SPH, stap terug naar SPW?

zou me afvragen of een sociaal beroep uberhaupt wel iets voor je is!

in de praktijk kom ik alle taken die jij ziet als als sph taken ook tegen! (spw'er met hbo functie, maar voor mijn spw collega's net zo!)

Wat vervelend om te lezen dat de studie die je zo graag wil doen niet bij je lijkt te passen. Ik heb zelf SPW (4) gedaan en zit nu op het HBO (Pedagogiek)...

Ik kan alleen iets zeggen over SPW kinderopvang, de SPW die jij wilt gaan doen, is die nog gericht op alle vakgebieden (kinderen, gehandicapten en ouderen)? Ik heb in iedergeval SPW 4 kinderopvang gedaan en deze opleiding bevat toch ook steeds meer leidinggevende taken (stagiaires begeleiden, groepsoverleggen voorzitten, etc.) maar je staat daarnaast ook gewoon op een vaste groep. SPW 3 kinderopvang is echt voor groepsleidster, het is hierbij nog steeds belangrijk dat je met collega's kan communiceren, je mening durft te geven in een groep en je moet hierbij natuurlijk ook leiding kunnnen geven aan (een groep) kinderen... Het blijven sociale opleidingen maar ik merk wel een duidelijk verschil tussen het MBO en het HBO op het gebied van begeleiding. Op het MBO hebben wij veel (persoonlijke) begeleiding gehad en dit is misschien voor jou wel fijner...



Of het iets voor je is kan niemand denk ik zeggen. Ik zou sowieso een meeloopdag gaan doen op die SPW opleiding. Je kunt natuurlijk ook proberen aan je leerpunten te werken en deze opleiding af maken... maar het klinkt eerlijk gezegd niet alsof je dat echt ziet zitten...

Onderschat jezelf niet en overschat anderen niet. Voordat je stopt, loop eens op school naar je studiebegeleider en vraag naar een cursus om deze faalangst(?) aan te pakken.



En stage is om te leren. Niet om alles al te kunnen.

Waarom zou je niet eerst eens gaan kijken of je iets kan doen aan je extreme onzekerheid? Er zijn speciale cursussen/therapieën voor dit soort dingen.



Voordat je alles in de prullenbak gooit, zou ik daar eerst naar gaan kijken. Zeker omdat je nu nog gewoon goed bent in wat je doet. Bovendien heb je ook bij SPW goede communicatieve vaardigheden nodig.

kijk overigens ook eens naar waar je stage's zou kunnen lopen, eis daarin niet te veel van jezelf.

wellicht zou je kunnen kiezen voor een "makkelijker" plek? bij een doelgroep die voor jou het beste voelt?

Ik denk dat je er wéér tegen jezelf aan gaat lopen. Het is ook vrij logisch dat je jezelf goed op de rit moet hebben. Als ik ik jou was zou ik even doorzetten, hbo scheelt namelijk erg veel! Ik ben zelf met hbo gestopt, mbo gaan doen en daar verveelde ik me vreselijk. Dat is nog veel erger dan hard moeten bikkelen om het te halen!

Mijn ervaring is dat je als SPW´er in een SPHwerkveld echt tekort komt. Ik werk zelf in zo´n setting en heb enkele SPW´ers als collega. Echt vreselijk hoeveel die minder bagage hebben dan de HBOgeschoolde collega´s. Ik vind het tenenkrommend hoe groot dat verschil is,het niet kunnen reflecteren, het niet bezitten van gesprekstechnieken en het gebrek aan het kunnen geven en ontvangen van feedback ergert me mateloos.

Ik denk dat je voor jezelf duidelijk moet hebben waar je uiteindelijk wilt komen. Als daar SPW voldoende is, dan zou je dat kunnen proberen. Als er echt SPH vereist is en je loopt nu al vast, dan zou ik mijn conclusies trekken als ik jou was.

Nee, spw is dan geen betere keus. |Daar loop je tegen hetzelfde aan.

Een agogische hbo opleiding vind ik trouwens net zo weinig voorstellen als een agogische mbo opleiding Plokkie.

Ik zou ook afraden om er 'zomaar' mee te stoppen. Je hebt je studiepunten wel gehaald, en lijkt deze stage ook te gaan halen, dus dan is het niveau niet echt te hoog voor je. Sociale interacties blijf je op alle niveau's houden, en daar blijf je dan ook tegenaan lopen. Je kunt nu wel MBO gaan doen, maar als je prima HBO aankunt, denk ik dat je je ten eerste gaat vervelen, en ten tweede dat je uiteindelijk wilt doorgroeien in je werk, en dan weer die sociale dingen tegenkomt. Dan kun je ze beter nu aanpakken dan als je eenmaal werkt. Heb je het er wel eens op je stage over gehad dat je heir zo mee zit, en wat vinden zij ervan? Misschien is het wel veel minder erg dan je zelf denkt. En trek je niet te veel aan van omschrijvingen etc., dat valt in de praktijk vaak ook best mee.



En natuurlijk, probeer je onzekerheid nog verder aan te pakken. Heel goed dat je al een assertiviteits cursus hebt gedaan, en naar een psycholoog gaat. Wat je ook kan overwegen, is om bv iets met toneel of zo te gaan doen. Waarschijnlijk vind je dat ook wel eng, maar het kan je wel helpen om over die angst heen te komen om je mond open te doen (zelfs als je aleen repeteert, je hoeft niet meteen in Carre te gaan staan). En als het misgaat is dat niet zo erg (ik bedoel, het is een hobby, dus dan is er geen man overboord). Ik heb een baan waar heel veel spreken voor grote groepen mensen bij zit, en wij hebben dat ook geleerd door het heel veel te doen. In mijn derde jaar sliep ik nog dagen slecht als ik moest presenteren, nu kun je me midden in de nacht uit bed trekken en begin ik zo een verhaal. Ik vind het nu zelfs leuk . Met dit soort dingen is het toch vaak een kwestie van hoe meer je het gedaan hebt, hoe minder eng het wordt.



Succes!

Ik denk dat het al heel erg helpt open te zijn over je tekortkomingen. Bij voorbaat je stage-adres (en decaan/studiebegeleider) vertellen wat je knelpunten zijn. Zij kunnen hier wellicht rekening mee houden. Vooral omdat je er zelf al zo hard aan werkt; assertiviteitstraining & gesprekken bij een psycholoog -> dit geeft in ieder geval aan dat je je minpunten kent, benoemt, én werkt aan verbetering: je bent op de goede weg!

Nee, niet opgeven! Als het je niet lukt: nóg een keer proberen! Zoals LMV zegt: aangeven op een stageplek dat je hier moeite mee hebt, dat je het wilt leren. Daar is de stage voor! Jij weet van jezelf wat je zwakke plek is, anderen moeten dat eerst nog uitpluizen (of vinden dat het allemaal wel meevalt). Als je nooit fouten maakt, betekent het dat je niks nieuws probeert en dat je niks leert. Kom op, doe je best!

De meeste grote onderwijsinstellingen hebben een studentenpsycholoog; ga daar eens praten. Stoppen is zinloos, als je met mensen wilt werken zul je moeten communiceren. Je kunt dus beter investeren in jezelf en het verbeteren van je sociale vaardigheden. Succes!

Hoi Butterfly,



Ik ken je wel van een ander topic op het forum - nog niet zo lang, maar wel lang genoeg om dingen hierin te herkennen. Wellicht is dit ook iets wat je daar kunt bespreken, want volgens mij is dit onlosmakelijk verbonden met het onderwerp van het andere topic.



Ik zou juist niet stoppen met je huidige opleiding. Je bent bijna op de helft en hoe enorm je er ook tegenop ziet, juist dit is je kans om deze problemen aan te pakken. Juist deze tijd kun je gebruiken om te zeggen, "dit zijn mijn zwakke punten, dit vind ik moeilijk, hier wil ik aan werken."



Laat je angst je nou niet in de weg zitten, het is zeker eng en moeilijk om je zo kwetsbaar op te stellen, om jezelf te dwingen in situaties te komen die je vreselijk vindt, maar je kan er zo ontettend veel van leren. Juist in je stagetijd is hier ruimte voor (vooral ook in het SPH werkveld en de supervisie) doe jezelf niet tekort door hier weg voor te lopen.



Komt misschien wat overdreven over allemaal, maar met het oog op het andere topic weet ik wel een beetje wat hier achter steekt.

Butterfly: zoals ik al zei, je hoeft niet meteen in Carre te gaan staan, zoiets als leiding geven bij Scouting is ook een goed begin. Of in kleine stapjes, iedere week iets doen wat je eng vindt. En inderdaad, een stage is om te leren, je hoeft nu nog niet alles te kunnen. Tijdens mijn stage (in het stenen tijdperk, zo'n 9 jaar geleden) lag ik er echt wakker van als ik een leverancier moest bellen over een bestelling. Maar ik moest af en toe wel, en het werd steeds minder. Laatst heeft een vertegenwoordiger een half uur lang bij zijn concurrenten gezocht waar het product dat ik wilde het goedkoopst was, dus blijkbaar kan ik best overtuigen, haha.



En vergeet ook niet dat we niet allemaal hetzelfde zijn, dat hoeft ook niet. Je moet wat doen aan dit 'probleem' voor zover het je belemmert (in je werk of je prive leven), maar niet iedereeen is nou eenmaal een haantje de voorste met een grote bek, en dat geeft helemaal niks. Iemand die de rust er een beetje inhoudt is ook wel fijn in een team.

Héél veel mensen doen alleen maar alsof ze zelfverzekerd zijn.



Vroeger wilde ik zo onzichtbaar mogelijk zijn. Spreekbeurten waren een grote nachtmerrie. Ik durfde zelfs tijdens de les nauwelijks naar de wc te gaan. Maar langzamerhand heb ik geleerd om er mee om te gaan. Tot aan een presentatie voor een groep van dik honderd mensen aan toe.



Een heel goede stap is inderdaad om vrijwilliger te zijn bij de scouting. Werk eraan en doe alles in stapjes die je aankunt. En doe inderdaad af en toe iets wat je eigenlijk doodeng vindt.

quote:Butterfly1989 schreef op 15 december 2010 @ 20:15:

Indigobleu: Misschien had ik het inderdaad ook in dat topic kunnen zetten, maar naar mijn gevoel paste het daar niet helemaal..Krijg door jou berichtje ook wel meer het gevoel dat ik nog even moet doorzetten en er júist nu aan kan en moet werken. Misschien is dat ook wel zo, maar het is zo vermoeiend om steeds ermee bezig te zijn en er steeds aan te moeten werken. Maar ervoor weglopen werkt waarschijnlijk inderdaad niet, dan loop ik straks weer tegen hetzelfde aan.



Hoi Butterfly,



Ik bedoelde ook niet dat je er geen apart topic over had moeten openen. Zeker niet. Juist hier krijg je veel reacties en adviezen uit verschillende hoeken - alleen maar goed. Wat ik bedoelde is dat dit zeker een onderwerp dat ook op het andere topic goed past en waar je goed je ei kwijt zou kunnen.



Overigens denk ik dat je misschien juist meer moeite zou hebben op SPW. Het zijn de doe-dingen waar jij tegenaan loopt, er moeten zijn. Als je SPH doet komen er ook veel meer denk-dingen bij kijken. Het is toch iets minder gefocussed op het doen.



Succes nog, het is niet makkelijk, maar zo'n grote kans voor jezelf!

Hoi Butterfly,



ik herken me heel erg in jouw verhaal en je reacties (ik zou hetzelfde kunnen typen haha).

Was ook erg onzeker op mijn stage (heb ook een sociale hbo opleiding gedaan). Ook wat betreft mijn mening geven in groepen en vooral aan andere professionals. Adviezen geven aan professionals, dat soort dingen.

Ik ben er vaak wel open over geweest tegenover mijn begeleiders. Omdat zij het ook opmerkten dat ik bescheiden was en ze gaven ook aan dat ik meer voor mezelf op moest komen, meer van me moest laten horen etc.

Dan gaf ik ook gewoon eerlijk toe dat ik dat moeilijk vind en dat dat wel botst met mijn karakter.

Doe nu een andere opleiding (heb mijn vorige opleiding wel afgemaakt en mijn stages gewoon gehaald) en daarin ben ik ook nog wel bescheiden etc. Maar heb het ook wel wat meer geaccepteerd van mezelf. Ben in een groep niet degene die het hoge woord heeft, maar ben 1 op 1 wel goed en ik maak me er nu gewoon niet zo druk meer om.



Denk inderdaad dat met het switchen naar spw, je deze dingen ook tegen zal komen. Maar heel goed kan ik dat verder niet inschatten.



Ben niet te hard en te streng voor jezelf en stel jezelf kleine doelen, zet kleine stapjes en sta daar bewust bij stil. Schrijf je kleine overwinningen (hoe klein ze ook lijken) op en ben dan ook gewoon trots op jezelf.



Succes meid en je krijgt een knuffel van me

Stoppen is inderdaad geen optie. Welk beroep je ook kiest, je zult atijd sociale vaardigheden nodig hebben.



Het bijwonen en participeren in vergaderigen en begeleiden van stagiaires zijn toch wel heel basale dingen, die je ook als SPW`er moet kunnen. Flauwekul dat dit bij uitstek een HBO-taak is. Zou wat zijn als een SPW`er nooit een vergadering oid bij hoefde te wonen, niet echt realtisch natuurlijk.



Besef goed dat wanneer je een niet sociaal beroep kiest, je ook sociale vaardigheden nodig hebt, je hebt namelijk altijd met mensen te maken, en dat kan er bijvoorbeeld in de zaken wereld ook nog eens hard aan toe gaan.



Ga gewoon door met je opleiding en bedenk manieren om sociaal sterker te worden. Er zijn al veel tips genoemd.



Het is een keus of je een winaar of een verliezer bent.

Ik zou vooral NIET gaan praten met het stage-adres of de stage-begeleider. Op dit moment hebben zij er nog niets over gezegd, maar zodra jij dit aankaart als probleem, gaan zij er bovenop zitten. Vanaf dat moment letten ze alleen nog maar daarop. Dat legt alleen maar nog meer druk op je.

Zolang ze niks zeggen, is het blijkbaar geen probleem om je punten binnen te halen. Dus gewoon doordoen.

Pas wanneer ZIJ erover beginnen, kun je aangeven dat je er zelf ook 'een beetje' mee worstelt. Maar het duurt misschien nog wel anderhalf jaar voor het hen opvalt, en tot die tijd haal jij gewoon je goede cijfers binnen.

Een opleiding volgen = zaken doen. Je wilt dat diploma binnenslepen, dus moet je niet al je zwakke kanten laten zien. Alleen wanneer dat in je voordeel kan werken, bijvoorbeeld om uitstel te krijgen voor examens, of om extra studietijd te krijgen.

Er is niemand op de opleiding die zal zeggen: "Dat arme kind heeft er zo'n moeite mee, laten we haar dat diploma maar gewoon geven'.

Dus, speel dit zakelijk. Het doel is om het diploma te halen. En op dit moment lijkt dat goed te gaan. Nou niet je eigen ruiten ingooien.



Dat wil niet zeggen dat ik vind dat je er met niemand over zou moeten praten. Je moet wel praten, maar niet met degenen die jou je cijfers moeten geven. Dus misschien een (school)psycholoog, huisarts, whatever. Als het maar iemand is die jou kan helpen en geen enkele zeggenschap heeft over jouw cijfers.



Laten we zeggen dat er niks bijzonders gebeurd is in je leven waardoor je nu zo bent, dat dit gewoon jouw persoonlijkheid is. Dan is er nog een andere weg. Ik denk aan homeopathie. Niet de middeltjes van de drogist, maar wat je via een klassieke homeopaat krijgt.



De eerste keer is een lang gesprek met 'rare' vragen over wat je lekker vindt om te eten enzo. Dan krijg je een paar korreltjes die je moet innemen, en om de zoveel weken kom je terug om te vertellen hoe het gaat. Mijn ervaring is dat homeopathie (kan) helpen waar reguliere zorg ophoudt. Juist dit soort 'klachten' als jij omschrijft, zijn goed om bij een homeopaat neer te leggen (nee, ik heb geen aandelen of belangen in die branche ).



Mijn verhaal met homeopathie:

Ik trok me alles veel te erg aan, veel te overgevoelig, raakte van alles overstuur. Door de korreltjes leek het alsof ik een muurtje om me heen kreeg. Mensen kon de rotste dingen tegen me zeggen, en het raakte me totaal niet. (In de loop van de tijd is dat effect wat minder geworden, maar toch, MET korrels ben ik een totaal ander mens).



In de gesprekken met de homeopaat is duidelijk geworden dat ik PMS heb. En onder de invloed van hormonen schommelt mijn geestelijke weerstand van totaal links naar totaal rechts. Met korrels ben ik veel gelijkmatiger geworden en is mijn leven beter geworden. Er zijn nog wel dips, maar niet meer zo erg.



Ik kan me voorstellen dat een klassiek homeopaat een middel kan vinden dat bij jou past, waardoor jij minder last hebt van stress wanneer je in groepsverband iets moet doen. Al haalt het alleen maar de scherpe kantjes er voor jou vanaf, dat kan al zo'n groot verschil maken!





Ter info voor wie het nog niet wist:

Klassieke homeopathie kiest een middel dat bij jou past in deze situatie. Persoon A heeft nu misschien middel 22 nodig, terwijl Persoon B die in dezelfde situatie zit, nu middel 33 nodig heeft. Ieder mens is anders.



In het begin heb ik verschillende middelen gekregen totdat de bedekkende problemen weg waren. Toen werd er gekeken naar wie daaronder uit was gekomen. Daarbij werd een middel gevonden wat ik nu al jarenlang gebruik (1 korrel per maand).

Ees met het eerste deel van Maria`s post. Je kwetsbaar opstellen en je zwakten op tafel leggen is niet altijd slim. Je stage/werkbegeleidster zal bovenop je gaan zitten. Ik ben zelf ook eens in die valkuil getrapt, met iets totaal anders, maar dat bleef onderwerp bij iedere beoordeling, ik raakt er alsware in verstrikt. Op het volgende stageadres een nieuwe start gemaakt en het betreffende onderwerp express niet benoemd als leerpunt. Het ging prima, en kreeg zelfs complimenten hierover.

Dus als het zo werkt en je haalt goede cijfers, prima. Probeer sterker te worden buiten je stage om. Dit kan door bv het volgen van sociale vaardigheidstrainingen etc.



Een vriendin van mij is alleen op backpack vakantie gegaan voor een jaar om zichzelf te verplichten contacten te maken en sociaal vaardig te moeten worden. Is goed gelukt.