Kinderen
alle pijlers
basisschool naast begraafplaats
woensdag 24 november 2010 om 20:49
Ik zit te kijken naar paranormale kinderen en zie een meisje dat heel veel overledenen ziet. Ze blijkt naast een begraafplaats te wonen.
Hoewel ik altijd toch wel sceptisch ben, geloof ik wel in dit soort dingen. Ik vind het een onprettig idee dat er geesten ronddwalen die sommige mensen storen.
Toen bedacht ik me dat de school van mijn zoontje naast een begraafplaats staat. Hoewel hij niets ziet ofzo (althans, nooit gehoord dat hij contact heeft met doden ) vraag ik me ineens af of het wel zo'n gezonde omgeving is voor kinderen?
Ben gewoon benieuwd naar jullie verhalen/meningen. Nee, ik ga mijn kind niet direct van school halen .
Geloof dat ik nu al spijt krijg dat ik hier post, ik krijg vast hele rare reacties . Ik gok het erop.
Hoewel ik altijd toch wel sceptisch ben, geloof ik wel in dit soort dingen. Ik vind het een onprettig idee dat er geesten ronddwalen die sommige mensen storen.
Toen bedacht ik me dat de school van mijn zoontje naast een begraafplaats staat. Hoewel hij niets ziet ofzo (althans, nooit gehoord dat hij contact heeft met doden ) vraag ik me ineens af of het wel zo'n gezonde omgeving is voor kinderen?
Ben gewoon benieuwd naar jullie verhalen/meningen. Nee, ik ga mijn kind niet direct van school halen .
Geloof dat ik nu al spijt krijg dat ik hier post, ik krijg vast hele rare reacties . Ik gok het erop.
woensdag 24 november 2010 om 23:37
Opzich lijkt het me geen probleem.. De creche van mijn neefje ligt naast een rouwcentrum. Mijn moeder lag daar ook opgebaard, tijdens het rijden naar de crematorium stonden de kinderen die buiten speelden te zwaaien. Die waren het wel gewend, en mijn moeder hield van kinderen, die vond dat ook vast fijn. In elk geval bij mij en mijn vader even een glimlach.
Lastiger is het mijn neefje (2,5) uit te leggen dat mijn moeder daar niet meer is. Hij wil weten waar oma is, de laatste keer dat hij haar zag was daar. Dus nu probeert hij ons daarvan te overtuigen.
Elke dag als het moet.......
Lastiger is het mijn neefje (2,5) uit te leggen dat mijn moeder daar niet meer is. Hij wil weten waar oma is, de laatste keer dat hij haar zag was daar. Dus nu probeert hij ons daarvan te overtuigen.
Elke dag als het moet.......
donderdag 25 november 2010 om 02:43
quote:Hebbes schreef op 24 november 2010 @ 20:52:
Mijn vroegere basisschool was vlak bij de kerk en dus ook kerkhof. Absoluut geen trauma aan overgehouden. Kijk als t nu een TBS kliniek was.
Niet lullig bedoeld maar je post doet me een beetje denken aan jaren geleden toen er mensen protesteerden tegen de komst van een hospice. Dit was nl niet goed voor de kinderen die in die wijk woonden. Zo onbegrijpelijk.Ik woonde met mijn ouders op een kerkhof. Wij moesten altijd eerst minimaal 5 minuten tussen de graven fietsen voordat we daadwerkelijk thuis waren.. Vriendinnetjes vonden het altijd heel spannend om bij ons te slapen/spelen
Wij ook, vooral 's nachts hebben lol gehad met zaklampen en in onze pyjama's over het kerkhof dolen. Ik durf nu wel te zeggen dat ik daar absoluut geen last van heb gehad
Mijn vroegere basisschool was vlak bij de kerk en dus ook kerkhof. Absoluut geen trauma aan overgehouden. Kijk als t nu een TBS kliniek was.
Niet lullig bedoeld maar je post doet me een beetje denken aan jaren geleden toen er mensen protesteerden tegen de komst van een hospice. Dit was nl niet goed voor de kinderen die in die wijk woonden. Zo onbegrijpelijk.Ik woonde met mijn ouders op een kerkhof. Wij moesten altijd eerst minimaal 5 minuten tussen de graven fietsen voordat we daadwerkelijk thuis waren.. Vriendinnetjes vonden het altijd heel spannend om bij ons te slapen/spelen
Wij ook, vooral 's nachts hebben lol gehad met zaklampen en in onze pyjama's over het kerkhof dolen. Ik durf nu wel te zeggen dat ik daar absoluut geen last van heb gehad
donderdag 25 november 2010 om 03:49
donderdag 25 november 2010 om 10:06
Heel veel theaters zijn ook op oude kerkhoven gebouwd. En is er een reden voor dat artiesten zo bijgelovig zijn...
Met name het Circustheater in Scheveningen schijnt nogal wat spookverhalen te hebben. Daar zijn toen volgens mij serieuze problemen ontstaan met de Afrikaanse mensen van de cast van Lion King. Die waren al helemaal overgevoelig voor dat soort dingen.
Mijn basisschool lag trouwens ook naast een kerkhof. Nergens last van gehad, alhoewel ik het wel héél eng vond om alleen een bal te moeten halen wanneer die over het hek was geschoten. Ook al was het klaarlichte dag.
Met name het Circustheater in Scheveningen schijnt nogal wat spookverhalen te hebben. Daar zijn toen volgens mij serieuze problemen ontstaan met de Afrikaanse mensen van de cast van Lion King. Die waren al helemaal overgevoelig voor dat soort dingen.
Mijn basisschool lag trouwens ook naast een kerkhof. Nergens last van gehad, alhoewel ik het wel héél eng vond om alleen een bal te moeten halen wanneer die over het hek was geschoten. Ook al was het klaarlichte dag.
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
donderdag 25 november 2010 om 11:04
quote:Maryssa schreef op 24 november 2010 @ 22:28:
Hallo Amalia,
Ik begrijp jouw gedachtengang. Ik kan zelf energieën en entiteiten aanvoelen en ja daar kun je behoorlijk last van hebben als je je er niet goed voor af kunt sluiten.Jouw zoontje heeft volgens jou nergens last van, dus ik zou het vooral allemaal zo laten zoals het is. Mocht je meer over dit soort dingen willen weten dan kun je ook op een spiritueel forum jouw vraag neerleggen. Mocht je een link hiervan nodig hebben pb me maar.
Ha kijk eindelijk een normale reactie.
Dit was dus wat ik me afvroeg. Er gaan natuurlijk duizenden mensen per dag dood, vrij normaal. En de lucht zou dan vol zitten met doden ofzo of hoe dat ook werkt. Maar ik vind het zo vreemd dat sommigen mensen doden kunnen voelen of zien of wat dan ook en anderen dat niet hebben. Dan vraag ik me dus af of je er wel 'last' van kan hebben,ook al zie je ze niet, want kennelijk zweeft er wel wat rond.
En ja Zamirah om op jouw vraag terug te komen, ik geloof daar dus wel in.
Hallo Amalia,
Ik begrijp jouw gedachtengang. Ik kan zelf energieën en entiteiten aanvoelen en ja daar kun je behoorlijk last van hebben als je je er niet goed voor af kunt sluiten.Jouw zoontje heeft volgens jou nergens last van, dus ik zou het vooral allemaal zo laten zoals het is. Mocht je meer over dit soort dingen willen weten dan kun je ook op een spiritueel forum jouw vraag neerleggen. Mocht je een link hiervan nodig hebben pb me maar.
Ha kijk eindelijk een normale reactie.
Dit was dus wat ik me afvroeg. Er gaan natuurlijk duizenden mensen per dag dood, vrij normaal. En de lucht zou dan vol zitten met doden ofzo of hoe dat ook werkt. Maar ik vind het zo vreemd dat sommigen mensen doden kunnen voelen of zien of wat dan ook en anderen dat niet hebben. Dan vraag ik me dus af of je er wel 'last' van kan hebben,ook al zie je ze niet, want kennelijk zweeft er wel wat rond.
En ja Zamirah om op jouw vraag terug te komen, ik geloof daar dus wel in.
donderdag 25 november 2010 om 20:48
quote:amalia schreef op 25 november 2010 @ 11:04:
[...]
Ha kijk eindelijk een normale reactie.
Dit was dus wat ik me afvroeg. Er gaan natuurlijk duizenden mensen per dag dood, vrij normaal. En de lucht zou dan vol zitten met doden ofzo of hoe dat ook werkt. Maar ik vind het zo vreemd dat sommigen mensen doden kunnen voelen of zien of wat dan ook en anderen dat niet hebben. Dan vraag ik me dus af of je er wel 'last' van kan hebben,ook al zie je ze niet, want kennelijk zweeft er wel wat rond.
Er gaan inderdaad duizenden mensen per dag dood maar gelukkig blijven deze zielen niet allemaal hier "rondhangen"maar gaan ze verder naar gene zijde of hemel net hoe je het noemen wilt. Sommige zielen zijn aardgebonden omdat ze plotseling overleden zijn en het niet beseffen of dat ze simpelweg niet los willen laten omdat er nog onafgeronde zaken zijn die hen op aarde houden. Intense woede over hun eigen dood of intens verdriet kan een ziel ook aan aarde gebonden houden. Een kerkhof krijg je mij niet op dat vind ik zeer onprettig omdat ik ze kan voelen en niet alles voelt even fijn aan, ik kan daar van uit balans raken. Het kan mn stemming beinvloeden terwijl die emotie niet van mezelf is en het kan me uit mn slaap houden omdat het merkt dat ik hem/haar kan horen en wat wil doorgeven. Er zijn wel manieren om mezelf hiervoor af te sluiten en het gaat gelukkig steeds beter. Hoe het kan dat de 1 meer waarneemt op dit vlak dan de ander heeft met gevoeligheid te maken maar ook met aanleg. De 1 kan nu eenmaal fantastische schilderijen maken terwijl de ander er helemaal niets van kan.
[...]
Ha kijk eindelijk een normale reactie.
Dit was dus wat ik me afvroeg. Er gaan natuurlijk duizenden mensen per dag dood, vrij normaal. En de lucht zou dan vol zitten met doden ofzo of hoe dat ook werkt. Maar ik vind het zo vreemd dat sommigen mensen doden kunnen voelen of zien of wat dan ook en anderen dat niet hebben. Dan vraag ik me dus af of je er wel 'last' van kan hebben,ook al zie je ze niet, want kennelijk zweeft er wel wat rond.
Er gaan inderdaad duizenden mensen per dag dood maar gelukkig blijven deze zielen niet allemaal hier "rondhangen"maar gaan ze verder naar gene zijde of hemel net hoe je het noemen wilt. Sommige zielen zijn aardgebonden omdat ze plotseling overleden zijn en het niet beseffen of dat ze simpelweg niet los willen laten omdat er nog onafgeronde zaken zijn die hen op aarde houden. Intense woede over hun eigen dood of intens verdriet kan een ziel ook aan aarde gebonden houden. Een kerkhof krijg je mij niet op dat vind ik zeer onprettig omdat ik ze kan voelen en niet alles voelt even fijn aan, ik kan daar van uit balans raken. Het kan mn stemming beinvloeden terwijl die emotie niet van mezelf is en het kan me uit mn slaap houden omdat het merkt dat ik hem/haar kan horen en wat wil doorgeven. Er zijn wel manieren om mezelf hiervoor af te sluiten en het gaat gelukkig steeds beter. Hoe het kan dat de 1 meer waarneemt op dit vlak dan de ander heeft met gevoeligheid te maken maar ook met aanleg. De 1 kan nu eenmaal fantastische schilderijen maken terwijl de ander er helemaal niets van kan.
donderdag 16 december 2010 om 15:15
heeft iemand misschien de link voor mij om meerdere afleveringen van paranormale kinderen terug te zien?
Het er inmiddels 4 gemist en wil het graag alsnog zien.
Via internet sbs programma gemist kan ik alleen de laatste bekijken. (tenzij ik iets verkeerd heb gedaan met het zoeken).
Alvast bedankt.
Groetjes Pastcy
Het er inmiddels 4 gemist en wil het graag alsnog zien.
Via internet sbs programma gemist kan ik alleen de laatste bekijken. (tenzij ik iets verkeerd heb gedaan met het zoeken).
Alvast bedankt.
Groetjes Pastcy
donderdag 16 december 2010 om 17:05
Vind dat programma dus ook niet kunnen.
Het is hier in de regio doodnormaal dat er een basisschool naast een bgp ligt of andersom.
Eigenlijk is dit best logisch, nooit geen klachten over dat de kinderen teveel lawaai maken.
volgens mij doen de gemeenten dit met opzet, is het planmatig gezien gewoon slim...
Over dat er meer moet zijn tussen leven en dood:
Mijn zus is begin dit jaar heel plots overleden.
Op de skipiste, ze zakte in elkaar en was meteen dood.
Ik heb hierna gehóópt op een teken van haar dat ze goed terecht gekomen was.
Maar hey, ik voel niets, en op de momenten dat ik haar nodig had of een teken ofzo, kwam er ook niets.
En ik ben toch echt een gevoelig type.
Maar ik ben er ook van overtuigd, dat als je sterft, je gewoon weer opgaat in de natuur.
De natuur maakt geen onderscheid tussen bijv een kikker of een mens.
Als je door een "defect" in je lijf het leven laat, is het gewoon over.
Geldt voor alles en iedereen.
De natuur is mooi, maar ook hard en wreed.
En dat moet je gewoon accepteren.
Wij mensen maken er meer van dat dat het is.
Omdat wij kunnen denken en redeneren en niet willen accepteren dat we er zomaar niet meer zijn.
Van daaruit geredeneerd lijkt me het logisch dat we dingen willen gaan zien,de bevestiging dat er meer is.
Alles wat je meemaakt of ziet, is vaak verklaarbaar.
Als je zelf sterk gelooft in dingen, ga je ze ook zien.
Zo werken de hersenen nou eenmaal.
Maar hey, misschien heb ik het wel totaal mis en brand ik straks in de hel
.
Het lijkt me daar een stuk gezelliger dan in de hemel, haha!
Iedereen moet geloven wat ie wil, ik geloof dat mijn zus geen weet van niets meer heeft...
Hoe wreed moet het zijn als zij als entiteit, of vanuit de hemel ons zo verdrietig ziet, dat we haar moeten missen en dat zij haar neefje die ze nooit heeft mogen kennen nooit mag vasthouden?
Nee. Het wil er bij mij gewoon niet in.
Misschien een stukje zelfbescherming.
Maar ik snap niet dat mensen troost kunnen vinden in hun redenering dat hun verloren geliefde persoon, gewoon nog naast ze staat.
Hoe rot moet dat voor zo'n overleden persoon dan zijn?
Wel alles mee kunnen maken van je geliefden, maar niet kenbaar kunnen maken dat je er wel bent?
Hoe verdrietig zou dat dan zijn?
Die gedachte maakt me verdrietiger dan het idee dat ze niets meer weet en voelt.
Maar ik zie het wel als ik er zelf niet meer ben... of niet.
Het is hier in de regio doodnormaal dat er een basisschool naast een bgp ligt of andersom.
Eigenlijk is dit best logisch, nooit geen klachten over dat de kinderen teveel lawaai maken.
volgens mij doen de gemeenten dit met opzet, is het planmatig gezien gewoon slim...
Over dat er meer moet zijn tussen leven en dood:
Mijn zus is begin dit jaar heel plots overleden.
Op de skipiste, ze zakte in elkaar en was meteen dood.
Ik heb hierna gehóópt op een teken van haar dat ze goed terecht gekomen was.
Maar hey, ik voel niets, en op de momenten dat ik haar nodig had of een teken ofzo, kwam er ook niets.
En ik ben toch echt een gevoelig type.
Maar ik ben er ook van overtuigd, dat als je sterft, je gewoon weer opgaat in de natuur.
De natuur maakt geen onderscheid tussen bijv een kikker of een mens.
Als je door een "defect" in je lijf het leven laat, is het gewoon over.
Geldt voor alles en iedereen.
De natuur is mooi, maar ook hard en wreed.
En dat moet je gewoon accepteren.
Wij mensen maken er meer van dat dat het is.
Omdat wij kunnen denken en redeneren en niet willen accepteren dat we er zomaar niet meer zijn.
Van daaruit geredeneerd lijkt me het logisch dat we dingen willen gaan zien,de bevestiging dat er meer is.
Alles wat je meemaakt of ziet, is vaak verklaarbaar.
Als je zelf sterk gelooft in dingen, ga je ze ook zien.
Zo werken de hersenen nou eenmaal.
Maar hey, misschien heb ik het wel totaal mis en brand ik straks in de hel
.Het lijkt me daar een stuk gezelliger dan in de hemel, haha!
Iedereen moet geloven wat ie wil, ik geloof dat mijn zus geen weet van niets meer heeft...
Hoe wreed moet het zijn als zij als entiteit, of vanuit de hemel ons zo verdrietig ziet, dat we haar moeten missen en dat zij haar neefje die ze nooit heeft mogen kennen nooit mag vasthouden?
Nee. Het wil er bij mij gewoon niet in.
Misschien een stukje zelfbescherming.
Maar ik snap niet dat mensen troost kunnen vinden in hun redenering dat hun verloren geliefde persoon, gewoon nog naast ze staat.
Hoe rot moet dat voor zo'n overleden persoon dan zijn?
Wel alles mee kunnen maken van je geliefden, maar niet kenbaar kunnen maken dat je er wel bent?
Hoe verdrietig zou dat dan zijn?
Die gedachte maakt me verdrietiger dan het idee dat ze niets meer weet en voelt.
Maar ik zie het wel als ik er zelf niet meer ben... of niet
.
