Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
maandag 24 januari 2011 om 21:06
Nee, dat doe ik ook niet. Ik ben me ervan bewust dat sowieso mijn eigen leven weer op de rit moet, hoe dan ook, ook al komt het ooit wel goed. Ook dan kan ik me op korte termijn niet meer zo in die relatie storten, dus een eigen plek en leven moet er sowieso komen!
Merk wel aan mezelf dat ik maar steeds verhalen op zoek van mensen die weer bij elkaar kwamen en dan ga vergelijken. Heel stom. Was er maar een liefdesdrankje he?! (dat gelijk alle issues oploste/deed vergeten)
Merk wel aan mezelf dat ik maar steeds verhalen op zoek van mensen die weer bij elkaar kwamen en dan ga vergelijken. Heel stom. Was er maar een liefdesdrankje he?! (dat gelijk alle issues oploste/deed vergeten)
dinsdag 25 januari 2011 om 00:12
Maar bij mij is het eigenlijk wel heel duidelijk. Mensen om me heen gaan mijn vriend bijna zielig vinden en medelijden met hem krijgen, omdat hij het volgens hen zo pijnloos mogelijk probeert te brengen en ik het maar niet wil snappen.
Nou ja, ik snap het ergens wel. Van de andere kant denk ik: het is g**verdomme toch een volwassen vent!! Hij kan toch wel duidelijk tegen me zijn en bij zijn standpunt blijven? Maar hij ging maar steeds weer mee en zei zelf dat hij niet wilde dat ik een punt zette, want dat was zo definitief?! Pf, aan wie ligt het dan .
Nou ja, ik snap het ergens wel. Van de andere kant denk ik: het is g**verdomme toch een volwassen vent!! Hij kan toch wel duidelijk tegen me zijn en bij zijn standpunt blijven? Maar hij ging maar steeds weer mee en zei zelf dat hij niet wilde dat ik een punt zette, want dat was zo definitief?! Pf, aan wie ligt het dan .
dinsdag 25 januari 2011 om 08:56
quote:PoIIy schreef op 24 januari 2011 @ 19:37:
Heb echt een offday...
Voel me zo buitengesloten door hem.
Terwijl ik hem altijd met alles gesteund heb.
En naar mij idee hem hier ook wel (deels) mee had kunnen helpen...
Boos, teleurgesteld, verdrietig.
Lieve Polly,
Gun jezelf wel deze offday hoor. Je mag verdriet hebben. Je gevoelens zijn helemaal terecht. Zo te horen sluit hij jeook inderdaad buiten. Misschien had je hem kunnen helpen. Misschien ook niet. MAar je had hem gewoon graag willen steunen en een kans willen hebben om te proberen hem te helpen.
Maar hij wil dat niet. Dat is zijn keuze. Je kunt hem erop wijzen dat je dat graag zou willen en dat je het een k*tstreek vindt dat hij je buitensluit. Maar daarna blijft het wel zijn beslissing.
Meissie... probeer van vandaag een wat betere dag te maken. Zoek even wat afleiding. Ga wat leuks doen, sporten, naar buiten, frisse lucht. Ga naar de kapper en laat je eens lekker wassen, hoofdhuid masseren en knippen... Probeer je emotie om te zetten in energie i plaats van futloosheid. Ga die kast opruimen waar je al heel lang geen zin in hebt. Je bent nu toch al niet blij, dus dan kan die stomme kast er ook nog wel bij (en daarna issie mooi wel klaar!)
Probeer wel goed te eten. Je weet wel, vitamines, vezels enzo. Beetje afvallen kan geen kwaad, maar als je niet eet voel je je sowieso slap worden.
Zet m op meissie!
Heb echt een offday...
Voel me zo buitengesloten door hem.
Terwijl ik hem altijd met alles gesteund heb.
En naar mij idee hem hier ook wel (deels) mee had kunnen helpen...
Boos, teleurgesteld, verdrietig.
Lieve Polly,
Gun jezelf wel deze offday hoor. Je mag verdriet hebben. Je gevoelens zijn helemaal terecht. Zo te horen sluit hij jeook inderdaad buiten. Misschien had je hem kunnen helpen. Misschien ook niet. MAar je had hem gewoon graag willen steunen en een kans willen hebben om te proberen hem te helpen.
Maar hij wil dat niet. Dat is zijn keuze. Je kunt hem erop wijzen dat je dat graag zou willen en dat je het een k*tstreek vindt dat hij je buitensluit. Maar daarna blijft het wel zijn beslissing.
Meissie... probeer van vandaag een wat betere dag te maken. Zoek even wat afleiding. Ga wat leuks doen, sporten, naar buiten, frisse lucht. Ga naar de kapper en laat je eens lekker wassen, hoofdhuid masseren en knippen... Probeer je emotie om te zetten in energie i plaats van futloosheid. Ga die kast opruimen waar je al heel lang geen zin in hebt. Je bent nu toch al niet blij, dus dan kan die stomme kast er ook nog wel bij (en daarna issie mooi wel klaar!)
Probeer wel goed te eten. Je weet wel, vitamines, vezels enzo. Beetje afvallen kan geen kwaad, maar als je niet eet voel je je sowieso slap worden.
Zet m op meissie!
dinsdag 25 januari 2011 om 09:07
quote:muisje23 schreef op 25 januari 2011 @ 00:12:
Maar bij mij is het eigenlijk wel heel duidelijk. Mensen om me heen gaan mijn vriend bijna zielig vinden en medelijden met hem krijgen, omdat hij het volgens hen zo pijnloos mogelijk probeert te brengen en ik het maar niet wil snappen.
Nou ja, ik snap het ergens wel. Van de andere kant denk ik: het is g**verdomme toch een volwassen vent!! Hij kan toch wel duidelijk tegen me zijn en bij zijn standpunt blijven? Maar hij ging maar steeds weer mee en zei zelf dat hij niet wilde dat ik een punt zette, want dat was zo definitief?! Pf, aan wie ligt het dan .Je kent het gezegde zachte heelmeesters maken stinkende wonden? Soms is duidelijkheid beter dan maar lief en aardig proberen te zijn. Dan doet het maar even pijn, als een pleister die je eraf trekt.
Maar waarschijnlijk heeft hij zelf gewoon geen idee. Bungelt hij ergens op een randje van 'dit wil ik niet meer' en 'ik wil je niet kwijt'.
Trouwens: anderen krijgen medelijden met hem... dat is ook geen ideale situatie hoor. Blijf jezelf vertellen dat er altijd twee kanten aan een verhaal zitten hoor. Dat hij zielig wordt gevonden is niet iets waar jij verantwoordelijk voor bent. En bovendien betekent dat niet dat jij de kenau bent hier.
Zie 'geen beslissing' voorlopig gewoon als beslissing. Leg je er bij neer dat er geen knopen doorgehakt worden en trek je eigen plan. Je kunt open en eerlijk tegen hem zijn. Vriendelijk blijven en contact met hem hebben, maar probeer jezelf er niet in te verliezen. Dus ga doen wat jij belangrijk vindt. Met vriendinnen, je familie etc. Je hoeft dit niet buiten hem om te doen, je kan best overleggen of hij ook iets met jou wil doen oid.
Alleen woon je daar niet.
Begrijp je wat ik bedoel? Of je nou een relatie hebt of niet, de manier om met iemand om te gaan is niet zo anders dan wanneer je wel een relatie hebt. Je kent hem goed, tis geen onbekende. Dus je kunt er voor kiezen om hem wel te vertrouwen met je persoonlijke belevenissen, je kunt open en eerlijk tegen hem zijn, en vertellen wat je wil en doet.
Maar bij mij is het eigenlijk wel heel duidelijk. Mensen om me heen gaan mijn vriend bijna zielig vinden en medelijden met hem krijgen, omdat hij het volgens hen zo pijnloos mogelijk probeert te brengen en ik het maar niet wil snappen.
Nou ja, ik snap het ergens wel. Van de andere kant denk ik: het is g**verdomme toch een volwassen vent!! Hij kan toch wel duidelijk tegen me zijn en bij zijn standpunt blijven? Maar hij ging maar steeds weer mee en zei zelf dat hij niet wilde dat ik een punt zette, want dat was zo definitief?! Pf, aan wie ligt het dan .Je kent het gezegde zachte heelmeesters maken stinkende wonden? Soms is duidelijkheid beter dan maar lief en aardig proberen te zijn. Dan doet het maar even pijn, als een pleister die je eraf trekt.
Maar waarschijnlijk heeft hij zelf gewoon geen idee. Bungelt hij ergens op een randje van 'dit wil ik niet meer' en 'ik wil je niet kwijt'.
Trouwens: anderen krijgen medelijden met hem... dat is ook geen ideale situatie hoor. Blijf jezelf vertellen dat er altijd twee kanten aan een verhaal zitten hoor. Dat hij zielig wordt gevonden is niet iets waar jij verantwoordelijk voor bent. En bovendien betekent dat niet dat jij de kenau bent hier.
Zie 'geen beslissing' voorlopig gewoon als beslissing. Leg je er bij neer dat er geen knopen doorgehakt worden en trek je eigen plan. Je kunt open en eerlijk tegen hem zijn. Vriendelijk blijven en contact met hem hebben, maar probeer jezelf er niet in te verliezen. Dus ga doen wat jij belangrijk vindt. Met vriendinnen, je familie etc. Je hoeft dit niet buiten hem om te doen, je kan best overleggen of hij ook iets met jou wil doen oid.
Alleen woon je daar niet.
Begrijp je wat ik bedoel? Of je nou een relatie hebt of niet, de manier om met iemand om te gaan is niet zo anders dan wanneer je wel een relatie hebt. Je kent hem goed, tis geen onbekende. Dus je kunt er voor kiezen om hem wel te vertrouwen met je persoonlijke belevenissen, je kunt open en eerlijk tegen hem zijn, en vertellen wat je wil en doet.
dinsdag 25 januari 2011 om 10:05
Amy, thanks. Ik voel me nu wel een beetje de kenau. Een vriendin van me zei tegen me dat ze medelijden met hem kreeg; die jongen kan er niet meer van maken! Dan denk ik; nou ja...kan zijn, maar probeer daar maar eens los van te komen dan, als je zo merkt dat iemand nog aan je hangt en tegelijkertijd die hele relatie niet meer ziet zitten. Erg moeilijk.
Vriendelijk zijn is prima. Contact met hem hebben niet zolang hij geen initiatief neemt. Als hij vertelt rust te willen kan ik moeilijk gaan overleggen of hij iets met mij wil doen en mijn persoonlijke belevenissen gaan delen .
Vriendelijk zijn is prima. Contact met hem hebben niet zolang hij geen initiatief neemt. Als hij vertelt rust te willen kan ik moeilijk gaan overleggen of hij iets met mij wil doen en mijn persoonlijke belevenissen gaan delen .
dinsdag 25 januari 2011 om 11:59
Muisje... snap ik. Maar als jij graag contact met hem zou willen, zou je de contacten die jullie hebben wel goed kunnen invullen. Dus niet dat je dan allerlei dingen moet verbergen en stiekem gaat doen over dingen die je gedaan hebt. Dat is funest voor ieder normaal contact - met wie dan ook. Dus wat dat betreft open en eerlijk.
Maar verder... tja, als hij alleen maar gaat zitten wachten tot jij zijn leven gaat regelen, dan zou ik ook vriendelijk bedanken. Tis zijn leven. Al dan niet met jou. Maar het grootste deel moet ie toch echt zelf doen.
Maar probeer je erbij neer te leggen dat de 'geen beslissing' voor nu gewoon de situatie is. Dus trek je eigen plan. Maak je eigen keuzes, stel je eigen prioriteiten.
Als 'ja' de keuze is, kan die ook altijd nog veranderen. Als 'nee' de keuze is, kan hij er ook nog op terugkomen. En als 'geen beslissing' de beslissing is kan de duidelijkheid ook nog komen. Garanties heb je nooit, dus zet je leven alsjeblieft niet stil.
Gaat t een beetje?
Maar verder... tja, als hij alleen maar gaat zitten wachten tot jij zijn leven gaat regelen, dan zou ik ook vriendelijk bedanken. Tis zijn leven. Al dan niet met jou. Maar het grootste deel moet ie toch echt zelf doen.
Maar probeer je erbij neer te leggen dat de 'geen beslissing' voor nu gewoon de situatie is. Dus trek je eigen plan. Maak je eigen keuzes, stel je eigen prioriteiten.
Als 'ja' de keuze is, kan die ook altijd nog veranderen. Als 'nee' de keuze is, kan hij er ook nog op terugkomen. En als 'geen beslissing' de beslissing is kan de duidelijkheid ook nog komen. Garanties heb je nooit, dus zet je leven alsjeblieft niet stil.
Gaat t een beetje?
dinsdag 25 januari 2011 om 12:27
quote:Amygdala schreef op 25 januari 2011 @ 08:56:
[...]
Je kunt hem erop wijzen dat je dat graag zou willen en dat je het een k*tstreek vindt dat hij je buitensluit. Maar daarna blijft het wel zijn beslissing.Hij voelt al dat hij enorm faalt door zijn beslissing, lijkt me niet nodig dat Polly dat verder gaat inwrijven. Lijkt ze mij ook niet het type voor.quote:Meissie... probeer van vandaag een wat betere dag te maken. Zoek even wat afleiding. Ga wat leuks doen, sporten, naar buiten, frisse lucht. Ga naar de kapper en laat je eens lekker wassen, hoofdhuid masseren en knippen... Probeer je emotie om te zetten in energie i plaats van futloosheid. Ga die kast opruimen waar je al heel lang geen zin in hebt. Je bent nu toch al niet blij, dus dan kan die stomme kast er ook nog wel bij (en daarna issie mooi wel klaar!)Polly heeft hier geschreven pittig aan de weg te timmeren met opleiding en werk (carrierevrouw dus), die heeft geen tijd voor dit soort dingen, die stort zich op haar werk. Of ze moet zomaar een vrije dag nemen?
[...]
Je kunt hem erop wijzen dat je dat graag zou willen en dat je het een k*tstreek vindt dat hij je buitensluit. Maar daarna blijft het wel zijn beslissing.Hij voelt al dat hij enorm faalt door zijn beslissing, lijkt me niet nodig dat Polly dat verder gaat inwrijven. Lijkt ze mij ook niet het type voor.quote:Meissie... probeer van vandaag een wat betere dag te maken. Zoek even wat afleiding. Ga wat leuks doen, sporten, naar buiten, frisse lucht. Ga naar de kapper en laat je eens lekker wassen, hoofdhuid masseren en knippen... Probeer je emotie om te zetten in energie i plaats van futloosheid. Ga die kast opruimen waar je al heel lang geen zin in hebt. Je bent nu toch al niet blij, dus dan kan die stomme kast er ook nog wel bij (en daarna issie mooi wel klaar!)Polly heeft hier geschreven pittig aan de weg te timmeren met opleiding en werk (carrierevrouw dus), die heeft geen tijd voor dit soort dingen, die stort zich op haar werk. Of ze moet zomaar een vrije dag nemen?
dinsdag 25 januari 2011 om 13:18
Avril, het gaat om de afleiding, niet om de vrije dag.
En je hebt ook nog de avonden en de weekenden. Ze hoeft wat mij betreft echt geen kast op te ruimen. Vaak voelen mensen zich op een offday nogal lusteloos en komt er weinig uit hun handen. Ik bedoel dus dat ze zich daar niet al te ver in weg moet laten zakken, maar dat je uit negatieve energie ook energie kunt halen om veel te doen (en wat je dan doet, moet je echt zelf weten). Negatieve energie is ook energie (ook al voelt dat niet zo).
En wat dat inwrijven betreft: nee, natuurlijk moet ze het hem niet verder inwrijven. Dat zeg ik ook niet. Maar dit is het enige wat je kunt doen. "Ik wil je graag helpen, en ik vind het vervelend dat dat niet kan." En als hij dan nog niet wil, dan houdt het op. Conclusie: ze zal nu waarschijnlijk op het punt zijn dat zij niets meer kan veranderen en dat hij het moet doen. Zij heeft al aangegeven waar ze staat, als het zo begrepen heb.
Avril, ik heb het idee dat je me soms niet helemaal goed begrijpt. Wat kan ik doen om het duidelijker te laten overkomen?
En je hebt ook nog de avonden en de weekenden. Ze hoeft wat mij betreft echt geen kast op te ruimen. Vaak voelen mensen zich op een offday nogal lusteloos en komt er weinig uit hun handen. Ik bedoel dus dat ze zich daar niet al te ver in weg moet laten zakken, maar dat je uit negatieve energie ook energie kunt halen om veel te doen (en wat je dan doet, moet je echt zelf weten). Negatieve energie is ook energie (ook al voelt dat niet zo).
En wat dat inwrijven betreft: nee, natuurlijk moet ze het hem niet verder inwrijven. Dat zeg ik ook niet. Maar dit is het enige wat je kunt doen. "Ik wil je graag helpen, en ik vind het vervelend dat dat niet kan." En als hij dan nog niet wil, dan houdt het op. Conclusie: ze zal nu waarschijnlijk op het punt zijn dat zij niets meer kan veranderen en dat hij het moet doen. Zij heeft al aangegeven waar ze staat, als het zo begrepen heb.
Avril, ik heb het idee dat je me soms niet helemaal goed begrijpt. Wat kan ik doen om het duidelijker te laten overkomen?
dinsdag 25 januari 2011 om 13:59
Ik begrijp je prima, maar niet al jouw benaderingen en ervaringen zijn toepasbaar op iedere situatie. That's all. Je deed haar eerder een voorstel, waarbij ook zij aangaf: de deur is bij hem dicht. Dan houdt het op. Dan hoef je niet meer te gaan bellen na een paar dagen en het hele communicatiemodel uit de doeken te doen. Niet alles is te herstellen met jouw benaderingen van communicatie in een relatie. Dat maakt ze niet minder waardevol, alleen niet overal op toepasbaar.
dinsdag 25 januari 2011 om 14:54
Ik onthou waarvan ik denk dat het bruikbaar is en vergeet al het andere...
Heb trouwens wel iets waar ik "hulp" of inzichten bij kan gebruiken.
Hij heeft zo'n schuldgevoel. Hij zegt dat hij graag me terug zal hebben, maar dan hij zodra hij naar me kijkt de pijn ziet die hij me heeft aangedaan. En vraagt zich dus af of hij ooit weer zo onbevangen verliefd naar me kan kijken, of altijd dit pijnlijke schuldgevoel zal blijven houden.
Is daar iets 'tegen'? Ja, hij moet/mag zich wel even schuldig voelen. Maar jezelf volledig verlammen door het schuldidee...
Heb trouwens wel iets waar ik "hulp" of inzichten bij kan gebruiken.
Hij heeft zo'n schuldgevoel. Hij zegt dat hij graag me terug zal hebben, maar dan hij zodra hij naar me kijkt de pijn ziet die hij me heeft aangedaan. En vraagt zich dus af of hij ooit weer zo onbevangen verliefd naar me kan kijken, of altijd dit pijnlijke schuldgevoel zal blijven houden.
Is daar iets 'tegen'? Ja, hij moet/mag zich wel even schuldig voelen. Maar jezelf volledig verlammen door het schuldidee...
dinsdag 25 januari 2011 om 14:59
quote:PoIIy schreef op 25 januari 2011 @ 14:54:
Ik onthou waarvan ik denk dat het bruikbaar is en vergeet al het andere...Idemquote:
Heb trouwens wel iets waar ik "hulp" of inzichten bij kan gebruiken.
Hij heeft zo'n schuldgevoel. Hij zegt dat hij graag me terug zal hebben, maar dan hij zodra hij naar me kijkt de pijn ziet die hij me heeft aangedaan. En vraagt zich dus af of hij ooit weer zo onbevangen verliefd naar me kan kijken, of altijd dit pijnlijke schuldgevoel zal blijven houden.
Is daar iets 'tegen'? Ja, hij moet/mag zich wel even schuldig voelen. Maar jezelf volledig verlammen door het schuldidee...Wat ik lastig vind aan jouw vriend, althans dat is de indruk die ik van hem krijg, is dat het lastig is om al die kronkels (even plat gezegd) in zijn hoofd glad te strijken. De vraag is of je een zinnig gesprek erover kan hebben met hem, of dat hij zich vast blijft houden aan zijn (rigide) manier van denken. Want als dat laatste het geval is, dan kost het jou bergen energie en jullie komen samen geen stap verder. Het lijkt alsof hij een excuus zoekt zodat hij niet hoeft te investeren in jullie relatie. Niet direct omdat dit niet belangrijk voor hem is, maar omdat alles voor hem momenteel negatief en moeilijk lijkt te zijn.
Ik onthou waarvan ik denk dat het bruikbaar is en vergeet al het andere...Idemquote:
Heb trouwens wel iets waar ik "hulp" of inzichten bij kan gebruiken.
Hij heeft zo'n schuldgevoel. Hij zegt dat hij graag me terug zal hebben, maar dan hij zodra hij naar me kijkt de pijn ziet die hij me heeft aangedaan. En vraagt zich dus af of hij ooit weer zo onbevangen verliefd naar me kan kijken, of altijd dit pijnlijke schuldgevoel zal blijven houden.
Is daar iets 'tegen'? Ja, hij moet/mag zich wel even schuldig voelen. Maar jezelf volledig verlammen door het schuldidee...Wat ik lastig vind aan jouw vriend, althans dat is de indruk die ik van hem krijg, is dat het lastig is om al die kronkels (even plat gezegd) in zijn hoofd glad te strijken. De vraag is of je een zinnig gesprek erover kan hebben met hem, of dat hij zich vast blijft houden aan zijn (rigide) manier van denken. Want als dat laatste het geval is, dan kost het jou bergen energie en jullie komen samen geen stap verder. Het lijkt alsof hij een excuus zoekt zodat hij niet hoeft te investeren in jullie relatie. Niet direct omdat dit niet belangrijk voor hem is, maar omdat alles voor hem momenteel negatief en moeilijk lijkt te zijn.
dinsdag 25 januari 2011 om 15:09
dinsdag 25 januari 2011 om 15:24
Ik zal het niet quoten.
Er zijn toch veel verschillende vormen, niet alleen specifiek dat. Er is altijd wel een schoen die past, maar je moet wel willen natuurlijk. Ik vind het ergens wel wat koppig, zeggen dat het voor jezelf niet werkt terwijl je het niet eens probeert en er voor open staat. Of zie ik het dan verkeerd?
Er zijn toch veel verschillende vormen, niet alleen specifiek dat. Er is altijd wel een schoen die past, maar je moet wel willen natuurlijk. Ik vind het ergens wel wat koppig, zeggen dat het voor jezelf niet werkt terwijl je het niet eens probeert en er voor open staat. Of zie ik het dan verkeerd?