Psyche
alle pijlers
Depressief van angst
donderdag 16 september 2010 om 12:57
Hallo lieve Viva-forummers,
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus ik val maar meteen met de deur in huis: Ik ben mezelf kwijt. Ik ben het vechten zat, en wil gewoon die knop omdraaien zodat ik weer helemaal normaal ben.
Van jongs af aan heb ik al last van hyperventilatie. Op mijn 9e voor het eerst bij een mensendieck gelopen. Op mijn 19e een angststoornis gekregen en cognitieve gedragstherapie gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. In die tussentijden ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging rustig in mijn eentje op reis en was gewoon lekker aan het genieten van mijn leven.
Nu ben ik 22 en ben ik zo diep gezonken dat ik geen uitgang meer zie. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik continue hyperventileer, ben bezeten van angst voor in feite alles en daardoor ook nog depressief geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga maandag naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer volgens normale banen te laten lopen.
Maar ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik ook niks opbouwen. Ik wil best wel een paar uurtjes werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten etc. Doordat ik zo ben geïsoleerd durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje fietsen. De psycholoog zit in de stad waar ik woon, dus daar moet ik elke 2 weken naar toe. Ik leef uit een koffer en pendel steeds heen en weer in volle angst, want reizen gaat ook absoluut niet vanzelf. Ik zoek een plek om echt tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Mijn ouders zijn me zat, en in mijn eigen huis zit ik de hele dag in spanning omdat ik domweg naar buiten moet om mezelf te kunnen onderhouden.
Het verhaal is nu wel even lang genoeg. Ik ben even m'n ei kwijt.
En ik zoek nu de gouden tip, lotgenoten of gewoon mensen die me heel even laten lachen.
Chocolate87
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus ik val maar meteen met de deur in huis: Ik ben mezelf kwijt. Ik ben het vechten zat, en wil gewoon die knop omdraaien zodat ik weer helemaal normaal ben.
Van jongs af aan heb ik al last van hyperventilatie. Op mijn 9e voor het eerst bij een mensendieck gelopen. Op mijn 19e een angststoornis gekregen en cognitieve gedragstherapie gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. In die tussentijden ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging rustig in mijn eentje op reis en was gewoon lekker aan het genieten van mijn leven.
Nu ben ik 22 en ben ik zo diep gezonken dat ik geen uitgang meer zie. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik continue hyperventileer, ben bezeten van angst voor in feite alles en daardoor ook nog depressief geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga maandag naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer volgens normale banen te laten lopen.
Maar ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik ook niks opbouwen. Ik wil best wel een paar uurtjes werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten etc. Doordat ik zo ben geïsoleerd durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje fietsen. De psycholoog zit in de stad waar ik woon, dus daar moet ik elke 2 weken naar toe. Ik leef uit een koffer en pendel steeds heen en weer in volle angst, want reizen gaat ook absoluut niet vanzelf. Ik zoek een plek om echt tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Mijn ouders zijn me zat, en in mijn eigen huis zit ik de hele dag in spanning omdat ik domweg naar buiten moet om mezelf te kunnen onderhouden.
Het verhaal is nu wel even lang genoeg. Ik ben even m'n ei kwijt.
En ik zoek nu de gouden tip, lotgenoten of gewoon mensen die me heel even laten lachen.
Chocolate87
donderdag 14 oktober 2010 om 12:10
Hallo allemaal!!
Ik heb weer een rotnacht gehad, zo balen.. De hele nacht maar 1 uurtje geslapen terwijl ik zo moe was..
Het gekke is zodra ik mn werk heb gebeld dat ik niet kwam sliep ik..
Maar baal wel dat ik niet aan het werk ben, thuis zitten is ook niet alles, heb morgen weer therapie dus zal het goed bespreken ( zit trouwens niet aan de AD)
Chocolat. Ik herken dat wel dat hypochonder denken ik had een periode dat ik echt overtuigd was dat ik darmkanker, hersentumor , Ms enz.. Had. Gelukkig is dat nu wel een beetje over.
Maar ik had dan ook echt klachten; maar dat is echt allemaal psychisch!!
Ik hoop trouwens dat je gelijk hebt en ik lekker mn vertrouwde werk weer kan doen!!!
Sterkte iedereen vandaag!
Ik heb weer een rotnacht gehad, zo balen.. De hele nacht maar 1 uurtje geslapen terwijl ik zo moe was..
Het gekke is zodra ik mn werk heb gebeld dat ik niet kwam sliep ik..
Maar baal wel dat ik niet aan het werk ben, thuis zitten is ook niet alles, heb morgen weer therapie dus zal het goed bespreken ( zit trouwens niet aan de AD)
Chocolat. Ik herken dat wel dat hypochonder denken ik had een periode dat ik echt overtuigd was dat ik darmkanker, hersentumor , Ms enz.. Had. Gelukkig is dat nu wel een beetje over.
Maar ik had dan ook echt klachten; maar dat is echt allemaal psychisch!!
Ik hoop trouwens dat je gelijk hebt en ik lekker mn vertrouwde werk weer kan doen!!!
Sterkte iedereen vandaag!
donderdag 14 oktober 2010 om 14:42
Hey Chocolate,
Nee het zijn geen grote enge naalden hoor.
Het zijn hele kleine punaisetjes zeg maar echt miniscuul.
Je valt niet.
Ik zit gewoon naast die man en hij stelt me wat vragen en dan doet hij die mini pleistertjes op je oor. aan dat pleistertje zit een heeeel piepklein puntje (das t "naaldje") dus je voelt het niet eens prikken. En dan is ie klaar. Die pleistertjes blijven eventjes een paar dagen op je oor. Kan niets mee gebeuren en je ziet er bijna ook niets van.
even een update
Ik heb ze nu vanaf dinsdagmiddag in en ik heb goed geslapen al twee nachten lang!
Alle rare dingen die ik voel in mn lichaam kan ik nu relativeren met "het ontwennen van de sigaretten"
Als ik duizelig ben of me moe voel of snoeperig dan weet ik gelijk dat het daardoor komt.
ik heb mezelf toegestaan om deze week alles te eten wat ik wil.
Vanaf maandag ga ik ook op me eten letten zodat ik niet aan ga komen.
Ik zit wel lekker in me vel moet ik zeggen! Kheb nu een week niet gerookt en voel me echt al beter!
Hopen dat jullie je ook snel beter voelen !
Nee het zijn geen grote enge naalden hoor.
Het zijn hele kleine punaisetjes zeg maar echt miniscuul.
Je valt niet.
Ik zit gewoon naast die man en hij stelt me wat vragen en dan doet hij die mini pleistertjes op je oor. aan dat pleistertje zit een heeeel piepklein puntje (das t "naaldje") dus je voelt het niet eens prikken. En dan is ie klaar. Die pleistertjes blijven eventjes een paar dagen op je oor. Kan niets mee gebeuren en je ziet er bijna ook niets van.
even een update
Ik heb ze nu vanaf dinsdagmiddag in en ik heb goed geslapen al twee nachten lang!
Alle rare dingen die ik voel in mn lichaam kan ik nu relativeren met "het ontwennen van de sigaretten"
Als ik duizelig ben of me moe voel of snoeperig dan weet ik gelijk dat het daardoor komt.
ik heb mezelf toegestaan om deze week alles te eten wat ik wil.
Vanaf maandag ga ik ook op me eten letten zodat ik niet aan ga komen.
Ik zit wel lekker in me vel moet ik zeggen! Kheb nu een week niet gerookt en voel me echt al beter!
Hopen dat jullie je ook snel beter voelen !
donderdag 14 oktober 2010 om 15:01
Miesemaus, bedankt voor je geruststelling 
Misschien is mindfulness ook wel iets voor mij, ik zal eens gaan googlen!
Elize, vervelend dat je een rotnacht hebt gehad! Ook zeer herkenbaar dat je wel kan slapen zodra je je ziek hebt gemeld. Is ook wel logisch; waarschijnlijk zie je op tegen het werken, en lig je daar wakker van. Zodra je dus weet dat je niet meer hoeft te werken heb je niets meer om tegen op te zien en kun je dus wel slapen. Wat vindt je baas ervan? Meld je je vaak ziek? En weten ze er op je werk vanaf?
Shivaatje, fijn dat je je al beter voelt en lekker in je vel zit! En knap dat je bent gestopt met roken! Heb je hierdoor geen last verder van spanningen?
Ik voel me nog steeds niet helemaal geweldig. Eigenlijk verveel ik me heel erg overdag. Ik heb dan wel wat klusjes, maar dit is niet dagvullend. In de tussentijd zit ik veel achter de computer, puur uit verveling. Het is allemaal een beetje uitzichtloos nu en dat deprimeert me. Ik zoek eigenlijk gewoon een tijdrovende hobby (naast muziek maken wat ik al doe, maar dat kan niet de hele dag).
Misschien is mindfulness ook wel iets voor mij, ik zal eens gaan googlen!Elize, vervelend dat je een rotnacht hebt gehad! Ook zeer herkenbaar dat je wel kan slapen zodra je je ziek hebt gemeld. Is ook wel logisch; waarschijnlijk zie je op tegen het werken, en lig je daar wakker van. Zodra je dus weet dat je niet meer hoeft te werken heb je niets meer om tegen op te zien en kun je dus wel slapen. Wat vindt je baas ervan? Meld je je vaak ziek? En weten ze er op je werk vanaf?
Shivaatje, fijn dat je je al beter voelt en lekker in je vel zit! En knap dat je bent gestopt met roken! Heb je hierdoor geen last verder van spanningen?
Ik voel me nog steeds niet helemaal geweldig. Eigenlijk verveel ik me heel erg overdag. Ik heb dan wel wat klusjes, maar dit is niet dagvullend. In de tussentijd zit ik veel achter de computer, puur uit verveling. Het is allemaal een beetje uitzichtloos nu en dat deprimeert me. Ik zoek eigenlijk gewoon een tijdrovende hobby (naast muziek maken wat ik al doe, maar dat kan niet de hele dag).
donderdag 14 oktober 2010 om 16:03
Hmm, ik ben eigenlijk een beetje bang voor paarden, sorry!
En tja, sporten, ik zou niets liever willen! Ik heb jaren atletiek gedaan en mis dat ook. Alleen het probleem: Hyperventilatie. Mijn ademhaling zit al hoog en zodra ik ga rennen wordt dit nog erger met als gevolg dat ik heel draaierig en benauwd word. Ik wil nu dus eerst mijn ademhaling weer wat onder controle hebben voordat ik echt ga sporten. Ik fiets wel elke dag trouwens. Niet zo ver, maar probeer wel elke keer een stukje verder te gaan.
Nu ben ik vooral heel moe. Echt energieloos gewoon! Ik weet niet of dit nou van de AD komt of niet. Het is alleen enorm vervelend want ik wil heel graag dingen doen, maar heb er gewoon geen energie voor...
En tja, sporten, ik zou niets liever willen! Ik heb jaren atletiek gedaan en mis dat ook. Alleen het probleem: Hyperventilatie. Mijn ademhaling zit al hoog en zodra ik ga rennen wordt dit nog erger met als gevolg dat ik heel draaierig en benauwd word. Ik wil nu dus eerst mijn ademhaling weer wat onder controle hebben voordat ik echt ga sporten. Ik fiets wel elke dag trouwens. Niet zo ver, maar probeer wel elke keer een stukje verder te gaan.
Nu ben ik vooral heel moe. Echt energieloos gewoon! Ik weet niet of dit nou van de AD komt of niet. Het is alleen enorm vervelend want ik wil heel graag dingen doen, maar heb er gewoon geen energie voor...
vrijdag 15 oktober 2010 om 14:27
Pff, weer een rotdag vandaag. Voel me helemaal niet lekker en daardoor ook helemaal niet ontspannen. Heb wat verhoging; 37.9 maar ik het het niet koud, erg vreemd. Verder ben ik het ene moment heel moe en het volgende moment gaat het wel weer. Heb net de psychosomatisch therapeut afgezegd, lijkt me niet verstandig nu.
Kun je ook verhoging hebben zonder koorts? Dat je lichaamstemperatuur gewoon erg hoog is bedoel ik.
Kun je ook verhoging hebben zonder koorts? Dat je lichaamstemperatuur gewoon erg hoog is bedoel ik.
vrijdag 15 oktober 2010 om 14:33
vrijdag 15 oktober 2010 om 14:39
Hmm, ik dacht dat normale temperatuur rond de 37 lag. Ik heb normaal een wat lage temperatuur rond de 36.8. Ik voel me verder ook niet vreselijk ziek. Wat energieloos enzo, maar niet echt koortsig. Maar ik word er vreselijk onrustig van. Loop maar te malen! Vanavond ga ik ook eten bij m'n broer, maar zie daar dus vreselijk tegen op! En doordat ik me dan niet zo lekker voel zie ik er nóg meer tegen op...
Pff, ja ik voel me ook zo moedeloos hoor! Hoelang ben jij nu al bezig met AD? En heb je nog last van bijwerkingen?
Pff, ja ik voel me ook zo moedeloos hoor! Hoelang ben jij nu al bezig met AD? En heb je nog last van bijwerkingen?
vrijdag 15 oktober 2010 om 15:40
ik zit nu sinds 1,5 week op een hele tablet, daarvoor 3 weken opgebouwd. Eigenlijk heb ik sinds ik op een hele zit pas echt last van bijwerkingen,daarvoor voeldeik rustiger, nu meer angst en moet me door de dag heen slepen. Welgoed dat je naar je broer gaat, merk aan mezelf dat ik nergens heen wil, alsof de angst dan erger word.
zaterdag 16 oktober 2010 om 22:07
Hallo allemaal!
Chocolate hoe gaat het? Volgens mij maak je vorderingen, of ervaar je het zelf niet zo? Hoe was het etentje bij je broer?
En de anderen? Heb je het idee dat de AD zijn werk doet?
Hier gaat het wel redelijk. Het is een beetje op en af.
Afgelopen donderdag had ik erge last. Ik was in winkels en had telkens het gevoel elk moment flauw te kunnen vallen.
Ik was 's morgens erg geschrokken, sloeg nergens op, van een knal vuurwerk, vlakbij mijn huis. Ik was gewoon thuis, maar schrok erg. Ik ben niet bang voor vuurwerk maar schrok gewoon van het onverwachtse geluid zo vroeg in de morgen. En dan schrik ik me dus een ongeluk en voel me daarna nog een hele tijd trillerig ofzo.
Dat was dus geen goed begin vd dag. Ik had die dag dus erg last.
Vandaag was een drukke dag maar (bijna) nergens last van gehad. Wel zaten we vanavond met 7 man te eten (incl mijn 3 kinderen) en vooral de kinderen waren erg druk. Dan heb ik dus het gevoel "gek" te worden. Het liefst wil ik dan woedend schreeuwen "koppen dicht nu allemaal!!!!!". Maar dat doet deze pedagogisch verantwoorde moeder natuurlijk niet . Maar wel de hele tijd zo'n gevoel; oh als ik maar niet flip opeens..
Het ebt dan wel weer weg gelukkig.
Dus al met al wel redelijk, ik snap alleen absoluut niet waarom ik de ene dag wel last heb en de andere dag niet. Het heeft dus niets met drukte oid te maken, gezien ik die donderdag geeen drukke dag had en vandaag wel.
Hebben jullie een verklaring?
CHocolate, ik herken het wel wat je schreef over dat je denkt dat het misschien iets lichamelijks is. Dat heb ik zelfs een hele tijd gehoopt! Ik ben vorig jaar op mijn schildklier getest omdat dit precies dezelfde klachten heeft. Mijn schildklier was perfect. Zelf had ik gedacht; hup pillejte voor mijn schildklier en verder met mijn leven. Mensen met echte schildklier problemen denken daar wrs absoluut anders over maar het leek me zo de makkelijkste weg
Hoe gaan jullie om met werk? Ik werk dus nu niet en dat geeft erg veel rust. Maar met een gezin met 3 kinderen en een redelijk luxe levensstijl kunnen we het niet heel lang uitzingen op 1 salaris. Nog ongveer een half jaar tot een jaar.
Ik vind het fijn dat ik nu de rust heb om beter te worden maar ergens knaagt er ook iets van; stel dat het nou niet overgaat, ik overleef het echt niet om te gaan werken.
Nu is het allemaal tot nog toe te behappen. Zo trek ik het allemaal wel. Volgende week herfstvakantie en we gaan een paar dagen weg naar denemarken. Ik zie er niet zo erg tegenop alleen de dag dat we naar een pretpark gaan, kan me al angstzweet bezorgen. Iemand vast tips
Hoop dat het allemaal goed gaat met jullie. Wat trouwens wel vooruit gegaan is bij mij is dat ik weer wat kan genieten. Een half jaar geleden had ik dat totaal niet. Nu kan ik echt weer genieten soms van de kleine dingen en daar ben ik echt dankbaar voor.
Nou heel verhaal, hoop wat van jullie te horen!
Liefs sal
Chocolate hoe gaat het? Volgens mij maak je vorderingen, of ervaar je het zelf niet zo? Hoe was het etentje bij je broer?
En de anderen? Heb je het idee dat de AD zijn werk doet?
Hier gaat het wel redelijk. Het is een beetje op en af.
Afgelopen donderdag had ik erge last. Ik was in winkels en had telkens het gevoel elk moment flauw te kunnen vallen.
Ik was 's morgens erg geschrokken, sloeg nergens op, van een knal vuurwerk, vlakbij mijn huis. Ik was gewoon thuis, maar schrok erg. Ik ben niet bang voor vuurwerk maar schrok gewoon van het onverwachtse geluid zo vroeg in de morgen. En dan schrik ik me dus een ongeluk en voel me daarna nog een hele tijd trillerig ofzo.
Dat was dus geen goed begin vd dag. Ik had die dag dus erg last.
Vandaag was een drukke dag maar (bijna) nergens last van gehad. Wel zaten we vanavond met 7 man te eten (incl mijn 3 kinderen) en vooral de kinderen waren erg druk. Dan heb ik dus het gevoel "gek" te worden. Het liefst wil ik dan woedend schreeuwen "koppen dicht nu allemaal!!!!!". Maar dat doet deze pedagogisch verantwoorde moeder natuurlijk niet . Maar wel de hele tijd zo'n gevoel; oh als ik maar niet flip opeens..
Het ebt dan wel weer weg gelukkig.
Dus al met al wel redelijk, ik snap alleen absoluut niet waarom ik de ene dag wel last heb en de andere dag niet. Het heeft dus niets met drukte oid te maken, gezien ik die donderdag geeen drukke dag had en vandaag wel.
Hebben jullie een verklaring?
CHocolate, ik herken het wel wat je schreef over dat je denkt dat het misschien iets lichamelijks is. Dat heb ik zelfs een hele tijd gehoopt! Ik ben vorig jaar op mijn schildklier getest omdat dit precies dezelfde klachten heeft. Mijn schildklier was perfect. Zelf had ik gedacht; hup pillejte voor mijn schildklier en verder met mijn leven. Mensen met echte schildklier problemen denken daar wrs absoluut anders over maar het leek me zo de makkelijkste weg
Hoe gaan jullie om met werk? Ik werk dus nu niet en dat geeft erg veel rust. Maar met een gezin met 3 kinderen en een redelijk luxe levensstijl kunnen we het niet heel lang uitzingen op 1 salaris. Nog ongveer een half jaar tot een jaar.
Ik vind het fijn dat ik nu de rust heb om beter te worden maar ergens knaagt er ook iets van; stel dat het nou niet overgaat, ik overleef het echt niet om te gaan werken.
Nu is het allemaal tot nog toe te behappen. Zo trek ik het allemaal wel. Volgende week herfstvakantie en we gaan een paar dagen weg naar denemarken. Ik zie er niet zo erg tegenop alleen de dag dat we naar een pretpark gaan, kan me al angstzweet bezorgen. Iemand vast tips
Hoop dat het allemaal goed gaat met jullie. Wat trouwens wel vooruit gegaan is bij mij is dat ik weer wat kan genieten. Een half jaar geleden had ik dat totaal niet. Nu kan ik echt weer genieten soms van de kleine dingen en daar ben ik echt dankbaar voor.
Nou heel verhaal, hoop wat van jullie te horen!
Liefs sal
zaterdag 16 oktober 2010 om 23:29
ik had dat ook, liet me testen op mn schildklier, dacht dat ik dan een pil ervoor zou krijgen en zo weer beter was maarja bleek dus niks mis mee te zijn. Baalde er wel van, zat het dus toch tussen mn oren.
Salle, vind het knap dat je een druk gezin kunt verdragen, dat zou ik nu niet trekken, ik ga liever werken, is voor mij de afleiding,maarja als je net werkloos bent geworden omdat het bedrijf dicht gaat dan heb je niet veel keus.
Chocolate, hoe gaat het? laat ff iets horen, ik denk aan je, zelfde situatie. Denk af en toe ik gooi die pillen weg maar kan zijn dat het morgen juist beter gaat , dat hoop ik maar geloof er niks van. Toch moeten we hier doorheen! Kijk maar naar violet, zij had ook heftige bijwerkingen en voelt zich nu heerlijk!
Salle, vind het knap dat je een druk gezin kunt verdragen, dat zou ik nu niet trekken, ik ga liever werken, is voor mij de afleiding,maarja als je net werkloos bent geworden omdat het bedrijf dicht gaat dan heb je niet veel keus.
Chocolate, hoe gaat het? laat ff iets horen, ik denk aan je, zelfde situatie. Denk af en toe ik gooi die pillen weg maar kan zijn dat het morgen juist beter gaat , dat hoop ik maar geloof er niks van. Toch moeten we hier doorheen! Kijk maar naar violet, zij had ook heftige bijwerkingen en voelt zich nu heerlijk!
zondag 17 oktober 2010 om 10:52
Goedemorgen meiden!
Het gaat weer iets beter. Afgelopen dagen ging het niet zo goed, erg draaierig en onrustig. Maar sinds gisteren voel ik me weer wat beter. Gisteren drukke dag gehad. Eerst met mijn ouders mee meubels uitzoeken voor het nieuwe huis. Vond ik erg spannend en in het begin had ik ook veel last, maar dat werd gelukkig minder. Heb zelfs weer een stukje door de stad gelopen. Al was het het begin van het centrum en was de auto dichtbij...Ik deed wel even een blik richting de drukkere plek, zo van: Wacht maar, binnenkort loop ik daar ook weer. Ben blij dat ik het gedaan heb.
Gisteravond kwamen mijn broer en zus + aanhang en tante hier eten. Drukke boel dus. En af en toe was het wat te druk voor me, maar het ging allemaal goed. Had veel afleiding en dat is echt fijn!
Vandaag ben ik alleen thuis, en ik merk echt dat ik dan ga denken. Ik verveel me ook snel, maar die schop onder mijn kont om echt iets te ondernemen kan ik mezelf ook moeilijk geven. Het scheelt dat het mooi weer is vandaag, dan voel ik me over het algemeen wat vrolijker. Ik hoop vanmiddag nog wat met een vriendin af te kunnen spreken, als ze thuis zijn natuurlijk...
Salle, ik schrik soms ook heel erg. Komt door de spanning he! Wel vervelend dat je daardoor een tijd onrustig bent geweest.
Ik studeer en werk momenteel niet. Ik zou graag willen, maar het lukt me gewoon niet. Maar ik ben wel van plan om langzaam aan weer wat dingen op te gaan pakken. Ben net begonnen met pianoles, en wil straks ook wat vrijwilligerswerk gaan doen. Maar eerst door de beginperiode van de AD heen...
Enneeh, tips voor een pretpark? Ik heb er een hekel aan dus ik kan je geen tips geven helaas! Sorry
Engeltje, we moeten er inderdaad doorheen, maar soms is het zo moeilijk he! Ben jij ook zo jaloers op al die mensen die gewoon alles kunnen doen en lekker genieten van alles? Ik kan daar echt stinkend jaloers op worden! Hoe gaat het vandaag met je? Verminderen de bijwerkingen al wat?
Ik ben volgens mij vorig jaar ook getest op schildklier trouwens. Had toen veel haaruitval en de dokter wilde mijn bloed testen. Kwam ook niets uit gelukkig!
Ik heb nu weer veel last van haaruitval, maar ook van ontstoken tandvlees. Al een hele tijd, en steeds op andere plekken in mijn mond. Ik poets, flos en stook me gek maar niets helpt. Zal dit ook door stress kunnen komen?
Het gaat weer iets beter. Afgelopen dagen ging het niet zo goed, erg draaierig en onrustig. Maar sinds gisteren voel ik me weer wat beter. Gisteren drukke dag gehad. Eerst met mijn ouders mee meubels uitzoeken voor het nieuwe huis. Vond ik erg spannend en in het begin had ik ook veel last, maar dat werd gelukkig minder. Heb zelfs weer een stukje door de stad gelopen. Al was het het begin van het centrum en was de auto dichtbij...Ik deed wel even een blik richting de drukkere plek, zo van: Wacht maar, binnenkort loop ik daar ook weer. Ben blij dat ik het gedaan heb.
Gisteravond kwamen mijn broer en zus + aanhang en tante hier eten. Drukke boel dus. En af en toe was het wat te druk voor me, maar het ging allemaal goed. Had veel afleiding en dat is echt fijn!
Vandaag ben ik alleen thuis, en ik merk echt dat ik dan ga denken. Ik verveel me ook snel, maar die schop onder mijn kont om echt iets te ondernemen kan ik mezelf ook moeilijk geven. Het scheelt dat het mooi weer is vandaag, dan voel ik me over het algemeen wat vrolijker. Ik hoop vanmiddag nog wat met een vriendin af te kunnen spreken, als ze thuis zijn natuurlijk...
Salle, ik schrik soms ook heel erg. Komt door de spanning he! Wel vervelend dat je daardoor een tijd onrustig bent geweest.
Ik studeer en werk momenteel niet. Ik zou graag willen, maar het lukt me gewoon niet. Maar ik ben wel van plan om langzaam aan weer wat dingen op te gaan pakken. Ben net begonnen met pianoles, en wil straks ook wat vrijwilligerswerk gaan doen. Maar eerst door de beginperiode van de AD heen...
Enneeh, tips voor een pretpark? Ik heb er een hekel aan dus ik kan je geen tips geven helaas! Sorry
Engeltje, we moeten er inderdaad doorheen, maar soms is het zo moeilijk he! Ben jij ook zo jaloers op al die mensen die gewoon alles kunnen doen en lekker genieten van alles? Ik kan daar echt stinkend jaloers op worden! Hoe gaat het vandaag met je? Verminderen de bijwerkingen al wat?
Ik ben volgens mij vorig jaar ook getest op schildklier trouwens. Had toen veel haaruitval en de dokter wilde mijn bloed testen. Kwam ook niets uit gelukkig!
Ik heb nu weer veel last van haaruitval, maar ook van ontstoken tandvlees. Al een hele tijd, en steeds op andere plekken in mijn mond. Ik poets, flos en stook me gek maar niets helpt. Zal dit ook door stress kunnen komen?
zondag 17 oktober 2010 om 12:40
quote:salle schreef op 16 oktober 2010 @ 22:07:
Hallo allemaal!
Chocolate hoe gaat het? Volgens mij maak je vorderingen, of ervaar je het zelf niet zo? Hoe was het etentje bij je broer?
En de anderen? Heb je het idee dat de AD zijn werk doet?
Hier gaat het wel redelijk. Het is een beetje op en af.
Afgelopen donderdag had ik erge last. Ik was in winkels en had telkens het gevoel elk moment flauw te kunnen vallen.
Ik was 's morgens erg geschrokken, sloeg nergens op, van een knal vuurwerk, vlakbij mijn huis. Ik was gewoon thuis, maar schrok erg. Ik ben niet bang voor vuurwerk maar schrok gewoon van het onverwachtse geluid zo vroeg in de morgen. En dan schrik ik me dus een ongeluk en voel me daarna nog een hele tijd trillerig ofzo.
Dat was dus geen goed begin vd dag. Ik had die dag dus erg last.
Vandaag was een drukke dag maar (bijna) nergens last van gehad. Wel zaten we vanavond met 7 man te eten (incl mijn 3 kinderen) en vooral de kinderen waren erg druk. Dan heb ik dus het gevoel "gek" te worden. Het liefst wil ik dan woedend schreeuwen "koppen dicht nu allemaal!!!!!". Maar dat doet deze pedagogisch verantwoorde moeder natuurlijk niet . Maar wel de hele tijd zo'n gevoel; oh als ik maar niet flip opeens..
Het ebt dan wel weer weg gelukkig.
Dus al met al wel redelijk, ik snap alleen absoluut niet waarom ik de ene dag wel last heb en de andere dag niet. Het heeft dus niets met drukte oid te maken, gezien ik die donderdag geeen drukke dag had en vandaag wel.
Hebben jullie een verklaring?
CHocolate, ik herken het wel wat je schreef over dat je denkt dat het misschien iets lichamelijks is. Dat heb ik zelfs een hele tijd gehoopt! Ik ben vorig jaar op mijn schildklier getest omdat dit precies dezelfde klachten heeft. Mijn schildklier was perfect. Zelf had ik gedacht; hup pillejte voor mijn schildklier en verder met mijn leven. Mensen met echte schildklier problemen denken daar wrs absoluut anders over maar het leek me zo de makkelijkste weg
Hoe gaan jullie om met werk? Ik werk dus nu niet en dat geeft erg veel rust. Maar met een gezin met 3 kinderen en een redelijk luxe levensstijl kunnen we het niet heel lang uitzingen op 1 salaris. Nog ongveer een half jaar tot een jaar.
Ik vind het fijn dat ik nu de rust heb om beter te worden maar ergens knaagt er ook iets van; stel dat het nou niet overgaat, ik overleef het echt niet om te gaan werken.
Nu is het allemaal tot nog toe te behappen. Zo trek ik het allemaal wel. Volgende week herfstvakantie en we gaan een paar dagen weg naar denemarken. Ik zie er niet zo erg tegenop alleen de dag dat we naar een pretpark gaan, kan me al angstzweet bezorgen. Iemand vast tips
Hoop dat het allemaal goed gaat met jullie. Wat trouwens wel vooruit gegaan is bij mij is dat ik weer wat kan genieten. Een half jaar geleden had ik dat totaal niet. Nu kan ik echt weer genieten soms van de kleine dingen en daar ben ik echt dankbaar voor.
Nou heel verhaal, hoop wat van jullie te horen!
Liefs sal
-------------------------------------------------------------------
Oh, wat herken ik veel in dit verhaal. Ik heb ook 3 kinderen en moet dus door. Heb ook schildklier laten prikken...Heb angst als ik weg moet en dan niet weg kan. Het is de angst om weer angst te krijgen...De ene dag gaat het goed, de andere weer slechter.
Toch doe ik die dingen wel, want anders zou ik niets meer doen. En ik wil er dóór, weer gewoon zijn! Maar dat kost tijd en soms vechten. En soms is alles zo druk om me heen. De geluiden van de kinderen en hun vrienden, de tv, noem het maar op.
Ik heb chocolate er ook al eens op gewezen. Er is een topic waar een vrouw een boek heeft vertaald en waar precies staat beschreven wat ik voel. Ik herken eigenlijk alles! Je moet er echt eens gaan lezen. Ik heb alle vertaalde stukjes uitgeprint en heb nu een boek van zo'n 60 pagina's, maar ik heb er zo veel aan!
Je kan het lezen op
paniekaanval.nl en dan bij "tips en trucs" en dan bij; benadering van angst bij een dokter.
Ik hoop dat je er gaat lezen. Sommige stukjes zijn misschien meer dan andere van toepassing maar het helpt mij nog elke dag.
Ik ben niet gek, ik wordt niet gek en het komt weer goed.
Hallo allemaal!
Chocolate hoe gaat het? Volgens mij maak je vorderingen, of ervaar je het zelf niet zo? Hoe was het etentje bij je broer?
En de anderen? Heb je het idee dat de AD zijn werk doet?
Hier gaat het wel redelijk. Het is een beetje op en af.
Afgelopen donderdag had ik erge last. Ik was in winkels en had telkens het gevoel elk moment flauw te kunnen vallen.
Ik was 's morgens erg geschrokken, sloeg nergens op, van een knal vuurwerk, vlakbij mijn huis. Ik was gewoon thuis, maar schrok erg. Ik ben niet bang voor vuurwerk maar schrok gewoon van het onverwachtse geluid zo vroeg in de morgen. En dan schrik ik me dus een ongeluk en voel me daarna nog een hele tijd trillerig ofzo.
Dat was dus geen goed begin vd dag. Ik had die dag dus erg last.
Vandaag was een drukke dag maar (bijna) nergens last van gehad. Wel zaten we vanavond met 7 man te eten (incl mijn 3 kinderen) en vooral de kinderen waren erg druk. Dan heb ik dus het gevoel "gek" te worden. Het liefst wil ik dan woedend schreeuwen "koppen dicht nu allemaal!!!!!". Maar dat doet deze pedagogisch verantwoorde moeder natuurlijk niet . Maar wel de hele tijd zo'n gevoel; oh als ik maar niet flip opeens..
Het ebt dan wel weer weg gelukkig.
Dus al met al wel redelijk, ik snap alleen absoluut niet waarom ik de ene dag wel last heb en de andere dag niet. Het heeft dus niets met drukte oid te maken, gezien ik die donderdag geeen drukke dag had en vandaag wel.
Hebben jullie een verklaring?
CHocolate, ik herken het wel wat je schreef over dat je denkt dat het misschien iets lichamelijks is. Dat heb ik zelfs een hele tijd gehoopt! Ik ben vorig jaar op mijn schildklier getest omdat dit precies dezelfde klachten heeft. Mijn schildklier was perfect. Zelf had ik gedacht; hup pillejte voor mijn schildklier en verder met mijn leven. Mensen met echte schildklier problemen denken daar wrs absoluut anders over maar het leek me zo de makkelijkste weg
Hoe gaan jullie om met werk? Ik werk dus nu niet en dat geeft erg veel rust. Maar met een gezin met 3 kinderen en een redelijk luxe levensstijl kunnen we het niet heel lang uitzingen op 1 salaris. Nog ongveer een half jaar tot een jaar.
Ik vind het fijn dat ik nu de rust heb om beter te worden maar ergens knaagt er ook iets van; stel dat het nou niet overgaat, ik overleef het echt niet om te gaan werken.
Nu is het allemaal tot nog toe te behappen. Zo trek ik het allemaal wel. Volgende week herfstvakantie en we gaan een paar dagen weg naar denemarken. Ik zie er niet zo erg tegenop alleen de dag dat we naar een pretpark gaan, kan me al angstzweet bezorgen. Iemand vast tips
Hoop dat het allemaal goed gaat met jullie. Wat trouwens wel vooruit gegaan is bij mij is dat ik weer wat kan genieten. Een half jaar geleden had ik dat totaal niet. Nu kan ik echt weer genieten soms van de kleine dingen en daar ben ik echt dankbaar voor.
Nou heel verhaal, hoop wat van jullie te horen!
Liefs sal
-------------------------------------------------------------------
Oh, wat herken ik veel in dit verhaal. Ik heb ook 3 kinderen en moet dus door. Heb ook schildklier laten prikken...Heb angst als ik weg moet en dan niet weg kan. Het is de angst om weer angst te krijgen...De ene dag gaat het goed, de andere weer slechter.
Toch doe ik die dingen wel, want anders zou ik niets meer doen. En ik wil er dóór, weer gewoon zijn! Maar dat kost tijd en soms vechten. En soms is alles zo druk om me heen. De geluiden van de kinderen en hun vrienden, de tv, noem het maar op.
Ik heb chocolate er ook al eens op gewezen. Er is een topic waar een vrouw een boek heeft vertaald en waar precies staat beschreven wat ik voel. Ik herken eigenlijk alles! Je moet er echt eens gaan lezen. Ik heb alle vertaalde stukjes uitgeprint en heb nu een boek van zo'n 60 pagina's, maar ik heb er zo veel aan!
Je kan het lezen op
paniekaanval.nl en dan bij "tips en trucs" en dan bij; benadering van angst bij een dokter.
Ik hoop dat je er gaat lezen. Sommige stukjes zijn misschien meer dan andere van toepassing maar het helpt mij nog elke dag.
Ik ben niet gek, ik wordt niet gek en het komt weer goed.
zondag 17 oktober 2010 om 13:52
madamemicmac, ik vind het altijd "fijn" om te lezen dat ik niet de enige ben. Weet even geen ander woord voor "fijn".
Hoe ga jij er in het dagelijks leven mee om? Thuis kan ik het wel handelen, maar als er bezoek komt, heb ik wel altijd last. Vooral als ik vooraf veel moet regelen.
Werk jij? En hoe ga jij ermee om als je ergens heen moet?
Ik moet morgen ergens heen met een v mijn kinderen. Het handigste is om met het ov te gaan. Er is daar bijna geen parkeermogelijkheid nml. Toch ga ik met de auto. Het is idd wat jij omschrijft; "als je niet weg kan". Ik moet daar bijna de hele dag zijn en als ik het idee heb dat ik met de auto ben, kan ik zo weg gaan. Ga ik nou met het ov en ik heb eventueel last, dan moet ik nog de hele terugreis met het openbaar vervoer. Ik kan ook een beetje bang worden dat er geen parkeerplek in de buurt is (wat een reeele kans is). Dan moet ik dus een eind lopen met kind en wat nou als ik duizelig wordt, niet goed word, onwel word etc , vul het maar in. Daar kan ik nu al letterlijk een naar gevoel van in mijn buik krijgen.
Dus, ik hoop op tips van jou! En wat ervaringsverhalen
K ga trouwens ook meteen op de site kijken, die jij aanbeveelde.
Hoe ga jij er in het dagelijks leven mee om? Thuis kan ik het wel handelen, maar als er bezoek komt, heb ik wel altijd last. Vooral als ik vooraf veel moet regelen.
Werk jij? En hoe ga jij ermee om als je ergens heen moet?
Ik moet morgen ergens heen met een v mijn kinderen. Het handigste is om met het ov te gaan. Er is daar bijna geen parkeermogelijkheid nml. Toch ga ik met de auto. Het is idd wat jij omschrijft; "als je niet weg kan". Ik moet daar bijna de hele dag zijn en als ik het idee heb dat ik met de auto ben, kan ik zo weg gaan. Ga ik nou met het ov en ik heb eventueel last, dan moet ik nog de hele terugreis met het openbaar vervoer. Ik kan ook een beetje bang worden dat er geen parkeerplek in de buurt is (wat een reeele kans is). Dan moet ik dus een eind lopen met kind en wat nou als ik duizelig wordt, niet goed word, onwel word etc , vul het maar in. Daar kan ik nu al letterlijk een naar gevoel van in mijn buik krijgen.
Dus, ik hoop op tips van jou! En wat ervaringsverhalen
K ga trouwens ook meteen op de site kijken, die jij aanbeveelde.
zondag 17 oktober 2010 om 14:08
Nee, ik werk niet, dus overdag geeft dat wel rust.
Dat wat jij nou schrijft heb ik ook wel; als nou dit, en als nou dat...vroeger had ik dat nooit.
Alles staat beschreven op die site, op dat boekverslag. Het zijn je gedachtes. Jij denkt dat je in een situatie komt die bedreigend is en daar reageert jouw lichaam op met stresshormoon etc. Maar er is geen stress en dat moet je lichaam gaan begrijpen. En dat doe je door eigenlijk geen aandacht aan je stress te geven. Dan denkt je lichaam;oh, dit is een gewone situatie.
Kijk, en nu nog in de praktijk.
Dat wat jij nou schrijft heb ik ook wel; als nou dit, en als nou dat...vroeger had ik dat nooit.
Alles staat beschreven op die site, op dat boekverslag. Het zijn je gedachtes. Jij denkt dat je in een situatie komt die bedreigend is en daar reageert jouw lichaam op met stresshormoon etc. Maar er is geen stress en dat moet je lichaam gaan begrijpen. En dat doe je door eigenlijk geen aandacht aan je stress te geven. Dan denkt je lichaam;oh, dit is een gewone situatie.
Kijk, en nu nog in de praktijk.
maandag 18 oktober 2010 om 12:11
Heb je al wat gelezen salle? Ik had gisterenavond een etentje met schoonfamilie. Ik zag er best een beetje tegenop maar het ging heel goed.X-D Ik ga dan wel aan het einde van de tafel zitten met man en kinderen om me...maar het was heel gezellig en ik dacht een paar keer; wat zit ik hier relaxed. En dat is weer een overwinning voor me. Weer een stapje dichterbij het genezingsproces, zo voelt het voor mij.
Hie ging het met jou gisteren?
Hie ging het met jou gisteren?
maandag 18 oktober 2010 om 12:52
Madamemicmac, wat fijn dat het goed ging! Inderdaad weer een stapje dichterbij
Ik ben vanmorgen naar de slager geweest! In het winkelcentrum, helemaal alleen. Vond het doodeng, moest ook nog even wachten voordat ik aan de beurt was, maar ik heb het gedaan! En heb ook nog een extra rondje door het centrum gelopen. Weliswaar bijna rennend, maar ok
Nu wel weer erg moe, heb gelukkig niet te veel verplichtingen vandaag en toch nog wel wat dingen die ik kan dus, dus geen verveling. Mijn vader vertrekt vanmiddag voor zakenreis. Hij is pas vrijdag terug. Ik ben benieuwd hoe deze week alleen met mijn moeder thuis gaat....
Ik ben vanmorgen naar de slager geweest! In het winkelcentrum, helemaal alleen. Vond het doodeng, moest ook nog even wachten voordat ik aan de beurt was, maar ik heb het gedaan! En heb ook nog een extra rondje door het centrum gelopen. Weliswaar bijna rennend, maar ok
Nu wel weer erg moe, heb gelukkig niet te veel verplichtingen vandaag en toch nog wel wat dingen die ik kan dus, dus geen verveling. Mijn vader vertrekt vanmiddag voor zakenreis. Hij is pas vrijdag terug. Ik ben benieuwd hoe deze week alleen met mijn moeder thuis gaat....
maandag 18 oktober 2010 om 12:55
Goedemiddag iedereen,
ben nu aan het werk, vorige week had ik me twee keer afgemeld ivm niet slapen.
vannacht iets van drie uur geslapen dus werken is vandaag ook wel pittig, de ochtend viel me reuze mee, nu stort ik erg in!!
nog drie uurtjes werken....
Heb de hele tijd dat afwezige gevoel, erg naar, geen PA gelukkig dat is al een hele tijd geleden..
wel fijn dat iedereen dat afwezige gevoel kent, voel ik me niet zo bijzonder...
jammer dat het zo lastig is om te doorbreken!!
iemand nog tips?
ben nu aan het werk, vorige week had ik me twee keer afgemeld ivm niet slapen.
vannacht iets van drie uur geslapen dus werken is vandaag ook wel pittig, de ochtend viel me reuze mee, nu stort ik erg in!!
nog drie uurtjes werken....
Heb de hele tijd dat afwezige gevoel, erg naar, geen PA gelukkig dat is al een hele tijd geleden..
wel fijn dat iedereen dat afwezige gevoel kent, voel ik me niet zo bijzonder...
jammer dat het zo lastig is om te doorbreken!!
iemand nog tips?
maandag 18 oktober 2010 om 13:00
Chocolate, het zal best gaan met je moeder alleen, soms tot 10 tellen doet wonderen.
Wat goed dat je naar het winkelcentrum ging! Gewoon doen, dan gaat het wennen. Ik heb laatst ergens een stukje gelezen van iemand die zichzelf therapie ging geven en elke dag een stapje verder ging. Zal eens kijken of ik het kan vinden, dan zal ik het hier neerzetten. Het gaf mij meteen moed. Ik ga er nu ook doorheen. Ben er wel achter dat bij mij de overgang mijn klachten nog verergerde. Dus ben nu weer aan de pil, maar goed, moet toch nog wel door angsten heen, maar heb er zin in om ze aan te pakken!
Wat goed dat je naar het winkelcentrum ging! Gewoon doen, dan gaat het wennen. Ik heb laatst ergens een stukje gelezen van iemand die zichzelf therapie ging geven en elke dag een stapje verder ging. Zal eens kijken of ik het kan vinden, dan zal ik het hier neerzetten. Het gaf mij meteen moed. Ik ga er nu ook doorheen. Ben er wel achter dat bij mij de overgang mijn klachten nog verergerde. Dus ben nu weer aan de pil, maar goed, moet toch nog wel door angsten heen, maar heb er zin in om ze aan te pakken!
maandag 18 oktober 2010 om 15:29
Elize, goed dat je nu toch bent gaan werken! Logisch dat je nu even instort, maar daar kom je wel over heen! Ik stort ook altijd even in na de lunch, dan is mijn lichaam gewoon druk bezig met eten verteren. En een tip om dat gevoel te doorbreken? Hmm, ik wóu dat ik die tip had, maar ik heb er zelf ook continue last van! Wel schijnt "aarden" goed te werken. Dan moet je je goed bewust worden van je voeten, dat ze allebei op de grond staan en dat ook echt voelen. Ik doe elke avond zo'n oefening, maar echt helpen heeft het nog niet gedaan, ik hou vol!
Madamemicmac, ik ben momenteel ook mijn eigen therapeut. Ik sta nog op de wachtlijst voor een psycholoog bij het GGZ. Volg alleen psychosomatische therapie nu, maar dat is vooral gericht op mijn lichaam. Ik moet ook mijn denken veranderen. Sinds 2 weken fiets ik elke avond, en ik probeer steeds een stukje verder te gaan. Tot nu toe gaat dit best goed. De ene keer beter dan de andere keer maar ik begin het wel leuk te vinden. Ook probeer ik 2x per week naar een winkel te gaan, en ben ik weer begonnen met pianoles. Maar ik kan het niet zonder de steun van mijn ouders nu hoor! Ik heb regelmatig even een duwtje in mijn rug nodig om iets echt te gaan doen.
Ik ben nu bezig met zoeken wat ik weer wil gaan oppakken. Ik verveel me namelijk veel overdag en wil graag weer iets gaan doen. Ik ben op zoek naar passend vrijwilligerswerk voor in eerste instantie 1 of 2 middagen per week. Ik wil het heel graag, maar die stap zetten is nog moeilijk! Want als ik daarvoor kies, dan staan er dingen vast en voel ik me verplicht om op die momenten me "goed" te voelen...
Madamemicmac, ik ben momenteel ook mijn eigen therapeut. Ik sta nog op de wachtlijst voor een psycholoog bij het GGZ. Volg alleen psychosomatische therapie nu, maar dat is vooral gericht op mijn lichaam. Ik moet ook mijn denken veranderen. Sinds 2 weken fiets ik elke avond, en ik probeer steeds een stukje verder te gaan. Tot nu toe gaat dit best goed. De ene keer beter dan de andere keer maar ik begin het wel leuk te vinden. Ook probeer ik 2x per week naar een winkel te gaan, en ben ik weer begonnen met pianoles. Maar ik kan het niet zonder de steun van mijn ouders nu hoor! Ik heb regelmatig even een duwtje in mijn rug nodig om iets echt te gaan doen.
Ik ben nu bezig met zoeken wat ik weer wil gaan oppakken. Ik verveel me namelijk veel overdag en wil graag weer iets gaan doen. Ik ben op zoek naar passend vrijwilligerswerk voor in eerste instantie 1 of 2 middagen per week. Ik wil het heel graag, maar die stap zetten is nog moeilijk! Want als ik daarvoor kies, dan staan er dingen vast en voel ik me verplicht om op die momenten me "goed" te voelen...
maandag 18 oktober 2010 om 15:32
Oh, Elize voor dat niet kunnen slapen:
Ik heb een relax-spray van Rituals, die spray ik voor het slapen gaan wat op mijn kussen, ruikt echt heerlijk! En probeer eens een ontspannings-oefening. Zorg eerst dat je ademhaling door je buik gaat, en ga dan elk lichaamsdeel na: is deze ontspannen? Zo niet, span hem even extra aan en laat dan los. Doe dat bij je voeten, onder- en boven benen, billen, buik, borst, armen nek en gezicht. Zo raak je helemaal ontspannen en ben je gefocust op je lichaam. Het is niet erg als je gedachtes even afdwalen, maar zodra je dat merkt probeer je je weer op je lichaam te focussen. En verder vooral niet denken: Oh, nu kan ik weer niet slapen en dus niet werken morgen! Focus je niet op het slapen maar op hoe lekker je bed ligt en hoe ontspannen je bent.
Ik heb een relax-spray van Rituals, die spray ik voor het slapen gaan wat op mijn kussen, ruikt echt heerlijk! En probeer eens een ontspannings-oefening. Zorg eerst dat je ademhaling door je buik gaat, en ga dan elk lichaamsdeel na: is deze ontspannen? Zo niet, span hem even extra aan en laat dan los. Doe dat bij je voeten, onder- en boven benen, billen, buik, borst, armen nek en gezicht. Zo raak je helemaal ontspannen en ben je gefocust op je lichaam. Het is niet erg als je gedachtes even afdwalen, maar zodra je dat merkt probeer je je weer op je lichaam te focussen. En verder vooral niet denken: Oh, nu kan ik weer niet slapen en dus niet werken morgen! Focus je niet op het slapen maar op hoe lekker je bed ligt en hoe ontspannen je bent.
maandag 18 oktober 2010 om 16:19
Oh shopaholic boeken zijn zoo leuk! Er is net een nieuwe uit, en al in mijn bezit. Minishopaholic, zoiets is de titel.
Jullie hebben het over zelftherapie. Zoiets doe ik ook (naast de psych die ik bezoek). Het valt mij op, dat nu, na 1,5 jaar, de puzzelstukjes op zijn plek beginnen te vallen. Ik kom steeds meer in situaties dat ik kan denken; "hier had ik deze geveolens eerst ook en toen ging het ook goed".
Vandaag ging ook goed. Ik ging met zoon een dagje ziekenhuis doen, onderzoeken. Ik zag er erg tegenop. Vooral het lange wachten (en niet weg kunnen/mogen) en het lopen door het hele ziekenhuis zag ik tegenop. Ik had wel last van lichamelijke klachten maar ik had er geen erge angst bij. Meer een constatering en de gedachte erbij; "vorige keer ging het ook goed" en dan verdween het weer.
Gister schreef madammicmac (geloof ik) een zin, die ik de hele tijd bij me draag; "paniekaanvallen proberen je wat te vertellen". Dat helpt om dat te denken, tenminste bij mij. In combinatie met de psych, ben ik er erg over aan het nadenken en zo komt misschien de hele puzzel op zijn plaats!
Chocolate, heb je nu het gevoel dat de ad aanslaat?
Liefs sal
Jullie hebben het over zelftherapie. Zoiets doe ik ook (naast de psych die ik bezoek). Het valt mij op, dat nu, na 1,5 jaar, de puzzelstukjes op zijn plek beginnen te vallen. Ik kom steeds meer in situaties dat ik kan denken; "hier had ik deze geveolens eerst ook en toen ging het ook goed".
Vandaag ging ook goed. Ik ging met zoon een dagje ziekenhuis doen, onderzoeken. Ik zag er erg tegenop. Vooral het lange wachten (en niet weg kunnen/mogen) en het lopen door het hele ziekenhuis zag ik tegenop. Ik had wel last van lichamelijke klachten maar ik had er geen erge angst bij. Meer een constatering en de gedachte erbij; "vorige keer ging het ook goed" en dan verdween het weer.
Gister schreef madammicmac (geloof ik) een zin, die ik de hele tijd bij me draag; "paniekaanvallen proberen je wat te vertellen". Dat helpt om dat te denken, tenminste bij mij. In combinatie met de psych, ben ik er erg over aan het nadenken en zo komt misschien de hele puzzel op zijn plaats!
Chocolate, heb je nu het gevoel dat de ad aanslaat?
Liefs sal
maandag 18 oktober 2010 om 16:32
Oeps, ik denk niet dat ik dat schreef. Ik weet zelf namelijk niet eens waarom ik ze heb...Ik denk een reactie op een drukke periode, en in de vakantie,in rust, kwam dus die angst eruit.
Maar ik heb ook gelezen dat er soms geen reden is, en dat de reden ook niet uitmaakt, als je maar door je angst doorgaat met leven. Laat je niet beperken.
Nou ja, als je ze dus hebt na een stressvolle periode wil je lichaam vast zeggen; doe het even rustig aan. Dat dan weer wel.
Ik lees nu mini-shopaholic en hij is minder dan de andere boeken. Die vond ik echt heel leuk. Maar goed, ik lees door.
Maar ik heb ook gelezen dat er soms geen reden is, en dat de reden ook niet uitmaakt, als je maar door je angst doorgaat met leven. Laat je niet beperken.
Nou ja, als je ze dus hebt na een stressvolle periode wil je lichaam vast zeggen; doe het even rustig aan. Dat dan weer wel.
Ik lees nu mini-shopaholic en hij is minder dan de andere boeken. Die vond ik echt heel leuk. Maar goed, ik lees door.
