De nasleep van eetproblematiek.
dinsdag 25 mei 2010 om 14:35
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik begonnen met lijnen en ben daarin veel te ver doorgeschoten, wat resulteerde in het labeltje anorexia.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
maandag 4 april 2011 om 18:20
maandag 4 april 2011 om 18:22
quote:Lotte35 schreef op 03 april 2011 @ 10:44:
Realiseer me gewoon dat ik veel meer in m'n mars heb dan ik altijd dacht. En daar ga ik nu eindelijk eens gebruik van maken.
JA! DIT! Wat enorm goed dat je voor jezelf gekozen hebt. Wat enorm goed dat je eerst jezelf de tijd gunt om te groeien. Ik ben zo trots op je, je ziet de dingen zo scherp, heeeel erg knap!!
Realiseer me gewoon dat ik veel meer in m'n mars heb dan ik altijd dacht. En daar ga ik nu eindelijk eens gebruik van maken.
JA! DIT! Wat enorm goed dat je voor jezelf gekozen hebt. Wat enorm goed dat je eerst jezelf de tijd gunt om te groeien. Ik ben zo trots op je, je ziet de dingen zo scherp, heeeel erg knap!!
anoniem_72267 wijzigde dit bericht op 04-04-2011 20:37
Reden: Mijn blobje blobte niet, maar nu wel :)
Reden: Mijn blobje blobte niet, maar nu wel :)
% gewijzigd
dinsdag 5 april 2011 om 07:56
Woowww super! Gefeliciteerd Stampertje
. Wat moet dat geweldig voelen! Geloof nu niet een in ieder geval een heel klein beetje in jezelf? Ben trots op je!
En Lotte jij gaat ook super zeg! Ook gefeli met je jaarcontract. De positiviteit spat gewoon van je berichtjes af! Echt leuk om te lezen .
Indigo geeft niets dat je nog geen tijd hebt gehad. Had ook een belachelijk lange mail gestuurd, kan me voorstellen dat dat ff tijd kost haha. Take your time
. Maar wat fijn dat het weer stukje bij beetje beter gaat. En wat Lotte al zegt: geniet lekker van die kleine dingen. Dat maakt het weer wat luchtiger. Echt mooi om te lezen .
@ Pelikaan: haha ik word gewoon vrolijk van je berichtjes.
@ iedereen: eigenlijk gaat het hier ook weer een beetje beter. De cirkel is in ieder geval doorbroken en ik kan weer een beetje genieten van de kleine dingetjes. Laatst dacht ik: "Ik doe toch best normaal met dat eten?" Maar toen bedacht ik ook: "Nou ik drink anders geen alcohol, puur om de kcal." Dus zaterdag ben ik gezellig met mijn vriend de kroeg ingedoken
. Dat was serieus mijn laatste taboe op dingen die ik absoluut niet wilde eten/drinken. Voelde zo bevrijdend! Echt apart. Denk dat ik de afgelopen 2 jaar in totaal 4 keer iets met alcohol heb gedronken, wat er ook weer uit moest van mezelf. Maar dat is zaterdag niet gebeurd .
Hallelujah! Voel me echt een stuk beter dan een tijd terug!
En Lotte jij gaat ook super zeg! Ook gefeli met je jaarcontract. De positiviteit spat gewoon van je berichtjes af! Echt leuk om te lezen .
Indigo geeft niets dat je nog geen tijd hebt gehad. Had ook een belachelijk lange mail gestuurd, kan me voorstellen dat dat ff tijd kost haha. Take your time
@ Pelikaan: haha ik word gewoon vrolijk van je berichtjes.
@ iedereen: eigenlijk gaat het hier ook weer een beetje beter. De cirkel is in ieder geval doorbroken en ik kan weer een beetje genieten van de kleine dingetjes. Laatst dacht ik: "Ik doe toch best normaal met dat eten?" Maar toen bedacht ik ook: "Nou ik drink anders geen alcohol, puur om de kcal." Dus zaterdag ben ik gezellig met mijn vriend de kroeg ingedoken
Hallelujah! Voel me echt een stuk beter dan een tijd terug!
dinsdag 5 april 2011 om 10:56
Wat goed om te lezen LilStar, dat het met jou ook weer wat beter gaat! En wat heerlijk dat je zaterdag zo hebt kunnen genieten van je drankje in de kroeg! Mooie overwinning, steek 'm in je zak.quote:LilStar schreef op 05 april 2011 @ 07:56:
En Lotte jij gaat ook super zeg! Ook gefeli met je jaarcontract. De positiviteit spat gewoon van je berichtjes af! Echt leuk om te lezen
Dank je wel!
Ik merk ook echt dat ik wat steviger in m'n schoenen sta, de laatste tijd. Ik ben nog steeds onzeker hoor, maar dat extreme is er wel vanaf.
Gistermiddag heb ik bijvoorbeeld weer bij de ortho gewerkt. Het is veruit mijn favoriete middag, maar toch ook weer heel dubbel. Want aan de ene kant vind ik het dus geweldig werk, maar aan de andere kant wordt mijn onzekerheid er enórm door aangewakkerd. Want ik vind het allemaal best moeilijk. Kijk, de theorie is een eitje. Ik kan je hier en nu feilloos uitleggen hoe een beugel geplaatst wordt, welke stappen daarvoor nodig zijn, waarom juist die stappen in die volgorde, enz. Maarja, dit werk is natuurlijk vooral handwerk. En dat ben ik niet gewend.
Kwam ook nog bij dat ik gistermiddag blijkbaar m'n middag niet had. Alles ging langzaam, en ik heb echt een zeldzaam slechte röntgenfoto gemaakt. De ortho vond het helemaal niet erg hoor, zoiets overkomt iedereen wel een paar keer. Maar ik vind dat echt héle moeilijke dingen.
Maar toch zie ik verschil. Want vroeger zou ik echt dagen van slag zijn door zoiets. Nu niet. Ik heb het niet goed gedaan, de deskundige zei dat het niet erg was, klaar!
Toen ik laatst mijn twijfels over mijn capaciteiten in dit werk uitte tegenover mijn eigen orthodontist, zei hij: Durf te falen.
En ik denk dat ik dat nu aan 't leren ben.
Ik hoef niet perfect te zijn.
Dat besef maakt het leven een stuk minder ingewikkeld.
En Lotte jij gaat ook super zeg! Ook gefeli met je jaarcontract. De positiviteit spat gewoon van je berichtjes af! Echt leuk om te lezen
Dank je wel!
Ik merk ook echt dat ik wat steviger in m'n schoenen sta, de laatste tijd. Ik ben nog steeds onzeker hoor, maar dat extreme is er wel vanaf.
Gistermiddag heb ik bijvoorbeeld weer bij de ortho gewerkt. Het is veruit mijn favoriete middag, maar toch ook weer heel dubbel. Want aan de ene kant vind ik het dus geweldig werk, maar aan de andere kant wordt mijn onzekerheid er enórm door aangewakkerd. Want ik vind het allemaal best moeilijk. Kijk, de theorie is een eitje. Ik kan je hier en nu feilloos uitleggen hoe een beugel geplaatst wordt, welke stappen daarvoor nodig zijn, waarom juist die stappen in die volgorde, enz. Maarja, dit werk is natuurlijk vooral handwerk. En dat ben ik niet gewend.
Kwam ook nog bij dat ik gistermiddag blijkbaar m'n middag niet had. Alles ging langzaam, en ik heb echt een zeldzaam slechte röntgenfoto gemaakt. De ortho vond het helemaal niet erg hoor, zoiets overkomt iedereen wel een paar keer. Maar ik vind dat echt héle moeilijke dingen.
Maar toch zie ik verschil. Want vroeger zou ik echt dagen van slag zijn door zoiets. Nu niet. Ik heb het niet goed gedaan, de deskundige zei dat het niet erg was, klaar!
Toen ik laatst mijn twijfels over mijn capaciteiten in dit werk uitte tegenover mijn eigen orthodontist, zei hij: Durf te falen.
En ik denk dat ik dat nu aan 't leren ben.
Ik hoef niet perfect te zijn.
Dat besef maakt het leven een stuk minder ingewikkeld.
woensdag 6 april 2011 om 15:58
Hallo meiden,
Wat is het toch een prachtig weer, wordt er vrolijk van.
@Lotte: Goed dat je steeds zekerder wordt van jezelf. Een goede kreet van je ortho (durf te falen) want IEDEREEN faalt weleens en dat is niet erg want a) je bent nog lerende en b) zelfs de ortho maakt fouten. Ik denk meer hoe je ermee omgaat. Natuurlijk zal je er van balen en dat is ook goed (want dat geeft aan dat je betrokken bent bij het werk) maar probeer het af te blokken (het is nu eenmaal gebeurd en voor alles is een oplossing).
Wat je baan ook is ik denk dat iedereen weleens twijfelt aan zijn/haar capaciteiten maar dat houdt je ook alert en maakt het leven idd een stuk minder ingewikkeld. Vertrouw op jezelf. Ik denk in het werk dat jij doet dat zowel kennis als het kunnen omgaan met mensen een grote rol speelt. Zoals ik het lees gelooft die hele praktijk in JOUW capaciteiten en nu jij nog!!!! Je bent erg goed bezig Lotte.
@Iedereen: Jullie geloven het niet maar ik heb nog een baan!!! Moet niet gekker worden zeg....Mijn keuze heb ik al gemaakt. Het is een zware functie waar veel van me wordt verwacht en moet veel reizen MAAR ik heb er ontzettend veel zin in. Ik heb nog een weekje vrij en dan ga ik beginnen. Afgelopen week dacht ik: ik ga mezelf lekker verwennen met een lekker drankje dus had ik aperol gemixt met prosecco. Echt heeerlijk maar die kwam binnen zeg, heb de hele middag de polonaise gedanst van blijdschap en daarna in slaap gesukkeld. Tja toch sterker dan verwacht haha.
Wat is het toch een prachtig weer, wordt er vrolijk van.
@Lotte: Goed dat je steeds zekerder wordt van jezelf. Een goede kreet van je ortho (durf te falen) want IEDEREEN faalt weleens en dat is niet erg want a) je bent nog lerende en b) zelfs de ortho maakt fouten. Ik denk meer hoe je ermee omgaat. Natuurlijk zal je er van balen en dat is ook goed (want dat geeft aan dat je betrokken bent bij het werk) maar probeer het af te blokken (het is nu eenmaal gebeurd en voor alles is een oplossing).
Wat je baan ook is ik denk dat iedereen weleens twijfelt aan zijn/haar capaciteiten maar dat houdt je ook alert en maakt het leven idd een stuk minder ingewikkeld. Vertrouw op jezelf. Ik denk in het werk dat jij doet dat zowel kennis als het kunnen omgaan met mensen een grote rol speelt. Zoals ik het lees gelooft die hele praktijk in JOUW capaciteiten en nu jij nog!!!! Je bent erg goed bezig Lotte.
@Iedereen: Jullie geloven het niet maar ik heb nog een baan!!! Moet niet gekker worden zeg....Mijn keuze heb ik al gemaakt. Het is een zware functie waar veel van me wordt verwacht en moet veel reizen MAAR ik heb er ontzettend veel zin in. Ik heb nog een weekje vrij en dan ga ik beginnen. Afgelopen week dacht ik: ik ga mezelf lekker verwennen met een lekker drankje dus had ik aperol gemixt met prosecco. Echt heeerlijk maar die kwam binnen zeg, heb de hele middag de polonaise gedanst van blijdschap en daarna in slaap gesukkeld. Tja toch sterker dan verwacht haha.
vrijdag 8 april 2011 om 07:38
Whaaa Stampertje! Heldin! Supergaaf dat je gewoon nog een baan hebt gekregen. Wat een opsteker ook he? Ben echt blij voor je meid!
@ Lotte: eigenlijk geweldige feedback toch? "Durf te falen." Dat betekent dat niet alleen jij jezelf die ruimte mag geven, maar dat ook de ortho jou die ruimte geeft. De enige die zulke strenge eisen stelt aan jou, ben je dus zelf
. Maar dat wist je natuurlijk al wel
. Fijn dat hij dat zo letterlijk heeft gezegd!
@ iedereen: nog een dagje bikkelen en dan... weekend! Met heerlijk weer !
@ Lotte: eigenlijk geweldige feedback toch? "Durf te falen." Dat betekent dat niet alleen jij jezelf die ruimte mag geven, maar dat ook de ortho jou die ruimte geeft. De enige die zulke strenge eisen stelt aan jou, ben je dus zelf
@ iedereen: nog een dagje bikkelen en dan... weekend! Met heerlijk weer !
vrijdag 8 april 2011 om 07:50
Jeetje, hebben jullie ook inlogproblemen? Ik krijg mezelf maar niet ingelogd, nu via mobiel.viva.nl
Hoe gaat het met jullie?
Stampertje, nog aan het stuiteren van je nieuwe baan? Ik ben zo blij voor je!!! En je gaat al snel beginnen, erg leuk! Wil je delen in welk vakgebied je werkt? (hoeft niet hoor!) Wauw en gewoon nog een baan aangeboden gekregen, ze willen jou echt graag hebben. Knap dat je zo lang hebt volgehouden met solliciteren, ik weet dat je er ontzettend lang mee bezig bent geweest en het is echt lastig om vol te houden als het steeds maar niks wordt om welke reden dan ook.
Lotte, ik kan jouw laatste bericht niet meer lezen op deze pagina, maar ik meen me te herinneren dat het bij jou ook goed gaat, dat je het goed hebt op je werk? Heel fijn om te lezen. Ben je weer bezig met aankomen?
Hier.....tsja.....wat zal ik zeggen? Het gaat goed, ik voel me goed, maar mijn gewicht zakt weer. Ik weet niet eens wat ik ervan moet denken. Waar komt dit toch vandaan??? Ik voel me niet eens dik, maar toch die drang om af te vallen. Ik doe er ook niet ontzettend mijn best voor, maar dat komt omdat ik weet dat ik makkelijk afval, ik eet dus gewoon, maar wel net weinig genoeg om af te vallen. Eigenlijk een beetje hetzelfde liedje als vorig jaar. En als ik bedenk dat ik dit misschien toch niet moet doen (afvallen) bereken ik mijn bmi en zie ik dat dat nog geen ondergewicht is, dus dat ik dan ook niet hoef te stoppen. Ik weet ook niet zo goed wat de drijfkracht is achter het afvallen, wat is mijn motief? Is het een kwestie van gewoonte? Mis ik ergens de uitdaging in mijn leven en ga ik hiet hierin zoeken? Probeer ik te compenseren voor me niet waardevol genoeg voelen? Dat gevoel heb ik niet, dat ik aan het compenseren ben, meer dat ik een soort spelletje aan het spelen ben. Maar waarom zou ik dit spelletje spelen? Waarom niet gewoon leven? Ik weet het even niet, maar ik voel me wel goed en dat is ontelbaar veel keren beter dan hoe de afgelopen 3 maanden zijn geweest. Misschien waait het ook wel weer over en besteed ik er gewoon teveel aandacht aan...
Hoe gaat het met jullie?
Stampertje, nog aan het stuiteren van je nieuwe baan? Ik ben zo blij voor je!!! En je gaat al snel beginnen, erg leuk! Wil je delen in welk vakgebied je werkt? (hoeft niet hoor!) Wauw en gewoon nog een baan aangeboden gekregen, ze willen jou echt graag hebben. Knap dat je zo lang hebt volgehouden met solliciteren, ik weet dat je er ontzettend lang mee bezig bent geweest en het is echt lastig om vol te houden als het steeds maar niks wordt om welke reden dan ook.
Lotte, ik kan jouw laatste bericht niet meer lezen op deze pagina, maar ik meen me te herinneren dat het bij jou ook goed gaat, dat je het goed hebt op je werk? Heel fijn om te lezen. Ben je weer bezig met aankomen?
Hier.....tsja.....wat zal ik zeggen? Het gaat goed, ik voel me goed, maar mijn gewicht zakt weer. Ik weet niet eens wat ik ervan moet denken. Waar komt dit toch vandaan??? Ik voel me niet eens dik, maar toch die drang om af te vallen. Ik doe er ook niet ontzettend mijn best voor, maar dat komt omdat ik weet dat ik makkelijk afval, ik eet dus gewoon, maar wel net weinig genoeg om af te vallen. Eigenlijk een beetje hetzelfde liedje als vorig jaar. En als ik bedenk dat ik dit misschien toch niet moet doen (afvallen) bereken ik mijn bmi en zie ik dat dat nog geen ondergewicht is, dus dat ik dan ook niet hoef te stoppen. Ik weet ook niet zo goed wat de drijfkracht is achter het afvallen, wat is mijn motief? Is het een kwestie van gewoonte? Mis ik ergens de uitdaging in mijn leven en ga ik hiet hierin zoeken? Probeer ik te compenseren voor me niet waardevol genoeg voelen? Dat gevoel heb ik niet, dat ik aan het compenseren ben, meer dat ik een soort spelletje aan het spelen ben. Maar waarom zou ik dit spelletje spelen? Waarom niet gewoon leven? Ik weet het even niet, maar ik voel me wel goed en dat is ontelbaar veel keren beter dan hoe de afgelopen 3 maanden zijn geweest. Misschien waait het ook wel weer over en besteed ik er gewoon teveel aandacht aan...
zaterdag 9 april 2011 om 16:47
quote:indigoblue schreef op 08 april 2011 @ 07:50:
Lotte, ik kan jouw laatste bericht niet meer lezen op deze pagina, maar ik meen me te herinneren dat het bij jou ook goed gaat, dat je het goed hebt op je werk? Heel fijn om te lezen. Ben je weer bezig met aankomen?
Ik heb een paar erg slechte dagen achter de rug.
Werd een soort overvallen door onzekerheid en twijfels, vooral over het werk. Liep al met het plan rond te kappen met alles, en weer terug te vluchten in het onderwijs. Daar hoef ik tenminste niet bang te zijn dat ik het niet kan....
Maarja, het is niet wat ik wil.
Dus mezelf maar weer bij elkaar geraapt, en veel met mensen gepraat. De tandarts, m'n moeder, een collega.
En volgens mij gaat het alweer wat beter.
Lotte, ik kan jouw laatste bericht niet meer lezen op deze pagina, maar ik meen me te herinneren dat het bij jou ook goed gaat, dat je het goed hebt op je werk? Heel fijn om te lezen. Ben je weer bezig met aankomen?
Ik heb een paar erg slechte dagen achter de rug.
Werd een soort overvallen door onzekerheid en twijfels, vooral over het werk. Liep al met het plan rond te kappen met alles, en weer terug te vluchten in het onderwijs. Daar hoef ik tenminste niet bang te zijn dat ik het niet kan....
Maarja, het is niet wat ik wil.
Dus mezelf maar weer bij elkaar geraapt, en veel met mensen gepraat. De tandarts, m'n moeder, een collega.
En volgens mij gaat het alweer wat beter.
dinsdag 12 april 2011 om 09:00
Hi meiden,
Hoe gaat het met jullie? Het is hier heel rustig...hopelijk een goed teken!
Lotte, zo gaat het hè? Op een neer, druk maken, weer in de rust komen. En natuurlijk ook veel piekeren en analyseren. Fijn dat je steun en wijsheid in je omgeving hebt gezocht. Hoe gaat het met eten?
Hier gaat het goed....ik heb het gevoel dat ik op min of meer hetzelfde punt sta als afgelopen zomer en dat is fijn, wat dat was een heel goede tijd. Maar ook grijp ik terug naar controle houden over mijn gewicht, ook al voel ik me ok nu wat dat betreft. Toch doe ik het, toch wil ik die veiligheid, die controle, toch kan ik het niet loslaten, wil ik het niet loslaten, durf ik het niet los te laten. Er speelt hier nu een aantal dingen waar ik veel over na moet denken, die veel met mijn gevoelens doen en dan merk ik ook dat ik nog harder vasthou aan dat gewicht. Als een soort van iets waar ik me op kan focussen, als ik me daar maar op focus kan de rest me niet raken, kan ik niet teleurgesteld worden.
En, net als afgelopen zomer, soms overweldigt het me....hoe goed het (weer) gaat, dat het leven zo makkelijk kan zijn, dat je je zo goed kan voelen, dat je zo vrij kan zijn. Dan knijp ik zo in mijn handjes, dat ik zulke lieve vrienden heb, dat ik weer kan genieten van de dagelijkse dingen, van het mooie weer, van de gezelligheid.
Fijne week allemaal. Espoir, ik ben erg benieuwd hoe het met je is! En ook aan de andere meiden denk ik, Klontje en Tsj, Soof en ook de meiden die wat langer niet hebben meegeschreven.
Hoe gaat het met jullie? Het is hier heel rustig...hopelijk een goed teken!
Lotte, zo gaat het hè? Op een neer, druk maken, weer in de rust komen. En natuurlijk ook veel piekeren en analyseren. Fijn dat je steun en wijsheid in je omgeving hebt gezocht. Hoe gaat het met eten?
Hier gaat het goed....ik heb het gevoel dat ik op min of meer hetzelfde punt sta als afgelopen zomer en dat is fijn, wat dat was een heel goede tijd. Maar ook grijp ik terug naar controle houden over mijn gewicht, ook al voel ik me ok nu wat dat betreft. Toch doe ik het, toch wil ik die veiligheid, die controle, toch kan ik het niet loslaten, wil ik het niet loslaten, durf ik het niet los te laten. Er speelt hier nu een aantal dingen waar ik veel over na moet denken, die veel met mijn gevoelens doen en dan merk ik ook dat ik nog harder vasthou aan dat gewicht. Als een soort van iets waar ik me op kan focussen, als ik me daar maar op focus kan de rest me niet raken, kan ik niet teleurgesteld worden.
En, net als afgelopen zomer, soms overweldigt het me....hoe goed het (weer) gaat, dat het leven zo makkelijk kan zijn, dat je je zo goed kan voelen, dat je zo vrij kan zijn. Dan knijp ik zo in mijn handjes, dat ik zulke lieve vrienden heb, dat ik weer kan genieten van de dagelijkse dingen, van het mooie weer, van de gezelligheid.
Fijne week allemaal. Espoir, ik ben erg benieuwd hoe het met je is! En ook aan de andere meiden denk ik, Klontje en Tsj, Soof en ook de meiden die wat langer niet hebben meegeschreven.
woensdag 13 april 2011 om 10:58
quote:indigoblue schreef op 12 april 2011 @ 09:00:
Lotte, zo gaat het hè? Op een neer, druk maken, weer in de rust komen. En natuurlijk ook veel piekeren en analyseren. Fijn dat je steun en wijsheid in je omgeving hebt gezocht. Hoe gaat het met eten?
Precies zo uitgekiend dat ik niet afval, maar ook niet aankom.
Niet goed dus eigenlijk.
Lotte, zo gaat het hè? Op een neer, druk maken, weer in de rust komen. En natuurlijk ook veel piekeren en analyseren. Fijn dat je steun en wijsheid in je omgeving hebt gezocht. Hoe gaat het met eten?
Precies zo uitgekiend dat ik niet afval, maar ook niet aankom.
Niet goed dus eigenlijk.
woensdag 13 april 2011 om 17:23
Hallo meiden,
Het is hier inderdaad wel erg rustig maar het is natuurlijk ook wel lekker weer. Nu ik een baan heb en nog maar een paar dagen vrij ben geniet ik er pas van gek he?
@Indigo: Ik wil je best vertellen wat ik voor werk doen maar niet op dit forum. Ben bang dat mensen me gaan herkennen want je weet nooit.......
Fijne avond allemaal!
Het is hier inderdaad wel erg rustig maar het is natuurlijk ook wel lekker weer. Nu ik een baan heb en nog maar een paar dagen vrij ben geniet ik er pas van gek he?
@Indigo: Ik wil je best vertellen wat ik voor werk doen maar niet op dit forum. Ben bang dat mensen me gaan herkennen want je weet nooit.......
Fijne avond allemaal!
woensdag 13 april 2011 om 20:44
Lotte, niet afvallen is ook oké? Aankomen is de volgende stap. En ja, ik weet dat je het kan en dat je het "zou moeten" doen en dat je het alsmaar uitstelt (ik probeer je even voor te zijn, met jezelf onderuit halen ) maar dat je niet afvalt vind ik al super!
Stampertje, ja ik snap het helemaal (herkenbaarheid) ik ben gewoon altijd nieuwsgierig zou mijn beroep hier ook niet neerzetten. Veel succes met je eerste dagen, je hebt er veel zin in zeker? Kan me goed voorstellen dat je nu pas geniet van je vrije dagen, nu kan het, anders maakte je je druk om een baan vinden. Heel begrijpelijk (en herkenbaar) hoor! Geniet nog lekker van die paar dagen en straks ook van het weer aan het werk zijn!
Stampertje, ja ik snap het helemaal (herkenbaarheid) ik ben gewoon altijd nieuwsgierig zou mijn beroep hier ook niet neerzetten. Veel succes met je eerste dagen, je hebt er veel zin in zeker? Kan me goed voorstellen dat je nu pas geniet van je vrije dagen, nu kan het, anders maakte je je druk om een baan vinden. Heel begrijpelijk (en herkenbaar) hoor! Geniet nog lekker van die paar dagen en straks ook van het weer aan het werk zijn!
donderdag 14 april 2011 om 12:41
Hallo allemaal,
@Indigo; Hoe gaat het met jou? Nog steeds op de goede weg?
Qua werk en bedrijf is het idd heel moeilijk want iedereen kent dit bedrijf. Het wordt echt een zware baan maar ik heb er wel veel zin in. Ben best onzeker hoor of ik het allemaal wel kan en of ik slim genoeg ben....maar aan de andere kant zijn twijfels wel normaal (ga ik in ieder geval niet naast mijn schoenen lopen). En nu ben ik helemaal blij dat ik geen last meer heb van mijn darmen want daar is in deze functie echt geen ruimte voor (ben veel onderweg en op reis). Ben nu ook echt aan het genieten van mijn vrije tijd en super actief met schilderen, opruimen etc. Gek he dat ik daar de afgelopen maanden geen oog/zin in had.
@de rest: Hoe gaat het met jullie? Tsj, Pelikaan, LilStar, Senang, Klontje. In ieder geval een knuffel
@Indigo; Hoe gaat het met jou? Nog steeds op de goede weg?
Qua werk en bedrijf is het idd heel moeilijk want iedereen kent dit bedrijf. Het wordt echt een zware baan maar ik heb er wel veel zin in. Ben best onzeker hoor of ik het allemaal wel kan en of ik slim genoeg ben....maar aan de andere kant zijn twijfels wel normaal (ga ik in ieder geval niet naast mijn schoenen lopen). En nu ben ik helemaal blij dat ik geen last meer heb van mijn darmen want daar is in deze functie echt geen ruimte voor (ben veel onderweg en op reis). Ben nu ook echt aan het genieten van mijn vrije tijd en super actief met schilderen, opruimen etc. Gek he dat ik daar de afgelopen maanden geen oog/zin in had.
@de rest: Hoe gaat het met jullie? Tsj, Pelikaan, LilStar, Senang, Klontje. In ieder geval een knuffel
donderdag 14 april 2011 om 12:45
donderdag 14 april 2011 om 19:38
quote:Lotte35 schreef op 14 april 2011 @ 12:45:
[...]
Lief van je, maar echt te mild....
Ik geef mezelf al te lang de ruimte.
Ik wil zoveel in 't leven, en als ik dat ècht wil moet ik nu gaan aankomen.
Moeten ja, dat is het enige goede woord.
Maar moeten en willen, dat zijn twee dingen hè? Het is ook niet gemakkelijk...maar: je bent al zo'n eind gekomen. Dat je niet afvalt is echt een grote pré. Misschien moet je dat jezelf op dit moment gewoon even gunnen. Je kunt niet aldoor vechten, dat is ontzettend vermoeiend. Dus misschien nu, als het even moeilijk is, kiezen voor stabiel blijven (maar zeker NIET naar beneden, dat is geen optie) en dan op een gegeven moment de draad weer oppakken. Echt, bedenk je even hoe gemakkelijk het eerder was om gewoon weer af te vallen. Dat doe je nu niet, daar mag je best trots op zijn hoor. Ook dat is een overwinning.
Zodra je het weer aankunt, ga je langzaam opbouwen. Aankomen is natuurlijk een onvermijdelijk doel. En ook dat kun je aan. Maar nu gewoon even niet.
Je weet het, ik blijf onverminderd trots op je. Jij komt er wel!
[...]
Lief van je, maar echt te mild....
Ik geef mezelf al te lang de ruimte.
Ik wil zoveel in 't leven, en als ik dat ècht wil moet ik nu gaan aankomen.
Moeten ja, dat is het enige goede woord.
Maar moeten en willen, dat zijn twee dingen hè? Het is ook niet gemakkelijk...maar: je bent al zo'n eind gekomen. Dat je niet afvalt is echt een grote pré. Misschien moet je dat jezelf op dit moment gewoon even gunnen. Je kunt niet aldoor vechten, dat is ontzettend vermoeiend. Dus misschien nu, als het even moeilijk is, kiezen voor stabiel blijven (maar zeker NIET naar beneden, dat is geen optie) en dan op een gegeven moment de draad weer oppakken. Echt, bedenk je even hoe gemakkelijk het eerder was om gewoon weer af te vallen. Dat doe je nu niet, daar mag je best trots op zijn hoor. Ook dat is een overwinning.
Zodra je het weer aankunt, ga je langzaam opbouwen. Aankomen is natuurlijk een onvermijdelijk doel. En ook dat kun je aan. Maar nu gewoon even niet.
Je weet het, ik blijf onverminderd trots op je. Jij komt er wel!
donderdag 14 april 2011 om 19:52
Dank je wel Pelikaan, voor je lieve woorden! Topwijffie ben jij toch ook quote:Pelikaan schreef op 14 april 2011 @ 19:38:
Maar moeten en willen, dat zijn twee dingen hè?
Dat is waar.
Maar eerlijk?
Ik denk niet dat ik het ooit zal willen.
Ik wil niet aankomen. Nu niet, nooit niet.
Wat ik wel wil?
Een leuk leven. Een gave baan als ortho-assistente. Dat wil ik écht. En ik weet dat ik daarvoor moet aankomen. Dat moet, of ik nu wil of niet. Wachten tot ik het wil is dus geen optie. Want dan gebeurt er niets. En blijf ik hangen op dit punt. Kan ik honderd mee worden, maar niet op de manier die ik graag wil.
En ik ben de afgelopen maanden natuurlijk wel afgevallen. Daarna weer iets aangekomen, maar minder dan eraf is. Ik moet dus minimaal weer op dat stabiele punt komen, en van daaruit verder.
quote:Pelikaan schreef op 14 april 2011 @ 19:38:
Je weet het, ik blijf onverminderd trots op je. Jij komt er wel!
Ook alweer zo lief, dank je wel!
Ik ben ook trots op mezelf hoor, het is zoveel slechter geweest met me.
Maar ik blijf hangen nu, en ik denk dat ik strenger voor mezelf moet zijn. Er zit zóveel in me, ik voel het. En dat wil eruit.
Ik wil mezelf zo graag laten zien, zoals ik écht ben.
Niet die bange, dunne spriet, maar een vrouw met talenten en lef.
Maar moeten en willen, dat zijn twee dingen hè?
Dat is waar.
Maar eerlijk?
Ik denk niet dat ik het ooit zal willen.
Ik wil niet aankomen. Nu niet, nooit niet.
Wat ik wel wil?
Een leuk leven. Een gave baan als ortho-assistente. Dat wil ik écht. En ik weet dat ik daarvoor moet aankomen. Dat moet, of ik nu wil of niet. Wachten tot ik het wil is dus geen optie. Want dan gebeurt er niets. En blijf ik hangen op dit punt. Kan ik honderd mee worden, maar niet op de manier die ik graag wil.
En ik ben de afgelopen maanden natuurlijk wel afgevallen. Daarna weer iets aangekomen, maar minder dan eraf is. Ik moet dus minimaal weer op dat stabiele punt komen, en van daaruit verder.
quote:Pelikaan schreef op 14 april 2011 @ 19:38:
Je weet het, ik blijf onverminderd trots op je. Jij komt er wel!
Ook alweer zo lief, dank je wel!
Ik ben ook trots op mezelf hoor, het is zoveel slechter geweest met me.
Maar ik blijf hangen nu, en ik denk dat ik strenger voor mezelf moet zijn. Er zit zóveel in me, ik voel het. En dat wil eruit.
Ik wil mezelf zo graag laten zien, zoals ik écht ben.
Niet die bange, dunne spriet, maar een vrouw met talenten en lef.
donderdag 14 april 2011 om 20:14
Zie het dan als een pad naar wat je wilt. Een middel, een methode om te komen waar je wilt zijn. Vestig je aandacht op dat doel en laat het eten dan alleen maar een middel zijn, met minder emotie. Want jij hebt een ijzeren wil en discipline. Buig het om, zet het in om je doel te behalen. Dat vergt wat denkwerk, begrijpelijk, maar misschien werkt het wel.
Ik dacht ook nooit dat ik aan zou willen komen. En misschien wil ik het nu ook wel niet (eigenlijk sta ik daar nu pas bij stil)..maar ik weet dat ik het nodig heb. Jij weet wat mijn doel is, zou ik dat kunnen behalen als ik ondergewicht zou hebben? Nee. Dus ik kies ervoor om dit gewicht te hebben en om extra te eten als het niet goed gaat. Zonder er teveel emotie aan te koppelen (en o suuure, dat is soms heeel erg moeilijk, ook dat weet je ). Maar het kán wel.
Ik dacht ook nooit dat ik aan zou willen komen. En misschien wil ik het nu ook wel niet (eigenlijk sta ik daar nu pas bij stil)..maar ik weet dat ik het nodig heb. Jij weet wat mijn doel is, zou ik dat kunnen behalen als ik ondergewicht zou hebben? Nee. Dus ik kies ervoor om dit gewicht te hebben en om extra te eten als het niet goed gaat. Zonder er teveel emotie aan te koppelen (en o suuure, dat is soms heeel erg moeilijk, ook dat weet je ). Maar het kán wel.
donderdag 14 april 2011 om 20:31
quote:Pelikaan schreef op 14 april:
Want jij hebt een ijzeren wil en discipline.
Dit zinnetje raakte rechtstreeks mijn traanbuis.
Het is waar.
Wat ik wil, dat gebeurt.
Ik geef niet op, nooit.
Daarom is het na al die jaren nog steeds niet te bevatten voor me, dat die ziekte zóveel grip op me heeft. Ik wil het niet, maar laat het toch gebeuren.
quote:Pelikaan schreef op 14 april 2011 @ 20:14:
Jij weet wat mijn doel is, zou ik dat kunnen behalen als ik ondergewicht zou hebben? Nee.
Ik weet heel goed wat jouw doel is ja. Een prachtig doel! En nee, dat zou je niet kunnen bereiken met ondergewicht. Jij doet daarom wat ík zo graag wil, namelijk het eten gebruiken als medicijn. Een medicijn om je goed te voelen, zodat je die dingen kunt doen waar je hart naar uitgaat.
En daarmee ben je dus duidelijk een stap verder dan ik. Want hoezeer ik op maandagmiddag ook geniet van het werken bij de orthodontist, ik loop daar wel te duizelen van de honger. Bang om fouten te maken, en daardoor teruggrijpend naar mijn grote kracht: het negeren van m'n honger.
Als ik die kracht om zou kunnen buigen om mijn doel te behalen, zoals jij me aanraadt, zou de wereld voor me open liggen. Ik weet dat, ik voel dat en ik geloof dat.
Het enige wat er nog aan ontbreekt, is dat ik het daadwerkelijk ga dóen. Mijn kracht inzetten om hieruit te komen, in plaats van me sterk voelen door hierin te blijven hangen.
Je woorden zetten me zeker weer even aan het denken.
Ik ben sterker dan ik zelf vermoed....
quote:Pelikaan schreef op 14 april 2011 @ 20:14:
Oh en bloos wat een lief compliment...En oh zo gemeend.
Want jij hebt een ijzeren wil en discipline.
Dit zinnetje raakte rechtstreeks mijn traanbuis.
Het is waar.
Wat ik wil, dat gebeurt.
Ik geef niet op, nooit.
Daarom is het na al die jaren nog steeds niet te bevatten voor me, dat die ziekte zóveel grip op me heeft. Ik wil het niet, maar laat het toch gebeuren.
quote:Pelikaan schreef op 14 april 2011 @ 20:14:
Jij weet wat mijn doel is, zou ik dat kunnen behalen als ik ondergewicht zou hebben? Nee.
Ik weet heel goed wat jouw doel is ja. Een prachtig doel! En nee, dat zou je niet kunnen bereiken met ondergewicht. Jij doet daarom wat ík zo graag wil, namelijk het eten gebruiken als medicijn. Een medicijn om je goed te voelen, zodat je die dingen kunt doen waar je hart naar uitgaat.
En daarmee ben je dus duidelijk een stap verder dan ik. Want hoezeer ik op maandagmiddag ook geniet van het werken bij de orthodontist, ik loop daar wel te duizelen van de honger. Bang om fouten te maken, en daardoor teruggrijpend naar mijn grote kracht: het negeren van m'n honger.
Als ik die kracht om zou kunnen buigen om mijn doel te behalen, zoals jij me aanraadt, zou de wereld voor me open liggen. Ik weet dat, ik voel dat en ik geloof dat.
Het enige wat er nog aan ontbreekt, is dat ik het daadwerkelijk ga dóen. Mijn kracht inzetten om hieruit te komen, in plaats van me sterk voelen door hierin te blijven hangen.
Je woorden zetten me zeker weer even aan het denken.
Ik ben sterker dan ik zelf vermoed....
quote:Pelikaan schreef op 14 april 2011 @ 20:14:
Oh en bloos wat een lief compliment...En oh zo gemeend.