschrijven kan uiteraard niet zonder serieus onderzoek vooraf bij die bewuste persoon. Hier komt dat etiketje dan te voorschijn.
(Dit heeft niets met zweverigheid of spititualiteit te maken.)
Nee, er is enkel vastgesteld dat ik ADHD heb, er zijn ook geen wetenschappelijke gradaties in ADHD.
De medicatiedosering wordt bepaald aan de hand van gewicht en je reactie op medicatie. Bij de een werkt het langer dan bij de ander. Zo bepaal je samen met de psychiater de juiste dosis.
Verschil is dat ADHD een neurobiologische "stoornis" is waarbij medicatie op die factor ingrijpt. HSP is een karaktertrek en de door jouw genoemde hoofdpijn hoeft geen enkele relatie te hebben met HSP. Serieus onderzoek heeft geen zin omdat het geen ziekte is. Een arts zal geen medicijnen gaan voorschrijven voor een niet bestaande ziekte die hij niet medisch kan toetsen..
Daarbij is medicatie slechts een deel van de "behandeling", 90% van de nadelige kenmerken van ADHD (van mij dus) zal ik zelf op moeten lossen. Waar ik last van heb pak ik nu gericht aan. Een kantoorbaan met veel structuur verveelt me dodelijk, dus moet ik werk zoeken dat wél past. Heel simpel.
Dát kan een "HSP'er" ook. Last van drukte: leer er beter mee omgaan en richt je leven zo in dat het minder voorkomt. Neem je gevoelens van anderen over: leer je hier voor af te sluiten (door meditatie, therapie, wat je maar denkt dat werkt).
woensdag 2 juni 2010 om 17:35
Nou volgens mij krijgen hier een aantal mensen al neigingen als ze de term alleen al horen. Zodanig dat ze kennelijk niet voor rede vatbaar zijn en voor het gemak over alle posts heen lezen van mensen die zeggen dat ze juist niet ermee te koop lopen.
Tja ik zou graag blijven deelnemen aan de discussie maar moet helaas weg..
O ja en Lolapaloeza, misschien tijd om je horizon wat te verbreden en te ontdekken dat er allerlei soorten mensen op aarde rondlopen, niet alleen die waar jij iets mee kunt. Iets met vooroordelen en tolerantie en zo ..
Tja ik zou graag blijven deelnemen aan de discussie maar moet helaas weg..
O ja en Lolapaloeza, misschien tijd om je horizon wat te verbreden en te ontdekken dat er allerlei soorten mensen op aarde rondlopen, niet alleen die waar jij iets mee kunt. Iets met vooroordelen en tolerantie en zo ..
