Relatie redden, hoe?

Communicatie... Tja. Oude bekende inderdaad. Ik dank mijn vriendin ervoor dat zij de tijd heeft genomen om mij wat meer te laten praten over dingen in plaats van dingen te laten gaan. Soms werd ik gedwongen om te alles te vertellen. Voelde toendertijd als zwakte en niet mannelijk enzo. Nu helpt het enorm als dingen me tegen zitten.

Stiekem laat je het niet gaan en bouwen irritaties op. Nu al aantal jaar bij elkaar en ik kan me niet voorstellen ooit zonder haar te willen zijn.

Dat gezegd hebbende, misschien passen jullie gewoon niet bij elkaar zoals thee met spruitjes geen combinatie is?

Muisje, heb je hem al gemaild? Anders zou ik er misschien nog even mee wachten.. Weet niet wanneer je hem dat gezegd hebt? Maar gun hem ook even de tijd om na te denken, toch?

En inderdaad, misschien is het thee met spruitjes, bah! Maar daar wil ook ik voorlopig nog niet aan, omdat het nog niet zo voelt!

Maar VinSoft, was dat tijdens jullie relatie? Of tijdens een soort van break? Want ik heb juist het idee als ik mn ex elke x maar weer aan 'zn hoofd zeur' ik hem daar juist mee afstoot, waarom, weet ik niet.. Ook die van mij vind praten lastig, en ook ik was daar niet zo goed in.. Meed de moeilijker onderwerpen, maar gaandeweg, vooral tijdens deze break, merken we dat we juist wel goed met elkaar kunnen & moeten praten!

En natuurlijk is elke man anders daarin, maar moeilijk te bepalen.. Wanneer je zeurt en wanneer je hem ermee helpt..

Oh meiden... wat een onzekerheid!



Jullie hebben behoefte aan duidelijkheid. Maar wat wil je nou eigenlijk echt weten? Wil je ook duidelijkheid als dat betekent dat hij je niet meer wil zien? Of wil je eigenlijk alleen horen dat jullie er samen je best voor gaan doen?



Praat met elkaar. Vertel eerlijk dat je behoefte hebt aan openheid en eerlijkheid. Dat je er samen voor wil gaan en dat je er dan samen aan moet werken om het weer goed te krijgen. Dat dat heus niet betekent dat dat morgen klaar moet zijn.

Dan nog steeds kun je apart wonen en iedere dag bellen (of eens per week ofzo). Maar dan probeer je je communicatie beter op elkaar af te stemmen, en je belangen en behoeftes te bespreken, zodat je er tenminste achterkomt wat je allebei wilt en of je hier wat mee kan.

Pas dan krijg je duidelijkheid of jullie het samen gaan redden. (ok, toegegeven, als je het niet probeert weet je zeker van niet).



Muisje, je zegt dat hij communiceren moeilijk vindt.

Communiceren IS moeilijk. Ook als je denkt dat je er goed in bent, is het een hele kunst.

Jij zegt dat jij wel aangaf wat er mis was. Maar de vraag is of je dat wel zo aangaf dat de boodschap goed bij hem overkwam. Misschien begreep hij wel dat hij nooit wat goed kon doen in jouw ogen... en misschien had hij juist wel niet door dat het echt erg voor je was.



Wees zorgvuldig in wat je zegt. Probeer geen uitbarstingen te hebben, maar je communicatie af te wegen.

Zeg: ik ben nu boos, loop even weg. Ik wil het er zo graag even met je hebben.

En dan kom je terug als je even weer wat rustiger bent, en dan kun je aangeven dat zijn opmerking je pijn gedaan hebt. Of dat je teleurgesteld bent, omdat je het gevoel had dat hij niet naar je luisterde. Niet met een vingertje wijzen, maar vertellen wat het met je doet.



Vraag - om hem te helpen - wat hij voelde/dacht waardoor hij zo reageerde. Want je moet hem zijn reactie niet kwalijk nemen. Dit werd veroorzaakt door zijn beleving. Heeft hij een kutdag gehad? Heeft ie buikpijn? Vond ie jouw opmerking ook kwetsend/confronterend?



Mootje: laat je vriend weten dat je het idee hebt dat hij je een zeur vindt. Dat je hem niet wil lastig vallen, maar dat jij ook niet weet wat je hier mee moet. Dat je er gewoon graag aan wilt werken, met hem, om te kijken hoe jullie het weer fijn kunnen hebben samen.

Jij denkt dat hij vindt dat je zeurt, maar vindt hij dat wel? Misschien vindt ie wel dat je gelijk hebt, maar is hij er nog niet klaar voor om het te horen? Niet voor hem invullen, maar vragen! Hem laten antwoord geven.



Neem de tijd, want leren communiceren kost tijd.

Maar dat moet je wel samen doen.



Daarom hamer ik steeds op: sla samen die weg in en probeer het. Je wordt er allebei wijzer en beter van. Ook als je uiteindelijk besluit dat jullie top 5 te ver uit een ligt en je om de ander tevreden te houden te ver over je eigen grenzen moet gaan.



Stel die top 5 eens samen op. Heb het er eens over. Wat heb je te verliezen? Kan heel veel duidelijk maken ineens!!!



VinSoft, wat fijn dat het bij jullie ook is goed gekomen!!!



Ragazza en Brugge, alles ok?

@Muisje: niet mailen hoor, laat hem maar even. T'is juist goed dat je je een beetje irriteert aan hem, dan creëer je afstand. Als hij dat gaat voelen dan is de kans groot dat hij je alleen maar aantrekkelijker vindt. Zo is het ook bij ons gegaan. Ik heb iets meer afstand genomen waardoor ik naar ex toe veel meer aantrekkingskracht kreeg.



Wees niet bang hem niet meer te willen en hem krampachtig vast proberen te houden in je hoofd.

Hallo allemaal,

Wat een berichtjes weer.

Je hebt gelijk Amy: onzekerheid maakt me gek, maar ik durf er niet om te vragen omdat ik er (nog?) niet aan toe ben om te horen dat hij het geen kans meer wilt geven.

Ik heb het idee dat zijn emmer helemaal vol gelopen is en dat hij weg "moest" en nu misschien wel weer aan het idee kan wennen dat het misschien toch nog wel in wat voor vorm dan ook goed kan komen tussen ons.

Maar ben bang dat als ik ga pushen ik hem weer van me af duw.



Verder geen nieuws hier. Vanavond haalt hij wat post op en laat hij mijn hond uit. Hahaha, ik was vanochtend gewoon bijna jaloers op mijn hond! Hij komt speciaal naar haar toe en zij krijgt alle knuffels hahaha. (nou ja, hij doet het ook wel een beetje voor mij natuurlijk )

Hij zou morgen laten weten of hij vrijdag mee gaat naar de theater voorstelling. Ik ben benieuwd, maar ik reken er niet op. (hoop er wel een beetje op)

Muisje...

Je probeert nu een keuze af te dwingen, terwijl hij nog niet wil kiezen / kan kiezen.

Wat nou als je toch al de weg inslaat van communiceren en fijn contact. Samen is beter. Samen is een bewuste keuze. Maar jij kunt al het heft in handen nemen en het goede voorbeeld geven.



Betrek hem bij je leven. Stalk hem niet, dwing hem niet tot keuzes, maar praat met hem. Informeer naar hem, vertel hem over dingen. Vraag hem dingen, ook als je denkt dat je het al weet.

Je kunt sturen in de communicatie. Op die manier kun je het groeiproces al in gang zetten. Of het gaat dan langzaam aan beter, en jullie hebben het fijn samen (geniet daarvan, of het nu 'aan' is of 'uit'). Of hij wil echt niet en dat laat ie dan wel weten.

Eigenlijk geldt wat ik net zei ook voor jou Brugge.



Zorg dat je er boven staat. Zorg dat jij jouw communicatie onder controle hebt. En geniet van wat je hebt, en probeer je minder druk te maken over wat er was of zou kunnen zijn.



Je hebt de keus gemaakt met hem verder te willen. Hem kun je niet dwingen, dus je moet je eigen pad volgen. Geef het geode voorbeeld. Begin vast aan 'de methode'. Voor jou sowieso leerzaam. En binnenkort praat je er nog eens met m over.



Dat het fijn is tussen jullie en fijn kunnen praten etc, dat is eigenlijk wat je wil. Een praktische kant daarvan is wel of niet samenwonen en wel of niet er een naampje aan geven (verkering/huwelijk oid). Maar in wezen gaat het natuurlijk om jullie onderlinge verhouding.

Krampachtig leuk is Leslie Nielson.

Jij moet gewoon jezelf zijn en oefenen hoe je het beste kunt communiceren.

En dat doe je niet om je lief te plezieren. Dat doe je om dat dat algemene communicatie-wetten zijn waar je de rest van je leven baat bij hebt... en ook al in deze relatie.



En dingen die je niet leuk vindt kun je ook heus wel tegen hem zeggen.

Je moet alleen goed in je achterhoofd houden, dat jij niet de baas over hem bent. Hij mag best een lul zijn, alles doen wat jij niet leuk vindt. Dan past ie alleen niet in jouw leven. Het is niet aan jou om dat te veranderen. Hij mag alles. Of jij daar bij wil zijn is jouw keuze.

Op die manier kun je iets meer relativeren en met meer respect met hem praten.

Wat jij kunt doen, is aangeven wat bepaalde dingen met jou doen. En als hij die informatie heeft, kan hij bepalen of hij er iets mee kan en wil doen.



Onderbreekt hij je in iedere zin? Dan kun je telkens inhakken en zeggen 'praat niet zo door me heen. Kijk, nou doe je het weer!'

Je kunt ook even wachten tot hij uitgepraat is (anders doe jij hetzelfde) en dan zeggen: ik begrijp wat je zegt. Ik wil nu graag mijn verhaal afmaken en dan wil ik graag naar jouw reactie luisteren.

Vaak haak je namelijk in op een detail uit het verhaal, en gaat de totale boodschap van je verhaal verloren.



Vind je het vreselijk dat hij altijd op zondagmorgen gaat voetballen, omdat jij graag met hem wil uitslapen?

vertel hem dat dan. Niet als verwijt. Niet met een vingertje wijzen, maar als jouw gevoel. En kijk dan met hem of er misschien iets mogelijk is waardoor hij kan voetballen en jullie ook samen kunnen uitslapen. Uitslapen op zaterdag? Of kan hij op een andere dag voetballen? Of heeft hij een paar maanden per jaar geen voetbal op zondag en kunnen jullie dat dan doen?



Kortom: benoem eerst het probleem. Luister naar elkaar. Leg jullie visies naast elkaar.

Zoek pas dan naar een oplossing/compromis.



Gooi er niet gelijk een compromis tegenaan. Je partner zal dit zien als jouw onderhandelingspositie en denken dat er nog een compromis te behalen valt. Op die manier zit je steeds ONDER jouw grens.



En Muisje... het klopt dat het nu even krampachtig en vermoeidend is. Leren fietsen ging ook niet in 1 keer goed.

Maar je hebt er in alles wat je doet later profijt van, dus je moet er een keer doorheen.

Zorg wel dat je tussendoor een plek hebt waar je wel jezelf kunt zijn. Een vriendin waar je wel lekker alles eruit kan flappen zonder op te letten ofzo.

De boog kan niet ALTIJD gespannen zijn.

Behoefte aan duidelijkheid zeker, openheid en eerlijkheid ook!! Maar ergens zit er bij mij denk ik ook de angst voor, dat die duidelijkheid zo uitpakt dat het echt over is tussen ons.. Ook al weet ik rationeel gezien wel, dat het dan ook goed is, we gewoon vrienden kunnen blijven (hebben noooit ruzie gehad dus), maar toch, is niet wat ik wil..

Of dat, net zoals bij muisje, ik hem ga dwingen, en hij nog niet kan/wil beslissen.. Maar dan ga je toch een beetje op dezelfde voet verder, wij blijven hopen, en hij blijft het niet weten? Of zie ik het nu te zwart/wit..

En tuurlijk zal ik dan proberen te genieten, gewoon van hoe het is (ongeacht ind.. het naambordje), maar dan heb je toch beide andere verwachtingen lijkt mij..

Want ik wil het graag in ieder geval proberen, en hoop dat hij dat ook wil, en ja er moeten dan 'regels' opgesteld gaan worden, of iig verwachtingen of hoe je dat dan wilt noemen..



Zit nu alleen met het moment waarop ik erna ga vragen.. Wil hem liever niet mailen/smsen, wel voor de afspraak, maar wil hem dan liever in real life zien, spreken..

Maar zit nog met afgelopen zaterdag in mn hoofd, wil dat eerst laten rusten, in de hoop dat hij daar goed over na kan denken..

En wil inderdaad soort van afstand creëren, zodat hij (hopelijk) naar mij toekomt, zoals Ragazza al zegt



En ook praktisch.. Als ik hem hierover spreek wil ik dat niet snel, snel doen, maar ook de tijd voor elkaar hebben, en er zo mogelijk gewoon een leuke dag van maken.. ongeacht de duidelijkheid..



Oke, om mn eigen verhaal samen te vatten en een antwoord te geven op mn eigen vragen (het neertypen van een bericht hier zorgt vaak voor zelfinzicht, dus sorry voor het hele verhaal)..

Het komt er gewoon op neer dat ik het hem moet vragen, vragen hoe hij het nu ziet, wat hij wil, wat zijn verwachtingen zijn, wat hij vond van de afgelopen tijd, of hij zelf wijzer is geworden van zichzelf enz.enz. Vergeet ik nog iets??

En dan maar zien hoe het loopt/blijft lopen, toch??

Mootje en Muisje, het is zooo begrijpelijk dat jullie duidelijkheid willen maar jullie ex-en hebben beide aangegeven dat niet te kunnen geven. Wat gebeurt er als je er dan toch om blijft vragen? Dan geeft hij het enige antwoord dat hij kan geven om dit moment en dat is een dikke vette NEE. Hij gaat nee zeggen tegen het weer proberen omdat hij zich in het nauw gedreven zal voelen.



Waak daar voor. Laat hem nog even berusten in zijn twijfel, plak daar desnoods voor jezelf een deadline aan maar niet voor hem (tenzij je onbewust eigenlijk zelf die nee wilt horen).



Probeer je op iets anders te focussen, hou het contact maar zonder dwingend te zijn zodat hij het ook leuk blijft vinden om contact met je te houden. Als je hem continu confronteert met dezelfde dingen zal hij zich op een gegeven moment terug trekken, er geen zin meer in hebben om met je af te spreken of contact met je te hebben.



Kijk naar wat het mij heeft opgeleverd...ons contact is weer leuk en wie weet kunnen we nu gaan opbouwen. Ik weet dat ik het wil, ik denk dat hij het wil. Hij bepaalt het tempo en ik bepaal of ik dat wel of niet accepteer.

Ragazza, dankje! Had ik even nodig denk ik..

Want denk inderdaad dat het daarop uit draait, maar vind het heel moeilijk dat hij niet kan zeggen hoelang hij nodig heeft..



Dus ik raap al mn geduld weer bij elkaar! Maar heb wel voor mezelf besloten dat ik misschien wel langzaamaan het contact weer iets op wil bouwen (ipv van elkaar alleen toevallig tegenkomen op de sport of in de kroeg).. Hem gewoon ga smsen als ik hem iets 'belangrijks' wil vertellen.. Miss toch volgend weekend gewoon vrijblijvend afspreken voor een drankje/lunch oid.. (Ipv de deadline die ik mij zelf had gesteld, miss. toch maar iets opschuiven, wat niet betekend dat ik alleen maar blijf wachten).



Hoelang heeft het bij jou geduurd ragazza? Vanaf het moment dat het uitging tot je lunchafpraak? En hoe was het contact tussentijds?

(En nee, weet dat ik daar niets uit af kan leiden, maar vind het toch fijn om te horen denk ik).

@Mootje,

Het is het fijnste als hij nu net als jij er samen met jou aan wil werken.

Het kan zijn dat hij dat nog een brug te ver vindt. Dat is jammer, maar jij bent de baas over jezelf. Jij kunt er voor kiezen om er zelf alvast aan te werken.

En nee, daar hoef je geen regels voor op te stellen. Stel ze in eerste instantie alleen voor jezelf op.

Bepaal je grens en hou je eraan. Hou je communicatie goed. Wordt het je teveel, zeg het, neem even afstand en kom er later op terug.



Verwachtingen zijn ook niet erg effectief. Verwachtingen leiden tot teleurstellingen, en zelfden tot blijdschap.

Bovendien weet de ander vaak niet dat een bepaald iets van hem/haar verwacht wordt en kan hij/zij er dus zelden aan voldoen.



En ja, als je iets van hem wil weten, moet je het hem vragen.

Dat wil niet zeggen dat hij het antwoord nu al weet. Dus misschien moet je sommige dingen even laten gaan. Geen contact gaat ook geen duidelijkheid geven. Even rust en afstand wel, maar geen contact, maakt het moeilijker de draad weer op te pakken, omdat je van elkaar vervreemd.



Mootje: wachten op verbetering duurt ALTIJD te lang.

Maar een paar maanden nu is niets op de rest van je leven. Het is wel een heel waardevol proces waar je nu doorheen gaat. Heb geduld. Hou vol!

quote:ragazza schreef op 24 november 2010 @ 15:28:

Mootje en Muisje, het is zooo begrijpelijk dat jullie duidelijkheid willen maar jullie ex-en hebben beide aangegeven dat niet te kunnen geven. Wat gebeurt er als je er dan toch om blijft vragen? Dan geeft hij het enige antwoord dat hij kan geven om dit moment en dat is een dikke vette NEE. Hij gaat nee zeggen tegen het weer proberen omdat hij zich in het nauw gedreven zal voelen.



Waak daar voor. Laat hem nog even berusten in zijn twijfel, plak daar desnoods voor jezelf een deadline aan maar niet voor hem (tenzij je onbewust eigenlijk zelf die nee wilt horen).



Probeer je op iets anders te focussen, hou het contact maar zonder dwingend te zijn zodat hij het ook leuk blijft vinden om contact met je te houden. Als je hem continu confronteert met dezelfde dingen zal hij zich op een gegeven moment terug trekken, er geen zin meer in hebben om met je af te spreken of contact met je te hebben.



Kijk naar wat het mij heeft opgeleverd...ons contact is weer leuk en wie weet kunnen we nu gaan opbouwen. Ik weet dat ik het wil, ik denk dat hij het wil. Hij bepaalt het tempo en ik bepaal of ik dat wel of niet accepteer.Jij bent echt goed!!!

Muisje... ook jij bent zo goed bezig! Wat fijn.

Wat goed dat dingen uitgesproken worden!

Dank, dank voor het applaus Amy



Heb geleerd, mede dankzij jouw adviezen.

@Mootje: Tussen het moment dat mijn ex voor het eerst aangaf te twijfelen aan onze relatie en even rust wilde tot het moment van de lunch zit bijna 6 weken. In die 6 weken hebben we veel momenten gehad van praten over waarom wel/waarom niet en waar zijn twijfels precies lagen. Maar ook periode van een aantal dagen helemaal niets. Die vond ik super moeilijk.



Het zit m denk ik niet zozeer in het aantal weken want de een heeft meer tijd nodig dan de ander. Het zit m meer in de ruimte die je laat voelen te geven. 2 of 3 dagen helemaal niets van je laten horen kan een veel groter (positief) effect hebben dan een week lang om de dag een sms/belletje. En als je elkaar dan spreekt is ook de inhoud van het gesprek belangrijk voor het ruimte gevoel.



Niet steeds in de herhaling vallen, huilen of klagen maar laten weten dat je hem hebt gehoord, dat je er iets mee doet (jezelf onder de loep neemt), dat het je verdrietig maakt maar wel begrijpt dat jullie ook niet op dezelfde weg hadden moeten doorgaan. Vertellen dat je zelf ook weer je leven oppakt, leuke dingen vertellen over wat je hebt gedaan. Afijn...jullie begrijpen het denk ik wel. Laat zien dat je niet zwelgt in zelfmedelij maar dat de breuk je heeft wakker geschud en dat je er iets positiefs mee doet. Bedank hem er misschien zelfs voor dat hij je heeft laten zien hoe belangrijk hij eigenlijk voor je is. Want 'you don't know what you've got until it's gone'' is nog zo waar!!



En al komt het bij ons niet meer goed, ik ben al zo trots op mezelf hoe ik ermee om ben gegaan. En het heeft me ook daadwerkelijk inzichten gebracht die ik anders niet zou hebben gehad. Ik ben een wijzer mens geworden, heb ik toch maar aan hem te danken

Ragazza, ik weet dat tijd maar een relatief begrip is hoor! En wij hebben in het begin regelmatig nog contact gehad, een tijdje vooral heel eerlijk tegen elkaar geweest via mail, moet zeggen, dat hielp wel. Ik weet hoe hij denkt en hij weet hoe ik denk. Maar nu hebben we dus ook periodes van complete rust, vooral door de week geen contact, en dat vind ik ook heel lastig..

Want ik merk dat ik veel met hem bezig ben, en ben heel benieuwd of hij dat ook met mij is.. Maar het helpt dat je zei, of ik hem tot een keuze wil dwingen, die voor hem te snel is.. En nee dat wil ik niet.. Dus ik ga gewoon weer losjes contact opnemen, af en toe smsje hoe het gaat, hoe een afspraak ging enz.. Want afgelopen zaterdag heel luchtig met hem gepraat (van beide kanten zelfs beetje flirterig) en dat voelde gewoon goed, dus ik wil dat terug! En ben nog steeds van plan om volgend weekend te vragen om af te spreken, maar dan luchtig en gezellig ipv dwingend tot een keuze.

En nee, gelukkig ben ik het stadium van janken, wanhopen en enorm verdrietig zijn wel voorbij! Weet dat ik sterker geworden ben door mn relatie met hem, en inderdaad zo waar, je weet pas wat je had, tot je het niet meer hebt. En daar ben ik me van bewust, en hij weet ook dat ik er zo over denk.. Nu hij nog haha.. Maar fijn dat ik hier elke x weer mn verhaal kwijt kan, leidt tot zelfreflectie en ook jullie kijk hierop is ontzettend fijn!

Heb ook wel vriendinnen waar ik ermee terecht kan, maar af en toe wil ik met hen gewoon is niet over hem praten. Of willen hun niet dat ik het erover heb, wat ik wil voorkomen.. Dus dan heb ik jullie om af en toe (lees regelmatig) mn ei kwijt te kunnen, advies te krijgen en even weer teruggezet te worden in de realiteit. Thanx!