Burnout! Het vervolg

09-02-2011 17:27 3009 berichten
Alle reacties Link kopieren
Burnout? Het begin.



Hier kunnen we verder. Verder met onze verhalen, verder met troostende woorden, verder met goede adviezen, verder met 'klagen', verder dingen van ons afschrijven. Kortom verder met het schrijven over ons leven met een burnout en het herstel daarvan.
Alle reacties Link kopieren
Abc, wil je mij de laatste versie van mijn boek sturen. Denk dat mijn laptop is gecrasht. En ik heb geen kopieën.
Alle reacties Link kopieren
Ga ik doen.
Alle reacties Link kopieren
Hoi meiden,



Ik kom nog even snel kijken hoe het met jullie gaat voordat ik ga mijn spullen bij mekaar ga zoeken voor morgenvroeg en ga slapen.

Morgen gaat mijn wekker weer om 5.20 uur... veel te vroeg!



Heb echt een heerlijk top weekend gehad! Zelfs vandaag ging het wel goed. Heb echt geprobeerd om er maar weinig bij stil te staan dat het vandaag Moederdag is. En het ging goed, de zon was heerlijk.... behalve de was ophangen, heb ik verder helemaal niks gedaan. Ik merk dat ik het eindelijk een plaatsje heb kunnen geven en dat ik me niet meer zo rot voel bij dit soort speciale dagen. Vertelde gisteren nog iemand, dat ik niet steeds met verdriet aan mijn dochter wil denken. Ik ben trots dat ze me moeder heeft gemaakt en op die manier wil ik aan haar denken. Hoe moeilijk dat soms ook is.



Hoop in ieder geval dat het met jullie allemaal ook goed gaat.
Alle reacties Link kopieren
Hey meiden,



Kom ook even kijken hier. Het gaat weer wat beter met me na vrijdag, toen zat ik er echt even doorheen. Heb gisteren en vandaag wel leuke en ook goeie dingen gedaan en lekker genoten ook van het weer. Gisteren had ik mijn moeder geholpen (met nog een paar familieleden) in het huis van mijn overleden oma. We hebben 18 dozen met boeken ingepakt en gesorteerd. Verder zijn er nog wat dingen versjouwd (niet door mij). Veel werk verzet dus. Daarna nog even de stad in geweest en bij een vriendin langsgewipt dus de dag was weer gevuld!



Vandaag bij m'n moeder langsgeweest en 's ochtends ben ik eerst zelf nog verwend door de kinderen.

Vanmiddag heb ik foto's opgehangen aan een muur in de woonkamer, en ben gelijk verder gegaan met foto's uitzoeken, loop enorm achter met m'n fotoalbums. Heb vorig jaar en het jaar daarvoor erg veel laten ontwikkelen van de tijd ervoor, maar loop bijna 4 jaar achter met inplakken...genoeg werk nog (maar wel leuk!)



Morgen een paar uurtjes werken en 's middags afspraak bij de p&o'er, waar ik m'n vragen kwijt kan en s avonds dansen. Lange dag dus maar ik zie het wel zitten en moet zeggen dat ik me zelfs na dit toch wel drukke weekend niet echt moe voel. Dat gaat nog steeds in een stijgende lijn merk ik .
Alle reacties Link kopieren
Hallo lieve meiden,

Ik kwam ook snel even kijken of er al nieuws was van Toffe. En het eerste wat ik zag waren de bloemen van abc en mariss.

Oh meiden, de tranen springen in mijn ogen, dank jullie wel dat jullie er aan denken en de moeite nemen om te posten. Super.



Ik vond het toch nog wel een moeilijke dag, maar ik heb wel geprobeerd te kijken naar de dingen die ik nog wel heb. Mijn man had gisteren met de hond uit laten, weer een reebokje gezien, voor de eerste keer na 18 december. Dus ik was vanavond ook weer zo gelopen in de hoop dat ik ze ook zou zien, maar dat was dus niet zo. Jammer.



Ik ga morgen om 7.00 weer beginnen aan een hele pittige week,Ik heb weer een toetsweek op school, een van de toetsen die ik morgen heb, is reanimeren. Dat doet me geestelijk ook nog wel heel erg veel. De eerste keer dat ik het moetst doen, had ik weer het gevoel dat ik niet meer kon praten, en dat ik zo ver mogelijk weg wilde. Gelukkig heb ik er wel de tijd voor gekregen, en ben ik samen met een leraar een aantal keren apart gaan oefenen, nu lukt het me wel redelijk, maar het blijft toch wel een bepaalde spanning geven. Ik denk als ik het in het echt moet doen, ik het waarschijnlijk wel kan, want dan hoef ik er niet over na te denken.Verder moet ik ook nog drie volle dagen werken, maar ik ben nu gelukkig wel redelijk uitgerust, dus ik hoop dat het goed komt.



Mariss en Lief; Doen jullie rustig aan van de week met werken?



Abc; Fijn dat de buikpijn wat afneemt, maar ik zou inderdaad nog maar even overslaan met sporten hoor. Je lijf heeft toch een enorme opdonder gehad. Wanneer zou je nu eventueel over een terugplaatsing na mogen gaan denken? Kan me voorstellen dat je lichaam dan eerst weer een beetje op krachten moet zijn?



Zon: Wat ontzettend goed om te horen dat het bij jou een plaatsje begint te krijgen, en dat je probeert in het positieve te kijken naar die periode. Denk je dat de emdr nu pas zijn werk aan het doen is? Of is het omdat jezelf wat beter in je lijf komt?



Toffe: Balen dat er niets concreets uit de bloeduitslagen is gekomen, wat is nu het verdere beleid?



5x5:Wat vervelend dat je weer zo veel klachten hebt van de reuma, misschien is het dan toch beter om weer medicijnen te nemen. Ik weet wel dat er zoveel verschillende zijn, dat je wel een tijdje bezig bent voordat je degene gevonden hebt die bij je passen. Kan het ook zijn dat de spanningen en gebeurtenissen van de afgelopen weken het verergeren? Kan me voorstellen dat het toch je zwakke plek is?



Nou meiden ik ga naar mijn mandje, anders word het zeker niks van de week. Tot snel weer allemaal!
Alle reacties Link kopieren
Ben net thuis van het werken, nog even snel boodschappen gedaan en ga zometeen echt een schoonheidsslaapje houden.



Heb vannacht ontzettend slecht geslapen. Er vloog steeds zo'n stomme mug bij mijn oren. Werd gek van dat gezoem en het was te warm om me steeds onder mijn dekbed te verstoppen. Op het moment dat de mug weer weg was, ging mijn hond steeds blaffen



Heb echt elk half uur op de wekker gekeken, pff... ben uiteindelijk om 5.15 uur opgestaan.

En het ging vandaag ondanks de vermoeidheid echt goed. Heb zelfs weer 4 uur gewerkt en dat is voorlopig mijn maximum. Kon echt nog wel langer werken maar dit is goed zo.

Ga gewoon op een verstandige manier mijn eigen opbouw in uren maken. Als het een dag niet lukt, ga ik ook eerder naar huis.



Annemie, heel veel succes vandaag! Hoe is het gegaan? Dat lijkt me ook ontzettend moeilijk reanimeren en zeker in jouw situatie. Fijn, dat ze zo goed hiermee omgaan.

Wil me hier ook voor gaan opgeven. Misschien dat ik een volledige EHBO cursus wil gaan volgen. Dat vond ik zelf het vreselijkste, dat ik destijds mijn eigen dochter niet kon reanimeren. Zo hulpeloos toekijken en verder niks kunnen doen.



Wat bijzonder dat je man weer een reebokje heeft gezien. Heb dat zelf met witte vlinders. Als ik sterk aan haar denk, zie ik altijd een witte vlinder voorbij fladderen.... zo mooi.



Op hyves schreef je pas geleden nog dat je zo moe was en dat het je eigenlijk teveel werd. Heb je weer genoeg bij kunnen tanken? Ga je nog iets met de EMDR doen?



Bij mij heeft de EMDR destijds wel goed geholpen om bepaalde heftige gedachten/gevoelens een plaats te geven. Waardoor ook het rouwproces weer op gang kwam. Zat helemaal vast doordat er zoveel tegelijkertijd gebeurde. Ben er nog lang niet.

Maar het schuldgevoel en het rouwen heb ik grotendeels los kunnen laten. Dat geeft me een hoop rust.



Kom straks weer even langs, val bijna om....
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,





Ik hoop dat iedereen gister een hele fijne mooie dag heeft gehad, ik wel iig. namens mij voor iedereen met terugwerkende kracht ook een fijne moederdag.



Nou ik moet eerst die ijzer pillen gaan slikken, kijken of het dan beter gaat zoniet dan bel ik weer de dokter.



moet snel ff verder nu, kom snel weer ff buurten
Huh, ik had hier een paar uur terug een bericht geplaatst, maar dat is blijkbaar niet goed gegaan Nog een keer dan maar.



Het werken ging niet goed, ben na een uur jankend naar huis gegaan. Ik denk dat het komt dat ik geen duidelijke, afgebakende taak heb. Ik zit er maar wat, koffiedrinken en bijpraten met collega's heb ik nu wel gehad. Dus ik dacht, ik schoon mn mailbox even op... maar dat was niet zo'n goed idee. Ik werd helemaal duizelig en trillerig toen ik al die mails zag, en er weer vanalles terug naar boven kwam. Ik zat tot over mn oren in het werk toen ik wegviel, en daar werd ik weer even mee geconfronteerd. Ik merkte al gauw dat het niet ging, dus even een rondje over de gang gelopen, koffie halen, en weer achter mn bureau gaan zitten... maar toen tolde het nog steeds, dus maar even naar buiten gegaan. Daar zat ik, huilend en trillend op een bankje... schaamde me dood. Mezelf weer naar binnen gesleept, computer afgesloten en vertrokken. Thuis even flink hard gejankt, gepraat met vriend, en nu gaat het wel weer.

Mn directe collega's waren er trouwens niet (misschien is dat ook niet handig...) dus ik heb mn tc/begeleidster gesmst dat ik voor woensdag (dan moet ik weer heen) graag telefonisch contact met haar wil. Ik vind het lastig om zelf iets te bedenken wat ik dan wel kan gaan doen, hopelijk weet zij wel iets.

En bah, wat baal ik er van dat het niet ging, en dat ik zo overstuur raak van zoiets.



Sorry voor ego, heb een wattenhoofd...
Alle reacties Link kopieren
maris Moeilijk he, als je geen omschreven taak hebt. Het is ook moeilijk als je die wel hebt trouwens hoor, want dan schiet je zo in je oude aanpak dat je meer uitdaging wil. Maar ik herken het gevoel, zo eenzaam en bijna verdwaald als je je kan voelen.



Ik heb een dagje vrij (Wiehoe!!) en ik wilde vanmiddag even bij schrijven hier maar ben druk met die rottige laptop. Moet nu naar massage, maar kom daarna echt echt echt even reageren!
Alle reacties Link kopieren
Abc, hoe gaat het nu? Hangt het net al over de vijver, en heb je mooie nieuwe vissen? voor jou, jammer dat je psychisch al zo ver bent en je nu zo moet inhouden. Ga je nu een aangepast programma met aangepaste begeleiding draaien op de sportschool? Of is dat nog helemaal niet aan de orde?



Zon, wat fijn dat je een goed weekend hebt gehad. Waarom ga je langer dan noodzakelijk werken als je een slechte nacht hebt gehad? Ook al voelt het werken zelf goed, je gaat daarna wel onderuit thuis en dat is toch niet de bedoeling?



5x5, hoe was het bij p&o? Was je alleen of had je iemand bij je? Kan me voorstellen dat het niet leuk was bij voorbaat. Lekker van je af dansen vanavond!



annemie, ik heb aan je gedacht vandaag! Hoe ging het? Denk je wel aan jezelf deze week, je laat toch vaak doorschemeren dat je erg moe bent en het erg druk hebt. Wanneer heb je een weekje vrij, helemaal niks, alleen maar annemie-tijd?



Toffe, doe je rustig aan, je klinkt weer zo druk, en je bent niet fit... Voorzichtig hoor, met jezelf!



Maris, hoe gaat het nu? Beetje bijgekomen? Vallen en opstaan hoor. Niet zo boos zijn op jezelf.



Ik heb vandaag veel gedaan. Eerst uitgeslapen wat goed is gelukt, toen een boekje gelzen (dat was lang geleden!) toen voor een uitstrijkje wat ik heel spannend vind gezien mijn geschiedenis daarmee, liep bij de dokter al meteen ruim een half uur vertraging op, nog even gewinkeld en een rokje en een vestje gekocht.

Toen thuis achter die laptop aan want die valt nog binnen de garantie, toen naar de massage, heb de boodschappenlijst maar naar man geSMSt en vanavond moet wil ik nog sporten. Drukdrukdruk maar wel allemaal Liefdingen dus eigenlijk ook wel weer ontspannend.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben gesloopt. Dat net wou voor geen meter. We zijn de hele middag bezig geweest en het resultaat is dat vriend nu naar de bouwmarkt is voor materiaal voor een nieuwe poging. Ik was vanmorgen al moe van het drukke weekend dus ik heb alles vandaag uit mijn reserve energie gehaald en dat is nu ook echt op. Ik stond op het laatst letterlijk te zwaaien op mijn benen en de tranen liepen over mijn wangen van pure vermoeidheid. De rest van de week heb ik gelukkig niet zo veel, morgen komt mijn baas en vrijdag moet ik naar de ba. Verder ga ik alleen maar op de bank hangen of in de tuin.



Annemie, hoe ging het?



Sorry voor de ego post. Ik zal morgen wat socialer zijn.
Alle reacties Link kopieren
Maris, wat vond je het allermoeilijkste vandaag, de confrontatie of misschien het gevoel van nutteloosheid? Goed van je, dat je afspraken wil maken met je begeleidster. Misschien heb je dan voor jezelf iets meer houvast.

Las net ook nog even dat je gisteren met zo'n warm weer een poging tot hardlopen hebt gedaan. Leg je de lat niet erg hoog voor jezelf? Je weet dat je het kan. Helaas moet je ook daar weer helemaal vooraan beginnen. Maar dat gaat echt goed komen!



Lief, hoe was de massage? Ben je weer helemaal ontspannen en uitgerust nu? Vind je het spannend om weer te moeten wachten op de uitslag van je uitstrijkje? Ik kreeg de uitslag 2 1/2 week later met de post. Gelukkig was het positief maar ik vond het wel raar dat ze dat op die manier deden.

Je dag klinkt in ieder geval als een heerlijke drukke en relaxte dag!



Abc, wat balen van dat net. Die stomme reigers ook!! Doe je wel een beetje rustig aan... jij bent het belangrijkste nu hoor!

De rest komt wel...

Wat ontzettend lief, dat kaartje van je gisteren....



5x5, hoe is het gesprek vandaag gegaan? Weet je al iets meer? Blijf je toch gewoon werken?

Nog voor 4 jaar foto's plakken, zo jij hoeft je echt voorlopig niet te vervelen Moet daar zelf ook nog eens keer aan beginnen.

Wil zelf nog een mooi herinneringsboek maken van mijn dochter. En heb verder allemaal van die fotolijsten in mijn huis hangen waar nog allemaal van die papieren fotokaarten inzitten

Is het huis van je oma nu helemaal leeg? Een hele klus zal dat zijn geweest.



Toffe, fijn dat je gisteren zo genoten hebt. Hopelijk gaat het met de rest ook de goede kant op.



Choco, hoe is het met je?



Eigenlijk was het best wel relaxt om vandaag 4 uur te werken.

Ik begrijp je beredenering wel Lief en als de vermoeidheid kwam doordat het werk me teveel werd of slecht slapen doordat ik me rot voel/ teveel piekeren of dat het gewoon niet meer verantwoord was om langer te blijven, dan was ik ook eerder gestopt. Nu heb ik vannacht maar weinig geslapen door een stomme mug en mijn hond. En verder zit ik nu best wel lekker in mijn vel, ben positief en wil graag op een verantwoorde manier stappen zetten.

Mijn schoonheidsslaapje heeft me weer goed gedaan en die had ik toch wel nodig gehad ook al had ik maar 2 uur gewerkt.
Voel me nog steeds k*t, ben moe, down en heb hoofdpijn. Ik weet niet zo goed wat ik het moeilijkst vind Zon, de confrontatie, de flashbacks naar de laatste maanden (toen ik er echt tot mn nek toe in zat) de angst en onzekerheid (kan ik het nog wel??) me nutteloos voelen, vanalles. En ik merk dat ik mijn situatie soms ook met die van jullie vergelijk, en dat maakt me ook onzeker. Bijv. het feit dat Lief en ik tegelijk thuis kwamen te zitten en zij alweer 20 uur is beter gemeld en middenin projecten zit... dat maakt me wel weer wat onzeker over mijn herstel ofzo. Waarom duurt het bij mij dan zoveel langer?!? (en nee, ik verwacht hier geen antwoord op, weet ook wel dat het zinloze vragen zijn en dat je bo's niet kunt vergelijken, maar ik merk wel dat dat af en toe door mijn hoofd schiet)

Maaaar.... ik heb mezelf vanmiddag verwend met 6 nieuwe boeken en een nieuw strijkijzer



Sorry, wederom ego... kom morgen weer sociaal doen.

voor jullie!
Alle reacties Link kopieren
Maris, dat is mij ook al vaak door het hoofd gegaan... En ik weet het niet. Echt niet. Ik denk inderdaad dat de ene bo de andere niet is. Ik ben lichamelijk zwakker dan jij en het duurt dus nu wel langer, die laatste loodjes. Dat betekent niet dat jij psychisch een wrak bent, meer dan ik, maar dat betekent dat jij om andere redenen thuis bent komen te zitten. Vergeet niet dat ik al tien jaar op mijn tenen loop, als ik de sores met de kinderen, Jeugdzorg, Kinderbescherming, rechtszaken, ontvoeringen, even meetel. Tel daarbij de lichamelijke aftakeling van de laatste vijf jaar bij op en je hebt geen werk nodig om af te branden. Ik heb ook nooit drempels gehad met email of naar het werk gaan. Wel met het belasten van mijn lijf, want stel je toch eens voor dat ik instort,wat een angst had (en soms heb) ik daarvoor. Ik denk dat ik door mijn werk voor het grootste deel fysiek ben overbelast en door mijn priveleven psychisch. Bij jou heb ik het idee (maar ohoh, ik begeef me in gevaarlijk vaarwater) dat het bij jou andersom was. En dus pak jij 'gewoon' een dagje met je club mee, ga je stappen tot na 23.00 en slinger je van het ene terras naar het andere. Ik chargeer, maar dáár kijk ik nou weer naar! Dus och, zo over het algemeen staan we quite.

Ik kan me wel heel goed voorstellen dat je er zo naar kijkt, dat zou ik ook doen in jouw situatie.



Zon, ik vind toch, met mijn eigenwijze hoofd, dat het niet uitmaakt waaróm je wakker hebt gelegen, je hébt nou eenmaal wakker gelegen en dus ben je minder fit.

Op zich maak ik me niet heel erg zenuwachtig om het wachten voor de uitslag van het uitstrijkje, maar de associatie is vervelend. De vorige keer was het het begin van een k*ttijd (letterlijk ) met onzekerheden, operaties en nacontroles. En voor mijn beleving (die onjuist is), is het ook het begin van de 'aftakeling' geweest. Sinds die narcose heb ik me nooit meer goed gevoeld.
Alle reacties Link kopieren
Ohja, en maris, vandaag was het weer stom bij sporten, ik kon er niks van. Elke keer dan kijkt het goed te gaan en dan de volgende keer heb ik weer pap in de spieren. Dus ik stort op die lichamelijke manier elke keer weer in.
Alle reacties Link kopieren
Even snel; Ik heb het gedaan!!!! We moesten het met zijn tweeen doen, dus ik was samen met een hele jonge jongen, maar daar kan ik het wel heel goed mee vinden, en hij kent ook mijn verhaal, dus dat gaf wel rust.

Uit eindelijk kregen we een enorm compliment. De leraar gaf aan dat hij het niet snel zei, maar: Dat hij zelden een team gezien had wat zo netjes reanimeerde, en wat zo goed op elkaar was ingespeeld. Dus hehe, weer een stukje verder.



Zoals lief al terecht opmerkte, kost het me nog wel heel veel moeite om alles overeind te houden. Ik voel me af en toe net op de rand van de afgrond, en dat beangstigd mij wel moet ik eerlijk toegeven. Maar ik kan gewoon niet iets verzinnen waar ik op dit moment op kan minderen.

Ik heb vanavond in ieder geval wel een fijne massage gehad van mijn sportinstructeur en dat was wel erg lekker, en ontspannend.



Even speciaal voor Mariss; Wat ontzettend rot dat jij je op dit moment zo slecht voelt, maar ik kan me het zo goed voorstellen. Ik heb dat gevoel ook gehad, toen abc weer aan het werk ging, ook al was het nog maar voor een paar uur, vond ik dat ook heel erg moeilijk, want ik zat toen al veel langer thuis. Ik voelde me ook echt een loser toen, maar zoals de anderen ook al zeiden je kan de ene persoon niet met de andere vergelijken, en uiteindelijk kom jij er ook wel hoor. Maar mijn ervaring is inmiddels wel, dat je beter kan proberen om het over je heen te laten komen, wanneer dat het het juiste moment is voor jou.

Dus als jij vind dat je het over twee maanden weer moet kunnen, dan kan ik je garanderen dat het niet gaat lukken. Als je het loslaat zou het zo maar zo kunnen zijn, dat het over twee maanden opeens lukt. Snap je wat ik bedoel?

Sterkte meissie.



Sorry voor de rest, ik probeer van de week weer even uitgebreid op jullie te reageren, maar het is alweer te laat. Truste allemaal.
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen meiden!



Sorry dat ik er de laatste tijd niet zoveel ben, ben veel weggeweest en had geen puf/zin om hier te posten. Wel meegelezen trouwens. Maar ben veel weer vergeten dus ik ga er niet meer op reageren. Maar Annemie, wat knap van je dat je het hebt gedaan! Ik wil eigenlijk ook leren reanimeren, maar vind het eigenlijk ook doodeng.



Met mij gaat het momenteel wel goed. Ik heb veel gedaan, en dat voelde goed. Ik wil nog wel even duidelijk maken dat de bo bij mij niet zo heftig is als bij de meeste hier. Ik kamp voornamelijk met vermoeidheid door een angststoornis. En hier mee leren omgaan kost me vreselijk veel energie. Ik heb er te lang mee doorgelopen en daardoor is de bo ontstaan. Het is dus eigenlijk heel dubbel: Ik moet rusten én ik moet de angststoornis overwinnen. En dat laatste kan alleen maar door gewoon te doen.



Afgelopen weekend bij mijn vriend geweest. Zaterdag eerst de stad in geweest, even gewinkeld en toen op een terrasje gezeten. 's Avonds naar de bioscoop. Naar de film Alle Tijd geweest. Merkte toen wel dat mijn emoties nog best hoog zitten; was de eerste keer dat ik echt met tranen in mijn ogen in de bioscoop zat. Normaal kan ik dat heel goed inhouden.

's Nachts enorm slecht geslapen. De buurman had een feestje. Die duurde van 4 uur 's nachts/'s ochtends tot 9 uur die volgende morgen. Zondag dus maar rustig aan gedaan. Even een ijsje gehaald en drankje gedaan op terras en verder niets. Maandag was ik nog steeds moe maar ik kan er toch beter mee omgaan dan een tijdje geleden. Ik was eerst alleen maar boos dat ik moe was. Nu ben ik moe, doe ik wat rustiger aan, maar laat me er niet meer door uit het veld slaan. Vroeg naar bed gegaan en nu ben ik er op zich wel weer. Vandaag alleen maar werken, verder niks op de planning staan.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb alles gelezen, eens kijken wat er is blijven hangen.



Maris, ik ben het met Lief eens dat er een groot verschil is tussen de oorzaak van haar bo (en die van mij) en die van jou. Bij jou lijkt met veel meer werkgerelateerd, bij ons is het veel meer een gevolg van een wrakkig lichaam en daar verkeerd mee om gaan. Als ik lees wat jij privé allemaal al weer kan, dan kan ik daar soms best verdrietig om zijn. Zoveel activiteiten kan ik echt niet aan (en ga ik ook nooit meer aankunnen), dan gaat mijn lichaam meteen protesteren.



Heb je op je werk de mogelijkheid om één simpele taak te doen die normaal ook in je takenpakket zit? Ik vond het ook heel moeilijk om een afgebakende taak op te pakken in het begin. Ik heb geen afgebakende taken namelijk, dat maakt mijn functie zo leuk, maar ook heel complex.



Annemie, wat goed dat je het gedaan hebt en dat het goed gegaan is. Met zo'n compliment erbij is het helemaal goed. Een lekkere massage na het sporten lijkt mij ook wel wat, over twee weekjes ga ik een dagje naar de sauna inclusief massages, kan me daar nu al op verheugen. Hoelang moet je nog stage lopen op je huidige afdeling? En weet je al naar welke afdeling je daarna gaat?



Zon, ik las dat Lief al een soortgelijk advies gegeven had, maar ik reageer toch nog even met een nagepraat advies. Mijn ba heeft heel vaak gezegd dat het niet uitmaalt waarom ik moe ben of hoofdpijn heb. Het gaat in eerste instantie niet om de oorzaak maar om het gevolg (hoofdpijn, vermoeidheid) en jouw reactie daarop. Moe is moe, ongeacht oorzaak. Je moet eerst rusten ivm die vermoeidheid en daarna kijken of je de oorzaak kunt achterhalen en aanpakken. Nu was is dit geval de oorzaak heel duidelijk, maar dat is nog geen reden om dus maar die vermoeidheid te negeren.



Lief, ik weet niet meer wat je geschreven hebt.... Alleen nog dat je goede adviezen had voor Zon en Maris. En dat het sporten waardeloos ging . Hoe is het met je laptop en je boek? Heb je nog iets kunnen redden?



Choco, je dagen klinken nog steeds heel vol, maar je klinkt er wel tevreden en rustig onder, dus dan is het goed.



Toffe, hoe is het nu met jou? Moet je weer werken deze week?



Iemand vroeg nog of ik een aangepast sportprogramma kreeg op de sportschool. Ik sport nog steeds bij de fysio en ik heb al met haar gemaild. Ze gaat inderdaad een aangepast programma voor me maken. Ik hoop dat ik me donderdag goed genoeg voel om weer heen te gaan. Ik mis het sporten echt en ik heb er weer zin in.



Ik hang de hele ochtend al op de bank en ik blijf er de rest dan de dag op liggen denk ik. Mijn baas komt straks dus ik moet nog even puinruimen en verder doe ik lekker niks. Ik heb een vakantie geboekt en drie wassen gewassen en opgehangen, dat is wel weer genoeg nuttigs voor vandaag.



Er heeft net iemand van de gemeente een stuk van onze tuin onkruidvrij gemaakt . Wij hebben naast de oprit nog een stukje grond waar geen bestrating op ligt (daar stonden coniferen, maar die hebben we vorig jaar weggehaald) en dat stukje grenst aan gemeentegrond. Er was iemand van de gemeente op dat stuk gemeentegrond bezig en ik denk dat hij niet door had dat een gedeelte van die grond van ons is. Ik ben er wel blij mee, scheelt ons weer werk en het ziet er heel netjes uit nu.
Alle reacties Link kopieren
Maris, wat vervelend dat het op je werk zijn zo moeizaam ging. Wel goed dat je dat nu eerst even gaat bespreken voor je weer gaat.



Annemie, wat goed van je!



Choco, klinkt als een goed weekend.



Zon, het huis van m'n oma is nog niet leeg, er moeten nog meubels (die verder niemand wil) naar de kringloop en nog veel meer spullen ingepakt en weg. Wat iedereen wilde is al verdeeld maar er blijft dus veel over waar niemand iets van wil.

Het is een werk, dat huis leeghalen maar ik kom niet altijd helpen haha. Sjouwen gaat gewoon niet met m'n handen.



Over m'n werk...vrijdag heb ik het gesprek met lg. Dan weet ik pas hoe of wat, maar weg ga ik zowiezo. Tot die tijd blijf ik wel elke keer (zolang het gaat) een paar uurtjes komen. Gisteren het gesprek met de p&o gehad en dat heeft iig voor wat duidelijkheid gezorgd (dingen die ik nog niet wist maar wel van belang zijn). Ben iig dus weer wat wijzer geworden.



Lief, je hebt het goed verwoord naar Mariss, en ik herken het heel erg. Mijn werk heeft nooit een drempel gevormd. Het waren de dingen in mijn priveleven en mijn lijf wat achteruit holde de laatste 2,5 jaar en waar ik niet naar heb geluisterd. Ik merk dat het me ook best wel weer goed afgaat het werken, maar met reizen erbij is het wel weer vermoeiend.



abc, goed dat je je rust neemt nu, je hebt wel weer genoeg gedaan. Leuk dat je je vakantie hebt geboekt. Wij willen ook nog weg maar we denken toch dat we in juni weggaan ipv aug, is wel wat goedkoper en we zullen toch op het geld moeten letten vanaf nu. En aangezien dochter nog geen leerplicht heeft kunnen we nog weg voor de zomervakantie begint.

Lekker trouwens van je net stukje tuin, gratis en voor niets gedaan haha .
Alle reacties Link kopieren
5x5, ik was jou helemaal vergeten . Sorry.



Fijn dat het weer wat beter gaat met je voeten en ook fijn dat je een beetje meer duidelijkheid hebt qua werk. Moeten er eigenlijk veel mensen weg? Een huis leegruimen kost altijd meer tijd dan je denkt, er zijn altijd zoveel meer spullen dan je denkt. Helemaal bij oudere mensen, die bewaren zo vreselijk veel.



Mijn baas is net weer weg. Het was wel gezellig, hij is weer op de hoogte van hoe het met mij gaat en ik ben weer op de hoogte van hoe het op het werk gaat. Die nieuwe bevalt toch niet zo goed, hij krijgt nog een maand de tijd en als hij dan niet veranderd is, dan moet hij weg. Ik moest stiekem wel een beetje lachen toen mijn baas dat vertelde en ik kon een 'zei ik toch' niet voor me houden. Daar kon mijn baas dan wel weer om lachen. Mijn baas heeft me niet weer volledig ziekgemeld, dus dat scheelt weer een hoop gedoe met PvA's en andere papieren rompslomp. Ik ga vrijdag de ba gewoon het hele verhaal vertellen, ik ben wel benieuwd naar zijn reactie.



Ik wacht vrijdag even af hoe het gaat als ik weer een paar uur actief ben en zelf weer moet autorijden enzo. Als dat een beetje goed gaat, dan wil ik volgende week weer een paar uurtjes gaan werken. Ik zal eerst thuis mijn mail een beetje bijwerken en dan wil ik ook gewoon weer naar kantoor en lekker bezig zijn daar. Er ligt heel veel leuk werk en ik mis het echt. Er is toch echt wel een verschil tussen thuis zitten met een bo of met puur lichamelijke klachten. Dit is nu af en toe heel frustrerend, juist omdat ik psychisch gewoon weer stabiel ben en weer zin heb in het leven en nu lichamelijk gewoon nog heel erg beperkt ben (nog veel meer dan normaal). Maar goed, het zal wel weer goed komen. Ik merk wel dat mijn herstelvermogen er weer is. Als ik nu teveel doe dan ben ik heel snel echt gesloopt, maar na een uurtje rust ben ik ook wel weer terug op het energieniveau dat nu even normaal is voor mij. En dat 'normale' energieniveau is nu ook al weer veel hoger dan vorige week, dus het herstel is er echt wel.
Alle reacties Link kopieren
Bij mij komt het door mijn privé situatie en door het werk. Loop ook al ruim 10 jaar op mijn tenen en nam altijd alle verantwoordelijkheid en leiding in mijn eentje op me. Zowel thuis als op het werk. En iedereen ging daar ook maar vanuit omdat ze dan wisten dat het wel geregeld zou worden.

En als je dan de bodem bereikt, dan blijf je er ook wel eventjes op zitten.



Maris, ik ben al vanaf begin vorig jaar aan het sukkelen. Heb wel na mijn eerste ziektemelding een half jaar volledig kunnen werken. Maar heb toch weer een terugval gehad omdat ik het nog niet wilde accepteren en totaal niet openstond voor mezelf.... Eigenlijk ging ik nog gewoon op de oude manier verder. Dat is nu eenmaal herkenbaar en vertrouwd. Ook al is het zo enorm verkeerd en ongezond voor me geweest.

Weet je wat het is, we doen dit allemaal op onze eigen manier. Bij de één gaat dit nu eenmaal sneller als bij de ander.

Maar zou het ook niet zijn, dat de één wat eerder accepteert dat je moet veranderen om weer lekker in je vel te komen en te blijven?

Als je een been breekt, kan je ook niet na 2 weken alweer gaan hardlopen. Dat geldt ook voor een bo, dat heeft ook tijd nodig!

Waarom wil je zo voldoen aan je eigen hoge doelen?



Annemie, wat super! Zorg je wel goed voor jezelf... Is het niet beter om toch ergens een stap terug te kunnen maken als je zo op de rand van een afgrond blijft balanceren?

Als je er eenmaal van afvalt, dan ben je nog veel verder van huis. En kan je weer helemaal vooraf beginnen.

Eerlijk gezegd, klinkt dit precies zoals ik zelf vorig jaar bezig was. Dat ging een tijdje goed zoals ik al schreef. Maar ik hoop voor je, dat het bij jou niet zo zal zijn! Het is je allemaal gegund.



Abc, je hebt een fijne baas. Het klinkt alsof het echt weer langzaam de goede kant opgaat ondanks de lichamelijke ongemakken.

Wel makkelijk zo'n gemeentedienst



5x5, ga je nog wel met plezier naar je werk? Ben zelf altijd blij geweest, dat ik toen niet meer hoefde te komen zodra ik wist dat ik gedwongen ontslagen zou gaan worden. Wel fijn dat het gesprek goed is geweest en dat je heel wat meer duidelijkheid hebt nu.



Lief en Abc, jullie hebben wel gelijk hoor! Ik weet het maar ik blijf toch eigenwijs vrees ik. Na zo'n korte nachtrust ben ik ook wel moe maar ik merk wel dat doordat ik bezig blijf de vermoeidheid tijdelijk weg gaat. Even 10 minuten mijn ogen sluiten en dan kan ik er weer tegenaan. Heb ook vandaag weer 4 uur gewerkt.

Ik vergelijk mezelf op het gebied van een te korte nachtrust toch echt wel met iemand, die niet in de ziektewet zit door psychische problemen. Ook die kan ontzettend moe zijn doordat die wakker is gehouden door een mug of wat anders. Dan verwacht je ook, dat die normaal naar zijn werk gaat. De volgende dag gewoon wat eerder naar bed gaan. En dat is wat ik ook doe. Er zijn er wel meer die 's middags even een uurtje gaan slapen na zo'n vroege ochtenddienst.
Alle reacties Link kopieren
quote:zonnestraaltje1 schreef op 10 mei 2011 @ 16:36:

Maris, (...)

Weet je wat het is, we doen dit allemaal op onze eigen manier. Bij de één gaat dit nu eenmaal sneller als bij de ander.

Maar zou het ook niet zijn, dat de één wat eerder accepteert dat je moet veranderen om weer lekker in je vel te komen en te blijven?



Toch is dat wel een mooie zin. Ik ben namelijk van mening dat Maris veel beter accepteert dat ze moet veranderen dan ik. Ik WIL Dat Namelijk Nog Steeds NIET Geloven. Ik wil niet minder dan 40 uur werken. Ik wil niet kortere dagen vissen omdat ik anders moe ben. Ik wil niet toegeven dat ik regelmatig moet leven en één afspraak(je) per weekend aankan.

Voor mijn idee kan Maris dat al veel beter. OK, af en toe loopt ze tegen een grens aan en dan valt het tegen, maar ze heeft wel al besloten dat ze minder gaat werken, minder tijd in haar sport gaat steken... Zo ver ben ik nog niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:zonnestraaltje1 schreef op 10 mei 2011 @ 16:36:

Lief en Abc, jullie hebben wel gelijk hoor! Ik weet het maar ik blijf toch eigenwijs vrees ik. Na zo'n korte nachtrust ben ik ook wel moe maar ik merk wel dat doordat ik bezig blijf de vermoeidheid tijdelijk weg gaat. Even 10 minuten mijn ogen sluiten en dan kan ik er weer tegenaan. Heb ook vandaag weer 4 uur gewerkt.

Ik vergelijk mezelf op het gebied van een te korte nachtrust toch echt wel met iemand, die niet in de ziektewet zit door psychische problemen. Ook die kan ontzettend moe zijn doordat die wakker is gehouden door een mug of wat anders. Dan verwacht je ook, dat die normaal naar zijn werk gaat. De volgende dag gewoon wat eerder naar bed gaan. En dat is wat ik ook doe. Er zijn er wel meer die 's middags even een uurtje gaan slapen na zo'n vroege ochtenddienst.

Je verdringt de vermoeidheid dus, als je maar bezig blijft? Sorry dat ik het zo hard stel hoor, maar is dat niet juist wat ons allemaal heeft genekt?

Als een collega van mij vertelt dat hij/zij elk halfuur op de klok heeft gezien, dan ontlast ik hem die dag. Ik vind echt dat je te streng bent voor jezelf. Maar je bent ook een dapper wijffie hoor, want je doet het toch maar!
Alle reacties Link kopieren
Mijn laptop doet het ineens weer. Snap er geen z*k van. Hij gaf steeds een roze met groen scherm en dan deed hij niks meer. Nu startte ik hem met een extern scherm en ineens doet hij het weer. Met dus beeld op de laptop. Dus ik ben als een debiel alles aan het kopieren nu.

Merk wel dat ik dat soort grote stress niet goed aankan. Ik werd gebeld door de TD van HP en die vertelde me dat de laptop kan worden opgehaald. De dag kan ik dan aangeven, maar dan is het ergens tussen 8.30 en 18.00. Ik wordt daar chagrijnig van. Want dat kost me een vrije dag. En vervolgens vertelde hij dat het best wel kan dat ik al mijn data kwijt raak. Doodleuk. Dus mijn boek, alle data voor de grote reis dit jaar, tickets, internetlinks, alles. Schofterig is dat toch? Omdat zij wanmateriaal leveren, raak ik alles kwijt en word ik op kosten gejaagd. Ik kan mijn vrije dag wel beter beteden dan aan huids gekluisterd zitten!

Ik heb het helaas niet geuit en toen ik ophing ben ik even heel heel erg driftig geworden. Tranen. Collega wilde helpen, maar ik werd helemaal blind van .. Wat was het? Woede? Frustratie? Verdriet?

En dan eenmaal thuis (te hard gereden... Frustratie dus) meteen die laptop aan beeldscherm gehangen en vervolgens verbluft toekijken hoe het ding gewoon opstart! Dus nu heb ik alles naar mezelf gehotmaild en alle favorieten van internet naar mezelf gestuurd. Nou ja, typisch gevalletje geen pauze nemen, enz enz enz. Ben er ook moe van. Ik ga koffie maken.
Alle reacties Link kopieren
Ik zie en lees dat Maris vooral in haar privé leven veel dingen gaat veranderen zoals de commissies omdat ze weet dat dit voor nu het beste is. Is dat ook accepteren?

Ze heeft besloten dat ze iets minder wil gaan werken met het maximale van 4 uur? omdat dit financieel anders wel heel erg veel minder wordt. Kan me dat ook wel voorstellen omdat het toch ook wel leuk is om op vakantie te gaan of andere leuke dingen te doen.

Al die gezellige activiteiten en kletsen met vrienden kunnen nu ook nog heel erg veel van je energie vragen ook al zijn ze ontzettend leuk. Steeds een aantal stappen terug moeten doen in dingen, die erg leuk zijn en toch gaan doen heeft ook met acceptatie te maken.



Lief, accepteren is moeilijk! Weet daar zelf alles van...

Maar één ding weet ik zeker we komen er allemaal beter en sterker uit!!



Zelf heb ik destijds bewust de keuze gemaakt om 20 uur te gaan werken. Omdat ik wist dat ik op instorten stond en tijd voor mezelf wilde hebben. Financieel is dat echt niet makkelijk maar ik wilde eindelijk eens voor mezelf kiezen.

En daar heeft echt een heel traject aan vooraf gegaan hoor.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven