Relaties
alle pijlers
Toch nog weg...
donderdag 14 oktober 2010 om 11:10
Hallo allemaal,
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
donderdag 14 oktober 2010 om 11:34
Ik snap jou wel hoor. Opeens 4 kinderen in huis (waarvan er 1 blijkbaar met nogal wat problemen zit), een volwassen vrouw en een hond. Daar gaat je privacy.... En het is heel nobel van je vriend dat hij hun graag wilt helpen, maar hij vraagt jou voor onbepaalde tijd te vertrekken naar je moeder en ruimte te maken zodat die kinderen in jouw atelier terecht kunnen. Het komt op mij over alsof je word weggestuurd om plek voor hun te maken. En daarnaast, jullie bieden dat gezin al alle mogelijke hulp. Jullie helpen zoeken naar een huisje, zoeken contact met instanties enzovoort. Er zit ergens een grens. En als het nou nog voor een paar weekjes was, ok, maar het kan wel een jaar duren voordat ze weer wat voor zichzelf hebben. Lastige situatie, ik zou als ik jou was eens heel goed kijken naar je relatie want wat je vriend doet vind ik niet normaal.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:35
@Nevankaletonja je geeft aan dat het 'tijdelijk' is maar dat is maar de vraag.
Ik vind dat de man van TO geen rekening houdt met haar.
Ik wordt zelfs plaatsvervangend boos, alsof haar mening er niet toedoet?!
En nog iets over de kinderen, die komen echt niet op straat te staan. JZ ka ze desnoods tijdelijk opvangen als er geen andere mogelijkheid is. Dit lijkt me sowieso een beter idee, dan kunnen de kinderen ook de zorg krijgen die ze verdienen 'vooral' de oudste.
TO sterkte!
Ik vind dat de man van TO geen rekening houdt met haar.
Ik wordt zelfs plaatsvervangend boos, alsof haar mening er niet toedoet?!
En nog iets over de kinderen, die komen echt niet op straat te staan. JZ ka ze desnoods tijdelijk opvangen als er geen andere mogelijkheid is. Dit lijkt me sowieso een beter idee, dan kunnen de kinderen ook de zorg krijgen die ze verdienen 'vooral' de oudste.
TO sterkte!
donderdag 14 oktober 2010 om 11:36
quote:Sprookjesbos schreef op 14 oktober 2010 @ 11:34:
Ik snap jou wel hoor. Opeens 4 kinderen in huis (waarvan er 1 blijkbaar met nogal wat problemen zit), een volwassen vrouw en een hond. Daar gaat je privacy.... En het is heel nobel van je vriend dat hij hun graag wilt helpen, maar hij vraagt jou voor onbepaalde tijd te vertrekken naar je moeder en ruimte te maken zodat die kinderen in jouw atelier terecht kunnen. Het komt op mij over alsof je word weggestuurd om plek voor hun te maken. En daarnaast, jullie bieden dat gezin al alle mogelijke hulp. Jullie helpen zoeken naar een huisje, zoeken contact met instanties enzovoort. Er zit ergens een grens. En als het nou nog voor een paar weekjes was, ok, maar het kan wel een jaar duren voordat ze weer wat voor zichzelf hebben. Lastige situatie, ik zou als ik jou was eens heel goed kijken naar je relatie want wat je vriend doet vind ik niet normaal.Dat dus. Sprookje zetgt het alleen stukken netter en onderbouwder dan ik.
Ik snap jou wel hoor. Opeens 4 kinderen in huis (waarvan er 1 blijkbaar met nogal wat problemen zit), een volwassen vrouw en een hond. Daar gaat je privacy.... En het is heel nobel van je vriend dat hij hun graag wilt helpen, maar hij vraagt jou voor onbepaalde tijd te vertrekken naar je moeder en ruimte te maken zodat die kinderen in jouw atelier terecht kunnen. Het komt op mij over alsof je word weggestuurd om plek voor hun te maken. En daarnaast, jullie bieden dat gezin al alle mogelijke hulp. Jullie helpen zoeken naar een huisje, zoeken contact met instanties enzovoort. Er zit ergens een grens. En als het nou nog voor een paar weekjes was, ok, maar het kan wel een jaar duren voordat ze weer wat voor zichzelf hebben. Lastige situatie, ik zou als ik jou was eens heel goed kijken naar je relatie want wat je vriend doet vind ik niet normaal.Dat dus. Sprookje zetgt het alleen stukken netter en onderbouwder dan ik.
Huts!
donderdag 14 oktober 2010 om 11:37
pffff wat een verhaal zeg!
ergens wel lief van je vriend dat hij wilt helpen, maar ik vind het nogal ver gaan eerlijk gezegd. En het blijft een tijdelijk oplossing..
Ik snap dat er kinderen in het spel zijn, en dat maakt de situatie gevoeliger.. Maar toch? Dan logeert zij met haar kinderen een aantal maanden bij jouw vriend, en dan?
Zo te lezen is er meer aan de hand en zal het altijd moeilijk blijven om in haar eentje het gezin te onderhouden..
Erg lastig, en ik snap dat het voor jou nogal wat is om ineens met 5 extra personen samen te wonen.
Echt heel lastig dit..
ergens wel lief van je vriend dat hij wilt helpen, maar ik vind het nogal ver gaan eerlijk gezegd. En het blijft een tijdelijk oplossing..
Ik snap dat er kinderen in het spel zijn, en dat maakt de situatie gevoeliger.. Maar toch? Dan logeert zij met haar kinderen een aantal maanden bij jouw vriend, en dan?
Zo te lezen is er meer aan de hand en zal het altijd moeilijk blijven om in haar eentje het gezin te onderhouden..
Erg lastig, en ik snap dat het voor jou nogal wat is om ineens met 5 extra personen samen te wonen.
Echt heel lastig dit..
donderdag 14 oktober 2010 om 11:38
Het is een lullige situatie. Helpen doe je samen, als stel, als je er beide achter staat en ze zijn sowieso meer geholpen als er instanties mee aan de slag gaan om woonruimte etc. te vinden. Onbegrijpelijk dat je vriend je zo opzij zet maar vind je ook erg afhankelijk overkomen. Je schrijft bijvoorbeeld dat je alles hebt achter gelaten om bij hem te kunnen zijn. En dat je (nu) geen werk hebt. Ik zou me gaan richten op een nieuw leven, nieuwe baan en woonplek en ergens naar toe verhuizen waar je je prettig bij voelt.
Sterkte!
Sterkte!
donderdag 14 oktober 2010 om 11:39
jij en je vriend zijn geconfronteerd met een groot probleem. Een probleem waar jullie iets mee moeten, want helaas is het zo dat instanties in NL vaak wel iets doen, maar niet altijd dat wat het beste lijkt/is. En als het dan over een echte vriendin gaat dan kun je gewoon je ogen niet sluiten.
Ik denk dat het is mis gegaan tussen jullie omdat jullie dit probleem niet samen heb aangepakt.
Voor hem is zijn vriendin zo belangrijk (kennelijk) dat hij zijn eigen plan heeft getrokken en niet heeft gekeken naar jouw ideeën, belangen. Behoorlijk egoïstisch!
Voor jou is deze vrouw eigenlijk niet zo belangrijk en dus kan het jou in principe "aan je reet roesten" hoe zij haar leven weer op de rit krijgt. Ook behoorlijk egoïstisch!
Kortom; we hebben hier te maken met 2 zeer egoïstische zielen die hier samen niet uit gaan komen, want dan zullen ze naar de ander moeten gaan kijken.
Hij zal naar jouw bezwaren moeten luisteren en jij zult moeten accepteren dat dit voor je vriend kennelijk heel belangrijk is.
Mijn god..... ik vind het wel een heel bizar verhaal. Niet zozeer het in de soep gelopen leven van die vriendin, maar jullie reacties!!! Ergens ook erg onvolwassen en zeer gericht op eigen wensen en behoeftes.
Ik denk dat het is mis gegaan tussen jullie omdat jullie dit probleem niet samen heb aangepakt.
Voor hem is zijn vriendin zo belangrijk (kennelijk) dat hij zijn eigen plan heeft getrokken en niet heeft gekeken naar jouw ideeën, belangen. Behoorlijk egoïstisch!
Voor jou is deze vrouw eigenlijk niet zo belangrijk en dus kan het jou in principe "aan je reet roesten" hoe zij haar leven weer op de rit krijgt. Ook behoorlijk egoïstisch!
Kortom; we hebben hier te maken met 2 zeer egoïstische zielen die hier samen niet uit gaan komen, want dan zullen ze naar de ander moeten gaan kijken.
Hij zal naar jouw bezwaren moeten luisteren en jij zult moeten accepteren dat dit voor je vriend kennelijk heel belangrijk is.
Mijn god..... ik vind het wel een heel bizar verhaal. Niet zozeer het in de soep gelopen leven van die vriendin, maar jullie reacties!!! Ergens ook erg onvolwassen en zeer gericht op eigen wensen en behoeftes.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:40
Op het moment dat je vriend ze in huis neemt, komt hij niet meer van ze af. Dit wordt een gebed zonder end. De reguliere hulpverlening trekt haar handen van ze af, want ze is onderdak met de kinderen. Zoals gezegd, er zijn gevallen die niet dit soort vrienden hebben en echt, echt op straat staan.
Ik denk ook dat er geen redden meer is van je relatie als hij dit soort beslissingen neemt en je dwingt tot iets waar jij het niet mee eens bent. Het is potverdorie nogal iets om zomaar ff 5 mensen voor lange tijd bij je in huis te nemen. En je dan ook nog min of meer vraagt je eigen THUIS op te geven. En voor hoe lang? 1 maand, 2 maanden? Misschien wel 3 jaar
Deze vrouw is volwassen, zo ook haar man. Op deze manier zorgen zij er zelf nooit voor hun eigen problemen op te lossen, want de vriend is er wel om in dat gat te springen. Vreselijk voor die kinderen, want die zijn de dupe. Maar soms moet je harde stappen ondernemen om een oplossing af te dwingen.
Nu doet je vriend dat ook, maar hij staat mi tegen de verkeerde deur te tikken.
Sterkte
Buiten dit alles: jullie zijn neem ik aan, geen professionele hulpverleners? Of wel dan?
Ik denk ook dat er geen redden meer is van je relatie als hij dit soort beslissingen neemt en je dwingt tot iets waar jij het niet mee eens bent. Het is potverdorie nogal iets om zomaar ff 5 mensen voor lange tijd bij je in huis te nemen. En je dan ook nog min of meer vraagt je eigen THUIS op te geven. En voor hoe lang? 1 maand, 2 maanden? Misschien wel 3 jaar
Deze vrouw is volwassen, zo ook haar man. Op deze manier zorgen zij er zelf nooit voor hun eigen problemen op te lossen, want de vriend is er wel om in dat gat te springen. Vreselijk voor die kinderen, want die zijn de dupe. Maar soms moet je harde stappen ondernemen om een oplossing af te dwingen.
Nu doet je vriend dat ook, maar hij staat mi tegen de verkeerde deur te tikken.
Sterkte
Buiten dit alles: jullie zijn neem ik aan, geen professionele hulpverleners? Of wel dan?
Nope
donderdag 14 oktober 2010 om 11:43
Star ik ben het gedeeltelijk met je eens, maar niet dat TO egoïstisch is. Zij heeft het recht om voor zichzelf op te komen, als ze bijna het huis uitgezet wordt omdat haar vriend een behoorlijk idioot plan heeft.
Wel dat ze samen eruit moeten zien te komen over hoe ze dit gaan aanpakken. En er is heus wel een tussenweg tussen niets doen en je hele leven op de kop te zetten om iemand te helpen.
Maar ergens heb ik het idee dat dit niet het hele verhaal is, er is teveel en te snel.
Wel dat ze samen eruit moeten zien te komen over hoe ze dit gaan aanpakken. En er is heus wel een tussenweg tussen niets doen en je hele leven op de kop te zetten om iemand te helpen.
Maar ergens heb ik het idee dat dit niet het hele verhaal is, er is teveel en te snel.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:43
Eefje, ik denk ook dat dit de beste oplossing is voor mij.
Nu voelt het nog uitzichtloos, maar ik woonde al vanaf mijn 18e op mezelf en heb best wel wat moeten knokken in het verleden. Dus nu kom ik er ook wel. Het doet me wel erg verdriet, ik ben een heel emotioneel en gevoelig persoon.
Zo'n relatiebreuk is natuurlijk helemaal niks. Het doet verschrikkelijk pijn. Maar ik zie verder geen oplossing. Ik wou hier in deze stad een nieuw leven beginnen, met mijn vriend. Me richten op mijn fotografie en schilderwerk, een part-time baan erbij zodat ik mezelf kon bedruipen, etc.
Nu kan ik alleen maar weer voor langere tijd bij mijn moeder wonen en vanuit daar een eigen huis en nieuwe baan zoeken in de provincie waar ik vandaan kom. Want hier blijven word niks. Ik wil het wel, maar als ik goed naar mezelf luister dan ga ik er aan onderdoor als ik zo moet gaan samenleven met 6 andere mensen.
Nu voelt het nog uitzichtloos, maar ik woonde al vanaf mijn 18e op mezelf en heb best wel wat moeten knokken in het verleden. Dus nu kom ik er ook wel. Het doet me wel erg verdriet, ik ben een heel emotioneel en gevoelig persoon.
Zo'n relatiebreuk is natuurlijk helemaal niks. Het doet verschrikkelijk pijn. Maar ik zie verder geen oplossing. Ik wou hier in deze stad een nieuw leven beginnen, met mijn vriend. Me richten op mijn fotografie en schilderwerk, een part-time baan erbij zodat ik mezelf kon bedruipen, etc.
Nu kan ik alleen maar weer voor langere tijd bij mijn moeder wonen en vanuit daar een eigen huis en nieuwe baan zoeken in de provincie waar ik vandaan kom. Want hier blijven word niks. Ik wil het wel, maar als ik goed naar mezelf luister dan ga ik er aan onderdoor als ik zo moet gaan samenleven met 6 andere mensen.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:44
Kan je vriend niet meehelpen met de huur van deze dame? Dan kunnen ze wellicht in hun huis blijven. Ik neem aan dat hij anders ook veel geld kwijt is aan het in huis nemen van vijf personen? Ook niet ideaal, maar als hij per sé wil helpen...
Een hele moeilijke zaak dit. Ik ken mensen die zelfs hebben geweigerd om hun eigen broer of zus in huis te halen omdat het een uitzichtloze situatie zou opleveren. Ik weet niet of ik zelf zo hard zou kunnen zijn.
Een hele moeilijke zaak dit. Ik ken mensen die zelfs hebben geweigerd om hun eigen broer of zus in huis te halen omdat het een uitzichtloze situatie zou opleveren. Ik weet niet of ik zelf zo hard zou kunnen zijn.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:44
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 11:36:
Dank je Bella, dat je het even voor me opneemt. Dat is lief van je.
Ik zit hier alweer met de tranen die over mijn wangen lopen.
Ik houd zoveel van mijn vriend, maar wat hij nu doet is inderdaad niet normaal.
Ik heb je vorige topic ook gevolgd en was toen ook al plaatsvervangend boos. Het leek toen allemaal in orde te zijn gekomen, maar het lijkt alsof hij gewoon wéér niet naar je luistert en/of jou helemaal niet belangrijk vindt!
gevoelsmatig klopt er ergens iets niet aan het verhaal. Ik kan er geen vinger op leggen, maar toch...
Sterkte met je beslissing meid, beide opties zullen niet gemakkelijk zijn!
Dank je Bella, dat je het even voor me opneemt. Dat is lief van je.
Ik zit hier alweer met de tranen die over mijn wangen lopen.
Ik houd zoveel van mijn vriend, maar wat hij nu doet is inderdaad niet normaal.
Ik heb je vorige topic ook gevolgd en was toen ook al plaatsvervangend boos. Het leek toen allemaal in orde te zijn gekomen, maar het lijkt alsof hij gewoon wéér niet naar je luistert en/of jou helemaal niet belangrijk vindt!
gevoelsmatig klopt er ergens iets niet aan het verhaal. Ik kan er geen vinger op leggen, maar toch...
Sterkte met je beslissing meid, beide opties zullen niet gemakkelijk zijn!
Huts!
donderdag 14 oktober 2010 om 11:44
Ik denk dat je vriend ook niret inziet wat hij zich daadwerkelijk op de hals haalt. Dit gaat niet over een paar weken logeren, maar misschien wel over een jaar..
En aangezien zij nogal in de financiele problemen zitten gaat dit ook een hoop geld kosten. (levensonderhoud van 4 kinderen een hind en een volwassene)
Hij denkt erg korte termijn, en ziet dus niet in dat de problemen niet zomaar verdwijnen als dit gezin intrekt bj hem.
Bovendien zullen de instanties dit geval dan geen prioriteit geven.
Maar ik heb het idee dat hij echt al besloten heeft om hun in huis te nemen..
En aangezien zij nogal in de financiele problemen zitten gaat dit ook een hoop geld kosten. (levensonderhoud van 4 kinderen een hind en een volwassene)
Hij denkt erg korte termijn, en ziet dus niet in dat de problemen niet zomaar verdwijnen als dit gezin intrekt bj hem.
Bovendien zullen de instanties dit geval dan geen prioriteit geven.
Maar ik heb het idee dat hij echt al besloten heeft om hun in huis te nemen..
donderdag 14 oktober 2010 om 11:46
Wat een onzin, natuurlijk krijgt die vrouw met haar vier kinderen die huurwoning toegewezen van de rechter. Geen enkele rechter gaat in deze situatie de woning toewijzen aan de man.
Ondenkbaar dat er geen andere mogelijkheden zijn.
Geen haar op mijn hoofd die eraan zou denken vijf mensen in huis te nemen als het niet heel goede vrienden waren (van alle opvangers, dus niet alleen van je vriend) en als de problematiek niet enigszins hanteerbaar is (wat hier niet zo is, met probleemkinderen en een revaliderende moeder).
Als je vriend dit niet ziet, dan zou er voor mij niets anders opzitten dan de relatie verbreken. Hij gaat over al je grenzen heen, terwijl er echt talloze andere oplossingen zijn.
Maar misschien kunnen ze wel bij Nevanka in huis, die vindt het blijkbaar geen enkel bezwaar om 5 wildvreemden op te nemen.
Ondenkbaar dat er geen andere mogelijkheden zijn.
Geen haar op mijn hoofd die eraan zou denken vijf mensen in huis te nemen als het niet heel goede vrienden waren (van alle opvangers, dus niet alleen van je vriend) en als de problematiek niet enigszins hanteerbaar is (wat hier niet zo is, met probleemkinderen en een revaliderende moeder).
Als je vriend dit niet ziet, dan zou er voor mij niets anders opzitten dan de relatie verbreken. Hij gaat over al je grenzen heen, terwijl er echt talloze andere oplossingen zijn.
Maar misschien kunnen ze wel bij Nevanka in huis, die vindt het blijkbaar geen enkel bezwaar om 5 wildvreemden op te nemen.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:47
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 11:43:
Eefje, ik denk ook dat dit de beste oplossing is voor mij.
Nu voelt het nog uitzichtloos, maar ik woonde al vanaf mijn 18e op mezelf en heb best wel wat moeten knokken in het verleden. Dus nu kom ik er ook wel. Het doet me wel erg verdriet, ik ben een heel emotioneel en gevoelig persoon.
Zo'n relatiebreuk is natuurlijk helemaal niks. Het doet verschrikkelijk pijn. Maar ik zie verder geen oplossing. Ik wou hier in deze stad een nieuw leven beginnen, met mijn vriend. Me richten op mijn fotografie en schilderwerk, een part-time baan erbij zodat ik mezelf kon bedruipen, etc.
Nu kan ik alleen maar weer voor langere tijd bij mijn moeder wonen en vanuit daar een eigen huis en nieuwe baan zoeken in de provincie waar ik vandaan kom. Want hier blijven word niks. Ik wil het wel, maar als ik goed naar mezelf luister dan ga ik er aan onderdoor als ik zo moet gaan samenleven met 6 andere mensen.Prima als je ergens anders opnieuw wilt beginnen, maar is er niet een mogelijkheid om er met je vriend uit te komen? Om toch te helpen, zonder dat jij er aan onderdoor gaat? Ik heb je andere topic niet gelezen dus ik weet niet wat er nog meer speelde. Maar op basis van dit topic heb ik het idee dat je wel iets meer mag vechten voor je relatie. Mits je vriend ook bereid is om dit te doen, natuurlijk!
Eefje, ik denk ook dat dit de beste oplossing is voor mij.
Nu voelt het nog uitzichtloos, maar ik woonde al vanaf mijn 18e op mezelf en heb best wel wat moeten knokken in het verleden. Dus nu kom ik er ook wel. Het doet me wel erg verdriet, ik ben een heel emotioneel en gevoelig persoon.
Zo'n relatiebreuk is natuurlijk helemaal niks. Het doet verschrikkelijk pijn. Maar ik zie verder geen oplossing. Ik wou hier in deze stad een nieuw leven beginnen, met mijn vriend. Me richten op mijn fotografie en schilderwerk, een part-time baan erbij zodat ik mezelf kon bedruipen, etc.
Nu kan ik alleen maar weer voor langere tijd bij mijn moeder wonen en vanuit daar een eigen huis en nieuwe baan zoeken in de provincie waar ik vandaan kom. Want hier blijven word niks. Ik wil het wel, maar als ik goed naar mezelf luister dan ga ik er aan onderdoor als ik zo moet gaan samenleven met 6 andere mensen.Prima als je ergens anders opnieuw wilt beginnen, maar is er niet een mogelijkheid om er met je vriend uit te komen? Om toch te helpen, zonder dat jij er aan onderdoor gaat? Ik heb je andere topic niet gelezen dus ik weet niet wat er nog meer speelde. Maar op basis van dit topic heb ik het idee dat je wel iets meer mag vechten voor je relatie. Mits je vriend ook bereid is om dit te doen, natuurlijk!
donderdag 14 oktober 2010 om 11:48
quote:JohnnyCake schreef op 14 oktober 2010 @ 11:44:
Kan je vriend niet meehelpen met de huur van deze dame? Dan kunnen ze wellicht in hun huis blijven. Ik neem aan dat hij anders ook veel geld kwijt is aan het in huis nemen van vijf personen? Ook niet ideaal, maar als hij per sé wil helpen..
.Ja inderdaad.. dat lijkt me een veel logischere oplossing..
.quote:BellatrixVanDetta schreef op 14 oktober 2010 @ 11:44:
[...]
gevoelsmatig klopt er ergens iets niet aan het verhaal. Ik kan er geen vinger op leggen, maar toch...
Heb ik ook een beetje eerlijk gezegd, er lijkt echt iets te missen
Kan je vriend niet meehelpen met de huur van deze dame? Dan kunnen ze wellicht in hun huis blijven. Ik neem aan dat hij anders ook veel geld kwijt is aan het in huis nemen van vijf personen? Ook niet ideaal, maar als hij per sé wil helpen..
.Ja inderdaad.. dat lijkt me een veel logischere oplossing..
.quote:BellatrixVanDetta schreef op 14 oktober 2010 @ 11:44:
[...]
gevoelsmatig klopt er ergens iets niet aan het verhaal. Ik kan er geen vinger op leggen, maar toch...
Heb ik ook een beetje eerlijk gezegd, er lijkt echt iets te missen
donderdag 14 oktober 2010 om 11:48
quote:viennas schreef op 14 oktober 2010 @ 11:43:
Star ik ben het gedeeltelijk met je eens, maar niet dat TO egoïstisch is. Zij heeft het recht om voor zichzelf op te komen, als ze bijna het huis uitgezet wordt omdat haar vriend een behoorlijk idioot plan heeft.
Wel dat ze samen eruit moeten zien te komen over hoe ze dit gaan aanpakken. En er is heus wel een tussenweg tussen niets doen en je hele leven op de kop te zetten om iemand te helpen.
Maar ergens heb ik het idee dat dit niet het hele verhaal is, er is teveel en te snel.
Ik vind het drammige van TO behoorlijk egoïstisch.
"Als zij hier komt wonen dan ben ik weg"?????
Ik snap gewoon niet dat je op het moment dat je vriend zo'n probleem heeft (zichzelf geroepen voelt om een goede vriendin in nood niet op straat te laten staan) dat je dan deze woorden uitkiest.
Er zijn zoveel andere dingen die je kunt zeggen die veel minder egoïstisch overkomen. Die veel minder overkomen alsof het jou niet kan schelen dat deze vriendin in moeilijkheden zit.
"Goh, lieverd, ik vind het echt zo lief dat je ons huis open wilt stellen voor je vriendin met haar 4 kinderen, maar laten we er eens even praktisch naar kijken.... dat zou toch nooit werken?".
Ik noem maar even wat; maar voer een volwassen gesprek!!!!!!!!
TO komt onvolwassen op me over.
Haar vriend overigens ook.
En in die onvolwassenheid vind ik ze beiden egoïstisch overkomen.
Star ik ben het gedeeltelijk met je eens, maar niet dat TO egoïstisch is. Zij heeft het recht om voor zichzelf op te komen, als ze bijna het huis uitgezet wordt omdat haar vriend een behoorlijk idioot plan heeft.
Wel dat ze samen eruit moeten zien te komen over hoe ze dit gaan aanpakken. En er is heus wel een tussenweg tussen niets doen en je hele leven op de kop te zetten om iemand te helpen.
Maar ergens heb ik het idee dat dit niet het hele verhaal is, er is teveel en te snel.
Ik vind het drammige van TO behoorlijk egoïstisch.
"Als zij hier komt wonen dan ben ik weg"?????
Ik snap gewoon niet dat je op het moment dat je vriend zo'n probleem heeft (zichzelf geroepen voelt om een goede vriendin in nood niet op straat te laten staan) dat je dan deze woorden uitkiest.
Er zijn zoveel andere dingen die je kunt zeggen die veel minder egoïstisch overkomen. Die veel minder overkomen alsof het jou niet kan schelen dat deze vriendin in moeilijkheden zit.
"Goh, lieverd, ik vind het echt zo lief dat je ons huis open wilt stellen voor je vriendin met haar 4 kinderen, maar laten we er eens even praktisch naar kijken.... dat zou toch nooit werken?".
Ik noem maar even wat; maar voer een volwassen gesprek!!!!!!!!
TO komt onvolwassen op me over.
Haar vriend overigens ook.
En in die onvolwassenheid vind ik ze beiden egoïstisch overkomen.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:49
quote:dreamlogic schreef op 14 oktober 2010 @ 11:43:
Eefje, ik denk ook dat dit de beste oplossing is voor mij.
Nu voelt het nog uitzichtloos, maar ik woonde al vanaf mijn 18e op mezelf en heb best wel wat moeten knokken in het verleden. Dus nu kom ik er ook wel. Het doet me wel erg verdriet, ik ben een heel emotioneel en gevoelig persoon.
Zo'n relatiebreuk is natuurlijk helemaal niks. Het doet verschrikkelijk pijn. Maar ik zie verder geen oplossing. Ik wou hier in deze stad een nieuw leven beginnen, met mijn vriend. Me richten op mijn fotografie en schilderwerk, een part-time baan erbij zodat ik mezelf kon bedruipen, etc.
Nu kan ik alleen maar weer voor langere tijd bij mijn moeder wonen en vanuit daar een eigen huis en nieuwe baan zoeken in de provincie waar ik vandaan kom. Want hier blijven word niks. Ik wil het wel, maar als ik goed naar mezelf luister dan ga ik er aan onderdoor als ik zo moet gaan samenleven met 6 andere mensen.Hoe dan ook zul je de komende periode flink aan de slag moeten. Kiezen op elkaar en voor de zomer zit je er weer netjes bij. Ooit komt er een moment dat je om jezelf zult kunnen lachen bij de gedacht dat je zelfs maar overwogen hebt een vreemde vrouw, vier kinderen en een hond in huis te nemen.
Eefje, ik denk ook dat dit de beste oplossing is voor mij.
Nu voelt het nog uitzichtloos, maar ik woonde al vanaf mijn 18e op mezelf en heb best wel wat moeten knokken in het verleden. Dus nu kom ik er ook wel. Het doet me wel erg verdriet, ik ben een heel emotioneel en gevoelig persoon.
Zo'n relatiebreuk is natuurlijk helemaal niks. Het doet verschrikkelijk pijn. Maar ik zie verder geen oplossing. Ik wou hier in deze stad een nieuw leven beginnen, met mijn vriend. Me richten op mijn fotografie en schilderwerk, een part-time baan erbij zodat ik mezelf kon bedruipen, etc.
Nu kan ik alleen maar weer voor langere tijd bij mijn moeder wonen en vanuit daar een eigen huis en nieuwe baan zoeken in de provincie waar ik vandaan kom. Want hier blijven word niks. Ik wil het wel, maar als ik goed naar mezelf luister dan ga ik er aan onderdoor als ik zo moet gaan samenleven met 6 andere mensen.Hoe dan ook zul je de komende periode flink aan de slag moeten. Kiezen op elkaar en voor de zomer zit je er weer netjes bij. Ooit komt er een moment dat je om jezelf zult kunnen lachen bij de gedacht dat je zelfs maar overwogen hebt een vreemde vrouw, vier kinderen en een hond in huis te nemen.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:49
Ik vind het, hoe langer ik erover nadenk, schandalig dat je partner je durft te vragen je thuis te verlaten voor een ander. Hij maakt jou nu dakloos.
Ik zou hem vertellen dat hij zijn prioriteiten eens op rij moet krijgen en hem verder bedanken voor een deze relatie.
Ik vind dit echt, echt heel treurig, dat je je partner achterstelt op een goede vriendin. Dat kan niet. PUNT!
Ik zou hem vertellen dat hij zijn prioriteiten eens op rij moet krijgen en hem verder bedanken voor een deze relatie.
Ik vind dit echt, echt heel treurig, dat je je partner achterstelt op een goede vriendin. Dat kan niet. PUNT!
Nope
donderdag 14 oktober 2010 om 11:50
quote:Star10 schreef op 14 oktober 2010 @ 11:48:
[...]
Ik vind het drammige van TO behoorlijk egoïstisch.
"Als zij hier komt wonen dan ben ik weg"?????
Ik snap gewoon niet dat je op het moment dat je vriend zo'n probleem heeft (zichzelf geroepen voelt om een goede vriendin in nood niet op straat te laten staan) dat je dan deze woorden uitkiest.
Er zijn zoveel andere dingen die je kunt zeggen die veel minder egoïstisch overkomen. Die veel minder overkomen alsof het jou niet kan schelen dat deze vriendin in moeilijkheden zit.
"Goh, lieverd, ik vind het echt zo lief dat je ons huis open wilt stellen voor je vriendin met haar 4 kinderen, maar laten we er eens even praktisch naar kijken.... dat zou toch nooit werken?".
Ik noem maar even wat; maar voer een volwassen gesprek!!!!!!!!
TO komt onvolwassen op me over.
Haar vriend overigens ook.
En in die onvolwassenheid vind ik ze beiden egoïstisch overkomen.Dat is dus al diverse malen gebeurd. TO en partner hadden afspraken gemaakt die nu door de partner van TO eenzijdig gewijzigd worden.
[...]
Ik vind het drammige van TO behoorlijk egoïstisch.
"Als zij hier komt wonen dan ben ik weg"?????
Ik snap gewoon niet dat je op het moment dat je vriend zo'n probleem heeft (zichzelf geroepen voelt om een goede vriendin in nood niet op straat te laten staan) dat je dan deze woorden uitkiest.
Er zijn zoveel andere dingen die je kunt zeggen die veel minder egoïstisch overkomen. Die veel minder overkomen alsof het jou niet kan schelen dat deze vriendin in moeilijkheden zit.
"Goh, lieverd, ik vind het echt zo lief dat je ons huis open wilt stellen voor je vriendin met haar 4 kinderen, maar laten we er eens even praktisch naar kijken.... dat zou toch nooit werken?".
Ik noem maar even wat; maar voer een volwassen gesprek!!!!!!!!
TO komt onvolwassen op me over.
Haar vriend overigens ook.
En in die onvolwassenheid vind ik ze beiden egoïstisch overkomen.Dat is dus al diverse malen gebeurd. TO en partner hadden afspraken gemaakt die nu door de partner van TO eenzijdig gewijzigd worden.
donderdag 14 oktober 2010 om 11:51
ja maar star, het kan toch best zijn dat de gesprekken tussen TO en haar vriend wel zo begonnen zijn, maar als hij vastbesloten is om deze vrouw en haar kinderen in huis te nemen en TO is het daar echt niet mee eens, dan komt het op een gegeven moment hierop neer..
Ik weet niet hoe het gelopen is, maar ik kan me heel goed voorstellen dat de gesprekken heel anders gestart zijn, maar dat gaat TO hier niet allemaal neerzetten want dan wordt de OP 3 pagina's lang..
Dit is waar het op neer komt, tenminste zo interpreteer ik het...
Ik weet niet hoe het gelopen is, maar ik kan me heel goed voorstellen dat de gesprekken heel anders gestart zijn, maar dat gaat TO hier niet allemaal neerzetten want dan wordt de OP 3 pagina's lang..
Dit is waar het op neer komt, tenminste zo interpreteer ik het...
