Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag.. Deel 2
maandag 21 februari 2011 om 11:58
Hier het vervolg op deel 1 (en ik zou graag nu het linkje hier geplakt hebben maar dat gaat niet want ik forum mobiel en ik weet helemaal niet hoe dat werkt dus google is je beste vriend )
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
woensdag 23 februari 2011 om 19:31
Hoi.
Vandaag besefte ik me dat het goed voor me zou zijn om mee te schrijven op een topic als deze. ALs jullie me willen hebben natuurlijk.
Ik ben 27 en mijn relatie is op een nare manier over gegaan(hij ging vreemd loog daarover blabla) ben uiteindelijk 2 weken opgenomen geweest omat ik totaal de weg kwijt was . Nu denkt men aan borderline. Ik ben vandaag begonnen me rivotril.
Dat ben ik. Ik heb jullie verhalen gelezen, en ik hoop nuttige bijdrages te kunnen doen , als jullie dat goed vinen.
Vandaag besefte ik me dat het goed voor me zou zijn om mee te schrijven op een topic als deze. ALs jullie me willen hebben natuurlijk.
Ik ben 27 en mijn relatie is op een nare manier over gegaan(hij ging vreemd loog daarover blabla) ben uiteindelijk 2 weken opgenomen geweest omat ik totaal de weg kwijt was . Nu denkt men aan borderline. Ik ben vandaag begonnen me rivotril.
Dat ben ik. Ik heb jullie verhalen gelezen, en ik hoop nuttige bijdrages te kunnen doen , als jullie dat goed vinen.
woensdag 23 februari 2011 om 20:49
Welkom yellowlove, natuurlijk mag je meeschrijven.
Moeilijk hè, een persoonlijkheidsstoornis? Ik ben onlangs getest op wat dingen, en daar kwam uit dat ik weliswaar geen borderline oid heb, maar wel trekjes van een hoop persoonlijkheidstoornissen, en dat noemen ze dan een persoonlijkheidstoornis NAO. (niet anderszins omschreven)
Waar loop jij precies tegenaan?
schrijf mee als je daar zin in hebt!
Moeilijk hè, een persoonlijkheidsstoornis? Ik ben onlangs getest op wat dingen, en daar kwam uit dat ik weliswaar geen borderline oid heb, maar wel trekjes van een hoop persoonlijkheidstoornissen, en dat noemen ze dan een persoonlijkheidstoornis NAO. (niet anderszins omschreven)
Waar loop jij precies tegenaan?
schrijf mee als je daar zin in hebt!
woensdag 23 februari 2011 om 20:53
Oh, en met mij... tja het gaat momenteel wel oke. Maar ik ben sinds gisteravond nog niet echt nuchter geweest. Mocht van mezelf blowen omdat ik dat al een aantal dagen bij m'n ouders niet had gedaan. Heb er meteen 2 gehaald, normaal gesproken doe ik dat eigenlijk nooit, en dat heb ik geweten. Was superbrak en uitgeput vanmiddag/vandaag. Doe ik niet meer hoor, hou het voortaan bij eentje! (Hoewel ik van mezelf eigenlijk moet minderen)
En nu zit ik alweer aan de alcohol, ga straks een film kijken met m'n vriend.
Ja ik weet het, niet goed niet goed, maar ik heb af en toe gewoon middelen nodig (wat klinkt dat dramatisch ) anders is alles helemaal saai en kut.
En nu zit ik alweer aan de alcohol, ga straks een film kijken met m'n vriend.
Ja ik weet het, niet goed niet goed, maar ik heb af en toe gewoon middelen nodig (wat klinkt dat dramatisch ) anders is alles helemaal saai en kut.
woensdag 23 februari 2011 om 22:47
Wow Ste. Ik ken je niet, maar blowen en alcohol is wel heftig zo tezamen toch.
Ik heb geen echte test gedaan voor borderline, ze dachten eraan. Het is ook nog onduidelijk of ik dan echt borderline heb, of borderline kenmerken. Ik weet niet, het uit zich bij niet in automutilatie, wel eetstoornis (boulimia) en vooral heel veel moeite met emoties reguleren. Als ik verdrietig ben, denk ik oprecht dat de wereld zal vergaan, zoveel pijn doet het.
Ik weet niet zo goed of ik ook iets behoor te zeggen over de rest, of dat iedereen liever hier gewoon zijn vehraal wil doen?
Ik heb geen echte test gedaan voor borderline, ze dachten eraan. Het is ook nog onduidelijk of ik dan echt borderline heb, of borderline kenmerken. Ik weet niet, het uit zich bij niet in automutilatie, wel eetstoornis (boulimia) en vooral heel veel moeite met emoties reguleren. Als ik verdrietig ben, denk ik oprecht dat de wereld zal vergaan, zoveel pijn doet het.
Ik weet niet zo goed of ik ook iets behoor te zeggen over de rest, of dat iedereen liever hier gewoon zijn vehraal wil doen?
woensdag 23 februari 2011 om 23:07
ste,
het is goed dat je zelf inziet dat 2 blows te veel zijn. Hou je jezelf wel in de gaten wat wel goed voor je is?
Yellow, welkom!
Je hoeft echt niet op iedereen te reageren. Het mag natuurlijk wel maar in dit topic begrijpen we het als je even een post wil plaatsen over jezelf of slechts op 1 persoon kan/wil/moet reageren.
Allen,
ik heb uiteindelijk pasta besteld vandaag. Morgen ga ik eten bij mijn oom en tante en vrijdag en zaterdag eet mijn zus met kids hier dus zal ik vast wel koken.
Zo lekker slapen en morgen weer auto rijden. Vrijdagochtend ga ik het as van mijn hond halen en een urn uitzoeken. De urn komt dan bij het graf van Patrick te staan.
het is goed dat je zelf inziet dat 2 blows te veel zijn. Hou je jezelf wel in de gaten wat wel goed voor je is?
Yellow, welkom!
Je hoeft echt niet op iedereen te reageren. Het mag natuurlijk wel maar in dit topic begrijpen we het als je even een post wil plaatsen over jezelf of slechts op 1 persoon kan/wil/moet reageren.
Allen,
ik heb uiteindelijk pasta besteld vandaag. Morgen ga ik eten bij mijn oom en tante en vrijdag en zaterdag eet mijn zus met kids hier dus zal ik vast wel koken.
Zo lekker slapen en morgen weer auto rijden. Vrijdagochtend ga ik het as van mijn hond halen en een urn uitzoeken. De urn komt dan bij het graf van Patrick te staan.
woensdag 23 februari 2011 om 23:08
Hoi yellow (ik kort af, sorry )
Klinkt ook heftig zeg, jouw verhaal. Ben wel heel benieuwd naar hoe ze jouw borderline gaan onderzoeken want ik herken er steeds meer in. Dus schrijf lekker van je af, doen wij ook. En je mag reageren op mensen, zo doen we dat hier gewoon altijd eigenlijk. Maar je mag ook egoposten, kan ook. Weet je, ik zie dit als mijn online dagboek waar ik reacties op krijg. En dat vind ik wel fijn want daar leer ik van. Maar geen reactie kan ook. He, het lijkt het echte leven wel
Eehhm ff denken hoor.. Bob idd wat Ibi schreef. Ik slikte er minimaal 3 per dag voor ongeveer 3 maanden denk ik. En afbouwen van pammen, ik vond het niks. Maar dat komt omdat ik het opbouwen van de AD hel vond
Nou maar morgen weer, ben toch te moe merk ik. Ik ga naar bed want ik moet morgen vroeg op. Welterusten!
Klinkt ook heftig zeg, jouw verhaal. Ben wel heel benieuwd naar hoe ze jouw borderline gaan onderzoeken want ik herken er steeds meer in. Dus schrijf lekker van je af, doen wij ook. En je mag reageren op mensen, zo doen we dat hier gewoon altijd eigenlijk. Maar je mag ook egoposten, kan ook. Weet je, ik zie dit als mijn online dagboek waar ik reacties op krijg. En dat vind ik wel fijn want daar leer ik van. Maar geen reactie kan ook. He, het lijkt het echte leven wel
Eehhm ff denken hoor.. Bob idd wat Ibi schreef. Ik slikte er minimaal 3 per dag voor ongeveer 3 maanden denk ik. En afbouwen van pammen, ik vond het niks. Maar dat komt omdat ik het opbouwen van de AD hel vond
Nou maar morgen weer, ben toch te moe merk ik. Ik ga naar bed want ik moet morgen vroeg op. Welterusten!
woensdag 23 februari 2011 om 23:56
Ik blow en drink zelden tegelijk hoor. Ik snap dat dit misschien zorgelijk klinkt, maar ik ken echt mijn grenzen. Heb nog nooit een nare ervaring gehad tijdens het blowen, en ik drink echt niet dagelijks.
Maar tuurlijk, ik wil de zaken niet bagetalliseren, het zou gezonder zijn als ik het niet nodig had om mezelf af en toe te verdoven. Maar goed, ik denk dat ik daar lang de enige niet in ben.
Yellowlove, emoties reguleren, ik heb daar ook ontzettend veel moeite mee. Als ik verdrietig ben is het een drama, als ik boos ben wil ik mensen vermoorden, zelfs als ik blij ben of iets postiefs voel kan ik daar niet helemaal normaal mee omgaan. Ik verval dan snel in obsessies.
Welterusten en voor iedereen.
Maar tuurlijk, ik wil de zaken niet bagetalliseren, het zou gezonder zijn als ik het niet nodig had om mezelf af en toe te verdoven. Maar goed, ik denk dat ik daar lang de enige niet in ben.
Yellowlove, emoties reguleren, ik heb daar ook ontzettend veel moeite mee. Als ik verdrietig ben is het een drama, als ik boos ben wil ik mensen vermoorden, zelfs als ik blij ben of iets postiefs voel kan ik daar niet helemaal normaal mee omgaan. Ik verval dan snel in obsessies.
Welterusten en voor iedereen.
donderdag 24 februari 2011 om 00:16
Zo... was blij dat ik gisteren even hier kon posten. Voelde me zo raar en rot.
Vandaag ging alles een stuk beter. Voelde me ook voor het eerst in dagen weer uitgeslapen.
Vanmiddag even naar het centrum geweest omdat ik naar de bibliotheek moest (dat moest 2 weken terug ook al, maarja, soms gaat het even mis met die bibliotheek). Het sneeuwde behoorlijk op dat moment maar toch vond ik het wel even lekker om eruit te zijn. Nog even naar de supermarkt, vond ik ook leuk.
Soms ben ik gewoon blij dat ik zoiets simpels leuk vind. Is voor mij een teken dat ik ver bij de depressie vandaan ben.
Ben nu heel moe. Vanavond aan mijn opdracht zitten werken. Ben benieuwd of ik het nog af krijg want het is best veel werk...
Maar ik wilde even laten weten dat vandaag een goede dag was.
Een voor iedereen. Heb wederom wel gelezen maar geen energie om persoonlijk te reageren.
Vandaag ging alles een stuk beter. Voelde me ook voor het eerst in dagen weer uitgeslapen.
Vanmiddag even naar het centrum geweest omdat ik naar de bibliotheek moest (dat moest 2 weken terug ook al, maarja, soms gaat het even mis met die bibliotheek). Het sneeuwde behoorlijk op dat moment maar toch vond ik het wel even lekker om eruit te zijn. Nog even naar de supermarkt, vond ik ook leuk.
Soms ben ik gewoon blij dat ik zoiets simpels leuk vind. Is voor mij een teken dat ik ver bij de depressie vandaan ben.
Ben nu heel moe. Vanavond aan mijn opdracht zitten werken. Ben benieuwd of ik het nog af krijg want het is best veel werk...
Maar ik wilde even laten weten dat vandaag een goede dag was.
Een voor iedereen. Heb wederom wel gelezen maar geen energie om persoonlijk te reageren.
donderdag 24 februari 2011 om 00:24
Kort maar af hoor . Ik dacht misschien kan ik wat achtergrondinfo vertellen, anders komt het misschien niet duidelijk over. Ik ben mijn broertje verloren in verkeersongeluk en sindsdien, ik was 19 nu 27 , ben ik nooit meer echt normaal geworden. Bij het graf staat ook wat hondenas in urn bij ons ibi. Moeilijk is het allemaal. Mijn internet doet stoer dus zit nu op mobiel, zal morgen uitgebreider reageren op iedereen. Sterkte allemaal. En ste ik herken het laatste stuk in je post heel erg . Welterusten.
donderdag 24 februari 2011 om 00:25
Lieve meisjes,
Ik schrik van al jullie berichten. Jullie hebben het zo zwaar en moeilijk. Jullie kampen met problemen die ik nooit ervaren heb (Godzijdank) en ik herken er totaal niets van. Ik denk van mezelf altijd dat ik een tobberd ben. Maar als ik jullie lees mag ik mijn handen dichtknijpen dat het bij mij gewoon probleempjes zijn waar ik op dat moment even niet mee om kan gaan. Toch voel ik me niet altijd goed. Kan me vreselijk druk maken om dingen. Ben altijd wel in de weer met de zin van het leven: wie ben ik, wat heb ik te leren in dit leven. Maar wezenlijke geestelijke problemen zijn er niet. Ik heb dus eigenlijk op dit topic niks bij te dragen. Kan er niet over meepraten. Toch wil ik jullie bedanken voor alle lieve woorden toen ik er even doorheen zat. Ik vind jullie lief en leuk en heel bijzonder. Ondanks jullie ellende kunnen jullie me laten lachen en relativeren. Stuk voor stuk zijn jullie te gek (niet sarcastisch bedoeld hoor) Ik hoop dat jullie je snel beter gaan voelen en kunnen accepteren dat er minder leuke dagen zijn. Het gaat jullie méér dan goed!
Ik schrik van al jullie berichten. Jullie hebben het zo zwaar en moeilijk. Jullie kampen met problemen die ik nooit ervaren heb (Godzijdank) en ik herken er totaal niets van. Ik denk van mezelf altijd dat ik een tobberd ben. Maar als ik jullie lees mag ik mijn handen dichtknijpen dat het bij mij gewoon probleempjes zijn waar ik op dat moment even niet mee om kan gaan. Toch voel ik me niet altijd goed. Kan me vreselijk druk maken om dingen. Ben altijd wel in de weer met de zin van het leven: wie ben ik, wat heb ik te leren in dit leven. Maar wezenlijke geestelijke problemen zijn er niet. Ik heb dus eigenlijk op dit topic niks bij te dragen. Kan er niet over meepraten. Toch wil ik jullie bedanken voor alle lieve woorden toen ik er even doorheen zat. Ik vind jullie lief en leuk en heel bijzonder. Ondanks jullie ellende kunnen jullie me laten lachen en relativeren. Stuk voor stuk zijn jullie te gek (niet sarcastisch bedoeld hoor) Ik hoop dat jullie je snel beter gaan voelen en kunnen accepteren dat er minder leuke dagen zijn. Het gaat jullie méér dan goed!
donderdag 24 februari 2011 om 04:37
Ik ben dus vorig jaar getest op borderline. Ja voor wie zich afvraagt wat ik hier zo laat doe, ik kan niet in slaap komen en dan lig je te draaien en te woelen. Nou dan kun je er net zo goed uit gaan.
Nah ja die Borderline test, was een test van 2 morgens. De ene morgen kreeg ik allemaal plaatjes te zien en dan moet je daar een definitie van geven, een omschrijving. Of plaatjes wat er niet tussen hoort. De 2e morgen kreeg ik testen, was meer op intelligentie. Ruimtelijke inzicht. Ik had geen Borderline, wel trekken ervan. Ik heb wel een persoonlijkheids stoornis.
Nou verder heb ik niks te lullen op dit nachtelijk uur.
Ik ben 100 jaar geleden met efexor begonnen en daar had ik ook vreselijke bijwerkingen van. Ik kauwde snachts op de binnenkant van mijn wangen en werd dan wakker van de pijn. Dat waren 2 vreselijke weken. Maar daar moet je ff doorheen.
Nah ja die Borderline test, was een test van 2 morgens. De ene morgen kreeg ik allemaal plaatjes te zien en dan moet je daar een definitie van geven, een omschrijving. Of plaatjes wat er niet tussen hoort. De 2e morgen kreeg ik testen, was meer op intelligentie. Ruimtelijke inzicht. Ik had geen Borderline, wel trekken ervan. Ik heb wel een persoonlijkheids stoornis.
Nou verder heb ik niks te lullen op dit nachtelijk uur.
Ik ben 100 jaar geleden met efexor begonnen en daar had ik ook vreselijke bijwerkingen van. Ik kauwde snachts op de binnenkant van mijn wangen en werd dan wakker van de pijn. Dat waren 2 vreselijke weken. Maar daar moet je ff doorheen.
donderdag 24 februari 2011 om 08:45
Ik vraag me of hoe zo'n test dan gaat. Nu denk ik dan: ik ben kennelijk zo gek, er is geen test meer nodig?!
Nu al 3 pillen genomen(gistermiddag, avond en vanochtend) het schijnt meteen te werken. Ik voel me wel iets rustiger, maar ik jank nog steeds, maar het stopt wel, ik blijf er niet in hangen. Dat is dan wel weer positief. Ik heb alleen het idee, juist doordat er verder niet echt iets gebeurd, dat ik nu dus mijn emoties onderdruk, maar de achterliggende problemen niet opgelost worden . En dat kan ook niet echt, ik vrees dat mensen niet uit de dood opstaan, maar misschien iets van beter leren ermee om te gaan ofzo. En mijn ex, ja, hij was mijn rots in de branding. Nu dat weggevallen is voel ik me zo ontzettend alleen dat ik er misselijk van word. het rare is, hij is nog (ex) maar toch ook weer niet.
Ibi : Wat jij nu doormaakt moet verschrikkelijk zijn. Ik vind het wel heel knap dat je naar de meet was geweest, en je theorie hebt gehaald.
Bob; Angstoornis. Lijkt me ook erg. Ik herken wel het stukje van niet naar buiten durven. Hebben 'ze' het idee dat er nog achterliggende oorzaken zijn, of is het iets wat in je zit, wat moet ik me daarbij voorstellen?
Choco: Fijn dat jij een dergelijk topic bent gestart. Ik lees dat je ook medicatie gebruikt. Hoe voel jij je daaronder? Ik vroeg me af er misschien mensen waren die het gevoel herkennen dat je 'gefaald' hebt .
Green: ik zag dat je afgestudeerd bent. Gefeliciteerd! Ik hoop ook ooit zover te komen. Vind het echt heel erg knap van je.
Ste : ik denk dat ik heel veel herken in jou, ik las dit in een van je posts :
Ik bedenk me nu dat ik de onrust, de woede, de wanhopigheid, vaak letterlijk door m'n lijf voel 'gieren'. Het is niet iets wat alleen in m'n hoofd zit, ik voel het ook echt. Waardoor ik m'n agressie dus bijna niet in kan houden, en m'n wanhopige gevoel dus echt ondraagelijk is soms. Het is niet iets wat ik stop kan zetten door aan iets anders te denken, het gevoel blijft gewoon, ook al zit ik iets anders te doen. Dat is het, precies dat. En die wanhoop is ook zo erg, dat ik echt niet weet waar ik het zoeken moet.
Yoelle: Gaat het weer een beetje? Ik zag je posts en dat je toen eigenlijk wegging terwijl je een superrotgevoel hebt. Ik hoop dat je nog mee komt schrijven als dat je helpt natuurlijk.
Moonlight: Ik herken wel dat je dan met hele kleine dingen ook uit het veld geslagen bent. Ik heb eergisteren een hele dag lopen huilen omdat mijn moeder altijd heel trouw iets opschreef van de radio (het kluisbedrag) en dan echt hoopte dat ze ons zouden bellen zodat ze wat leuks voor ons kon kopen. Kan me wel voorstellen dat dit topic af en toe ook confronterend kan zijn voor je, voor iedereen.
Vivafleur &Mika Ik kon niet genoeg uit jullie stukjes halen om iets nuttigs of opbeurends te durven zeggen.
Nu al 3 pillen genomen(gistermiddag, avond en vanochtend) het schijnt meteen te werken. Ik voel me wel iets rustiger, maar ik jank nog steeds, maar het stopt wel, ik blijf er niet in hangen. Dat is dan wel weer positief. Ik heb alleen het idee, juist doordat er verder niet echt iets gebeurd, dat ik nu dus mijn emoties onderdruk, maar de achterliggende problemen niet opgelost worden . En dat kan ook niet echt, ik vrees dat mensen niet uit de dood opstaan, maar misschien iets van beter leren ermee om te gaan ofzo. En mijn ex, ja, hij was mijn rots in de branding. Nu dat weggevallen is voel ik me zo ontzettend alleen dat ik er misselijk van word. het rare is, hij is nog (ex) maar toch ook weer niet.
Ibi : Wat jij nu doormaakt moet verschrikkelijk zijn. Ik vind het wel heel knap dat je naar de meet was geweest, en je theorie hebt gehaald.
Bob; Angstoornis. Lijkt me ook erg. Ik herken wel het stukje van niet naar buiten durven. Hebben 'ze' het idee dat er nog achterliggende oorzaken zijn, of is het iets wat in je zit, wat moet ik me daarbij voorstellen?
Choco: Fijn dat jij een dergelijk topic bent gestart. Ik lees dat je ook medicatie gebruikt. Hoe voel jij je daaronder? Ik vroeg me af er misschien mensen waren die het gevoel herkennen dat je 'gefaald' hebt .
Green: ik zag dat je afgestudeerd bent. Gefeliciteerd! Ik hoop ook ooit zover te komen. Vind het echt heel erg knap van je.
Ste : ik denk dat ik heel veel herken in jou, ik las dit in een van je posts :
Ik bedenk me nu dat ik de onrust, de woede, de wanhopigheid, vaak letterlijk door m'n lijf voel 'gieren'. Het is niet iets wat alleen in m'n hoofd zit, ik voel het ook echt. Waardoor ik m'n agressie dus bijna niet in kan houden, en m'n wanhopige gevoel dus echt ondraagelijk is soms. Het is niet iets wat ik stop kan zetten door aan iets anders te denken, het gevoel blijft gewoon, ook al zit ik iets anders te doen. Dat is het, precies dat. En die wanhoop is ook zo erg, dat ik echt niet weet waar ik het zoeken moet.
Yoelle: Gaat het weer een beetje? Ik zag je posts en dat je toen eigenlijk wegging terwijl je een superrotgevoel hebt. Ik hoop dat je nog mee komt schrijven als dat je helpt natuurlijk.
Moonlight: Ik herken wel dat je dan met hele kleine dingen ook uit het veld geslagen bent. Ik heb eergisteren een hele dag lopen huilen omdat mijn moeder altijd heel trouw iets opschreef van de radio (het kluisbedrag) en dan echt hoopte dat ze ons zouden bellen zodat ze wat leuks voor ons kon kopen. Kan me wel voorstellen dat dit topic af en toe ook confronterend kan zijn voor je, voor iedereen.
Vivafleur &Mika Ik kon niet genoeg uit jullie stukjes halen om iets nuttigs of opbeurends te durven zeggen.
donderdag 24 februari 2011 om 08:54
Ik heb een vreselijke nacht gehad. Werd om 4 uur wakker, wederom compleet in paniek. Heb een uur liggen malen, toen eruit gegaan en een eierkoek gegeten. Daarna weer in paniek als een baby in baarmoeder opgerold op de bank gelegen, tot mijn man opstond. Volgens hem eet ik te weinig en omdat ik met die angsten zoveel energie verbruik moet ik meer eten. Maar ik kan het gewoon niet. Ik ben zo misselijk en elke hap gaat met grote tegenzin. Uiteindelijk viel ik bijna flauw en dwong mijn man me brinta te eten en een beetje limo te drinken. Toen ging het iets beter. Hij is naar zijn werk gegaan en de kinderen werden wakker. Weer kreeg ik een paniekaanval, heb boven de wc pot gehangen maar uiteindelijk niet gespuugd. Nu is het nog geen 9:00 en zie ik op tegen wat komen gaat deze dag. Kids gaan vandaag en morgen (gelukkig) weer uit logeren want zo is het ook niets hier voor ze.
Ik wil zo graag een manier vinden om met die angsten om te gaan 's nachts, maar het lukt me niet. Ik berust me er maar in, dat ze uitvergroot worden door de bijwerkingen van de Cipramil en dat ik er doorheen moet. Maar het is zo loodzwaar. Aan een kant ben ik compleet uitgeput en wil ik opgeven, maar aan de andere kant heb ik geen keus en moet ik er doorheen.
Ik wil zo graag een manier vinden om met die angsten om te gaan 's nachts, maar het lukt me niet. Ik berust me er maar in, dat ze uitvergroot worden door de bijwerkingen van de Cipramil en dat ik er doorheen moet. Maar het is zo loodzwaar. Aan een kant ben ik compleet uitgeput en wil ik opgeven, maar aan de andere kant heb ik geen keus en moet ik er doorheen.
donderdag 24 februari 2011 om 09:23
donderdag 24 februari 2011 om 09:35
Pfff het wordt druk hier! Ik kan dus mensen vergeten, sorry, ligt aan mn koppie..
Chatterly, je bent altijd welkom hier hoor! Ik vond het fijn dat je hier schreef. Laat je het af en toe weten hoe het met jou en je zoon gaat? en
Yellow, je schrijft: Choco: Fijn dat jij een dergelijk topic bent gestart. Ik lees dat je ook medicatie gebruikt. Hoe voel jij je daaronder? Ik vroeg me af er misschien mensen waren die het gevoel herkennen dat je 'gefaald' hebt .
Ik heb geen medicijnen meer. Ik heb ze een jaar gebruikt en het ging goed dus ben er mee gestopt. Nu loop ik weer tegen dingen aan maar wil het liever niet meer. Het stoppen met de AD (en stoppen met roken, kun je nagaan hoe goed het ging ) is voor mij een overwinning. Ik ben er nog dagelijks mee bezig: ik ben nu ruim 5 maanden gestopt en daar ben ik trots op.
Het gevoel te falen is story of my life. Iets moet 100% in orde zijn, is het dat niet dan heb ik gefaald. Bizar, maar zo denk ik. En dat ben ik aan het veranderen want ik heb de verbouwing 1,5 maand in mijn eentje gedaan (what was I thinking? ) en nu heb ik het uit handen moeten geven. En het wordt niet naar mijn maatstaven maar ik heb het te accepteren. Je kan niet overal 100% controle over willen hebben..
Mijn motto's nu: 'een 6 is ook voldoende' en 'als ik maar blij ben met mezelf want ik moet leven met mezelf, een ander niet' (Of wel, dan vinden ze me dus ook leuk )
Gotta go, vandaag gordijnen naaien bij en met mijn moeder.. Ben moe.. Dus tot vanavond ofzo pas weer!
Chatterly, je bent altijd welkom hier hoor! Ik vond het fijn dat je hier schreef. Laat je het af en toe weten hoe het met jou en je zoon gaat? en
Yellow, je schrijft: Choco: Fijn dat jij een dergelijk topic bent gestart. Ik lees dat je ook medicatie gebruikt. Hoe voel jij je daaronder? Ik vroeg me af er misschien mensen waren die het gevoel herkennen dat je 'gefaald' hebt .
Ik heb geen medicijnen meer. Ik heb ze een jaar gebruikt en het ging goed dus ben er mee gestopt. Nu loop ik weer tegen dingen aan maar wil het liever niet meer. Het stoppen met de AD (en stoppen met roken, kun je nagaan hoe goed het ging ) is voor mij een overwinning. Ik ben er nog dagelijks mee bezig: ik ben nu ruim 5 maanden gestopt en daar ben ik trots op.
Het gevoel te falen is story of my life. Iets moet 100% in orde zijn, is het dat niet dan heb ik gefaald. Bizar, maar zo denk ik. En dat ben ik aan het veranderen want ik heb de verbouwing 1,5 maand in mijn eentje gedaan (what was I thinking? ) en nu heb ik het uit handen moeten geven. En het wordt niet naar mijn maatstaven maar ik heb het te accepteren. Je kan niet overal 100% controle over willen hebben..
Mijn motto's nu: 'een 6 is ook voldoende' en 'als ik maar blij ben met mezelf want ik moet leven met mezelf, een ander niet' (Of wel, dan vinden ze me dus ook leuk )
Gotta go, vandaag gordijnen naaien bij en met mijn moeder.. Ben moe.. Dus tot vanavond ofzo pas weer!
donderdag 24 februari 2011 om 12:03
@Bob als dit de goeie medicijnen voor je zijn dan duurt het ongeveer 2 weken met de bijverschijnselen. En dan zou jij je beter moeten beginnen te voelen. Maar soms is het ook aftasten welke medicijnen goed voor jou zijn want ieder mens en lichaam is weer anders. Hoop dat jij je vandaag wat beter voelt.
@Choco, wat goed van je dat je en gestopt bent met je AD en roken. Knap hoor. Ik denk dat ik nooit van het roken af kom.
@yellow, het is niet verplicht hoor om op iedereen te reageren. Maar die knuffel is wel lief
@Choco, wat goed van je dat je en gestopt bent met je AD en roken. Knap hoor. Ik denk dat ik nooit van het roken af kom.
@yellow, het is niet verplicht hoor om op iedereen te reageren. Maar die knuffel is wel lief
donderdag 24 februari 2011 om 14:59
Vandaag is t weer niet zo best. Denk dat ik gisteravond weer te druk bezig geweest ben.
In bed heb ik TVprogramma's liggen kijken tot laat. Anders bleef ik in mijn hoofd steeds met die opdrachten bezig. Dan liever TV.
Maar ik ben niet echt uitgerust. Ben tijdje uit bed geweest en nu in bed weer een beetje aan het vogelen met die opdracht.
Ik hink steeds tussen meerdere gedachten: 1. docent mailen dat het allemaal niet op tijd gaat lukken (maar dan weet ik dat ik nu al rustig aan ga doen en dan gaat het allemaal nog veel langer duren)
2. Opdracht maken op mijn manier, niet zoals de opdrachtgever wil. Dan kan ik dat bij docent inleveren en ga ik later nog zitten met opdrachtgever (nadeel: meer werk, voordeel: leer ik van)
3. Zoveel mogelijk doen wat de opdrachtgever wil. Nadeel: schiet niet op. Voordeel: dan is het in één keer klaar.
Het wordt waarschijnlijk een combinatie van alle drie.
Oh jullie hoeven trouwens niet mee te denken hierin, ik moet het toch zelf beslissen. Het is meer dat ik het zo voor mezelf weer wat duidelijker heb.
Verder helaas last van mijn darmen. Ik heb de laatste dagen nogal veel melkproducten gehad (die gingen bijna over datum) dus misschien komt het daardoor. Of gewoon de stress.
En zit nog steeds zonder lithium. Niet verstandig, ik weet het. Morgenmiddag kan ik het halen bij de apotheek en evt kan ik vandaag naar mijn ouders omdat daar ook nog een pot ligt.
Ik ga liever niet nu naar mijn ouders, denk ik. Als ik daar ben, vind ik het moeilijk om weer weg te gaan. Moet nu gewoon even doorbijten in mijn eigen huis.
Zo, dat was het weer. Heb jullie gelezen (as usual) en doe alleen even een
In bed heb ik TVprogramma's liggen kijken tot laat. Anders bleef ik in mijn hoofd steeds met die opdrachten bezig. Dan liever TV.
Maar ik ben niet echt uitgerust. Ben tijdje uit bed geweest en nu in bed weer een beetje aan het vogelen met die opdracht.
Ik hink steeds tussen meerdere gedachten: 1. docent mailen dat het allemaal niet op tijd gaat lukken (maar dan weet ik dat ik nu al rustig aan ga doen en dan gaat het allemaal nog veel langer duren)
2. Opdracht maken op mijn manier, niet zoals de opdrachtgever wil. Dan kan ik dat bij docent inleveren en ga ik later nog zitten met opdrachtgever (nadeel: meer werk, voordeel: leer ik van)
3. Zoveel mogelijk doen wat de opdrachtgever wil. Nadeel: schiet niet op. Voordeel: dan is het in één keer klaar.
Het wordt waarschijnlijk een combinatie van alle drie.
Oh jullie hoeven trouwens niet mee te denken hierin, ik moet het toch zelf beslissen. Het is meer dat ik het zo voor mezelf weer wat duidelijker heb.
Verder helaas last van mijn darmen. Ik heb de laatste dagen nogal veel melkproducten gehad (die gingen bijna over datum) dus misschien komt het daardoor. Of gewoon de stress.
En zit nog steeds zonder lithium. Niet verstandig, ik weet het. Morgenmiddag kan ik het halen bij de apotheek en evt kan ik vandaag naar mijn ouders omdat daar ook nog een pot ligt.
Ik ga liever niet nu naar mijn ouders, denk ik. Als ik daar ben, vind ik het moeilijk om weer weg te gaan. Moet nu gewoon even doorbijten in mijn eigen huis.
Zo, dat was het weer. Heb jullie gelezen (as usual) en doe alleen even een
donderdag 24 februari 2011 om 15:28
quote:BobDeBouwer schreef op 23 februari 2011 @ 12:50:
Fleur, welkom! Goed dat je aan je zelf denkt nu. Maar probeer wel te blijven communiceren met je vriend. Ik merk met mijn man, dat hij het heel moeilijk vindt om nu met mij om te gaan. .
Dankje Bob! Ik doe enorm mijn best om te blijven communiceren maar het feit dat ik even rust wil kan hij maar niet begrijpen. In plaats van rust heb ik nu steeds strijd. Bah ben het echt even zat, ben jarig vandaag en zit gewoon huilend op de slaapkamer.
Ga zo maar even naar winkel om wat spullen te halen om een taart te bakken. Hopelijk vrolijkt dat me op.
Fleur, welkom! Goed dat je aan je zelf denkt nu. Maar probeer wel te blijven communiceren met je vriend. Ik merk met mijn man, dat hij het heel moeilijk vindt om nu met mij om te gaan. .
Dankje Bob! Ik doe enorm mijn best om te blijven communiceren maar het feit dat ik even rust wil kan hij maar niet begrijpen. In plaats van rust heb ik nu steeds strijd. Bah ben het echt even zat, ben jarig vandaag en zit gewoon huilend op de slaapkamer.
Ga zo maar even naar winkel om wat spullen te halen om een taart te bakken. Hopelijk vrolijkt dat me op.
Doubt kills more dreams than failure ever will
donderdag 24 februari 2011 om 15:51
Er is alweer veel geschreven en wil ook graag op jullie reageren maar mijn concentratie is nu even nul komma nul. Hopelijk komt dat later nog.
Bob, hopelijk voel je je wat beter na zo'n rotnacht. Angstaanvallen zijn niet niks. Ik herken het wel een beetje, had soms ineens angst om niets. Gelukkig is dat voor mij alweer een tijd geleden, al ben ik nog wel overgevoelig als ik moe ben. Fijn dat de kinderen uit logeren konden.
Voor iedereen die nu onder behandeling is van medicijnen en/of psych een dikke knuf. Het kost energie om door te gaan maar blijf volhouden! Bij mij heeft antidepressiva me ooit geholpen om een doorstart te kunnen maken, ik kon de dingen aanpakken die verbetering nodig hadden zonder de angsten steeds in de ogen te hoeven kijken.
Moonlight, sterkte met je opdrachten. Ik ben net afgestudeerd en ben er nog moe van. Constant maar moeten moeten moeten.. en van deadline naar deadline. Elke dag dat je eraan werkt kom je dichterbij het einde, dan maar op jou tempo!
Bob, hopelijk voel je je wat beter na zo'n rotnacht. Angstaanvallen zijn niet niks. Ik herken het wel een beetje, had soms ineens angst om niets. Gelukkig is dat voor mij alweer een tijd geleden, al ben ik nog wel overgevoelig als ik moe ben. Fijn dat de kinderen uit logeren konden.
Voor iedereen die nu onder behandeling is van medicijnen en/of psych een dikke knuf. Het kost energie om door te gaan maar blijf volhouden! Bij mij heeft antidepressiva me ooit geholpen om een doorstart te kunnen maken, ik kon de dingen aanpakken die verbetering nodig hadden zonder de angsten steeds in de ogen te hoeven kijken.
Moonlight, sterkte met je opdrachten. Ik ben net afgestudeerd en ben er nog moe van. Constant maar moeten moeten moeten.. en van deadline naar deadline. Elke dag dat je eraan werkt kom je dichterbij het einde, dan maar op jou tempo!
Doubt kills more dreams than failure ever will
donderdag 24 februari 2011 om 15:55
Thanks Vivafleur.
Dit gaat om een cursus... Zal wel blij zijn als het klaar is maar ben ook een beetje teleurgesteld dat het nu zo moet. Dat ik niet wat makkelijker door die laatste weken heen fiets.
Ik wil hierna misschien nog wat gaan doen maar ga nu twijfelen over mijn capaciteiten. Nou ja, nu maar even niet aan denken.
Dit gaat om een cursus... Zal wel blij zijn als het klaar is maar ben ook een beetje teleurgesteld dat het nu zo moet. Dat ik niet wat makkelijker door die laatste weken heen fiets.
Ik wil hierna misschien nog wat gaan doen maar ga nu twijfelen over mijn capaciteiten. Nou ja, nu maar even niet aan denken.
donderdag 24 februari 2011 om 17:03
Moonlight, niet teveel twijfelen aan jezelf hoor. Sommige dingen kun je leren en vaak juist (helaas) als het even niet lekker loopt. Als je de cursus hebt gehaald dan kun je terugkijken en beoordelen wat je goed en minder goed hebt gedaan. Nu inderdaad maar even niet aan denken. Moet je nog lang?
Doubt kills more dreams than failure ever will
