Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
vrijdag 22 oktober 2010 om 21:40
Annemeike, ik sluit me helemaal bij de anderen aan. Gewoon blijven schrijven hier! Die mindere periodes horen nu eenmaal bij jou, hoe vervelend ook.
En ik heb hetzelfde, juist omdat ik weet dat je omringt bent met hulpverleners, maak ik me nooit grote zorgen over je. Je bent in goede handen!
Heb je mijn mails trouwens ontvangen? Ik heb je er twee gestuurd, maar geen van beiden staat bij mij in de verzonden-lijst.
En ik heb hetzelfde, juist omdat ik weet dat je omringt bent met hulpverleners, maak ik me nooit grote zorgen over je. Je bent in goede handen!
Heb je mijn mails trouwens ontvangen? Ik heb je er twee gestuurd, maar geen van beiden staat bij mij in de verzonden-lijst.
vrijdag 22 oktober 2010 om 23:20
Even heel kort, want ik moet toch echt naar bed
Annemeike, wat ontzettend fijn dat je er weer bent! Blijf alsjeblieft gewoon schrijven, we weten allemaal wat er aan de hand is en begrijpen dat ook. Zonder jou is het toch anders! Je bent zo'n warm mens (van wat ik hier lees dan) en zorgt altijd voor een glimlach op mijn gezicht.
Voor iedereen die het nodig heeft nog een dikke en fijne dromen toegewenst!
Annemeike, wat ontzettend fijn dat je er weer bent! Blijf alsjeblieft gewoon schrijven, we weten allemaal wat er aan de hand is en begrijpen dat ook. Zonder jou is het toch anders! Je bent zo'n warm mens (van wat ik hier lees dan) en zorgt altijd voor een glimlach op mijn gezicht.
Voor iedereen die het nodig heeft nog een dikke en fijne dromen toegewenst!
zaterdag 23 oktober 2010 om 10:37
Ha lieve allemaal!!!
Dank jullie wel voor al jullie reacties! Zelfs Nootje kwam even langs! Ik ben zo ontzettend blij dat jullie je om mij geen zorgen maken! Er staat inderdaad altijd een team om mij heen dat mij opraapt als ik weer eens in de puree zit.
Frizz, met aankaarten bedoelde ik dit:
Bovenstaande wil ik graag even doortrekken naar de rest. Ik merk dat men zich op dit topic ontzettend zorgen om elkaar maakt de laatste tijd, als gevolg van het feit dat het met sommigen psychisch niet goed gaat. Ik vind dat we elkaar daarvoor moeten behoeden: meeleven en ondersteunen is natuurlijk prima, maar voor mij is er wel een grens. Die grens ligt bijvoorbeeld bij het benoemen hier van zelfdestructief gedrag. Als iemand van ons ervoor kiest om zichzelf zó slecht te behandelen dat dat verregaande gevolgen heeft of kan hebben voor haar gezondheid dan heb ik daar moeite mee.
Ik wil niet dat ik me thuis, in mijn eentje achter de pc, zorgen zit te maken om iemand die ver weg woont. En ik wil me ook geen zorgen maken om de impact die het heeft op de andere forummers.
In mijn ogen is er ook een verschil tussen: "Jongens ik heb even hulp nodig bij dit-en-dit" en het benoemen van psychisch ongezond gedrag en dat zo willen laten. Wat mij betreft blijft dit een gezellig topic, waarbij men lekker kletst, elkaar motiveert in mindere tijden, en waarbij ook heus een lach en een traan past. Maar ik vind dat iedereen zelf verantwoordelijkheid moet dragen voor haar postings, en zich moet afvragen of de anderen zich niet dodelijk zorgen gaan maken. Ik vind het zelf een beetje moeilijk precies uit te leggen waar volgens mij de grens ligt, maar ik hoop dat jullie mij snappen. Ik denk ook (maar ik kan kan het mis hebben hoor) dat meerderen de laatste tijd nadenken over 'ons' en ons topic.
Graag hoor ik ieders ideeën hierover. Natuurlijk bepaal ik niet hoe dit topic loopt en wie wat post, maar ik moest dit kwijt. En de laatste tijd gaat het soms te ver voor mij hier. Wat vinden jullie?
Dit was een uitgebreidere post, maar ik heb wat dingetjes weggelaten. Ik voelde me aangesproken, maar nu ik lees dat jullie je geen zorgen maken om mij en kan ik opgeluchter ademhalen.
Er waren heel veel reacties op jouw post, Frizz en er zijn veel dingen gezegd. Laten we dat maar niet allemaal meer oprakelen, want inmiddels is er genoeg over gezegd in een paar topics geleden. Misschien moet de scheiding tussen het tijd-topic en Taboe weer wat aangehaald worden.
Ik ben weer helemaal warm geworden door jullie sympathieke reacties. Wat zijn jullie toch schatjes!!!
Dank jullie wel voor al jullie reacties! Zelfs Nootje kwam even langs! Ik ben zo ontzettend blij dat jullie je om mij geen zorgen maken! Er staat inderdaad altijd een team om mij heen dat mij opraapt als ik weer eens in de puree zit.
Frizz, met aankaarten bedoelde ik dit:
Bovenstaande wil ik graag even doortrekken naar de rest. Ik merk dat men zich op dit topic ontzettend zorgen om elkaar maakt de laatste tijd, als gevolg van het feit dat het met sommigen psychisch niet goed gaat. Ik vind dat we elkaar daarvoor moeten behoeden: meeleven en ondersteunen is natuurlijk prima, maar voor mij is er wel een grens. Die grens ligt bijvoorbeeld bij het benoemen hier van zelfdestructief gedrag. Als iemand van ons ervoor kiest om zichzelf zó slecht te behandelen dat dat verregaande gevolgen heeft of kan hebben voor haar gezondheid dan heb ik daar moeite mee.
Ik wil niet dat ik me thuis, in mijn eentje achter de pc, zorgen zit te maken om iemand die ver weg woont. En ik wil me ook geen zorgen maken om de impact die het heeft op de andere forummers.
In mijn ogen is er ook een verschil tussen: "Jongens ik heb even hulp nodig bij dit-en-dit" en het benoemen van psychisch ongezond gedrag en dat zo willen laten. Wat mij betreft blijft dit een gezellig topic, waarbij men lekker kletst, elkaar motiveert in mindere tijden, en waarbij ook heus een lach en een traan past. Maar ik vind dat iedereen zelf verantwoordelijkheid moet dragen voor haar postings, en zich moet afvragen of de anderen zich niet dodelijk zorgen gaan maken. Ik vind het zelf een beetje moeilijk precies uit te leggen waar volgens mij de grens ligt, maar ik hoop dat jullie mij snappen. Ik denk ook (maar ik kan kan het mis hebben hoor) dat meerderen de laatste tijd nadenken over 'ons' en ons topic.
Graag hoor ik ieders ideeën hierover. Natuurlijk bepaal ik niet hoe dit topic loopt en wie wat post, maar ik moest dit kwijt. En de laatste tijd gaat het soms te ver voor mij hier. Wat vinden jullie?
Dit was een uitgebreidere post, maar ik heb wat dingetjes weggelaten. Ik voelde me aangesproken, maar nu ik lees dat jullie je geen zorgen maken om mij en kan ik opgeluchter ademhalen.
Er waren heel veel reacties op jouw post, Frizz en er zijn veel dingen gezegd. Laten we dat maar niet allemaal meer oprakelen, want inmiddels is er genoeg over gezegd in een paar topics geleden. Misschien moet de scheiding tussen het tijd-topic en Taboe weer wat aangehaald worden.
Ik ben weer helemaal warm geworden door jullie sympathieke reacties. Wat zijn jullie toch schatjes!!!
zaterdag 23 oktober 2010 om 10:55
Ooooooooooooooooh Annemeike, dát! Wat ben je ook een lekker ding dat je dat persoonlijk opvat.
Het was echter niet voor jou bedoeld (ik wist bovendien dat je het niet zou lezen). Natuurlijk is het wel zo dat jij soms geen hulp wil, maar dat hoort bij jouw ziektebeeld en precies daarom heb jij de hulp die je hebt, en woon je waar je woont. En daarom vertrouw ik op jouw irl omgeving en maak ik me niet snel zorgen om je.
Trouwens, de laatste keer dat het mis ging met je raakte me sowieso wat minder dan anders. Sommige periodes geef je aan dat je angstig bent, en dát vind ik vooral erg naar voor je. Maar nu leek dat eigenlijk anders.
Ik snap wel dat je je soms geneert voor wat je hebt gezegd of gedaan, maar ik denk echt niet dat dat hoeft, bij ons. Dat gedrag is niet wie jij bent, ookal hoort het wel bij je in sommige periodes. Wij kennen jou als een andere Annemeike en daar zijn we gek op. En je bent zo'n leukerd dat we geduld zát hebben om te wachten tot er weer een betere tijd voor je aanbreekt.
Het was echter niet voor jou bedoeld (ik wist bovendien dat je het niet zou lezen). Natuurlijk is het wel zo dat jij soms geen hulp wil, maar dat hoort bij jouw ziektebeeld en precies daarom heb jij de hulp die je hebt, en woon je waar je woont. En daarom vertrouw ik op jouw irl omgeving en maak ik me niet snel zorgen om je.
Trouwens, de laatste keer dat het mis ging met je raakte me sowieso wat minder dan anders. Sommige periodes geef je aan dat je angstig bent, en dát vind ik vooral erg naar voor je. Maar nu leek dat eigenlijk anders.
Ik snap wel dat je je soms geneert voor wat je hebt gezegd of gedaan, maar ik denk echt niet dat dat hoeft, bij ons. Dat gedrag is niet wie jij bent, ookal hoort het wel bij je in sommige periodes. Wij kennen jou als een andere Annemeike en daar zijn we gek op. En je bent zo'n leukerd dat we geduld zát hebben om te wachten tot er weer een betere tijd voor je aanbreekt.
