Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
donderdag 18 november 2010 om 12:03
NIET DOEN!!!
Hou je aan die afspraak, hoe moeilijk het ook is..
Want ja, ik weet dat je wil weten hoe hij zich voelt, hoe hij er op dit moment over denkt..
Doe het dan voor mij, zolang jij je aan je afspraak houd, vind ik dat ik dat ook moet en blijf ik hem ruimte geven
En Amy, mooi en heftig verhaal! Lijkt me erg moeilijk voor je te zijn geweest.. Had je in die 2 jaar nog veel contact & ook intiem contact? Was je tijdens die 2 jaar ook echt bezig met het weer bij elkaar komen, naar elkaar toe komen/groeien? Omdat je wel getrouwd bent gebleven..
Jou verhaal is dan wel echt een succesverhaal!
Maar moet er eerlijkgezegd niet aan denken dat het 2 jaar 'uit' is.. Hoewel het in mijn situatie anders zal zijn.. Want je bent dan niet echt aan elkaar verbonden.. Dus zal meer je eigen leven gaan leiden denk ik..
En denk wel dat het helpt dat je iets achter de hand hebt, voor als het mis zou gaan (in jou geval je huisraad), zo hoeft het niet te geforceerd misschien.. Zit er minder druk op denk ik?
Want toen ik net bij mn vriend introk, was het eerst voor tijdelijk.. dus zou ik weer teruggaan naar mn ouders.. En het liep allemaal zo soepel, omdat het geen moeten is..
Heeft denk ik ook weer te maken met de situatie nu, omdat ik denk dat het feit dat het kopen van zijn huis, het allemaal toch weer een stuk definitiever maakte.. En dus enger..
Maar er is dus hoop, dat blijkt maar weer! Yeaaah!
Hou je aan die afspraak, hoe moeilijk het ook is..
Want ja, ik weet dat je wil weten hoe hij zich voelt, hoe hij er op dit moment over denkt..
Doe het dan voor mij, zolang jij je aan je afspraak houd, vind ik dat ik dat ook moet en blijf ik hem ruimte geven
En Amy, mooi en heftig verhaal! Lijkt me erg moeilijk voor je te zijn geweest.. Had je in die 2 jaar nog veel contact & ook intiem contact? Was je tijdens die 2 jaar ook echt bezig met het weer bij elkaar komen, naar elkaar toe komen/groeien? Omdat je wel getrouwd bent gebleven..
Jou verhaal is dan wel echt een succesverhaal!
Maar moet er eerlijkgezegd niet aan denken dat het 2 jaar 'uit' is.. Hoewel het in mijn situatie anders zal zijn.. Want je bent dan niet echt aan elkaar verbonden.. Dus zal meer je eigen leven gaan leiden denk ik..
En denk wel dat het helpt dat je iets achter de hand hebt, voor als het mis zou gaan (in jou geval je huisraad), zo hoeft het niet te geforceerd misschien.. Zit er minder druk op denk ik?
Want toen ik net bij mn vriend introk, was het eerst voor tijdelijk.. dus zou ik weer teruggaan naar mn ouders.. En het liep allemaal zo soepel, omdat het geen moeten is..
Heeft denk ik ook weer te maken met de situatie nu, omdat ik denk dat het feit dat het kopen van zijn huis, het allemaal toch weer een stuk definitiever maakte.. En dus enger..
Maar er is dus hoop, dat blijkt maar weer! Yeaaah!
-
donderdag 18 november 2010 om 12:06
En Nanno, klinkt herkenbaar.. Ik was al vrij volwassen voor mijn leeftijd (al zeg ik het zelf, blegh haha).. Maar een oudere vriend versnelt wel het proces.. Goed dat jullie het erover hebben, over al die serieuze, belangrijke dingen!
Prikken jullie hier echt tijd voor? Of gaat dit vanzelf?
Want ik en mn ex, meden altijd 'lastige' onderwerpen, die, zoals ik nu merk helemaal niet zo lastig waren.. Maar toch moeilijk om erover te beginnen denk ik..
Het is natuurlijk leuker om het gewoon over 'makkelijke' dingen te hebben.. Dus kort samengevat.. Plan je dit soort onderwerpen bewust in of gaat dat vanzelf bij jullie
Prikken jullie hier echt tijd voor? Of gaat dit vanzelf?
Want ik en mn ex, meden altijd 'lastige' onderwerpen, die, zoals ik nu merk helemaal niet zo lastig waren.. Maar toch moeilijk om erover te beginnen denk ik..
Het is natuurlijk leuker om het gewoon over 'makkelijke' dingen te hebben.. Dus kort samengevat.. Plan je dit soort onderwerpen bewust in of gaat dat vanzelf bij jullie
-
donderdag 18 november 2010 om 12:06
Maar is goed: ik doe het niet. Nu heb ik "last" van mijn eigen afspraak lijkt het, maar ik weet dat het niet zo is: anders zou ik namelijk misschien ook niks horen, maar dan was dat nog veel erger geweest!! Want helemaal zijn eigen keuze!!
donderdag 18 november 2010 om 12:19
Lastig hé. Maar toch is je afspraak goed, nu wacht je iig niet hopeloos, omdat er een reden is dat hij je niet belt..
Maar waarschijnlijk hoop je dat hij zich er niet aan houdt, omdat hij je mist, er mee bezig is en je spontaan belt..
Toch, of?
Maargoed, ik zou ook graag in het hoofd van mn ex kijken, willen weten of hij zich er net zo druk om maakt als ik dat doet, of hij ook hele dagen zit te forummen
En bedenkt op welke manier hij het weer willen proberen..
Maar tja, die ruimte he die zit me een beetje in de weg..
Maar waarschijnlijk hoop je dat hij zich er niet aan houdt, omdat hij je mist, er mee bezig is en je spontaan belt..
Toch, of?
Maargoed, ik zou ook graag in het hoofd van mn ex kijken, willen weten of hij zich er net zo druk om maakt als ik dat doet, of hij ook hele dagen zit te forummen
En bedenkt op welke manier hij het weer willen proberen..
Maar tja, die ruimte he
die zit me een beetje in de weg..
-
donderdag 18 november 2010 om 12:26
Ja, dat hoop ik inderdaad. Al is het maar iets heel kleins: denk aan je, ofzo...Maar ik weet gewoon: dat gaat niet gebeuren. En ik weet ook bijna zeker dat hij het er veel minder moeilijk mee heeft dan ik, puur door wie hij is. Hij kan wat makkelijker doorgaan met zijn leven heb ik het idee...
EN daarbij: hij is degene die het niet weet, wat hem ook in een machtige positie zet natuurlijk. We zijn toch wel trouw (dat hebben we afgesproken, wilde ik ook graag, anders vond ik het helemaal een lijntje), dus hij kan lekker zijn ding doen op alle andere vlakken en af en toe eens denken: hm, mis ik haar? En dan is er ook nog die kennis waar hij verliefd op is die hij dagelijks ziet, omdat ze op dezelfde plek werken..
Dat is dan niks geworden en gaat ook niks worden zegt ie: maar toch...
EN daarbij: hij is degene die het niet weet, wat hem ook in een machtige positie zet natuurlijk. We zijn toch wel trouw (dat hebben we afgesproken, wilde ik ook graag, anders vond ik het helemaal een lijntje), dus hij kan lekker zijn ding doen op alle andere vlakken en af en toe eens denken: hm, mis ik haar? En dan is er ook nog die kennis waar hij verliefd op is die hij dagelijks ziet, omdat ze op dezelfde plek werken..
Dat is dan niks geworden en gaat ook niks worden zegt ie: maar toch...
donderdag 18 november 2010 om 12:28
Tjonge meiden, jullie hebben ondertussen veel geschreven. Ik kwam even langs voor een update. Heb volgens 'mijn stappenplannetje' hem gisteren gebeld maar kreeg wederom voicemail. Nu kon dat naar mijn idee een aantal redenen hebben (w.o. de voetbalwedstrijd nederland-turkije gisteravond hahaha). Besloten om vanochtend een sms te sturen dat als hij niet meewil vanavond, ik zijn kaartje graag wilde voor iemand anders. Een half uur later stond hij voor me deur (net dus).
Ik schrok me kapot want dat had ik niet verwacht. Hij zei dat hij sms terug had gestuurd maar die had ik dus niet gezien. Hij kwam kaartje brengen met verhaal erbij dat hij al 2 nachten niet heeft geslapen over de beslissing. Aan de ene kant wilde hij graag mee maar kon het toch niet goed rijmen dat hij dan 's avonds alleen naar huis zou gaan in plaats van bij mij te blijven slapen. Dat voelde niet goed voor hem. Hij zei geen nee te willen zeggen, mij niet te willen kwetsen en me graag te willen zien maar het gewoon nog niet kan.
Heb hem gezegd dat ik het begrijp dat een hele avond samen misschien nog wat te heftig is. Hebben nu afgesproken om zaterdag kop koffie te gaan drinken. Hij belt me morgen. Pffff.... wat heerlijk om hem weer te zien, vast te houden, kussen (want ja, we geven elkaar toch nog steeds kussen op de mond) en hem te zeggen dat ik hem mis.
Oh ja, zat nog geschreven kaartje bij in de envelop dat ik in zijn gedachten ben en dat hij me mist. Hij heeft het moeilijk en wordt heen en weer geslingerd door zijn gevoelens zegt hij.
Voor mij betekent dat nog steeds dat er hoop is. Hij geeft nog om me en heeft nog gevoelens, nu langzaamaan de ingang weer vinden tot zijn hart.
Ik schrok me kapot want dat had ik niet verwacht. Hij zei dat hij sms terug had gestuurd maar die had ik dus niet gezien. Hij kwam kaartje brengen met verhaal erbij dat hij al 2 nachten niet heeft geslapen over de beslissing. Aan de ene kant wilde hij graag mee maar kon het toch niet goed rijmen dat hij dan 's avonds alleen naar huis zou gaan in plaats van bij mij te blijven slapen. Dat voelde niet goed voor hem. Hij zei geen nee te willen zeggen, mij niet te willen kwetsen en me graag te willen zien maar het gewoon nog niet kan.
Heb hem gezegd dat ik het begrijp dat een hele avond samen misschien nog wat te heftig is. Hebben nu afgesproken om zaterdag kop koffie te gaan drinken. Hij belt me morgen. Pffff.... wat heerlijk om hem weer te zien, vast te houden, kussen (want ja, we geven elkaar toch nog steeds kussen op de mond) en hem te zeggen dat ik hem mis.
Oh ja, zat nog geschreven kaartje bij in de envelop dat ik in zijn gedachten ben en dat hij me mist. Hij heeft het moeilijk en wordt heen en weer geslingerd door zijn gevoelens zegt hij.
Voor mij betekent dat nog steeds dat er hoop is. Hij geeft nog om me en heeft nog gevoelens, nu langzaamaan de ingang weer vinden tot zijn hart.
donderdag 18 november 2010 om 12:32
Oh, wat goed Ragazza! Klinkt heerlijk moet ik zeggen. Wat een lieve vent ook met zo'n kaartje (daar zou die van mij nou nooit opkomen al zou hij het willen).
Ik denk ook zeker dat er hoop is voor jullie!! Wel heel moeilijk voor je om dan niet te hard van stapel te lopen denk ik..? In ieder geval opbouwend nieuws als ik het zo lees!
Ik denk ook zeker dat er hoop is voor jullie!! Wel heel moeilijk voor je om dan niet te hard van stapel te lopen denk ik..? In ieder geval opbouwend nieuws als ik het zo lees!
donderdag 18 november 2010 om 12:42
Ja ik vind het ook opbouwend nieuws, zeker. En het doet me goed te lezen dat jij denkt dat er hoop is. Stom eigenlijk maar zo is het nu eenmaal. Alle bevestiging helpt.
En ja, het is een hele lieve vent. Heel gevoelig en dat maakt ook dat hij er zo'n last van heeft. Mijn twijfel zit erin of hij echt twijfelt over zijn gevoelens voor mij of dat hij last heeft van een enorm schuldgevoel en dus twijfelt om het weer te proberen om van zijn schuldgevoel af te komen.
Muisje wat goed dat jij jezelf kunt inhouden en geen contact opneemt. You go girl!! Hou vast... hij kan je pas echt gaan missen als je niets van je laat horen. Zolang je altijd beschikbaar bent voor zijn gevoel, zal het missen niet snel komen.
Geldt ook voor jou trouwens Mootje.
En ja, het is een hele lieve vent. Heel gevoelig en dat maakt ook dat hij er zo'n last van heeft. Mijn twijfel zit erin of hij echt twijfelt over zijn gevoelens voor mij of dat hij last heeft van een enorm schuldgevoel en dus twijfelt om het weer te proberen om van zijn schuldgevoel af te komen.
Muisje wat goed dat jij jezelf kunt inhouden en geen contact opneemt. You go girl!! Hou vast... hij kan je pas echt gaan missen als je niets van je laat horen. Zolang je altijd beschikbaar bent voor zijn gevoel, zal het missen niet snel komen.
Geldt ook voor jou trouwens Mootje.
donderdag 18 november 2010 om 13:39
In eerste instantie ging ik bij hem weg omdat ik een veilig plekje voor mezelf wilde hebben. Ik voelde me bedreigd in onze relatie. Niet fysiek. Hij zal mij nooit slaan ofzo. Maar ik voelde mij wel bedreigd in mijn persoonlijkheid. Ik ontweek ruzies, deed alles voor hem, als ik ongelukkig was had ik niet het gevoel dat ik bij hem terecht kon. Ik ging telkens ver over mijn eigen grenzen.
We hebben samen mijn spullen verhuisd en samen mijn nieuwe onderkomen geschilderd enzo. Veel gehuild. Veel getwijfeld. We hebben eerst even heel rustig aan gedaan. Af en toe even op de thee, filmpje kijken. Daarna wat vaker samen koken en eten... en dan ging ik 's avonds weer naar huis. Dat was wel heel raar en hij vond het ook eigenlijk gewoon heel vervelend. Hij wilde me daar hebben.
Hij heeft ook wel bij mij geslapen, ik bij hem en stapje voor stapje zijn we wat gaan opbouwen. Tot we eigenlijk weer zoveel met elkaar deden dat we (ik vooral) de stap weer aan durfden. Als we terugkijken ging het eigenlijk al sinds het prille begin niet goed tussen ons. En dat komt eruit als de eerste verliefdheid over is en de sleur erin komt. Je valt in bepaalde patronen en als je niet weet hoe, kun je die nauwelijks doorbreken.
Dit hebben we dus op een hele harde manier geleerd.
We hebben samen mijn spullen verhuisd en samen mijn nieuwe onderkomen geschilderd enzo. Veel gehuild. Veel getwijfeld. We hebben eerst even heel rustig aan gedaan. Af en toe even op de thee, filmpje kijken. Daarna wat vaker samen koken en eten... en dan ging ik 's avonds weer naar huis. Dat was wel heel raar en hij vond het ook eigenlijk gewoon heel vervelend. Hij wilde me daar hebben.
Hij heeft ook wel bij mij geslapen, ik bij hem en stapje voor stapje zijn we wat gaan opbouwen. Tot we eigenlijk weer zoveel met elkaar deden dat we (ik vooral) de stap weer aan durfden. Als we terugkijken ging het eigenlijk al sinds het prille begin niet goed tussen ons. En dat komt eruit als de eerste verliefdheid over is en de sleur erin komt. Je valt in bepaalde patronen en als je niet weet hoe, kun je die nauwelijks doorbreken.
Dit hebben we dus op een hele harde manier geleerd.
donderdag 18 november 2010 om 13:41
quote:Mootje13 schreef op 18 november 2010 @ 12:03:
Maar moet er eerlijkgezegd niet aan denken dat het 2 jaar 'uit' is.. Hoewel het in mijn situatie anders zal zijn.. Want je bent dan niet echt aan elkaar verbonden.. Dus zal meer je eigen leven gaan leiden denk ik..
Het gaat volgens mij niet om het woordje 'getrouwd'. Het gaat erom dat je naar elkaar uitspreekt dat je er samen voor wil gaan.
Als je dat afspreekt, dan gedurende die tijd dus geen anderen, en geen 'aan' of 'uit'. Je hebt ook alleen met elkaar te maken hierin, dus als je elkaar maar begrijpt, dat is het belangrijkste.
Maar moet er eerlijkgezegd niet aan denken dat het 2 jaar 'uit' is.. Hoewel het in mijn situatie anders zal zijn.. Want je bent dan niet echt aan elkaar verbonden.. Dus zal meer je eigen leven gaan leiden denk ik..
Het gaat volgens mij niet om het woordje 'getrouwd'. Het gaat erom dat je naar elkaar uitspreekt dat je er samen voor wil gaan.
Als je dat afspreekt, dan gedurende die tijd dus geen anderen, en geen 'aan' of 'uit'. Je hebt ook alleen met elkaar te maken hierin, dus als je elkaar maar begrijpt, dat is het belangrijkste.
donderdag 18 november 2010 om 13:43
quote:muisje23 schreef op 18 november 2010 @ 12:27:
Ik voel me gewoon machteloos en klote (sorry).
He lieve muis! Je bent niet machteloos hoor! Je voelt je zo... en daarom moet je de macht zelf weer grijpen.
Je kiest ervoor om met hem verder te willen. Je kiest ervoor het op een bepaalde manier te willen aanpakken. Je kiest ervoor om hem de ruimte te geven er over na te denken. Je kiest ervoor om jezelf hierin volwassen op te stellen en hem niet jouw wil op te leggen. Je kiest ervoor om je eigen prachtige zelf te zijn en zo met hem in contact te komen. Moet je kijken waar jij allemaal macht over hebt!!!
En nee, je kunt hem niet dwingen iets te doen wat hij niet wil. Maar dat is weer het stukje wat hij moet kiezen.
Ik voel me gewoon machteloos en klote (sorry).
He lieve muis! Je bent niet machteloos hoor! Je voelt je zo... en daarom moet je de macht zelf weer grijpen.
Je kiest ervoor om met hem verder te willen. Je kiest ervoor het op een bepaalde manier te willen aanpakken. Je kiest ervoor om hem de ruimte te geven er over na te denken. Je kiest ervoor om jezelf hierin volwassen op te stellen en hem niet jouw wil op te leggen. Je kiest ervoor om je eigen prachtige zelf te zijn en zo met hem in contact te komen. Moet je kijken waar jij allemaal macht over hebt!!!
En nee, je kunt hem niet dwingen iets te doen wat hij niet wil. Maar dat is weer het stukje wat hij moet kiezen.
donderdag 18 november 2010 om 13:46
quote:ragazza schreef op 18 november 2010 @ 12:28: Hij kwam kaartje brengen met verhaal erbij dat hij al 2 nachten niet heeft geslapen over de beslissing. Aan de ene kant wilde hij graag mee maar kon het toch niet goed rijmen dat hij dan 's avonds alleen naar huis zou gaan in plaats van bij mij te blijven slapen. Dat voelde niet goed voor hem. Hij zei geen nee te willen zeggen, mij niet te willen kwetsen en me graag te willen zien maar het gewoon nog niet kan.
Ragazza, wat een eerlijke reactie van je vriend! Wat ontzettend goed!!!
Volgens mij pakken jullie het goed aan. En het kan je vast niet snel genoeg gaan, maar vergelijk dit nou eens met 'we zijn uit elkaar en hij twijfelt' ...?!
Ragazza, wat een eerlijke reactie van je vriend! Wat ontzettend goed!!!
Volgens mij pakken jullie het goed aan. En het kan je vast niet snel genoeg gaan, maar vergelijk dit nou eens met 'we zijn uit elkaar en hij twijfelt' ...?!
donderdag 18 november 2010 om 13:59
Mijn ex beschrijft dezelfde gevoelens als die jij had destijds Amy. Hij voelt zich ook bedreigd en is bang voor de toekomst. (ik sla ook niet hoor ). Maar ik liep wel erg makkelijk over hem heen, wat aan ons beiden te wijten is denk ik...ik ben TE koppig en hij gaat elke confrontatie uit de weg...
Wat vond jij fijn dat je partner toen deed? Misschien kan ik iets ervan leren...
Wat vond jij fijn dat je partner toen deed? Misschien kan ik iets ervan leren...
donderdag 18 november 2010 om 14:06
Wat ik NIET fijn vond dat mijn partner deed (ik weet het... positief denken, maar dit maakte echt heel veel stuk!) is
- mij dwingen hoe we dit konden aanpakken. Overleg en samen bespreken wat we denken dat werkt is echt een beter plan.
- dreigementen uiten wat hij wel en niet zou doen als...
- zichzelf volkomen belachelijk maken bij iedereen uit mijn omgeving, terwijl hij eigenlijk uit was op draagvlak.
Dit heeft mijn vertrouwen in hem flink beschadigd. Ik werd bang van hem.
Wat wel werkt is eigenlijk het tegengestelde:
- wel enigszins ruimte geven, maar niet om weg te rennen, maar wel om te leren om ook in de relatie jezelf te kunnen zijn.
- hard aan zichzelf werken op basis van mijn feedback (belangrijk!) en inzien dat ik niet alleen maar een wegloper was, maar hij ook dingen verkeerd had gedaan.
- proberen naar mijn gevoelens te luisteren en die ook te respecteren.
- geduld hebben
- mij dwingen hoe we dit konden aanpakken. Overleg en samen bespreken wat we denken dat werkt is echt een beter plan.
- dreigementen uiten wat hij wel en niet zou doen als...
- zichzelf volkomen belachelijk maken bij iedereen uit mijn omgeving, terwijl hij eigenlijk uit was op draagvlak.
Dit heeft mijn vertrouwen in hem flink beschadigd. Ik werd bang van hem.
Wat wel werkt is eigenlijk het tegengestelde:
- wel enigszins ruimte geven, maar niet om weg te rennen, maar wel om te leren om ook in de relatie jezelf te kunnen zijn.
- hard aan zichzelf werken op basis van mijn feedback (belangrijk!) en inzien dat ik niet alleen maar een wegloper was, maar hij ook dingen verkeerd had gedaan.
- proberen naar mijn gevoelens te luisteren en die ook te respecteren.
- geduld hebben
donderdag 18 november 2010 om 14:18
Muisje... als je jezelf in de hand hebt, kun je op zich wel contact met hem zoeken (tenzij hij heeft aangegeven dat niet te willen).
Maar zorg dat je eigen baas blijft. Niet bellen omdat je te zwak bent om de verleiding te weerstaan, maar bellen omdat je denkt dat dat op de lange duur een goede stap geweest zal zijn.
Het gaat nu niet om vandaag... het gaat om jullie verdere leven samen. Hou het grote plaatje in de gaten!
Maar zorg dat je eigen baas blijft. Niet bellen omdat je te zwak bent om de verleiding te weerstaan, maar bellen omdat je denkt dat dat op de lange duur een goede stap geweest zal zijn.
Het gaat nu niet om vandaag... het gaat om jullie verdere leven samen. Hou het grote plaatje in de gaten!
donderdag 18 november 2010 om 14:21
Dat vind ik moeilijk...als ik hem nu mail is dat eigenlijk meer omdat ik m wil laten weten dat er heus wel voor hem ben..
maar misschien is dat juist opdringerig.
Van de andere kant; hij gaf aan liever twee keer in de week te bellen, dus wil hem met een kort mailtje, check hoe het gaat, gewoon even een hart onder de riem steken. Misschien vat hij dat alleen op als opdringerig..dat valt niet te zeggen natuurlijk! Kan misschien het beste gewoon zondag afwachten dan dan gezellig kletsen? Ik kan mezelf wel redelijk inhouden moet ik zeggen..
maar misschien is dat juist opdringerig.
Van de andere kant; hij gaf aan liever twee keer in de week te bellen, dus wil hem met een kort mailtje, check hoe het gaat, gewoon even een hart onder de riem steken. Misschien vat hij dat alleen op als opdringerig..dat valt niet te zeggen natuurlijk! Kan misschien het beste gewoon zondag afwachten dan dan gezellig kletsen? Ik kan mezelf wel redelijk inhouden moet ik zeggen..
donderdag 18 november 2010 om 14:24
Ik zou dan eerder bellen dan mailen.
sms en mail leidt eerder tot misverstanden. Hij kan het als opdringerig interpreteren, terwijl je intonatie anders zou overkomen.
Ga dan niet bellen om te vragen hoe laat ie zondag komt, terwijl je dondersgoed weet dat ie om 14:00 uur komt. Dat komt over als een smoesje.
Bel gewoon, en zeg ook eerlijk dat je belt om dat je graag wil weten hoe het met hem gaat. En dat je hem wil laten weten dat je er voor hem bent.
Dat je het fijn vindt om hem zondag weer te zullen zien, maar dat je het wel spannend vindt.
(of wat je ook voelt).
Eerlijk tegen hem zijn. Geen geheimen, geen misverstanden. Hij is je lief... als je tegen hem al niet eerlijk kan zijn, kan je net zo goed kappen.
sms en mail leidt eerder tot misverstanden. Hij kan het als opdringerig interpreteren, terwijl je intonatie anders zou overkomen.
Ga dan niet bellen om te vragen hoe laat ie zondag komt, terwijl je dondersgoed weet dat ie om 14:00 uur komt. Dat komt over als een smoesje.
Bel gewoon, en zeg ook eerlijk dat je belt om dat je graag wil weten hoe het met hem gaat. En dat je hem wil laten weten dat je er voor hem bent.
Dat je het fijn vindt om hem zondag weer te zullen zien, maar dat je het wel spannend vindt.
(of wat je ook voelt).
Eerlijk tegen hem zijn. Geen geheimen, geen misverstanden. Hij is je lief... als je tegen hem al niet eerlijk kan zijn, kan je net zo goed kappen.
donderdag 18 november 2010 om 14:29
donderdag 18 november 2010 om 14:30
quote:Mootje13 schreef op 18 november 2010 @ 12:06:
En Nanno, klinkt herkenbaar.. Ik was al vrij volwassen voor mijn leeftijd (al zeg ik het zelf, blegh haha).. Maar een oudere vriend versnelt wel het proces.. Goed dat jullie het erover hebben, over al die serieuze, belangrijke dingen!
Prikken jullie hier echt tijd voor? Of gaat dit vanzelf?
Want ik en mn ex, meden altijd 'lastige' onderwerpen, die, zoals ik nu merk helemaal niet zo lastig waren.. Maar toch moeilijk om erover te beginnen denk ik..
Het is natuurlijk leuker om het gewoon over 'makkelijke' dingen te hebben.. Dus kort samengevat.. Plan je dit soort onderwerpen bewust in of gaat dat vanzelf bij jullie
We prikken hier niet bewust tijd voor. Maar zodra we samen op de bank zitten of aan 't eten zijn, dan komen die onderwerpen vanzelf omhoog. We hebben eigenlijk nooit de lastige punten gemeden. We bespraken het meteen. Dit klinkt lekker makkelijk, maar ook dan konden er discussies ontstaan die hoog op liepen.
Aangezien ik aardig jong ben, maar volwassener ben, heeft hij soms niet door wat voor leeftijdsverschil er tussen zit. Hartstikke fijn meestal. Maar als 't over huizen kopen, werk, hypotheken etc. gaat, dan volg ik er af en toe niks van. Dan luister ik wel, stel m'n vragen en proberen we eruit te komen. Maar omdat dit soms op de bank gebeurd en ik m'n kop er niet naar heb staan of moe ben, dan kan ik gefrustreerd reageren als hij over zoiets ingewikkelds begint en 't dan ook besproken wil hebben. De eerste 20 minuten is niet erg, maar zodra het langer duurt en ingewikkelder wordt, dan zie ik het even niet meer zitten en vraag ik of hij 't nog eens wil uitleggen. Dat wil hij niet altijd, want 't is al zo'n verhaal. Dat wil nog wel eens uitlopen tot gefrustreerde uitbarstingen. Hij wil 't besproken hebben op dat moment, terwijl ik me hoofd er niet bij kan houden en de draad snel kwijt ben.
Dus soms zou 't makkelijk zijn om er een momentje voor de te prikken, maar dit hebben we nog nooit gedaan. Haha.
Niet dat het slaande ruzies worden, maar wel met veel gezucht en gekreun en alles.
Ik vindt 't fijn en belangrijk dat we het bespreekbaar maken, want gezien mijn studie, zullen we van de zomer kunnen gaan samenwonen.. Dit willen we graag, maar hoe we het moeten regelen is nog lastig. Waarschijnlijk met een samenlevingscontrect. Mocht het toch nog mis gaan, dan staat daarin hoe alles geregeld is en kunnen we ook niet nog daarover ruzie maken.
Verder heeft hij z'n eigen huisje en daar kan ik bij in komen wonen. Ik zal hem dan financieel steunen, door van mijn salaris geld over te maken naar zijn rekening. Zulke dingen hebben we globaal ook al besproken.
Nu ik dit zo lees, klinkt 't allemaal wel heel volwassen, terwijl ik pas 20 ben! Oké, mensen die me net kennen en niet weten hoe oud ik ben, schatten me vaak tussen de 23 en 26. Al voel ik me soms ook wel rond die leeftijd.
Ik kan dus wel concluderen dat we behoorlijk serieus zijn en echt samen willen gaan leven. Daar wordt ik toch altijd gelukkig van!
En Nanno, klinkt herkenbaar.. Ik was al vrij volwassen voor mijn leeftijd (al zeg ik het zelf, blegh haha).. Maar een oudere vriend versnelt wel het proces.. Goed dat jullie het erover hebben, over al die serieuze, belangrijke dingen!
Prikken jullie hier echt tijd voor? Of gaat dit vanzelf?
Want ik en mn ex, meden altijd 'lastige' onderwerpen, die, zoals ik nu merk helemaal niet zo lastig waren.. Maar toch moeilijk om erover te beginnen denk ik..
Het is natuurlijk leuker om het gewoon over 'makkelijke' dingen te hebben.. Dus kort samengevat.. Plan je dit soort onderwerpen bewust in of gaat dat vanzelf bij jullie
We prikken hier niet bewust tijd voor. Maar zodra we samen op de bank zitten of aan 't eten zijn, dan komen die onderwerpen vanzelf omhoog. We hebben eigenlijk nooit de lastige punten gemeden. We bespraken het meteen. Dit klinkt lekker makkelijk, maar ook dan konden er discussies ontstaan die hoog op liepen.
Aangezien ik aardig jong ben, maar volwassener ben, heeft hij soms niet door wat voor leeftijdsverschil er tussen zit. Hartstikke fijn meestal. Maar als 't over huizen kopen, werk, hypotheken etc. gaat, dan volg ik er af en toe niks van. Dan luister ik wel, stel m'n vragen en proberen we eruit te komen. Maar omdat dit soms op de bank gebeurd en ik m'n kop er niet naar heb staan of moe ben, dan kan ik gefrustreerd reageren als hij over zoiets ingewikkelds begint en 't dan ook besproken wil hebben. De eerste 20 minuten is niet erg, maar zodra het langer duurt en ingewikkelder wordt, dan zie ik het even niet meer zitten en vraag ik of hij 't nog eens wil uitleggen. Dat wil hij niet altijd, want 't is al zo'n verhaal. Dat wil nog wel eens uitlopen tot gefrustreerde uitbarstingen. Hij wil 't besproken hebben op dat moment, terwijl ik me hoofd er niet bij kan houden en de draad snel kwijt ben.
Dus soms zou 't makkelijk zijn om er een momentje voor de te prikken, maar dit hebben we nog nooit gedaan. Haha.
Niet dat het slaande ruzies worden, maar wel met veel gezucht en gekreun en alles.
Ik vindt 't fijn en belangrijk dat we het bespreekbaar maken, want gezien mijn studie, zullen we van de zomer kunnen gaan samenwonen.. Dit willen we graag, maar hoe we het moeten regelen is nog lastig. Waarschijnlijk met een samenlevingscontrect. Mocht het toch nog mis gaan, dan staat daarin hoe alles geregeld is en kunnen we ook niet nog daarover ruzie maken.
Verder heeft hij z'n eigen huisje en daar kan ik bij in komen wonen. Ik zal hem dan financieel steunen, door van mijn salaris geld over te maken naar zijn rekening. Zulke dingen hebben we globaal ook al besproken.
Nu ik dit zo lees, klinkt 't allemaal wel heel volwassen, terwijl ik pas 20 ben! Oké, mensen die me net kennen en niet weten hoe oud ik ben, schatten me vaak tussen de 23 en 26. Al voel ik me soms ook wel rond die leeftijd.
Ik kan dus wel concluderen dat we behoorlijk serieus zijn en echt samen willen gaan leven. Daar wordt ik toch altijd gelukkig van!
donderdag 18 november 2010 om 14:38
Hoho... DOE NIETS WAT JE ZELF NIET WIL!
Anders ga je over je grenzen. Moet hij niet doen, moet jij niet doen.
Als je het geen probleem vindt, maar het van jou niet perse hoeft, kun je het wel voor hem doen.
Kwets je de ander ermee, dan moet je het ook niet doen.
Tis geen of-of-of uit deze drie. het is EN-EN-EN. Alle drie dus.
Nu laat je het klinken alsof je zelf niet wil bellen, maar je denkt dat hij wil dat je belt. Dat weet je niet, dat neem je aan (want je bent niet helderziend, denk ik).
Anders ga je over je grenzen. Moet hij niet doen, moet jij niet doen.
Als je het geen probleem vindt, maar het van jou niet perse hoeft, kun je het wel voor hem doen.
Kwets je de ander ermee, dan moet je het ook niet doen.
Tis geen of-of-of uit deze drie. het is EN-EN-EN. Alle drie dus.
Nu laat je het klinken alsof je zelf niet wil bellen, maar je denkt dat hij wil dat je belt. Dat weet je niet, dat neem je aan (want je bent niet helderziend, denk ik).
