Relatie redden, hoe?

He Brugge! Je klinkt alweer wat positiever!



(Je kunt ook aan jezelf werken binnen een relatie. Het is niet perse OF-OF)

Je hoeft niet bang te zijn dat je geen controle over de situatie hebt. Ik kan me die angst voorstellen hoor. Ik ben ook zo'n control freak.

Maar je hebt verschillende manieren van invloer hebben op de situatie. Jij wil nu waarschijnlijk het liefst met je vingers knippen, en dan is alles weer goed. Jouw gedrag is in 1 keer verbeterd, je vriend is weer stapelgek op je, en jullie leven nog lang en gelukkig.

Maar ben je dan een beter iemand geworden? Heb je dan wat geleerd? Dit is het moment om aan jezelf (en aan jullie relatie) te werken. Dan wordt je wijzer, sterker en volwassener. Dan kom je er beter uit dan je begonnen bent. En je bent er zelf bij om te sturen welke kant je opgaat.

Je kunt zelf kiezen wat je wil. Het enige wat je eigenlijk niet voor het zeggen hebt, is wat je vriend denkt en voelt.

Maar dat wil je ook niet. Want als hij van je houdt omdat jij m met je toverkunsten hebt bewerkt, weet je ook dat het niet echt is. En dan ben je ook niet blij.



Jij bent nu in de gelegenheid sturing te geven aan de rest van je leven. En niet maar af te wachten of er wat gebeurt en hoe.

Moet je ns kijken wat een macht en keuzes!

Je bent even de vaste grond onder je voeten kwijt. Het bekende is even weggevallen. Maar geen macht meer over de situatie/je leven? Ben je gek! Je zit eindelijk weer in de situatie dat je invloed op je leven kan/gaat uitoefenen!!!

Inderdaad, je hebt gelijk. Ik droom soms dat de deurbel ineens gaat en dat hij ontzettende spijt heeft en meteen weer terug wilt komen. Hoewel dit natuurlijk wel meteen een "alles is goed" gevoel zal geven, besef ik ook wel dat dit nooit lang kan duren en dan zijn we weer op dat punt aangekomen.

Dus ik ben me er wel van bewust dat er heel wat veranderd moet worden voordat we uberhaupt weer een kans van slagen hebben.



Maar ik sluit een relatie niet bij voorbaat uit: ik vind hem nog steeds de allerliefste, hij raakt mij en ik vind hem nog steeds aantrekkelijk.

Ik hoop alleen dat hij het ook niet bij voorbaat al uitsluit.

Hoi muisje,

Bedankt voor je reactie. En sorry trouwens, ik heb het gevoel alsof ik dit hele forum overneem met mijn lange posts en dat is niet mijn bedoeling.



Ja, ik vind het heel moeilijk. Mag ik vragen: je zegt dat jouw vriend nog twijfelt. Heb ik het uit eerdere berichten goed begrepen dat hij twijfelt omdat hij niet zeker weet of hij JOU mist of IEMAND mist?

Heel lastig allemaal. Misschien moet je hem ook de kans geven om jou te gaan missen? Ik weet niet hoe frequent jullie contact nu is maar als je hem misschien te veel smst en belt dan krijgt hij helemaal niet de kans om jou te missen. En als jullie contact hebben, hoe is dat contact dan? Is het altijd zwaar en gaat het altijd over jullie relatie (m.a.w. jij bent in jullie contact altijd serieus en zwaar op de hand) of kunnen jullie het misschien ook over wat luchtiger zaken hebben? (m.a.w. jij bent vrolijk en hij merkt weer dat je ook leuke kanten hebt... hoewel hij dat natuurlijk ook wel weet hahaha)



Ik heb het hier met mijn vriend nog helemaal niet over gehad. Vanavond wordt de eerste keer dat ik hem spreek nadat hij zijn bom dropte donderdagavond. Ik ben erg benieuwd hoe hij tegen ons/mij aankijkt nu.



Jij zegt dat je absoluut bereid bent aan jezelf te werken en dat we eigenlijk dezelfde valkuil hebben. Mijn "strategie" (hoewel ik niet echt weet of dat het goede woord is hahahaha) was om mijn (ex?)vriend te laten zien DAT ik eraan werk en dat ik aan het veranderen ben. Volgens mij is dat de beste methode om iemand te overtuigen. En het belangrijkste: eigenlijk doe je jezelf het grootste plezier ermee!

Wat doe jij waaruit voor je vriend kan blijken dat je er echt aan werkt?



Wat ik niet helemaal begrijp uit je berichtje is dat je aan de ene kant initiatief van hem verwacht (je verwacht dus eigenlijk weer iets van hem) maar aan de andere kant had hij aangegeven afstand te willen toch? Probeer hem die afstand dan ook te geven en verwacht niks meer van hem. Probeer met jezelf aan de slag te gaan.

(en er komt binnenkort vast een moment waarop ik precies hetzelfde doe en mijn goede voornemens vergeet en schroom dan vooral niet om mij op hetzelfde te wijzen! )

Brugge... veel mensen (vaak mannen) zijn bang dat ze hun vrijheid kwijtraken in een relatie.



Natuurlijk is een relatie een kwestie van geven en nemen. Maar in een evenwichtige relatie heb je niet het gevoel dat je je vrij heid kwijt bent.

Ik kan in principe doen wat ik wil. En nee, ik kan niet een sexweekend met een stel lekkere kerels organiseren. Dat zou mijn man kwetsen, dus dat hoor ik dan niet te doen. Maar weet je... waarom zou ik dat willen? Ik heb mijn man en kan ik weet niet wat voor leuke dingen met of zonder hem doen, dus het stoort me totaal niet dat ik dat dingetje zou moeten laten.



Snap je?

De dingen die ik niet kan doen in onze relatie, zijn de dingen die ik helemaal niet WIL doen in deze relatie.

Ik zou best op mijn strepen kunnen staan. Doen waar ik zin in heb, mn man kwetsen. En dan is onze relatie voorbij en dat wil ik niet, want we zijn gelukkig samen.

@ Amy, klopt hoor.. Weet dat het niet de betrouwbaarste smsjes zijn.. Maar echt dronken was ie niet.. En zondag ging het nog even verder.. Hij zegt wel dat hij het niet had moeten smsen, niet weet waarom hij dat deed.. En het heel gezellig vond.. Waren ook niet alleen zn smsjes hoor, maar gewoon zn hele gedrag zaterdag..

Heb hem maar gezegd dat ie maar na moest gaan denken over zn smsjes, omdat het voor mij anders ligt.. Ik hoop nu dus dat hij hier hard mee bezig is.. Ben van plan het nog 1 á 2 weken aan te zien en dan maar is met hem af te spreken.. Eerst nog maar weer even afwachten..

En ben ook blij dat ik het niet gedaan heb hoor! Want ik zou daar toch weer teveel hoop uithalen.. Dus op dit moment was het een wijs besluit al zeg ik het zelf

Ik wou ook nog even reageren op de berichtjes van jou hoor Brugge, maar koste me even wat tijd om alles door te lezen..

Allereerst, wat een rotsituatie zeg! kom gerust meepraten, het lucht op! Je kunt ons 'helpen' wij kunnen jou helpen!

Maar het is inderdaad een behoorlijke wake-up call, die, naar ik denk nog best wel eens positief kan gaan uitpakken!

Vind je iig goed denken, relativeren, aan jezelf werken enz.enz.

Pas er alleen voor op dat je niet voor hem gaat denken, je schiet er niets mee op, maakt er alleen jezelf maar gek mee.

En ja, laat zien dat je er mag zijn, dat je jezelf red, hoewel je natuurlijk wil dat je weer een leven met hem krijgt.. Mag je ook best doorlaten schemeren, toch..



Maar gun hem vooral de tijd! De tijd om ok bij zichzelf na te gaan denken, ga hem niet telkens bellen als hij toch niet oppakt.. Hij ziet vanzelf dat je gebeld hebt, en als hij wil belt hij je terug.. Is hij er op dat moment even niet aan toe, dan komt dat later wel.. Misschien dat het jullie, net als bij muisje, handig is om een belmoment in te stellen? Wekelijkse afspraak..



(Zeg ik, die zelf haar eigen relatie nog niet eens op orde heeft, niet weet hoe ze dat op moet lossen en er dus nog geen kaas van gegeten heeft, maar toch klaar staat met advies )



Nya eerst maar wachten tot hij je belt vanavond toch? Ben heel benieuwd hoe hij er nu tegen aan kijkt.. laat je het weten?



Hee en muisje, is toch goed dat je hem gemaild hebt? Als het iig alleen een mededeling is.. Je verwacht geen reactie (ik zeg niet dat je wel op een reactie hoopt), maar laat wel weten dat je wil dat hij bepaalde dingen toch van je weet.. Ik zou me er niet te druk om maken.. Maar zou hem daarentegen ook niet te vaak mailen.. Want tja, hij zegt het zelf heel dubbel, wel afstand maar ook weer geen contact.. Maar ik zou het hem laten bepalen denk ik, hoe lastig ook..

@ Brugge: welkom op dit topic. Het is bij jou nog wel heel erg vers zeg dus ik begrijp je lawine van emoties en lange posts goed. Het duurt een paar weken voordat je een beetje 'geland' bent. We zijn daar allemaal geweest dus schroom je niet om je verhaal hier van je af te schrijven. Het belangrijkste advies dat ik je nu kan geven is om even afstand te nemen. Voor je ex maar ook voor jezelf! Vanuit emoties doe en zeg je soms dingen die niet altijd even verstandig zijn. Respecteer zijn wens om (even) alleen te zijn en neem de tijd voor jezelf. Schrijf de dingen van je af, lees boeken over liefdesverdriet, kom op dit topic, thee drinken met je vriendinnen, etc. Echt...dat helpt om de eerste tijd door te komen. Pas daarna kun je een helder hoofd hebben om over een 'strategie' na te denken: hoe win ik het hart van mijn ex terug.



Ik heb mijn ex net uitgebreid gesproken in een eetcafe en het was echt gezellig. We hebben 3,5 uur achter elkaar met elkaar zitten kletsen over van alles en nog wat. Ik heb er expres voor gekozen om het luchtig te houden omdat we in de afgelopen weken al zoveel beladen gesprekken hebben gehad over onze relatie. Nu wilde ik weer even voelen hoe het was om gewoon met hem te kletsen.



Het voelde zo vertrouwd en toch zo anders. Het lijkt alsof de lucht weer wat blauwer is, weer een beetje open getrokken. Voelde weer vlinders en hij volgens mij ook een beetje want hij was behoorlijk aanrakerig. Het deed me denken aan de beginperiode van onze relatie. Dat voelde heel erg fijn.



Ik heb binnenkort een belangrijk gesprek ergens en vertelde hem dat ik daar tegenop zag. Hij bood gelijk aan om mee te gaan. Dat vond ik ook zo lief. Daarmee geeft hij voor mij echt aan dat hij mij nog steeds belangrijk vindt.



Verder hebben we niets concreets afgesproken maar dit heeft zeker een staartje.

Ragazza, yes! Positieve berichten!



Ik zie het al weer voor me, blauwe lucht, lentezonnetje, bloemetjes, en weer voorzichtige vlinders!



Ben benieuwd hoe het verder gaat, maar het klinkt in ieder geval erg positief! En aanrakerig is ook fijn.. Tenminste, ik denk daar altijd veel aan te kunnen zien dus vind het gewoon positief, hihi!

Lieve allemaal,

Bedankt voor jullie lieve berichtjes, voel me zeker welkom!



Ragazza: wat goed joh! Kijk, hier word ik helemaal blij van, goed nieuws en dit klinkt echt als heel mooi nieuw begin... in ieder geval gaan jullie de goede richting op! (en zoals jij het omschrijft, daar heb ik de hoop voor mezelf ook op gevestigd... dat we na wat afstand het langzaam weer leuk met elkaar kunnen hebben en jij laat hier nu weten dat dit dus mogelijk is)

Hoe voel je je nu?



Moojte: inderdaad, ik merk dat ik veel voor hem aan het denken ben, maar ik denk/hoop dat dat wel wat minder gaat worden zodra duidelijk wordt waar we staan. (we hebben elkaar nog niet gesproken). Het is ook nog zo vers en ik blijf toch een vrouw he?

Hahahaha en geeft niks hoor als je zelf er misschien anders naar handelt: dat is ook zo lekker van dit forum: je bent ervaringsdeskundige maar omdat er bij de andere geen emotie's meespelen die je zicht belemmeren kun je dingen heel duidelijk zien! En het is zeker mijn bedoeling om hem met rust te laten.

Nou ladies, HET gesprek is zojuist gevoerd...

Het was wel een fijn gesprek, het gekke is: ik merkte meteen dat we op een hele andere manier met elkaar spraken dan we in een lange tijd gedaan hebben.

Eerst ging het over koetjes en kalfjes en daarna vroegen we hoe het ging. En eigenlijk voelen we ons allebei precies hetzelfde: Het gaat redelijk met ons. Echt ups and downs. We zeiden allebei hetzelfde: dat we sinds het weekend een enorm stuk spanning kwijt zijn. Dat we een soort "bevrijding" voelen. Hij zei dat hij het ervaarde alsof hij een soort rol speelde, niet zichzelf was. En hij heeft zich daar lang overheen gezet, maar uiteindelijk gaat dat toch knagen.

En ik heb verteld hoe ik nu tegen een hoop dingen aankijk van mezelf (over dat ik altijd vanuit angst handel(de) en niet alleen durf te zijn en dat ik denk dat dit heel goed is voor me etc... ik vertelde ook dat ik hem nog steeds de allerliefste vind en van hem hou, maar dat ik ook inzie dat zoals het ging, het niet gaat (als je begrijpt wat ik bedoel hihi)



Hij vertelde ook dat hij mij en mijn hond en ons mist. En dat hij eigenlijk heel verdrietig is en teleurgesteld en dat hij heel veel heeft geslapen, maar ook een hele nacht wakker heeft gelegen.



Verder heb ik 1 x in de week altijd 's avonds een afspraak waar ik rechtstreeks naar mijn werk naartoe moet, maar dat is een beetje lastig nu ik hier alleen ben en een hond heb... hij bood donderdagavond al aan om op die dag langs ons huis te rijden en de hond uit te laten.

Ik had bedacht dat ik het hem nu niet ga vragen, maar dat hij er zelf mee moet komen en dat ik anders wel wat anders regel, maar hij vroeg idd zelf of hij dat nog zou doen... toen ik aangaf dat ik daar over nagedacht had en het natuurlijk heel fijn zou vinden als hij dat zou doen... maar dat als hij om wat voor reden dan ook daar toch geen zin in zou hebben, dat ik dan gewoon wat anders zou regelen. Toen had ik het idee dat hij zelfs een beetje kribber werd en hij zei: anders bied ik het toch niet aan? Hahaha, ik denk dat hij mijn hond echt mist!



Ik heb het gesprek zelf naar het einde gestuurd op een gegeven moment door te zeggen dat ik het fijn vond dat hij wat van zich had laten horen en hij vond het ook heel fijn dat we elkaar even gesproken hebben. En dat als ik voor mezelf spreek denk dat het goed is als we elkaar met rust laten en wat afstand nemen, maar dat ik toch ook wel benieuwd ben hoe het met hem gaat en dat als we iets groots hebben ofzo, dat ik het dan leuk zou vinden als we dat elkaar gewoon kunnen vertellen. Tenslotte blijft hij toch ... die ik 4 jaar lang elke dag gezien heb. Hij reageerde hierop met dat we dan toch konden afspreken dat we contact houden. Want... hij had toch ook nog spulletjes bij mij liggen. Dus ik vroeg hem wat zoals dan, noemt hij een paar grote dingen op. Dus ik vraag hem: wil je dat mee naar je ouders nemen dan? Ja, dat was wel handig dacht hij. Dus ik vraag: wat is je haast daarmee dan? Nee er was geen haast, maar het moest toch een keer opgehaald worden. (M.a.w. het is voor hem toch wel heel definitief dat we op de korte termijn niet meer samen gaan wonen hier... en dat weet ik ook wel, maar toch... het is niet leuk om zo te horen...)



Ik heb voor a.s. vrijdag kaartjes voor ons (was zijn verjaardagskado) gekocht voor een voorstelling in het theater in de stad waar ik woon. We zouden daar samen met vrienden heen gaan. Ik heb hem nog wel gevraagd of hij wilde nadenken daarover. Hij zei dat hij het zou doen. Ik zei dat hij dan donderdag maar moest laten weten of hij mee wilde. Dat ik dacht dat hij het wel heel leuk zou vinden en dat we toch gewoon een leuke avond konden hebben. Hij zou donderdag van zich laten horen. Ik ben erg benieuwd... ik denk zelf niet dat hij meegaat. (en weet eerlijk gezegd ook niet of dat verstandig/te vroeg is)



Al met al vond ik het eigenlijk toch een heel fijn gesprek. Ik voel een soort opluchting en heb er een positief gevoel bij. Ben erg benieuwd wat jullie hiervan vinden want wie weet heb ik mijn enorm rose gekleurde bril wel op...



Thanks for listening dames... ben benieuwd naar jullie reacties.

O ja, nu komt het moeilijkste gedeelte: de neiging om te bellen/sms-en/wat te laten horen weerstaan. We hebben elkaar nu gesproken, dan komt hij van de week hier nog langs om de hond uit te laten en hij zou me donderdag laten weten of hij mee gaat naar de voorstelling... en die is vrijdag... ik moet het echt aan hem overlaten, want ik denk dat als ik hem push... dat het dan helemaal niks meer wordt.

Jeetje, wat een enorm verhaal is het geworden!

Ik heb nog een kleine toevoeging: overigens hebben we het dus niet concreet gehad over hoe de situatie tussen ons nu eigenlijk staat. Zijn we nu officieel uit elkaar? En houden we dan contact als vrienden? Of misschien voor meer? Of zijn we nu min of meer uit elkaar, hebben we een break? Dat zou betekenen dat ons contact voor eventueel meer is...



Hij heeft het er niet over gehad en ik durfde het niet te vragen...

Als ik er zo eens over nadenk maakt het eigenlijk niet echt uit of het de een of de ander is denk ik, de afstand die we nemen en het contact wat we dan wel zouden hebben blijft hetzelfde...

Brugge... fijn dat jullie zo gepraat hebben.

Ik zal morgen nog even rustig reageren als ik het goed gelezen heb (nu slechts vluchtig).



De status van jullie relatie doet er toch niet zoveel toe? Wat zou je dan willen? Single zijn en er lekker op los leven? Als je in je hart nog wat met de ander wil, moet je dat denk ik sowieso niet doen. Voor jouw gevoel ben je dus gewoon nog niet single.



Meiden... nog even een hele simpele tip...

Zeg sorry.



Ik merk dat jullie je zelf ook vanalles kwalijk nemen. Niet gezegd dat dat de enige oorzaak is van de problemen. Maar wel het deel waar jullie sorry over kunnen zeggen.

In plaats van met een vinger naar de ander te wijzen, kun je gewoon zeggen: Lieverd, het spijt me dat ik je pijn gedaan heb.



Laat het inwerken. Zorg dat het gemeend overkomt. Geen sorry alsof je iemand aanstoot, maar echt gemeend,

Dat doet soms meer dan je denkt.



Slaap lekker en tot morgen.

Liefs,

Amy

Hee Brugge, fijn dat je gesprek met hem zo fijn ging.. Nu gewoon 'rustig' wachten tot het donderdag is en hij je weer belt.. Dus niet zelf gaan bellen

En nee, concreet weet je nog niet precies waar je staat, is frustrerend, want zelf weet je wel waar je wil staan.. Ook dit zou ik gewoon even op zn beloop laten denk ik, komt zeer waarschijnlijk vanzelf wel duidelijheid in.. En tja, dat hij zn spullen op wil halen, wordt opeens heel defintief he.. Bah!

Hoewel dat natuurlijk ook gewoon even praktisch van aard is.. En ja misschien is het beter om even te gaan 'latten', want bij gelijk weer samenwonen forceer je het waarschijnlijk weer.. (hoewel het heel vertrouwd zou zijn)..



Zijn er verder nog updates? Ragazza, nog lieve, spontane, leuke smsjes oid ontvangen na je lunch gister? (Of zelf verstuurd, kan natuurlijk ook )

En muisje, nog een reactie gehad op je mailtje? Of is het op dit moment nog even rustig tussen jou en je ex?



En Amy, fijn dat je nog steeds reageert, met je heldere, fijne en positieve kijk !! X

@Brugge: goed hoor dat jullie zo open met elkaar hebben gesproken. En fijn dat jullie ook de spanning hebben kunnen doorbreken, dat jullie je even bevrijd voelen. Want zo is het natuurlijk ook, je bent even bevrijd van de negatieve energie die op het einde meespeelde in jullie relatie. Dat geeft een opluchting. En de rest komt vanzelf Brugge...echt...geduld!! Dat is het enige wat je moet zien op te brengen. Laat je emoties niet overheersen en geef elkaar ruimte!



@Mootje: inderdaad gisteravond nog een heel lief sms je van ex ontvangen. Dat hij het erg gezellig vond en fijn vond om me te zien en naar me te luisteren en kreeg een dikke kus. Heb sms teruggestuurd dat ik het ook erg gezellig vond en een dikke kus terug. Positief dus. Nu de rust bewaren door niet te veel contact op te nemen. Die neiging kennen we hier allemaal . Hoe staat de vlag er bij jou bij?

Ragazza, klinkt goed dus!! Inderdaad, niet gelijk weer teveel willen (ooh wat is dat moeilijk!), en rustig ook hem contact op te laten nemen.. Hoewel, een relatie maken en weer naar elkaar toegroeien doe je natuurlijk met zn 2en, dus pas er wel voor op dat hij ook niet denkt van, ik mag niet te snel te veel contact opnemen (ervanuitgaande dat sommige mannen daar wél over nadenken).. Want dan bereik je natuurlijk nog niets!

Maargoed, jullie hebben natuurlijk al een relatie gehad, dus kennen elkaar daarin ook wel weer..



Muisje, lastige situatie blijft het toch.. Het zit bij jou nu net omgekeerd als bij mij denk ik.. Want jij wil nu het liefst even complete rust? (hoelang ongeveer?) terwijl je ex gewoon wil zien hoe het loopt.. Maar bedoel je dat eigenlijk meer in het wel/niet contact zoeken of in het opnieuw starten van de relatie, anders begrijp ik je denk ik verkeerd..

Maar probeer gewoon jezelf te zijn, dat vond hij ooit ook zo leuk aan je hoor! En inderdaad, niet voor ex gaan denken (hoewel ik dat ook zelf nog steeds heel erg goed kan, haha)..



Bij mij verder niet veel nieuws.. Ja behalve dat ik me na het zien en smsen van afgelopen zaterdag weer 'slechter' ben gaan voelen.. Had denk ik onbewust wat afstand genomen, maar na het gezellige in de kroeg en de smsjes daarna, heb ik ergens toch weer hoop (valse?) en verwachtingen gekregen.. Pff..

Heb ex gister nog laatste sms gestuurd, als reactie op zn smsje zondagavond laat. Uit zn reactie daarop bleek dat hij er zondagavond wel min of meer nog op had zitten wachten dat ik terug zou smsen (ging gewoon om iets niet belangrijks, gewoon luchtige sms). Maar daarna is het sms contact ook weer gestopt (ik had bewust geen vraag oid meer naar hem gesmst, kon hem op zijn sms nog wel terugsmsen, maar dan wordt het ook weer zo, tja, smsen om het smsen).

Heb met mezelf afgesproken dat ik het weer probeer te laten rusten, dus geen contact. Maar wil wel het volgende weekend iets gaan afspreken met hem, gewoon luchtig houden, maar toch gezellig en duidelijkheid krijgen.. Dus ik ga nog weer even 2 weken zenuwen, afwachten en ik hoop ook dat hij na afgelopen zaterdag gaat nadenken, hoop dat dat bij hem ook wat losgemaakt heeft.. Maargoed, daar zullen we voorlopig toch niet achterkomen.. Tijd en geduld, niet een van mn sterkste kanten geloof ik, haha..

He muisje. Klinkt eigenlijk alsof je zegt: OF we gaan ervoor OF we moeten voorlopig maar geen contact hebben, of begrijp ik het nu verkeerd? Het klinkt ook alsof je zelf inderdaad meer behoefte hebt aan rust.



Meiden, eigenlijk is het zo dat rust onszelf denk ik ook goed zal doen, want ik merk dat jullie net als ik reageren: je blijft toch kijken op je telefoon/hopen op goed nieuws/reactie etc. Terwijl ik oprecht denk dat een vrouw die zelf stevig in haar schoenen staat en niet zo "needy" (sorry voor het woord) is veel aantrekkelijk is dan een vrouw die wacht op elke scheet van haar vriend.

Ik denk ook dat als we zelf wat meer afstand kunnen nemen, dit onze ex-en eerder triggert en dat ze denken: he? Wat krijgen we nou? Zal misschien wel met hun jachtinstict te maken hebben? Hahaha.



Wauw ragazza, dat klinkt inderdaad heel positief hoor. Ben blij voor je!



Verder nog nieuws bij iemand?

Muisje, je verhaal is, zoals ik het nu lees toch wel erg herkenbaar.. Ik wil net als jou ook duidelijkheid.. Het we kijken wel hoe het loopt en zien wat de toekomst ons brengt, dat kan ik niet meer zo goed.. Ik wil het of weer langzaam opbouwen, of het moet klaar zijn (oeii, dat wil ik niet).. Maar ben bang dat hij beide dingen niet kan, omdat hij langer tijd nodig denkt te hebben (waarvoor?) weet ik niet.. Dus ben het met je eens, er is om het een kans te geven, meer nodig dan een passief: we kijekn wel hoe het loopt! Want dat is naar mijn idee ook te makkelijk!

Al enig idee hoe je dit op gaat/wilt lossen? Hoeveel tijd je hem nog geeft, of je wacht totdat hij zelf met iets komt? Of zal je zelf toch de gene moeten zijn die de knoop door hakt?

Want opzich, als hij je elke dag belt, kan dat positief zijn toch? Jullie groeien weer wat naar elkaar toe.. Maar ik weet niet hoe hij in jullie relatie was.. Of dit typerend is voor hem, dat hij dat doet om jou een goed gevoel te geven (hoewel ik niet weet of mannen - mensen in het algemeen- er zover over na denken).. Maar als je hem duidelijk hebt gemaakt dat hij alleen moet bellen als ie het zelf wil.. Tja, dan wil hij het misschien echt zelf?

We zijn zelf behoorlijk alles weer aan het analyseren geloof ik.. Betrap mezelf erweer op dat ik aan het denken ben voor ex.. Moet ik niet doen, want ik weet toch niet wat hij denkt, voelt of wat er in zn hoofd omgaat..

Maar ok, heb weinig werk op dit moment, dus tijd over, niet echt bevorderlijk, al zeg ik het zelf

Aaaaghr! Exen

Ze denken (iig die van jou) er dus niet bij na wat die smsjes voor jou betekenen.. En oke, misschien moeten we er niet zo zwaar aan tillen/over na denken.. Maar we zijn nu eenmaal een vrouw.. Beetje rekening van zijn kant toch?

Hoe reageerde hij op jou dan? Over dat je zei dat hij is na moest denken enz.. Gaat hij daar wat mee doen denk je?

Goed van je dat je het gevraagd & gezegd hebt hoor!

En dat je hem minder aantrekkelijk gaat vinden hierdoor, stukje afstand denk ik? Dus wel weer goed denk ik ja..