Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
maandag 25 oktober 2010 om 09:09
Nog bedankt voor de reacties enzo. Lukte me even niet om te antwoorden; ik vond het lief, maar werd er ook verdrietig van.quote:Janna_ schreef op 22 oktober 2010 @ 09:41:
Heeft je vader wel eens 'fouten' gemaakt? Hoe gaat hij daarmee om?
Kun je op een 'normale manier' ruzie met hem maken en het ook weer goed maken, of loopt het uit de hand?
Iedereen maakt fouten, dus mijn vader ook. Maar ook met zijn eigen fouten kan hij niet goed omgaan.
Echt uitpraten lukt nooit, omdat hij die confrontatie altijd uit de weg gaat of de manipulatieve kant op gaat. Hij heeft bijv. wel eens uitspraken gedaan als: "als jij [vul iets in] dan doe ik mezelf iets aan."
Toch weet ik wel dat ie van me houdt. Maar het contact is dus nogal uh.. complex.
quote:Annemeike schreef op 22 oktober 2010 @ 13:20:
Green, wat mij betreft is het prima als je op dit topic schrijft wat je bezig houdt, hoor. Dit is een prima plek!
Wat naar dat jouw vader zich zo gedraagt. Kan me voorstellen dat die druk op je schouders door hem, wel heel groot wordt. De mens is toch niet onfeilbaar? Iedereen maakt vergissingen of fouten. Hij zal zelf toch ook niet perfect zijn? Het lijkt me moeilijk jezelf te ontwikkelen als je constant aan dat beeld van je vader moet voldoen. Heb je het weleens tegen hem gezegd? Hoe is jouw relatie met je vader? Is er openheid? Ik heb de indruk van niet, he? Ben je bang om hem kwijt te raken? Hij zegt dat hij het contact verbreekt als je niet voldoet aan zijn eisen??? Hoe balangrijk ben jij dan voor hem??
Sterkte!
Ik heb het wel eens gezegd, maar dat negeert hij. Er is inderdaad weinig openheid. Bang om hem kwijt te raken is wel een gevoelig punt. Daar ben ik inderdaad soms bang voor. Misschien accepteer ik wel (te) veel van hem en vind ik het zo belangrijk, juist omdat ik alleen een vader heb. Als ik hem niet meer heb, dan heb ik geen ouders meer. En dat idee is
quote:Lloreyi schreef op 22 oktober 2010 @ 16:35:
GE, wat vervelend! Herkenbaar ook, mijn moeder is oo heel teleurgesteld dat ik niet aan het plaatje voldoe. Alleen verbreekt ze geen contact. Deed ze dat maar..
Maar ja, wat doe je er verder aan he? Het is jouw leven, probeer je er niet te veel van aan te trekken.
Inderdaad wel een belangrijk punt!
En voor jou!
Heeft je vader wel eens 'fouten' gemaakt? Hoe gaat hij daarmee om?
Kun je op een 'normale manier' ruzie met hem maken en het ook weer goed maken, of loopt het uit de hand?
Iedereen maakt fouten, dus mijn vader ook. Maar ook met zijn eigen fouten kan hij niet goed omgaan.
Echt uitpraten lukt nooit, omdat hij die confrontatie altijd uit de weg gaat of de manipulatieve kant op gaat. Hij heeft bijv. wel eens uitspraken gedaan als: "als jij [vul iets in] dan doe ik mezelf iets aan."
Toch weet ik wel dat ie van me houdt. Maar het contact is dus nogal uh.. complex.
quote:Annemeike schreef op 22 oktober 2010 @ 13:20:
Green, wat mij betreft is het prima als je op dit topic schrijft wat je bezig houdt, hoor. Dit is een prima plek!
Wat naar dat jouw vader zich zo gedraagt. Kan me voorstellen dat die druk op je schouders door hem, wel heel groot wordt. De mens is toch niet onfeilbaar? Iedereen maakt vergissingen of fouten. Hij zal zelf toch ook niet perfect zijn? Het lijkt me moeilijk jezelf te ontwikkelen als je constant aan dat beeld van je vader moet voldoen. Heb je het weleens tegen hem gezegd? Hoe is jouw relatie met je vader? Is er openheid? Ik heb de indruk van niet, he? Ben je bang om hem kwijt te raken? Hij zegt dat hij het contact verbreekt als je niet voldoet aan zijn eisen??? Hoe balangrijk ben jij dan voor hem??
Sterkte!
Ik heb het wel eens gezegd, maar dat negeert hij. Er is inderdaad weinig openheid. Bang om hem kwijt te raken is wel een gevoelig punt. Daar ben ik inderdaad soms bang voor. Misschien accepteer ik wel (te) veel van hem en vind ik het zo belangrijk, juist omdat ik alleen een vader heb. Als ik hem niet meer heb, dan heb ik geen ouders meer. En dat idee is
quote:Lloreyi schreef op 22 oktober 2010 @ 16:35:
GE, wat vervelend! Herkenbaar ook, mijn moeder is oo heel teleurgesteld dat ik niet aan het plaatje voldoe. Alleen verbreekt ze geen contact. Deed ze dat maar..
Maar ja, wat doe je er verder aan he? Het is jouw leven, probeer je er niet te veel van aan te trekken.
Inderdaad wel een belangrijk punt!
En voor jou!
maandag 25 oktober 2010 om 09:30
quote:Janna_ schreef op 25 oktober 2010 @ 09:15:
Er is net een boekje uit, van Berthold Gunster, dat erover gaat dat je anderen niet kan veranderen, maar wel wat het bij jou oproept... Iets van ik ben leuk en jij bent stom (alleen dan anders) heet het.
Haha, grappig, ik kwam terecht bij de 'ja-maar'-filosofie.
Maar de titel is dus: Ik ben ok, jij bent een sukkel!
Er is net een boekje uit, van Berthold Gunster, dat erover gaat dat je anderen niet kan veranderen, maar wel wat het bij jou oproept... Iets van ik ben leuk en jij bent stom (alleen dan anders) heet het.
Haha, grappig, ik kwam terecht bij de 'ja-maar'-filosofie.
Maar de titel is dus: Ik ben ok, jij bent een sukkel!
maandag 25 oktober 2010 om 12:05
Hee Green, moeilijk hoor. Ik wist eigenlijk niet dat je geen moeder hebt. Maar ergens in mijn hoofd gaat wel een lichtje branden.......volgens mij heb ik het toch al eens gelezen. Kan me wel voorstellen dat je angst best groot is om je vader dan ook kwijt te raken. Ook al draagt zijn gedrag niet echt bij tot ondersteuning van jou (beetje kromme zin geloof ik). Volgens mij moet jij het allemaal zelf een beetje uitzoeken. Heb je wel steun aan de spv-er? Of ben je daar nog niet zo vaak geweest?
maandag 25 oktober 2010 om 12:07
maandag 25 oktober 2010 om 13:57
Moon,
Het minder forummen bevalt me ook goed. Heel goed zelfs. Ik mis júllie wel, maar niet al die tijd die ik kwijt ben. Ik kom zelfs toe aan meer/uitgebreider koken, lezen, vriendinnen, quality-time met man en dochter. Heerlijk. Kortom; het gaat goed hier aan deze kant. Zo. Lekker ego-verhaal.
Hoe is het met jullie? Annemeike??
Het zou regenen maar hier straalt het zonnetje Ik hoop bij jullie ook letterlijk en figuurlijk
Het minder forummen bevalt me ook goed. Heel goed zelfs. Ik mis júllie wel, maar niet al die tijd die ik kwijt ben. Ik kom zelfs toe aan meer/uitgebreider koken, lezen, vriendinnen, quality-time met man en dochter. Heerlijk. Kortom; het gaat goed hier aan deze kant. Zo. Lekker ego-verhaal.
Hoe is het met jullie? Annemeike??
Het zou regenen maar hier straalt het zonnetje Ik hoop bij jullie ook letterlijk en figuurlijk
maandag 25 oktober 2010 om 15:48
"Betweterige schoonzus, bemoeizuchtige baas of onhandelbaar kind? Stop ze te veranderen. Ze zijn wie ze zijn. En dat zal altijd zo blijven. Is dat erg? Nee. Denk het om. Ze zijn je goudmijn.
Na de bestseller Ja-maar wat als alles lukt?, Huh?! en Omdenken is Berthold Gunster terug met een boek over een onderwerp wat iedereen zal aanspreken: relaties. We hebben er elke dag mee te maken. Ze kunnen een bron zijn van stress en verdriet. Maar goede relaties zijn ook datgene wat ons vrolijk en gelukkig maakt.
In Ik ben okay. Jij bent een sukkel past Berthold Gunster de theorie van het omdenken toe op relaties, zowel in zakelijke als privésituaties. Het doel is om een voor beide partijen waardevolle relaties te creëren. Al kan het in sommige gevallen betekenen dat de relatie beter kan worden beëindigd."
dinsdag 26 oktober 2010 om 11:56
Hee Moontje!! Leuk om iets van je te lezen en goed dat het je best bevalt om niet te forummen. Net als Schuddebuik. Ik voel me juist bevrijd dat ik weer kan forummen. Ach ja, zo is iedereen anders, hè?
Ik heb nog niet thuis geslapen. Het ging gisteren op het laatst niet door. Ik was best wel boos, want het was me beloofd. Nu mag ik misschien vanavond wel in mijn eigen bed slapen. De arts houdt een slag om de arm. Ik zit nu wel even thuis en eigenlijk heb ik zin om de deur te barricaderen, zodat ze niet binnen kunnen komen en ik dus lekker lang hier kan blijven!!!!
Hoe gaat het met jullie? Hebben jullie nog plannen?
Ik val in herhaling, maar ik wil jullie toch even een
geven.
Ik heb nog niet thuis geslapen. Het ging gisteren op het laatst niet door. Ik was best wel boos, want het was me beloofd. Nu mag ik misschien vanavond wel in mijn eigen bed slapen. De arts houdt een slag om de arm. Ik zit nu wel even thuis en eigenlijk heb ik zin om de deur te barricaderen, zodat ze niet binnen kunnen komen en ik dus lekker lang hier kan blijven!!!!
Hoe gaat het met jullie? Hebben jullie nog plannen?
Ik val in herhaling, maar ik wil jullie toch even een
geven.
dinsdag 26 oktober 2010 om 12:57
