Relatie redden, hoe?

11-11-2010 11:22 3037 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.



We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..



Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?

Hoop dat jullie tips hebben!
Hoi meiden/dames/vrouwen,



Hoe is het er allemaal.

Lees wisselende gemoedstoestanden.

Hier ben ik lekker hele dag buiten geweest, mijn hoofd is in ieder geval weer even leeg, nu zijn hoofd nog...

Morgen weer lekker naar buiten.



Ik voel de lente, en laat die mooie dingen voor ons brengen

Nieuwe of vernieuwde...



Tot na het weekend!
Alle reacties Link kopieren
meiden,



hebben jullie tips hoe de ochtenden dragelijker voor mij kunnen worden? opstaan is echt vreselijk zwaar.angst in mijn lijf,hem in mijn hoofd... alsof ik net gehoord heb dat het over is... dit is zo niet te dragen...



ik heb avan alles geprobeerd. word om 6 uur wakker,angstig en badend in het zweet.. sta snel op.nem medicijnen en kleed me aan ed.katten verzorgen.maar continu de spanning in ijn lijf.en vaak ook vreselijkhuilen,totale paniek.nu al5 maanden...



help!
Alle reacties Link kopieren
Sproet, ik heb helaas geen tips. Vind het wel ecnt enorm kl*te voor je. Misschien is 's ochtends sporten of een stuk wandelen iets voor je?



Zelf mis ik ex zo Verschrikkelijk nog steeds. Met een grote V. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat hij mij niet mist of gaat missen. Dat is alleen enorme valkuil vermoed ik, hij heeft het namelijk niet voor niets uitgemaakt... :(

Voel me ook paniekerig. Maar morgen ga ik hulp zoeken, ik kom hier zelf echt niet uit.
Alle reacties Link kopieren
Het is gewoon heel moeilijk iemand te moeten vergeten die je helemaal niet WIL vergeten.
Alle reacties Link kopieren
Sterkte met hulp zoeken Muis. Hopelijk brengt het je wat je nodig hebt!



Sterkte ook aan alle andere meiden! Het is fijn om mijn verhaal kwijt te kunnen aan jullie. Ik heb ook veel aan jullie verhalen.



Ik ga zo met een vriendinnetje naar de bios, om lekker even ergens anders aan te denken.



Fijn weekend!
Alle reacties Link kopieren
dubbele post
Alle reacties Link kopieren
ik weet het muis, ik weet het...



ben vanmorgen ook gaan sporten,ging best goed,daarna lekker gedouched en op internet gekeken naar een andere auto, en toen was het er weer,pijn en verdriet, hem missen,alles voelt zo zinloos zonder hem.. hoe kan dat nou?



naar huis,onder de zonnebank,huilend wakker geworden... vandaag lukt het niet...ikhoop nog steeds dat hij weer bij me terug komt... vandaag zie ik niet de negatieve punten van de relatie...allesligt aan mij dat het fout ging....een hele slechte dag. dat maakt dat ik bang ben dat iker echt niet overheen kom...en ik wilhem uit mijn hoofd!



ga iets leuks doen met de kinderen,wees blij hier mee!

maar het voelt nog niet zo...ik hoop alleen maar dat we weer samen zullen zijn in de toekomst. dan alleen hou ik het nog vol.. en dat mag niet,daar mag ik niet op gaan rekenen... en ik wil ook iemand die volledig voor mij gaat... niet meer iemand als hem...zoheen en weer geslingerd tussen verstand en gevoel.... alzo lang... sommigen van jullie zitten nog in onzekerheid...heb ik ook in gezeten...maar weet nu even niet wat erger was... en ik moet en wil van hem loskomen...de enige manier om sterker te worden.met of zonder hem... blijven hangen aan hem jaagt alleen maar weg...zei ze dapper....



idd heel fijn om hier te kunnen blijven spuien,familie weet het onderhand niet meer... en ik durf er ook bijna niet meer over te praten omdat ik nog zo vaak terugval in verdriet..
quote:muisje23 schreef op 13 maart 2011 @ 11:41:

Het is gewoon heel moeilijk iemand te moeten vergeten die je helemaal niet WIL vergeten.



Je hoeft hem niet te vergeten muisje... Je moet proberen zonder hem te kunnen leven. Dat is iets anders dan vergeten.

Jullie hebben toch een deel van je leven samen gedeeld, en dat zal altijd deel van je blijven. Het moet gewoon een plaatsje krijgen...

Hoop dat morgen je weer goeds zal brengen.



Sproet, ik weet niet wat je het best kan doen om de ochtenden te vergemakkelijken. Denk inderdaad afleiding zoeken... Maar goed, om nou 's morgens vroeg als een gek te gaan sporten/schoonmaken/koken/wat-dan-ook....



Pixie: ik herken het ook zo in jou, het willen wakker schudden. Heb onlangs met hem gesproken wat voor "mess" hij heeft gemaakt - Engels is mijn afstand-creeerende taal, praat nu voornamelijk engels ipv nederlands (waarin ik hem altijd liefdevol verbeterde) of zijn taal omdat hij mijn fouten altijd zo schattig vindt...

Hij erkent dat nu ook, but..... He's not out of the mess yet...



Ik blijf toch ook goede hoop houden. Ben ook zo bezig met de problemen die hij nu heeft, dat ik de beginproblemen misschien een beetje onderschuif. Maar ik onthou ze...



Mootje, hoe is het bij jou verlopen?
Alle reacties Link kopieren
Ik bedoel misschien ook meer vergeten in de zin van; daar moet mijn allesomvattende liefde niet meer naartoe. Echt vergeten zal natuurlijk nooit gebeuren...



En Polly; jij zit ook al zo lang in die situatie ondertussen, respect. Je houdt je volgens mij hartstikke sterk als ik het hier zo lees, knap. Denk je er wel eens over om gewoon af te kappen? Te stoppen ermee? Of is dat geen optie. Vraag ik me gewoon even af, geen advies verder.
Hier op zijn tijd ook wel tranen hoor...



Zit nu vakantieliefdes te kijken, en ook al is het bij mij niet als vakantieliefde begonnen, ik zie zo weer mijn eerste keer bij zijn ouders voor me, het elkaar je land laten zien... Maar ook de moeilijke momenten van afscheid, met name het eerste jaar.

En dat doet pijn...



Heb vandaag ook een vriend van hem gesproken, komt ook uit zijn land en woont hier in Nederland, bij mij in de stad. Hebben het een beetje over hun "cultuur" gehad, en hoe zij met alles omgaan. Culturele verschillen spelen natuurlijk ook een rol.



Ik denk er zeker aan om te kappen. Maar ik kan het momenteel nog zelf niet. Maar denk wel dat ik stuk sterker ben geworden...
Heb over kappen trouwens ook al met zijn familie gehad. Die zouden het begrijpen. Ze zouden het jammer vinden, want zij hebben idee dat dit fase is en dat hij nog heel veel van me houdt, en dat dit gewoon een trieste samenloop van omstandigheden is. Maar ze zouden het wel snappen als ik zou kappen.
Dit laatste klinkt niet goed...

Ik laat me door iedereen beinvloeden.

Iedereen zegt dat het een fase is, en dat het wel weer goedkomt...



Heb overigens wel zomervakantie gepland

Voor mezelf!
Alle reacties Link kopieren
goed polly dat je lekker een vakantie hebt geboekt!

Misschien kom je daar wel een vakantie liefde tegen ;)



Ik zie ons situatie ook als een slechte fase. Ik krijg met de dag meer hoop dat het goed gaat komen.

Ik zal hier later dieper op in gaan, maar heb nu ff geen tijd om hele verhalen te schrijven.



Sproet, kan het zijn dat je medicijnen in de ochtend gewoon zijn uitgewerkt, dat je het daarom zo moeilijk hebt in de ochtend. Misschien een idee om in de nacht op te staan of voor het slapen gaan nog een pilletje extra te nemen?
Alle reacties Link kopieren
Goed om te lezen Nief! Hoop het ook echt voor jullie!



Oehh, hou me tegen. Heb zelf namelijk weer even een "dit wil ik toch nog even mailen" - momentje. Ik wil mailen: Weet je ex, het is ook allemaal jouw keuze natuurlijk. Als jij ervoor kiest om niks meer met mij te delen en met een ander over mij te kletsen, dan is dat zo. Als jij ervoor kiest me niet meer met respect te behandelen, dan is dat zo. Als jij ervoor kiest me niet te willen zien, dan is dat zo. Begrijp dan alleen wel goed; bij mij hoef je niet meer aan te kloppen. Nu niet, morgen niet en ook over zes jaar niet. Ik ben geen optie meer.



En GELUKKIG post ik het hier en denk ik: hm, meer van hetzelfde en waarom zou ik nog aandacht aan hem besteden, laat 'm maar flink op zijn bek gaan als dat moet en anders was het sowieso verspilde moeite.



Fijn zo'n forum .
Alle reacties Link kopieren
@muis heel goed, je boosheid komt nu omhoog, das goed. En ook goed dat je NIET mailt. Want er komen nog meer golven van emoties en pas over een tijdje word dat een echt helder gevoel waar jezelf echt iets mee kunt en je het echt voor jezelf voelt. Je moet af van dat je al die gevoelens met hem nog wilt delen. Dan pas word het je eigen gevoel en weet je veel beter wat de relatie voor JOU betekende en met je deed. Goed hoor Muis dat je NIET gemaild hebt!
Alle reacties Link kopieren
Dankje Wolkje! Ben ook best een beetje trots op mezelf dat het me lukt tot nu toe. Heb al een paar keer op het punt gestaan om te mailen, maar denk elke keer "wat verwacht hij?" en dat werkt, want ik gun 'm geen " ohh is ze weer, dacht ik al" en daar stiekem van genieten .



En het is inderdaad zo dat ik dat in golven van emoties doe. Zoals iedereen zegt; het slijt en daar moet ik dan maar aan vasthouden...Hoop dat ik over een tijdje inderdaad een helder gevoel kan hebben over alles, wat lijkt me dat fijn! Rust!



Heb je zelf eigenlijk ook wel eens iets soortgelijks meegemaakt? Of is het meer algemene kennis? ;)
Alle reacties Link kopieren
Ja iets soortgelijks en bij mij was het ook erg hardnekkig
Alle reacties Link kopieren
GOED ZO MUIS!!!

super trots op je dat je je mail hier hebt gepost en niet naar hem hebt gemaild. Grote kans dat je geen antwoord gekregen had en dan vind je jezelf weer dom en heb weer spijt. Dus heel goed dat je het niet hebt gedaan!!

Ik heb nog nooit iemand gedumpt, maar ik denk dat ik het toch irritant had gevonden als mijn ex steeds zulke mailtjes zou sturen.

Aan de andere kant snap ik wel weer waarom je hem wilt mailen. Maar nogmaals goed dat je het niet hebt gedaan!
Alle reacties Link kopieren
en dan kom ik weer met mijn dilema!

(is in jullie ogen waarschijnlijk geen dilema)



Alles lijkt er op dat het dus weer goed gaat komen tussen ons. De bedoeling was dat we een maand een time out zouden nemen. Ondertussen werd ik toch steeds gebeld en gesmst. Wel in de mom van praktische dingen hoor. Geen smsjes van ik mis je ofzo.

Heel veel gezeik met onze auto! Al een paar keer naar de garage geweest en dat gaat deze week waarschijnlijk door.

Nou in mijn ogen had ik van...tja kan wel elke dag met je naar de garage gaan, maar om dan weer niet naar huis te gaan maar naar een vriendin...dan is het helemaal geen time out meer! Dus toch maar gisteren besloten dat het gewoon om praktische redenen nu gewoon een time out er niet eens in zit :s

Bovendien krijg ik van hem ook vage dingen te zien en te horen dat hij niet zonder mij verder wilt. Lijkt wel of hij het licht heeft gezien. Maar echt erover praten hebben we niet gedaan...



nu dus de dilema...verder gaan en doen alsof je neus bloed (want he..je relatie is soort van weer gered, dit is wat je wilde) Of hem echt in een hoek te klemmen en zorgen dat hij zegt wat er nou aan de hand was. Zeggen dat hij toch echt ook zelf moet vechten en op zn minst even sorry zeggen of ik heb je gemist of ik hou van je en ik doe dit nooit meer..en onze trouwringen weer omdoen

Er dus goed over praten en zorgen dat dit volgend jaar februari niet weer gebeurd. (tot nu elke winter gedumpt geweest zowat)

Maar ik ben dus bang dat hij schrikt en zich weer benauwd gaat voelen en dat zon gesprek tegen me kan werken en dat hij straks zegt van..nief..dit werkt toch niet!!
Alle reacties Link kopieren
Hmm, ik snap je dilemma wel heel goed Nief en ik denk ook dat je dit niet zomaar voorbij moet laten gaan. Straks gaat 'ie over een jaar weer jammeren...Jullie zijn toch in relatietherapie? Lijken me goede zaken om dan te bespreken toch? Dan kun jij gewoon eerlijk aangeven hoe het jou doet voelen en waar je bang voor bent. Tijdens die therapie zal zo'n gesprek ook minder snel benauwend voelen lijkt me. Tenminste, als het goed is heb je een therapeut die er wel raad mee weet..



Oh en Nief, nu ik jou zo zie schrijven: zou het irritant gevonden hebben als ik een ex had gehad die me zulke mailtjes zou blijven sturen denk ik; verdorie ja, ik ben veel en veel te ver gegaan daarin. Ik bleeeef hem maar mailen, maar hij bleef ook maar zeggen dat hij het niet wist en het niet wilde afkappen. Beetje dubbel. En toen hij het eindelijk wel wist, was ik ondertussen al zo gewend aan al dat gemail dat ik gewoonweg af moest bouwen ofzo...Dus hoop dat het bij mij toch een beetje aan twee kanten zat, wil echt niet wanhopig en stalkerig overkomen (waarschijnlijk te laat, maar goed).
Alle reacties Link kopieren
@h_nief_e Wel doen dus, jij hebt het blijkbaar nodig dat hij nu even het achterste van zijn tong laat zien.

"Of hem echt in een hoek te klemmen en zorgen dat hij zegt wat er nou aan de hand was." Aleen dat hoek klemmen zou ik laten en er gewoon een goed gesprek van maken, waarin je kalm de dingen vraagt, zonder verwijten e.d, zodat je echt samen het gesprek hebt en jij een goede keus kan maken of je uberhaupt met hem door wilt. En het niet te zwaar maken, maar wel dat jij je vraag beantwoord hebt.Een relatie heb je namelijk SAMEN en betekend niet dat je je innerlijke stem maar het zwijgen oplegt. Denk nl. niet dat het enig zin heeft om met een bloedende neus door te gaan.Maar ik heb verder jouw verhaal niet gelezen, dus weet niet of jullie al wel gepraat hebben...
Alle reacties Link kopieren
Muisje, goed dat je hier gepost hebt, en niet hebt gemaild!! Hoe gaat het verder met je eigenlijk? Je draai een beetje gevonden, ondanks dat je er nog veel mee bezig bent?



Hier iig een positief iets, ex heeft gekapt met iets waarvan ik vond dat hij echt moest kappen, omdat ik anders de kans dat het nog weer wat wordt tussen ons, erggg klein werd.. En nu, tja weet het niet.. Heb veel nagedacht, en ik weet dat er nog steeds heel veel is tussen ex en mij. en dat hij zegt mij terug te willen, tja doet me heel veel.. Alleen zit hij nu redelijk in de knoop met zichzelf, maakt naar zijn inziens altijd verkeerde keuzes, twijfelt altijd aan zichzelf en alles wat hij doet.. En nu is het ook in zn privéleven 1 grote puinhoop (om meerdere redenen).. En tja, wat wil ik daarmee? Ik wil hem iig weer gelukkig zien, en het liefst met mij, als ik daar tenminste ook gelukkig van wordt.. We gaan heel rustig aan doen, in het begin even niet te veel contact, kijken of het weer kan groeien, of het er nog van beide kanten is, en of het weer kan gaan werken, zoals we dat beide zouden willen. Ik hoop het, maar ben me wel bewust dat tijd op dit moment het beste is! (hoewel ik hem stiekem gewoon weer helemaal wil, want mis ook het fysieke, maar geen excuus, dat gata nog even niet)..

Waar ik wel bang voor ben, zijn de reacties van mijn en zijn omgeving.. Hij heeft stomme dingen gemaakt, rare keuzes, en hij gaat daar op beoordeeld worden, maar ik ben bang ik ook, maar meer in het van, ben je nu zo naief, geloof je zn ''gladde'' praatjes (en nee ik ben niet naief, en het zijn geen gladde praatjes, hij is eerlijk, ik ken hem, en ik denk veel na over hoe en wat ik het wil zien). Maar toch, om dat elke x te zullen moeten verantwoorden.. pfff! Nya, tijd en geduld uzllen we maar zeggen..



Ben verder niet heel erg op de hoogte van jullie situaties hier hoor, maar nief, je zegt dat je een time out hebt maar nu van plan bent om die op te geven? Dat kan hoor, als je er beide achter staat,, maar ga alsjeblief niet verder alsof er niets aan de hand is/was, want dat breekt je op, dat komt weer boven op de momenten dat het iets minder is.. Zet even door, kies ook voor jezelf! Je vriend/man opent zich nu misschien de ogen, omdat jij daadwerkelijk stappen onderneemt, maar zorg ervoor dat je sterk genoeg bent om het ook alleen te redden, want ik denk (mijn ervaring de afgelopen tijd), dat je het alleen kunt redden in een relatie, als je ook alleen gelukkig kunt zijn! Een relatie/vriend/man moet een aanvulling zijn op je leven, maar zorg ervoor dat je zonder dat ook je eigen zelf bent!

(weet niet of ik het goed heb verwoord, omdat ik niet je hele situatie ken, maar hoop dat je goed nadenkt over het afbreken van je time-out, omdat jezelf nu even de belangrijkste persoon op deze hele wereld bent!!! )
-
Ik hoop ook dat je er goed over nadenkt nief.

Het lijkt hier of hij je nodig heeft. Maar echt missen?!?

Waarom SMSt hij niet: "ik mis je?"

Dat zou ik wel graag willen weten.

Zou ook zeker met hem in gesprek gaan.



Muisje, goed dat je niet gemaild hebt. Ik zou me ook eraan irriteren als ik het zou ontvangen. En als ik het mag zeggen: je klinkt er ook een beetje in als een slachtoffer, misschien zelfs nog een met hoop.



Mootje, rust is denk ik het belangrijkste. Hier dus ook iemand die in zijn hart wel samen wil en zelfs het woord trouwen heeft laten vallen, maar die ook zo'n zootje van zijn leven momenteel heeft gemaakt. Overigens geeft hij dat zelf ook toe, en zegt hij zelf ook dat hij eerst de zooi op moet lossen en dan pas eerlijk naar mij toe kan zijn. Ik weet alleen niet hoeveel tijd je iemand kan gunnen... Zeker omdat wij elkaar niet zien als we niet daadwerkelijk afspreken...



Ik smacht naar contact momenteel... Waarom wonen we zo ver uit elkaar? Want geef dat eigenlijk toch echt de schuld waarom dit allemaal uberhaupt is ontstaan.
Alle reacties Link kopieren
Dank jullie wel jongens! Ik wil helemaal niet als een slachtoffer overkomen, vanaf nu dan maar, want hoe ik me eerder heb laten kennen kan ik toch niet meer terugdraaien. Eerder had ik het allemaal niet in de hand, maar het gaat nu stukken beter voor mijn gevoel.



Leuk van je te horen Mootje! Het gaat steeds ietsje beter met mij, maar ik denk ook dat dat komt doordat ik de stap naar professionele hulp heb genomen. Gewoon om mezelf wat sterker te maken eigenlijk. Ben bang dat ik anders weer mezelf zo verlies in een volgende situatie van stress. Heb nog geen afspraak gehad, maar het idee alleen al dat er straks iemand gaat helpen geeft rust. En het voelt ook wel daadkrachtig voor mezelf, zo van: ik pak het aan en werk aan mezelf! Bij jou is het ook nog warrig he... Gelukkig ben jij zo'n lekker nuchter chickie en heb je het allemaal wel in de hand! Heel fijn, hoop echt dat het goed komt tussen jullie en jullie allebei helemaal gelukkig worden in de nieuwe situatie en er veel van geleerd hebben!



@Polly: Die rust he, moeilijkste wat er is. Ik kan het dus pas nu het definitief is. Vind het echt knap dat jij je er goed aan kunt houden. Ik zou uit elkaar klappen van emotie!!! (is gebleken )
Bij mij lukt het ook niet Muisje...

Ik heb ook al meerdere malen periode van geen contact afgesproken en steeds gaat het weer fout.

Dan neemt hij contact op na een dag of 4, en dan reageer ik toch weer. Heb vandaag ook weer mail gestuurd dat ik even afstand neem, omdat doordat hij mijn hulp accepteert ik weer hoop krijg dat alles goed komt, aangezien hij bedankt met "je bent heel lief"...



Maar nu baal ik natuurlijk omdat hij nog niets heeft laten horen...

Terwijl ik dat eigenlijk van hem vraag!

Zo krom is mijn geest!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven