Psyche
alle pijlers
Kinderen van gescheiden ouders
dinsdag 19 oktober 2010 om 20:44
Ik loop al een tijdje rond met het idee om een topic als dit te openen.
Mijn ouders zijn vijf jaar geleden gescheiden. Ik was twintig. En ik zie heel erg goed in dat dat voor alle partijen het beste was, maar tóch zijn er momenten dat ik het moeilijk heb. Daar praat ik eigenlijk nooit ver, maar toch is het zo.
Het moment dat mijn ouders gingen scheiden was ook het moment dat ik samen ging wonen. Hele goeie keuze, om op dat moment het huis uit te gaan, want ik hoefde niet meer middenin die situatie te zitten. Maar ik heb er ook heel weinig over gepraat, en ik merk dat ik het met sommige dingen gewoon echt nog heel moeilijk heb, met momenten.
Bijvoorbeeld met feestdagen. Of als ik me bepaalde dingen herinner. Vroeger vierden we altijd met zijn allen Sinterklaas, bijvoorbeeld, en dat was altijd zó echt een gezinsavond. En zo aten we vroeger altijd uitgebreid met zijn allen op zondagavond. Met muziek op de achtergrond, en dan zaten we soms uuuuren te praten. Als ik aan dat soort dingen denk, wordt 't me vaak gewoon te veel. De gedachte dat al die dingen gewoon nooit meer terugkomen. Dat het gewoon nooit meer wordt zoals het "moest" zijn. Dat doet me gewoon nog steeds pijn. En ik merk soms dat zelfs de herinneringen al pijn doen, terwijl dat toch juist de mooie momenten uit mijn jeugd geweest zijn.
En 95% van de tijd kan er er heel goed mee om gaan hoor, en snap ik dat het allemaal het beste is. Maar soms doet het gewoon nog zoveel pijn he. Het idee dus vooral, dat datgene wat je gehad hebt nooit meer terug komt.
Wat wil ik met dit topic? Niet zielig zijn, of zielig gevonden worden, want zoals ik zijn er nog heel, heel veel meer. Ouders die uit elkaar gaan zijn absoluut geen bijzondere situatie meer.
Maar ik denk wél dat er meer mensen zoals ik moeten zijn. Mensen van wie hun ouders gescheiden zijn, en die het met sommige dingen gewoon echt nog moeilijk hebben. Misschien ook mensen, waar de ouders, net als bij mij, pas op latere leeftijd gescheiden zijn. Waardoor je de scheiding dus heel bewust meegemaakt hebt, en je dus ook heel bewust bent van het vóór en na.
En misschien kunnen we hier een plek creeren om onze gedachten en gevoelens te delen. Wie weet helpt het.
Ik zou het in elk geval heel fijn vinden om jullie ervaringen te lezen en om te lezen dat ik niet de enige ben
Wie weet wat we hier voor elkaar kunnen betekenen.
Mijn ouders zijn vijf jaar geleden gescheiden. Ik was twintig. En ik zie heel erg goed in dat dat voor alle partijen het beste was, maar tóch zijn er momenten dat ik het moeilijk heb. Daar praat ik eigenlijk nooit ver, maar toch is het zo.
Het moment dat mijn ouders gingen scheiden was ook het moment dat ik samen ging wonen. Hele goeie keuze, om op dat moment het huis uit te gaan, want ik hoefde niet meer middenin die situatie te zitten. Maar ik heb er ook heel weinig over gepraat, en ik merk dat ik het met sommige dingen gewoon echt nog heel moeilijk heb, met momenten.
Bijvoorbeeld met feestdagen. Of als ik me bepaalde dingen herinner. Vroeger vierden we altijd met zijn allen Sinterklaas, bijvoorbeeld, en dat was altijd zó echt een gezinsavond. En zo aten we vroeger altijd uitgebreid met zijn allen op zondagavond. Met muziek op de achtergrond, en dan zaten we soms uuuuren te praten. Als ik aan dat soort dingen denk, wordt 't me vaak gewoon te veel. De gedachte dat al die dingen gewoon nooit meer terugkomen. Dat het gewoon nooit meer wordt zoals het "moest" zijn. Dat doet me gewoon nog steeds pijn. En ik merk soms dat zelfs de herinneringen al pijn doen, terwijl dat toch juist de mooie momenten uit mijn jeugd geweest zijn.
En 95% van de tijd kan er er heel goed mee om gaan hoor, en snap ik dat het allemaal het beste is. Maar soms doet het gewoon nog zoveel pijn he. Het idee dus vooral, dat datgene wat je gehad hebt nooit meer terug komt.
Wat wil ik met dit topic? Niet zielig zijn, of zielig gevonden worden, want zoals ik zijn er nog heel, heel veel meer. Ouders die uit elkaar gaan zijn absoluut geen bijzondere situatie meer.
Maar ik denk wél dat er meer mensen zoals ik moeten zijn. Mensen van wie hun ouders gescheiden zijn, en die het met sommige dingen gewoon echt nog moeilijk hebben. Misschien ook mensen, waar de ouders, net als bij mij, pas op latere leeftijd gescheiden zijn. Waardoor je de scheiding dus heel bewust meegemaakt hebt, en je dus ook heel bewust bent van het vóór en na.
En misschien kunnen we hier een plek creeren om onze gedachten en gevoelens te delen. Wie weet helpt het.
Ik zou het in elk geval heel fijn vinden om jullie ervaringen te lezen en om te lezen dat ik niet de enige ben
Wie weet wat we hier voor elkaar kunnen betekenen.
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 26 oktober 2010 om 23:36
vandaag bij mijn vader en zijn gezin wezen eten.
Klinkt lullig, ik weet het, maar zo voel ik het wel, zijn vader en zijn gezin, want ons gezin bestaat al even niet meer.
Opzich was het hartstikke gezellig hoor, daar niet van,
Mijn zusjes en broertje zijn schatjes, het is mooi om ze groot te zien worden. Maar toch anders dan de kinderen van mij
n grote halfbroers, daar ben ik tante. Niet de grote halfzus...
X Sam
Klinkt lullig, ik weet het, maar zo voel ik het wel, zijn vader en zijn gezin, want ons gezin bestaat al even niet meer.
Opzich was het hartstikke gezellig hoor, daar niet van,
Mijn zusjes en broertje zijn schatjes, het is mooi om ze groot te zien worden. Maar toch anders dan de kinderen van mij
n grote halfbroers, daar ben ik tante. Niet de grote halfzus...
X Sam
donderdag 28 oktober 2010 om 19:22
donderdag 28 oktober 2010 om 19:31
Zo, zondagavond de confrontatie maar weer eens opgezocht met mijn moeder. Ik had nog met mijn kinderen gepraat over haar vriend en wat ze er nu van vonden. Ze gaven allebei duidelijk aan dat ze hem wel aardig vonden maar dat ze het niet leuk hadden gevonden dat hij er de hele dag bij was geweest.
In de kerstvakantie had ik ook weer een dag met mijn moeder afgesproken om op te passen en heb aan de kinderen gevraagd of ze dat dan wel wilden, ze mochten van mij ook naar de BSO. Nu hebben ze die BSO nooit echt leuk gevonden maar nu kozen ze toch daar voor.
Ik heb dit mijn moeder allemaal verteld door de telefoon en dat viel niet goed. Ik heb ook gevraagd waarom ze het op deze manier doet. En haar antwoord is dan omdat ze het zo leuk vindt voor haar vriend. Dan ziet hij ze ook eens. En ze wordt zo leuk opgenomen in de familie van vriendlief en vriendlief niet in onze familie en dan op deze manier toch een beetje.
Ik ben daar dan wel verdrietig van. Want ze weet dat ik het niet prettig vind en ik zie het nut er ook niet van. De kinderen komen helemaal niet vaak bij haar. Waarom moet haar vriend er dan gelijk weer bij.
Ik heb haar dan nu ook heel duidelijk gevraagd om het apart te houden. Onze levens overlappen eigenlijk niet dus ze heeft er verder ook geen last van. Het heeft verder geen consequentis voor haar behalve dan dat ze alleen hier op bezoek komt.
Mijn gevoel is hier zo sterk in dat ik dat nu een keer niet aan de kant zet.
Ze was wel boos zondagavond maar ik heb haar gisteren toch maar weer gebeld en dat ging verder prima. Ze snapt het niet en wil het ook niet snappen en ze vindt het zo naar voor haar vriend. Maar kijken hoe het verder gaat.
In de kerstvakantie had ik ook weer een dag met mijn moeder afgesproken om op te passen en heb aan de kinderen gevraagd of ze dat dan wel wilden, ze mochten van mij ook naar de BSO. Nu hebben ze die BSO nooit echt leuk gevonden maar nu kozen ze toch daar voor.
Ik heb dit mijn moeder allemaal verteld door de telefoon en dat viel niet goed. Ik heb ook gevraagd waarom ze het op deze manier doet. En haar antwoord is dan omdat ze het zo leuk vindt voor haar vriend. Dan ziet hij ze ook eens. En ze wordt zo leuk opgenomen in de familie van vriendlief en vriendlief niet in onze familie en dan op deze manier toch een beetje.
Ik ben daar dan wel verdrietig van. Want ze weet dat ik het niet prettig vind en ik zie het nut er ook niet van. De kinderen komen helemaal niet vaak bij haar. Waarom moet haar vriend er dan gelijk weer bij.
Ik heb haar dan nu ook heel duidelijk gevraagd om het apart te houden. Onze levens overlappen eigenlijk niet dus ze heeft er verder ook geen last van. Het heeft verder geen consequentis voor haar behalve dan dat ze alleen hier op bezoek komt.
Mijn gevoel is hier zo sterk in dat ik dat nu een keer niet aan de kant zet.
Ze was wel boos zondagavond maar ik heb haar gisteren toch maar weer gebeld en dat ging verder prima. Ze snapt het niet en wil het ook niet snappen en ze vindt het zo naar voor haar vriend. Maar kijken hoe het verder gaat.
donderdag 28 oktober 2010 om 19:34
Nou en dan mijn vader ook nog even. Die belde gisteren op met de mededeling dat hij een vriendin heeft. Ik viel bijna van mijn stoel. Dat had ik echt niet verwacht. Ik vind het leuk voor hem. Heeft hij toch weer wat aanspraak en gezelligheid in zijn leven. Het is allemaal nog niet heel erg vast maar ze doen wel leuke dingen met elkaar en bellen regelmatig.
Maar weer afwachten wat hiervan komt. Het is wel raar hoor. Zijn je ouders allebei in de 70e en dan zijn ze weer verliefd.
Maar weer afwachten wat hiervan komt. Het is wel raar hoor. Zijn je ouders allebei in de 70e en dan zijn ze weer verliefd.
donderdag 28 oktober 2010 om 22:03
naja.. nog niet echt.. Hij is wel steeds meer betrokken.. en vraagt ook steeds vaker naar m'n broertje (die hier dus woont)
Oma is volgende week jarig en we gaan uit eten met 'r.
hij liet eigenlijk blijken dat ik dat maar ff mijn zusje moet bellen. Dat dacht ik niet! heb ik ook gezegd.
Hij heeft wel steeds meer contact met ons dus.. en de eerste barstjes in de relatie met zijn vriendin zijn steeds beter zichtbaar..
Oma is volgende week jarig en we gaan uit eten met 'r.
hij liet eigenlijk blijken dat ik dat maar ff mijn zusje moet bellen. Dat dacht ik niet! heb ik ook gezegd.
Hij heeft wel steeds meer contact met ons dus.. en de eerste barstjes in de relatie met zijn vriendin zijn steeds beter zichtbaar..
donderdag 28 oktober 2010 om 22:26
hoi Coos,
Dat ik overal nog kom is niet helemaal waar, met mijn moeder is de band zodanig verwaterd dat ik haar zeer zelden zie.
Het is op zich logisch dat mijn broers hun eigen leven hebben, ze zijn een stuk ouder dan ik.
Ik ben 23, en werd geboren toen mijn moeder 38 was.
Mijn oudste broer is 18 jaar ouder dan ik.
Mijn andere 2 broers van moeders kant zijn 14 en 12 jaar ouder dan ik, dus voor de rekenwonders onder ons:
41, 37 en 35 jaar.
Bij mijn vaders kant:
1 zusje is 18 jaar jonger, mijn andere zusje 20 jaar jonger en mijn broertje is 22 jaar jonger, oftewel: 5, 3 en 1.
Ben dus de enige 20iger en dat merk je, mijn grote broers zijn gesetteld, hebben een vrouw en kind (eren) en mijn kleine broer en zusjes zitten nog echt in hun kindertijd.
Val er mooi tussenin dus.
X Sam
Dat ik overal nog kom is niet helemaal waar, met mijn moeder is de band zodanig verwaterd dat ik haar zeer zelden zie.
Het is op zich logisch dat mijn broers hun eigen leven hebben, ze zijn een stuk ouder dan ik.
Ik ben 23, en werd geboren toen mijn moeder 38 was.
Mijn oudste broer is 18 jaar ouder dan ik.
Mijn andere 2 broers van moeders kant zijn 14 en 12 jaar ouder dan ik, dus voor de rekenwonders onder ons:
41, 37 en 35 jaar.
Bij mijn vaders kant:
1 zusje is 18 jaar jonger, mijn andere zusje 20 jaar jonger en mijn broertje is 22 jaar jonger, oftewel: 5, 3 en 1.
Ben dus de enige 20iger en dat merk je, mijn grote broers zijn gesetteld, hebben een vrouw en kind (eren) en mijn kleine broer en zusjes zitten nog echt in hun kindertijd.
Val er mooi tussenin dus.
X Sam
donderdag 11 november 2010 om 22:04
Echt een buiten-de-boot kind...
Lang te jong geweest om met de groten mee te gaan.
Nu eindelijk volwassen gesprekspartner, maar in een compleet andere levensfase. Zij getrouwd, gesetteld, kinderen.
Ik nog op zoek naar mezelf en droompartner.
En zo zal het weet zijn wanneer mijn zusjes en broertje ouders worden.
X Sam
Lang te jong geweest om met de groten mee te gaan.
Nu eindelijk volwassen gesprekspartner, maar in een compleet andere levensfase. Zij getrouwd, gesetteld, kinderen.
Ik nog op zoek naar mezelf en droompartner.
En zo zal het weet zijn wanneer mijn zusjes en broertje ouders worden.
X Sam
vrijdag 12 november 2010 om 14:08
Hey allemaal,
Ik ben 27 en sinds een aantal maanden zijn mijn ouders uit elkaar. Ik wist wel dat het niet goed ding, maar bleef mezelf toch vertellen dat het wel goed zou komen. Ik wilde het niet waar hebben.
Sinds 6 weken zijn ze officieel gescheiden en dan moet je toch aan jezelf toegeven dat het echt niet meer goed komt. Deze week was ik jarig en dan komen mijn ouders apart. Dat was wel even pijnlijk.
Mijn vader heeft een nieuwe vriendin en ik heb het vermoeden dat hij bij haar woont. Zelf ontkent hij dit, maar elke keer als ik hem bel, is hij bij haar.
Ik voel me nu erg verantwoordelijk voor m'n moeder en heb erg met haar te doen. Ze weet niet dat mijn vader al een nieuwe vriendin heeft. Eigenlijk wil ik haar dit vertellen, maar het lukt me niet. Ik kan haar geen pijn doen, omdat ze al zo verschrikkelijk in de put zit.
Al met al zit ik er behoorlijk mee, maar erover praten vind ik nog te moeilijk.
Liefs
Ik ben 27 en sinds een aantal maanden zijn mijn ouders uit elkaar. Ik wist wel dat het niet goed ding, maar bleef mezelf toch vertellen dat het wel goed zou komen. Ik wilde het niet waar hebben.
Sinds 6 weken zijn ze officieel gescheiden en dan moet je toch aan jezelf toegeven dat het echt niet meer goed komt. Deze week was ik jarig en dan komen mijn ouders apart. Dat was wel even pijnlijk.
Mijn vader heeft een nieuwe vriendin en ik heb het vermoeden dat hij bij haar woont. Zelf ontkent hij dit, maar elke keer als ik hem bel, is hij bij haar.
Ik voel me nu erg verantwoordelijk voor m'n moeder en heb erg met haar te doen. Ze weet niet dat mijn vader al een nieuwe vriendin heeft. Eigenlijk wil ik haar dit vertellen, maar het lukt me niet. Ik kan haar geen pijn doen, omdat ze al zo verschrikkelijk in de put zit.
Al met al zit ik er behoorlijk mee, maar erover praten vind ik nog te moeilijk.
Liefs
vrijdag 12 november 2010 om 23:24
Mijn ouders gingen scheiden toen ik 18 was.
Het zat er al een tijd aan te komen maar wat een drama was dat zeg!!
Mijn vader maakte het mijn moeder flink lastig en hij haat haar nu ook echt!
Ze zijn beide weer gelukkig met een geliefde!!
En helaas ze zijn sinds 2005 nu uit elkaar en nog steeds is niet alles rond met de verdeling...
Ik weet dat zij al jaren niet meer gelukkig waren, dit was de juiste beslissing maar het moeilijkste is nu dat mijn vader niet meer in een ruimte met mijn moeder kan zijn! Dat is de enige last die ik nu nog ervan ondervind. Tijdens de scheiding stond ik er vooral tussenin!!
Ik besef dat ik nog redelijk geluk heb gehad, want het kan veel erger!
Het zat er al een tijd aan te komen maar wat een drama was dat zeg!!
Mijn vader maakte het mijn moeder flink lastig en hij haat haar nu ook echt!
Ze zijn beide weer gelukkig met een geliefde!!
En helaas ze zijn sinds 2005 nu uit elkaar en nog steeds is niet alles rond met de verdeling...
Ik weet dat zij al jaren niet meer gelukkig waren, dit was de juiste beslissing maar het moeilijkste is nu dat mijn vader niet meer in een ruimte met mijn moeder kan zijn! Dat is de enige last die ik nu nog ervan ondervind. Tijdens de scheiding stond ik er vooral tussenin!!
Ik besef dat ik nog redelijk geluk heb gehad, want het kan veel erger!
zaterdag 13 november 2010 om 14:22
ik heb dit topic door zitten lezen. Mijn ouders zijn niet gescheiden, mijn vader is 19 jaar geleden overleden en hoe moeilijk dat ook was en soms nog is, op bepaalde vlakken is een overlijden misschien wel makkelijker dan een scheiding. Wanneer iemand is overleden, heb je nog wel dezelfde gevoelens bij herinneringen en wordt niet je hele beeld van hoe je gezin was overhoop gehaald.
Vaak wordt er wel stilgestaan bij hoe een scheiding is voor kinderen die nog jong zijn, maar niet wat voor impact het heeft wanneer de kinderen al volwassen zijn. Lijkt me heel rot
Vaak wordt er wel stilgestaan bij hoe een scheiding is voor kinderen die nog jong zijn, maar niet wat voor impact het heeft wanneer de kinderen al volwassen zijn. Lijkt me heel rot
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 13 november 2010 om 18:15
Heey Rosanna,
Het is inderdaad niet te vergelijken,
het heeft allebei verschillende aspecten.
Dat wil absoluut niet zeggen dat de 1 het makkelijker heeft dan de ander. Het is alleen niet te vergelijken.
Maar weet je, soms had ik gewild dat mijn ouders eerder uit elkaar gegaan waren, dan was ik met dat feit opgegroeid en was ik waarschijnlijk wat gemakkelijker gewends...
Nog even een nieuwtje, was gisteren even bij mijn broer op de koffie. Hij heeft nog een redelijk contact met mijn moeder.
Ze gaat weer trouwen, keer 3... Met een man die zelf voor zijn 2 kinderen zorgt. Weer een nieuw gezin???
En gaat ze het nu waarmaken?
Waarom wil ze wel voor zijn kinderen zorgen en niet voor ons?
Het is inderdaad niet te vergelijken,
het heeft allebei verschillende aspecten.
Dat wil absoluut niet zeggen dat de 1 het makkelijker heeft dan de ander. Het is alleen niet te vergelijken.
Maar weet je, soms had ik gewild dat mijn ouders eerder uit elkaar gegaan waren, dan was ik met dat feit opgegroeid en was ik waarschijnlijk wat gemakkelijker gewends...
Nog even een nieuwtje, was gisteren even bij mijn broer op de koffie. Hij heeft nog een redelijk contact met mijn moeder.
Ze gaat weer trouwen, keer 3... Met een man die zelf voor zijn 2 kinderen zorgt. Weer een nieuw gezin???
En gaat ze het nu waarmaken?
Waarom wil ze wel voor zijn kinderen zorgen en niet voor ons?
zaterdag 20 november 2010 om 19:02
Ik ben nu 19 jaar, mijn ouders zijn 2 jaar geleden gescheiden omdat mijn moeder er achter was gekomen dat mijn vader 7 jaar lang een minnares had.
Nog geen maand na de scheiding vertelde mijn vader al dat ie weer een nieuwe vriendin had.
Ik kon het niet geloven, dat mijn vader al aan een nieuwe vriendin kon denken, terwijl mijn moeder het ontzettend moeilijk had, en op haar ziel getrapt is.. ik vond hem zo'n ontzettende klootzak!! (nu nog steeds soms)
Enfin, mijn vaders vriendin heb ik 5 maanden later pas ontmoet omdat ik niks met haar te maken wilde hebben.
Golddigger 1e klas,prada,louis vuitton... je kent 't.
Vooral media-camera geil. Mijn vader is redelijk bekend in de voetbalwereld hier in NL.
Ze geilt op de aandacht en op de rode loper.
Mijn vader is heel raar ineens, hij is zorgzaam.. aardig.. behulpzaam... zegmaar, de perfecte man. Zo was hij vroeger nooit.
En zij, is precies het tegenovergestelde van mijn moeder.. mijn moeder wilde nooit met die wereld te maken hebben, en wilde absoluut niet in de schijnwerpers staan.
Inmiddels heeft mijn moeder sinds 2 maanden een nieuwe vriend. Ik gun het haar van harte.
En ook mijn vader hoor.. ik bedoel.. hij heeft mijn moeder en mij altijd perfect onderhouden. Maar dan nog.
Heb het er nog vreselijk moeilijk mee...
x
Nog geen maand na de scheiding vertelde mijn vader al dat ie weer een nieuwe vriendin had.
Ik kon het niet geloven, dat mijn vader al aan een nieuwe vriendin kon denken, terwijl mijn moeder het ontzettend moeilijk had, en op haar ziel getrapt is.. ik vond hem zo'n ontzettende klootzak!! (nu nog steeds soms)
Enfin, mijn vaders vriendin heb ik 5 maanden later pas ontmoet omdat ik niks met haar te maken wilde hebben.
Golddigger 1e klas,prada,louis vuitton... je kent 't.
Vooral media-camera geil. Mijn vader is redelijk bekend in de voetbalwereld hier in NL.
Ze geilt op de aandacht en op de rode loper.
Mijn vader is heel raar ineens, hij is zorgzaam.. aardig.. behulpzaam... zegmaar, de perfecte man. Zo was hij vroeger nooit.
En zij, is precies het tegenovergestelde van mijn moeder.. mijn moeder wilde nooit met die wereld te maken hebben, en wilde absoluut niet in de schijnwerpers staan.
Inmiddels heeft mijn moeder sinds 2 maanden een nieuwe vriend. Ik gun het haar van harte.
En ook mijn vader hoor.. ik bedoel.. hij heeft mijn moeder en mij altijd perfect onderhouden. Maar dan nog.
Heb het er nog vreselijk moeilijk mee...
x
maandag 22 november 2010 om 22:46
Heey blackwater,
Ik snap dat je nog steeds verdrietig kan zijn over de scheiding en dat je het moeilijk vindt om je vader zo anders te zien.
Er verandert op het moment dat je ouders scheiden zo ontzettend veel, ook voor je ouders, en zij veranderen wanneer ze iemand anders tegen komen.
Dat zie ik bij mijn ouders ook (mijn moeder heeft inmiddels meerdere gedaantewisselingen ondergaan)
Maar hoe is het contact nu met je vader?
En met je moeder?
En met de nieuwe liefdes in hun leven?
X Sam
Ik snap dat je nog steeds verdrietig kan zijn over de scheiding en dat je het moeilijk vindt om je vader zo anders te zien.
Er verandert op het moment dat je ouders scheiden zo ontzettend veel, ook voor je ouders, en zij veranderen wanneer ze iemand anders tegen komen.
Dat zie ik bij mijn ouders ook (mijn moeder heeft inmiddels meerdere gedaantewisselingen ondergaan)
Maar hoe is het contact nu met je vader?
En met je moeder?
En met de nieuwe liefdes in hun leven?
X Sam
