Kinderen
alle pijlers
wel/geen 2e kind?
woensdag 20 oktober 2010 om 13:10
Hallo!
Ik zit met een dilemma dat me enorm bezig houdt: wel of geen 2e kind? Ik heb een kindje van 1,5 en ben daar heeeel blij mee.Ik ben 35 jaar en twijfel echt zooo en mijn vriend ook. De ene dag neig ik naar ja en dan weer.....twijfel!!
Vanwaar die twijfel? Ik heb ernstige zwangerschapsvergiftiging gehad en bij een 2e zwangerschap heb ik daar weer een verhoogde kans op, hoewel kleiner dan bij de 1e zwangerschap.Ben uiteindelijk met keizersnee bevallen en lang herstel gehad. Ons meisje was ook nog een huilbaby, maandenlang dagenlang huilen en weinig slaap. We waren dus compleet uitgewoond.
Daarnaast kan mijn vriend slecht tegen gehuil en gejengel, ik vind het natuurlijk ook niet leuk maar kan het wat beter handelen.
De andere kant is dat we nu ook enorm genieten van ons meisje en we het heel leuk voor haar zouden vinden als ze een broertje of zusje heeft, ook met het oog op later (iemand om mee te spelen, praten, lief&leed delen etc).
Kortom we zijn dolblij met ons meisje, hadden het voor geen goud willen missen maar....wel of geen 2e??????
Zijn er mensen die zich hier in herkennen of die het leuk vinden om hierop te reageren?
Groetjes Loekiej
Ik zit met een dilemma dat me enorm bezig houdt: wel of geen 2e kind? Ik heb een kindje van 1,5 en ben daar heeeel blij mee.Ik ben 35 jaar en twijfel echt zooo en mijn vriend ook. De ene dag neig ik naar ja en dan weer.....twijfel!!
Vanwaar die twijfel? Ik heb ernstige zwangerschapsvergiftiging gehad en bij een 2e zwangerschap heb ik daar weer een verhoogde kans op, hoewel kleiner dan bij de 1e zwangerschap.Ben uiteindelijk met keizersnee bevallen en lang herstel gehad. Ons meisje was ook nog een huilbaby, maandenlang dagenlang huilen en weinig slaap. We waren dus compleet uitgewoond.
Daarnaast kan mijn vriend slecht tegen gehuil en gejengel, ik vind het natuurlijk ook niet leuk maar kan het wat beter handelen.
De andere kant is dat we nu ook enorm genieten van ons meisje en we het heel leuk voor haar zouden vinden als ze een broertje of zusje heeft, ook met het oog op later (iemand om mee te spelen, praten, lief&leed delen etc).
Kortom we zijn dolblij met ons meisje, hadden het voor geen goud willen missen maar....wel of geen 2e??????
Zijn er mensen die zich hier in herkennen of die het leuk vinden om hierop te reageren?
Groetjes Loekiej
dinsdag 26 oktober 2010 om 22:38
dinsdag 26 oktober 2010 om 22:54
Ik twijfel ook. Ik ben zelf 26 en mijn man 40. Onze zoon is 3 maanden en een tweede kindje is al te sprake gekomen. Mijn man vind het wel goed en vind zich te oud voor een tweede kind. Maar ik heb gewoon zo het gevoel dat ik nog niet "klaar" ben en dat m'n lichaam gewoon nog 1x zwanger wil zijn. Ook ben ik zelf enigkind en ik wil het gewoon ervaren hoe het is om op te groeien met een broer of zus (voor mijn kind dan he We zullen het over 1,5 jaar / 2 jaar wel zien of we nog voor een tweede kindje gaan.
woensdag 3 november 2010 om 20:03
woensdag 3 november 2010 om 20:21
woensdag 3 november 2010 om 21:10
Ook als is jouw twijfel inmiddels verdwenen, wilde toch ook even de mijne delen.
Summer!
Hoe zeker ik was van de eerste, zoveel twijfel over een tweede. Argumenten waar ik bij de eerste niet eens bij stil stond: Financiën (stel ze willen allebei medicijnen studeren) Tijd (ik ben naast gek op kinderen ook ambitieus en studeer graag) Praktische no-no's: wéér tandjes, poepluiers, slapeloze nachten en dan ook nog alles x 2... En ruzie! Daar zie ik ook tegenop
Maar ik wil het ook nog allemaal zo ontzettend graag een keer vanaf het begin meemaken en er dan anders bij stil staan. Zelfverzekerd die babytijd ingaan en de borstvoeding nog eens aanpakken. Nog zo'n mooie jongen of meid van ons samen, zo gaaf. Twee keer kusjes...
Wij zijn er nog niet uit, maar fijn dat ik het even kwijt kon in je topic!
Summer!
Hoe zeker ik was van de eerste, zoveel twijfel over een tweede. Argumenten waar ik bij de eerste niet eens bij stil stond: Financiën (stel ze willen allebei medicijnen studeren) Tijd (ik ben naast gek op kinderen ook ambitieus en studeer graag) Praktische no-no's: wéér tandjes, poepluiers, slapeloze nachten en dan ook nog alles x 2... En ruzie! Daar zie ik ook tegenop
Maar ik wil het ook nog allemaal zo ontzettend graag een keer vanaf het begin meemaken en er dan anders bij stil staan. Zelfverzekerd die babytijd ingaan en de borstvoeding nog eens aanpakken. Nog zo'n mooie jongen of meid van ons samen, zo gaaf. Twee keer kusjes...
Wij zijn er nog niet uit, maar fijn dat ik het even kwijt kon in je topic!
woensdag 3 november 2010 om 21:19
woensdag 3 november 2010 om 22:00
Voor mezelf sprekend is zoon dan toch veel meer op 'gevoel gegaan' dan een eventuele tweede. Je wens voor een kind is al een keer vervult.
En rationeel gezien vind ik mijn eigen argument 'nog een keer meemaken' ook een kulargument. Gevoelenskwestie... tja.
Hij is trouwens 14 maanden, we wachten er sowieso nog even mee. Toch denk ik er elke dag overna, wel/niet/wanneer/etc. etc. Hoe oud is jullie dochter Loekiej?
Ik zal voor je duimen dat de zwangerschapsvergiftiging je deze zwangerschap niet treft.
En rationeel gezien vind ik mijn eigen argument 'nog een keer meemaken' ook een kulargument. Gevoelenskwestie... tja.
Hij is trouwens 14 maanden, we wachten er sowieso nog even mee. Toch denk ik er elke dag overna, wel/niet/wanneer/etc. etc. Hoe oud is jullie dochter Loekiej?
Ik zal voor je duimen dat de zwangerschapsvergiftiging je deze zwangerschap niet treft.
donderdag 4 november 2010 om 07:08
Probeer voor jezelf een tijd te stellen. De komende 6 maanden denk ik er niet over na en dan gaan we er weer over hebben. Als je dat kunt dan he. Zo hebben wij het ook gedaan, of liever ik, man wilde wel maar ik wist het niet. Het gaf rust dat ik de beslissing nu nog niet hoefde te nemen.
Een wens voor een tweede is sowieso natuurlijk totaal anders. Je weet nu veel beter waar je aan begint, de eerste keer heb je geen benul (van alle gevoelens die er ook nog eens bij komen).
Ik moet zeggen dat ik na het lezen van dit topic een stuk minder bang ben. Weet niet meer wie de reacties plaatste over het alleen zijn als je zelf ouder bent en je eigen ouders ouder worden. Dat was een '"reden" waar ik eigenlijk nooit bij stil stond maar vind het eigenlijk zeer belangrijke merk ik nu ik zelf ouder ben en mijn ouders ook van alles en nog wat mankeren. De verantwoordelijkheid niet kunnen delen lijkt me erg moeilijk.
Een wens voor een tweede is sowieso natuurlijk totaal anders. Je weet nu veel beter waar je aan begint, de eerste keer heb je geen benul (van alle gevoelens die er ook nog eens bij komen).
Ik moet zeggen dat ik na het lezen van dit topic een stuk minder bang ben. Weet niet meer wie de reacties plaatste over het alleen zijn als je zelf ouder bent en je eigen ouders ouder worden. Dat was een '"reden" waar ik eigenlijk nooit bij stil stond maar vind het eigenlijk zeer belangrijke merk ik nu ik zelf ouder ben en mijn ouders ook van alles en nog wat mankeren. De verantwoordelijkheid niet kunnen delen lijkt me erg moeilijk.
donderdag 4 november 2010 om 07:25
quote:Loekiej schreef op 20 oktober 2010 @ 13:10:
r (iemand om mee te spelen, praten, lief&leed delen etc).
Kijk en vraag eens om je heen.
Ik ken verdacht weinig broers en zussen die echt een warme band hebben. In mijn hele vriendenkring ken ik maar een gezin waar dat gelukt is........ Ik ken wel heel veel voorbeelden van broers/zussen waar het niet leuk spelen/praten/ lief en leed delen was.
Misschien waard om in je overweging mee te nemen.
r (iemand om mee te spelen, praten, lief&leed delen etc).
Kijk en vraag eens om je heen.
Ik ken verdacht weinig broers en zussen die echt een warme band hebben. In mijn hele vriendenkring ken ik maar een gezin waar dat gelukt is........ Ik ken wel heel veel voorbeelden van broers/zussen waar het niet leuk spelen/praten/ lief en leed delen was.
Misschien waard om in je overweging mee te nemen.
donderdag 4 november 2010 om 09:09
In mijn omgeving juist veel mensen die en uitstekende band hebben met broers en zussen! Dit soort verhalen zijn altijd zo persoonlijk, het zegt echt niks. Ik ken veel voorbeelden van mensen uit een groter gezin met een hechte band(en ja, er is ook mot, maar dat is vaak niet 100% van de tijd)
Ik denk dat het ook ligt aan je definitie van een warme band in een gezin. Natuurlijk is dan nooit met allemaal even sterk, het is ook een golfbeweging. En natuurlijk kan je met de één beter dan met de ander. It's real life
Maar ik ken veel mensen, zowel met 1 broer of zus als met meerdere die maar wat blij zijn met die broer of zus.
Ik denk dat het ook ligt aan je definitie van een warme band in een gezin. Natuurlijk is dan nooit met allemaal even sterk, het is ook een golfbeweging. En natuurlijk kan je met de één beter dan met de ander. It's real life
Maar ik ken veel mensen, zowel met 1 broer of zus als met meerdere die maar wat blij zijn met die broer of zus.
donderdag 4 november 2010 om 20:34
quote:Aruuba schreef op 03 november 2010 @ 22:00:
Hij is trouwens 14 maanden, we wachten er sowieso nog even mee. Toch denk ik er elke dag overna, wel/niet/wanneer/etc. etc. Hoe oud is jullie dochter Loekiej?
Ons dochtertje is 18 maanden. Wij zaten allebei ook iedere dag wel/niet wel/niet, af en toe wist ik zeker van wel en later wist ik het weer zo zeker niet... en dan ook de vraag wanneer, beter wat langer tussen 1e en 2e of juist niet, gek werd ik ervan...lichtelijk overdreven natuurlijk maar pfff...kon het maar moeilijk uit mn hoofd zetten. Wat dat betreft ben ik blij dat we een beslissing genomen hebben en vind het reuzeleuk nu weer.
Zoals al eerder gezegd in dit topic is mijn ervaring met mensen uit mijn omgeving en bij mezelf en vriend, dat de band tussen broer/zus goed is en ze veel steun/plezier etc ervaren. Maar dat weet je natuurlijk nooit van te voren. Ik denk wel dat je, tot een pelaade hoogte, dat wel wat kan beeinvloeden.
Succes met jullie keuze Aruuba, opeens...opeens maak je hem:-)
Hij is trouwens 14 maanden, we wachten er sowieso nog even mee. Toch denk ik er elke dag overna, wel/niet/wanneer/etc. etc. Hoe oud is jullie dochter Loekiej?
Ons dochtertje is 18 maanden. Wij zaten allebei ook iedere dag wel/niet wel/niet, af en toe wist ik zeker van wel en later wist ik het weer zo zeker niet... en dan ook de vraag wanneer, beter wat langer tussen 1e en 2e of juist niet, gek werd ik ervan...lichtelijk overdreven natuurlijk maar pfff...kon het maar moeilijk uit mn hoofd zetten. Wat dat betreft ben ik blij dat we een beslissing genomen hebben en vind het reuzeleuk nu weer.
Zoals al eerder gezegd in dit topic is mijn ervaring met mensen uit mijn omgeving en bij mezelf en vriend, dat de band tussen broer/zus goed is en ze veel steun/plezier etc ervaren. Maar dat weet je natuurlijk nooit van te voren. Ik denk wel dat je, tot een pelaade hoogte, dat wel wat kan beeinvloeden.
Succes met jullie keuze Aruuba, opeens...opeens maak je hem:-)
vrijdag 4 maart 2011 om 20:54
Even up ...
Onze tweede is er nu en ik kan er vast nog niets over zeggen, aangezien ze nog maar een maand oud is, maar ik ben zo veel reaxter dan met nummer 1. Ze is heerlijk lief. Voor mij is tot nu toe dus de overgang van 1 naar 2 peanuts vergeleken bij de overgang van 0 naar 1 en hopelijk blijft dat zo!
Onze tweede is er nu en ik kan er vast nog niets over zeggen, aangezien ze nog maar een maand oud is, maar ik ben zo veel reaxter dan met nummer 1. Ze is heerlijk lief. Voor mij is tot nu toe dus de overgang van 1 naar 2 peanuts vergeleken bij de overgang van 0 naar 1 en hopelijk blijft dat zo!
