Taboe? Schaamte? Deel 3

GE, ik beantwoord later je post over vriendschappen. Ik wil nog even wat klusjes doen voor ik moet werken, en voor het beantwoorden wil ik even echt gaan zitten.

Ik heb een lampje gekocht en genoot eigenlijk wel van de fietstocht. Het is wel heel mooi nu buiten, en niet te warm om te fietsen.



(Hey dit zou ik drie weken terug niet geschreven hebben, hahaha)



Binnenkort mijn fiets maar even repareren dan kan ikook langere stukken weg. Dat kan nu ook wel, maar dan zit ik wel steeds in het gerammel

Schuddebuik wat vervelend dat je er weer zo'n last van hebt!



Ik weet wel dat de oorzaak neurologisch is, maar slaap en rust hebben ook invloed. Daarom zou ik denken dat oefeningen die zorgen voor rust en balans waarbij de focus ligt op gevoel op je lijf (zoals haptonomie) wellicht iets kunnen ondersteunen bij het terugkomen bij jezelf.



15.59

Ja misschien heb je wel gelijk Frizz. Zou Yoga iets kunnen zijn? Dat geven ze bij mij op de sportschool...?

Dat zou sowieso wel fijn zijn voor je denk ik. Maar waar ik op doelde is haptonomie, maar na het lezen van de info ben ik er niet heel zeker van. Ik ga er nog even goed over nadenken.



Heb je eigenlijk lotgenotencontacten?

Er is een patienten vereniging depersonalisatie met forum maar daar schrijf ik niet. Heb daar wel gelezen en vond er veel herkenning. (was heel emotioneel omdat het voor anderen gewoon niet te begrijpen is)



Haptonomie ken ik vanuit mijn vak en ik ben bang dat het het onwerkelijke misschien alleen maar erger maakt? Ik weet het niet zo goed, zal eens met man overleggen, die heeft een collega die haptonoom is.



Hoe is het met jou Frizz, telefoontje goed gedaan? Lukt het je om nu een beetje rust te vinden als je zo moe bent?

Schuddebuikje, wat vervelend dat je er zoveel last van hebt nu. Zorg goed voor jezelf! Yoga lijkt me inderdaad heel fijn.



Voor de rest: Jullie zijn lief!



Het gesprek bij de psycholoog ging goed. Ze gaan nu bekijken of ze me een behandeling kunnen aanbieden en dan ga ik op een wachtlijst. Daar baal ik wel een beetje van, het duurt zo wel ontzettend lang. Maar ja, zal er wel bij horen zeker...

Ik ben nog steeds niet helder. Heel erg moe, een beetje duizelig en een beetje alsof ik droom ofzo. Ik weet niet goed waar het aan ligt. Dus ik ben er weer vandoor.



voor iedereen!

Ik ga maar even onderdelen kopen voor mijn fiets.



voor jullie

Ja overleg eens met je man. Ik ga ook even verder denken. Ik heb het gevoel dat er iets is dat echt bij je past maar kan er even niet op komen.



Ik dacht dat lotgenoten wellicht tips hebben om het proces van bij jezelf terug te komen te versnellen...



Ja met mij gaat het goed hoor, wel doodop maar daardoor juist een beetje hyper. Ben wel vrolijk, telefoontje heeft me inderdaad goed gedaan. Het is me weer duidelijk geworden dat mijn eigen onzekerheid me af en toe parten speelt.

Ik vind het wel erg vervelend voor hem dat ie slecht in zijn vel zit nu.

Aaaah gatverdamme.



Loop ik net in t winkelcentrum, onderdeel van fiets gehaald, blij dat dat gelukt is (want ik heb niet zoveel verstand van onderdelen van fietsen).

Zie ik de buurvrouw aan komen. Ze heeft nogal een harde stem: Ik dacht dat jij met je caravan op Texel zou zitten!!! Moet je niet naar Texel?

(ik heb het helemaal niet over Texel gehad, spreek haar sowieso bewust weinig. Alleen heb ik vorig jaar even t plan gehad op Texel seizoenswerk te gaan doen en das toen niet doorgegaan)

Heel geouwehoer ineens dat ze dacht dat ik wel op Texel zou zitten, blabla.

Heb het gesprek maar omgegooid en naar hun vakantie gevraagd (ben altijd blij als ze weg zijn, en de hele buurt met mij). Ging het nog even over haar dochter die bijna afgestudeerd is en dan nog een studie gaat doen. Ze zijn zo trots op hun kinderen, met name de twee die kunnen studeren. Eentje is er zelfs hoogbegaafd, blabla.

Toen ze weg ging: (Nou je mag wel doorfietsen als je voor de bui thuis wilt zijn) bekeek ik haar nog eens goed: XXXXXL shirt in perzikkleur (is bij mijn weten niet speciaal in) en een groene korte broek die ze 20 jaar geleden genaaid heeft, met roze stukjes. Ik vond haar ineens zo triest.



Normaal zie ik ook haar goede kanten maar vandaag vond ik haar Echt Niet Leuk. En dan weet ik weer waarom ik ze altijd probeer te ontwijken.



Klein probleem nog: binnenkort ben ik jarig en ze komen altijd onuitgenodigd ook langs. NIet heel raar, op een verjaardag.

Maar ik zou het zo graag vieren met een paar mensen die me dierbaar zijn... en die buren NIET. Weet nog niet hoe ik dat voor elkaar moet krijgen.

ik ga het even anders verwoorden

Tja het is echt zo dat meerdere mensen 'last' hebben van haar gedrag.

Ze roddelt zelf graag, praat bijv heel negatief over de kinderen van 1 bepaalde buurvrouw (weinig mis met die kinderen als je het mij vraagt). Van die buurvrouw weet ik dat ze dat niet leuk vindt.

Andere buren kunnen ook niks goed doen in haar ogen, dan komt ze hier vertellen wat er allemaal mis is met die mensen.



Dat je het onaardig vindt, dat mag.

Oh had net mijn post weggehaald om het iets anders te verwoorden. Vond het er zelf nogal lomp staan.



Lastig als ze zelf ook roddelt, dan lijkt het bijna geoorloofd om ook dingen over haar te zeggen.

Heb je haar wel eens aangesproken op het feit dat ze negatief over andere mensen praat en dat je dat niet kunt waarderen?

Wat ik nog wilde toevoegen aan mijn eerste post, ik heb dat ook gehad met een buurvrouw.



Daarnaast wil je ook weleens samen zijn, en genieten van je vakantie.



Ik heb het een paar keer tegen haar gezegd en pas de laatste jaren is het kwartje gevallen en kwam ze 1 of 2 keer per week, wat prima was. Niet dat ik haar aardig vond, maar dan kon ik het wel uithouden zeg maar en irriteerde ik me niet meer



En ja daar werd veel geroddeld, en ik roddelde ook weleens over haar.

Maar floot mezelf dan wel weer heel hard terug. Dat is geen gedrag waar ik trots op was en wat bij mij past.

Tuurlijk word je soms meegesleurd in het geroddel van anderen. maar ik wil die grens liever niet over gaan. Als er iets is probeer ik mensen erop aan te spreken, vanuit mezelf, en meestal gaat dat heel goed.



Stel dat ik een eigenschap heb die irritant is, dan heb ik liever dat mensen dat recht in mijn gezicht zeggen dan achter mijn rug om erover te gaan praten.



Dusss ook al reageerde ik met ik vind het niet aardig wat je schrijft, ik heb het zelf ook weleens gedaan.

Ik heb er nog even over nagedacht. Waarom ik op zo'n toon over haar geschreven heb.



Ik ben gewoon bang dat ze me voor schut zet. Ze is in staat om - bijv op een verjaardag - binnen te komen en in een kamer vol mensen te vragen: moet je niet weer eens aan het werk?

Of: Wel lekker makkelijk he, zo bij vader en moeder in huis?



Het valt me mee dat ze dat nog niet gedaan hebben. Misschien is dat wel respect dan. Er zijn namelijk talloze andere situaties die wel voorgevallen zijn, dit soort situaties.



Het is van buuf uit een soort onzekerheid denk ik die ze verbloemt met een grote mond en een harde stem.

Ik ken ook haar positieve kant hoor. Toen ik in het ziekenhuis lag is ze regelmatig langsgeweest en dat was echt leuk. Maar zo dichtbij als toen, ben ik later niet meer geweest. (figuurlijk dichtbij dus, qua gesprekken)



Mijn moeder klaagt regelmatig over situaties met buuf waarin ze zich erg ongemakkelijk voelt. En nu had ik zelf dus zo'n gevoel, vanmiddag.



Nee ik heb haar nooit heel direct geconfronteerd met haar gedrag. Vind ik ook best moeilijk, bij iemand die stukken ouder is.

Knap trouwens dat je jullie buurvrouw duidelijk hebt gemaakt dat ze niet zo vaak hoefde te komen.



Toen ik kind was (en er niet zoveel last van had) kwam buurvrouw ook vaker dan mijn moeder lief was. Maar zij vond/ vindt het heel moeilijk om daarin de grens aan te geven.



De buren zijn in taalgebruik ook heel direct, wij wat minder. Misschien had het geholpen om gewoon te zeggen: Zeg Miep, dit is al de derde keer dat je hier bent vandaag, had het niet allemaal in één keer gekund?

(maar dat zit niet zo in de aard van mijn ouders)

Zit er nog even over na te denken. Dat is namelijk wel een groot verschil, die buurvrouw was mijn 'gelijke` en jouw buurvrouw kent je al vanaf dat je kind bent. Die verhouding is heel anders.



De voorbeelden die je geeft van de dingen die ze zegt zijn wel heel kwetsend, beetje steken onder water.

Volgens mij is het enige dat je daar aan kan doen is dat benoemen, desnoods met een grapje. Van goh, zo die zit haha



Hoop wel dat je je van die opmerkingen niet te veel aantrekt

Goedemorgen allemaal!



Zo, ik heb eindelijk de laatste paar pagina's bijgelezen. De afgelopen twee dagen ben ik superduf geweest. Het is heel raar, want ik word deze week na steeds minder slaap wakker, de ene nacht na 8 uur, dan na 7, dan na 6,5 enzovoorts. Nu heb ik ook maar 5,5 uur geslapen, maar het gaat wel.



Ik vind het fijn dat ik hier alles kwijt kan, of ik nu ergens trots op ben of dat het niet lekker gaat. Dat er overal begrip voor is vind ik echt prettig. Ook als iemand me een spiegel voorhoudt of kritische vragen stelt, ik merk dat ik dan toch anders tegen zaken aan ga kijken.



Snjo, jij vindt dat je een luxeprobleem hebt omdat je aan het twijfelen bent over een terugkeer naar Nederland. Ik vind dat eigenlijk geen luxeprobleem, het is wel degelijk een heel moeilijke beslissing die van grote invloed zal zijn op je toekomst. Het is geen peanuts hoor!



GE, wat een herkenning in wat je zegt dat je misschien te lang blijft hangen aan contacten die je niet prettig vindt. Ik heb al jaren een aantal vrienden en vriendinnen die ik eigenlijk beu ben (het klinkt heel hard, maar er zijn echt goede redenen voor), maar toch... Als ze dan weer eens een teken van leven geven doe ik alles om het contact goed te houden. Terwijl het me eigenlijk veel energie en verdriet kost. Stom he...

Die angst voor het verliezen van mensen speelt bij mij ook een erg grote rol. Nu ik ziek ben merk ik dat ik van sommige mensen helemaal niks meer hoor en hoewel ik dan stoer probeer te zijn huil ik vanbinnen, zoveel pijn doet het.

Kan me voorstellen dat dat bij jou hetzelfde is. Ik vind dat je vriendin erg overdreven reageert, je brengt het mijns inziens gewoon kalm en normaal.



Annemeike, fijn dat het gisteren goed ging met je! Ben altijd blij dat te lezen. Ik vind jou zo'n kracht en positiviteit uitstralen! Ik hoop dat ik dat in de (nabije) toekomst ook kan leren.



Moonlight, ik snap je heel goed wat betreft je buurvrouw. Ik kom oorspronkelijk uit een klein dorpje. De bemoeienissen daar, ik werd er letterlijk gek van! Er werden me op weg naar de winkel onderaan de straat minstens 2 kruisverhoren afgenomen altijd.

Maar goed, ik ben dan ook iemand die erg op haar privacy gesteld is dus ik erger me daar behoorlijk aan. Ook nu, we hebben een onderbuurman die na te kloppen gewoon onze deur open trekt zonder even te wachten. Klinkt misschien heel sneu en overdreven, maar nog los van eventueel ontsnappende katten vind ik dat gewoon niet prettig!

De opmerkingen die jouw buuv maakt vind ik dan ook veel te ver gaan. Bemoei je met je eigen zaken, zou ik denken!



LA, goed dat jij dat durft te zeggen tegen jouw vakantie-buuv. Ik zou me vanbinnen op zitten vreten maar te verlegen zijn om daadwerkelijk iets te zeggen. Knap van je!

Verder ben ik het met je eens dat ik liever heb dat mensen in mijn gezicht zeggen wat ze irritant aan me vinden dan dat ze gaan roddelen. Ik heb een erg sterke intuitie en merk het meteen als mensen over me kletsen. Het rotte is dat je je dan veel lastiger kan verdedigen/verklaren dan wanneer ze gewoon eerlijk zijn. Maar tegelijkertijd besef ik ook hoe lastig het is om eerlijk te zijn, ik durf het zelf ook lang niet altijd!



Iedereen die het vroeg, met Dean gaat het uitstekend! Hij speelt lekker met de kater van 1 en wordt gewassen door de oudere katers. Hij hoort er al aardig bij. Het is een prachtkereltje! Soms nog erg lomp en onhandig, maar dat is nu juist wat kittens grappig maakt.



Verder wens ik iedereen een heel erg fijne dag toe!!

Mag ik even een ander licht schijnen op het verhaal over jullie buren? Het lijkt mij echt heel erg als één van mijn buren (of vrienden, kennissen, collega's) zou denken: "Daar heb je háár weer" , en dat niet aan mij zou laten blijken. Ik geloof dat ik het die persoon best kwalijk zou nemen als die zich ergert aan mij en daar niks van laat blijken. Hoe kan ik dan weten dat ik over iemands grenzen ga? En hoe kan ik dan laten zien dat ik die heus wel wíl respecteren?



Ik eehhh... wil niemand voor het hoofd stoten hoor, maar ik zie het zelf een beetje anders. Als je zelf je grenzen niet kan aangeven (been there, done that) is dat jouw probleem, en niet dat van degene die er zonder het te weten overheen gaat. Onterecht ook om je dan aan die persoon te ergeren vind ik.



Ik vind wel dat LA goeie tips heeft hoe je met humor kan aangeven dat je iets eigenlijk niet vindt kunnen! Zelf doe ik dat ook weleens, maar ik zeg ook rustig dat iets me niet uitkomt, of dat de manier waarop me niet bevalt. Ik geloof zelfs dat mensen die directheid best prettig vinden: dan weten ze tenminste waar ze aan toe zijn. En als ze het niet prettig vinden dan is dat jammer: mijn grenzen zijn belangrijker.

Frizzy, je hebt ook helemaal gelijk hoor (vind ik, pas op, nuancering )! Ik vind ook dat eerlijkheid het langst duurt. Rationeel weet ik dat. Maar het lef hebben om daadwerkelijk te zeggen dat iemand een irritante trek/gewoonte heeft, dat ik iets niet wil of het ergens niet mee eens ben of wat dan ook, vind ik erg eng. Ik oefen er wel al mee hoor, maar toch... gebrek aan assertiviteit denk ik...

Het schijnt ook een deel van de oorzaak van mijn paniekaanvallen te zijn trouwens, dus het is wel belangrijk dat ik er iets aan ga doen.

En dat snap ik ook wel weer helemaal hoor. En ik was ook ooit heel slecht in mijn grenzen aangeven naar anderen (en nu nog steeds naar mezelf), dus ik herken het echtwel. Maar ik dacht: ik belicht de boel even van een andere kant.



Heb je een idee hoé je er iets aan kan gaan doen? Heb je hulp/ondersteuning?

Ha Morrison,

Wat leuk dat het zo goed gaat met Dean!

.

Frizzy, vaak denk ik gewoon van 'kom op Morisson, nu zeg je het gewoon!' en soms lukt dat ook. Maar ik heb nu een coach via internet (klinkt dubieuzer dan het is hihi) en daar heb ik echt veel aan!

Fijn dat jij en GE dat al een stuk beter kunnen! Een voor jou, GE, ik herken veel van wat je zegt en weet dat het vervelend is.

Ik laat het buren-verhaal even zitten. Vind dat er heel goede dingen gezegd zijn maar probeer me nu even te focussen op waar ik vandaag mee bezig ben.

Of nee, toch iets: op zich is t waar dat je iemand zou moeten vertellen dat je je aan bepaalde dingen stoort. Maar dan denk ik ook: het is niet mijn taak om de buurvrouw op te voeden. Als zij een bepaalde manier heeft van binnenkomen en van gesprekken voeren, moet ik dan proberen dat te veranderen?

Ik vind het lastig hoor. Zou het misschien minder moeilijk vinden als we elkaar op latere leeftijd hadden leren kennen.

Het zou me iig wel moeite kosten om er iets van te zeggen en als ik zeg: ik voel me gekwetst als u blabla zegt, bijvoorbeeld, maak ik me in zekere zin even nóg kwetsbaarder en dat vind ik ook moeilijk.



Anyway... Ik ben naar woningen aan het kijken. Hier in de buurt dus.

Zie nu op marktplaats een tweekamerappartement staan, 450 excl, met goede ligging in de stad. 35 m2.

Op zich een nette prijs, maar dan houdt het wel in dat ik per maand de eerste tijd niet uit kom met mijn geld (even uitgaande van Wajong).

Dat is geen ramp, ik behoorlijk wat spaargeld voor het 'begrotingstekort' maar weet toch niet zo goed wat verstandig is.



De eigenaar kan niet gemaild worden, alleen gebeld op bepaalde uren van de dag.

Nadeel vind ik dat ik ws heel snel zal moeten beslissen omdat er via MP al veel mensen naar de advertentie gekeken hebben (450 x bekeken)

Ik weet uit het verleden dat snel beslissen soms niet goed voor mij is.



Hm... wat zal ik doen? Vanavond bellen met een paar simpele vragen?

Okee toch nog een vraag. Niet sarcastisch bedoeld, echt voor advies.



In het geval van grenzen aangeven: als je in het winkelcentrum loopt en je ziet je buurvrouw aankomen. Zij begint al vanaf een paar meter te praten, met harde stem: Zit jij niet op Texel? Ik dacht dat je met je caravan op Texel zou zitten!



Waar had ik dan precies de grens aan kunnen geven?



Wat ik gedaan heb is niet zozeer in gaan op haar vragen over Texel (want dat ben ik helemaal niet van plan geweest en t kwam voor mij even volledig uit de lucht vallen) en daarna gevraagd naar hun vakantie.