Notoire vreemdganster
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:37
Weinig berichten op het forum gaan over vreemdgaande vrouwen. Het zijn meestal de mannen. Misschien is het zo'n groot taboe?
Ik ben volgens mij de meest vreselijke notoire vreemdgangster die er is. Het is afschuwelijk, het is als drugs: je neemt er van, bent verslaafd en voelt je telkens na afloop schuldig.
Ik heb 4 jaar een relatie en woon nu 3 jaar samen. Mijn vriend is een fantastische vent, hij is knap, lief en attent; een man die met bloemen thuis komt. Ik vraag me weleens af waar ik hem aan heb verdiend.
Ondertussen ga ik geregeld vreemd, en heb ik zelfs twee (korte) affaires gehad. De zieke gedachte aan vreemdgaan steekt vooral de kop op als ik na een paar biertjes weer een oude bekende tegen kom. Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen. Ik geniet van de aandacht, het flirten en de zoete herinnering aan toen ik nog vrijgezel was.
Voordat ik mijn vriend ontmoette had ik een paar korte relaties. Ook hierin was ik steeds ontrouw. Van de zomer kwam ik op de braderie een jongen tegen van de middelbare school. Met hem had ik gezoend tijdens mijn eerste vriendje. Hoogverraad, want die jongen was zijn beste vriend. Zijn toespelingen lieten weinig te raden over, en voor ik het weet stond ik met hem te zoenen, als die avond dat we 15 waren. Al waren we nu dan ruim 10 jaar verder, woon ik samen en is hij getrouwd en heeft hij 2 kinderen.
Ik kan het zo moeilijk laten. Ik doe zo mijn best want ik hou vreselijk veel van mijn vriend. Ik kan toch onmogelijk de enige zijn met deze zwakte? Wat doe ik eraan, of ben ik gewoon zo? Ik wil dit niet!!!
Ik ben volgens mij de meest vreselijke notoire vreemdgangster die er is. Het is afschuwelijk, het is als drugs: je neemt er van, bent verslaafd en voelt je telkens na afloop schuldig.
Ik heb 4 jaar een relatie en woon nu 3 jaar samen. Mijn vriend is een fantastische vent, hij is knap, lief en attent; een man die met bloemen thuis komt. Ik vraag me weleens af waar ik hem aan heb verdiend.
Ondertussen ga ik geregeld vreemd, en heb ik zelfs twee (korte) affaires gehad. De zieke gedachte aan vreemdgaan steekt vooral de kop op als ik na een paar biertjes weer een oude bekende tegen kom. Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen. Ik geniet van de aandacht, het flirten en de zoete herinnering aan toen ik nog vrijgezel was.
Voordat ik mijn vriend ontmoette had ik een paar korte relaties. Ook hierin was ik steeds ontrouw. Van de zomer kwam ik op de braderie een jongen tegen van de middelbare school. Met hem had ik gezoend tijdens mijn eerste vriendje. Hoogverraad, want die jongen was zijn beste vriend. Zijn toespelingen lieten weinig te raden over, en voor ik het weet stond ik met hem te zoenen, als die avond dat we 15 waren. Al waren we nu dan ruim 10 jaar verder, woon ik samen en is hij getrouwd en heeft hij 2 kinderen.
Ik kan het zo moeilijk laten. Ik doe zo mijn best want ik hou vreselijk veel van mijn vriend. Ik kan toch onmogelijk de enige zijn met deze zwakte? Wat doe ik eraan, of ben ik gewoon zo? Ik wil dit niet!!!
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:47
Dat is het vaak, dan is het niet spannend meer. Of een chronische behoefte aan aandacht...
Ik vind dat je zo'n lieve vriend niet verdient...
Er zullen heus wel eens vrouwen zijn, die een keer zijn vreemdgegaan. Maar die hebben daar dan van geleerd en vallen niet steeds terug in dat oude gedrag.
Je moet gewoon vrijgezel zijn, maar jij wilt én een fijne relatie (nou ja, hij weet nergens van, hij dénkt een fijne relatie te hebben) én rondfladderen. Dat gaat in mijn ogen niet samen, tenzij je een open relatie hebt.
Ik vind dat je zo'n lieve vriend niet verdient...
Er zullen heus wel eens vrouwen zijn, die een keer zijn vreemdgegaan. Maar die hebben daar dan van geleerd en vallen niet steeds terug in dat oude gedrag.
Je moet gewoon vrijgezel zijn, maar jij wilt én een fijne relatie (nou ja, hij weet nergens van, hij dénkt een fijne relatie te hebben) én rondfladderen. Dat gaat in mijn ogen niet samen, tenzij je een open relatie hebt.
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:48
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 16:46:
@elninjoo, dat overweeg ik ook. ik hou teveel van hem om hem dit aan te doen. ik vraag me alleen af of ik in de toekomst ooit nog een relatie kan hebben als ik steeds weer dezelfde fout blijf maken.Misschien eens naar een psycholoog? Want ergens zit er toch een draadje los...als je stééds weer dezelfde fout maakt!
@elninjoo, dat overweeg ik ook. ik hou teveel van hem om hem dit aan te doen. ik vraag me alleen af of ik in de toekomst ooit nog een relatie kan hebben als ik steeds weer dezelfde fout blijf maken.Misschien eens naar een psycholoog? Want ergens zit er toch een draadje los...als je stééds weer dezelfde fout maakt!
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:49
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 16:37:
Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen.
Heb je geen eigen wil dan?
Trouwens de term "boefjes" vind ik geen recht doen aan het verdriet dat jullie je partner aandoen.
Vaak zijn mijn oude scharrels uit mijn studententijd al net zulke boefjes als ik, dus kost het nog moeite om ze weg te jagen.
Heb je geen eigen wil dan?
Trouwens de term "boefjes" vind ik geen recht doen aan het verdriet dat jullie je partner aandoen.
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:50
Wat is je vraag eigenlijk?
Hoe je van dat gedrag afkomt?
Wees iets egoistischer op een gezonde manier, zeg tegen jezelf dat je niet het type bent voor een monogame relatie. Op zich niet verkeerd, zeg het dan ook tegen je vriend, misschien heeft hij ook zin om andere dames te ontmoeten.
Weet hij van jouw intresses?
Hoe je van dat gedrag afkomt?
Wees iets egoistischer op een gezonde manier, zeg tegen jezelf dat je niet het type bent voor een monogame relatie. Op zich niet verkeerd, zeg het dan ook tegen je vriend, misschien heeft hij ook zin om andere dames te ontmoeten.
Weet hij van jouw intresses?
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:58
vrijdag 8 oktober 2010 om 16:58
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:01
quote:Banba schreef op 08 oktober 2010 @ 16:58:
Scarlett, het helpt als je iets aan je zelfvertrouwen en eigenwaarde doet. Als je jezelf de liefde, aandacht en bevestiging kunt geven die je nodig hebt, zal je behoefte die (op deze manier) bij anderen te zoeken vanzelf minder worden.Juist, dat bedoelde ik ook. En als je daar alleen niet uitkomt, hulp zoeken. Ooit ergens is er iets mis gegaan, dat je die eigenwaarde niet bij jezelf kunt vinden.
Scarlett, het helpt als je iets aan je zelfvertrouwen en eigenwaarde doet. Als je jezelf de liefde, aandacht en bevestiging kunt geven die je nodig hebt, zal je behoefte die (op deze manier) bij anderen te zoeken vanzelf minder worden.Juist, dat bedoelde ik ook. En als je daar alleen niet uitkomt, hulp zoeken. Ooit ergens is er iets mis gegaan, dat je die eigenwaarde niet bij jezelf kunt vinden.
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:04
quote:siesa schreef op 08 oktober 2010 @ 16:57:
Heb je hier al eens hulp voor gezocht?
Is dat ooit succesvol geweest?? Ik vind mezelf echt een hardleerse Tiger Woods.
Natuurlijk vermijd ik het tegenkomen van oude scharrels. Ik negeer hun vriendschapsverzoeken op facebook, ik heb hun nummers gewist uit mijn telefoon. Ik spreek dus ook niet met ze af. Ik loop ze echt onverwacht tegen het lijf, zelfs al woon ik sinds ik een relatie heb in een andere stad. En nee, nieuwe mannen vind ik totaal niet interessant, gelukkig! In de meeste gevallen gebeurt er dus ook niets. Maar ja, zo één keer per jaar duikt er weleens iemand op.....
Heb je hier al eens hulp voor gezocht?
Is dat ooit succesvol geweest?? Ik vind mezelf echt een hardleerse Tiger Woods.
Natuurlijk vermijd ik het tegenkomen van oude scharrels. Ik negeer hun vriendschapsverzoeken op facebook, ik heb hun nummers gewist uit mijn telefoon. Ik spreek dus ook niet met ze af. Ik loop ze echt onverwacht tegen het lijf, zelfs al woon ik sinds ik een relatie heb in een andere stad. En nee, nieuwe mannen vind ik totaal niet interessant, gelukkig! In de meeste gevallen gebeurt er dus ook niets. Maar ja, zo één keer per jaar duikt er weleens iemand op.....
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:06
Als het ín je zit (in je karakter zoals Noa ook al schrijft) dan haal je dat er niet zo makkelijk uit. Het is de vraag of je het echt wil, omdat je al een hele serie van vreemdgaan en bedriegen achter de rug hebt. Dus dan zul je toch moeten gaan kiezen: 1)een relatie waar je 100% voor gaat, dus nooit meer vreemdgaan, 2)vrijgezel worden, je erbij neerleggen dat je waarschijnlijk bij een relatie in herhalend gedrag zult vallen, of 3) een open relatie aangaan waarbij zowel jij als je partner met een ander persoon mag neuken. Vraag jezelf af of je daar tegen kunt. Er zijn ook wel mannen die hun vrouw erg vrij laten terwijl ze zelf maar heel af en toe seks hebben met een ander.
Heb je je wel eens afgevraagd waarom je het doet? Ik denk toch haast van wel. Een open relatie werkt misschien niet als je het voor het stiekeme en de spanning doet. Over het algemeen zijn partners in zo'n relatie heel openhartig en eerlijk over hun seksuele escapades met anderen.
Heb je je wel eens afgevraagd waarom je het doet? Ik denk toch haast van wel. Een open relatie werkt misschien niet als je het voor het stiekeme en de spanning doet. Over het algemeen zijn partners in zo'n relatie heel openhartig en eerlijk over hun seksuele escapades met anderen.
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:07
quote:Scarlettt schreef op 08 oktober 2010 @ 16:54:
@HansHier
Ik wil ervanaf, van het gedrag en van de gedachtes. Ik wil zo niet zijn, ik wil gewoon een fijne monogame relatie. Hij weet niet dat ik hiermee worstel.
Tja dan wordt het lastig, als je er vanaf wilt. Misschien kun je beginnen met het bespreken met je vriend, dat haalt het spannende er wel een beetje af.
Of deze behoefte, of interesse of hoe je het ook noemen wilt, verdwijnt is niet te zeggen zo. Blijven vechten is ook vermoeiend natuurlijk. Heb je wel eens met een professional gepraat?
Ik denk niet dat je hier echt goede adviezen kunt krijgen omdat het inderdaad nogal een taboe is, zeker omdat je schrijft dat je zo'n geschikte vriend hebt.
@HansHier
Ik wil ervanaf, van het gedrag en van de gedachtes. Ik wil zo niet zijn, ik wil gewoon een fijne monogame relatie. Hij weet niet dat ik hiermee worstel.
Tja dan wordt het lastig, als je er vanaf wilt. Misschien kun je beginnen met het bespreken met je vriend, dat haalt het spannende er wel een beetje af.
Of deze behoefte, of interesse of hoe je het ook noemen wilt, verdwijnt is niet te zeggen zo. Blijven vechten is ook vermoeiend natuurlijk. Heb je wel eens met een professional gepraat?
Ik denk niet dat je hier echt goede adviezen kunt krijgen omdat het inderdaad nogal een taboe is, zeker omdat je schrijft dat je zo'n geschikte vriend hebt.
vrijdag 8 oktober 2010 om 17:10
quote:HansHier schreef op 08 oktober 2010 @ 17:07:
[...]
Ik denk niet dat je hier echt goede adviezen kunt krijgen omdat het inderdaad nogal een taboe is, zeker omdat je schrijft dat je zo'n geschikte vriend hebt.Daar heb je een punt, HansHier. Ik ben ook echt benieuwd naar lotgenoten en wat zij eraan hebben gedaan. Maar ja, niemand durft er natuurlijk voor uit te komen, ik zit hier ook een beetje anoniem te wezen.
[...]
Ik denk niet dat je hier echt goede adviezen kunt krijgen omdat het inderdaad nogal een taboe is, zeker omdat je schrijft dat je zo'n geschikte vriend hebt.Daar heb je een punt, HansHier. Ik ben ook echt benieuwd naar lotgenoten en wat zij eraan hebben gedaan. Maar ja, niemand durft er natuurlijk voor uit te komen, ik zit hier ook een beetje anoniem te wezen.