Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
zondag 21 november 2010 om 19:32
Abc: even een: Gelukkig dat je vriend wel lekker voor je zorgt. De fysio kan je misschien wel overslaan, maar wel naar de psych gaan hoor. Ik kan me heel goed voorstellen dat je geen zin hebt, maar je bent nu al zo lang niet geweest en je had vorige week een hele waslijst. Dus echt gewoon gaan.
Ik moet morgen weer naar pmt, heb ik ook niet veel zin in, zeker omdat het naar mijn gevoel echt de goede kant opgaat. Maar de andere kant is dat ik nu nog tijd heb om dingen aan te pakken, en straks niet meer. Dus ik ga maar wel.
Ik moet morgen weer naar pmt, heb ik ook niet veel zin in, zeker omdat het naar mijn gevoel echt de goede kant opgaat. Maar de andere kant is dat ik nu nog tijd heb om dingen aan te pakken, en straks niet meer. Dus ik ga maar wel.
maandag 22 november 2010 om 10:40
Goedemorgen,
Ik heb lang getwijfeld, maar ben uiteindelijk wel naar fysio gegaan. Was maar goed ook, we waren eerst maar met zijn tweeën, later kwam er nog eentje bij die had vastgestaan bij een omleiding en was dus te laat. De rest van de groep hadden allemaal iets anders waardoor ze deze keer over sloegen. Uiteindelijk ging het best goed. Ik voel het wel in mijn spieren, maar doordat ik wat extra pufjes heb genomen heb ik nu niet extreem veel last van mijn longen.
De psych zeg ik zeker niet af, ik wil graag tips van haar hoe ik het beste mijn dagen/weken kan opbouwen. Ik vind het zo vreselijk moeilijk om niet weer in de valkuil van alles of niks te trappen. Op sommige dagen merk ik gewoon dat ik teveel heb gedaan, maar op andere dagen bedenk ik 's avonds ook wel eens dat ik helemaal niks gedaan heb en best nog energie over heb aan het einde van de dag. Die verdeling moet beter, dan is het allemaal veel stabieler en worden de ups en down wat evenwichtiger en vlakker.
Morgen drukke lange dag met bijeenkomst van het werk, ik zie er best tegenop , maar het gaat over een belangrijk onderwerp dus ik wil er wel heel graag heen. Ik heb met mijn baas al wel de afspraak dat ik weg ga als het te veel wordt. Maar ik ken mezelf langer dan vandaag en vrees dat ik dat niet zo makkelijk doe.
Ik heb lang getwijfeld, maar ben uiteindelijk wel naar fysio gegaan. Was maar goed ook, we waren eerst maar met zijn tweeën, later kwam er nog eentje bij die had vastgestaan bij een omleiding en was dus te laat. De rest van de groep hadden allemaal iets anders waardoor ze deze keer over sloegen. Uiteindelijk ging het best goed. Ik voel het wel in mijn spieren, maar doordat ik wat extra pufjes heb genomen heb ik nu niet extreem veel last van mijn longen.
De psych zeg ik zeker niet af, ik wil graag tips van haar hoe ik het beste mijn dagen/weken kan opbouwen. Ik vind het zo vreselijk moeilijk om niet weer in de valkuil van alles of niks te trappen. Op sommige dagen merk ik gewoon dat ik teveel heb gedaan, maar op andere dagen bedenk ik 's avonds ook wel eens dat ik helemaal niks gedaan heb en best nog energie over heb aan het einde van de dag. Die verdeling moet beter, dan is het allemaal veel stabieler en worden de ups en down wat evenwichtiger en vlakker.
Morgen drukke lange dag met bijeenkomst van het werk, ik zie er best tegenop , maar het gaat over een belangrijk onderwerp dus ik wil er wel heel graag heen. Ik heb met mijn baas al wel de afspraak dat ik weg ga als het te veel wordt. Maar ik ken mezelf langer dan vandaag en vrees dat ik dat niet zo makkelijk doe.
maandag 22 november 2010 om 15:03
Ik start even ego... sorry.
Ik voel me zooo moe! Heb gisteren een stuk op de mountainbike gefietst, denk dat het daarvan komt. Ik had altijd een hele goeie conditie, sportte 5 uur per week, en er is echt niets van over. Baal ik zo van! Doordat ik zo moe ben, ben ik ook wat down merk ik. En ik ben ook erg vergeetachtig trouwens. Als ik journaal kijk, kan ik na afloop met geen mogelijk navertellen wat er op het nieuws was. Vandaag was ik even in de supermarkt, parkeer mn karretje ergens, kan ik 'm nergens terugvinden...dat soort dingen. Herkenbaar??
Krijgen vanavond ook nog eters, niet zoveel zin in, maar ja. Zijn wel leuke mensen gelukkig, geen energievreters.
Heb mezelf vandaag verwend met een nieuwe agenda. Ik krijg altijd één van mn werk, die had ik ook al gekregen, maar ligt nog op mn kantoor. Maar dat is echt zo'n zakelijke, saaie, agenda. Ik kwam nu de Happinez agenda tegen en die vond ik wel erg toepasselijk. Dus daar ga ik zo even lekker in bladeren en kliederen, heerlijk vind ik dat.
Abc, goed dat je toch bent gegaan! Succes vanmiddag bij de psych. Neem je je punten-lijstje mee? Is het voor morgen ook een idee dat je met jezelf afspreekt dat je bijv. 2 uur lang bij die bijeenkomst blijft en dan weg gaat?
Annemie, jij al bij PMT geweest? Hoe was het?
Lentezon, ik had nog niet op jouw post gereageerd, maar positieve verhalen zijn altijd fijn om te lezen, dankjewel. Je bm-verwijdering klinkt erg heftig. Ik kan niet vinden of je kinderwens wel/niet voor die tijd is vervuld?
Lief, hoe gaat het met jou??? Heb je wat beter geslapen dit weekend, al dan niet met pillen? Ik heb vandaag trouwens Sint jansthee gekocht (AH), eens kijken of het effect heeft als ik daar savonds een paar koppen van drink. Ik heb ook sintjanspillen in huis, maar daar heb ik alleen de eerste week van geslikt.
Toffe, hoe is het? Moe van het drukke weekend met veel visite of valt het mee? Was het voor je eigen verjaardag? Zo ja, van harte dan nog
Ak, hoe is het met jou? Ik hoop dat je je nog steeds zo goed voelt!! Doet de vloerverwarming het? (Hoor je die jaloerse ondertoon? Ik heb momenteel echt ijskoude tenen, haha)
Ik voel me zooo moe! Heb gisteren een stuk op de mountainbike gefietst, denk dat het daarvan komt. Ik had altijd een hele goeie conditie, sportte 5 uur per week, en er is echt niets van over. Baal ik zo van! Doordat ik zo moe ben, ben ik ook wat down merk ik. En ik ben ook erg vergeetachtig trouwens. Als ik journaal kijk, kan ik na afloop met geen mogelijk navertellen wat er op het nieuws was. Vandaag was ik even in de supermarkt, parkeer mn karretje ergens, kan ik 'm nergens terugvinden...dat soort dingen. Herkenbaar??
Krijgen vanavond ook nog eters, niet zoveel zin in, maar ja. Zijn wel leuke mensen gelukkig, geen energievreters.
Heb mezelf vandaag verwend met een nieuwe agenda. Ik krijg altijd één van mn werk, die had ik ook al gekregen, maar ligt nog op mn kantoor. Maar dat is echt zo'n zakelijke, saaie, agenda. Ik kwam nu de Happinez agenda tegen en die vond ik wel erg toepasselijk. Dus daar ga ik zo even lekker in bladeren en kliederen, heerlijk vind ik dat.
Abc, goed dat je toch bent gegaan! Succes vanmiddag bij de psych. Neem je je punten-lijstje mee? Is het voor morgen ook een idee dat je met jezelf afspreekt dat je bijv. 2 uur lang bij die bijeenkomst blijft en dan weg gaat?
Annemie, jij al bij PMT geweest? Hoe was het?
Lentezon, ik had nog niet op jouw post gereageerd, maar positieve verhalen zijn altijd fijn om te lezen, dankjewel. Je bm-verwijdering klinkt erg heftig. Ik kan niet vinden of je kinderwens wel/niet voor die tijd is vervuld?
Lief, hoe gaat het met jou??? Heb je wat beter geslapen dit weekend, al dan niet met pillen? Ik heb vandaag trouwens Sint jansthee gekocht (AH), eens kijken of het effect heeft als ik daar savonds een paar koppen van drink. Ik heb ook sintjanspillen in huis, maar daar heb ik alleen de eerste week van geslikt.
Toffe, hoe is het? Moe van het drukke weekend met veel visite of valt het mee? Was het voor je eigen verjaardag? Zo ja, van harte dan nog
Ak, hoe is het met jou? Ik hoop dat je je nog steeds zo goed voelt!! Doet de vloerverwarming het? (Hoor je die jaloerse ondertoon? Ik heb momenteel echt ijskoude tenen, haha)
maandag 22 november 2010 om 15:25
Ik sla de Happinez agenda open, en het begint met een gedichtje dat ik écht even met jullie wil delen...
Voor je ligt een blanco agenda
jouw agenda
het is aan jou om hem in te vullen
leeg te laten
om balans te zoeken
tussen verplichting en ontspanning
ritme aan te brengen tussen werken en vrij zijn
Een nieuwe agenda
jouw agenda
niet bedoeld om vol te proppen
maar om je leven te organiseren
Dat geeft ruimte, vrijheid.
Voor je ligt een blanco agenda
jouw agenda
het is aan jou om hem in te vullen
leeg te laten
om balans te zoeken
tussen verplichting en ontspanning
ritme aan te brengen tussen werken en vrij zijn
Een nieuwe agenda
jouw agenda
niet bedoeld om vol te proppen
maar om je leven te organiseren
Dat geeft ruimte, vrijheid.
maandag 22 november 2010 om 17:37
Marriss, dat gedichtje is echt heel goed. Heel toepasselijk ook. Ik heb dit jaar voor het eerst in jaren weer een agenda voor mezelf gekocht. We hebben thuis een gezamenlijke agenda in gebruik, maar ik heb nu ook weer één voor mezelf. Een vrolijke roze/paarse met bloemen en veel ruimte voor aantekeningen en papieren. Dit gedichtje ga ik printen en er in plakken.
Die moeheid hoort er helaas helemaal bij en is heel herkenbaar. Je zult het sporten weer helemaal opnieuw en heel langzaam moeten opbouwen. Je bent gewoon al je reserves en alle energie en conditie kwijt. Doe het rustig aan en bouw het rustig weer op, als je te snel gaat dan maak je alleen maar meer kapot. Ik mag van de fysio maximaal zes minuten achter elkaar cardio doen. Dan moet ik weer rust pakken, hartslag laten dalen en ontspannen. Ik mag maximaal drie keer cardio in een uur doen en eventueel thuis nog één of twee keer in de week zes minuten op de crosstrainer, maar meer mag ik nu niet doen.
Die vergeetachtigheid herken ik heel erg. Ik kan nu weer boodschappen doen zonder lijstje, maar dat heb ik heel lang niet gekund. Ik kon heel slecht dingen onthouden en dingen waarvan ik zeker wist dat ik ze wel wist me niet meer herinneren (snappen jullie nog hoe ik deze zin bedoel?).
Hoe was je pmt, Annemie?
Ik denk dat ik wel ongeveer klaar men bij de psycholoog. Ze kan me nu niet echt meer helpen. Ik moet zelf de signalen van mijn lichaam herkennen en daar eerlijk over zijn. Ik kan nu al achteraf de link leggen tussen wat ik heb gedaan of wat er is gebeurd en wat ik voel. Nu nog vooraf dingen herkennen en er ook naar handelen en dan ben ik heel erg op de goede weg en is er een goede kans dat ik geen terugval zal krijgen. Ze gaf wel aan dat de kans op een tweede burnout groter is dan de kans op een eerste. Leuk vooruitzicht
. Het blijft dus altijd oppassen, maar met de kennis die ik nu heb over mezelf en hoe mijn lichaam signaleert en reageert zou het goed moeten gaan. We hebben nog een afspraak gemaakt voor over drie weken en dat is dan waarschijnlijk de laatste.
Op zich is na een bepaald aantal uren of op een vast tijdstip weggaan wel een goed idee, maar de agenda zit voor mij een beetje onhandig in elkaar. Het voor mij belangrijkste onderwerp is in twee gedeeltes geknipt, als eerste agendapunt een deel en als laatste de rest. Het is voor mij zinloos om maar één van beide delen mee te krijgen, dus ik ga proberen of ik de hele dag volhoud en als het niet lukt dan moet ik gewoon eerlijk zijn en voor mezelf zorgen door naar huis te gaan. Uit voorzorg neem ik dus geen paracetamol mee, als ik dat nodig heb dan moet ik gewoon naar huis. Gelukkig is het deze keer redelijk dichtbij, we zitten op een externe locatie, maar die is voor mij maar een half uurtje rijden. Ik heb me al wel afgemeld voor de borrel en het diner na afloop.
Die moeheid hoort er helaas helemaal bij en is heel herkenbaar. Je zult het sporten weer helemaal opnieuw en heel langzaam moeten opbouwen. Je bent gewoon al je reserves en alle energie en conditie kwijt. Doe het rustig aan en bouw het rustig weer op, als je te snel gaat dan maak je alleen maar meer kapot. Ik mag van de fysio maximaal zes minuten achter elkaar cardio doen. Dan moet ik weer rust pakken, hartslag laten dalen en ontspannen. Ik mag maximaal drie keer cardio in een uur doen en eventueel thuis nog één of twee keer in de week zes minuten op de crosstrainer, maar meer mag ik nu niet doen.
Die vergeetachtigheid herken ik heel erg. Ik kan nu weer boodschappen doen zonder lijstje, maar dat heb ik heel lang niet gekund. Ik kon heel slecht dingen onthouden en dingen waarvan ik zeker wist dat ik ze wel wist me niet meer herinneren (snappen jullie nog hoe ik deze zin bedoel?).
Hoe was je pmt, Annemie?
Ik denk dat ik wel ongeveer klaar men bij de psycholoog. Ze kan me nu niet echt meer helpen. Ik moet zelf de signalen van mijn lichaam herkennen en daar eerlijk over zijn. Ik kan nu al achteraf de link leggen tussen wat ik heb gedaan of wat er is gebeurd en wat ik voel. Nu nog vooraf dingen herkennen en er ook naar handelen en dan ben ik heel erg op de goede weg en is er een goede kans dat ik geen terugval zal krijgen. Ze gaf wel aan dat de kans op een tweede burnout groter is dan de kans op een eerste. Leuk vooruitzicht
. Het blijft dus altijd oppassen, maar met de kennis die ik nu heb over mezelf en hoe mijn lichaam signaleert en reageert zou het goed moeten gaan. We hebben nog een afspraak gemaakt voor over drie weken en dat is dan waarschijnlijk de laatste. Op zich is na een bepaald aantal uren of op een vast tijdstip weggaan wel een goed idee, maar de agenda zit voor mij een beetje onhandig in elkaar. Het voor mij belangrijkste onderwerp is in twee gedeeltes geknipt, als eerste agendapunt een deel en als laatste de rest. Het is voor mij zinloos om maar één van beide delen mee te krijgen, dus ik ga proberen of ik de hele dag volhoud en als het niet lukt dan moet ik gewoon eerlijk zijn en voor mezelf zorgen door naar huis te gaan. Uit voorzorg neem ik dus geen paracetamol mee, als ik dat nodig heb dan moet ik gewoon naar huis. Gelukkig is het deze keer redelijk dichtbij, we zitten op een externe locatie, maar die is voor mij maar een half uurtje rijden. Ik heb me al wel afgemeld voor de borrel en het diner na afloop.
maandag 22 november 2010 om 17:45
maandag 22 november 2010 om 18:42
Abc: Fijn dat je je weer wat beter voelt. Aan de ene kant is het goed nieuws dat je bijna klaar bent bij de psycholoog, want dat betekent dat je echt de goede kant opgaat. Aan de andere kant vind ik het wel wat vroeg, je bent immers nog niet helemaal beter, of zover dat echt binnen concreete termijn weer volledig aan de slag kan.
Even weer ter vergelijking, bij je lichamelijke ziektes blijf je onder controle totdat je zover bent dat het je leven niet meer belemmert. In de zin dat er geen verbetering meer valt te verwachten.
De andere kant is als jij vind dat ze voor jou geen toegevoegde waarde meer heeft, is het zonde van je tijd.
Lastige dag morgen, goed dat je in ieder geval geen paracetamol meeneemt. Kan je met je vriend afspreken dat je bijvoorbeeld 5 uur thuis bent? Dan moet je naar huis, anders is de verleiding om toch nog even naar de borrel te gaan misschien wel heel groot.
Marriss: De frustratie springt me tegemoet als ik jou post lees.
Je klinkt boos, omdat je nu niet meer kan, wat je vroeger wel kon. En dat is zo bekend voor mij. Maar het vervelende is, dat je er niets mee opschiet dat je je zo voelt. Sterker nog, je belemmert jezelf ermee. Probeer het maar te accepteren, dat je nu even wat minder kan sporten.
Leuk dat je een nieuwe agenda hebt, Opvallend gedichtje, dat kan je dan zo raken he?
Ik had vorig jaar een agenda gekregen van mijn vriendin, en daar had ze kris kras allemaal van dit soort teksten ingezet, en achteraf was het zo ontzettend van toepassing iedere keer, en heb ik er zoveel aangehad.
Ik ben vanmorgen weer naar pmt geweest. Zoals altijd weer heel heftig. We hebben het gehad over grenzen aangeven. HEt gevoel wat ik erbij kreeg, was dat ik weer mijn schouders omhoog trok, mezelf als het ware terugtrok in mijn schulp. Maar aan de andere kant dat het heel erg ging tekken in mijn buik naar beneden, dus dat alles in mijn romp helemaal strak ging staan. Dus letterlijk zo gespannen als een snaar. Omdat ik aan de ene kant (schouder) iets echt niet wil, maar aan de andere kant (gevoel in mijn buik) het toch zielig of weet ik veel wat vind.
De therapeut heeft me letterlijk dat gevoel van me af laten duwen, in mijn schouders. En aan de andere kant me laten voelen dat ik heel stevig op de grond stond, dus dat er aan die kant ook niet verder getrokken kon worden. En raar maar waar, ik voel nu zo het verschil. Dat ik als volwassene een keus mag maken, en dat een ander dat gewoon kan accepteren.
Even weer ter vergelijking, bij je lichamelijke ziektes blijf je onder controle totdat je zover bent dat het je leven niet meer belemmert. In de zin dat er geen verbetering meer valt te verwachten.
De andere kant is als jij vind dat ze voor jou geen toegevoegde waarde meer heeft, is het zonde van je tijd.
Lastige dag morgen, goed dat je in ieder geval geen paracetamol meeneemt. Kan je met je vriend afspreken dat je bijvoorbeeld 5 uur thuis bent? Dan moet je naar huis, anders is de verleiding om toch nog even naar de borrel te gaan misschien wel heel groot.
Marriss: De frustratie springt me tegemoet als ik jou post lees.
Je klinkt boos, omdat je nu niet meer kan, wat je vroeger wel kon. En dat is zo bekend voor mij. Maar het vervelende is, dat je er niets mee opschiet dat je je zo voelt. Sterker nog, je belemmert jezelf ermee. Probeer het maar te accepteren, dat je nu even wat minder kan sporten.
Leuk dat je een nieuwe agenda hebt, Opvallend gedichtje, dat kan je dan zo raken he?
Ik had vorig jaar een agenda gekregen van mijn vriendin, en daar had ze kris kras allemaal van dit soort teksten ingezet, en achteraf was het zo ontzettend van toepassing iedere keer, en heb ik er zoveel aangehad.
Ik ben vanmorgen weer naar pmt geweest. Zoals altijd weer heel heftig. We hebben het gehad over grenzen aangeven. HEt gevoel wat ik erbij kreeg, was dat ik weer mijn schouders omhoog trok, mezelf als het ware terugtrok in mijn schulp. Maar aan de andere kant dat het heel erg ging tekken in mijn buik naar beneden, dus dat alles in mijn romp helemaal strak ging staan. Dus letterlijk zo gespannen als een snaar. Omdat ik aan de ene kant (schouder) iets echt niet wil, maar aan de andere kant (gevoel in mijn buik) het toch zielig of weet ik veel wat vind.
De therapeut heeft me letterlijk dat gevoel van me af laten duwen, in mijn schouders. En aan de andere kant me laten voelen dat ik heel stevig op de grond stond, dus dat er aan die kant ook niet verder getrokken kon worden. En raar maar waar, ik voel nu zo het verschil. Dat ik als volwassene een keus mag maken, en dat een ander dat gewoon kan accepteren.
maandag 22 november 2010 om 19:46
maandag 22 november 2010 om 20:05
Halloooo,
Ben ik ook weer eens, lang weg geweest voor mijn gevoel.
Alweer heel wat bijgeschreven en bijgelezen van afgelopen weekend.
annemie, die pmt lijkt me idd heel erg confronterend en heftig, maar o zo interessant (ook voor mij). Ik heb zoveel spanningen in mijn lichaam, maar weet niet hoe ik er mee om moet gaan en dat er uit moet laten. Merk t vooral dat ik heel erg vaak mijn spieren rondom mijn endeldarm/anus aan span (hier kwam mijn menstruatiepijn/probleem ook vandaan). Misschien iets voor mij? Waar moet je dan heen e.d.? Je bewust worden van je lichaam met de 'verschijnselen' in combi met je geest is heel erg belangrijk.
mariss, pracht gedicht! En al je 'klachten' heel erg herkenbaar van mijn vorige burn-out. Maar nu nog heb ik een boodschappenlijstje nodig voor achter de hand. Mijn geheugen is nooit meer als voorheen geweest. Vindt dit niet erg, omdat je toch niet alles kan/hoeft te onthouden. Voor mij erg relaxt, want heb nu zo'n insteek: vergeten? och kan gebeuren... Vroeger vondt ik dit afschuwelijk en zorgde ervoor dat ik eigenlijk nooit iets vergat (perfectionisme).
abc, goed besluit om niet vooraf al een paracetamol in te nemen. Op deze manier kun jij je eigen 'grenzen' beter en eerder herkennen op het werk.
Onze keuken zit er in, Jippiee! en de kachel doet 't!! Straks nooit meer koude voeten, heerlijk!
Vanmiddag gewandelt met de honden en toen erg bewust van geworden, dat ik naar mijn idee/gevoel weer sinds tijden (lees half jaar?!) met een glimlach in mijn hart geniet van de dagen!
Dit is zo lang geleden dat ik dit voelde... tja als het er niet meer is, dan vergeet je dit op het laatst. Maar nu dat gevoel weer terug komt, weet je weer hoe dat voelt. Ik ben zo blij, maar nog steeds wel wat achterdochtig (wanneer komt de tegeslag??). Ach deze dagen (met een glimlach in mijn hart) heb ik maar weer in mijn pocket!
Toch weer bezig wezen denken over mijn weekendbaan en ben wel tot het besluit gekomen dat ik eigenlijk niet meer weekends wil werken omdat ik mijn relatie het allerbelangrijkste vindt ipv extra geld. Mijn contract loopt in juli af en dan is het voor mijn kant ook klaar. Tot die tijd ga ik voorstellen dat ik alleen maar vrijdagavond en zaterdags kan invallen en niet meer zondags. Extra werken door de weeks kan ik ook binnen mijn eigen kinderopvangorganisatie en zal dit later weer aangeven bij mijn l.g. Vrijdags ben ik vrij en 's morgens kan ik ook wel eens invallen, op die manier heb ik toch nog wat extra centen erbij voor de verbouwing.
Ben ik ook weer eens, lang weg geweest voor mijn gevoel.
Alweer heel wat bijgeschreven en bijgelezen van afgelopen weekend.
annemie, die pmt lijkt me idd heel erg confronterend en heftig, maar o zo interessant (ook voor mij). Ik heb zoveel spanningen in mijn lichaam, maar weet niet hoe ik er mee om moet gaan en dat er uit moet laten. Merk t vooral dat ik heel erg vaak mijn spieren rondom mijn endeldarm/anus aan span (hier kwam mijn menstruatiepijn/probleem ook vandaan). Misschien iets voor mij? Waar moet je dan heen e.d.? Je bewust worden van je lichaam met de 'verschijnselen' in combi met je geest is heel erg belangrijk.
mariss, pracht gedicht! En al je 'klachten' heel erg herkenbaar van mijn vorige burn-out. Maar nu nog heb ik een boodschappenlijstje nodig voor achter de hand. Mijn geheugen is nooit meer als voorheen geweest. Vindt dit niet erg, omdat je toch niet alles kan/hoeft te onthouden. Voor mij erg relaxt, want heb nu zo'n insteek: vergeten? och kan gebeuren... Vroeger vondt ik dit afschuwelijk en zorgde ervoor dat ik eigenlijk nooit iets vergat (perfectionisme).
abc, goed besluit om niet vooraf al een paracetamol in te nemen. Op deze manier kun jij je eigen 'grenzen' beter en eerder herkennen op het werk.
Onze keuken zit er in, Jippiee! en de kachel doet 't!! Straks nooit meer koude voeten, heerlijk!
Vanmiddag gewandelt met de honden en toen erg bewust van geworden, dat ik naar mijn idee/gevoel weer sinds tijden (lees half jaar?!) met een glimlach in mijn hart geniet van de dagen!
Dit is zo lang geleden dat ik dit voelde... tja als het er niet meer is, dan vergeet je dit op het laatst. Maar nu dat gevoel weer terug komt, weet je weer hoe dat voelt. Ik ben zo blij, maar nog steeds wel wat achterdochtig (wanneer komt de tegeslag??). Ach deze dagen (met een glimlach in mijn hart) heb ik maar weer in mijn pocket!
Toch weer bezig wezen denken over mijn weekendbaan en ben wel tot het besluit gekomen dat ik eigenlijk niet meer weekends wil werken omdat ik mijn relatie het allerbelangrijkste vindt ipv extra geld. Mijn contract loopt in juli af en dan is het voor mijn kant ook klaar. Tot die tijd ga ik voorstellen dat ik alleen maar vrijdagavond en zaterdags kan invallen en niet meer zondags. Extra werken door de weeks kan ik ook binnen mijn eigen kinderopvangorganisatie en zal dit later weer aangeven bij mijn l.g. Vrijdags ben ik vrij en 's morgens kan ik ook wel eens invallen, op die manier heb ik toch nog wat extra centen erbij voor de verbouwing.
maandag 22 november 2010 om 20:26
ak: Wat heerlijk dat het nog steeds goed gaat met je. Gelukkig kan ik ook steeds vaker zeggen dat ik het gevoel wat je beschrijft herken. Vind het mooi omschreven: met een glimlach in mijn hart. Dit zorgt er wel voor dat ik ook steeds vaker een glimlach op mijn gezicht heb.
Volgens mij was het gisteren dat ik het er met marriss over had, dat dat er voor zorgt dat je ook weer meer terug krijgt uit je omgeving, en dan is het cirkeltje eigenlijk weer rond he?
Wat pmt betreft, als ik je zo lees denk ik zeker dat je er wat aan zou kunnen hebben. Wat je beschrijft over de spieren die je aanspant, is mijn eerste reaktie: Of je op spelden zit. Met andere woorden je bent constant alert, je kan dingen niet los laten. Een pmt therapeut zou hier echt heel veel uit kunnen halen. Je zou aan je psycholoog kunnen vragen of ze iemand kent. Ik ben bij psyq. Die hebben vestigingen in heel nl, dus je zou even kunnen bellen of de vestiging bij jou in de buurt ook pmt heeft.
Volgens mij was het gisteren dat ik het er met marriss over had, dat dat er voor zorgt dat je ook weer meer terug krijgt uit je omgeving, en dan is het cirkeltje eigenlijk weer rond he?
Wat pmt betreft, als ik je zo lees denk ik zeker dat je er wat aan zou kunnen hebben. Wat je beschrijft over de spieren die je aanspant, is mijn eerste reaktie: Of je op spelden zit. Met andere woorden je bent constant alert, je kan dingen niet los laten. Een pmt therapeut zou hier echt heel veel uit kunnen halen. Je zou aan je psycholoog kunnen vragen of ze iemand kent. Ik ben bij psyq. Die hebben vestigingen in heel nl, dus je zou even kunnen bellen of de vestiging bij jou in de buurt ook pmt heeft.
maandag 22 november 2010 om 20:50
Annemie, op zich is het inderdaad snel dat ik nu al (bijna) klaar ben bij de psycholoog. Aan de ene kant ben ik er wel blij mee (ik vond het af en toe echt zonde van mijn tijd), maar ergens was het ook wel fijn dat ik in de gaten gehouden werd. Ik heb denk ik meer gehad aan de boeken die ze me heeft aangeraden en aan het schrijven hier dan aan de gesprekken met haar. Er zaten wel goede dingen tussen, maar ze ging ook vaak te lang door op dingen die voor mijn gevoel niet relevant zijn voor mijn herstel. Wat betreft de vergelijking met een lichamelijke ziekte, dan word je ook vaak naar huis gestuurd met medicijnen en advies en als het dan niet gaat moet je terug komen. Ik denk dat ik van de psycholoog ook nog wat advies mee krijg en als ik merk dat ik toch een terugval krijg, dan kan ik altijd weer terug (of naar een ander).
Met mijn vriend afspreken dat ik om vijf uur thuis ben, heeft niet zoveel zin. Dan is hij zelf nog helemaal niet thuis . Ik ben niet zo'n borreltype, dus de verleiding om toch te gaan borrelen kan ik heel makkelijk weerstaan. Ik denk trouwens dat mijn baas me wel in de gaten zal houden en op tijd naar huis zal sturen. Bovendien heb ik 's avonds yoga waar ik gewoon heel graag heen wil dus ik zorg wel dat ik op tijd thuis ben zodat ik nog even kan uitrusten en dan lekker naar yoga kan.
Jouw pmt klinkt weer heel heftig, maar wel nuttig. Zo te lezen heb je er veel aan. Je laatste zin vind ik heel treffend, dat je een keuze kan maken en dat dat gewoon geaccepteerd wordt. Zo werkt het namelijk echt en als we ons dat allemaal goed realiseren zal het voor ons allemaal veel makkelijker worden denk ik. We zijn allemaal volwassen vrouwen en mogen gewoon onze eigen keuzes maken die voor ons goed voelen. Ik weet niet precies hoe ik het onder woorden moet brengen, maar ik vind het een goede zin.
Ak, fijn dat het goed gaat in jullie huis (ik ben jaloers op je vloerverwarming, ik heb heel vaak koude voeten) en dat je een beslissing hebt genomen over je werk. Een glimlach in je hart is een mooie uitdrukking voor een mooi gevoel. Je klinkt heel positief, je post straalt geluk uit. Ik hoop dat je dit gevoel kan vasthouden.
Toffe, hoe is het? Ben je weer een beetje bijgekomen van je weekend? Nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag (en nu maar hopen dat Annemie dat goed had).
Met mijn vriend afspreken dat ik om vijf uur thuis ben, heeft niet zoveel zin. Dan is hij zelf nog helemaal niet thuis . Ik ben niet zo'n borreltype, dus de verleiding om toch te gaan borrelen kan ik heel makkelijk weerstaan. Ik denk trouwens dat mijn baas me wel in de gaten zal houden en op tijd naar huis zal sturen. Bovendien heb ik 's avonds yoga waar ik gewoon heel graag heen wil dus ik zorg wel dat ik op tijd thuis ben zodat ik nog even kan uitrusten en dan lekker naar yoga kan.
Jouw pmt klinkt weer heel heftig, maar wel nuttig. Zo te lezen heb je er veel aan. Je laatste zin vind ik heel treffend, dat je een keuze kan maken en dat dat gewoon geaccepteerd wordt. Zo werkt het namelijk echt en als we ons dat allemaal goed realiseren zal het voor ons allemaal veel makkelijker worden denk ik. We zijn allemaal volwassen vrouwen en mogen gewoon onze eigen keuzes maken die voor ons goed voelen. Ik weet niet precies hoe ik het onder woorden moet brengen, maar ik vind het een goede zin.
Ak, fijn dat het goed gaat in jullie huis (ik ben jaloers op je vloerverwarming, ik heb heel vaak koude voeten) en dat je een beslissing hebt genomen over je werk. Een glimlach in je hart is een mooie uitdrukking voor een mooi gevoel. Je klinkt heel positief, je post straalt geluk uit. Ik hoop dat je dit gevoel kan vasthouden.
Toffe, hoe is het? Ben je weer een beetje bijgekomen van je weekend? Nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag (en nu maar hopen dat Annemie dat goed had).
maandag 22 november 2010 om 21:40
Hoi,
ik laat even snel wat van me horen.
Maris, ja, heel herkenbaar, die vergeetachtigheid. Ik kan helemaal niets onthouden. Ik kan ook niet meer in de winkel kijken wat voor lekkers ik zal kopen, moet echt thuis een lijstje maken en dan koop ik precies dat en ik denk er niet eens over om nog even bij de snoep/koek/toetjes/kaas te kijken. En dan kom ik elke keer weer thuis met de conclusie dat ik weer niks voor op brood heb. Of dat ik voor de honderdste keer olijfolie ben vergeten. Ofzo.
Wat mij betreft: Ik heb de laatste twee dagen voor het eerst gemerkt dat ik dingen kan onderscheiden die wel en niet energie geven. En ik merk (shame on me) dat als ik te lang bezig ben met mijn burnout, dat ik daar erg moe van wordt. Teveel hier lezen en meelezen kosten enorm veel energie. Elke ochtend ben ik wel verdrietig en moe en lam en als ik dan achter de laptop kruip, kom ik er niet meer achter vandaan en dan voel ik me aan het eind van de dag nog lamlendig ook. terwijl als ik even ga fietsen, vakanties ga zoeken, boodschapje doen, dan krijg ik energie! Dus vandaar dat ik er niet zo vaak ben nu.
Zondag ben ik met man anderhalf uur wezen fietsen. Heerlijk zeg. En ik trok op een gegeven moment een sprintje en daar reageerde de auto-snelheidsmeter op, die gaf een smiley met 37km/hr!!!!! Wauw, wat fijn om te zien dat ik nog wel goeie benen heb. Echt een opsteker. Met het gevolg dat ik nu elke dag lekker op de fiets zit. Lijkt ook wel of mijn agressie daar een beetje in gaat.
Slapen is nog steeds slecht. Vanavond ga ik zonder pilletjes. Vanochtend iets langer blijven liggen om toch wat slaap te pakken en dat voelde beter. Van de psych een "liever niet" vwb slaapmedicatie, dus ik hou het nog vol tot dodnerdag, dan zie ik haar weer. Hopelijk doet het fietsen en de buitenlucht me goed en komt er progressie, anders ga ik het toch ter discussie stellen.
Lieve allemaal, ik kom dus iets minder vaak dan jullie gewend zijn! Bedankt voor het zorgen maken, maar ik hoop dat ik het nu beter heb uitgelegd. Ik ga niet weg en ik hou jullie wel op de hoogte en ik zal heus wel eens reageren, maar niet meer elke dag (een paar keer).
ik laat even snel wat van me horen.
Maris, ja, heel herkenbaar, die vergeetachtigheid. Ik kan helemaal niets onthouden. Ik kan ook niet meer in de winkel kijken wat voor lekkers ik zal kopen, moet echt thuis een lijstje maken en dan koop ik precies dat en ik denk er niet eens over om nog even bij de snoep/koek/toetjes/kaas te kijken. En dan kom ik elke keer weer thuis met de conclusie dat ik weer niks voor op brood heb. Of dat ik voor de honderdste keer olijfolie ben vergeten. Ofzo.
Wat mij betreft: Ik heb de laatste twee dagen voor het eerst gemerkt dat ik dingen kan onderscheiden die wel en niet energie geven. En ik merk (shame on me) dat als ik te lang bezig ben met mijn burnout, dat ik daar erg moe van wordt. Teveel hier lezen en meelezen kosten enorm veel energie. Elke ochtend ben ik wel verdrietig en moe en lam en als ik dan achter de laptop kruip, kom ik er niet meer achter vandaan en dan voel ik me aan het eind van de dag nog lamlendig ook. terwijl als ik even ga fietsen, vakanties ga zoeken, boodschapje doen, dan krijg ik energie! Dus vandaar dat ik er niet zo vaak ben nu.
Zondag ben ik met man anderhalf uur wezen fietsen. Heerlijk zeg. En ik trok op een gegeven moment een sprintje en daar reageerde de auto-snelheidsmeter op, die gaf een smiley met 37km/hr!!!!! Wauw, wat fijn om te zien dat ik nog wel goeie benen heb. Echt een opsteker. Met het gevolg dat ik nu elke dag lekker op de fiets zit. Lijkt ook wel of mijn agressie daar een beetje in gaat.
Slapen is nog steeds slecht. Vanavond ga ik zonder pilletjes. Vanochtend iets langer blijven liggen om toch wat slaap te pakken en dat voelde beter. Van de psych een "liever niet" vwb slaapmedicatie, dus ik hou het nog vol tot dodnerdag, dan zie ik haar weer. Hopelijk doet het fietsen en de buitenlucht me goed en komt er progressie, anders ga ik het toch ter discussie stellen.
Lieve allemaal, ik kom dus iets minder vaak dan jullie gewend zijn! Bedankt voor het zorgen maken, maar ik hoop dat ik het nu beter heb uitgelegd. Ik ga niet weg en ik hou jullie wel op de hoogte en ik zal heus wel eens reageren, maar niet meer elke dag (een paar keer).
maandag 22 november 2010 om 22:23
Abc: Succes morgen, en let goed op jezelf.
Lief: Mooi dat je iets gevonden hebt waar je je agressie in kwijt kan. Ik hoop dat het brengt wat jij er van verwacht, en dat het geen vluchten word.
Ik herken het wel, ik ging ook mezelf afbeulen, en idd het gaf me een heel fijn gevoel, te ervaren dat er nog wel onderdelen waren die het deden, maar het loste niet op. Pas toen ik het rotgevoel er liet zijn, en het accepteerde, dus er niet meer voor wegrende, werd het beter.
Begrijp me goed, ik wens je echt het allerbeste lieve lief. heb inmiddels al vier keer deze post verandert, want het laatste wat ik wil is je weer de put in praten.
Lief: Mooi dat je iets gevonden hebt waar je je agressie in kwijt kan. Ik hoop dat het brengt wat jij er van verwacht, en dat het geen vluchten word.
Ik herken het wel, ik ging ook mezelf afbeulen, en idd het gaf me een heel fijn gevoel, te ervaren dat er nog wel onderdelen waren die het deden, maar het loste niet op. Pas toen ik het rotgevoel er liet zijn, en het accepteerde, dus er niet meer voor wegrende, werd het beter.
Begrijp me goed, ik wens je echt het allerbeste lieve lief. heb inmiddels al vier keer deze post verandert, want het laatste wat ik wil is je weer de put in praten.
maandag 22 november 2010 om 22:57
Hoi Allemaal,
abc, klinkt als een lange dag morgen ik hoop datje jezelf goed in de gaten kan houden en op tijd weg kan gaan. Ben je niet bang voor scheven gezichten als je wel de hele dag zou kunnen blijven? ik bedoel..ik maak me altijd heel druk om wat andere van me denken en als ik naar een vergadering of iets zou gaan dan zou ik me druk gaan maken...straks denken ze weer oh ze kan we hier de hele dag bijzijn maar gewoon een dag werken niet. snap je wat ik bedoel? Maar misschien scheelt het ook dat jij een betere relatie hebt met je baas/collega's dan ik.
Ik hoop dat het goed gaat als je niet meer naar de psych gaat.
ik snap nog steeds niet goed waar ik mee bezig ben met de psych hoor, hij schrijft veel op en knikt af en toe en ik zeg of vertel af en toe wat. we hebben nou nog niet echt concrete dingen besproken.
LIef ik heb een beetje hetzelfde als jij. ik merk dat als ik hier regelmatig lees dat ik me dan druk ga maken over mn werk. geen idee waarom, maar ik raak gefrustreerd dan. nu had ik het het weekend ook heel druk, ja ik was idd jarig bedankt allemaal, dus kon ik ook niet echt lezen en schrijven.
ook vind ik het moeilijk om te reageren op anderen en dat voelt ook weer zo vervelend. geloof dat ik de afgelopen tijd bijna alleen maar over mezelf geschreven heb, en hoewel ik altijd schijf hier dat dat niet uit maakt, voelt het toch niet fair tegen over jullie om alleen over mezelf te schrijven en niet te reageren op jullie.
ik ben niet heel erg uitgeput na dit weekend, maar wel moe.
en ik vind het koud mensen...het schrijnt te gaan sneeuwen deze week he.
Ik moet proberen mijn werk los te laten, maar ik vind dat zo moeilijk. alles wat er nou afgelopen tijd gebeurd is heeft me zoveel pijn en verdriet gedaan. nu ook met mijn verjaardag...heel stiekem had ik echt gehoopt dat mijn lg voor de deur zou staan met een bloemetje of desnoods opgestuurd of op zijn minst dat ie gebeld had. heel diep in mijn achterhoofd wist ik wel dat dat niet zou gebeuren, maar toch ben ik enorm teleurgesteld. ik kan het gewoon ook echt niet begrijpen hoe mensen en dan vooral bazen en leidinggevende, zo kunnen doen. maar ja daar moet ik me maar over heen zetten en verder proberen om niet aan werk te denken.
abc, klinkt als een lange dag morgen ik hoop datje jezelf goed in de gaten kan houden en op tijd weg kan gaan. Ben je niet bang voor scheven gezichten als je wel de hele dag zou kunnen blijven? ik bedoel..ik maak me altijd heel druk om wat andere van me denken en als ik naar een vergadering of iets zou gaan dan zou ik me druk gaan maken...straks denken ze weer oh ze kan we hier de hele dag bijzijn maar gewoon een dag werken niet. snap je wat ik bedoel? Maar misschien scheelt het ook dat jij een betere relatie hebt met je baas/collega's dan ik.
Ik hoop dat het goed gaat als je niet meer naar de psych gaat.
ik snap nog steeds niet goed waar ik mee bezig ben met de psych hoor, hij schrijft veel op en knikt af en toe en ik zeg of vertel af en toe wat. we hebben nou nog niet echt concrete dingen besproken.
LIef ik heb een beetje hetzelfde als jij. ik merk dat als ik hier regelmatig lees dat ik me dan druk ga maken over mn werk. geen idee waarom, maar ik raak gefrustreerd dan. nu had ik het het weekend ook heel druk, ja ik was idd jarig bedankt allemaal, dus kon ik ook niet echt lezen en schrijven.
ook vind ik het moeilijk om te reageren op anderen en dat voelt ook weer zo vervelend. geloof dat ik de afgelopen tijd bijna alleen maar over mezelf geschreven heb, en hoewel ik altijd schijf hier dat dat niet uit maakt, voelt het toch niet fair tegen over jullie om alleen over mezelf te schrijven en niet te reageren op jullie.
ik ben niet heel erg uitgeput na dit weekend, maar wel moe.
en ik vind het koud mensen...het schrijnt te gaan sneeuwen deze week he.
Ik moet proberen mijn werk los te laten, maar ik vind dat zo moeilijk. alles wat er nou afgelopen tijd gebeurd is heeft me zoveel pijn en verdriet gedaan. nu ook met mijn verjaardag...heel stiekem had ik echt gehoopt dat mijn lg voor de deur zou staan met een bloemetje of desnoods opgestuurd of op zijn minst dat ie gebeld had. heel diep in mijn achterhoofd wist ik wel dat dat niet zou gebeuren, maar toch ben ik enorm teleurgesteld. ik kan het gewoon ook echt niet begrijpen hoe mensen en dan vooral bazen en leidinggevende, zo kunnen doen. maar ja daar moet ik me maar over heen zetten en verder proberen om niet aan werk te denken.
dinsdag 23 november 2010 om 10:12
annemie, ik was bezig om terug te bladeren ivm de afkorting van pmt voor staat, maarre dat terug bladeren wordt ik niet echt goed van. Kun je nog 1 keer doorgeven waar pmt voor staat? Volgens mij iets van psycho.... medische... therapie??
Als ik donderdag naar de psycholoog ga, wil ik wel wat zekerder overkomen waar ik om vraag namelijk.
Als ik donderdag naar de psycholoog ga, wil ik wel wat zekerder overkomen waar ik om vraag namelijk.
dinsdag 23 november 2010 om 11:47
quote:annemie800 schreef op 22 november 2010 @ 22:23:
Lief: Mooi dat je iets gevonden hebt waar je je agressie in kwijt kan. Ik hoop dat het brengt wat jij er van verwacht, en dat het geen vluchten word.
Ik herken het wel, ik ging ook mezelf afbeulen, en idd het gaf me een heel fijn gevoel, te ervaren dat er nog wel onderdelen waren die het deden, maar het loste niet op. Pas toen ik het rotgevoel er liet zijn, en het accepteerde, dus er niet meer voor wegrende, werd het beter.
Begrijp me goed, ik wens je echt het allerbeste lieve lief. heb inmiddels al vier keer deze post verandert, want het laatste wat ik wil is je weer de put in praten.
Ik beul mezelf niet af. Ik ben de hele ochtend met mezelf bezig en de enige aktiviteit de ik doe die doe ik nu met de fiets ipv de auto. Ik fiets dus niet elke dag 37km/hr! Maar als ik nu op de fiets boodschappen heb gedaan ipv met de auto, voel ik me zoveel beter. Gewoon ook die frisse neus erbij, zeker nu het zo koud wordt. Even tussen die vier muren vandaan. Dat rotgevoel is er nog wel hoor, vooral 's morgens. En in het weekend. Maar vorige week verzoop ik er echt in omdat ik niks kon verzinnen waar ik energie van kreeg, en het lijkt er nu op dat ik die dingen wel kan verzinnen (waarna het nog uren duurt voordat ik mezelf ertoe zet om ze ook te doen). En ja, het rotgevoel moet ik wel toelaten maar ik moet er niet zo lang en diep in blijven hangen dat ik alleen maar naar beneden zak. Dat voelt ook niet goed, dan ga ik dingen denken die ik anders niet denk. Druk maken om werk.
Toffe, ik zou nooit van mijn baas verwachten dat hij met een bloemetje zou komen op mijn verjaardag. Is dat een reeele verwachting vwb jouw baas?
Abc, succes met je lange dag
Maris, hoop dat je weer een beetje uit je dip kan krabbelen, het weekend was redelijk toch?
Ak, iedereen wenst je succes en ik heb geen idee waarom.... maar bij deze wens ik je dat ook toe.
Lief: Mooi dat je iets gevonden hebt waar je je agressie in kwijt kan. Ik hoop dat het brengt wat jij er van verwacht, en dat het geen vluchten word.
Ik herken het wel, ik ging ook mezelf afbeulen, en idd het gaf me een heel fijn gevoel, te ervaren dat er nog wel onderdelen waren die het deden, maar het loste niet op. Pas toen ik het rotgevoel er liet zijn, en het accepteerde, dus er niet meer voor wegrende, werd het beter.
Begrijp me goed, ik wens je echt het allerbeste lieve lief. heb inmiddels al vier keer deze post verandert, want het laatste wat ik wil is je weer de put in praten.
Ik beul mezelf niet af. Ik ben de hele ochtend met mezelf bezig en de enige aktiviteit de ik doe die doe ik nu met de fiets ipv de auto. Ik fiets dus niet elke dag 37km/hr! Maar als ik nu op de fiets boodschappen heb gedaan ipv met de auto, voel ik me zoveel beter. Gewoon ook die frisse neus erbij, zeker nu het zo koud wordt. Even tussen die vier muren vandaan. Dat rotgevoel is er nog wel hoor, vooral 's morgens. En in het weekend. Maar vorige week verzoop ik er echt in omdat ik niks kon verzinnen waar ik energie van kreeg, en het lijkt er nu op dat ik die dingen wel kan verzinnen (waarna het nog uren duurt voordat ik mezelf ertoe zet om ze ook te doen). En ja, het rotgevoel moet ik wel toelaten maar ik moet er niet zo lang en diep in blijven hangen dat ik alleen maar naar beneden zak. Dat voelt ook niet goed, dan ga ik dingen denken die ik anders niet denk. Druk maken om werk.
Toffe, ik zou nooit van mijn baas verwachten dat hij met een bloemetje zou komen op mijn verjaardag. Is dat een reeele verwachting vwb jouw baas?
Abc, succes met je lange dag
Maris, hoop dat je weer een beetje uit je dip kan krabbelen, het weekend was redelijk toch?
Ak, iedereen wenst je succes en ik heb geen idee waarom.... maar bij deze wens ik je dat ook toe.
dinsdag 23 november 2010 om 12:40
Hoi
Hahah lief nee dat is ook geen reeele verwachting hoor en in normale omstandigheden had ik dat nooit verwacht. HIj belt normaal wel altijd op een verjaardag. Ik had gister gewoon heeel erg de hoop om ook maar iets te horen van werk, echt geen bloemetje ofzo hoor haha, maar gewoon dat baas even belde desnoods smste. niet per se voor mn verjaardag hoor, maar gewoon vragen hoe het gaat en even merken dat ik er nog bij hoor. Dat van dat bloemetje was een grapje wat ik eigenlijk met mn vriendin had. Maar laat ik eerlijk zijn ik had het zeker wel kunnen waarderen als hij dat wel had gedaan, snap je. dus nee ik had het echt niet verwacht en het is ook niet de gewoonte bij ons. Maar daarnaat blijf ik wel van mening dat hij wel iets meer interesse mag tonen op welke manier dan ook.
Vandaag ben ik een beetje uit mn hum. is och oook wel veel hoor 3 dagen visite enzo. daarbij benik vandaag gestopt met roken. ik heb tot nu toe nog niet gerookt en ook nog niet de behoefte...heb alleen wel een peuk in mijn hand af en toe haha omdat ik dan echt iets mis in mijn hand. zit ik heel dom op de bank met een sigaret die neit aan is haha.
kom later nog wel even terug hoor
Hahah lief nee dat is ook geen reeele verwachting hoor en in normale omstandigheden had ik dat nooit verwacht. HIj belt normaal wel altijd op een verjaardag. Ik had gister gewoon heeel erg de hoop om ook maar iets te horen van werk, echt geen bloemetje ofzo hoor haha, maar gewoon dat baas even belde desnoods smste. niet per se voor mn verjaardag hoor, maar gewoon vragen hoe het gaat en even merken dat ik er nog bij hoor. Dat van dat bloemetje was een grapje wat ik eigenlijk met mn vriendin had. Maar laat ik eerlijk zijn ik had het zeker wel kunnen waarderen als hij dat wel had gedaan, snap je. dus nee ik had het echt niet verwacht en het is ook niet de gewoonte bij ons. Maar daarnaat blijf ik wel van mening dat hij wel iets meer interesse mag tonen op welke manier dan ook.
Vandaag ben ik een beetje uit mn hum. is och oook wel veel hoor 3 dagen visite enzo. daarbij benik vandaag gestopt met roken. ik heb tot nu toe nog niet gerookt en ook nog niet de behoefte...heb alleen wel een peuk in mijn hand af en toe haha omdat ik dan echt iets mis in mijn hand. zit ik heel dom op de bank met een sigaret die neit aan is haha.
kom later nog wel even terug hoor
dinsdag 23 november 2010 om 12:45
LIef, laat ik het anders zeggen..
Ik heb het idee dat het niet helemaal door komt wat ik bedoel en als ik teug lees vind ik me net een debiel die allemaal dingen verwacht of eist of weet ik veel wat.
Als ik nog aan het werk was en ik had iemand waar ik leiding over heb die al een poos ziek is, dan zou ik inderdaad op zijn minst bellen en een bloemetje sturen of langs brengen. ik denk eerder brengen want ik denk altijd dat men niet zit te wachten op mij. maar ik zou in iedergeval wel iets van me laten horen.
Het gaat me echt helemaal niet om die bloemen/kaarten/of het kado wat ik eigenlijk moet krijgen, ik voel me gewoon zo alleen en verloren, dat ik gewoon niet weet wat ik meot doen. ik heb alleen aar mijn werk en mijn gezin gehad altijd en nu valt mijn werk weg en mis ik gewoon echt iets. Nou ja ik weet het niet precies, ik hoop dat jullie begrijpen wat ik bedoel haha
Ik heb het idee dat het niet helemaal door komt wat ik bedoel en als ik teug lees vind ik me net een debiel die allemaal dingen verwacht of eist of weet ik veel wat.
Als ik nog aan het werk was en ik had iemand waar ik leiding over heb die al een poos ziek is, dan zou ik inderdaad op zijn minst bellen en een bloemetje sturen of langs brengen. ik denk eerder brengen want ik denk altijd dat men niet zit te wachten op mij. maar ik zou in iedergeval wel iets van me laten horen.
Het gaat me echt helemaal niet om die bloemen/kaarten/of het kado wat ik eigenlijk moet krijgen, ik voel me gewoon zo alleen en verloren, dat ik gewoon niet weet wat ik meot doen. ik heb alleen aar mijn werk en mijn gezin gehad altijd en nu valt mijn werk weg en mis ik gewoon echt iets. Nou ja ik weet het niet precies, ik hoop dat jullie begrijpen wat ik bedoel haha
dinsdag 23 november 2010 om 18:10
Toffe, volgens mij voel jij je gewoon heel erg in de steek gelaten door je baas en collega's. Als je nu iets voor je verjaardag gehoord had, dan had je je waarschijnlijk weer wat meer gewaardeerd gevoeld. Is dat een goede samenvatting?
Ik ben niet bang voor scheve gezichten van mijn collega's. Een aantal van de collega's die er vandaag waren wisten niet eens dat ik ziek ben (geweest). We werken in hetzelfde gebouw en hebben op papier allemaal dezelfde functie maar in de praktijk is iedereen met zijn eigen projecten en afdeling bezig en zien we elkaar niet zoveel.
Ik ben blij dat ik vandaag gegaan ben, ik heb heel veel interessante dingen gehoord. Ook heel veel oninteressante dingen trouwens, maar dat hoort er ook bij. Ben nu wel moe, maar dat was verwacht. Net op het moment dat ik besloten had dat ik in de volgende pauze naar huis zou gaan was de hoogste baas die er was ineens klaar met zijn verhaal en was alles dus veel eerder klaar dan gepland. Toen begon dus de borrel en ben ik naar huis gegaan. Nog heel even met mijn baas staan praten en met hoge baas. Hoge baas was blij dat ik er weer was. Vond ik wel leuk om te horen. Baas heeft me wel in de gaten gehouden en paar keer gevraagd of ik het nog kon volhouden en dat ik weg moest gaan als ik dat wou.
Ik moet nu snel even iets te eten maken en dan naar yoga.
Tot later.
Ik ben niet bang voor scheve gezichten van mijn collega's. Een aantal van de collega's die er vandaag waren wisten niet eens dat ik ziek ben (geweest). We werken in hetzelfde gebouw en hebben op papier allemaal dezelfde functie maar in de praktijk is iedereen met zijn eigen projecten en afdeling bezig en zien we elkaar niet zoveel.
Ik ben blij dat ik vandaag gegaan ben, ik heb heel veel interessante dingen gehoord. Ook heel veel oninteressante dingen trouwens, maar dat hoort er ook bij. Ben nu wel moe, maar dat was verwacht. Net op het moment dat ik besloten had dat ik in de volgende pauze naar huis zou gaan was de hoogste baas die er was ineens klaar met zijn verhaal en was alles dus veel eerder klaar dan gepland. Toen begon dus de borrel en ben ik naar huis gegaan. Nog heel even met mijn baas staan praten en met hoge baas. Hoge baas was blij dat ik er weer was. Vond ik wel leuk om te horen. Baas heeft me wel in de gaten gehouden en paar keer gevraagd of ik het nog kon volhouden en dat ik weg moest gaan als ik dat wou.
Ik moet nu snel even iets te eten maken en dan naar yoga.
Tot later.
dinsdag 23 november 2010 om 18:11
dinsdag 23 november 2010 om 19:57
Pfff... ik heb geen fijne dag. Ben moe en strondsjaggerijnig. Vriend was vandaag vrij, maar heb hem enorm tegen me in het harnas gejaagd met mn gedrag. De arme man, heeft het al niet makkelijk met mij de laatste tijd, en dan kan ie ook nog niets goed doen in mijn ogen. Hij is nu sporten dus even lekker in mn eentje sjaggerijnen... Bah, wat een klote-dag zeg!
dinsdag 23 november 2010 om 21:04
Lief: Fijn om te horen dat je manier begint te vinden om er mee om te gaan. En idd even van tussen de muren en een frisse neus halen, kan heel goed voelen.
Toffe: Lukt het om niet meer te roken? Het is lastig he? Ik ben nu bijna twee jaar gestopt, maar heel soms zou ik zo weer een op willen steken.
Het blijft een rotgevoel he, dat ze van je werk je in de steek laten. En dat ze je het idee geven dat ze je vergeten. Ik kan het nu een klein beetje los laten, omdat ik niet meer terug hoef, maar dat gevoel van teleurstelling blijft ook bij mij.
Abc: Wat goed dat je de hele dag vol heb kunnen houden, en nu zelfs nog energie over hebt om naar yoga te kunnen. Dat geeft een mens moed.
Marriss: Jammer dat je weer een klote dag hebt, ik reageerde het ook altijd af op mijn man, totdat ik er een keer op aan gesproken werd door mijn therapeut. Waar ik het lef wel niet vandaan haalde om mijn boosheid op mijn man te projecteren. Ik antwoorde, dat hij nu eenmaal met me getrouwd was, dus dat hij er maar tegen moest kunnen. Toen kreeg ik helemaal de wind van voren. Ik vond het niet leuk, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Nu probeer ik meestal wel iets anders te bedenken, of op te zoeken waar ik mijn boosheid in kwijt kan. Bijv. fietsen, lopen of gewoon even heel hard gaan poetsen in mijn huis.
Heb je een idee waarom je zo sjacho bent?
Ik heb wel een rustig dagje, wel wat zorgen om mans werk, ik merk wel dat dat dan gelijk in mijn hoofd blijft zitten en de nodige energie vraagt. Ik ben nu helemaal blij dat ik vorige week aangenomen ben.
Morgen de zenuwblokade, zie ik ook weer wel tegen op. Een injectie in mijn bot, die zijn nooit zo lekker.
Toffe: Lukt het om niet meer te roken? Het is lastig he? Ik ben nu bijna twee jaar gestopt, maar heel soms zou ik zo weer een op willen steken.
Het blijft een rotgevoel he, dat ze van je werk je in de steek laten. En dat ze je het idee geven dat ze je vergeten. Ik kan het nu een klein beetje los laten, omdat ik niet meer terug hoef, maar dat gevoel van teleurstelling blijft ook bij mij.
Abc: Wat goed dat je de hele dag vol heb kunnen houden, en nu zelfs nog energie over hebt om naar yoga te kunnen. Dat geeft een mens moed.
Marriss: Jammer dat je weer een klote dag hebt, ik reageerde het ook altijd af op mijn man, totdat ik er een keer op aan gesproken werd door mijn therapeut. Waar ik het lef wel niet vandaan haalde om mijn boosheid op mijn man te projecteren. Ik antwoorde, dat hij nu eenmaal met me getrouwd was, dus dat hij er maar tegen moest kunnen. Toen kreeg ik helemaal de wind van voren. Ik vond het niet leuk, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Nu probeer ik meestal wel iets anders te bedenken, of op te zoeken waar ik mijn boosheid in kwijt kan. Bijv. fietsen, lopen of gewoon even heel hard gaan poetsen in mijn huis.
Heb je een idee waarom je zo sjacho bent?
Ik heb wel een rustig dagje, wel wat zorgen om mans werk, ik merk wel dat dat dan gelijk in mijn hoofd blijft zitten en de nodige energie vraagt. Ik ben nu helemaal blij dat ik vorige week aangenomen ben.
Morgen de zenuwblokade, zie ik ook weer wel tegen op. Een injectie in mijn bot, die zijn nooit zo lekker.
dinsdag 23 november 2010 om 21:27
quote:annemie800 schreef op 23 november 2010 @ 21:04:
Marriss: Jammer dat je weer een klote dag hebt, ik reageerde het ook altijd af op mijn man, totdat ik er een keer op aan gesproken werd door mijn therapeut. Waar ik het lef wel niet vandaan haalde om mijn boosheid op mijn man te projecteren. Ik antwoorde, dat hij nu eenmaal met me getrouwd was, dus dat hij er maar tegen moest kunnen. Toen kreeg ik helemaal de wind van voren. Ik vond het niet leuk, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Nu probeer ik meestal wel iets anders te bedenken, of op te zoeken waar ik mijn boosheid in kwijt kan. Bijv. fietsen, lopen of gewoon even heel hard gaan poetsen in mijn huis.
Heb je een idee waarom je zo sjacho bent?
ja ik weet wel waarom ik me op hem afreageer hoor... Wat zo lastig is, ik ben altijd degene die de kar trekt bij ons. Ik regel alles hier... en dat vind ik normaal gesproken prima, ik ben nu eenmaal een regelneef en geniet daar ook wel van. Maar nu, heb ik er even geen energie voor. En ik merk dat ik er van baal dat vriend nu geen stap voorwaarts doet... hij blijft even passief als anders. En dat kan ik niet altijd even goed hebben (vandaag dus totáál niet) Heb dit al een paar keer met hem besproken hoor, maar goed, hij heeft in 8 jaar altijd achterover kunnen leunen, alles werd wel geregeld... dus misschien is het ook niet heel reeel om nu van hem te verwachten dat hij hier ineens 180c verandert???
(even voor de duidelijkheid: met 'alles regelen' bedoel ik dingen als: administratie, financien, maar ook kleinere dingen, ik beslis eigenlijk dagelijks wat we eten, doe vervolgens de boodschappen, ik kook.... Hij doet wel veel in het huishouden hoor, maar dingen regelen / beslissen doe ik eigenlijk altijd. En dat lukt me nu juist niet zo goed... en hij neemt dat dus niet automatisch van me over, wat ik juist wel zo graag zou willen)
Jeetje, die zenuwblokkade klinkt niet fijn. Wat en waarom is dat precies? (misschien had je het al verteld, sorry dan... geheugen is niet zo best momenteel)
Marriss: Jammer dat je weer een klote dag hebt, ik reageerde het ook altijd af op mijn man, totdat ik er een keer op aan gesproken werd door mijn therapeut. Waar ik het lef wel niet vandaan haalde om mijn boosheid op mijn man te projecteren. Ik antwoorde, dat hij nu eenmaal met me getrouwd was, dus dat hij er maar tegen moest kunnen. Toen kreeg ik helemaal de wind van voren. Ik vond het niet leuk, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Nu probeer ik meestal wel iets anders te bedenken, of op te zoeken waar ik mijn boosheid in kwijt kan. Bijv. fietsen, lopen of gewoon even heel hard gaan poetsen in mijn huis.
Heb je een idee waarom je zo sjacho bent?
ja ik weet wel waarom ik me op hem afreageer hoor... Wat zo lastig is, ik ben altijd degene die de kar trekt bij ons. Ik regel alles hier... en dat vind ik normaal gesproken prima, ik ben nu eenmaal een regelneef en geniet daar ook wel van. Maar nu, heb ik er even geen energie voor. En ik merk dat ik er van baal dat vriend nu geen stap voorwaarts doet... hij blijft even passief als anders. En dat kan ik niet altijd even goed hebben (vandaag dus totáál niet) Heb dit al een paar keer met hem besproken hoor, maar goed, hij heeft in 8 jaar altijd achterover kunnen leunen, alles werd wel geregeld... dus misschien is het ook niet heel reeel om nu van hem te verwachten dat hij hier ineens 180c verandert???
(even voor de duidelijkheid: met 'alles regelen' bedoel ik dingen als: administratie, financien, maar ook kleinere dingen, ik beslis eigenlijk dagelijks wat we eten, doe vervolgens de boodschappen, ik kook.... Hij doet wel veel in het huishouden hoor, maar dingen regelen / beslissen doe ik eigenlijk altijd. En dat lukt me nu juist niet zo goed... en hij neemt dat dus niet automatisch van me over, wat ik juist wel zo graag zou willen)
Jeetje, die zenuwblokkade klinkt niet fijn. Wat en waarom is dat precies? (misschien had je het al verteld, sorry dan... geheugen is niet zo best momenteel)
