Psyche
alle pijlers
Antidepressiva voor het gemak
vrijdag 4 maart 2011 om 14:55
Hoi,
Ik heb al meerdere malen een depressie doorgemaakt in m'n leven.
Nu,6 mnd na de bevalling, worstel ik nog steeds met een postnatale depressie,waar ik niets voor neem aangezien ik BV geef.
Binnenkort begin ik waarschijnlijk toch met AD. Wat ik eigenlijk wilde weten: zijn er mensen die AD slikken, naast de belangrijkste reden nl. depressie, om het hoofd boven water te houden, dingen beter langs je heen laten glijden, beter tegen stress te kunnen, niet gelijk emotioneel uit de bocht vliegen, om wat rust te creeren etc.?
Ik ben absoluut niet bezig om antidepressiva te promoten als een alledaags pilletje voor het gemak,maar vroeg me gewoon af of er mensen zijn die het gebruiken om wat 'sterker' te worden en het leven 'beter' aan te kunnen.
Psychiaters of huisartsen schijnen het nl. best gemakkelijk voor te schrijven als ze zien dat je het 'even' niet meer aankunt.
Misschien zo gek nog niet,althans voor mij dan. Ik ben tussen de depressies door namelijk vaak gauw somber of minder sterk met gevoelens van leegte en kan enorm veel piekeren waardoor ik erg veel tijd verlies.
Zelfstudie heb ik veel gedaan, psychologen al veel bezocht , maar
een enkel pilletje levert uiteindelijk toch meer op,merk ik, helaas.
Mijn vraag dus: zijn er mensen die AD gebruiken zonder dat ze zwaar depressief zijn (met/zonder suicidale gedachten)? Zo ja, heeft het je leven wat gemakkelijker gemaakt of valt het toch tegen? Welk middel heb je geslikt en wat precies heeft het met je gedaan?
Nogmaals: ik ben AD niet aan het promoten, maar vraag me gewoon af hoe mensen denken over het gemak hiervan.
Groetjes,
R.
Ik heb al meerdere malen een depressie doorgemaakt in m'n leven.
Nu,6 mnd na de bevalling, worstel ik nog steeds met een postnatale depressie,waar ik niets voor neem aangezien ik BV geef.
Binnenkort begin ik waarschijnlijk toch met AD. Wat ik eigenlijk wilde weten: zijn er mensen die AD slikken, naast de belangrijkste reden nl. depressie, om het hoofd boven water te houden, dingen beter langs je heen laten glijden, beter tegen stress te kunnen, niet gelijk emotioneel uit de bocht vliegen, om wat rust te creeren etc.?
Ik ben absoluut niet bezig om antidepressiva te promoten als een alledaags pilletje voor het gemak,maar vroeg me gewoon af of er mensen zijn die het gebruiken om wat 'sterker' te worden en het leven 'beter' aan te kunnen.
Psychiaters of huisartsen schijnen het nl. best gemakkelijk voor te schrijven als ze zien dat je het 'even' niet meer aankunt.
Misschien zo gek nog niet,althans voor mij dan. Ik ben tussen de depressies door namelijk vaak gauw somber of minder sterk met gevoelens van leegte en kan enorm veel piekeren waardoor ik erg veel tijd verlies.
Zelfstudie heb ik veel gedaan, psychologen al veel bezocht , maar
een enkel pilletje levert uiteindelijk toch meer op,merk ik, helaas.
Mijn vraag dus: zijn er mensen die AD gebruiken zonder dat ze zwaar depressief zijn (met/zonder suicidale gedachten)? Zo ja, heeft het je leven wat gemakkelijker gemaakt of valt het toch tegen? Welk middel heb je geslikt en wat precies heeft het met je gedaan?
Nogmaals: ik ben AD niet aan het promoten, maar vraag me gewoon af hoe mensen denken over het gemak hiervan.
Groetjes,
R.
vrijdag 4 maart 2011 om 21:02
Ik heb eens gelezen dat AD als mogelijke bijwerking juist het verergeren van depressieve gevoelens heeft.
Bij jongeren was dit i.i.g. zeker het geval betreffende Seroxat.
De medicijnenwereld is keihard, en onderzoek (om medicijnen te testen) is vaak afhankelijk van geld van de vermogende medijcijnfabrikanten zelf. Waardoor onderzoek met slechte of afwezige resultaten vaak niet gepubliceerd wordt. (Geen aluhoedjesgelul, is echt zo.)
Kortom ik zou eerst even flink googelen op datgene wat je voorgeschreven gaat krijgen.
Bij jongeren was dit i.i.g. zeker het geval betreffende Seroxat.
De medicijnenwereld is keihard, en onderzoek (om medicijnen te testen) is vaak afhankelijk van geld van de vermogende medijcijnfabrikanten zelf. Waardoor onderzoek met slechte of afwezige resultaten vaak niet gepubliceerd wordt. (Geen aluhoedjesgelul, is echt zo.)
Kortom ik zou eerst even flink googelen op datgene wat je voorgeschreven gaat krijgen.
vrijdag 4 maart 2011 om 21:44
Ik heb voorheen ook AD geslikt toen ik last had van een lichte depressie en paniekaanvallen. Daarna had ik nog regelmatig dipjes of tijden dat ik het zwaar had. Toen kon ik makkelijk alsnog AD aanvragen bij de huisarts. Ik slikte het vaak als ik weer het onrustige, zenuwachtige gevoel op voelde komen, en slikte het dan om rustig te worden. Misschien heeft het vooral te maken met dat ik denk dat het werkt, omdat je eigenlijk een aantal weken moet slikken wil het echt werken. In het begin kan de depressie inderdaad verergeren. Heb seroxat en paraxotine (goedkopere variant) geslikt. Ik heb nog steeds een strip in mijn badkamerkastje liggen, voor het geval dat.
Als ik me daar prettig bij voel, zie ik er geen probleem in, doe volgens mij niemand er kwaad mee.
groetjes
Als ik me daar prettig bij voel, zie ik er geen probleem in, doe volgens mij niemand er kwaad mee.
groetjes
zaterdag 5 maart 2011 om 00:27
Leeuwinnetje AD moet je echt wel een hele poos slikken wil het echt effect hebben. Dus niet een maandje wel een maandje niet. En die strip die je nog over hebt kun je wel weggooien want dat heeft geen zin om die te bewaren.
Maar missschien heb je wel een ander medicijn gehad, omdat je ook schrijft dat je het nam als je zenuwachtig bent of je onrustig voelt. Misschien een pammetje?
Maar missschien heb je wel een ander medicijn gehad, omdat je ook schrijft dat je het nam als je zenuwachtig bent of je onrustig voelt. Misschien een pammetje?
zaterdag 5 maart 2011 om 14:07
quote:mika65 schreef op 05 maart 2011 @ 00:27:
Leeuwinnetje AD moet je echt wel een hele poos slikken wil het echt effect hebben. Dus niet een maandje wel een maandje niet. En die strip die je nog over hebt kun je wel weggooien want dat heeft geen zin om die te bewaren.
Maar missschien heb je wel een ander medicijn gehad, omdat je ook schrijft dat je het nam als je zenuwachtig bent of je onrustig voelt. Misschien een pammetje?
Mika65: Ik zei ook dat je het zeker een aantal weken moet slikken, de eerste 2 weken kunnen de klachten zelfs toenemen. Mijn huisarts heeft ooit gezegd dat het je ook meteen rustig kan maken als je er eentje slikt, maar daar geloof ik zelf niet zo in, is denk ik meer placebowerking. Heb alleen die medicatie gehad.
Ik heb verder ook veel boeken gelezen en daar mee mijn gedrag leren zien en aanpassen, want AD is voor mij niet DE oplossing, maar merk wel dat het me soms veel moeite kost om uit een dip te komen en heb dan het gevoel dat mijn lichaam me tegenwerkt.
Leeuwinnetje AD moet je echt wel een hele poos slikken wil het echt effect hebben. Dus niet een maandje wel een maandje niet. En die strip die je nog over hebt kun je wel weggooien want dat heeft geen zin om die te bewaren.
Maar missschien heb je wel een ander medicijn gehad, omdat je ook schrijft dat je het nam als je zenuwachtig bent of je onrustig voelt. Misschien een pammetje?
Mika65: Ik zei ook dat je het zeker een aantal weken moet slikken, de eerste 2 weken kunnen de klachten zelfs toenemen. Mijn huisarts heeft ooit gezegd dat het je ook meteen rustig kan maken als je er eentje slikt, maar daar geloof ik zelf niet zo in, is denk ik meer placebowerking. Heb alleen die medicatie gehad.
Ik heb verder ook veel boeken gelezen en daar mee mijn gedrag leren zien en aanpassen, want AD is voor mij niet DE oplossing, maar merk wel dat het me soms veel moeite kost om uit een dip te komen en heb dan het gevoel dat mijn lichaam me tegenwerkt.
zaterdag 5 maart 2011 om 20:08
quote:Rosanne26 schreef op 04 maart 2011 @ 14:55:
Hoi,
(...)om het hoofd boven water te houden, dingen beter langs je heen laten glijden, beter tegen stress te kunnen, niet gelijk emotioneel uit de bocht vliegen, om wat rust te creeren etc.?
(...)om wat 'sterker' te worden en het leven 'beter' aan te kunnen.
Mijn vraag dus: zijn er mensen die AD gebruiken zonder dat ze zwaar depressief zijn (met/zonder suicidale gedachten)? Zo ja, heeft het je leven wat gemakkelijker gemaakt of valt het toch tegen? Welk middel heb je geslikt en wat precies heeft het met je gedaan?
Absoluut!
Ik slik sinds anderhalf jaar citalopram en vroeg mezelf steeds (bij perioden) af of ik nu wel/niet/wel/niet/wel/niet (etc.) iets moest gebruiken. Heb jarenlang geworsteld met mezelf en therapie. Daar ook veel opgestoken, verbetering van kwaliteit van leven, etc. Maar ik bleef maar op en af tegen mezelf aanlopen. Niet (zwaar) depressief, maar wel het leven bij perioden zo moeilijk en zwaar vinden, dat je daar als vanzelf ontzettend moe en neerslachtig van wordt.
Mijn voornaamste reden van AD was: het niet kunnen handelen van dochter. Vond ik toch uiteindelijk een zeer goede reden om AD voor te gebruiken. Ik kon de prikkels niet uitstaan, kon niet tegen de aanwezigheid, kon niet tegen de verwachtingen, de geluiden, de ruzies met mijn man (die ook deels weer werden veroorzaakt door de prikkels en verwachtingen). Kortom, kon het gewoon allemaal niet op afstand houden. Waardoor ik niet kon genieten van mijn man en mijn kind, niet kon genieten van het leven, alleen maar kon huilen omdat ik zo kon balen (understatement) van mijn kind. Dus ja, absoluut bedoelt om het leven lichter en draaglijker te maken.
De psychiater zei nog tegen mij toen ik na veel dimdammen uiteindelijk om medicatie heb gevraagd: volgens mij ben je niet depressief. Ik beaamde dat meteen. Dat was ik inderdaad niet. Maar ik had hoe dan ook vreselijk veel last van mezelf. Ik kon toch moeilijk huis en haard (man en kind) verlaten om op een hutje in de hei te gaan wonen, omdat ik hen gewoon niet trok????
Nu ben ik inmiddels geminderd met medicatie en ik heb wel meer klachten terug die ik ervoor ook had. Daar baal ik vreselijk van. En om nu maar weer met grote regelmaat oxazepam te gaan nemen ? Kortom, ben er nog niet uit of dit wel de weg is.
Advies voor jou to: ik vind niet dat je medicatie promoot. Ik was er altijd vreselijk op tegen, vond het een zwaktebod (en ikke lekker niet, want deed het zelf) en een drug van de farmaceutische indrustrie die heel handig inspeelde op 'een beetje kut voelen'. Maar man, wat had ik graag eerder de medicatie geprobeerd. Het had me misschien 3 vreselijke jaren met mijn kind kunnen besparen!
Dus als jij denkt dat je er baat bij hebt en het je een betere moeder maakt, kan ik het je alleen maar aanraden.
Sterkte
Ohja, ik gebruik citalopram 20 mg (voorheen 30 mg).
Hoi,
(...)om het hoofd boven water te houden, dingen beter langs je heen laten glijden, beter tegen stress te kunnen, niet gelijk emotioneel uit de bocht vliegen, om wat rust te creeren etc.?
(...)om wat 'sterker' te worden en het leven 'beter' aan te kunnen.
Mijn vraag dus: zijn er mensen die AD gebruiken zonder dat ze zwaar depressief zijn (met/zonder suicidale gedachten)? Zo ja, heeft het je leven wat gemakkelijker gemaakt of valt het toch tegen? Welk middel heb je geslikt en wat precies heeft het met je gedaan?
Absoluut!
Ik slik sinds anderhalf jaar citalopram en vroeg mezelf steeds (bij perioden) af of ik nu wel/niet/wel/niet/wel/niet (etc.) iets moest gebruiken. Heb jarenlang geworsteld met mezelf en therapie. Daar ook veel opgestoken, verbetering van kwaliteit van leven, etc. Maar ik bleef maar op en af tegen mezelf aanlopen. Niet (zwaar) depressief, maar wel het leven bij perioden zo moeilijk en zwaar vinden, dat je daar als vanzelf ontzettend moe en neerslachtig van wordt.
Mijn voornaamste reden van AD was: het niet kunnen handelen van dochter. Vond ik toch uiteindelijk een zeer goede reden om AD voor te gebruiken. Ik kon de prikkels niet uitstaan, kon niet tegen de aanwezigheid, kon niet tegen de verwachtingen, de geluiden, de ruzies met mijn man (die ook deels weer werden veroorzaakt door de prikkels en verwachtingen). Kortom, kon het gewoon allemaal niet op afstand houden. Waardoor ik niet kon genieten van mijn man en mijn kind, niet kon genieten van het leven, alleen maar kon huilen omdat ik zo kon balen (understatement) van mijn kind. Dus ja, absoluut bedoelt om het leven lichter en draaglijker te maken.
De psychiater zei nog tegen mij toen ik na veel dimdammen uiteindelijk om medicatie heb gevraagd: volgens mij ben je niet depressief. Ik beaamde dat meteen. Dat was ik inderdaad niet. Maar ik had hoe dan ook vreselijk veel last van mezelf. Ik kon toch moeilijk huis en haard (man en kind) verlaten om op een hutje in de hei te gaan wonen, omdat ik hen gewoon niet trok????
Nu ben ik inmiddels geminderd met medicatie en ik heb wel meer klachten terug die ik ervoor ook had. Daar baal ik vreselijk van. En om nu maar weer met grote regelmaat oxazepam te gaan nemen ? Kortom, ben er nog niet uit of dit wel de weg is.
Advies voor jou to: ik vind niet dat je medicatie promoot. Ik was er altijd vreselijk op tegen, vond het een zwaktebod (en ikke lekker niet, want deed het zelf) en een drug van de farmaceutische indrustrie die heel handig inspeelde op 'een beetje kut voelen'. Maar man, wat had ik graag eerder de medicatie geprobeerd. Het had me misschien 3 vreselijke jaren met mijn kind kunnen besparen!
Dus als jij denkt dat je er baat bij hebt en het je een betere moeder maakt, kan ik het je alleen maar aanraden.
Sterkte
Ohja, ik gebruik citalopram 20 mg (voorheen 30 mg).
zaterdag 5 maart 2011 om 20:17
quote:SeptemberGirl schreef op 04 maart 2011 @ 18:09:
[...]
Weet je, volgens mij is dat gewoon je karakter. Dat is wie jij bent, en wat jou jou maakt! Dat gaan we toch niet wegpoetsen met een paar pillen??
Als je wil, kan ik wel voor je kijken wat jouw geboortedag over je zegt! Heb ik je geboortedatum (zonder jaartal) voor nodig!Weetje, dat ik met medicatie eigenlijk pas het gevoel heb dat ik mezelf ben? De mens schouderklopje, zonder overspannen reacties. Zonder medicatie ben ik de kapotte variant van mezelf. Met medicatie ben ik gemaakt. Heb ik nog steeds dipdagen, mopperdingen, kan ik janken en onredelijk zijn, etc. Maar dan de normale reacties.
[...]
Weet je, volgens mij is dat gewoon je karakter. Dat is wie jij bent, en wat jou jou maakt! Dat gaan we toch niet wegpoetsen met een paar pillen??
Als je wil, kan ik wel voor je kijken wat jouw geboortedag over je zegt! Heb ik je geboortedatum (zonder jaartal) voor nodig!Weetje, dat ik met medicatie eigenlijk pas het gevoel heb dat ik mezelf ben? De mens schouderklopje, zonder overspannen reacties. Zonder medicatie ben ik de kapotte variant van mezelf. Met medicatie ben ik gemaakt. Heb ik nog steeds dipdagen, mopperdingen, kan ik janken en onredelijk zijn, etc. Maar dan de normale reacties.
zondag 6 maart 2011 om 15:07
Af en toe lijkt het of (vooral) vrouwen niet echt voor zich zelf op kunnen komen maar het eigenlijk wel willen, geen nee kunnen zeggen en het belang van anderen boven het eigen belang stellen.
En daar op een begeven moment door vastlopen en "depressief" worden.
Maar daar hebben we wel een pilletje voor dat te onderdrukken en die worden massaal aan vrouwen voorgeschreven.
Ik zal het wel mis hebben want hier hoor je feministes nooit over.
En daar op een begeven moment door vastlopen en "depressief" worden.
Maar daar hebben we wel een pilletje voor dat te onderdrukken en die worden massaal aan vrouwen voorgeschreven.
Ik zal het wel mis hebben want hier hoor je feministes nooit over.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
zondag 6 maart 2011 om 18:15
Kopjekoffie, ik weet zeker dat jouw stelling niet voor mij opgaat, noch voor een boel andere vrouwen.
Ik ben behoorlijk assertief en als ik dat al niet was, heb ik dat in dagbehandeling en andere therapien toch wel aardig onder de knie gekregen. Veel geleerd daar, tot zelfs overassertief reageren op stress (kun je ook teruglezen in mijn klachten en in de klachten van to, nl. emotioneel uit de bocht vliegen. Wat in mijn geval o.a. kan betekenen veel ruzie in de keet, omdat madam moi het niet trekt).
Assertief zijn en voor mezelf opkomen heeft juist gemaakt dat ik naar AD greep. Omdat ik wist dat dit het toch niet hoefde te zijn. Dat ik toch geen genoegen hoefde te nemen met deze variant van mezelf. Waar therapie nl. heel erg op hamerde, leren omgaan met mezelf en vooral mijn kwetsbaarheid accepteren en de ruimte geven (en dus niet kunnen werken etc.). Ik had echt zoiets van fuck die kwetsbaarheid, ik wil gewoon mee kunnen doen!!
Kortom, op een bepaalde manier ligt het niet alleen maar aan het gebrek aan voor jezelf opkomen. Ook laat je hierbij de kant van therapie totaal onderbelicht. Dat is juist een plek waar veel vrouwen (beter) leren voor zichzelf op te komen. En dan nog steeds kan medicatie nodig zijn. Of dat vrouwen denken (zoals ik deed): ik neem geen genoegen met dit. Ik wil me beter voelen. Is heel assertief in mijn optiek
Ik ben behoorlijk assertief en als ik dat al niet was, heb ik dat in dagbehandeling en andere therapien toch wel aardig onder de knie gekregen. Veel geleerd daar, tot zelfs overassertief reageren op stress (kun je ook teruglezen in mijn klachten en in de klachten van to, nl. emotioneel uit de bocht vliegen. Wat in mijn geval o.a. kan betekenen veel ruzie in de keet, omdat madam moi het niet trekt).
Assertief zijn en voor mezelf opkomen heeft juist gemaakt dat ik naar AD greep. Omdat ik wist dat dit het toch niet hoefde te zijn. Dat ik toch geen genoegen hoefde te nemen met deze variant van mezelf. Waar therapie nl. heel erg op hamerde, leren omgaan met mezelf en vooral mijn kwetsbaarheid accepteren en de ruimte geven (en dus niet kunnen werken etc.). Ik had echt zoiets van fuck die kwetsbaarheid, ik wil gewoon mee kunnen doen!!
Kortom, op een bepaalde manier ligt het niet alleen maar aan het gebrek aan voor jezelf opkomen. Ook laat je hierbij de kant van therapie totaal onderbelicht. Dat is juist een plek waar veel vrouwen (beter) leren voor zichzelf op te komen. En dan nog steeds kan medicatie nodig zijn. Of dat vrouwen denken (zoals ik deed): ik neem geen genoegen met dit. Ik wil me beter voelen. Is heel assertief in mijn optiek
zondag 6 maart 2011 om 18:25
hoezo ad te makkelijk voorgeschreven?
ik heb 1,5 jaar enorme slaapproblemen, ben er vorige week mee naar de huisarts gegaan. na een gesprek 5 slaappillen gekregen,deze week gaat ze me bellen of die geholpen hebben.
schijnt verslavend te werken, ze is heel voorzichtig met voorschrijven en adviseerde me ze dit weekend niet te gebruiken, dan kom ik net rond met die 5 tot dinsdag.
en dan zit er achter die slaapproblemen een behoorlijk verhaal.
ik heb 1,5 jaar enorme slaapproblemen, ben er vorige week mee naar de huisarts gegaan. na een gesprek 5 slaappillen gekregen,deze week gaat ze me bellen of die geholpen hebben.
schijnt verslavend te werken, ze is heel voorzichtig met voorschrijven en adviseerde me ze dit weekend niet te gebruiken, dan kom ik net rond met die 5 tot dinsdag.
en dan zit er achter die slaapproblemen een behoorlijk verhaal.
wij slapen nooit.
zondag 6 maart 2011 om 18:43
en ik kan jullie verzekeren dat ik er naar uitkijk vanavond weer zo,n ding te gaan slikken. heerlijk. lekker relaxed in je bed te liggen en dan weten dat je in slaap gaat vallen. zonder tot 3, 4 of zelfs 5 uur wakker te liggen, s,ochtends je uitgerust te voelen, gewoon een hele nacht door slapen zonder steeds wakker te worden, wat een genot!!
alleen met sporten merkte ik dat mijn balans wat slechter was dan normaal en af en toe wat duizelig.
alleen met sporten merkte ik dat mijn balans wat slechter was dan normaal en af en toe wat duizelig.
wij slapen nooit.
zondag 6 maart 2011 om 18:48
quote:Ishetdanechtzomoeilijk schreef op 06 maart 2011 @ 16:09:
@kopjekoffie
Jij stelt dus dat massa's vrouwen AD slikken omdat ze niet voor zichzelf op kunnen komen en het belang van anderen voorop stellen?
Tell me, waar baseer je die 'wijsheid' op?
(want ik vind die stelling gewoon flauwekul).
Ik bedoelde niet dat massa's vrouwen om die reden ad slikken, dat zou inderdaad onzin zijn. Ik zet wel vraagtekens bij de redenen van voorschrijven alsook naar langdurige therapie.
Dat is overigens kritiek naar hulpverleners toe en niet mensen die ad slikken.
@kopjekoffie
Jij stelt dus dat massa's vrouwen AD slikken omdat ze niet voor zichzelf op kunnen komen en het belang van anderen voorop stellen?
Tell me, waar baseer je die 'wijsheid' op?
(want ik vind die stelling gewoon flauwekul).
Ik bedoelde niet dat massa's vrouwen om die reden ad slikken, dat zou inderdaad onzin zijn. Ik zet wel vraagtekens bij de redenen van voorschrijven alsook naar langdurige therapie.
Dat is overigens kritiek naar hulpverleners toe en niet mensen die ad slikken.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
zondag 6 maart 2011 om 18:57
Ik slik citalopram wegens een gegeneraliseerde angststoornis.
En vanwege calaustrofobie.
Ik ben een overbezorgde schijtebroek zeg maar...
Volgens mijn HA zal ik het mijn hele leven moeten slikken omdat ik serotonine tekort kom in de bovenkamer.
Het helpt wel goed. Weg is het niet, wel een stuk minder.
En vanwege calaustrofobie.
Ik ben een overbezorgde schijtebroek zeg maar...
Volgens mijn HA zal ik het mijn hele leven moeten slikken omdat ik serotonine tekort kom in de bovenkamer.
Het helpt wel goed. Weg is het niet, wel een stuk minder.
zondag 6 maart 2011 om 19:21
quote:valentinamaria schreef op 06 maart 2011 @ 18:25:
hoezo ad te makkelijk voorgeschreven?
ik heb 1,5 jaar enorme slaapproblemen, ben er vorige week mee naar de huisarts gegaan. na een gesprek 5 slaappillen gekregen,deze week gaat ze me bellen of die geholpen hebben.
schijnt verslavend te werken, ze is heel voorzichtig met voorschrijven en adviseerde me ze dit weekend niet te gebruiken, dan kom ik net rond met die 5 tot dinsdag.
en dan zit er achter die slaapproblemen een behoorlijk verhaal.
Het gaat toch ook niet om slaapmedicatie? Dat wordt inderdaad niet makkelijk voorgeschreven.
Antidepressiva wel.
Bij mij tenminste wel.
Speelde alweer 9 jr geleden, had een zelftest op het internet gedaan. Ik scoorde 18 van de 20 vragen. Zwaar depressief dus volgens die test. Ik naar de huisarts, 5 minuten babbeltje en naar huis met Prozac.
Ik heb er zelf aanvullend therapie bij gezocht, want daar kwam de huisarts niet eens mee, maar goed, na anderhalf jaar was ik toch wel opgeknapt. Heb het niet meer hoeven gebruiken gelukkig.
Maar TO, ik zou het echt geen flauwekul vinden als jij aan de AD wil. Je kind heeft echt wel wat aan een moeder die goed in haar vel zit!!
hoezo ad te makkelijk voorgeschreven?
ik heb 1,5 jaar enorme slaapproblemen, ben er vorige week mee naar de huisarts gegaan. na een gesprek 5 slaappillen gekregen,deze week gaat ze me bellen of die geholpen hebben.
schijnt verslavend te werken, ze is heel voorzichtig met voorschrijven en adviseerde me ze dit weekend niet te gebruiken, dan kom ik net rond met die 5 tot dinsdag.
en dan zit er achter die slaapproblemen een behoorlijk verhaal.
Het gaat toch ook niet om slaapmedicatie? Dat wordt inderdaad niet makkelijk voorgeschreven.
Antidepressiva wel.
Bij mij tenminste wel.
Speelde alweer 9 jr geleden, had een zelftest op het internet gedaan. Ik scoorde 18 van de 20 vragen. Zwaar depressief dus volgens die test. Ik naar de huisarts, 5 minuten babbeltje en naar huis met Prozac.
Ik heb er zelf aanvullend therapie bij gezocht, want daar kwam de huisarts niet eens mee, maar goed, na anderhalf jaar was ik toch wel opgeknapt. Heb het niet meer hoeven gebruiken gelukkig.
Maar TO, ik zou het echt geen flauwekul vinden als jij aan de AD wil. Je kind heeft echt wel wat aan een moeder die goed in haar vel zit!!
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
zondag 6 maart 2011 om 19:26
ik wilde ook iets kalmerends, ben veel te druk in mijn hoofd, maar was volgens huisarts niet depressief omdat ik niet somber ben en geen schuldgevoelens heb. de rest van mijn klachten konden wel wijzen op depressiviteit. had ook van die internet testen gedaan en kwam daar ook zwaar depressief uit.
dus had ik ook verwacht iets van ad te krijgen, maar nee, slappillen dus.
dus had ik ook verwacht iets van ad te krijgen, maar nee, slappillen dus.
wij slapen nooit.
zondag 6 maart 2011 om 19:41
Nou... Als je hypomaan bent, kun je wel depressieve gevoelens hebben, alleen heb je dan een stemmingsstoornis.
Maar je kunt als hypomaan wel degelijk depressief zijn.
Maar moeilijk om dan een diagnose te stellen ja!
Hopelijk werken je slaappillen! Weltruste alvast
Maar je kunt als hypomaan wel degelijk depressief zijn.
Maar moeilijk om dan een diagnose te stellen ja!
Hopelijk werken je slaappillen! Weltruste alvast
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
zondag 6 maart 2011 om 19:52
quote:mars 74 schreef op 06 maart 2011 @ 18:57:
Ik slik citalopram wegens een gegeneraliseerde angststoornis.
Volgens mijn HA zal ik het mijn hele leven moeten slikken omdat ik serotonine tekort kom in de bovenkamer.
mars74, ik slik ook citalopram wegens GAS. Ik ga morgen naar week 3 van opbouwen, tot 20 mg.
Volgens mijn psychiater is GAS prima te behandelen met citalopram en moet ik er, icm cognitieve gedragstherapie, redelijk snel vanaf komen. Moet de citalopram wel een tijdje blijven slikken, maar volgens psych is het zeker de bedoeling dit zo kort mogelijk te doen.
Als jij merkt dat het niet voldoende werkt, waarom wordt het dan niet opgehoogd (ik vraag het me gewoon af)?
Ik slik citalopram wegens een gegeneraliseerde angststoornis.
Volgens mijn HA zal ik het mijn hele leven moeten slikken omdat ik serotonine tekort kom in de bovenkamer.
mars74, ik slik ook citalopram wegens GAS. Ik ga morgen naar week 3 van opbouwen, tot 20 mg.
Volgens mijn psychiater is GAS prima te behandelen met citalopram en moet ik er, icm cognitieve gedragstherapie, redelijk snel vanaf komen. Moet de citalopram wel een tijdje blijven slikken, maar volgens psych is het zeker de bedoeling dit zo kort mogelijk te doen.
Als jij merkt dat het niet voldoende werkt, waarom wordt het dan niet opgehoogd (ik vraag het me gewoon af)?
zondag 6 maart 2011 om 19:56
ja, maar de depressieve gevoelens zijn anders, ik noem dat dipjes. maar dit keer duurde het me te lang, vandaar dat ik een steuntje wilde.
de slaappillen werken fantastisch, maar het niet slapen is natuurlijk een gevolg van.
s nachts is mijn hoofd net zo actief als overdag, met als gevolg dat ik overdag te sloom ben. nu ik 2 nachten weer slecht geslapen heb merk ik het verschil enorm.
de slaappillen werken fantastisch, maar het niet slapen is natuurlijk een gevolg van.
s nachts is mijn hoofd net zo actief als overdag, met als gevolg dat ik overdag te sloom ben. nu ik 2 nachten weer slecht geslapen heb merk ik het verschil enorm.
wij slapen nooit.
zondag 6 maart 2011 om 20:18
valentinamaria, ik heb slik een inslaappil wegens angst om niet te kunnen slapen. Ik had 4 weken achter elkaar niet geslapen (!) vandaar dat ik deze moest nemen. Inmiddels met ad gestart en vanwege verergering klachten door ad mag ik nu de inslaappil niet afbouwen. Ik zit er de komende 8 weken nog aan vast. Volgens HA en psychiater is het niet anders en kan ik als het zover is, rustig afbouwen.
Ik ben ook allang blij dat ik tenminste 3 uurtjes op die pil slaap.
Overigens, ik heb bij mijn psycholoog een test gedaan voor depressie en daar kwam de allerhoogste score uit: ernstig depressief. Maar volgens psych komt dat vaker voor bij mensen met een angststoornis. Ik ben ook niet somber en heb geen depressieve gedachten. Het wil dus volgens mijn psych niet zeggen dat ik depressief ben.
Ik ben ook allang blij dat ik tenminste 3 uurtjes op die pil slaap.
Overigens, ik heb bij mijn psycholoog een test gedaan voor depressie en daar kwam de allerhoogste score uit: ernstig depressief. Maar volgens psych komt dat vaker voor bij mensen met een angststoornis. Ik ben ook niet somber en heb geen depressieve gedachten. Het wil dus volgens mijn psych niet zeggen dat ik depressief ben.
zondag 6 maart 2011 om 20:46
Wat een hoop verkeerde ideeen hebben mensen toch van AD....
TO, als ik jou was zou ik toch contact opnemen met zo'n poppoli, die weten er meer vanaf.
Het is namelijk zo dat bepaalde AD bijna niet in de moedermelk overgaan en wat wel, is te verwaarlozen en als je dat niet wilt kan je ook bijv 1 voeding vervangen door flesvoeding, nadat je net de tablet hebt ingenomen. Maar goed, professionals weten hier veel meer van.
Maar eigenlijk ben je met je 6 mnd BV toch al heel ver? Aub, maak het jezelf niet zo moeilijk. Slik medicatie of stop met de bv. Je kunt waarschijnlijk veel meer genieten van je kind op die manier.
Niemand slikt die pillen toch voor het gemak? Daarvoor is het te vervelend om ze te moeten slikken. De nood zal wel redelijk hoog zijn, anders denk je er niet aan.
Succes, het is een moeilijke keuze, maar kan ook zijn dat je nu zo ingewikkeld denkt door alle hormonen en je kwetsbaarheid voor depressies.
TO, als ik jou was zou ik toch contact opnemen met zo'n poppoli, die weten er meer vanaf.
Het is namelijk zo dat bepaalde AD bijna niet in de moedermelk overgaan en wat wel, is te verwaarlozen en als je dat niet wilt kan je ook bijv 1 voeding vervangen door flesvoeding, nadat je net de tablet hebt ingenomen. Maar goed, professionals weten hier veel meer van.
Maar eigenlijk ben je met je 6 mnd BV toch al heel ver? Aub, maak het jezelf niet zo moeilijk. Slik medicatie of stop met de bv. Je kunt waarschijnlijk veel meer genieten van je kind op die manier.
Niemand slikt die pillen toch voor het gemak? Daarvoor is het te vervelend om ze te moeten slikken. De nood zal wel redelijk hoog zijn, anders denk je er niet aan.
Succes, het is een moeilijke keuze, maar kan ook zijn dat je nu zo ingewikkeld denkt door alle hormonen en je kwetsbaarheid voor depressies.
zondag 6 maart 2011 om 20:51
@bob, om gek van te worden dat niet kunnen slapen he?
ik had er heel lang geen last van ( dacht ik) maar 1,5 jaar is lang, mijn lichaam begon ook te protesteren.
ik had echt gehoopt op een tijdje ad, mijn hoofd moet leger, ik kan me nergens meer op concentreren, dus die slaappillen zijn ff een lapmiddel. vrij prijzig trouwens.
maar wanneer ben je dan wel depressief of in elk geval toe aan een ad? ik kan ook moeilijk met een vrolijk gezicht gaan vertellen dat ik somber ben, wat ik ook niet ben. maar een gedachtenordend, rustgevend en malen stoppend middel zou fijn zijn voor een tijdje. het lijkt me toch beter iemand te behoeden voor een instorting. ik loop echt wel op mijn tandvlees nu, dus waar ligt de grens tussen wel en niet iets voorschrijven?
ik had er heel lang geen last van ( dacht ik) maar 1,5 jaar is lang, mijn lichaam begon ook te protesteren.
ik had echt gehoopt op een tijdje ad, mijn hoofd moet leger, ik kan me nergens meer op concentreren, dus die slaappillen zijn ff een lapmiddel. vrij prijzig trouwens.
maar wanneer ben je dan wel depressief of in elk geval toe aan een ad? ik kan ook moeilijk met een vrolijk gezicht gaan vertellen dat ik somber ben, wat ik ook niet ben. maar een gedachtenordend, rustgevend en malen stoppend middel zou fijn zijn voor een tijdje. het lijkt me toch beter iemand te behoeden voor een instorting. ik loop echt wel op mijn tandvlees nu, dus waar ligt de grens tussen wel en niet iets voorschrijven?
wij slapen nooit.
