Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zondag 16 januari 2011 om 21:34
quote:yellowlove schreef op 16 januari 2011 @ 21:23:
Ik denk dat mannen gewoon anders denken dan vrouwen. Dat ze niet begrijpen dat dit soort woorden JUIST verwarring en verdriet veroorzaken.
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden...
Klopt, ik heb liever 1 keer veel pijn, dan nu iedere keer weer "beetje" pijn (wat voelt als veel pijn), uiteindelijk doet dat toch veel meer pijn.
Maar wat wordt er dan gezegd: "ik wil je geen pijn doen...". Oen! Dat heb je al gedaan. Doe me nu maar goed pijn, dan kan ik verder, stop ik met hopen. Maar nee, de oen zegt dat hij nog van me houdt en dat dat gevoel niet weg is, en dat hij dat over 10 jaar nog wel voelt... Alsof ik dat nu wil weten...
Ja, ik wil het weten als je je ook daarna zou gedragen, dus kom. Maar nee, ik hoef het niet te weten als je toch niets meer met me wilt...
Ik denk dat mannen gewoon anders denken dan vrouwen. Dat ze niet begrijpen dat dit soort woorden JUIST verwarring en verdriet veroorzaken.
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden...
Klopt, ik heb liever 1 keer veel pijn, dan nu iedere keer weer "beetje" pijn (wat voelt als veel pijn), uiteindelijk doet dat toch veel meer pijn.
Maar wat wordt er dan gezegd: "ik wil je geen pijn doen...". Oen! Dat heb je al gedaan. Doe me nu maar goed pijn, dan kan ik verder, stop ik met hopen. Maar nee, de oen zegt dat hij nog van me houdt en dat dat gevoel niet weg is, en dat hij dat over 10 jaar nog wel voelt... Alsof ik dat nu wil weten...
Ja, ik wil het weten als je je ook daarna zou gedragen, dus kom. Maar nee, ik hoef het niet te weten als je toch niets meer met me wilt...
zondag 16 januari 2011 om 21:37
Je geeft supergoed advies dus ga vooral zo door! Gaat helemaal goedkomen met die dochter van jou . Ik vind 27 alleen niet meer zo heel jong (ben geen 23 zoals in mijn naam). Was toch wel toe aan het serieuzere werk... baan, huis, kinderen. Niet op korte termijn, maar wel met die man/jongen!
Ik weet niet zo goed of het de afwijzing alleen is. Denk het niet. Ik wil hem eigenlijk ook gewoon niet kwijt. Het is een dwaas (echt hoor), maar voor mij perfect. Dat heb ik ;m alleen niet genoeg laten merken tijdens onze relatie (denk ik). Probeerde hem toch wat bij te schaven hier en daar. Dat zal vast niet de reden zijn dat het uitgegaan is, maar goed. Misschien idealiseer ik hem ergens toch ook wel, maar dat is moeilijk te zeggen. Waarschijnlijk wel, want ergerde me genoeg, maar nu denk ik steeds; dat kwam door zijn desinteresse in mij. Als hij mij nog leuker vond was het beter gegaan. En dat steekt. Ook al is het misschien niet waar..
Ik weet niet zo goed of het de afwijzing alleen is. Denk het niet. Ik wil hem eigenlijk ook gewoon niet kwijt. Het is een dwaas (echt hoor), maar voor mij perfect. Dat heb ik ;m alleen niet genoeg laten merken tijdens onze relatie (denk ik). Probeerde hem toch wat bij te schaven hier en daar. Dat zal vast niet de reden zijn dat het uitgegaan is, maar goed. Misschien idealiseer ik hem ergens toch ook wel, maar dat is moeilijk te zeggen. Waarschijnlijk wel, want ergerde me genoeg, maar nu denk ik steeds; dat kwam door zijn desinteresse in mij. Als hij mij nog leuker vond was het beter gegaan. En dat steekt. Ook al is het misschien niet waar..
zondag 16 januari 2011 om 21:40
quote:muisje23 schreef op 16 januari 2011 @ 21:37:
Het is een dwaas (echt hoor), maar voor mij perfect. Dat heb ik ;m alleen niet genoeg laten merken tijdens onze relatie (denk ik).
Kom op Muis, dat heb je vast laten merken, anders hadden jullie het niet zo lang volgehouden... Dan was het geen 5 jaar een relatie geweest, maar 5 maanden, tot de eerste verliefdheid weg was.
Ook ik bedenk nu excuses wat ik mis heb gedaan. Maar dat is toch allemaal achteraf? In de relatie zelf was het schijnbaar geen groot issue, dan was hij er wel eerder meegekomen. Waarom maken we er dan nu zelf de issues van?
Het is een dwaas (echt hoor), maar voor mij perfect. Dat heb ik ;m alleen niet genoeg laten merken tijdens onze relatie (denk ik).
Kom op Muis, dat heb je vast laten merken, anders hadden jullie het niet zo lang volgehouden... Dan was het geen 5 jaar een relatie geweest, maar 5 maanden, tot de eerste verliefdheid weg was.
Ook ik bedenk nu excuses wat ik mis heb gedaan. Maar dat is toch allemaal achteraf? In de relatie zelf was het schijnbaar geen groot issue, dan was hij er wel eerder meegekomen. Waarom maken we er dan nu zelf de issues van?
zondag 16 januari 2011 om 21:43
Muisje ik snap het hoor, ik ben ook 27, en je bent dan toch in de fase dat je naar het serieuzere werk gaat, en idd niet meer een beetje maar wat aanrotzooit.
Het is ook KUT allemaal. Ik denk dat de afwijzing zelf pijn doet, het feit dat iemand anders (ondanks dat diegene heus nog wel gevoelens heeft voor je) er voor KIEST niet meer te vechten (dat is een keuze, je kunt daar niets aan doen, als iemand iets kiest, dan kiest hij dat, en kun je hem niet 'overhalen' voor een andere keuze) en het feit dat veel vrouwen de problemen bij zichzelf gaan zoeken. Natuurljik heb je fouten gemaakt, dat hebben we allemaal. Maar het is nu al zo gebeurd, je kunt het niet meer veranderen. Je kunt hoogstens je lering eruit trekken maar je kunt niet terug in de tijd. Als het kon zou ik het voor je fiksen, echt waar (ehm ok eerst voor mezelf..)
En ik denk dat idealiseren heel gewoon is hoor. Mijn eerste ex, ik dacht dat ik ter plekke dood neer ging vallen, ik wist niet wat me overkwam met het liefdesverdriet. En hij heeft me niet netjes behandeld, maar toch denk ik daar nu niet zoveel meer over na(nooit eigenlijk) maar gewoon aan de fijne dingen met een lach op mijn gezicht. En dat is het. Niet iets van: ik wil hem terug. Meer van: Dat was leuk toen.
En dat komt voor iedereen dat punt. Alleen jullie zijn nog lang niet daar in het proces. En ik zelf trouwens ook niet eens met mijn huidige ex, ik lees mijn eigen verhaal hier. En op de een of andere manier zie ik bij jullie wel dat het goedkomt, en hoe jullie eroverheen kunnen komen en bij mezelf niet. Dus wat dat betreft heb ik ook zeker de wijsheid niet in pacht.
Het is ook KUT allemaal. Ik denk dat de afwijzing zelf pijn doet, het feit dat iemand anders (ondanks dat diegene heus nog wel gevoelens heeft voor je) er voor KIEST niet meer te vechten (dat is een keuze, je kunt daar niets aan doen, als iemand iets kiest, dan kiest hij dat, en kun je hem niet 'overhalen' voor een andere keuze) en het feit dat veel vrouwen de problemen bij zichzelf gaan zoeken. Natuurljik heb je fouten gemaakt, dat hebben we allemaal. Maar het is nu al zo gebeurd, je kunt het niet meer veranderen. Je kunt hoogstens je lering eruit trekken maar je kunt niet terug in de tijd. Als het kon zou ik het voor je fiksen, echt waar (ehm ok eerst voor mezelf..)
En ik denk dat idealiseren heel gewoon is hoor. Mijn eerste ex, ik dacht dat ik ter plekke dood neer ging vallen, ik wist niet wat me overkwam met het liefdesverdriet. En hij heeft me niet netjes behandeld, maar toch denk ik daar nu niet zoveel meer over na(nooit eigenlijk) maar gewoon aan de fijne dingen met een lach op mijn gezicht. En dat is het. Niet iets van: ik wil hem terug. Meer van: Dat was leuk toen.
En dat komt voor iedereen dat punt. Alleen jullie zijn nog lang niet daar in het proces. En ik zelf trouwens ook niet eens met mijn huidige ex, ik lees mijn eigen verhaal hier. En op de een of andere manier zie ik bij jullie wel dat het goedkomt, en hoe jullie eroverheen kunnen komen en bij mezelf niet. Dus wat dat betreft heb ik ook zeker de wijsheid niet in pacht.
zondag 16 januari 2011 om 21:51
Iets van een mantra?
HET KOMT GOED...
HET KOMT GOED...
HET KOMT GOED...
Weet je wat ook zo apart is. We woonden door omstandigheden nu alweer jaar apart, heb me nooit echt alleen gevoeld, hoewel ik vaak alleen was. En nu voel ik me opeens zo alleen...
Weet ook wel dat ik het kan alleen zijn. Maar wil het niet. Ik wil hem. Met hem zou ik oud worden, zou ik trouwen, zou ik kinderen krijgen. Hij zou dat ook met mij, we hadden het er al zo vaak over gehad. En dat droombeeld is nu aan diggelen.
Overigens zei hij vorige week dat hij wilde dat we vorig jaar getrouwd waren, dan was dit nooit gebeurd...
Weet ook nog niet wat ik met die uitspraak moet. Verwacht hij dan dat ik als "goede echtgenote" alles voor hem op zou geven en hem altijd gevolgd zou hebben? Zou dan namelijk echt mijn hele carriere hebben vergooid. Of dat hij het briefje als zoiets belangrijks ziet dat hij er harder voor had willen vechten.
Hij is gewoon te romantisch voor mij, zo'n briefje zegt mij helemaal niets... Mooie bekroning, maar zolang we af en toe praatten dat we wilden trouwen, was dat voor mij ook voldoende.
HET KOMT GOED...
HET KOMT GOED...
HET KOMT GOED...
Weet je wat ook zo apart is. We woonden door omstandigheden nu alweer jaar apart, heb me nooit echt alleen gevoeld, hoewel ik vaak alleen was. En nu voel ik me opeens zo alleen...
Weet ook wel dat ik het kan alleen zijn. Maar wil het niet. Ik wil hem. Met hem zou ik oud worden, zou ik trouwen, zou ik kinderen krijgen. Hij zou dat ook met mij, we hadden het er al zo vaak over gehad. En dat droombeeld is nu aan diggelen.
Overigens zei hij vorige week dat hij wilde dat we vorig jaar getrouwd waren, dan was dit nooit gebeurd...
Weet ook nog niet wat ik met die uitspraak moet. Verwacht hij dan dat ik als "goede echtgenote" alles voor hem op zou geven en hem altijd gevolgd zou hebben? Zou dan namelijk echt mijn hele carriere hebben vergooid. Of dat hij het briefje als zoiets belangrijks ziet dat hij er harder voor had willen vechten.
Hij is gewoon te romantisch voor mij, zo'n briefje zegt mij helemaal niets... Mooie bekroning, maar zolang we af en toe praatten dat we wilden trouwen, was dat voor mij ook voldoende.
zondag 16 januari 2011 om 21:54
@Polly: Je hebt ook gelijk, maar ik weet wel dat ik gewoon echt mijn ex op zijn nek kon zitten om elke scheet. Hij kon in mijn ogen gewoon niet veel goed doen, zo niet niks. Achteraf gezien kwam dat doordat ik iets van hem wilde wat hij me niet kon/kan geven: een gesprek. Hij praat niet over zijn gevoel. Vindt dat moeilijk. En ik wilde delen. Gevoelens, plannen, ideeen, meningen. Contact! Dat is voor mij enorm intiem. Hij is meer van de knuffels en het fysieke. Dat is voor hem echt contact. Denk ik. Soms overvalt me het gevoel: misschien heeft hij met iemand anders wel die gesprekken?! Maar dan denk ik al snel weer: nee, dat zal wel niet, hij is gewoon zoals hij is.
@Yellowlove: Ook jij komt er natuurlijk overheen!! En bedoel je goedkomen in de zin van: met ex? Of in de zin van: alleen, hoe dan ook. Dacht overigens dat je ouder was, goede adviezen en volwassen posts dus! Ik laat me hier altijd lekker ongegeneerd gaan . Ik zie overigens wel vaak dat relaties stuklopen rond deze leeftijd. Dan wordt het serieus he..
@Yellowlove: Ook jij komt er natuurlijk overheen!! En bedoel je goedkomen in de zin van: met ex? Of in de zin van: alleen, hoe dan ook. Dacht overigens dat je ouder was, goede adviezen en volwassen posts dus! Ik laat me hier altijd lekker ongegeneerd gaan . Ik zie overigens wel vaak dat relaties stuklopen rond deze leeftijd. Dan wordt het serieus he..
zondag 16 januari 2011 om 22:00
Ik bedoelde als in goed met mezelf. (en natuurlijk wil ik stiekem dat ex ook de ode aan yellowlove doet onderaan mijn balkon, maar ik weet heeeeeel diep van binnen dat dat niet gaat gebeuren)
En Polly, jij hebt idd een vage knakker aan de haak geslagen. Maar het is echt beter voor jou, als jij dan maar zegt: ok het zit zo, jij zegt dat we beter bij elkaar kunnen zijn: zullen we dat dan doen of NIET? Want dit lijkt me verschrikkelijk om in zo'n onhoudbare situatie te moeten functioneren toch?
Oh en Muisje, het contact is voor hem knuffels en fysiek en daden verhaal. Dat is bij heel veel mannen zo, zijn meer van daden dan woorden. Ik heb het hele topic gelezen, en ik weet echt zeker dat hij van je hield, en nog steeds van je houdt. Maar op dit moment lijkt het niet meer te werken. En dat is niet omdat er iets mis is met jou, ik hoop dat je je dat wel echt beseft.
En Polly, jij hebt idd een vage knakker aan de haak geslagen. Maar het is echt beter voor jou, als jij dan maar zegt: ok het zit zo, jij zegt dat we beter bij elkaar kunnen zijn: zullen we dat dan doen of NIET? Want dit lijkt me verschrikkelijk om in zo'n onhoudbare situatie te moeten functioneren toch?
Oh en Muisje, het contact is voor hem knuffels en fysiek en daden verhaal. Dat is bij heel veel mannen zo, zijn meer van daden dan woorden. Ik heb het hele topic gelezen, en ik weet echt zeker dat hij van je hield, en nog steeds van je houdt. Maar op dit moment lijkt het niet meer te werken. En dat is niet omdat er iets mis is met jou, ik hoop dat je je dat wel echt beseft.
zondag 16 januari 2011 om 22:07
@Yellowlove: ik heb het hem vanavond allemaal gezegd.
Heb hem gezegd dat hij niet al een lafaard in het verleden moet blijven hangen, maar door moet. En als dat met mij is dat hij dan heel snel moet laten merken dat hij dat daadwerkelijk wil. En dat anders ik de beslissing maak, en dat die altijd zal zijn dat het over is.
Klinkt stoerder dan dat ik me voelde. Maar luchtte wel op...
Heb hem gezegd dat hij niet al een lafaard in het verleden moet blijven hangen, maar door moet. En als dat met mij is dat hij dan heel snel moet laten merken dat hij dat daadwerkelijk wil. En dat anders ik de beslissing maak, en dat die altijd zal zijn dat het over is.
Klinkt stoerder dan dat ik me voelde. Maar luchtte wel op...
anoniem_116596 wijzigde dit bericht op 16-01-2011 22:08
Reden: voor de leesbaarheid
Reden: voor de leesbaarheid
% gewijzigd
zondag 16 januari 2011 om 22:08
quote:muisje23 schreef op 16 januari 2011 @ 21:54:
@Polly: Je hebt ook gelijk, maar ik weet wel dat ik gewoon echt mijn ex op zijn nek kon zitten om elke scheet. Hij kon in mijn ogen gewoon niet veel goed doen, zo niet niks. Achteraf gezien kwam dat doordat ik iets van hem wilde wat hij me niet kon/kan geven: een gesprek. Hij praat niet over zijn gevoel. Vindt dat moeilijk. En ik wilde delen. Gevoelens, plannen, ideeen, meningen. Contact! Dat is voor mij enorm intiem. Hij is meer van de knuffels en het fysieke. Dat is voor hem echt contact. Denk ik. Soms overvalt me het gevoel: misschien heeft hij met iemand anders wel die gesprekken?! Maar dan denk ik al snel weer: nee, dat zal wel niet, hij is gewoon zoals hij is.
@Yellowlove: Ook jij komt er natuurlijk overheen!! En bedoel je goedkomen in de zin van: met ex? Of in de zin van: alleen, hoe dan ook. Dacht overigens dat je ouder was, goede adviezen en volwassen posts dus! Ik laat me hier altijd lekker ongegeneerd gaan . Ik zie overigens wel vaak dat relaties stuklopen rond deze leeftijd. Dan wordt het serieus he..
@muisje
Hij is niet de man voor jou!! Je hebt hiervan geleerd en weet nu dat je iemand nodig hebt die er op dat gebied wel voor jou kan zijn!, Je kan een mens niet veranderen dus ook al kwam het weer goed dan loop je na verloop van tijd toch weer tegen die irritaties aan!
@Polly: Je hebt ook gelijk, maar ik weet wel dat ik gewoon echt mijn ex op zijn nek kon zitten om elke scheet. Hij kon in mijn ogen gewoon niet veel goed doen, zo niet niks. Achteraf gezien kwam dat doordat ik iets van hem wilde wat hij me niet kon/kan geven: een gesprek. Hij praat niet over zijn gevoel. Vindt dat moeilijk. En ik wilde delen. Gevoelens, plannen, ideeen, meningen. Contact! Dat is voor mij enorm intiem. Hij is meer van de knuffels en het fysieke. Dat is voor hem echt contact. Denk ik. Soms overvalt me het gevoel: misschien heeft hij met iemand anders wel die gesprekken?! Maar dan denk ik al snel weer: nee, dat zal wel niet, hij is gewoon zoals hij is.
@Yellowlove: Ook jij komt er natuurlijk overheen!! En bedoel je goedkomen in de zin van: met ex? Of in de zin van: alleen, hoe dan ook. Dacht overigens dat je ouder was, goede adviezen en volwassen posts dus! Ik laat me hier altijd lekker ongegeneerd gaan . Ik zie overigens wel vaak dat relaties stuklopen rond deze leeftijd. Dan wordt het serieus he..
@muisje
Hij is niet de man voor jou!! Je hebt hiervan geleerd en weet nu dat je iemand nodig hebt die er op dat gebied wel voor jou kan zijn!, Je kan een mens niet veranderen dus ook al kwam het weer goed dan loop je na verloop van tijd toch weer tegen die irritaties aan!
zondag 16 januari 2011 om 23:05
Hallo ladies,
Mootje: wat klink je positief vandaag! Heerlijk! Werkt aanstekelijk en wordt er helemaal vrolijk van!
Polly: Hier snap ik ook niks van! Het klinkt alsof je vriend heel erg in de war is. Er klinkt voor mij ook heel veel onzekerheid in door. Hij was onzeker of je nog wel voor hem wilde gaan... helemaal als hij toch al depressief was, dan zie je soms overal beren op de weg en heeft hij zichzelf dus aangepraat dat jullie relatie geen kans heeft. Het lijkt wel alsof hij wacht op jouw bevestiging juist! En jij wilt dat hij voor jou vecht natuurlijk, dat hij zegt: Het spijt me zo verschrikkelijk, ik zat fout, ik zit niet lekker in mijn vel, natuurlijk wil ik met je verder!
Maar het hoeft toch ook niet het een of het ander te zijn? Weet je, het is jammer dat Amy hier niet meer is, want zij heeft hele goede adviezen. Ik raad je aan om eens het begin van dit topic te lezen, Amy heeft een hele goede manier om weer rustig aan je relatie te werken. Lees het eens en kijk of je er wat mee kunt. Misschien kun je het je vriend laten lezen en wellicht ziet hij er ook wat in.
Muis: Je zit weer even in de welbekende dip! Inclusief klote gevoel. en omdat het zo'n pijn doet, je voelt zijn afwijzing weer, heb je hem weer gecontact op zoek naar bevestiging. Meis, je bent hartstikke leuk en eigenlijk is er nooit 1 schuldige te vinden. Het is allemaal actie/reactie. Van jullie beiden dus. Jullie hebben op elkaar gereageerd. Echt, het ligt niet alleen aan jou.
Maar je kunt nu wel terugkijken op je eigen gedrag en dus zien dat je zelf niet leuk vond hoe je je gedroeg. Dat heb ik ook. Sterker nog: ik schaam me nu zelfs soms voor mijn gedrag in mijn relatie. Aan de andere kant denk ik ook: my god, wie was dat in godsnaam? Had ik dat in me? Ik ben soms volledig mezelf kwijt geraakt en compleet door het lint gegaan. Ik weet nu dus dat ik in een situatie/relatie kan zitten die dat met me doet. Dat is niet gezond. En eigenlijk heb ik dat in die mate nergens anders gehad. Wat dat betreft is het goed dat het nu over is, want ik was niet gelukkig toen. Tja... ik kan het niet terugdraaien en er niks meer aan doen. Ik ga niet nu met terugwerkende kracht mijn excuses aanbieden, dat heeft geen zin. Ik probeer er van te leren en ik weet nu ook dat ik mijn grens enorm heb overschreden.
Bedankt trouwens allemaal voor de adviezen m.b.t. zijn spullen. Ik heb besloten om het maar even te laten. Zijn spullen staan me niet in de weg en zoals ik al zei staan ze op een kamer die ik toch niet gebruik, dus ik word er ook niet steeds aan herinnerd. Ik denk dat hij het misschien ook moeilijk vind om ze op te halen. Dan is er niks meer wat ons bindt en het is de definitieve laatste stap. Misschien vind hij dat ook wel moeilijk. Prima, ik ga hem niet dwingen, als hij nog tijd nodig heeft wil ik hem dat wel geven. Vind het nog steeds belachelijk dat hij niet op me reageert, maar daar kan ik niks aan doen en ik reageer ook wel eens hele belachelijk (emotioneel) op hem.
Verder had ik vandaag een kleine break through die ik hier wil delen met jullie. VOOR HET ALLEREERST in deze 2 maanden, was ik me aan het aankleden vandaag en opmaken om naar het huisje van een vriendinnetje te gaan kijken en IK HAD ER ZIN IN! Zomaar! Ik had ergens echt zin in! Ik vond dat wel een goed teken! Het begin naar me weer beter voelen zeg maar.
Het was ook erg gezellig en daarna nog met een vriendinnetje gewandeld met de hondjes en bij mij gegeten en toen kwam er nog een vriendin van mijn vriendin langs hier en het was erg gezellig. En dat vind ik eigenlijk zo leuk: ik heb vandaag dingen gedaan en er zijn dingen gebeurt die echt niet gebeurt zouden zijn als ik nog samen met ex was. Dus het is ook een beetje een opening naar nieuwe dingen.
Het komt wel goed met me.
Waar is PJ? Die zit vast gezellig met haar vriendinnen aan een wijntje, dus ik hoop dat het haar ook goed heeft gedaan.
Mootje: wat klink je positief vandaag! Heerlijk! Werkt aanstekelijk en wordt er helemaal vrolijk van!
Polly: Hier snap ik ook niks van! Het klinkt alsof je vriend heel erg in de war is. Er klinkt voor mij ook heel veel onzekerheid in door. Hij was onzeker of je nog wel voor hem wilde gaan... helemaal als hij toch al depressief was, dan zie je soms overal beren op de weg en heeft hij zichzelf dus aangepraat dat jullie relatie geen kans heeft. Het lijkt wel alsof hij wacht op jouw bevestiging juist! En jij wilt dat hij voor jou vecht natuurlijk, dat hij zegt: Het spijt me zo verschrikkelijk, ik zat fout, ik zit niet lekker in mijn vel, natuurlijk wil ik met je verder!
Maar het hoeft toch ook niet het een of het ander te zijn? Weet je, het is jammer dat Amy hier niet meer is, want zij heeft hele goede adviezen. Ik raad je aan om eens het begin van dit topic te lezen, Amy heeft een hele goede manier om weer rustig aan je relatie te werken. Lees het eens en kijk of je er wat mee kunt. Misschien kun je het je vriend laten lezen en wellicht ziet hij er ook wat in.
Muis: Je zit weer even in de welbekende dip! Inclusief klote gevoel. en omdat het zo'n pijn doet, je voelt zijn afwijzing weer, heb je hem weer gecontact op zoek naar bevestiging. Meis, je bent hartstikke leuk en eigenlijk is er nooit 1 schuldige te vinden. Het is allemaal actie/reactie. Van jullie beiden dus. Jullie hebben op elkaar gereageerd. Echt, het ligt niet alleen aan jou.
Maar je kunt nu wel terugkijken op je eigen gedrag en dus zien dat je zelf niet leuk vond hoe je je gedroeg. Dat heb ik ook. Sterker nog: ik schaam me nu zelfs soms voor mijn gedrag in mijn relatie. Aan de andere kant denk ik ook: my god, wie was dat in godsnaam? Had ik dat in me? Ik ben soms volledig mezelf kwijt geraakt en compleet door het lint gegaan. Ik weet nu dus dat ik in een situatie/relatie kan zitten die dat met me doet. Dat is niet gezond. En eigenlijk heb ik dat in die mate nergens anders gehad. Wat dat betreft is het goed dat het nu over is, want ik was niet gelukkig toen. Tja... ik kan het niet terugdraaien en er niks meer aan doen. Ik ga niet nu met terugwerkende kracht mijn excuses aanbieden, dat heeft geen zin. Ik probeer er van te leren en ik weet nu ook dat ik mijn grens enorm heb overschreden.
Bedankt trouwens allemaal voor de adviezen m.b.t. zijn spullen. Ik heb besloten om het maar even te laten. Zijn spullen staan me niet in de weg en zoals ik al zei staan ze op een kamer die ik toch niet gebruik, dus ik word er ook niet steeds aan herinnerd. Ik denk dat hij het misschien ook moeilijk vind om ze op te halen. Dan is er niks meer wat ons bindt en het is de definitieve laatste stap. Misschien vind hij dat ook wel moeilijk. Prima, ik ga hem niet dwingen, als hij nog tijd nodig heeft wil ik hem dat wel geven. Vind het nog steeds belachelijk dat hij niet op me reageert, maar daar kan ik niks aan doen en ik reageer ook wel eens hele belachelijk (emotioneel) op hem.
Verder had ik vandaag een kleine break through die ik hier wil delen met jullie. VOOR HET ALLEREERST in deze 2 maanden, was ik me aan het aankleden vandaag en opmaken om naar het huisje van een vriendinnetje te gaan kijken en IK HAD ER ZIN IN! Zomaar! Ik had ergens echt zin in! Ik vond dat wel een goed teken! Het begin naar me weer beter voelen zeg maar.
Het was ook erg gezellig en daarna nog met een vriendinnetje gewandeld met de hondjes en bij mij gegeten en toen kwam er nog een vriendin van mijn vriendin langs hier en het was erg gezellig. En dat vind ik eigenlijk zo leuk: ik heb vandaag dingen gedaan en er zijn dingen gebeurt die echt niet gebeurt zouden zijn als ik nog samen met ex was. Dus het is ook een beetje een opening naar nieuwe dingen.
Het komt wel goed met me.
Waar is PJ? Die zit vast gezellig met haar vriendinnen aan een wijntje, dus ik hoop dat het haar ook goed heeft gedaan.
zondag 16 januari 2011 om 23:14
He, dit topic doet raar, heb ineens heel veel berichtjes gemist.
Muis: ik heb 2 jaar lang geprobeerd dat hij me leuker vond en dat werkt gewoon niet. Iemand vind je leuk zoals je bent of anders niet. Pijnlijk, maar waar.
En ik heb eigenlijk hetzelfde gehad als jij: ik zat ex ook om elke scheet op zijn nek. En hij kon met mij ookgeen gevoel delen, was wel veel van het knuffelige enzo. Maar weet je, ik denk echt dat als iemand geen prater is, hij geen prater is. En dat heeft hij dus ook niet bij iemand anders. Het kan natuurlijk wel zo zijn dat iemand anders daar niet zoveeel waarde aan hecht, dus dat die dan minder problemen heeft met het niet kunnen praten. Ik zou af en toe heel graag horen dat hij blijmet me is, dat ik iets goed geregeld heb, dat soort bevestiging. Soms vond ik dat hij me niet genoeg waardeerde. Maar ja, andersom is dat denk ik ook wel het geval geweest. Het is een beetje zoals Amy zei: we waren heus heel dol op elkaar, maar we hechtten allebei ergens anders waarde aan. Tja, en als we elkaar dat dan net niet konden geven...
Wat ik heel moeilijk te accepteren vind, maar wel steeds meer in begin te geloven: soms is houden van niet genoeg.
Muis: ik heb 2 jaar lang geprobeerd dat hij me leuker vond en dat werkt gewoon niet. Iemand vind je leuk zoals je bent of anders niet. Pijnlijk, maar waar.
En ik heb eigenlijk hetzelfde gehad als jij: ik zat ex ook om elke scheet op zijn nek. En hij kon met mij ookgeen gevoel delen, was wel veel van het knuffelige enzo. Maar weet je, ik denk echt dat als iemand geen prater is, hij geen prater is. En dat heeft hij dus ook niet bij iemand anders. Het kan natuurlijk wel zo zijn dat iemand anders daar niet zoveeel waarde aan hecht, dus dat die dan minder problemen heeft met het niet kunnen praten. Ik zou af en toe heel graag horen dat hij blijmet me is, dat ik iets goed geregeld heb, dat soort bevestiging. Soms vond ik dat hij me niet genoeg waardeerde. Maar ja, andersom is dat denk ik ook wel het geval geweest. Het is een beetje zoals Amy zei: we waren heus heel dol op elkaar, maar we hechtten allebei ergens anders waarde aan. Tja, en als we elkaar dat dan net niet konden geven...
Wat ik heel moeilijk te accepteren vind, maar wel steeds meer in begin te geloven: soms is houden van niet genoeg.
zondag 16 januari 2011 om 23:32
@Brugge: Mijn ex is juist wel iemand die heel veel complimenten geeft. Alleen ik doe dat zelf helemaal niet eigenlijk. Ik ben er gewoon onvoorwaardelijk, is ook wat waard . Maar een complimentje af en toe is ook wel leuk natuurlijk...Wat dat betreft is ex dus wel een prater, gewoon een "lieverd" zeg maar. Maar als het om zijn gevoelens en plannen gaat dan blijft het een beetje achter.. Tenminste, bij mij. Ik ben een dromer, die het heerlijk vindt om een beetje te kletsen en te bedenken wat je allemaal samen zou willen. Ex is (denk ik) meer een doener, die keihard wil knuffelen en per dag leeft. Hij fantaseert niet op die manier zoals ik dat doe.
Maar idd: houden van kan soms niet genoeg zijn. Weer wat wijzer!
Maar idd: houden van kan soms niet genoeg zijn. Weer wat wijzer!
zondag 16 januari 2011 om 23:48
maandag 17 januari 2011 om 00:04
Oh, ben benieuwd Avril!
Ow, jongens wat een onrust in mijn lijf, verschrikkelijk. Ik snap allemaal niet waar het vandaan komt hoor. Ga zo maar eens lekker slapen ook, maar wilde ZO dat dit allemaal niet gebeurd was. Misschien kan ik gewoon niet goed met veranderingen omgaan die ik niet zelf in de hand heb? Ik weet het niet. Wil ex terug, mijn leuke huisje terug, mijn stadje terug, mijn werk terug en mijn hobbie terug. Heb ik allemaal in 1 keer omgegooid toen het uit ging. Moest ergens ook wel, maar heftig hoor. Soms overvalt me gewoon een vlaag heimwee. Naar alles wat ik had. Zekerheid, liefde, een toekomst samen, lekkere woonplek. Alles is verdwenen! Ook al was het sowieso misschien al een illusie....
Oh, by the way: reageren op deze emotionele typwoede is niet per se nodig hoor. Ik zet het hier gewoon even lekker neer dan ben ik er vanaf .
Ow, jongens wat een onrust in mijn lijf, verschrikkelijk. Ik snap allemaal niet waar het vandaan komt hoor. Ga zo maar eens lekker slapen ook, maar wilde ZO dat dit allemaal niet gebeurd was. Misschien kan ik gewoon niet goed met veranderingen omgaan die ik niet zelf in de hand heb? Ik weet het niet. Wil ex terug, mijn leuke huisje terug, mijn stadje terug, mijn werk terug en mijn hobbie terug. Heb ik allemaal in 1 keer omgegooid toen het uit ging. Moest ergens ook wel, maar heftig hoor. Soms overvalt me gewoon een vlaag heimwee. Naar alles wat ik had. Zekerheid, liefde, een toekomst samen, lekkere woonplek. Alles is verdwenen! Ook al was het sowieso misschien al een illusie....
Oh, by the way: reageren op deze emotionele typwoede is niet per se nodig hoor. Ik zet het hier gewoon even lekker neer dan ben ik er vanaf .
maandag 17 januari 2011 om 00:50
Haha en toch ga ik even reageren! Gewoon omdat je laatste post herkenbaar is..
Want ook ik regel graag alles zelf, heb graag de controle over mn eigen leven.. En van de een op de andere dag had ik dat niet meer.. Was het gewoon weg, mn hele toekomstbeeld..
Nu ben ik langzamerhand weer bezig die controle terug te krijgen, ik doe wat ik wil, en ja soms wil ik me te hard bewijzen dat ik leuk ben en alles wel kan.. En dan valt dat tegen.. Hoorde dat ex al bezig is soort van zomervakantie te plannen met scharrel? WTF! Ik ben echt wel klaar met hem, en hoef hem ook niet terug (toch, denk ik!), maar dit steekt.. Nu voelt het net alsof alles voor niets is geweest..
Oh en een zielige film met toch een happy ending kijken werkt ook niet.. Helemaal niet als ik daarna allemaal happy foto's ga kijken van mn reis met ex! Nu dus nog even beetje relaxed forummen en tv kijken, zodat ik wel fijn ga slapen straks!
En Brugge, ik was ook positief hoor, en ben ik nog steeds! Want heb besloten gewoon verder te gaan waar ik vanmiddag gebleven was! En af en toe zo'n momentje hoort erbij! Maar ze duren niet zo lang meer!
Maar ook jij klinkt goed!! Goed te horen dat je leuke dag hebt gehad en dat je weer zin hebt om dingen te doen! Yes!
Meiden, slaap lekker allemaal!!!
Want ook ik regel graag alles zelf, heb graag de controle over mn eigen leven.. En van de een op de andere dag had ik dat niet meer.. Was het gewoon weg, mn hele toekomstbeeld..
Nu ben ik langzamerhand weer bezig die controle terug te krijgen, ik doe wat ik wil, en ja soms wil ik me te hard bewijzen dat ik leuk ben en alles wel kan.. En dan valt dat tegen.. Hoorde dat ex al bezig is soort van zomervakantie te plannen met scharrel? WTF! Ik ben echt wel klaar met hem, en hoef hem ook niet terug (toch, denk ik!), maar dit steekt.. Nu voelt het net alsof alles voor niets is geweest..
Oh en een zielige film met toch een happy ending kijken werkt ook niet.. Helemaal niet als ik daarna allemaal happy foto's ga kijken van mn reis met ex! Nu dus nog even beetje relaxed forummen en tv kijken, zodat ik wel fijn ga slapen straks!
En Brugge, ik was ook positief hoor, en ben ik nog steeds! Want heb besloten gewoon verder te gaan waar ik vanmiddag gebleven was! En af en toe zo'n momentje hoort erbij! Maar ze duren niet zo lang meer!
Maar ook jij klinkt goed!! Goed te horen dat je leuke dag hebt gehad en dat je weer zin hebt om dingen te doen! Yes!
Meiden, slaap lekker allemaal!!!
-
maandag 17 januari 2011 om 10:06
Ik ben pas bij pagina vijf met lezen, heb ook de laatste pagina al vluchtig doorgelezen maar voordat ik verder lees wil ik wel alvast reageren.
Ik weet alleen niet zo goed hoe ik het moet verwoorden.
In het kort komt het erop neer dat ik mijn vriend (inmiddels ex geloof ik) gisteren zo hard van me af heb geduwd dat ik vrees dat ie niet meer terug komt/wil komen.
Ik herken zoveel in wat muisje en ragazza zeggen; ik ben een bitch geweest. Kritisch, zeikerig, op elke slak zou leggen en nu is het moment gekomen waar ik stiekem altijd al bang voor was; het is genoeg geweest voor hem.
Ik geloof dat het een of twee maanden geleden was dat ik een soort openbaring had waarin ik me besefte dat ik niet langer zo door kon gaan. Ik zocht steeds de confrontatie, probeerde hem boos te maken, werd zelf overal boos om, misschien wel in de hoop hem wakker te schudden of zodat hij ook een keer boos zou worden op mij maar dat werd ie nooit. Ik had zo mijn tekortkomingen maar ze waren nooit dusdanig dat hij deze noemenswaardig vond (zijn woorden). En hoe vaak ik hem ook vroeg om dit wel te delen omdat hij mij anders niet de kans gaf er iets aan te doen (en het voor hem op een gegeven moment misschien wel een hekel punt zou worden) of alleen al zodat ik het gevoel kreeg dat ik niet de enige was in onze relatie die was te zeuren was: hij deed dit nooit.
Na mijn ‚openbaring’ ging het een tijdje goed. Maar gisteren kwam daar dan toch weer het moment dat ik zo geërgerd was dat ik er wat van moest zeggen. Ik vond het nodig om het dit keer kalm te doen, en niet zo hysterisch, maar dat is keihard in mn gezicht ontploft. Zoals altijd kwam er weinig reactie van hem uit en ben ik uiteindelijk even weggegaan om tot rust te komen. Bij mijn terugkomst vroeg ie of we niet nog even moesten praten of dat dit het dan was en in al mijn boosheid heb ik gezegd dat dit het inderdaad was, praten hoefde dus niet meer. Voor het eerst, voor het eerst in bijna 10 jaar is ie op de fiets gestapt en drie uur weggebleven. Om na te denken. Zijn goed recht. Bij terugkomst heeft ie, zonder het licht aan te doen, zijn kussen gepakt en is in de logeerkamer gaan liggen.
Ik voel me gekrenkt. Misschien wel precies zoals hij zich al die keren heeft gevoeld… Ik heb geprobeerd nog met hem te praten maar het heeft niks uitgehaald. Hij lijkt vastberaden te zijn. Dit is het. Het einde van 10 jaar zwoegen.
Hij is vanochtend vroeg naar zijn werk gegaan, ik heb de dag vrij genomen omdat ik nu echt op geen enkele manier in staat ben om te werken.
Hij was m’n alles. En waarom ik het deed…. ik weet het echt niet. Maar het is nooit mijn bedoeling geweest om hem weg te jagen. Misschien is het wel beter zo maar ik ben zo intens verdrietig dat ik mn woorden nauwelijks kan lezen door de tranen heen.
Komt ook nog eens bij dat ik eigenlijk geen sociaal netwerk heb (afgezien van een hele fijne familie) waardoor ik me reddeloos verloren voel. Ik ben echt gebroken nu.
Ik weet alleen niet zo goed hoe ik het moet verwoorden.
In het kort komt het erop neer dat ik mijn vriend (inmiddels ex geloof ik) gisteren zo hard van me af heb geduwd dat ik vrees dat ie niet meer terug komt/wil komen.
Ik herken zoveel in wat muisje en ragazza zeggen; ik ben een bitch geweest. Kritisch, zeikerig, op elke slak zou leggen en nu is het moment gekomen waar ik stiekem altijd al bang voor was; het is genoeg geweest voor hem.
Ik geloof dat het een of twee maanden geleden was dat ik een soort openbaring had waarin ik me besefte dat ik niet langer zo door kon gaan. Ik zocht steeds de confrontatie, probeerde hem boos te maken, werd zelf overal boos om, misschien wel in de hoop hem wakker te schudden of zodat hij ook een keer boos zou worden op mij maar dat werd ie nooit. Ik had zo mijn tekortkomingen maar ze waren nooit dusdanig dat hij deze noemenswaardig vond (zijn woorden). En hoe vaak ik hem ook vroeg om dit wel te delen omdat hij mij anders niet de kans gaf er iets aan te doen (en het voor hem op een gegeven moment misschien wel een hekel punt zou worden) of alleen al zodat ik het gevoel kreeg dat ik niet de enige was in onze relatie die was te zeuren was: hij deed dit nooit.
Na mijn ‚openbaring’ ging het een tijdje goed. Maar gisteren kwam daar dan toch weer het moment dat ik zo geërgerd was dat ik er wat van moest zeggen. Ik vond het nodig om het dit keer kalm te doen, en niet zo hysterisch, maar dat is keihard in mn gezicht ontploft. Zoals altijd kwam er weinig reactie van hem uit en ben ik uiteindelijk even weggegaan om tot rust te komen. Bij mijn terugkomst vroeg ie of we niet nog even moesten praten of dat dit het dan was en in al mijn boosheid heb ik gezegd dat dit het inderdaad was, praten hoefde dus niet meer. Voor het eerst, voor het eerst in bijna 10 jaar is ie op de fiets gestapt en drie uur weggebleven. Om na te denken. Zijn goed recht. Bij terugkomst heeft ie, zonder het licht aan te doen, zijn kussen gepakt en is in de logeerkamer gaan liggen.
Ik voel me gekrenkt. Misschien wel precies zoals hij zich al die keren heeft gevoeld… Ik heb geprobeerd nog met hem te praten maar het heeft niks uitgehaald. Hij lijkt vastberaden te zijn. Dit is het. Het einde van 10 jaar zwoegen.
Hij is vanochtend vroeg naar zijn werk gegaan, ik heb de dag vrij genomen omdat ik nu echt op geen enkele manier in staat ben om te werken.
Hij was m’n alles. En waarom ik het deed…. ik weet het echt niet. Maar het is nooit mijn bedoeling geweest om hem weg te jagen. Misschien is het wel beter zo maar ik ben zo intens verdrietig dat ik mn woorden nauwelijks kan lezen door de tranen heen.
Komt ook nog eens bij dat ik eigenlijk geen sociaal netwerk heb (afgezien van een hele fijne familie) waardoor ik me reddeloos verloren voel. Ik ben echt gebroken nu.
maandag 17 januari 2011 om 10:57
@ Advies: Wat een rotsituatie. Kun je bij jezelf nagaan waarom jij zo tegen hem doet? Je zegt om hem een keer wakker te schudden/boos te maken, zodat hij tegen je zegt wat hem dwars zit. Heel herkenbaar, maar iets zit jou dus blijkbaar niet lekker in jullie relatie. Los van dat je vindt dat hij ook eens boos moet worden op jou. Toch?
maandag 17 januari 2011 om 13:28
@Brugge: ik denk ook dat hij heel onzeker is. Maar ik kom er niet bij hem doorheen dat die onzekerheid nergens op slaat!
Hoe kan je zeggen van me te houden, samen te willen zijn, maar niet te vechten? Omdat hij niet weet of het de juiste beslissing is. Maar zijn beslissing om te breken was wel de onjuiste.
Je weet toch niet of iets juist of onjuist is, dat merk je toch later?
Er scheiden genoeg mensen na zoveel jaar huwelijk, die dachten ook dat het juist was. En er blijven zoveel mensen samen die vaak onjuistheden bemerken...
Hoe kan je zeggen van me te houden, samen te willen zijn, maar niet te vechten? Omdat hij niet weet of het de juiste beslissing is. Maar zijn beslissing om te breken was wel de onjuiste.
Je weet toch niet of iets juist of onjuist is, dat merk je toch later?
Er scheiden genoeg mensen na zoveel jaar huwelijk, die dachten ook dat het juist was. En er blijven zoveel mensen samen die vaak onjuistheden bemerken...
maandag 17 januari 2011 om 13:31
Hey, hij doet t weer. Ga zometeen weer verder lezen en alle adviezen van amygdala op een rijtje zetten maar eerst ff reageren.
Ik vind het dus heel lastig om te bedenken waarom ik zo doe. Maar de conclusie dat er ook bij mij iets niet goed zit, ja dat kan volgens mij bijna niet anders. Aan de ene kant kan het zo simpel zij dat het de dingen zij die ik elke keer aandraag (Waarvan ik ze eerlijk gezegd nu nauwelijks nog kan opnoemen..alles lijkt nu zo klein.) aan de andere kant kan het ook te maken hebben met zijn kleine misstap (met grote gevolgen) van bijna acht jaar geleden. Waarvoor ik ook therapie heb gevolgd om het geheel te kunnen verwerken. Eigenlijk vind ik van mezelf dat ik daar nu wel een keer overheen moet zijn. Maar naast deze ervaring met hem heb ik ook al het een en ander met mannen te maken gehad waar ik geen fijne herinneringen aan over heb gehad. Maar dan niet in de relationele sfeer. Ik zit gewoon heel erg in de knoop met mezelf momenteel want ik weet het even niet meer. Misschien dat hier schrijven me een beetje verder helpt.
Ik wil graag vragen stellen over jouw/jullie situatie maar ben nog steeds aan het bijlezen dus kan er nu niet echt gericht op ingaan. Ik ga weer verder lezen!
Ik vind het dus heel lastig om te bedenken waarom ik zo doe. Maar de conclusie dat er ook bij mij iets niet goed zit, ja dat kan volgens mij bijna niet anders. Aan de ene kant kan het zo simpel zij dat het de dingen zij die ik elke keer aandraag (Waarvan ik ze eerlijk gezegd nu nauwelijks nog kan opnoemen..alles lijkt nu zo klein.) aan de andere kant kan het ook te maken hebben met zijn kleine misstap (met grote gevolgen) van bijna acht jaar geleden. Waarvoor ik ook therapie heb gevolgd om het geheel te kunnen verwerken. Eigenlijk vind ik van mezelf dat ik daar nu wel een keer overheen moet zijn. Maar naast deze ervaring met hem heb ik ook al het een en ander met mannen te maken gehad waar ik geen fijne herinneringen aan over heb gehad. Maar dan niet in de relationele sfeer. Ik zit gewoon heel erg in de knoop met mezelf momenteel want ik weet het even niet meer. Misschien dat hier schrijven me een beetje verder helpt.
Ik wil graag vragen stellen over jouw/jullie situatie maar ben nog steeds aan het bijlezen dus kan er nu niet echt gericht op ingaan. Ik ga weer verder lezen!
maandag 17 januari 2011 om 13:48
Ok advies Lees ze, daar ben je iig weer even wat tijd mee kwijt! 
Ik heb ex weer gemaild!! Joehoeeee!! Door schade en schande wordt men wijs, of juis niet in het geval van Muisje. Tja.
Met de vraag (tromgeroffel): Of hij zeker weet dat het klaar is tussen ons. Zo ja, dan kan ik verder en weet ik helemaal waar ik aan toe ben! Zo nee, dan moet ik hem maar met rust laten en dat zal ik dan ook zeker doen (jaja), maar maakt het wel moeilijker.
Pf, hij zal vast niet antwoorden. En dat snap ik dus niet!!! Hoe moeilijk kan het zijn? Zeg gewoon: nee, het is klaar! Dan kan ik verder en hebben we dat gehad. Niet: "misschien wel", "denk het wel", "weet het niet", "hoop ook dat het goedkomt".....
Ik weet wel dat twijfel ook gewoon een nee is in de praktijk, maar op een of andere manier kan ik me er maar niet bij neerleggen. Pitbull hier. Sorry dat jullie dit weer moeten lezen....na al dat advies. Ken mezelf ook niet echt meer.
Ik heb ex weer gemaild!! Joehoeeee!! Door schade en schande wordt men wijs, of juis niet in het geval van Muisje. Tja.
Met de vraag (tromgeroffel): Of hij zeker weet dat het klaar is tussen ons. Zo ja, dan kan ik verder en weet ik helemaal waar ik aan toe ben! Zo nee, dan moet ik hem maar met rust laten en dat zal ik dan ook zeker doen (jaja), maar maakt het wel moeilijker.
Pf, hij zal vast niet antwoorden. En dat snap ik dus niet!!! Hoe moeilijk kan het zijn? Zeg gewoon: nee, het is klaar! Dan kan ik verder en hebben we dat gehad. Niet: "misschien wel", "denk het wel", "weet het niet", "hoop ook dat het goedkomt".....
Ik weet wel dat twijfel ook gewoon een nee is in de praktijk, maar op een of andere manier kan ik me er maar niet bij neerleggen. Pitbull hier. Sorry dat jullie dit weer moeten lezen....na al dat advies. Ken mezelf ook niet echt meer.
maandag 17 januari 2011 om 13:59
Muisje!
Niet doen! Niet doen! Niet doen!
Weet je wat ik nu doe? Heb op google het boek met alle antwoorden gevonden en nu vraag ik het gewoon aan het boek... Of ik gooi virtueel eurocenten en doe er itjing mee...
Krijg ik ook een antwoord, maar heb het in ieder geval niet aan hem gepraat.
Overigens zegt mijn moeder dat ik op het moment dat ik hem wil bellen gewoon haar moet bellen, dus dat kan ook nog... Gewoon iemands telefoonnummer onder zijn naam zetten en die dan bellen/SMSen?
Niet doen! Niet doen! Niet doen!
Weet je wat ik nu doe? Heb op google het boek met alle antwoorden gevonden en nu vraag ik het gewoon aan het boek... Of ik gooi virtueel eurocenten en doe er itjing mee...
Krijg ik ook een antwoord, maar heb het in ieder geval niet aan hem gepraat.
Overigens zegt mijn moeder dat ik op het moment dat ik hem wil bellen gewoon haar moet bellen, dus dat kan ook nog... Gewoon iemands telefoonnummer onder zijn naam zetten en die dan bellen/SMSen?
maandag 17 januari 2011 om 14:01
En dit is mijn itjing vandaag:
46. Vorderen
Vorderen.
Een fundament voor vooruitgang.
Het is nuttig om een rijp iemand te zien.
Maak je geen zorgen,
naar het Zuiden gaan brengt voorspoed.
Voorwaarts gaan. Deze situatie bevordert vooruitgang. Het is nuttig om van iemand te hebben die verstand van zaken heeft en ervaren is. Er is geen noodzaak zich zorgen te maken, het gaat goed.
Dus als jullie nu even allemaal verstandig tegen me doen komt het goed
46. Vorderen
Vorderen.
Een fundament voor vooruitgang.
Het is nuttig om een rijp iemand te zien.
Maak je geen zorgen,
naar het Zuiden gaan brengt voorspoed.
Voorwaarts gaan. Deze situatie bevordert vooruitgang. Het is nuttig om van iemand te hebben die verstand van zaken heeft en ervaren is. Er is geen noodzaak zich zorgen te maken, het gaat goed.
Dus als jullie nu even allemaal verstandig tegen me doen komt het goed