Psyche
alle pijlers
Wanneer wordt het nu eens mijn jaar ??
dinsdag 26 oktober 2010 om 16:47
Pffff, elk jaar (nu al 3 jaar op een rij) denk ik.... dit wordt mijn jaar maar telkens loopt het leven toch elke keer anders
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:53
Ik denk trouwens dat je nog volop in je burnout/depressie zit, want hoewel de handicap van je pup naar is, is het geen diepe ellende.
Ik ben een fanatiek dierenliefhebber, maar ik vind nu toch echt dat je de relativiteit een beetje uit het oog verloren bent én dat je in zelfmedelijden zwelgt.
Wellicht kan je psycholoog je verder helpen, want zo raak je vervreemd van je omgeving.
Ik ben een fanatiek dierenliefhebber, maar ik vind nu toch echt dat je de relativiteit een beetje uit het oog verloren bent én dat je in zelfmedelijden zwelgt.
Wellicht kan je psycholoog je verder helpen, want zo raak je vervreemd van je omgeving.
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:54
quote:bommi schreef op 26 oktober 2010 @ 18:21:
Nee Moosey, jij vindt dat erger. Maar wat voelt de ander? Misschien kunnen twee personen in twee verschillende situaties dezelfde pijn en hetzelfde verdriet ervaren.
Natuurlijk mag je zeggen dat je iets erger vindt, maar je kunt nooit zeggen dat iets erger is.
Daar ga je toch wat ver hoor. Een zieke pup is vervelend, naar voor het beestje ook, maar tijdelijk. Het komt weer goed. Je beide ouders verliezen is voor altijd, die komen niet meer terug. Ik snap niet hoe je kunt zeggen dat het eerste erger kan zijn dan het tweede.
Ik heb dit jaar een burnout gehad én mijn twee kittens zijn heel ziek geweest en nog niet volledig hersteld. En toch vind ik het een goed jaar.
Door mijn burnout heb ik heel veel geleerd over mezelf en over hoe ik in het leven sta. Ik ben juist heel blij dat mij dit nu overkomen is, in plaats van pas over 20 jaar. Dat betekent dat ik 20 jaar extra heb om te genieten van de inzichten die het me opgeleverd heeft.
En ik ben elke dag weer blij dat mijn kittens het gered hebben, dat ze nu de boevenstreken uit kúnnen halen die ze uit horen te halen.
Nee Moosey, jij vindt dat erger. Maar wat voelt de ander? Misschien kunnen twee personen in twee verschillende situaties dezelfde pijn en hetzelfde verdriet ervaren.
Natuurlijk mag je zeggen dat je iets erger vindt, maar je kunt nooit zeggen dat iets erger is.
Daar ga je toch wat ver hoor. Een zieke pup is vervelend, naar voor het beestje ook, maar tijdelijk. Het komt weer goed. Je beide ouders verliezen is voor altijd, die komen niet meer terug. Ik snap niet hoe je kunt zeggen dat het eerste erger kan zijn dan het tweede.
Ik heb dit jaar een burnout gehad én mijn twee kittens zijn heel ziek geweest en nog niet volledig hersteld. En toch vind ik het een goed jaar.
Door mijn burnout heb ik heel veel geleerd over mezelf en over hoe ik in het leven sta. Ik ben juist heel blij dat mij dit nu overkomen is, in plaats van pas over 20 jaar. Dat betekent dat ik 20 jaar extra heb om te genieten van de inzichten die het me opgeleverd heeft.
En ik ben elke dag weer blij dat mijn kittens het gered hebben, dat ze nu de boevenstreken uit kúnnen halen die ze uit horen te halen.
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:55
quote:bommi schreef op 26 oktober 2010 @ 18:21:
Nee Moosey, jij vindt dat erger. Maar wat voelt de ander? Misschien kunnen twee personen in twee verschillende situaties dezelfde pijn en hetzelfde verdriet ervaren.
Natuurlijk mag je zeggen dat je iets erger vindt, maar je kunt nooit zeggen dat iets erger is.O ja hoor, je kunt heel goed zeggen dat het een erger is dan het ander. Je been breken is ook erger dan je teen stoten.
Nee Moosey, jij vindt dat erger. Maar wat voelt de ander? Misschien kunnen twee personen in twee verschillende situaties dezelfde pijn en hetzelfde verdriet ervaren.
Natuurlijk mag je zeggen dat je iets erger vindt, maar je kunt nooit zeggen dat iets erger is.O ja hoor, je kunt heel goed zeggen dat het een erger is dan het ander. Je been breken is ook erger dan je teen stoten.
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:56
quote:bommi schreef op 26 oktober 2010 @ 18:06:
Ratteke, zielig is dan niet het juiste woord dat ik heb gebruikt. Maar 'erger' vind ik ook dat je niet kunt gebruiken, want hoe kun je meten wat 'erger' is? Dat valt niet te meten.Ja wel hoor, al reageert iedereen anders op tegenslag zijn er wel degelijk objectieve maatstaven voor ellende te vinden. Zo IS de dood van een dierbare bijv. erger dan de handicap van je puppy.
Ratteke, zielig is dan niet het juiste woord dat ik heb gebruikt. Maar 'erger' vind ik ook dat je niet kunt gebruiken, want hoe kun je meten wat 'erger' is? Dat valt niet te meten.Ja wel hoor, al reageert iedereen anders op tegenslag zijn er wel degelijk objectieve maatstaven voor ellende te vinden. Zo IS de dood van een dierbare bijv. erger dan de handicap van je puppy.
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:59
Krijg de indruk dat jij je nogal obsessief met je hond bezighoudt en dat gaat mensen vervelen/storen. Weet niet wat er voor honden verkrijgbaar is, maar paarden die rust moeten houden en die de stal afbreken krijgen daar 'n rustgevend middeltje voor. Verder zou ik me wat meer op die vrienden richten dan jezelf in je hond verliezen, wil je niet nog meer vriendschappen verspelen. En volgende keer toch maar 'n vuilnisbakkie ipv zo'n doorgefokt beest met allerlei erfelijke problemen. Vuilnisbakkies zijn vaak sterker en worden ouder.
dinsdag 26 oktober 2010 om 19:00
quote:Honingvogel schreef op 26 oktober 2010 @ 18:54:
[...]
Daar ga je toch wat ver hoor. Een zieke pup is vervelend, naar voor het beestje ook, maar tijdelijk. Het komt weer goed. Je beide ouders verliezen is voor altijd, die komen niet meer terug. Ik snap niet hoe je kunt zeggen dat het eerste erger kan zijn dan het tweede.
Ik heb dit jaar een burnout gehad én mijn twee kittens zijn heel ziek geweest en nog niet volledig hersteld. En toch vind ik het een goed jaar.
Door mijn burnout heb ik heel veel geleerd over mezelf en over hoe ik in het leven sta. Ik ben juist heel blij dat mij dit nu overkomen is, in plaats van pas over 20 jaar. Dat betekent dat ik 20 jaar extra heb om te genieten van de inzichten die het me opgeleverd heeft.
En ik ben elke dag weer blij dat mijn kittens het gered hebben, dat ze nu de boevenstreken uit kúnnen halen die ze uit horen te halen.Mooi gezegd Honingvogel! Je geeft precies weer wat ik bedoelde in mijn posts.
[...]
Daar ga je toch wat ver hoor. Een zieke pup is vervelend, naar voor het beestje ook, maar tijdelijk. Het komt weer goed. Je beide ouders verliezen is voor altijd, die komen niet meer terug. Ik snap niet hoe je kunt zeggen dat het eerste erger kan zijn dan het tweede.
Ik heb dit jaar een burnout gehad én mijn twee kittens zijn heel ziek geweest en nog niet volledig hersteld. En toch vind ik het een goed jaar.
Door mijn burnout heb ik heel veel geleerd over mezelf en over hoe ik in het leven sta. Ik ben juist heel blij dat mij dit nu overkomen is, in plaats van pas over 20 jaar. Dat betekent dat ik 20 jaar extra heb om te genieten van de inzichten die het me opgeleverd heeft.
En ik ben elke dag weer blij dat mijn kittens het gered hebben, dat ze nu de boevenstreken uit kúnnen halen die ze uit horen te halen.Mooi gezegd Honingvogel! Je geeft precies weer wat ik bedoelde in mijn posts.
dinsdag 26 oktober 2010 om 19:03
TO: het klinkt misschien een beetje vervelend, maar als de komst van een puppy die helaas niet helemaal gezond is en moet revalideren ervoor kan zorgen dat dit niet jouw jaar is, dan denk ik ook niet dat volgend jaar jouw jaar wordt. Het klinkt mij alsof je sommige dingen nogal zwaar opvat, misschien een restant van je burnout, maar misschien sowieso fijn om hier eens met een professional over te praten.
dinsdag 26 oktober 2010 om 19:04
quote:elninjoo schreef op 26 oktober 2010 @ 18:59:
Krijg de indruk dat jij je nogal obsessief met je hond bezighoudt en dat gaat mensen vervelen/storen. Weet niet wat er voor honden verkrijgbaar is, maar paarden die rust moeten houden en die de stal afbreken krijgen daar 'n rustgevend middeltje voor. ....
Een paardenmiddel EN ? Maar je hebt een goed punt. Voor de hond die wat rustiger moet worden kan de dierenarts wat voorschrijven.
Is de hond rustiger en kan TO zich weer wat meer op de wereld richten ipv op de hond.
Krijg de indruk dat jij je nogal obsessief met je hond bezighoudt en dat gaat mensen vervelen/storen. Weet niet wat er voor honden verkrijgbaar is, maar paarden die rust moeten houden en die de stal afbreken krijgen daar 'n rustgevend middeltje voor. ....
Een paardenmiddel EN ? Maar je hebt een goed punt. Voor de hond die wat rustiger moet worden kan de dierenarts wat voorschrijven.
Is de hond rustiger en kan TO zich weer wat meer op de wereld richten ipv op de hond.
dinsdag 26 oktober 2010 om 19:08
quote:Honingvogel schreef op 26 oktober 2010 @ 18:59:
Even off-topic (sorry TO)
@Iris Ik heb een paar vragen over de gezondheid van mijn kittens. Er is vast een topic waar de kattenliefhebbers zich verzameld hebben. Kan jij me vertellen welk topic ik moet hebben?Kom ff bij de Tetteraars binnen vallen. Wij hebben allemaal katten en weten samen heel veel.
Even off-topic (sorry TO)
@Iris Ik heb een paar vragen over de gezondheid van mijn kittens. Er is vast een topic waar de kattenliefhebbers zich verzameld hebben. Kan jij me vertellen welk topic ik moet hebben?Kom ff bij de Tetteraars binnen vallen. Wij hebben allemaal katten en weten samen heel veel.
dinsdag 26 oktober 2010 om 19:59
dinsdag 26 oktober 2010 om 20:04
De eerste post van noodles is erg goed ( en lief ) opgesteld en precies wat ik ook dacht. Want hoewel je over een burn-out heen kan komen wil het wel eens voorkomen dat je even een terugval moment hebt. En daardoor dingen ook moeilijker in een positief licht kan zien. Je krijgt dan inderdaad het gevoel dat heel de wereld tegen je is.
En terecht of niet dat beoordeelingsvermogen is even "kwijt". Dus hoewel er volgens andere posters veel ergere dingen op de wereld zijn kan je dat nu even niet relativeren. En het is inderdaad moeilijk om te beoordelen wat iemands "breek"punt is. Waneer is iets erg genoeg om er verdrietig over te wezen. Ik zou je dan ook willen aanraden om er met iemand van buiten over te praten. En ik wil je veel geluk wensen voor morgen en alle morgens die daarna komen(met hun voor-en tegenspoed)
En terecht of niet dat beoordeelingsvermogen is even "kwijt". Dus hoewel er volgens andere posters veel ergere dingen op de wereld zijn kan je dat nu even niet relativeren. En het is inderdaad moeilijk om te beoordelen wat iemands "breek"punt is. Waneer is iets erg genoeg om er verdrietig over te wezen. Ik zou je dan ook willen aanraden om er met iemand van buiten over te praten. En ik wil je veel geluk wensen voor morgen en alle morgens die daarna komen(met hun voor-en tegenspoed)
woensdag 27 oktober 2010 om 02:36
TO (heb de andere reacties nog niet gelezen, excuus), maar nare dingen gebeuren. De één krijgt meer op z'n bord dan de ander, maar je moet niet teveel energie verspillen aan dingen die je niet kan veranderen.
Ook haal ik uit je openingspost dat je erg op de negatieve dingen in je leven focust. Is er in de afgelopen 3 jaar niks positiefs gebeurd dan? Dat deze grote, negatieve zaken je jaar hebben bepaald wil ik wel geloven, maar verleg de focus eens naar iets positiefs. Wat ging wél goed?
In moeilijke tijden leer je echte vrienden kennen. Maar, word niet al te bitter van vrienden die niet zulke goede vrienden bleken te zijn (heb dit ook aantal keer meegemaakt en vind het ook nog steeds moeilijk om het te accepteren soms). Alleen omdat het oppervlakkige contacten bleken, maakt hen nog geen slechte mensen en maakt nog niet dat jullie het niet leuk hebben gehad samen.
Voor hoeveel mensen sta jij zelf klaar als het slecht met ze gaat?
In ieder geval succes gewenst voor 2011 en probeer niet het slachtoffer te zijn dat alles 'overkomt'(dan kun je namelijk ook nooit zelf iets aan je situatie veranderen), maar iemand die de obstakels in het leven vol overgave aangaat!!
(natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, maar we kunnen t op z'n minst proberen, nietwaar?)
Ook haal ik uit je openingspost dat je erg op de negatieve dingen in je leven focust. Is er in de afgelopen 3 jaar niks positiefs gebeurd dan? Dat deze grote, negatieve zaken je jaar hebben bepaald wil ik wel geloven, maar verleg de focus eens naar iets positiefs. Wat ging wél goed?
In moeilijke tijden leer je echte vrienden kennen. Maar, word niet al te bitter van vrienden die niet zulke goede vrienden bleken te zijn (heb dit ook aantal keer meegemaakt en vind het ook nog steeds moeilijk om het te accepteren soms). Alleen omdat het oppervlakkige contacten bleken, maakt hen nog geen slechte mensen en maakt nog niet dat jullie het niet leuk hebben gehad samen.
Voor hoeveel mensen sta jij zelf klaar als het slecht met ze gaat?
In ieder geval succes gewenst voor 2011 en probeer niet het slachtoffer te zijn dat alles 'overkomt'(dan kun je namelijk ook nooit zelf iets aan je situatie veranderen), maar iemand die de obstakels in het leven vol overgave aangaat!!
(natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, maar we kunnen t op z'n minst proberen, nietwaar?)
woensdag 27 oktober 2010 om 10:48
quote:Honingvogel schreef op 26 oktober 2010 @ 18:59:
Even off-topic (sorry TO)
@Iris Ik heb een paar vragen over de gezondheid van mijn kittens. Er is vast een topic waar de kattenliefhebbers zich verzameld hebben. Kan jij me vertellen welk topic ik moet hebben?
Ik hoop dat je een antwoord hebt gevonden bij de Tetteraars die inderdaad ook een hele hoop weten en anders kun je me vinden op het Bewust Kinderloos topic of een eigen topic openen.
Sterkte met je kleintjes.
Even off-topic (sorry TO)
@Iris Ik heb een paar vragen over de gezondheid van mijn kittens. Er is vast een topic waar de kattenliefhebbers zich verzameld hebben. Kan jij me vertellen welk topic ik moet hebben?
Ik hoop dat je een antwoord hebt gevonden bij de Tetteraars die inderdaad ook een hele hoop weten en anders kun je me vinden op het Bewust Kinderloos topic of een eigen topic openen.
Sterkte met je kleintjes.
woensdag 27 oktober 2010 om 16:47
Jammer dat het puppy-verhaal zo wordt gebaggetaliseerd wordt. Voor sommige mensen is een hondje een soort kindje. En ja als je droom uitkomt na 2 zware jaren en dan toch weer in duigen valt, kan me heel goed voorstellen dat jedaar verdrietig van bent en teleulgesteld raakt en je afvraagt komt het nog goed? Misschien is je enorme zorg om de puppy ook wel een beetje vluchtgedrag?
Ik denk dat als je een heel verhaal over kanker en burnout had geschreven en in 1 regeltje en nu is mijn puppy ook nog - dat je idd andere reacties had gekregen. Zie het leven positief in als je je zo (lang zo) rot voelt lijkt me een dooddoener. Net zoals iets als tegen een anorexiapatient zeggen dat ze gewoon haar bord is moet leegvreten of "doe is lachen" tegen iemand die depressief is.
kanker, burnout of depressie, maakt niet uit; meeste mensen worden het al snel zat als je te lang niet lekker in je vel zit.
Ik hoop dat je puppy snel beter wordt, dat je er fijn me kan gaan wandelen, lekker buiten zijn. Maar als je gevoel dieper zit en datgene wat er is gebeurd nog niet helemaal is verwerkt...dan is het wellicht wel handig om andere stappen te zetten.
En ja het kan altijd erger of zieliger. Dat neemt echt niet weg dat ook jij het recht hebt om je ellendig te voelen.
sterkte.
Ik denk dat als je een heel verhaal over kanker en burnout had geschreven en in 1 regeltje en nu is mijn puppy ook nog - dat je idd andere reacties had gekregen. Zie het leven positief in als je je zo (lang zo) rot voelt lijkt me een dooddoener. Net zoals iets als tegen een anorexiapatient zeggen dat ze gewoon haar bord is moet leegvreten of "doe is lachen" tegen iemand die depressief is.
kanker, burnout of depressie, maakt niet uit; meeste mensen worden het al snel zat als je te lang niet lekker in je vel zit.
Ik hoop dat je puppy snel beter wordt, dat je er fijn me kan gaan wandelen, lekker buiten zijn. Maar als je gevoel dieper zit en datgene wat er is gebeurd nog niet helemaal is verwerkt...dan is het wellicht wel handig om andere stappen te zetten.
En ja het kan altijd erger of zieliger. Dat neemt echt niet weg dat ook jij het recht hebt om je ellendig te voelen.
sterkte.
woensdag 27 oktober 2010 om 16:57
Zo, eindelijk even tijd om te reageren...
Bedankt allemaal voor de reacties maar het is misschien iets anders over gekomen dan dat ik bedoelde.
Ik had niet gedacht dat mijn opmerking "dit is niet mijn jaar" zo zwaar werd opgevat want mijn vriendin en ik zeggen dit vaak in de gein tegen elkaar
Misschien komt het omdat het in de psych hoek staat ?
Vind het fijn dat iedereen de tijd heeft genomen om te reageren maar snap alleen niet dat mensen vanuit 3 posten kunnen beoordelen hoeveel tijd ik aan mijn vrienden besteed (en dan ook nog dat ik alleen maar loop te klagen tegen hun?) en dat ik zo ongeveer rijp ben voor een psycholoog ?
Ik heb een hele leuke vriendenkring en daar besteed ik veel aandacht aan alleen de laatste maand iets minder ivm de operatie van mijn pup en zij begrijpen dat (bijna) allemaal!
Die paar mensen die het niet begrepen hebben en niets meer van zich laten horen of mij hebben laten vallen, prima, dan niet, zo nuchter ben ik ook wel hoor
Nogmaals, gister had ik een offday en zag even alles somber in,
en ja, mijn beesten betekenen veel voor mij en vind het jammer en DAT hield me bezig toen ik het schreef, vandaar dat dat zo uitgebreid beschreven staat.... NIET omdat mijn leven daardoor niet meer zinvol is ofzo !!
De volgende keer zal ik beter nadenken hoe eea over kan komen, want ook ik maak hele mooie en leuke dingen mee waardoor ik een fijn jaar heb hoor, en ben die burn out ook wel te boven...!
Bedankt allemaal voor de reacties maar het is misschien iets anders over gekomen dan dat ik bedoelde.
Ik had niet gedacht dat mijn opmerking "dit is niet mijn jaar" zo zwaar werd opgevat want mijn vriendin en ik zeggen dit vaak in de gein tegen elkaar
Misschien komt het omdat het in de psych hoek staat ?
Vind het fijn dat iedereen de tijd heeft genomen om te reageren maar snap alleen niet dat mensen vanuit 3 posten kunnen beoordelen hoeveel tijd ik aan mijn vrienden besteed (en dan ook nog dat ik alleen maar loop te klagen tegen hun?) en dat ik zo ongeveer rijp ben voor een psycholoog ?
Ik heb een hele leuke vriendenkring en daar besteed ik veel aandacht aan alleen de laatste maand iets minder ivm de operatie van mijn pup en zij begrijpen dat (bijna) allemaal!
Die paar mensen die het niet begrepen hebben en niets meer van zich laten horen of mij hebben laten vallen, prima, dan niet, zo nuchter ben ik ook wel hoor
Nogmaals, gister had ik een offday en zag even alles somber in,
en ja, mijn beesten betekenen veel voor mij en vind het jammer en DAT hield me bezig toen ik het schreef, vandaar dat dat zo uitgebreid beschreven staat.... NIET omdat mijn leven daardoor niet meer zinvol is ofzo !!
De volgende keer zal ik beter nadenken hoe eea over kan komen, want ook ik maak hele mooie en leuke dingen mee waardoor ik een fijn jaar heb hoor, en ben die burn out ook wel te boven...!
woensdag 27 oktober 2010 om 17:01
We waren bijna tegelijk PoisenIvy, haha
Jij verwoord precies hoe ik me gister voelde! Idd zijn mijn beesten een soort kinderen en zag ik het GISTER even niet meer zitten maar mensen maken er soms een iets ander verhaal voor (geeft niet, want nu ik mijn post teruglees klinkt het ook wel somber haha)
Maar ik denk wel dat je een punt hebt met de zin "Ik denk dat als je een heel verhaal over kanker en burnout had geschreven en in 1 regeltje en nu is mijn puppy ook nog - dat je idd andere reacties had gekregen"
Soms gaat het er niet om WAT er voor zorgt dat iemand verdrietig is, dat is nl bij iedereen heel anders !
De kanker vond ik heel erg, maar moet ik daar dan heel erg over gaan praten omdat ik dan misschien begrepen wordt?
Vind ik niet, vandaar dit topic !
Jij verwoord precies hoe ik me gister voelde! Idd zijn mijn beesten een soort kinderen en zag ik het GISTER even niet meer zitten maar mensen maken er soms een iets ander verhaal voor (geeft niet, want nu ik mijn post teruglees klinkt het ook wel somber haha)
Maar ik denk wel dat je een punt hebt met de zin "Ik denk dat als je een heel verhaal over kanker en burnout had geschreven en in 1 regeltje en nu is mijn puppy ook nog - dat je idd andere reacties had gekregen"
Soms gaat het er niet om WAT er voor zorgt dat iemand verdrietig is, dat is nl bij iedereen heel anders !
De kanker vond ik heel erg, maar moet ik daar dan heel erg over gaan praten omdat ik dan misschien begrepen wordt?
Vind ik niet, vandaar dit topic !
woensdag 27 oktober 2010 om 17:30
de op is idd wel erg somber, maar gelukkig dat het een off-day was ipv off (3?) year... Dat hebben we allemaal weleens, een dag dat je even niet meer ziet zitten of dat aaaallles mis lijkt te gaan. En ja als ik zo'n dag heb, waarop alles lijkt mis te gaan dan kan uiteindelijk het feit dat die sushi waar ik zo'n trek in had uitverkocht is of de ontdekking dat grey''s anatomy toch echt een uur geleden is begonnen genoeg zijn om in huilen uit te barsten....alle hongerende kindertjes in Afrika ten spijt!.
woensdag 27 oktober 2010 om 18:41
@Droppie77 en PoisenIvy, ik voel me door jullie laatste posts aangesproken.
Op mij komt het nu ongeveer zo over: je houdt een heel huilverhaal over alles wat er fout gaat in je leven, dáár reageren een hoop mensen op, en vervolgens zeg je, neeeee, maar ik had gewoon een off-day, dus al die goedbedoelde reacties heb ik weinig aan... Ja, koop dan gewoon een reep chocola en laat ons verder met rust.
Op mij komt het nu ongeveer zo over: je houdt een heel huilverhaal over alles wat er fout gaat in je leven, dáár reageren een hoop mensen op, en vervolgens zeg je, neeeee, maar ik had gewoon een off-day, dus al die goedbedoelde reacties heb ik weinig aan... Ja, koop dan gewoon een reep chocola en laat ons verder met rust.
woensdag 27 oktober 2010 om 18:47
quote:PoisenIvy schreef op 27 oktober 2010 @ 16:47:
Zie het leven positief in als je je zo (lang zo) rot voelt lijkt me een dooddoener. Net zoals iets als tegen een anorexiapatient zeggen dat ze gewoon haar bord is moet leegvreten of "doe is lachen" tegen iemand die depressief is.
Dit is dus ook niet meer relevant en mijn 'zie het leven positief' was dus wel degelijk op z'n plaats hier.
Trouwens, als je (echt) depsressief bent is het wel degelijk fijn om op positieve dingen in je leven gewezen te worden. Spreek uit ervaring
Zie het leven positief in als je je zo (lang zo) rot voelt lijkt me een dooddoener. Net zoals iets als tegen een anorexiapatient zeggen dat ze gewoon haar bord is moet leegvreten of "doe is lachen" tegen iemand die depressief is.
Dit is dus ook niet meer relevant en mijn 'zie het leven positief' was dus wel degelijk op z'n plaats hier.
Trouwens, als je (echt) depsressief bent is het wel degelijk fijn om op positieve dingen in je leven gewezen te worden. Spreek uit ervaring
woensdag 27 oktober 2010 om 18:51
quote:aninha schreef op 27 oktober 2010 @ 18:41:
@Droppie77 en PoisenIvy, ik voel me door jullie laatste posts aangesproken.
Op mij komt het nu ongeveer zo over: je houdt een heel huilverhaal over alles wat er fout gaat in je leven, dáár reageren een hoop mensen op, en vervolgens zeg je, neeeee, maar ik had gewoon een off-day, dus al die goedbedoelde reacties heb ik weinig aan... Ja, koop dan gewoon een reep chocola en laat ons verder met rust.
Tjonge jonge, wat is nu precies het probleem ?
Dat ik een post in een off day gepost heb of dat ik nog niet naar een psycholoog hoef ?
Ik heb iedereen bedankt voor de tijd die ze aan reacties hebben besteed en daarna verteld dat ik niet zo somber ben als sommige hier suggereren (MET uitleg), maar das ook niet goed?
Wil je hierbij zeggen dat je alleen mag posten als je in de shit zit en heel veel ellende hebt die al heeeeeel lang duurt (want he, misschien is het morgen wel over en posten de anderen voor niets?)
@Droppie77 en PoisenIvy, ik voel me door jullie laatste posts aangesproken.
Op mij komt het nu ongeveer zo over: je houdt een heel huilverhaal over alles wat er fout gaat in je leven, dáár reageren een hoop mensen op, en vervolgens zeg je, neeeee, maar ik had gewoon een off-day, dus al die goedbedoelde reacties heb ik weinig aan... Ja, koop dan gewoon een reep chocola en laat ons verder met rust.
Tjonge jonge, wat is nu precies het probleem ?
Dat ik een post in een off day gepost heb of dat ik nog niet naar een psycholoog hoef ?
Ik heb iedereen bedankt voor de tijd die ze aan reacties hebben besteed en daarna verteld dat ik niet zo somber ben als sommige hier suggereren (MET uitleg), maar das ook niet goed?
Wil je hierbij zeggen dat je alleen mag posten als je in de shit zit en heel veel ellende hebt die al heeeeeel lang duurt (want he, misschien is het morgen wel over en posten de anderen voor niets?)
woensdag 27 oktober 2010 om 18:56
quote:aninha schreef op 27 oktober 2010 @ 18:41:
@Droppie77 en PoisenIvy, ik voel me door jullie laatste posts aangesproken.
Op mij komt het nu ongeveer zo over: je houdt een heel huilverhaal over alles wat er fout gaat in je leven, dáár reageren een hoop mensen op, en vervolgens zeg je, neeeee, maar ik had gewoon een off-day, dus al die goedbedoelde reacties heb ik weinig aan... Ja, koop dan gewoon een reep chocola en laat ons verder met rust.
Nou nou, een beetje minder kan ook wel.
Kijk even onder het loepje en zie dat TO net begonnen is met posten.
En nog niet helemaal weet hoe raak en soms hard sommige posters hier kunnen zijn.
Daarbij zegt ze al dat ze de volgende keer dus eerst nadenkt voor ze wat post.
Ik vind jouw reactie onnodig hard.
Ik ben ooit begonnen (lang lang geleden) met een OP over liefdesverdriet
En de titel:
Ik ga bijna dood van liefdesverdriet
Ik ben heel blij dat ik toen niet zo ben neergesabeld over mijn ietwat overtrokken topic titel.
En dat ik ook na een paar dagen kon toegeven dat ik misschien mijn eerste postings TE veel uit emotie geplaatst had!
@Droppie77 en PoisenIvy, ik voel me door jullie laatste posts aangesproken.
Op mij komt het nu ongeveer zo over: je houdt een heel huilverhaal over alles wat er fout gaat in je leven, dáár reageren een hoop mensen op, en vervolgens zeg je, neeeee, maar ik had gewoon een off-day, dus al die goedbedoelde reacties heb ik weinig aan... Ja, koop dan gewoon een reep chocola en laat ons verder met rust.
Nou nou, een beetje minder kan ook wel.
Kijk even onder het loepje en zie dat TO net begonnen is met posten.
En nog niet helemaal weet hoe raak en soms hard sommige posters hier kunnen zijn.
Daarbij zegt ze al dat ze de volgende keer dus eerst nadenkt voor ze wat post.
Ik vind jouw reactie onnodig hard.
Ik ben ooit begonnen (lang lang geleden) met een OP over liefdesverdriet
En de titel:
Ik ga bijna dood van liefdesverdriet
Ik ben heel blij dat ik toen niet zo ben neergesabeld over mijn ietwat overtrokken topic titel.
En dat ik ook na een paar dagen kon toegeven dat ik misschien mijn eerste postings TE veel uit emotie geplaatst had!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
