Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
vrijdag 7 januari 2011 om 18:56
Ja, dat was van de week nog op het nieuws. Ze zijn bang dat de talenten de druk nog niet aankunnen en willen ze daardoor ook sparen.
Wat dus totale onzin is want de laatste talenten, die nu nog over zijn kunnen echt wel goed zingen. Zeker Sharon, zij heeft niet voor niks destijds X-factor gewonnen.
Voor mij mag: Bart, Nigel en Jennifer eruit. Ik vind Meike zo arrogant overkomen.....
Wat dus totale onzin is want de laatste talenten, die nu nog over zijn kunnen echt wel goed zingen. Zeker Sharon, zij heeft niet voor niks destijds X-factor gewonnen.
Voor mij mag: Bart, Nigel en Jennifer eruit. Ik vind Meike zo arrogant overkomen.....
vrijdag 7 januari 2011 om 19:04
Ik ben even voor mijn boekenkast gaan zitten.
Leuke makkelijk te lezen boeken:
Jill Mansell
Sophie Kinsella
Nederlandse chicklit (Anita Verkerk, Astrid Harrewijn)
Simone vd Vlugt
Saskia Noort
Anne Hermans (De co-assistent)
CSI boeken (ook leuk als je de serie niet volgt)
Baantjer
Baantjer & de Waal
Danielle Hermans (ken ik één van, erg leuk)
Losse titels:
De paardenfluisteraar (Nicholas Evans)
De vergeving (Tim Griggs)
Het keerpunt (Nicolas Evans)
De sneeuwvalk (Stuart Harrisson)
De rookspringers (Nicolas Evans)
Leuke iets minder makkelijke boeken:
Tess Gerritsen
Karin Slaughter (moet je tegen kunnen, vooral de eerste delen zijn soms erg expliciet)
Patricia Cornwell (de Kay Scarpetta serie, moet je eigenlijk wel op volgorde lezen)
Dan Brown
Robin Cook
Verder staat er heel veel fantasy in de boekenkast, dat leest mijn vriend. Mocht je daar belangstelling voor hebben wil ik daar ook nog wel een lijstje van maken hoor .
En wat natuurlijk altijd leuk blijft zijn kinder- en jeugd boeken, maar die koop je niet zo snel voor jezelf. Ik heb veel series compleet en als er nog nieuwe delen van uit komen dan koop ik die wel (altijd leuk om dan op de vraag van de verkoper of het een cadeautje is te zeggen dat het voor mezelf is). Boeken die ik cadeau geef aan de kinderen van mijn vriendin lees ik soms zelf eerst .
Leuke makkelijk te lezen boeken:
Jill Mansell
Sophie Kinsella
Nederlandse chicklit (Anita Verkerk, Astrid Harrewijn)
Simone vd Vlugt
Saskia Noort
Anne Hermans (De co-assistent)
CSI boeken (ook leuk als je de serie niet volgt)
Baantjer
Baantjer & de Waal
Danielle Hermans (ken ik één van, erg leuk)
Losse titels:
De paardenfluisteraar (Nicholas Evans)
De vergeving (Tim Griggs)
Het keerpunt (Nicolas Evans)
De sneeuwvalk (Stuart Harrisson)
De rookspringers (Nicolas Evans)
Leuke iets minder makkelijke boeken:
Tess Gerritsen
Karin Slaughter (moet je tegen kunnen, vooral de eerste delen zijn soms erg expliciet)
Patricia Cornwell (de Kay Scarpetta serie, moet je eigenlijk wel op volgorde lezen)
Dan Brown
Robin Cook
Verder staat er heel veel fantasy in de boekenkast, dat leest mijn vriend. Mocht je daar belangstelling voor hebben wil ik daar ook nog wel een lijstje van maken hoor .
En wat natuurlijk altijd leuk blijft zijn kinder- en jeugd boeken, maar die koop je niet zo snel voor jezelf. Ik heb veel series compleet en als er nog nieuwe delen van uit komen dan koop ik die wel (altijd leuk om dan op de vraag van de verkoper of het een cadeautje is te zeggen dat het voor mezelf is). Boeken die ik cadeau geef aan de kinderen van mijn vriendin lees ik soms zelf eerst .
vrijdag 7 januari 2011 om 19:12
vrijdag 7 januari 2011 om 19:30
quote:abc schreef op 07 januari 2011 @ 19:04:
En wat natuurlijk altijd leuk blijft zijn kinder- en jeugd boeken, maar die koop je niet zo snel voor jezelf. Ik heb veel series compleet en als er nog nieuwe delen van uit komen dan koop ik die wel (altijd leuk om dan op de vraag van de verkoper of het een cadeautje is te zeggen dat het voor mezelf is). Boeken die ik cadeau geef aan de kinderen van mijn vriendin lees ik soms zelf eerst .Oh... De Hoe overleef ik - serie.... Zooooo leuk!
En wat natuurlijk altijd leuk blijft zijn kinder- en jeugd boeken, maar die koop je niet zo snel voor jezelf. Ik heb veel series compleet en als er nog nieuwe delen van uit komen dan koop ik die wel (altijd leuk om dan op de vraag van de verkoper of het een cadeautje is te zeggen dat het voor mezelf is). Boeken die ik cadeau geef aan de kinderen van mijn vriendin lees ik soms zelf eerst .Oh... De Hoe overleef ik - serie.... Zooooo leuk!
vrijdag 7 januari 2011 om 19:39
vrijdag 7 januari 2011 om 20:01
Chicklit zijn feelgood vrouwenboeken over vriendschap en liefde en hebben altijd een happy end. Over het algemeen is het verhaal in de boeken van Jill Mansell ongeveer zoiets. Vrouw komt net uit relatie vastbesloten nooit weer een man te vertrouwen, ze wordt verliefd op een onbereikbare klootzak, die klootzak is verliefd op iemand anders, maar uiteindelijk komt alles toch goed. Klinkt wel heel simpel zo, maar het zijn gewoon boeken om lekker weg te lezen.
Veel plezier met klaverjassen Annemie. Leuk spontaan avondje wat leuks doen.
Veel plezier met klaverjassen Annemie. Leuk spontaan avondje wat leuks doen.
vrijdag 7 januari 2011 om 20:43
Wow, leuke boekentips, bedankt! Ik ga het even op een rijtje zetten en volgende week even in de bibliotheek neuzen.
Abc, vooral die boeken uit jouw bovenste rijtje ga ik naar op zoek. Aantal heb ik ook al gelezen. Van je onderste rijtje heb ik ook een aantal gelezen, maar dat is me nu even te ingewikkeld. Ik kan me nog niet 100% concentreren, dus als er dan een wat ingewikkelde verhaallijn is, of veel karakters, dan raak ik snel de draad kwijt en dan stop ik dus met lezen... vandaar dat ik nu even wat simpeler boekjes zoek. Lief dat je zo uitgebreid reageert!
Nu TVOH kijken, baai!
Abc, vooral die boeken uit jouw bovenste rijtje ga ik naar op zoek. Aantal heb ik ook al gelezen. Van je onderste rijtje heb ik ook een aantal gelezen, maar dat is me nu even te ingewikkeld. Ik kan me nog niet 100% concentreren, dus als er dan een wat ingewikkelde verhaallijn is, of veel karakters, dan raak ik snel de draad kwijt en dan stop ik dus met lezen... vandaar dat ik nu even wat simpeler boekjes zoek. Lief dat je zo uitgebreid reageert!
Nu TVOH kijken, baai!
vrijdag 7 januari 2011 om 20:45
Chicklit en ook Jill Mansell trekken me niet zo, heb ook nog nooit iets van haar gelezen. Maar misschien ga ik me er toch maar eens aan wagen. Mn vriendin heeft alle boeken van haar, dus ik kan er vast wel een paar van haar lenen. Ik ben meer van de thrillers. Jij ook wel zo te zien Abc, dan heb ik nog een geweldige tip voor je: De Therapie van S. Fitzek. Die is zooooo spannend!!
zaterdag 8 januari 2011 om 10:54
Ik heb weinig van TVOH gezien. Vriend wou graag wat anders zien. Ben zelf al om half tien naar bed gegaan. Ben nu nog moe, drukke week heeft duidelijk energie gekost.
Ik moet vandaag niks
Ik wil vandaag heel weinig
Ik zou vandaag lekker de hele dag op de bank kunnen blijven hangen en schaatsen kijken
Er moeten wel boodschappen gedaan worden, we redden ons al drie dagen met dingen die nog in de vriezer zaten, het is nu wel weer tijd voor iets vers.
Ik snap trouwens ook niet wat mensen in Jennifer horen. In het begin vond ik haar wel goed, maar alles klinkt bij haar hetzelfde en daar was ik al heel snel flauw van.
Ik moet vandaag niks
Ik wil vandaag heel weinig
Ik zou vandaag lekker de hele dag op de bank kunnen blijven hangen en schaatsen kijken
Er moeten wel boodschappen gedaan worden, we redden ons al drie dagen met dingen die nog in de vriezer zaten, het is nu wel weer tijd voor iets vers.
Ik snap trouwens ook niet wat mensen in Jennifer horen. In het begin vond ik haar wel goed, maar alles klinkt bij haar hetzelfde en daar was ik al heel snel flauw van.
zaterdag 8 januari 2011 om 12:59
Mooi rijtje Abc! Kan je man niet even naar de winkel gaan? Kan jij lekker de hele dag in je slobbertrui schaatsen kijken. Ik vind het een goed plan van je
Ik ben wat onrustig merk ik. Afgelopen dagen heel weinig gedaan, en vandaag ... ja nou ja... onrustig lijf ofzo. Weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Toen ik opstond (heb wel uitgeslapen) heb ik zelfs meteen kleren aangedaan, terwijl ik eigenlijk altijd eerst mn badjas en pantoffels aandoe, en daar dan nog minstens een paar uur in rondhang. Ik bedacht vanmorgen in bed namelijk dat ik ook zin heb om iets te maken voor de tapasavond met mn vriendinnen, dus meteen naar de winkel om de spullen te kopen. Best irritant aan mezelf, als ik dat dan in mn hoofd heb, dan moet dat ook meteen. Ik kan niet eerst even rustig beneden zitten, broodje eten, luieren, internetten, en dan langzaamaan douchen, kleren aan en bij wijze van om 16.00 uur nog naar de winkel. Nee, dat moet meteen...anders ben ik veel te onrustig (is dat herkenbaar??? heb ik altijd al gehad) Ik mag nu van mezelf de hapjes pas gaan maken na 14.00 uur, even een uurtje rustig aan doen. Heb namelijk ook al de woonkamer, keuken en hal geveegd... dus alweer heel wat gedaan in een paar uur tijd.
Ik moet vandaag niks
Ik wil graag bladerdeeghapjes maken
Ik wil graag tapas eten met mn vriendinnen
En aangezien ik al meer dan genoeg heb gedaan, rest van de middag NIETS. Heb mn spijkerbroek alweer verwisseld voor mn joggingbroek, zou nog even kunnen gaan lezen of breien, en verder wat op internet neuzen en radio luisteren.
Ik ben wat onrustig merk ik. Afgelopen dagen heel weinig gedaan, en vandaag ... ja nou ja... onrustig lijf ofzo. Weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Toen ik opstond (heb wel uitgeslapen) heb ik zelfs meteen kleren aangedaan, terwijl ik eigenlijk altijd eerst mn badjas en pantoffels aandoe, en daar dan nog minstens een paar uur in rondhang. Ik bedacht vanmorgen in bed namelijk dat ik ook zin heb om iets te maken voor de tapasavond met mn vriendinnen, dus meteen naar de winkel om de spullen te kopen. Best irritant aan mezelf, als ik dat dan in mn hoofd heb, dan moet dat ook meteen. Ik kan niet eerst even rustig beneden zitten, broodje eten, luieren, internetten, en dan langzaamaan douchen, kleren aan en bij wijze van om 16.00 uur nog naar de winkel. Nee, dat moet meteen...anders ben ik veel te onrustig (is dat herkenbaar??? heb ik altijd al gehad) Ik mag nu van mezelf de hapjes pas gaan maken na 14.00 uur, even een uurtje rustig aan doen. Heb namelijk ook al de woonkamer, keuken en hal geveegd... dus alweer heel wat gedaan in een paar uur tijd.
Ik moet vandaag niks
Ik wil graag bladerdeeghapjes maken
Ik wil graag tapas eten met mn vriendinnen
En aangezien ik al meer dan genoeg heb gedaan, rest van de middag NIETS. Heb mn spijkerbroek alweer verwisseld voor mn joggingbroek, zou nog even kunnen gaan lezen of breien, en verder wat op internet neuzen en radio luisteren.
zaterdag 8 januari 2011 om 13:01
Ik he trouwens weer wat stoms...sinds gisteren doen mn ogen zeer Als ik gewoon vooruit kijk niet, maar als ik met mn ogen opzij ga (dus alleen mn ogen beweeg en niet mn hoofd meedraai) dan doet het behoorlijk zeer áchter mn oog, volgens mij zit daar een spier?? Raar niet?!?!
Mn schouder gaat alweer een stuk beter trouwens, zal toch wel een forse nawee van de shiatsu zijn geweest.
Mn schouder gaat alweer een stuk beter trouwens, zal toch wel een forse nawee van de shiatsu zijn geweest.
zaterdag 8 januari 2011 om 17:40
Zere oogspieren heb ik nog nooit van gehoord, dat klinkt heel raar. Fijn dat je schouder beter is. Zo'n sterke nawee van de shiatsu lijkt mij niet goed, zal ik de volgende keer wel even melden als ik jou was.
Meteen iets willen doen als je het bedacht hebt herken ik wel. Ik kan dingen nu beter uitstellen en plannen, maar dat kost wel veel moeite. Zijn je hapjes goed gelukt? Veel plezier met je tapas avondje!
Ik heb heerlijk tot vier uur schaatsen gekeken in mijn badjas, ondertussen nog de was opgevouwen (die stond al vanaf maandag schoon in de bijkeuken) en voel me nu een stuk beter. Na het schaatsen was opgeruimd, aangekleed, keuken opgeruimd, nieuwe was in de machine en boodschappen gedaan. Toch nog best veel als ik het zo opschrijf. Morgen lekker weer een schaatsenkijk dagje. Vriend moet werken, dus dagje voor mezelf.
Hoe was je klaverjasavondje, Annemie?
Meteen iets willen doen als je het bedacht hebt herken ik wel. Ik kan dingen nu beter uitstellen en plannen, maar dat kost wel veel moeite. Zijn je hapjes goed gelukt? Veel plezier met je tapas avondje!
Ik heb heerlijk tot vier uur schaatsen gekeken in mijn badjas, ondertussen nog de was opgevouwen (die stond al vanaf maandag schoon in de bijkeuken) en voel me nu een stuk beter. Na het schaatsen was opgeruimd, aangekleed, keuken opgeruimd, nieuwe was in de machine en boodschappen gedaan. Toch nog best veel als ik het zo opschrijf. Morgen lekker weer een schaatsenkijk dagje. Vriend moet werken, dus dagje voor mezelf.
Hoe was je klaverjasavondje, Annemie?
zaterdag 8 januari 2011 om 20:22
Ja ik heb het ook vaak hoor, dat ik iets verzin en dat het dan NU moet! Ik moet ook toegeven dat ik vrij sterk ben in mijn overtuigingen. Ik wil naar die werkplek, en het moet NU en hou me niet tegen want dan ga ik uit mijn bolletje. Valt nog wel wat te sleutelen dus.
Vandaag vreselijk gehuild bij het wakker worden. Zo rot voel ik me. Het heeft me flink onderuit gehaald, die confrontatie. Maar uiteindelijk heb ik besloten dat ze niet ook nog mijn vrije zaterdag gaan verpesten, en ben toch maar met man meegegaan. Paar uur buiten gestaan in de sotrm en de regen (OK, hierbij mijn/onze hobby: vissen) en toen waren de tranen wel weggewaaid. Vanmiddag beetje boodschappen gedaan en nu niks meer.
Morgen:
Ik moet.. uhm... Niks? Ohja, een goed verstopplekje vinden voor Het Kado
Ik wil de slaapkamer opruimen
Ik wil schaatsen kijken
Ik zou de was kunnen opvouwen
We zouden samen de fiets kunnen repareren (dat is een gezamenlijk ding bij ons: Leuk, samen beetje technisch doen)
Vandaag vreselijk gehuild bij het wakker worden. Zo rot voel ik me. Het heeft me flink onderuit gehaald, die confrontatie. Maar uiteindelijk heb ik besloten dat ze niet ook nog mijn vrije zaterdag gaan verpesten, en ben toch maar met man meegegaan. Paar uur buiten gestaan in de sotrm en de regen (OK, hierbij mijn/onze hobby: vissen) en toen waren de tranen wel weggewaaid. Vanmiddag beetje boodschappen gedaan en nu niks meer.
Morgen:
Ik moet.. uhm... Niks? Ohja, een goed verstopplekje vinden voor Het Kado
Ik wil de slaapkamer opruimen
Ik wil schaatsen kijken
Ik zou de was kunnen opvouwen
We zouden samen de fiets kunnen repareren (dat is een gezamenlijk ding bij ons: Leuk, samen beetje technisch doen)
zaterdag 8 januari 2011 om 21:23
Lief, wat balen dat zo'n stomme baas zoveel invloed op je gevoel heeft. Heel goed van je dat het niet je vrije dag hebt laten verpesten. Wat een bikkel ben je dat je met dit weer mee gaat vissen. Vriend en ik vissen ook graag, maar ik ben wel een mooi weer visser, dus wij vissen vooral zomers.
Is Het Kado nu helemaal klaar? Hoe lang moet je het nu nog verstoppen?
Morgen:
Ik moet helemaal niks
Ik wil schaatsen kijken
Ik zou de was kunnen doen of kunnen stofzuigen of stoffen of iets anders huishoudelijks.
Is Het Kado nu helemaal klaar? Hoe lang moet je het nu nog verstoppen?
Morgen:
Ik moet helemaal niks
Ik wil schaatsen kijken
Ik zou de was kunnen doen of kunnen stofzuigen of stoffen of iets anders huishoudelijks.
zaterdag 8 januari 2011 om 22:13
Wat leuk dat jij ook wel eens vist, abc, op wat voor vis? Ik vis op karper en bij voorkeur op snoek.
De CD heb ik binnen, heb even snel geluisterd en het klinkt leuk! Hoesje werken we nog aan is annemie bijna mee klaar. Over een week of drie kan ik het pas geven, dus moet een goede plek zien te vinden. Maar goed, hij weet al dat mijn tas verboden terrein is en hij gaat heus niet stiekum kijken.
De CD heb ik binnen, heb even snel geluisterd en het klinkt leuk! Hoesje werken we nog aan is annemie bijna mee klaar. Over een week of drie kan ik het pas geven, dus moet een goede plek zien te vinden. Maar goed, hij weet al dat mijn tas verboden terrein is en hij gaat heus niet stiekum kijken.
zondag 9 januari 2011 om 06:22
Ik weet niet of ik hier goed zit, maar ik wil even m'n verhaal kwijt. Ik heb vorig jaar een rotjaar gehad, relatieproblemen, diagnose reuma gekregen, zorgen om mijn dochter. Het was gewoon een heel heftig jaar. Vorig jaar heb ik al een poosje last van hartkloppingen gehad en ik heb lange tijd heel slecht geslapen. Uiteindelijk ben ik rond oktober bij een psycholoog terecht gekomen omdat mijn grens een beetje bereikt was. Ik heb veel aan deze gesprekken maar ik ben er nog lang niet. Dat blijkt wel want ik heb de afgelopen weken een enorme terugval gehad. Ik was extreem moe en ging vrijwel iedere avond vroeg naar bed. Slapen kon ik niet en ik had geen energie meer de afgelopen weken. Vorige week had ik weer last van hartkloppingen een aantal dagen en na een paar weken verdween dat weer. En nu sinds afgelopen woensdag weer last van hartkloppingen en heel erg misselijk. Ik voelde me helemaal niet goed. Ik heb donderdag een afspraak met de huisarts gemaakt voor volgende week. Ik dacht nog...dat zing ik nog wel even uit. Maar niet dus, gisterochtend voelde ik me zo beroerd dat ik naar de hap ben gegaan. Had ook pijn in m'n buik al een paar dagen en de assistente dacht aan een blaasontsteking. Toen ik daar kwam en over mijn klachten vertelde wilde de arts eerst naar mijn hart luisteren. M'n hartslag was echt veel te hoog. Ik ben doorverwezen naar de cardiologie voor een hartfilmpje en een bloed en urine check. Daar kwam niks uit, geen infectie en geen schildklier afwijking. Ik ben naar huis gestuurd met medicijnen om m'n hart wat rustiger te laten kloppen en ze wilden ook dat ik in de loop van de week een kastje krijg om de hartslag in verschillende situaties te weten.
Eenmaal weer thuis aangekomen was ik doodmoe en kon ik alleen nog maar huilen. In rust voelde ik m'n hart al heel duidelijk kloppen en als ik de trap op en afloop lijkt het of ik de marathon heb gelopen.
Ik denk eigenlijk dat deze hartkloppingen nu een uiting van de vermoeidheid en stress van het afgelopen jaar zijn. Verschillende mensen hebben tegen mij gezegd vandaag dat het niet zo verkeerd zou zijn om me een poosje ziek te melden. Ik heb mijn leidinggevende gemaild, hoop dat ze de mail leest vandaag en dat ze me belt of terugmailt. Ik zie het niet zitten om zelf te bellen of me zelf ziek te melden maandag. Maar ik weet dat dat nu wel het beste is. Mijn man neemt iig de komende week nog wat extra taken op zich, want ik zie het niet zitten op dit moment om de kinderen zelf naar school en de crèche te brengen. Gelukkig zitten ze zowiezo 3 dagen op de crèche en de Bso. 1 dag gaat m'n schoonmoeder ze ook opvangen deze week. Verder zal ik ook mijn psych wel moeten inlichten, was er al een paar weken niet geweest.
Ik weet niet of het echt een burnout is maar ik zal iig behoorlijk pas op de plaats moeten nemen. Dat voel ik wel. Bedankt voor het lezen, het is uiteindelijk een heel verhaal geworden maar ik ben blij dat ik het van me af heb kunnen typen.
Eenmaal weer thuis aangekomen was ik doodmoe en kon ik alleen nog maar huilen. In rust voelde ik m'n hart al heel duidelijk kloppen en als ik de trap op en afloop lijkt het of ik de marathon heb gelopen.
Ik denk eigenlijk dat deze hartkloppingen nu een uiting van de vermoeidheid en stress van het afgelopen jaar zijn. Verschillende mensen hebben tegen mij gezegd vandaag dat het niet zo verkeerd zou zijn om me een poosje ziek te melden. Ik heb mijn leidinggevende gemaild, hoop dat ze de mail leest vandaag en dat ze me belt of terugmailt. Ik zie het niet zitten om zelf te bellen of me zelf ziek te melden maandag. Maar ik weet dat dat nu wel het beste is. Mijn man neemt iig de komende week nog wat extra taken op zich, want ik zie het niet zitten op dit moment om de kinderen zelf naar school en de crèche te brengen. Gelukkig zitten ze zowiezo 3 dagen op de crèche en de Bso. 1 dag gaat m'n schoonmoeder ze ook opvangen deze week. Verder zal ik ook mijn psych wel moeten inlichten, was er al een paar weken niet geweest.
Ik weet niet of het echt een burnout is maar ik zal iig behoorlijk pas op de plaats moeten nemen. Dat voel ik wel. Bedankt voor het lezen, het is uiteindelijk een heel verhaal geworden maar ik ben blij dat ik het van me af heb kunnen typen.
zondag 9 januari 2011 om 06:26
Oooohhwww wat weer een dikke vette kutzooi gisteravond was heel gezellig met de meiden, tegen 22.00 uur merkte ik wel dat het minder werd, hoofdpijn werd erger en mijn vermogen om een gesprek te voeren daalde, tijd om naar huis te gaan dus. En het lijkt wel dat wanneer ik thuiskom, alle opgekropte spanning er dan uit komt. Kots en kots misselijk was ik, niet normaal. Ben op de bank gaan liggen met een emmer voor me, durfde me niet te bewegen. Uiteindelijk kreeg ik het natuurlijk koud en wilde ik naar bed, nog 2,5 uur wakker gelegen en daarna weer vrijwel elk uur op de klok gezien. Nu ook alweer bijna een uur wakker. Vriend moet zo naar zn werk, ga dus maar even een broodje voor m smeren. Gelukkig niet meer zo beroerd, maar echt 100% is het ook nog niet in mn maag. En het spookt steeds door mn hoofd: als dit me al zoveel moeite kost, hoe wil ik dan in godsnaam op vakantie over 4 weken?!?!?
zondag 9 januari 2011 om 06:28
En als ik er nu trouwens achteraf bij nadenk, ik heb al zolang moeite met me tot dingen zetten. Het huishouden, genieten van de kinderen, m'n studie...die dingen gaan al heel lang met moeite. Ik werk, dans 2 x in de week maar verder had ik nergens energie voor. De kinderen verzorgen ging op de automatische piloot. Met ze spelen had ik nauwelijks energie voor. Mijn kinderen zijn ontzettend knuffelig en vragen vaak veel aandacht. In het weekend was ik blij als m'n man thuis was dan konden we de aandacht verdelen, of nog erger, dan trok ik soms m'n handen ervan af, gewoon omdat ik het niet aankon. Ik voel me daar zo schuldig over, achteraf had ik al veel eerder moeten ingrijpen maar ik had het niet in de gaten.
zondag 9 januari 2011 om 07:10
5x5, allereerst vind ik het heel knap van je dat je hebt ziekgemeld en dat je inziet dat je een stap terug moet doen. Ook heb je al acties ondernomen om ervoor te zorgen dat de komende week wat minder op jouw schouders rust dan normaal. Om eerlijk te zijn denk ik echter dat een weekje rustig aan doen, niet genoeg is. Jouw klachten komen mij erg bekend voor. De hartkloppingen / verhoogde hartslag, de misselijkheid, nergens energie voor hebben... overduidelijke signalen van je lichaam, die je niet moet negeren en je klaarblijkelijk ook niet doet. Ik lees een aantal keren dat je je schuldig voelt, dat je eerder in had moeten grijpen, maar weet je, achteraf praten heeft echt geen zin... ik had achteraf gezien ook een half jaar eerder in moeten grijpen, mn lichamen gaf al tijden signalen af, maar die heb ik altijd genegeerd en gedacht: ach, een nachtje flink doorslapen en dan gaat het wel weer. Daarna werd het: ach, een weekend rustig aan doen, veel slapen en dan gaat het wel weer. Maar zo werkt het niet, heb ik achteraf gemerkt. De reserves van je accu houden het best een tijdje vol, maar als je die reserves eenmaal verbruikt hebt, is het ook écht klaar. Dan kan je lichaam simpelweg niet meer en schreeuwt het aan alle kanten: stop, neem RUST. En dat doet je lichaam nu, de misselijkheid, de hartkloppingen, de buikpijn... ik zeg niet dat je een burnout hebt, ik ben geen dokter, maar ik zeg wel dat ik denk dat je lichaam duidelijke signalen afgeeft. En zoals ik al zei: goed dat je acties hebt ondernomen, onderkennen dat het je teveel wordt is stap 1, en die stap is erg belangrijk. Wees welkom om je verhaal hier te doen, wij ik (zal voor mezelf spreken) heb er ontzettend veel aan, je hart luchten, de herkenning en tips/adviezen van anderen die al wat verder in het proces zitten zijn enorm prettig.
Ik ga nog even mn bed in, heb al met al maar 3 of 4 uurtjes geslapen, hopelijk kan ik nog een paar uur pakken. Ik kreeg vannacht toen ik wakker lag trouwens nog een lichte paniekaanval... heb een minuut lang mn hartslag opgemeten (ik lag met mn hand vlakbij mn keel, en voelde 'm overduidelijk kloppen) en ik kwam op 128....Bovendien voelde ik 'm af en toe echt overslaan. Dan was het even stil, en meteen daarna bonkte die heel hart, kon 'm letterlijk van mn keel tot mn buik voelen. Toen kreeg ik wat paniekgedachtes: het hart is de motor van mn lichaam...als die het opgeeft dan ben ik er niet meer... pffff... zulke gedachtes moet ik niet hebben, zéker niet snachts, raakte er enigszins van in paniek. Gelukkig kon ik mezelf redelijk gauw weer tot de orde roepen. Zojuist weer een minuut lang gemeten en toen kwam ik op 81.
Ik ga nog even mn bed in, heb al met al maar 3 of 4 uurtjes geslapen, hopelijk kan ik nog een paar uur pakken. Ik kreeg vannacht toen ik wakker lag trouwens nog een lichte paniekaanval... heb een minuut lang mn hartslag opgemeten (ik lag met mn hand vlakbij mn keel, en voelde 'm overduidelijk kloppen) en ik kwam op 128....Bovendien voelde ik 'm af en toe echt overslaan. Dan was het even stil, en meteen daarna bonkte die heel hart, kon 'm letterlijk van mn keel tot mn buik voelen. Toen kreeg ik wat paniekgedachtes: het hart is de motor van mn lichaam...als die het opgeeft dan ben ik er niet meer... pffff... zulke gedachtes moet ik niet hebben, zéker niet snachts, raakte er enigszins van in paniek. Gelukkig kon ik mezelf redelijk gauw weer tot de orde roepen. Zojuist weer een minuut lang gemeten en toen kwam ik op 81.
anoniem_117173 wijzigde dit bericht op 09-01-2011 07:16
Reden: ben wat onduidelijk op dit tijdstip...
Reden: ben wat onduidelijk op dit tijdstip...
% gewijzigd
