Relaties
alle pijlers
Na hoe lang samenwonen?
woensdag 11 juni 2008 om 16:04
Ik ben nu ongeveer een jaartje samen met mijn vriend en wil heel graag samenwonen maar mijn vriend is hier helaas nog niet aan toe. Mede door slechte samenwoon ervaring in het verleden.
Ik wil het heel graag omdat we elkaar nu niet vaak kunnen zien ivm drukte op werk, reisafstand enz. Samenwonen lijkt mij dus de ideale oplossing en het lijkt me heerlijk hem elke dag bij me te hebben.
Na hoe lang gingen jullie samenwonen en van wie kwam dit uit?
Liefs
Ik wil het heel graag omdat we elkaar nu niet vaak kunnen zien ivm drukte op werk, reisafstand enz. Samenwonen lijkt mij dus de ideale oplossing en het lijkt me heerlijk hem elke dag bij me te hebben.
Na hoe lang gingen jullie samenwonen en van wie kwam dit uit?
Liefs
woensdag 11 juni 2008 om 21:16
Wij kennen elkaar 2,5 jaar en hebben nog geen samenwoonplannen. We hebben geen van beide nog de behoefte. Financieel is het zeker niet nodig, we verdienen allebei goed, en we vinden het latten zoals het nu gaat fijn. Tuurlijk mis je elkaar op de dagen dat je de ander niet ziet. Maar dat maakt de momenten samen juist extra fijn. Daarnaast heb ik gewoon ook tijd nodig voor mezelf. Wil nog wel even zeggen dat het echt niet alleen een mannending is, maar veel meer persoonsafhankelijk. Het zegt in ons geval niets over hoeveel we van elkaar houden. Als mijn vriend zou gaan pushen, zou me dat een benauwd gevoel geven en dat kan juist averechts werken. Ik denk dat je er allebei klaar voor moet zijn, zo niet, geniet gewoon van de momenten dat je samen bent.
woensdag 11 juni 2008 om 21:54
donderdag 12 juni 2008 om 09:07
quote:justline schreef op 11 juni 2008 @ 17:48:
P.S Ik bedoel daar niet mee dat je hem moet pushen oid, maar mijn vriend had daar helemaal niet over nagedacht..dat het ook anders kan gaan dan hij gewend was.
Als hij er gewoonweg niet aan toe is zul je even moeten wachten denk ik...Ja dat probeer ik hem ook vaak duidelijk te maken maar hij is idd ook bang dat ik hem heel erg zou gaan claimen wat ik echt niet zou doen. Zou hem juist vrij laten, wil samenwonen om hem vaker te zien, hoef niet 24/7 samen te zijn. Maar mijn vriend heeft dus hetzelfde "probleem".
P.S Ik bedoel daar niet mee dat je hem moet pushen oid, maar mijn vriend had daar helemaal niet over nagedacht..dat het ook anders kan gaan dan hij gewend was.
Als hij er gewoonweg niet aan toe is zul je even moeten wachten denk ik...Ja dat probeer ik hem ook vaak duidelijk te maken maar hij is idd ook bang dat ik hem heel erg zou gaan claimen wat ik echt niet zou doen. Zou hem juist vrij laten, wil samenwonen om hem vaker te zien, hoef niet 24/7 samen te zijn. Maar mijn vriend heeft dus hetzelfde "probleem".
dinsdag 24 juni 2008 om 16:47
Ik begrijp het wel van Angie, want ik zit in een soortgelijke situatie. Ik ga 8 maanden met mijn vriend en ben er al aan toe om samen te wonen. Hij wil het over een tijdje ook wel, maar vind het wel een grote stap. Hij is bijna 2 jaar gescheiden, en snap best dat je dan voorzichtiger word. We zien elkaar alleen in de weekenden, en dat vind ik eigenlijk te weinig. Wij wonen maar 17 km van elkaar vandaan, maar hebben allebei ook geen rijbewijs, en dan word het toch moeilijker om door de weeks naar elkaar te gaan. En het word ook moeilijker omdat we allebei kinderen hebben. maar ik dring niet aan en wacht het rustig af.
dinsdag 24 juni 2008 om 17:24
Onofficieel ben ik na 3 maanden bij hem ingetrokken, maar dat was meer noodgedwongen omdat hij ziek werd en verzorgd moest worden. Zijn ouders wonen 200 km verderop dus die konden dat niet doen. Toen we 1,5 jaar samen waren en hij inmiddels weer beter was, zijn we in een huurhuis gaan wonen en daar wonen we nu alweer 2 jaar. Wel met ups en downs en dat kwam voornamelijk doordat we voor ons eigenlijk te snel zijn gaan samenwonen. Mijn vriend was er eigenlijk nog helemaal niet aan toe, maar vond niet dat hij het kon maken om me na een jaar weer terug te sturen naar mijn eigen huis. Dat is uiteindelijk wel uitgekomen en daardoor hebben we wel even een rotperiode gehad. Ik ben nu toe aan samen een huis kopen, maar hij is dat nog niet...maar ik ga hem niet pushen want ik wil niet dat hij zich weer 'verplicht' voelt!
We hebben overigens nu wel een hele goede relatie en kunnen geen dag zonder elkaar. Hoewel hij toch meer tijd voor zichzelf nodig heeft dan ik, maar daar hebben we inmiddels ook wel een middenweg in gevonden.
Dus heb geduld, ga niet pushen en dan komt het vanzelf goed!
Hoor namelijk zojuist dat mijn vriend naar een hypotheekadviseur wilt Mijn geduld wordt beloond!
Sterkte!
We hebben overigens nu wel een hele goede relatie en kunnen geen dag zonder elkaar. Hoewel hij toch meer tijd voor zichzelf nodig heeft dan ik, maar daar hebben we inmiddels ook wel een middenweg in gevonden.
Dus heb geduld, ga niet pushen en dan komt het vanzelf goed!
Hoor namelijk zojuist dat mijn vriend naar een hypotheekadviseur wilt Mijn geduld wordt beloond!
Sterkte!
dinsdag 24 juni 2008 om 22:19
woensdag 25 juni 2008 om 17:12
woensdag 25 juni 2008 om 17:33
Dat is per relatie anders.
Samenwoonvriendje nummer 1 (ik was 20 ofzo) kende ik ongeveer een jaar (woonden beiden nog thuis) en ik wilde heel erg graag onder moeders vleugels vandaan en dat kon met hem samen, alleen zou ik het toen niet hebben kunnen betalen, achteraf was dat ook de hoofdreden en na ongeveer een jaar gingen we uit elkaar en had ik mijn eigen plekkie.
Vriendje nummer 2 (toen was ik 25) kende ik ook ongeveer een jaar maar wij zagen elkaar vaker dan nr.1. Na een jaar samenwonen uit elkaar.
Vriendje nummer 3 (ik was toen 28) was in een periode dat ik een eigen huis had en hij een huurwoning, na 2e date woonden we samen. Mijn huisje nog een half jaar aangehouden, toen verkocht en samen iets gekocht. Duurde 9 jaar (tot dit jaar dus).
Nu eigen huis gekocht met het voornemen deze nooit en te nimmer meer op te geven. Als ik al weer aan een serieuze relatie zou beginnen dan wordt het echt latten.
Heb mijn portie wel gehad. Blij met mijn eigen huisje
Dus iedere relatie is anders, het ligt ook aan je situatie, leeftijd en je ervaring. Zo impulsief als ik er de laatste keer in stapte zal ik nooit meer doen.
Samenwoonvriendje nummer 1 (ik was 20 ofzo) kende ik ongeveer een jaar (woonden beiden nog thuis) en ik wilde heel erg graag onder moeders vleugels vandaan en dat kon met hem samen, alleen zou ik het toen niet hebben kunnen betalen, achteraf was dat ook de hoofdreden en na ongeveer een jaar gingen we uit elkaar en had ik mijn eigen plekkie.
Vriendje nummer 2 (toen was ik 25) kende ik ook ongeveer een jaar maar wij zagen elkaar vaker dan nr.1. Na een jaar samenwonen uit elkaar.
Vriendje nummer 3 (ik was toen 28) was in een periode dat ik een eigen huis had en hij een huurwoning, na 2e date woonden we samen. Mijn huisje nog een half jaar aangehouden, toen verkocht en samen iets gekocht. Duurde 9 jaar (tot dit jaar dus).
Nu eigen huis gekocht met het voornemen deze nooit en te nimmer meer op te geven. Als ik al weer aan een serieuze relatie zou beginnen dan wordt het echt latten.
Heb mijn portie wel gehad. Blij met mijn eigen huisje
Dus iedere relatie is anders, het ligt ook aan je situatie, leeftijd en je ervaring. Zo impulsief als ik er de laatste keer in stapte zal ik nooit meer doen.
woensdag 25 juni 2008 om 17:37
ik denk als je vriend er nog niet aan toe is, niet pushen. komt vanzelf wel..ik had mezelf voorgenomen om niet snel samen te gaan wonen, maar toen ik studeerde , studeerde ik in groningen en hij in utrecht en kreeg een stage plek in amsterdam.(was toen net half jaar samen).dus ben toen in zijn studenten huis gaan samenwonen op een kamer van 2 bij 4.
nu 8 jaar verder zijn we nog steeds samen en gaan nu ons 2e huis kopen.
nu 8 jaar verder zijn we nog steeds samen en gaan nu ons 2e huis kopen.
woensdag 25 juni 2008 om 17:39
Na 1.5 jaar maar als het niet zo verdomd veel geld kostte en de woningnood in Amsterdam niet zo hoog was had ik denk ik nog heeeeel lang en misschien wel voor altijd alleen blijven wonen. En dat ligt echt niet aan mijn vriend ofzo, vind lat relatie ideaal.
(eigen huis naar alleen mijn smaak inrichten en alleen mijn eigen troep opruimen) Gewoon allebei een woning in dezelfde straat maar net ver genoeg om niet bijelkaar naar binnen te kunnen kijken o.i.d. lijkt me heerlijk.
(eigen huis naar alleen mijn smaak inrichten en alleen mijn eigen troep opruimen) Gewoon allebei een woning in dezelfde straat maar net ver genoeg om niet bijelkaar naar binnen te kunnen kijken o.i.d. lijkt me heerlijk.
woensdag 25 juni 2008 om 17:58
Mijn vriend en ik na een jaar. Hij woonde destijds helemaal aan de andere kant van Nederland en vond het hier veel leuker. Ook vonden we het reizen erg slopend worden en wilden graag bij elkaar zijn.
Ik moet vaak van mijn schoonvader aanhoren dat we er zo snel bij waren....
In feite valt dit best mee, na een jaar gaan samenwonen. And by the way: moet je dit niet helemaal zelf weten?
Ik moet vaak van mijn schoonvader aanhoren dat we er zo snel bij waren....
In feite valt dit best mee, na een jaar gaan samenwonen. And by the way: moet je dit niet helemaal zelf weten?
woensdag 18 mei 2011 om 14:50
Ik begrijp zelf niet zo goed waarom iemand jaren wil wachten om samen te wonen. Als het nu niet leuk is om samen te wonen, waarom zou het na een paar jaar dan wel leuk zijn?
Of is de reden misschien dat één van beiden (of allebei) niet zeker is/zijn van de relatie?
Ik ben zelf pas na 3,5 jaar gaan samenwonen met mijn man maar dat kwam door omstandigheden (nog thuiswonende kinderen die we niet 300 km verderop naar een ander land konden laten verhuizen), anders hadden we na de tweede 'date' al samengewoond.
Of is de reden misschien dat één van beiden (of allebei) niet zeker is/zijn van de relatie?
Ik ben zelf pas na 3,5 jaar gaan samenwonen met mijn man maar dat kwam door omstandigheden (nog thuiswonende kinderen die we niet 300 km verderop naar een ander land konden laten verhuizen), anders hadden we na de tweede 'date' al samengewoond.
woensdag 18 mei 2011 om 15:38
quote:Reiger100 schreef op 18 mei 2011 @ 14:50:
Ik begrijp zelf niet zo goed waarom iemand jaren wil wachten om samen te wonen. Als het nu niet leuk is om samen te wonen, waarom zou het na een paar jaar dan wel leuk zijn?
Of is de reden misschien dat één van beiden (of allebei) niet zeker is/zijn van de relatie?
Ik ben zelf pas na 3,5 jaar gaan samenwonen met mijn man maar dat kwam door omstandigheden (nog thuiswonende kinderen die we niet 300 km verderop naar een ander land konden laten verhuizen), anders hadden we na de tweede 'date' al samengewoond.
Als je elkaar nog niet zo goed kent is het toch logisch dat je niet meteen gaat samenwonen. Vaak geef je je eigen huis ervoor op (of dat van hem). En dat doen sommige mensen niet graag voor iemand die ze nog maar een half jaar kennen. En in het begin voelt alles goed en lekker. Dat is de welbekende roze bril.
Ik vind het juist wel verstandig om even te wachten met samenwonen totdat die roze bril periode voorbij is. Dan weet je vaak pas echt of je van iemand houdt. Ook in mijdere tijden.
Ik begrijp zelf niet zo goed waarom iemand jaren wil wachten om samen te wonen. Als het nu niet leuk is om samen te wonen, waarom zou het na een paar jaar dan wel leuk zijn?
Of is de reden misschien dat één van beiden (of allebei) niet zeker is/zijn van de relatie?
Ik ben zelf pas na 3,5 jaar gaan samenwonen met mijn man maar dat kwam door omstandigheden (nog thuiswonende kinderen die we niet 300 km verderop naar een ander land konden laten verhuizen), anders hadden we na de tweede 'date' al samengewoond.
Als je elkaar nog niet zo goed kent is het toch logisch dat je niet meteen gaat samenwonen. Vaak geef je je eigen huis ervoor op (of dat van hem). En dat doen sommige mensen niet graag voor iemand die ze nog maar een half jaar kennen. En in het begin voelt alles goed en lekker. Dat is de welbekende roze bril.
Ik vind het juist wel verstandig om even te wachten met samenwonen totdat die roze bril periode voorbij is. Dan weet je vaak pas echt of je van iemand houdt. Ook in mijdere tijden.
woensdag 18 mei 2011 om 16:04
quote:sas999 schreef op 18 mei 2011 @ 15:38:
[...]
Als je elkaar nog niet zo goed kent is het toch logisch dat je niet meteen gaat samenwonen. Vaak geef je je eigen huis ervoor op (of dat van hem). En dat doen sommige mensen niet graag voor iemand die ze nog maar een half jaar kennen. En in het begin voelt alles goed en lekker. Dat is de welbekende roze bril.
Ik vind het juist wel verstandig om even te wachten met samenwonen totdat die roze bril periode voorbij is. Dan weet je vaak pas echt of je van iemand houdt. Ook in mijdere tijden.
Dat is dus inderdaad wat ik bedoelde met 'niet zeker zijn van de relatie'!
Ik vraag me af of dat de enige reden is waarom iemand jaren wil wachten met samenwonen. Sommigen zijn er ook na 3, 4 jaar niet aan toe. Dan vraag ik me af of ze er ooit wél aan toe zullen zijn. Blijven ze dan eeuwig onzeker over hun relatie?
[...]
Als je elkaar nog niet zo goed kent is het toch logisch dat je niet meteen gaat samenwonen. Vaak geef je je eigen huis ervoor op (of dat van hem). En dat doen sommige mensen niet graag voor iemand die ze nog maar een half jaar kennen. En in het begin voelt alles goed en lekker. Dat is de welbekende roze bril.
Ik vind het juist wel verstandig om even te wachten met samenwonen totdat die roze bril periode voorbij is. Dan weet je vaak pas echt of je van iemand houdt. Ook in mijdere tijden.
Dat is dus inderdaad wat ik bedoelde met 'niet zeker zijn van de relatie'!
Ik vraag me af of dat de enige reden is waarom iemand jaren wil wachten met samenwonen. Sommigen zijn er ook na 3, 4 jaar niet aan toe. Dan vraag ik me af of ze er ooit wél aan toe zullen zijn. Blijven ze dan eeuwig onzeker over hun relatie?
woensdag 18 mei 2011 om 16:16
Wij zijn na 2,5 jaar gaan samenwonen. Vriend wilde na een jaartje eigenlijk al wel samenwonen maar dat zag ik toen nog helemaal niet zitten.
En dat was niet omdat ik twijfelde aan hem of aan de relatie of wat dan ook, het leek mij ook leuk maar ik wilde er nog mee wachten. Voornamelijk omdat ik nog niet weg wilde uit mijn huis incl. huisgenoten maar ook omdat het voor mij een beetje teveel leek op de makkelijke weg kiezen, het idee om samen te wonen sprak mij toen deels aan uit onzekerheid en ik wilde samenwonen om het samenwonen en niet omdat ik toevallig een paranoide trut ben
.
Wat trouwens ook meespeelt is dat ik mezelf toen ook eigenlijk te jong vond om samen te wonen. Ik was 23, op zich niet uitzonderlijk jong, maar wel midden in mijn studie en druk met van alles en samenwonen paste daar naar mijn idee gewoon niet zo bij.
ohja, we woonden trouwens in dezelfde stad dus daarvoor hoefden we het ook al niet te doen.
En dat was niet omdat ik twijfelde aan hem of aan de relatie of wat dan ook, het leek mij ook leuk maar ik wilde er nog mee wachten. Voornamelijk omdat ik nog niet weg wilde uit mijn huis incl. huisgenoten maar ook omdat het voor mij een beetje teveel leek op de makkelijke weg kiezen, het idee om samen te wonen sprak mij toen deels aan uit onzekerheid en ik wilde samenwonen om het samenwonen en niet omdat ik toevallig een paranoide trut ben
. Wat trouwens ook meespeelt is dat ik mezelf toen ook eigenlijk te jong vond om samen te wonen. Ik was 23, op zich niet uitzonderlijk jong, maar wel midden in mijn studie en druk met van alles en samenwonen paste daar naar mijn idee gewoon niet zo bij.
ohja, we woonden trouwens in dezelfde stad dus daarvoor hoefden we het ook al niet te doen.
woensdag 18 mei 2011 om 16:23
Mijn vriend en ik zijn na 10 maanden gaan samenwonen. We woonden op 30 min. reizen van elkaar af en vonden dat op den duur teveel worden. Omdat we elkaar vaak wilden zien, hebben we besloten een huis te huren. Ik wilde absoluut geen koopwoning, mocht het samenwonen niet goed gaan..dan zit je nog niet aan allerlei financiële verplichtingen. Wij waren overigens 21 en 23 jaar toen we gingen samenwonen. Nu nog steeds samen 1,5 jaar later..en in juli krijgen we de sleutel van onze koopwoning!
woensdag 18 mei 2011 om 16:33
Als ik zou willen samenwonen en mijn partner niet, zou ik toch graag duidelijke redenen willen weten waarom mijn partner dat niet wil:
- omdat hij bang is dat de relatie zal mislukken?
- omdat hij bang is geen eigen ruimte meer te hebben?
- omdat hij bang is dat hij meer zal moeten opruimen / schoonmaken / afwassen dan hij wenst?
- omdat ik hem irriteer als hij langere tijd bij me is?
- omdat hij bang is dat we niet bij elkaar zullen blijken te passen?
- omdat hij bang is dat hij geen porno meer zal kunnen kijken / tot 3 uur 's nachts internetten...
- of nog een andere reden?
- omdat hij bang is dat de relatie zal mislukken?
- omdat hij bang is geen eigen ruimte meer te hebben?
- omdat hij bang is dat hij meer zal moeten opruimen / schoonmaken / afwassen dan hij wenst?
- omdat ik hem irriteer als hij langere tijd bij me is?
- omdat hij bang is dat we niet bij elkaar zullen blijken te passen?
- omdat hij bang is dat hij geen porno meer zal kunnen kijken / tot 3 uur 's nachts internetten...
- of nog een andere reden?
woensdag 18 mei 2011 om 16:33
Mijn vriend en ik zijn nu 5 jaar bij elkaar, maar voorlopig is er geen sprake dat we samen gaan wonen. Hij wil niet, maar ik ook niet. Ik wil eerst op mezelf (woon ik nog niet.) voor ik uberhaupt aan samenwonen wil denken.
En dan is het de vraag of ik ooit wel samen ga wonen Ik zie er totnutoe geen voordelen in.
En dan is het de vraag of ik ooit wel samen ga wonen Ik zie er totnutoe geen voordelen in.
'I like to have powerful enemies. Makes me feel important.'
woensdag 18 mei 2011 om 16:37
woensdag 18 mei 2011 om 16:44
quote:Kier_V schreef op 18 mei 2011 @ 16:37:
[...]
Zou kunnen, maar vind ik persoonlijk nogal drammerig over komen... Als je niet met mij wilt samenwonen, dan maak ik het uit :-S Alsof je dan gerust zou moeten zijn, omdat hij onder dwang met je gaat samenwonen....Dat hoeft niet drammerig te zijn. Je kunt de "als.. dan... " zin weglaten en het gewoon uitmaken. (Nadat je uiteraard de redenen van het niet willen samenwonen hebt besproken en je besluit dat je er niet mee kunt leven en er geen oplossing voor is.)
[...]
Zou kunnen, maar vind ik persoonlijk nogal drammerig over komen... Als je niet met mij wilt samenwonen, dan maak ik het uit :-S Alsof je dan gerust zou moeten zijn, omdat hij onder dwang met je gaat samenwonen....Dat hoeft niet drammerig te zijn. Je kunt de "als.. dan... " zin weglaten en het gewoon uitmaken. (Nadat je uiteraard de redenen van het niet willen samenwonen hebt besproken en je besluit dat je er niet mee kunt leven en er geen oplossing voor is.)
