Mijn dochter zit stuk......

08-11-2010 01:31 111 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet meer wat ik voor haar kan doen, wat te zeggen, hoe iets aan te dragen, hoe tot haar door te dringen, het juiste te zeggen , het verkeerde te laten .



Mijn dochter zit stuk



Liefdesverdriet, burn out en een hoop oud zeer, en nieuw zeer door oude en nieuwe scheidingen.

Geen vertrouwen in zichzelf, in relatie's in ooit gelukkig kunnen zijn.

Zich niet open kunnen stellen.



Ik loop tegen haar muur op, en als ik dat al doe, dan is er niemand die het wel lukt.



Hopelijk een prof, ze krijgt hulp.

Maar avonden zit ik tot midden in de nacht op msn met een verdrietig meisje, zo zwaar op de hand.

Ze werkt zich kapot aan haar studie, stage, bijbaantje en slaapt amper .



Het breekt mijn hart, mijn kind is diep ongelukkig en kusje over is niet meer genoeg.



Ik weet het niet meer..

Wat kan ik doen, zeggen hoe kan ik haar helpen.

Ik maak mij zoveel zorgen om haar.



Ik denk dat ik mijn best doe, maar het is niet genoeg
Alle reacties Link kopieren
Valk ik heb haar idd al drie maanden terug mee naar de huisarst gesleept en aangedrongen om hulp.

Ze heeft het alsnog laten liggen( heb haar wel geholpen met het uitzoeken waar ze terecht kan)



Nu heeft ze het eindelijk opgepikt en hopelijk volget de hulp snel.

Ze heeft het echt nodig.
quote:Mikk schreef op 08 november 2010 @ 02:05:

[...]





Wat rot. Ik had zo gehoopt dat je een nieuwe uitdaging had gevonden.

Ik lees je al langer van een ander forum. (jongerenforum met een s. Je weet vast wel wat ik bedoel.

O jeetje! Dan ben ik eigenlijk wel benieuwd wie je bent.



Vind het wel een beetje een raar idee dat ik dus ook herkenbaar ben via een ander forum, maar goed, ik neem aan dat je daar voorzichtig mee omgaat enzo.
Alle reacties Link kopieren
quote:iry schreef op 08 november 2010 @ 02:02:





Voor diegen die hun eigen stukje komen vertellen.Je kunt in ieder geval goed advies geven en goed luisteren. Je bent een zeer gewaardeerde forummer. Ik weet nog wel dat je vorig jaar een topic opende over je carrière. Ik heb toen veel aan je wijze woorden gehad.
Alle reacties Link kopieren
ste, ze is normaal gesproken helemaal niet negatief, wel is ze erg zwart/wit.



Rot meid dat het ook met jou niet goed gaat, hoop dat je ook uit het dal komt, stapje voor stapje... dat is hoe het gaat
Alle reacties Link kopieren
Dank je mikk, ik hoop dat het bij mijn dochter ook lukt, al is dat anders gezien ik daar erg emotioneel bij betrokken ben, en dat kleurt je woorden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ste_ schreef op 08 november 2010 @ 02:07:

[...]



O jeetje! Dan ben ik eigenlijk wel benieuwd wie je bent.



Vind het wel een beetje een raar idee dat ik dus ook herkenbaar ben via een ander forum, maar goed, ik neem aan dat je daar voorzichtig mee omgaat enzo.Uiteraard. Mijn vriend forumt daar ook. En niemand weet ook dat ik hier ook zit. Ik kwam er toen achter door je huisgenoten gedoe. Vandaar dat ik je herkende. Ik kom daar nooit meer hoor. Ben het wel een beetje ontgroeit.
Maar inderdaad, het is beter voor haar om hulp te zoeken bij professional, of bij vrienden/andere familie. Weet niet of ze dat al doet.

Want ikzelf vind het ook erg vervelend om mijn moeder te belasten met mijn verdriet, omdat ik haar weer geen verdriet wil doen daarmee.
Alle reacties Link kopieren
quote:iry schreef op 08 november 2010 @ 02:08:

Dank je mikk, ik hoop dat het bij mijn dochter ook lukt, al is dat anders gezien ik daar erg emotioneel bij betrokken ben, en dat kleurt je woorden.Natuurlijk kleurt dat je woorden. Maar ik bedoel te zeggen dat je me een geweldige moeder lijkt. Zoals ik je op het forum lees in ieder geval en ik denk dat je in het echt ook zo bent.
Het feit dat je zo begaan bent met haar steunen, en dat je dit topic opent met de vraag of je het wel goed doet zegt al heel erg veel hoor!
Alle reacties Link kopieren
Hoi Iry, dat is waar als het allemaal zo zwaar valt dan kan je het niet zien. Is ze ook angstig? Dat heb ik op haar leeftijd naast een hevige depressie heel erg gehad. Als je er middenin zit besef je niet dat al je gedachten en gevoelens gekleurd worden door angst. Het is alsof er zwarte inkt door je aderen stroomt. Maar mijn psychiater heeft me toen geleerd dat angsten liegen. Je voelt wel vanalles em je denkt vanalles maar dat is niet hoe het echt is. Angst maakt van de wereld een hele nare plaats, maar die wereld is nog niet die nare plaats die je dan denkt. Ik was in staat door deze wetenschap om te beseffen dat wat ik dacht niet waar was, de angst loog. Daarbij had ik nooit geleerd om te voelen. Ik had al zolang niet gevoeld. Al mijn gevoelens was ik aan het wegrationaliseren. Ik besefte me dat helemaal niet zo maar het was mijn overlevingsstrategie in mijn jeugd. Die ik in het nu helemaal niet meer nodig had. Is je dochter depressief? Want dan zou ik haar echt adviseren om hulp te zoeken, daar kom je zelf niet uit.

Wat mij ook geleerd werd was dat ik er niet tegen moest vechten, the only way out is in (through). Eerst vocht ik me kapot tegen al mijn angsten maar nu ging ik ze gewoon voelen. Dat was heel moeilijk maar werd steeds makkelijker. En angst die je voelt gaat over, altijd!



Sterkte Iry. En ik vind je een lieve moeder.
quote:Mikk schreef op 08 november 2010 @ 02:08:

[...]



Uiteraard. Mijn vriend forumt daar ook. En niemand weet ook dat ik hier ook zit. Ik kwam er toen achter door je huisgenoten gedoe. Vandaar dat ik je herkende. Ik kom daar nooit meer hoor. Ben het wel een beetje ontgroeit.

En terecht, ik zou er ook weg moeten gaan. Ze drijven me er soms tot waanzin. Stelletje kutten en klootzakken dat het zijn.



Maar goed, nu ga ik offtopic in andermans topic.
Alle reacties Link kopieren
Iry, wat goed, ik denk dat prof hulp soms het beste kan zijn. Juist vanwege de afstand. Het klinkt misschien vreemd maar in die periode die moeilijk voor mij was, schaamde ik me ervoor om mijn zaken met mijn ouders te bespreken en ik schaamde me op een vreemde manier voor mijn liefde voor hun. Alles wat te dichtbij kwam vanuit hun daar werd ik juist gillend gek van, en dan ´s avonds voelde ik me weer schuldig. Merk jij dat het voor jouw dochter ook moeilijk is om haar liefde voor jou te tonen of is dit totaal niet ad orde? Zoja, dan kan het zo zijn dat het juist moeilijk is om op jou te steunen in deze periode, zoals het voor mij ook het geval was. Dan is prof hulp echt het beste waar je haar bij kunt helpen, want dan vindt ze het waarschijnlijk juist prettig om haar zaken met een totaal onbekende te bespreken.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ste_ schreef op 08 november 2010 @ 02:10:

Maar inderdaad, het is beter voor haar om hulp te zoeken bij professional, of bij vrienden/andere familie. Weet niet of ze dat al doet.

Want ikzelf vind het ook erg vervelend om mijn moeder te belasten met mijn verdriet, omdat ik haar weer geen verdriet wil doen daarmee.



Ai, dat is een dochtersvalkuil die ik bij mijn moeder ook doe( mijn moeder geen verdiet willen doen, geen zorgen om mij etc...)



Maar heb ooit tegen mijn dochter gezegd dat ik het vele malen belasternder vind, niet betrokken te mogen zijn uit " bescherming" en het achteraf te horen of niets te weten, dan gewoon weten wat er speelt.



Ja ik ben dan zorgelijk en verdrietig om haar, maar ik kan er wel iets mee pogen te doen, en dat is fijner dan buitengesloten te worden.
Klopt Valk, wat ik al zei, ik wil m'n moeder niet met alles belasten, omdat ik het erg voor haar vindt als ze zich teveel zorgen om me maakt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ste_ schreef op 08 november 2010 @ 02:12:

[...]



En terecht, ik zou er ook weg moeten gaan. Ze drijven me er soms tot waanzin. Stelletje kutten en klootzakken dat het zijn.



Maar goed, nu ga ik offtopic in andermans topic.Ik heb je een vriendenverzoekje gestuurd. Als je nog wil weten wie ik ben
quote:Mikk schreef op 08 november 2010 @ 02:15:

[...]



Ik heb je een vriendenverzoekje gestuurd. Als je nog wil weten wie ik ben Ik heb het nog niet kunnen vinden, waar staat dat?
Alle reacties Link kopieren
quote:Ste_ schreef op 08 november 2010 @ 02:18:

[...]



Ik heb het nog niet kunnen vinden, waar staat dat?

Geen idee krijg je dat niet via de mail?

Ik wil mijn mail hier wel neerzetten? Als je me niet quote??
quote:Mikk schreef op 08 november 2010 @ 02:19:

[...]



Geen idee krijg je dat niet via de mail?

Ik wil mijn mail hier wel neerzetten? Als je me niet quote??

Nee, (nog) geen mail.

Ik wil nog wel even afwachten/doorzoeken hoor, dan hoef jij hier ook geen persoonlijke info neer te zetten.
Alle reacties Link kopieren
**
Alle reacties Link kopieren
Neuh, wij zijn wel altijd twee handen op 1 buik Valk.

We lijken ook vreselijk op elkaar, herken ook een hoop van hoe ze denkt, in elkaar steekt, etc dus ik begrijp het maar ben denk ik ook een stap te ver voor haar.

Mijn tempo is niet haar tempo.



En idd, ik heb haar ook al gezegd, laat de controle los en ga er doorheen, it's the only way up.



Angsten , check..



Ik denk dat mindfullness haar ook heel goed kan doen.

Maar ik weet niet of het vergoed word? heb het wel al eerder aangedragen aan haar.



Nou ja, de profs moeten ook hun adviezen geven, maar heb er niet altijd een hoge pet van op( ervaring, kastje/muur, misdiagnoses er gruwelijk naast zitten ,maar laten aanmodderen.. ik wil dat niet voor haar)
Ik heb het gelezen Mikk, de mail was ondertussen ook al binnengekomen!
quote:iry schreef op 08 november 2010 @ 02:21:

Neuh, wij zijn wel altijd twee handen op 1 buik Valk.

We lijken ook vreselijk op elkaar, herken ook een hoop van hoe ze denkt, in elkaar steekt, etc dus ik begrijp het maar ben denk ik ook een stap te ver voor haar.

Mijn tempo is niet haar tempo.



En idd, ik heb haar ook al gezegd, laat de controle los en ga er doorheen, it's the only way up.



Angsten , check..



Ik denk dat mindfullness haar ook heel goed kan doen.

Maar ik weet niet of het vergoed word? heb het wel al eerder aangedragen aan haar.



Nou ja, de profs moeten ook hun adviezen geven, maar heb er niet altijd een hoge pet van op( ervaring, kastje/muur, misdiagnoses er gruwelijk naast zitten ,maar laten aanmodderen.. ik wil dat niet voor haar)Alvast fijn dat jullie twee handen op een buik zijn. Mijn moeder en ik zijn af en toe zo anders met sommige dingen, dan begrijpen we elkaar echt niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er trouwens echt wat aan ervaringen van de andere kant te lezen, wat je als moeder ook juist beter niet moet doen.



Punten waar ik allert op kan zijn.



thanks

( al is het naar dat jullie uit eigen ervaring putten)
Alle reacties Link kopieren
Pfff, wat jammer ste.

Nee wij kunnen elkaar echt lezen en schrijven, echt spitting image wat karakter en gevoelslevene betreft.. daarom ook ernstig te doorgronden bij elkaar.( en nog zit ik met mijn handen in het haar nu)
Alle reacties Link kopieren
Ik snap dat je niet altijd een hoge pet op hebt van profs. Mijn ervaring is ook heel slecht. Ik heb echt vreselijke ervaringen gehad in die tijd. Zoveel onbegrip en liefdeloosheid. Mijn ouders zijn het eerste gesprek naar elke psycholoog of psychiater meegegaan. Uiteindelijk ging mijn moeder naar een lezing over depressie en zij vond die psychiater die die lezing gaf erg geschikt en heeft hem toen gevraagd of ik bij hem terecht kon. En dat was goed. Die man ben ik eeuwig dankbaar. Dat heeft mijn moeder wel gedaan en daar ben ik blij om. Verder was ze voornamelijk boos en dat is moeilijk als je je zo kwetsbaar voelt.

Misschien om je heen eens vragen of iemand een goede kent? Weet niet waar je woont maar die van mij is ook erg goed (vind ik zelf dan).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven