Burnout?

Annemie, als het een vrouwelijk collega zou zijn, zou ik het ook niet erg vinden. Maar wel als het een mannelijke collega zou zijn, niet dat ik me schaam voor mezelf maar eerder omdat er een macho cultuur heerst. Lekker stoer doen tegenover mekaar... en dan zijn er nogal wat die met nogal overdreven stoere praat kunnen opscheppen.

Ik hoef niet beschreven te worden zoals die posters die er her en der hangen.... En dat gaat dan wel gebeuren.

Alleen, ben ik niet zo strak meer als op die posters...hahahaha



Ben eigenlijk altijd heel erg positief geweest alleen was ik dat een tijdje kwijt geraakt. Door de EMDR komt het contact met mezelf weer terug.... en zie daardoor ook weer de leuke kant.

Ik merk ook dat ik daardoor weer iets verder ben in het rouwproces. Dat mijn schuldgevoel minder is en het heftige gevoel daaromheen stukken minder is.



Maris, veel succes morgen bij de ba. Hopelijk helpen de pilletjes, dan ben je morgen tenminste goed uitgerust.

Heb trouwens vanmiddag online een canvas doek besteld. Ben erg benieuwd daarnaar. Binnen een week wordt 't geleverd.

Als 't mooi is, dan ga ik nog meer daar bestellen.



Truste dames.

Ben vanavond toch even weggeweest naar dansen, heb nauwelijks meegedanst, veel gepraat met mensen en ben nu helemaal uitgeput. Lig in bed met laptop, voel een beklemmend gevoel op m'n borst. Ga zo maar lekker proberen te slapen.



Ik moet morgen naar de huisarts en eigenlijk ook nog even naar de supermarkt voor een paar boodschapjes.

Ik wil heel graag slapen (huisarts en supermarkt zal wel zeer vermoeiend zijn)

Ik zou de kerstboom (staat al boven) kunnen opruimen, maar dat ga ik denk ik toch niet doen, laat 'm lekker staan, niemand heeft er last van .



Oh en Mariss, ik denk dat ik 1 R heb gebruikt, ik mail je nog wel, misschien morgen.



Trusten!

En nu lig ik nog steeds wakker, ik raak dat beklemmende gevoel niet kwijt in welke houding ik ook lig. Het voelt heel naar



Probeerde ontspanningsoefeningen maar dat wil nog niet helpen.

Goeiemorgen,



Moet zo opstaan want naar huisarts maar ik voel me nu iets beter dan gisteren. Heb toch nog wel wat kunnen slapen, heb het wel 1 uur zien worden en was alweer vroeg wakker. Werd helaas weer met een gejaagd gevoel wakker maar dat is inmiddels weggetrokken. Ben benieuwd wat de huisarts zegt. Ik hoop dat ze het ermee eens is dat ik in ieder geval de komende weken helemaal thuis kan blijven want werken moet ik niet aan denken. Mijn psych zei dat gisteren ook over de telefoon. Eerst maar even helemaal niks hoeven en dingen doen waar ik ontspannen van word. Als ik al denk aan de dingen die wel moeten de komende weken word ik niet goed... Maar goed, dat moet ik nu proberen los te laten.

Inmiddels ben ik uit bed en ik heb net iets goeds gedaan. Ik besefte me dat ik nog wat werkdingetjes thuis had liggen waar nog iets mee moet gebeuren deze week. Heb m'n leidinggevende erover gebeld en ze komt het vanmiddag ophalen. Ze zal misschien ook wel eea willen weten gelijk, die stap heb ik dan maar weer gehad.

5x5,ik vind je heel erg kordaat en sterk over komen in je laatste postings. Je weet precies wat je wil en je handelt daar ook naar.

Even pas op zijn plaats en rust nemen zodat de acute stress weer wat afneemt. Daar zal de huisarts het alleen maar mee eens zijn.

Je boft gewoon met zo'n lg. Daar kan niet iedereen over mee praten. Ik gelukkig wel.

Wel vervelend, dat je vannacht niet goed hebt geslapen.

Toffe, rustig maar ik heb de serie op dvd en we hebben gisteravond de laatste twee afleveringen van seizoen 6 gekeken.... Met die schutter weet je wel??



5x5, ik vind het wel knap hoe je bezig bent hoor! Ik kon de eerste dagen alleen maar huilen en ik snapte maar niet wat er met me aan de hand was. Benieuwd wat je ha en lg zeggen!



Zonnestraaltje, veel sterkte deze week...heb je wat steun in je omgeving? Heb je ook nog contact met de vader van je kindje eigenlijk?



Ik ga me klaarmaken voor de ba...

Ja...enerzijds weet ik heel goed wat ik wil, en die regeldingetjes...die lukken ook altijd wel, dat maakt je hoofd ook weer leeg natuurlijk.



Maar anderzijds...ik weet dat er dingen moeten veranderen in mijn leven maar ik weet nog niet zo goed hoe precies.



Een aantal dingen liggen erg zwaar op m'n maag, zoals m'n studie (daar ben ik al een aantal jaar mee aan het sukkelen). Weet eigenlijk helemaal niet of ik hiermee verder wil, maar een diploma heb ik wel nodig eigenlijk. Heb alleen de mavo afgemaakt en ben via omwegen in deze baan terecht gekomen. Ik heb geen hoge ambities maar een mbo diploma zal ik wel willen halen op den duur.



Verder m'n gezin, ik wil bepaalde dingen toch anders gaan aanpakken maar ik weet nog bij lange na niet hoe.



Mijn lijf heeft me de afgelopen paar jaar al meerdere malen teleurgesteld, dat is heel moeilijk om mee om te gaan en op dat gebied heb ik ook een hoop te leren .



Voor nu....ik ben alleen maar moe, en moet er maar aan toegeven denk ik.

De huisarts begreep dat ik het niet makkelijk heb nu, ze vindt het een goeie stap dat ik nu even pas op de plaats neem. Maar ze zei ook, probeer een ritme in je dag te houden, vaste tijden naar bed, vaste tijden weer opstaan. Nu denk ik alleen maar...hoe??

Het enige wat ik wil is slapen...

Zo.... mijn lepels van vandaag zijn op.



Annemie, eerst even antwoord op jouw vraag: Ik werkte vorige week 2x3 en deze week 2x4. Ik dacht eerst dat ik om 8.00 ging beginnen en dan om 12.00 naar huis, maar dat is echt te vroeg voor me. Ik wil namelijk niet naar de kantine nu nog, beetje te druk voor me. Dus ik friemel daar wat omheen. Wie weet neem ik zelf broodjes mee om tijdens de lunch op te eten. Afhankelijk van hoe het gaat, zal ik een keer meegaan naar de kantine en dan kijken hoe ik me daarbij voel. Is dat halfuur in de kantine ook reintegratietijd, of mag ik dat niet zo bekijken?

Vandaag 8.30 begonnen, kwam meteen opperbaas tegen die heel vrolijk goedemorgen zei. Ik heb goedemorgen teruggemompeld en ben 'm gesmeerd, met mijn laptop in mijn handen om naar de gewilde werkplek te gaan. Heb daar een uur antwoorden van collega betreffende mijn project beantwoord, daarna nog een halfuurtje door email gegaan. Had mezelf opgelegd dat ik even niet aan opdracht ging werken omdat ik alweer merk dat ik mezelf deadlines opleg vwb de snelheid waarmee ik dat afmaak. Ook omdat ik wil bewijzen dat ik wel productief ben op die werkplek. Ik wil dat wat meer loslaten, ik ben nog 100% ziek dus produktiviteit is toch niet wat het zou moeten wezen bij volledige gezondheid. Dat is dus gelukt. Het voelt wel heel fijn dat ik nog een kleine bijdrage kan leveren aan mijn eigen project. De mannen gaan er volgende week weer voor en ze hebben nog veel vragen en zijn heel blij met mijn antwoorden (ik merk dat ik nog heel veel kennis heb die zij niet hebben, ze schrijven van alles op en ze roepen steeds "Oh wat fijn dat je dat zegt, daar ga ik me dan nog even in verdiepen, ik heb daar nog niets over gehoord"). Ik voel ook dat ik met elke vraag die ik beantwoord, het naar hun toe leg. Dus uit mijn hoofd, in hun hoofd. En dan te bedenken dat dat eigenlijk niet mag van de baas.... Nou dikke pech. Ik voel me er goed bij, en het slurpt geen energie, en ik krijg er geen stress van, en ik lever een bijdrage aan het werk, dus lijkt me helemaal OK.

Bij de bmw had ik een uurtje gepland maar dat werd twee uur en daarna was ik leeg..... Helemaal leeg. Het deed met wel goed. Denk dat ik wel wat aan haar heb. We gaan donderdag gewoon aan pva beginnen (plan van aanpak volgens wet poortwachter, iemand vroeg dat). Naar aanleiding daarvan zal de werkplek langskomen, onder het punt arbeidsomstandigheden ofzo. Ik zal dat aankaarten. En dan zullen we proberen het gesprek open te krijgen. Zoniet, maken we het pva af en zal zij een soort van tweede gesprek starten over bijvoorbeeld werkplek, koffiedrinken, vertrouwen en wantrouwen en andere punten die tussen lg en mij instaan.

Dus ben benieuwd donderdag.......

Oh, lg heb ik helemaal niet gezien vandaag. Ik hoorde dat hij rond 10.00 binnen was en toen was ik al bijna bij bmw. Lekker rustig, haha!

Ik moet niks meer

Ik wil met een boek op de bank (en dan zal ik wel in slaap vallen).

Ik zou het gasfornuis kunnen poetsen



Morgen:

Ik moet Liefdag houden

Ik wil het hoesje doen

Ik wil nieuwe koekenpannen kopen (op de fiets, een korter stukje)

Ik zou de bovenverdieping kunnen doen

Ik kon niet inloggen, dus ik heb dit eerder vanmiddag al geschreven in word.



Marriss, in die stad heb ik wel gewerkt bij vorige werkgever, maar ik werk nu in groot dorp ergens anders in die provincie. Er is wel een vestiging in die stad en daar kom ik wel eens voor vergaderingen. Ik stuur je zo wel even een mailtje, het wordt wel heel crytisch zo.



Zonnestraaltje, fijn dat je vrijdag niet alleen bent en dat je nog positieve dingen ziet deze week. Mensen tegenkomen in de sauna is ook wel een angst van mij, maar het is wat Annemie zegt, zij zijn net zo naakt als ik. Ik ga wel het liefst op een doordeweekse dag en zet mijn auto altijd dicht bij de ingang (alsof mijn collega's allemaal weten in welke auto ik rijd).



Lief, bij mij is ook veel minder energie in het pva gestopt. Mijn baas heeft wat dingen ingevuld en dat was het wel. Ik heb het pva pas weken later ingezien. Stelt bij mij echt niks voor. Staat niet veel meer in dan dat ik het rustig aan moet opbouwen in mijn eigen functie. Probleemanalyse was ook zo klaar, die heeft de ba geschreven. Was iets in de strekking was medewerker is oververmoeid, heeft eerst rust nodig, behandeling is gestart, doel is terugkeer in eigen functie. Tijd bij bmw of ba geldt gewoon als werkuren vind ik. Lunchtijd dan weer niet, dat is normaal immers ook eigen tijd. Ik ben nu ook aan het klooien met tijden, tot nu toe plande ik ook om de lunch heen. Vandaag was ik er wel met lunch, maar ben niet mee gegaan naar de kantine, dat is voor mij nog te veel een kippenhok en kost me dus teveel energie.



Toffe, paniekaanval klinkt eng. Toch wel heel veel spanning en zenuwen dus. Klinkt wel als een goed gesprek. Ben benieuwd of de bedrijfspsych nog een verklaring kan vinden voor het gedrag van je baas.



Die meting vanmorgen stelde niet zo heel veel voor vond ik. Ik kreeg een band om mijn middel die mijn ademhaling registreerde, sensoren op mijn polsen, vingers en schouders die temperatuur van mijn hand, huidgeleiding, hartslag en spierspanning registreerden. Ik moest een paar minuten gewoon ontspannen zitten en toen kreeg ik wat opdrachten waarna ik steeds weer paar minuten rust kreeg. De opdrachten waren een rekensom, zoveel mogelijk dieren met bepaalde beginletter verzinnen en ik moest het alfabet achterstevoren opzeggen (dat is moeilijk). Uiteindelijk ook nog een ademhalingsoefening, ik moest mee ademen met een tempo dat op het beeldscherm werd aangegeven. Die laatste opdracht was heel moeilijk voor me, ik kan heel slecht bewust ademen, dan krijg ik het heel snel benauwd, dus dat was niet echt een succesvolle opdracht.

Aan de resultaten was te zien dat ik wel een herstellend vermogen heb, maar die was wel langzaam en onregelmatig. Mijn ademhaling was heel snel (18 tot 20 keer per minuut en zou ongeveer 6 moeten zijn) en de spierspanning in mijn schouders was ook best hoog. Vooral dat laatste kan een oorzaak zijn van mijn hoofdpijn. MIjn hartslag liet dan weer een heel tegengesteld beeld zien, die was best laag voor iemand met stressklachten. En op de momenten dat mijn hartslag omhoog zou moeten gaan, ging die naar beneden. Sloeg af en toe ook een slag over leek het, maar dat kon ook een meetfout zijn. Waarschijnlijk geeft mijn hartslag zo'n vertekend beeld door mijn medicijnen.

Na die meting ben ik meteen doorgegaan naar mijn werk. Ben niet heel productief geweest, heb vooral veel gepraat met collega's en baas. Ik heb met baas afgesproken dat hij me voor 5 uur per week gaat beter melden. Het advies van de ba daarover was dat ik me niet te veel moest beter melden en moest uitgaan van wat ik de afgelopen weken gehaald heb. Ba noemde als voorbeeld om me nu 6 uur beter te melden. Baas is daar nu dus eerst nog onder gaan zitten. Ik heb het met baas ook nog even inhoudelijk over mijn opdrachten gehad en door wat antwoorden van hem op vragen van mij is het een stuk eenvoudiger geworden dan ik in mijn hoof had. Ik maakte het veel moeilijker dan het is. Ik hoop dat ik morgen een paar uur echt inhoudelijk bezig kan zijn en zo wat meters maak met die opdracht.



Ik geloof dat Lief het over productiviteit had. De bedrijfsarts zei tegen mij dat ik nu op 50% tot hooguit 75% (op goede momenten) van mijn normale productiviteit zit en dat dit ook nog wel een tijdje zo zou blijven. Daarom is het nu ook zo belangrijk om op tijd te plannen en niet op resultaat. Mijn baas is zich daar heel erg bewust van en moest wel lachten toen ik vertelde dat me dat wel enorm frusteert. Dat was volgens hem nog niet veranderd, het moet bij mij altijd sneller en beter.

Ik ben uiteindelijk vier uur op het werk geweest en tot nu toe voel ik me best goed. Ik ben wel moe, maar niet meer dan gister en ik heb nu wel een voldaan gevoel. Ik heb iets gedaan en heb niet alleen maar op de bank gehangen.



Met irritante collega ging al een stuk beter. Ik werd niet heel gespannen meer van hem en reageerde heel rustig en normaal op hem. Volgens zijn baas (hij heeft andere functie dan ik en valt dus niet rechtsteeks onder mijn baas, daar zit nog iemand tussen) waar ik vandaag een tijdje mee heb zitten praten vond hij het ook heel moeilijk om weer met mij te moeten werken. Wat me vandaag dan al wel weer opviel is dat ik kon zien dat hij ergens mee bezig was waarvan hij tegen mijn baas had gezegd dat het al klaar was. Dan krijg ik dus al wel weer de kriebels dat zijn gelieg blijkbaar nu al weer begonnen is.



Volgende week heb ik een etentje van het werk. Met ons team en hogere baas om de ontwikkelingen van het komende jaar te bespreken. Ben benieuwd hoe dat is, we gaan naar een of ander luxe restaurant wat nou niet meteen mijn keuze zou zijn.

Maar het pva moet toch door werknemer en werkgever worden ondertekend? En was de probleemanalyse bij jullie al bekend voordat het pva werd gemaakt?

De vorige keer dat ik het pva maakte met andere lg, waren we zo klaar. Gewoon formuliertje invullen en klaar is kees. Dit is blijkbaar nogal wat, als ze eerst anderhalf uur met ba en bmw erover moeten praten zonder mij erbij en dan nog eens anderhalf uur met mij. Ik neem een door mijzelf ingevuld pva mee zodat ik niets vergeet te noemen want er zijn wel een paar dingen die niet alleen mijn aktiepunt zijn maar ook zeker die van werkgever, zoals bijvoorbeeld werkplek, werkdruk, sociale omstandigheden.



Pffff.... word je ook moe van he. Ik wil gewoon lekker aan het werk.

Ik heb helemaal niks getekend voor pva. De probleemanalyse was al bekend voor het pva. De ba heeft de probleemanalyse ingevuld nav mijn eerste bezoek aan hem. Het advies wat hij in zijn verslag had gezet heeft mijn baas bijna letterlijk overgenomen in het pva. Drie uur om tafel voor zo'n pva vind ik echt heel lang. Maar jouw omstandigheden zijn natuurlijk wel anders dan die van mij, ik kan goed met mijn baas overweg.



Ik ben heel blij dat ze daar bij mij veel minder moeilijk om doen. Ik vind het nu al zoveel gedoe. Ik kom niet eens aan werken toe nu.

Even ego, wel bijgelezen maar niet zoveel reageer-puf, sorry.



Ik ben bij de ba geweest...heb me daar toch een potje zitten janken hij wil dat ik zo langzamerhand een afspraak ga plannen met mijn lg, dan zal ik dus ook uit moeten spreken dat ik enorm teleurgesteld in hem ben. Ik barstte meteen in tranen uit bij het idee dat ik met die man om de tafel moet. Maar ja...ba zegt: het is nu moeilijk, maar over 2 maanden is het nog steeds moeilijk. En de drempel wordt steeds hoger... en daar zit natuurlijk wel wat in. Maar jemig ik krijg letterlijk een knoop in mn maag als ik er aan denk. Hij was verder wel vriendelijk hoor, benadrukte dat ik zelf moest aanvoelen wanneer dat gaat lukken. Hij zei ook dat hij het wel heel lastig vond, mijn situatie. Verder had hij overlegd met de bmw en die zag wel mogelijkheden met mijn 'casus', dus daar krijg ik binnenkort een oproep voor. Ba gaf aan dat bmw me ook wel kan helpen met voorbereiden op het gesprek met lg, dus ik wacht in ieder geval de eerste afspraak met de bmw af voordat ik een afspraak met mijn lg maak.

Ik moet over 8 weken (!!!) weer naar ba, en hij adviseert mij dus om binnen dat tijdsbestek een keer met mn collega's af te spreken (moet ik ook teleurstellingen bespreken) en met mn lg om de tafel te gaan (pva maken / teleurstellingen (deels) bespreken). Dit dus onder begeleiding van de bmw.

Daarna weer verder kijken. Opbouw van werkuren is dus voorlopig nog niet aan de orde....



Wat ik wel lastig vind: ik bespreek met ba mijn frustraties en teleurstellingen. Althans, deels. Hij vroeg ook hoe het contact met mijn lg verloopt, heb alleen gezegd dat we wekelijks contact hebben maar niet dat hij er de ballen van snapt en ik dus maar weinig aan dat contact heb. Maar ik heb bijv. vandaag wel met ba besproken dat ik een half jaartje geleden hele onterechte feedback (in mijn ogen) heb gekregen, wat me ook dwarszit. En wat ik ook wil bespreken met lg, want ik vind dat hij mij onterecht aan mezelf heeft doen twijfelen. Bovendien is het 'uit de lucht gegrepen' feedback, omdat het betrekking heeft op een onderdeel van mijn werk wat ik alleen doe, daar is verder niemand bij. Ik ben met meerdere mogelijkheden gekomen om dat onderdeel inzichtelijk te maken voor mijn lg, zodat hij kan zien of die feedback wel/niet gegrond is. Maar dat is dan te duur/lastig/tijdrovend. En daar baal ik van, want nu krijg ik kritiek maar krijg ik niet de kans om te laten zien of dat wel/niet terecht is.

Maar in ieder geval (ik dwaal af, haha) ik weet dat mijn lg en de ba elkaar vanmorgen hebben gesproken. Ik vind het lastig om de ba erin te vertrouwen dat hij niet bij lg aangeeft dat ik enorm veel boosheid richting lg heb... ik ga ervan uit dat lg niet weet dat ik frustraties heb, maar ben bang dat ba toch wel even een balletje opgooit daarover tegen lg... weet niet waarom ik dat denk.



Ben wel moe nu, en wat hoofdpijn. Ook wat sjaggie en geen zin in praten.



Morgen komt mn moeder om samen de keuken schoon te maken, verder moet/hoef/wil ik niets.



Sorry voor het lange verhaal.

Ik heb een poosje terug aangegeven bij baas dat ik 3 januari bij ba zou zijn om een PA op te stellen. Dat dan vervolgens in week 8 van ziekte een pva moet worden opgesteld door baas en mij. Vervolgens heeft hij een afspraak gepland, op mijn advies dus. Dat hij en opperbaas ook nog eens vooraf aan dat gesprek met ba en bmw om tafel gaan, was niet voor mijn oren bestemd, bmw heeft mij dat verteld. Die meeting is dan weer door opperbaas georganiseerd en het was handig geweest als ik daarbij was, dan zou alles in één keer klaar zijn. Ik begrijp ook niet waarom opperbaas er donderdag bij moet zijn voor iets administratiefs als een pva. Het komt heel geheimzinnig op me over, alsof ze vooraf iets gaan bespreken dat ik niet mag weten ofzo. Je hoeft toch geen anderhalf uur in te plannen om uitleg te krijgen over een pva? Dat kun je zo op internet vinden, is heel eenvoudig allemaal.

En omdat het dus zo groots wordt aangepakt, knijp ik hem wel een beetje....... En daar wordt ik dus heel bureaucratisch van. Laat de ba eerst maar eens fatsoenlijk haar werk doen door de PA rond te sturen, ook naar mij. Want die heb ik nog steeds niet en die wil ik wel graag doornemen voordat er een pva wordt opgesteld dat blijkbaar nogal een document moet worden? Ofzo, als ik de energie zie die de heren erin steken?

Bovendien heeft de ba in de PA geschreven dat de werkplek en karakter niet met elkaar lijken te matchen. Dat wil ik wel graag zwart op wit in handen hebben.

Ik heb nu niets en begin dus aan een soort zwart gat donderdag: Zij bereiden zich heel gedegen voor en ik heb geen idee waarop allemaal.

Hé maris, dan zou ik als ik jou was toch mijn stukken van vandaag even lezen!

Hoe erg zou het zijn als ba aangeeft dat je wat frustratie wilt bespreken met lg? Dan weet hij dat vast. Ba mag niet zeggen welke frustraties, maar wel dat er een licht verstoorde relatie is. Dat staat zelfs (voorzover ik weet) in mijn probleemanalyse.

Bmw is een heel goed idee. Kun je niet zelf contact opnemen voor een afspraak?



Wat mag jij lang thuisblijven trouwens.

Bij mij stelde zo'n pva ook niks voor. Werd pas tig maanden later ingevuld en was binnen 5 minuten klaar hiermee.

Eigenlijk moet zoiets toch elke 6 weken opnieuw ingevuld worden? Bij mij was de eerste keer vorig jaar juni en tevens ook meteen de laatste keer.

Vraag me ook af, Lief wat ze dan toch allemaal te bespreken hebben. Het lijkt wel alsof je een beoordeling krijgt.



Abc, wat gaat er nu gebeuren nadat je nu de meting hebt gedaan? Geeft het je ook iets meer rust met het feit, dat je voor 5 uur beter gemeld wordt?

Je gaat toch langzaam iets vooruit ook al is je productiviteit nog lang niet zoals je graag zou willen. Maar het is wel al meer dan een paar weken geleden. Alleen maar top!



Raak er ook gefrustreerd van, dat ik zo snel moe ben. Doe echt super weinig. Ben vandaag even een inschrijfformulier gaan halen bij de nieuwe huisarts. Is nog geen 3 minuten lopen van me vandaan, dus dat is wel makkelijk.

Daarna de stofzuiger gepakt, was opgehangen, wat gegeten en toen een poging gedaan om wat was te vouwen en op te ruimen. En tegelijkertijd de kasten iets anders in te delen zodat ik mijn kleren weer eens terug kan vinden.

Heb nog niet zo lang een fatsoenlijke kledingkast en had eerst alles verdeeld over wasmanden en een soort "schoenenkast".

Moest dus nadenken hoe ik het wilde doen en ik wist het niet.

Raak dan zo snel moe en binnen een half uur is het weer klaar.

Baal hier wel van!

Ben nogal traag merk ik, tegen de tijd dat ik klaar ben met reageren staan er alweer een hoop andere berichtjes....

Maris, advies geven lukt me nu even niet. Wel fijn dat je nog even thuis mag blijven. Of werk je wel voor een paar uurtjes? Weet het even niet meer, sorry daarvoor ben net een vergiet op het moment. Hopelijk heb je dadelijk veel steun aan de bmw, zodat je ook wat sterker in je schoenen staat als je een gesprek hebt met lg.

Je kan het maar achter de rug hebben anders blijf je er toch alleen maar over piekeren.

Ja lief, dat verbaast mij ook wel een beetje... Maar aan de andere kant: ik voel me ook werkelijk niet in staat naar mn kantoor te rijden, bij het idee raak ik letterlijk in paniek. Als ik zie hoeveel stress en spanningsklachten ik nog heb van een paar uur eten/kletsen met vriendinnen... een beetje hoofdpijn daarna, ok. Maar kotsmisselijk, trillen en hartkloppingen vind ik niet normaal. En dat vind de ba blijkbaar ook.



Zonnestraaltje, kan je ook eerst een indeling van je kast maken op papier? En als je die dan hebt, één of twee planken in gaan richten? En later weer twee? Misschien moet je wat meer in etappes denken/doen....



Lief, bij jouw lijstje voor morgen viel me ook op dat er staat: ik zou de bovenverdieping kunnen doen...zelfde verhaal als jij mij onlangs gaf mbt de keuken: kan je dat niet opsplitsen in kamers / delen? Nu is het meteen zo groot en onoverzichtelijk...

Zo te lezen een roerige dag geweest voor een aantal van ons.



5x5: Je klinkt nog redelijk goed. Fijn dat het je lukt om de draad een beetje op te pakken. Je huisarts heeft absoluut gelijk hoor, dat het echt heel belangrijk is om in ieder geval je ritme vast te houden, hoe lastig dat het ook is.



Lief: Probeer je niet te veel zorgen te maken voor donderdag, weet je zeker dat het gesprek wat de hoge heren hebben alleen over jou gaat. Ik heb vroeger eens in de zoveel tijd ook zo een overleg had, en dan bespraken we alle langlopende zieken, of speciaale gevallen. Probleem analyse was bij mij idd ook door de ba opgesteld. Je vroeg ook nog of de lunchtijd meegerekend werd als opbouw van je uren. Dat was dus bij mij wel zo, zolang ik 100 % ziek was, was de afspraak dat ik bijvoorbeeld 2 of 3 uur op het bedrijf aanwezig was. Wat ik in die tijd deed, mocht ik zelf weten. En uiteraard was ik net als jullie, dat ik probeerde om een complete werkdag in die vier uur te proppen. Maar dat hoeft dus niet.



Toffe: Wat fijn dat het gesprek bij de psycholoog zo goed gelopen is. Dat hij/zij je verhaal herkent betekend waarschijnlijk dat er meer geklaagd hebben?



Abc: Opgelucht dat de test achter de rug is, en dat er echt iets uitgekomen is?

Probeer die vervelende collega los te laten hoor, ik snap dat jij je mateloos ergert dat het lijkt of hij nu weer al aan het liegen is, maar het is niet jou verantwoordelijkheid. Ze komen er vanzelf achter, en dan heeft hij de problemen.

Op zich wel fijn dat het in ieder geval weer wel mogelijk is om samen in een ruimte te zijn.



Maris: Fijn dat je de ruimte krijgt, van ba. ik ben het wel met hem eens dat hoe langer je het gesprek uitsteld, hoe moeilijker dat het word. Heb je het met hem nog over je vakantie gehad?

Dat de ba wat zegt tegen je lg hoef je niet bang voor te zijn hoor. Het is een arts dus die heeft zowiezo beroepsgeheim.

Dat wantrouwen is trouwens wel heel herkenbaar, is bij mij ook heel erg, en ik lees het ook heel erg terug bij lief.

Zijn wel goede momenten om er even een g-schema op los te laten.



Zonnestraaltje: Probeer deze week maar gewoon te acceperen dat de vermoeidheid er is, het komt wel goed. Je klinkt zo streng voor jezelf. Schiet je niks mee op hoor, behalve dat het je nog meer energie kost. pva moet jezelf echt even achter aan gaan hoor, als je om wat voor reden dan ook op een moment te maken krijgt met uwv, en het is niet om de zes weken bijgesteld, kan je behoorlijk in de problemen komen. Je baas is het zowiezo wettelijk verplicht inzake de wet poortwachter.



Mijn dochter heeft me lekker aangestoken, ik zit nu te klappertanden op de bank, ga dus zo lekker mijn mandje in.

Ik was vanmiddag weer zo blij met mijn hond (niet dus) Omdat ik niet lekker was, ging ik maar een klein rondje lopen, kom ik een andere hond tegen waar hij altijd heel leuk mee kan spelen. Dus ik denk: Nou, laat maar even uitrazen dan is hij toch zijn energie kwijt. Dat was leuk voor 5 minuten, en toen sprong hij dus met vier poten tegelijk in een gigantische moddesloot. Ze was tot halfverwege haar buik gitzwart, en stinken, men !! Toen kon ik dus als nog naar het strand om ze schoon te spoelen. Sta ik daar, wil ze niet in het water, staat ze me aan te kijken, met een scheve kop, hallo het is koud!!!

Dat had ze dus eerder moeten bedenken, met wat stokjes gooien is ze uiteindelijk er wel ingegaan dus ze is redelijk schoon. Maar ja, eigenlijk kon ik dat dus vandaag niet gebruiken.

Ja ik weet zeker dat het alleen over mij gaat, de bmw heeft de tekst bij de uitnodiging voorgelezen. Het overleg dat jij bedoelt hebben ze veel groter, daar zitten meer mensen bij, dit gaat echt over het pva en de pa. Helaas......