Relatie redden, hoe?

11-11-2010 11:22 3037 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.



We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..



Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?

Hoop dat jullie tips hebben!
Sproet, verman je!

Je kon toch voordat je hem leerde kennen ook leven zonder hem? Dan kan je het nu ook!

Niet zo heel wanhopig doen, de wereld vergaat niet!

En ja, misschien is je leven nu zwart, maar er komt vanzelf weer kleur in. En wel of niet terug, laat het gewoon zijn gang gaan, forceer niets en leef je eigen leven!

Het is zonnig buiten, dus ga een stuk wandelen ofzo. Ga ik ook zo doen als ik klaar ben met powerpoint.



En laat Muis alsjeblieft niet weer opnieuw verdwalen in gedachten van hoop. De hoop voor haar is momenteel over. Ook zij moet er gewoon even doorheen.



En nu ben ik weer klaar met mijn strenge gedrag
Alle reacties Link kopieren
Het is inderdaad een zwart gat waar je ineens invalt. Die toekomst die je samen voor ogen had is niet meer.

In eerste instantie moet je proberen je leven op te pakken en zelf weer gelukkig worden. Die eventuele man die kan alleen maar voor extra geluk zorgen.

Ik moet me niet meer zo afhankelijk opstellen. Dat is een wijze les voor nu! Mochten we verder gaan samen dan is dat 1 van mijn aandachtspunten! Sterkte allemaal!
Alle reacties Link kopieren
je hebt gelijk polly.... ik kon het leven ook aan voor hem en pixie idd wil ik me nooit meer zo afhankelijk maken van een man..



ik wil muis echt niet laten verdwalen hoor.. ben benieuwd hoe het met haar gaat.



ik heb plannen gemaakt om een andere auto te kopen, een waarvan ik droomde. en dat ga ik nu doen.ik koop een jeep wrangler, cabrio, lekker toeren van de zomer...



alleen soms overvalt het verdriet en het besef me ineens.. ook al was het echt geen evenwichtige relatie, dan nog heb ik het er wel moeilijk mee... het gesprek afgelopen za met hem was een eye opener maar tegelijkertijd ook raar en kwetsend om te ervaren hoe hij ook kan zijn, koud, kil en egoistisch... daar denk ik dan aan als ik me er verdrietig om voel... ik kom er wel, heb tijd nodig...maar zie wel weer vooruitgang en dat had ik nooit gedacht dat dat zou komen..echt! heb me zo emotioneel afhankelijk van hem gemaakt, ik was mezelf helemaal kwijt.. zachtjes aan vind ik mezelf weer een beetje terug maar het is nog steeds 2 stappen vooruit, eentje achteruit... geeft net, ik kom er wel



gewoon blijven posten!:)
Misschien is zijn houding ook een schild.



Weet nog dat ik paar weken geleden hem ook zo aantrof in mijn huis. Tot ik in tranen uitbarstte, toen viel ook zijn schild aan.

Sommige mensen uitten zich gewoon anders...
Misschien is zijn houding ook een schild.



Weet nog dat ik paar weken geleden hem ook zo aantrof in mijn huis. Tot ik in tranen uitbarstte, toen viel ook zijn schild aan.

Sommige mensen uitten zich gewoon anders...
Alle reacties Link kopieren
sproet ik denk dat vele die hier komen hun prive leven als een zooitje zien. Ik in ieder geval wel! Wij moeten nu sterk zijn en op eigen benen leren te staan. Voor mij is het nog extra zwaar want tot nu toe kon ik altijd terug vallen op mijn ouders. Doordat hun een van de problemen zijn geweest in onze relatie heb ik nu mijn navelstreng geknipt. Dus sta er nu ook helemaal alleen voor. :(

Maar we komen er...let maar op!



Ik ben gisteren het huis uit gegaan met dubbele gevoelens. Die ochtend hadden we gewoon weer sex en kreeg steeds meer het idee dat hij niet wilde scheiden. En juist op dit moment moet ik het huis verlaten..pff zwaar hoor!

De afspraak was dat we een maand lang geen contact mochten hebben op praktische zaken na. Dus kreeg ik gisteravond al een sms met vragen als hoeveel van die witten en zwarte tshirts had ik nou, ik mis de helft.



Hoop zo dat deze maand voorbij vliegt en dat het allemaal voor een goede reden is. Als hij toch de scheiding wilt doorzetten..pff nou meiden dan heb ik jullie echt heeeeeeeeeeeel hard nodig!



Muis laat idd wat van je horen!
Nief, het is goed dat je dit doet. Hij moet ook maar eens voelen.



Muisje, Avril, YellowLove, Paarsjurkje, Mootje - en wie vergeet ik dan nog meer - hoe is het met jullie?



Hier chaos-hoofd... Ben het optimisme van de afgelopen 2 weken even kwijt. En daar baal ik van. Misschien omdat ik nu voorgevoel heb dat het nooit meer goedkomt? Dat ik de hoop ook kwijtraak?
Tja, of dat ik net 2.5uur in trein heb gezeten, dus zeeen van tijd heb gehad om na te denken, alles weer eens op rijtje heb gezet van begin tot eind, en realiseer dat het wel heel scheef is.

En dan kan hij zo psychisch in de war zijn als wat, maar dat mag geen verklaring zijn voor zijn gedrag.

Als je van iemand houdt en dat ook nog zo durf te zeggen, dan doe je deze dingen niet. En dan zou je me nu laten gaan en me veel succes wensen, en niet me aan lijntje houden en gaan miepen als ik met iemand anders praat.

Klaar ben ik ermee.
Alle reacties Link kopieren
quote:sproet35 schreef op 06 maart 2011 @ 19:24:



ik heb plannen gemaakt om een andere auto te kopen, een waarvan ik droomde. en dat ga ik nu doen.ik koop een jeep wrangler, cabrio, lekker toeren van de zomer...



alleen soms overvalt het verdriet en het besef me ineens.. ook al was het echt geen evenwichtige relatie, dan nog heb ik het er wel moeilijk mee... het gesprek afgelopen za met hem was een eye opener maar tegelijkertijd ook raar en kwetsend om te ervaren hoe hij ook kan zijn, koud, kil en egoistisch... daar denk ik dan aan als ik me er verdrietig om voel... ik kom er wel, heb tijd nodig...maar zie wel weer vooruitgang en dat had ik nooit gedacht dat dat zou komen..echt! heb me zo emotioneel afhankelijk van hem gemaakt, ik was mezelf helemaal kwijt.. zachtjes aan vind ik mezelf weer een beetje terug maar het is nog steeds 2 stappen vooruit, eentje achteruit... geeft net, ik kom er wel



gewoon blijven posten!:)



Goed om te horen van je plannen om een auto te kopen! Dat is een positief lichtpuntje voor in de toekomst.



Wat jij beschrijft over het missen van en het emotioneel afhankelijk zijn van iemand voelt bij zo hetzelfde.

Ik weet dat hij hele foute kanten heeft, zoals zijn egoisme, maar toch zijn er ook genoeg fijne dingen aan hem....Het is zo moeilijk.

Ik heb wel een boek geleend van de bieb nu dat gaat over alles voor je man willen doen. Wie weet haal ik er nog wat bruikbare tips uit!
Alle reacties Link kopieren
quote:h_nief_e schreef op 07 maart 2011 @ 09:02:

sproet ik denk dat vele die hier komen hun prive leven als een zooitje zien. Ik in ieder geval wel! Wij moeten nu sterk zijn en op eigen benen leren te staan. Voor mij is het nog extra zwaar want tot nu toe kon ik altijd terug vallen op mijn ouders. Doordat hun een van de problemen zijn geweest in onze relatie heb ik nu mijn navelstreng geknipt. Dus sta er nu ook helemaal alleen voor. :(

Maar we komen er...let maar op!



Ik ben gisteren het huis uit gegaan met dubbele gevoelens. Die ochtend hadden we gewoon weer sex en kreeg steeds meer het idee dat hij niet wilde scheiden. En juist op dit moment moet ik het huis verlaten..pff zwaar hoor!

De afspraak was dat we een maand lang geen contact mochten hebben op praktische zaken na. Dus kreeg ik gisteravond al een sms met vragen als hoeveel van die witten en zwarte tshirts had ik nou, ik mis de helft.



Hoop zo dat deze maand voorbij vliegt en dat het allemaal voor een goede reden is. Als hij toch de scheiding wilt doorzetten..pff nou meiden dan heb ik jullie echt heeeeeeeeeeeel hard nodig!



Muis laat idd wat van je horen!



Heel veel sterkte deze komende maand! En ik hoop voor je dat je ons na die maand niet meer zo heel hard nodig hebt ;)

Nou ja....je snapt hem wel. Succes story's mogen natuurlijk altijd gepost worden!
Alle reacties Link kopieren
quote:PoIIy schreef op 07 maart 2011 @ 13:43:

Tja, of dat ik net 2.5uur in trein heb gezeten, dus zeeen van tijd heb gehad om na te denken, alles weer eens op rijtje heb gezet van begin tot eind, en realiseer dat het wel heel scheef is.

En dan kan hij zo psychisch in de war zijn als wat, maar dat mag geen verklaring zijn voor zijn gedrag.

Als je van iemand houdt en dat ook nog zo durf te zeggen, dan doe je deze dingen niet. En dan zou je me nu laten gaan en me veel succes wensen, en niet me aan lijntje houden en gaan miepen als ik met iemand anders praat.

Klaar ben ik ermee.



Ik voel zo met je mee Polly.



Waarom bestaan er eigenlijk mannen...? Aaaaarrgh...ik kan ook niet zonder ze
Alle reacties Link kopieren
privacy
Alle reacties Link kopieren
nief wat wil je eigenlijk zelf? is een maand voldoende om weer met vertrouwen in je relatie te stappen?



voor de rest van de meiden:ikherken zo de hoop die je blijft houden ook al weet je in je achterhoofd ook dat de relatie scheef zat. niet goed voor jou! en toch willen dat ie bij je blijft.



tis de angst voor het onbekende,het gevoel alleen te staan, het missen van iemand waaraan je zo gehecht bent geraakt. je denkt dat je niet zonder hem kunt. we maken ze groter en belangrijkerdan ze zijn,gaan akkoord met hun eisen..



wijzelf zijn belangrijk,wij zelf mogen beslissingen nemen.kies voor jezelf!



ik weet ookdat zijn houding za een muurtje was waarachter hij zich hield,wilde niet geraakt worden door mij en mijn verdriet.



vandaag redelijke dag,wel door medicijnen maar who cares!

ochtenden zijn nog steeds drama..



heb contact met de oudste.wilhem niet meer terug.dat zou echt slecht voormij zijn dus is geen hengel naarhem!

even gedachte: wat als ik te horen krijg als ie weer een vriendin heeft,kan ik dat aan?maardan: ach voor ons 2 is het voorbij en laat hem het maar proberen met een ander.die loopt na 1 maand gillend weg...



maak me beetje zorgen om muis...
Alle reacties Link kopieren
pixie,je hoeft iet een leukere vriendin voor hem te zijn.je bent een leuke vriendin! en alshij dat niet ziet,dan hoort ie niet bij jou!



zeg ik ook tegen mezelf.



je hoeft niet te veranderen...je bent ok. we passen ons al veelte veel.daardoor raak je jezelf kwijt en als het toch fout loopt,moet je van heelver komen om jezelf weer te hervinden..(ikke ook)



sterkte allemaal weer deze week!

ga met de poezen opde bank,die zijn altijd blij met mij...;)
quote:sproet35 schreef op 07 maart 2011 @ 19:56:

ik weet ookdat zijn houding za een muurtje was waarachter hij zich hield,wilde niet geraakt worden door mij en mijn verdriet.





Heel stom, maar eigenlijk wil ik hem wel raken.

Hij zwijnt zo weg in zelfmedelijden, dat ik hem graag wil laten voelen "en, kijk mij dan! Ik ben degene die er niets aan kan doen en eigenlijk het slachtoffer"



Of slachtoffer, eigenlijk voel ik me een soort van offer.

Wat hij heeft weggegeven in de hoop op een verminderd gevoel van missen?



Of wat hij zei in het begin: "Jij bent dan wel de ideale vrouw en vrouw van mijn dromen, maar je bent er niet genoeg, dan wil ik misschien liever iemand waarvan ik minder hou, maar die er wel is"

Ik ben gewoon opgeofferd voor zijn egoisme.

Hij heeft gewoon liefde opgeofferd voor egoisme.



Niet rekening houdend met het feit dat ik ook 60uur buitenshuis werk per week, en dat hij diegene is die voor zijn baan verhuisd is... Dus dat ik hem ook had kunnen betichten van mij in de steek laten? Het ligt niet aan mij dat wel niet bij elkaar wonen...



Blijf er mee bezig vandaag...
Zo nalezend heb ik de angry-phase weer helemaal bererikt.



Daar was ik vorige week zaterdag na laatste telefonisch contact ook, maar daarna ging het beter (dacht berusting, maar blijkbaar toch hoop door zijn buitenlandse plannen?), nu weer in angry-phase...



-hij heeft allemaal stomme nietszeggende SMSjes gestuurd, maar nog geen goed gesprek, en ik heb goede gesprekken nodig, maakt niet uit wat de uitkomst is, als het maar een goed gesprek is-
En ik moet op mijn handen zitten om geen boze SMSjes of mail te sturen waarin overal doorklinkt dat hij moet ophouden met zo'n peuter te zijn maar zich als een man moet gedragen...
Het lijkt wel een one-(wo)man-show...



Ik ga mijn goede raad aan jullie maar opvolgen, naar buiten, lekker fietsen, de wind door mijn haar laten waaien.



Blijkt dat hij bij zijn ouders vrij weinig heeft gezegd, misschien dat je ook dingen kan verwerken door in andere omgeving te zijn, maar in zijn geval geloof ik dat minder. Oftewel, ik ben nog steeds de enige die van hem mag weten hoe hij zich voelt... Ik blijf het woord egoisme op het puntje van mijn tong houden...



Sproet: wat heeft de huisarts jouw allemaal voorgeschreven? Heb idee dat je naast AD ook wat "pammetjes" mee hebt gekregen?

En waarom zijn jouw ochtenden met name zo moeilijk? Hadden jullie specifiek ochtendritueel? Of is het het moment dat je ligt en de tijd hebt om stil te staan wat er allemaal aan de hand is?



Muisje: hoe is het met jou? Kom je er een beetje doorheen? Hoop dat je veel mensen om je heen hebt. Ik ben in het weekend ook weer naar mijn ouders gegaan, niet ideaal, maar staan wel 24h per dag voor me klaar, dus hoef niet alleen te zijn als ik niet wil. En eigenlijk helpt het wel...



Nief: hoe zijn de eerste dagen alleen gegaan? Ik blijf erbij dat het goed is ookal voel jij dat nu anders. Hij moet echt evaren wat hij mist als je er niet meer zou zijn.



Avril: Hoop dat het goed met je gaat en veel plezier op vakantie volgende week.
Pixie, jou vergeten.



Misschien omdat ik in de gang van zaken ook het een en ander herken in jouw verhaal en het daarom weer hard binnenkomt.



Ik herken de vragen, wanneer zoekt hij weer contact, wanneer kan ik weer bellen, wat moet ik eigenlijk doen met de post die er nu al 2 weken ligt mogelijk belangrijk is en geen idee wanneer hij komt.



En ook de vragen, maar met wie praat hij dan.

Hier praat hij met niemand! Op de eerste dag heeft hij ook nog helder tegen zijn ouders gezegd "het gaat goed met me" terwijl hij 5 minuten eerder nog huilend naast me op de bank zat. Want hij wil zijn ouders niet ongerust maken. En is te trots om hulp te vragen... vrienden heeft hij niet echt in nederland, en degene die hij heeft wonen bij mij in de buurt en daar wil hij dus ook niet mee praten.



Daarnaast voelt het ook alsof alles van hem afhangt doordat hij geen contact wil. Ik voel me zo beperkt omdat ik geen contact met hem mag opnemen.

Dit voelt ook heel oneerlijk. Blijft scheef. Kreeg ook echt gevoel dat hij degene was die over relatie mag/kon beslissen. Het voelt in ieder geval niet als in slechte tijden het samen proberen op te lossen.



Ik weet ook wat ik moet veranderen aan mezelf om een leukere vriendin voor hem te zijn....kortom: ik ben er eigenlijk klaar voor om er weer voor te gaan.



Hoe bedoel je dit laatste? Vind je dat je zelf moet veranderen?
Alle reacties Link kopieren
Al onze mannen zijn egoisten en kijk ons. Onze mannen nog helemaal de hemel in praten.

Het huis verlaten en geen contact hebben valt me eigenlijk niet zwaar gek genoeg. Maar ik zie dit onbewust als een vakantie en niet als een breuk. Soort van zelfbescherming



Ik maak me zorgen om muis. Hoe zal t met dr gaan. Ze heeft een flinke klap gekregen :(
Nee, Nief, ik zie hier niemand de mannen de hemel inpraten.



En anders heb jij mijn one-(wo)man-show niet gelezen, ik praat hem absoluut niet de hemel in...

Ik zie hier allemaal vrouwen die het misschien (te) veel accepteren, maar absoluut niet goedkeuren.



Dus als jij denkt dat jij je man nu nog de hemel in praat of zou moeten, ga dan goed bij jezelf ter rade. Want nee, hij doet iets wat absoluut niet bij houden van hoort. Zet eens voor jezelf op een rijtje wat hij je allemaal aangedaan heeft.

En vraag je inderdaad ook af zoals Sproet zegt of alles na een maand weer helemaal goed is... Want ik kan me dat niet voorstellen. Je kan misschien over een maand beslissen dat je het samen wilt proberen, maar dan komt pas de echte strijd om die poging tot slagen te krijgen.
Alle reacties Link kopieren
privacy
Alle reacties Link kopieren
hey meiden: egoisme is een woord dat ik mijn ex ook toe schrijf. HIJ nam de beslissing alleen.geen kans meer om er over te praten, niet eerder aangegeven dat er wat speelde.



hij doet alles waar hij zin in heeft. allesdraait om hem en zijn gewoontes. geen ruimte voor de mijne. zie daar maar eens een gezonde relatie van te maken...



en toch mis ik hem..



en ja,als je weer voor elkaar kiest,dan begint het pas.geen garantie voor t nu wel slagen van de relatie. een barst blijf je altijd zien...



sterkte allen...ben net thuis,moe,moeilijke dag vandaag,ondanks idd extra rustgevers idvv oxa.morgen beter.

de ochtenden dat ik wakker word zijn het moeilijkst. waarom? ik weet het niet...besef dat ik hem kwijt ben..de toekomst zonder hem in ga...zo sterk missen,angst voor wat er gaat komen.. vandaar de ad..
quote:pixie_2 schreef op 08 maart 2011 @ 20:14:



Nog steeds niks gehoord trouwens..... morgen is het 2 weken geleden dat ik hem voor het laatst gezien en nog een soort van serieus gesproken heb.





Ik heb net geSMSt of ik hem mocht bellen.

Blijkt dat hij vannacht extra nachtdienst heeft gedraaid en niet geslapen heeft (hij heeft oproepdiensten dus overdag geen compensatie) en zich nu mentaal niet sterk genoeg voelt om me aan te kunnen.

Gezegd dat ik het helemaal zat ben en zo niet verder wil.

Nu hebben we schijnbaar vrijdag een echt gesprek...



Hij schijnt me veel te willen vertellen.



Ben benieuwd. Ben een beetje cynisch erover.



quote:sproet35 schreef op 08 maart 2011 @ 21:40:

egoisme is een woord dat ik mijn ex ook toe schrijf. HIJ nam de beslissing alleen.geen kans meer om er over te praten, niet eerder aangegeven dat er wat speelde.



hij doet alles waar hij zin in heeft. allesdraait om hem en zijn gewoontes. geen ruimte voor de mijne. zie daar maar eens een gezonde relatie van te maken...

Dat vraag ik me ook af, wil ik wel met zo'n egoisme verder. Ik weet dat ik een gever ben, en dat ik ook best wel tegen een nemer als partner kan. Maar ook die nemer moet dingen geven... En deze nemer heeft me heel veel gegeven in het verleden, maar nu is het nemen, nemen en nog meer nemen. En eigenlijk ben ik wel bang voor een toekomst samen. Dit recidiveert vast...
O ja, Sproet verder vind ik je vandaag wel weer wat rustiger en verstandiger klinken.



En Pixie, wat ik met mijn post van net wilde zeggen. Jij mag hem ook wel tot de orde roepen. Het is toch ook niet goed als jij aan zijn acties onderdoor gaat? Kijken wat jou max is om te wachten. En tot daar en niet verder. 2 weken zonder contact vind ik al heel sterk van je!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven