Psyche
alle pijlers
goede dag, slechte dag deel 4
zondag 19 juni 2011 om 22:52
De plek voor forummers die mee willen schrijven over hun dag. Hoe het is gegaan, hoe je je voelt en wat je anders zou willen zien.
Iedereen is welkom om mee te schrijven hoewel het wel wordt aangeraden even een tijdje mee te lezen of terug te lezen zodat je een beetje weet wie wie is.
Dit topic is oorspronkelijk geopend door chocolover maar ja die is heerlijk op vakantie met haar man dus ik heb 1 malig de eer om het topic te openen.
PS: het toebedeeld krijgen van een eigen taak is een eer en we verwachten dat je hier wel je best voor doet
Hier vind je deel 3 hier dus
Iedereen is welkom om mee te schrijven hoewel het wel wordt aangeraden even een tijdje mee te lezen of terug te lezen zodat je een beetje weet wie wie is.
Dit topic is oorspronkelijk geopend door chocolover maar ja die is heerlijk op vakantie met haar man dus ik heb 1 malig de eer om het topic te openen.
PS: het toebedeeld krijgen van een eigen taak is een eer en we verwachten dat je hier wel je best voor doet
Hier vind je deel 3 hier dus
anoniem_94998 wijzigde dit bericht op 25-06-2011 20:42
Reden: deel 3 toegevoegd
Reden: deel 3 toegevoegd
% gewijzigd
vrijdag 24 juni 2011 om 13:52
vrijdag 24 juni 2011 om 15:14
Ff mijn teleurstelling hier posten; sommigen van jullie weten wel dat ik in het budgetbeheer zit ivm vele schulden (door mijzelf gemaakt). Vorig jaar heb ik geen vakantiegeld gehad en had dit jaar er een beetje op gerekend dat ik wel iets van vakantiegeld zou krijgen. Maar net met de post een brief dat ik 0 euro krijg. Ik weet dat de schulden natuurlijk voorrang krijgen maar ben ff teleurgesteld en moet het vandaag ff verwerken. Klerestreek
vrijdag 24 juni 2011 om 19:20
vrijdag 24 juni 2011 om 22:35
Yellow wat vervelend voor je meis. Als er wat is wat je wil bespreken weet je me te vinden toch?
Ik ben na het werken om 17.00 als een blok in slaap gevallen. Stom want wilde boodschappen doen voor de BBQ of de tuin aanpakken. Nou ja had het nodig zullen we maar zeggen. Ben nog maar net wakker.
Zwager komt niet naar de BBQ die had andere dingen aan zijn hoofd.
Ik ben na het werken om 17.00 als een blok in slaap gevallen. Stom want wilde boodschappen doen voor de BBQ of de tuin aanpakken. Nou ja had het nodig zullen we maar zeggen. Ben nog maar net wakker.
Zwager komt niet naar de BBQ die had andere dingen aan zijn hoofd.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:01
quote:mika65 schreef op 24 juni 2011 @ 15:14:
Ff mijn teleurstelling hier posten; sommigen van jullie weten wel dat ik in het budgetbeheer zit ivm vele schulden (door mijzelf gemaakt). Vorig jaar heb ik geen vakantiegeld gehad en had dit jaar er een beetje op gerekend dat ik wel iets van vakantiegeld zou krijgen. Maar net met de post een brief dat ik 0 euro krijg. Ik weet dat de schulden natuurlijk voorrang krijgen maar ben ff teleurgesteld en moet het vandaag ff verwerken. Klerestreek
Klote voor je joh.
Geldzorgen zijn gewoon superkut.
Ff mijn teleurstelling hier posten; sommigen van jullie weten wel dat ik in het budgetbeheer zit ivm vele schulden (door mijzelf gemaakt). Vorig jaar heb ik geen vakantiegeld gehad en had dit jaar er een beetje op gerekend dat ik wel iets van vakantiegeld zou krijgen. Maar net met de post een brief dat ik 0 euro krijg. Ik weet dat de schulden natuurlijk voorrang krijgen maar ben ff teleurgesteld en moet het vandaag ff verwerken. Klerestreek
Klote voor je joh.
Geldzorgen zijn gewoon superkut.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:02
Ik zou even iets van me af willen schrijven/aan jullie voor willen leggen, maar als dat teveel ego is, aangezien ik hier verder niet meer kom, dan moeten jullie het zeggen hoor.
Maar heb er een beetje een rotdag door gehad. Wilde het relativeren en in m'n eentje verwerken maar ik merk toch dat dat me niet helemaal lukt.
Maar heb er een beetje een rotdag door gehad. Wilde het relativeren en in m'n eentje verwerken maar ik merk toch dat dat me niet helemaal lukt.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:19
Sja Iebje, ik weet het zelf niet eens zo goed. Gevoel van onbegrepen te zijn.
Man heeft vakantie en checkte net zijn mail van het werk. Is er een mogelijkheid om een pracht expat- contract te krijgen en voor 3 jaar in Oman te gaan werken. Dat deelt hij ff mee en vraagt gekscherend, zullen we gaan?. Ik ben meteen enthousiast. Ik zie dat wel als een uitdaging en heb het hier wel een beetje gehad. En als hij dan merkt dat ik daar wel zin in zou hebben dan krabbelt hij terug. Dat vind ik flauw. Houd dan gewoon je bek erover en ga lekker voor veilig.
Man heeft vakantie en checkte net zijn mail van het werk. Is er een mogelijkheid om een pracht expat- contract te krijgen en voor 3 jaar in Oman te gaan werken. Dat deelt hij ff mee en vraagt gekscherend, zullen we gaan?. Ik ben meteen enthousiast. Ik zie dat wel als een uitdaging en heb het hier wel een beetje gehad. En als hij dan merkt dat ik daar wel zin in zou hebben dan krabbelt hij terug. Dat vind ik flauw. Houd dan gewoon je bek erover en ga lekker voor veilig.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:24
Nou ja, ik was een tijd geleden nogal desperate om werk te vinden. Een oud-studiegenoot van me vertelde dat hij 's nachts werkte voor het ANP. Heel relaxed, vertelde hij, hij kon het grootste deel van de tijd msn'en, en af en toe moest hij, als er iets binnenkwam, een nieuwsbericht uit laten gaan. Ik heb 1,5 jaar journalistiek gestudeerd, was altijd goed in stukken schrijven, dus ik (en hij) dacht dat ik dat ook wel zou kunnen.
Ik vroeg toen dus, of hij wilde informeren of ze nog iemand nodig hadden, want zoiets leek me wel wat.
Had hij gedaan, en ze hadden op dat moment niemand nodig, maar ze zouden me in gedachten houden.
Werd ik dus gisteren gebeld, had er niks meer van verwacht, of ik nog geinteresseerd was, en of ik op gesprek wilde komen. Ik heb al ander werk nu natuurlijk, maar dat is onregelmatig enzo, dus ik dacht, joh, niet geschoten is altijd mis. Ook al heb ik dan misschien weinig ervaring en geen afgeronde opleiding, ik was toen nog in de veronderstelling dat het een simpel baantje was.
Vanmiddag had ik dat gesprek, vantevoren, een beetje huiverig (want absoluut niet indrukwekkend) mijn cv toegestuurd.
Nou ja, die vrouw kwam er al vrij snel achter dat het werk toch wel te hoog gegrepen voor me was, dat er wel degelijk soms stress bij komt kijken (als er iets ergs gebeurd in de wereld moet je echt bronnen nabellen, en dan ben jij als ANP wel de eerste nieuwsbron die een bericht uit laat gaan).
Ook bleek dat die studiegenoot had verteld dat ik al allemaal journalistieke ervaring had ''die ze niet terugvond op mijn cv''.
Dat was dus niet zo, dus dat was even een vervelend moment voor me.
Nou ja, dat het werk te hoog gegrepen voor me is, prima, ik wist niet 100% wat het inhield, no hard feelings, ik snap helemaal dat ze iemand zonder ervaring niet op zo'n positie neerzetten.
Maar ik kreeg wel een naar gevoel bij de manier waarop. Ik had echt het idee dat ik nog net niet recht in m'n gezicht werd uitgelachen. Ze zei ook, toen ze m'n cv bekeek (met inderdaad 2 niet afgeronde opleidingen erop) dat ''ik niet erg doelgericht was he?'
Nee, dat weet ik zelf ook wel, maar moet me dat nou in het kader van dit gesprek me verteld worden?
Ik ben al enorm onzeker over mijn cv. En toen maakte ze ook nog eens duidelijk dat die studiegenoot het makkelijk werk had laten lijken ''omdat hij zelf zo goed is''. Echt, dat heeft ze wel een paar keer gezegd. Alsof ze iets weet van mijn kwaliteiten. Ik vind dat ze alleen naar ervaring had mogen kijken.
Naja, heb dus duidelijk gemaakt dat ik begreep dat ik niet geschikt was, dat het werk me niet 100% duidelijk gemaakt is vantevoren, en bedankt voor haar tijd.
Maar toch heb ik een rotgevoel over hoe ze me benaderde. Voel me gewoon een beetje gekleineerd.
Ook weet ik niet zo goed wiens ''schuld'' dit nu is. Die studiegenoot, had hij me beter moeten informeren, en niet moeten liegen (!) over mijn werkervaring? Tegelijkertijd heeft hij natuurlijk wel z'n best voor me gedaan.
Had die vrouw beter moeten checken wie ze binnenhaalde? Of had ik zelf beter moeten uitzoeken waar ik aan begon?
Dat ik het werk dus niet heb vind ik prima en begrijpelijk, de manier waarop ze me een beetje lacherig, leek wel, benaderde, vond ik gewoon best wel pijnlijk.
SORRY, bedankt voor het lezen, het is een enorm verhaal geworden.
Ik vroeg toen dus, of hij wilde informeren of ze nog iemand nodig hadden, want zoiets leek me wel wat.
Had hij gedaan, en ze hadden op dat moment niemand nodig, maar ze zouden me in gedachten houden.
Werd ik dus gisteren gebeld, had er niks meer van verwacht, of ik nog geinteresseerd was, en of ik op gesprek wilde komen. Ik heb al ander werk nu natuurlijk, maar dat is onregelmatig enzo, dus ik dacht, joh, niet geschoten is altijd mis. Ook al heb ik dan misschien weinig ervaring en geen afgeronde opleiding, ik was toen nog in de veronderstelling dat het een simpel baantje was.
Vanmiddag had ik dat gesprek, vantevoren, een beetje huiverig (want absoluut niet indrukwekkend) mijn cv toegestuurd.
Nou ja, die vrouw kwam er al vrij snel achter dat het werk toch wel te hoog gegrepen voor me was, dat er wel degelijk soms stress bij komt kijken (als er iets ergs gebeurd in de wereld moet je echt bronnen nabellen, en dan ben jij als ANP wel de eerste nieuwsbron die een bericht uit laat gaan).
Ook bleek dat die studiegenoot had verteld dat ik al allemaal journalistieke ervaring had ''die ze niet terugvond op mijn cv''.
Dat was dus niet zo, dus dat was even een vervelend moment voor me.
Nou ja, dat het werk te hoog gegrepen voor me is, prima, ik wist niet 100% wat het inhield, no hard feelings, ik snap helemaal dat ze iemand zonder ervaring niet op zo'n positie neerzetten.
Maar ik kreeg wel een naar gevoel bij de manier waarop. Ik had echt het idee dat ik nog net niet recht in m'n gezicht werd uitgelachen. Ze zei ook, toen ze m'n cv bekeek (met inderdaad 2 niet afgeronde opleidingen erop) dat ''ik niet erg doelgericht was he?'
Nee, dat weet ik zelf ook wel, maar moet me dat nou in het kader van dit gesprek me verteld worden?
Ik ben al enorm onzeker over mijn cv. En toen maakte ze ook nog eens duidelijk dat die studiegenoot het makkelijk werk had laten lijken ''omdat hij zelf zo goed is''. Echt, dat heeft ze wel een paar keer gezegd. Alsof ze iets weet van mijn kwaliteiten. Ik vind dat ze alleen naar ervaring had mogen kijken.
Naja, heb dus duidelijk gemaakt dat ik begreep dat ik niet geschikt was, dat het werk me niet 100% duidelijk gemaakt is vantevoren, en bedankt voor haar tijd.
Maar toch heb ik een rotgevoel over hoe ze me benaderde. Voel me gewoon een beetje gekleineerd.
Ook weet ik niet zo goed wiens ''schuld'' dit nu is. Die studiegenoot, had hij me beter moeten informeren, en niet moeten liegen (!) over mijn werkervaring? Tegelijkertijd heeft hij natuurlijk wel z'n best voor me gedaan.
Had die vrouw beter moeten checken wie ze binnenhaalde? Of had ik zelf beter moeten uitzoeken waar ik aan begon?
Dat ik het werk dus niet heb vind ik prima en begrijpelijk, de manier waarop ze me een beetje lacherig, leek wel, benaderde, vond ik gewoon best wel pijnlijk.
SORRY, bedankt voor het lezen, het is een enorm verhaal geworden.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:33
Nou dat is ook een rotsituatie Ste. Ik snap alleen niet waarom je eerst uitgenodigd wordt en daarna je CV bekeken wordt. Wanneer ze dit eerst had bekeken had ze wellicht direct al aangegeven dat dit werk waarschijnlijk niks voor jou is.
Met het vertellen dat je niet doelgericht bent vind ik haar haar boekje te buiten gegaan. Bovendien was het onnodig pijnlijk want je kreeg de baan toch al niet.
Ik zou me niet druk maken om de schuldvraag en het naast je neer liggen. Je hebt het geprobeerd en waarschijnlijk is het beter dat ze je direct afwijzen dan dat je na een paar keer werken erachter komt dat dit werk momenteel niet haalbaar is voor jou.
Met het vertellen dat je niet doelgericht bent vind ik haar haar boekje te buiten gegaan. Bovendien was het onnodig pijnlijk want je kreeg de baan toch al niet.
Ik zou me niet druk maken om de schuldvraag en het naast je neer liggen. Je hebt het geprobeerd en waarschijnlijk is het beter dat ze je direct afwijzen dan dat je na een paar keer werken erachter komt dat dit werk momenteel niet haalbaar is voor jou.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:40
Steetje, ik vind het niet echt competent van die vrouw om jou naar beneden te halen. Je weet zelf wel dat je je opleding niet afgerond hebt. Maar zo gaat het wel vaak in de zakenwereld. Ze kent je niet, ze weet niks van je kwaliteiten. Ook van die studievriend vind ik het wel lullig. Jij voelt je aangevallen, misschien een beetje terecht, maar toch hoort ze een gesprek zo niet te voeren. Maar wie zegt dat het werk voor jou te hoog gegrepen is. Jij hebt de pech om ziek geworden te zijn. Als je die toestanden niet had gehad was je misschien wel klaar voor het vak. Neemt iig niet weg dat je het niet zou kunnen. Maar ja, papiertjes zijn nu eenmaal erg belangrijk. Eigenlijk, maar dat vind ik, zouden ze de mensen die om wat voor reden ook de papieren niet hebben, een kans moeten geven. Er zitten juweeltjes tussen. Weten zij veel.
Trek het je niet persoonlijk aan
Dat is moeilijk, ik weet het....
Trek het je niet persoonlijk aan
Dat is moeilijk, ik weet het....
vrijdag 24 juni 2011 om 23:42
Aan de telefoon had ze gevraagd of ik mijn cv nog wilde toesturen. Dat heb ik pas de dag erna gedaan, de dag van het gesprek.
Als ik het eerder gedaan had dan had ze me misschien meteen al duidelijk gemaakt dat ik niet geschikt ben, dus misschien is dat wel mijn fout.
Weet dus niet of ik overgevoelig, en vanuit mijn eigen onzekerheid dingen interpreteer. Ik vind het gewoon sneu voor mezelf (:$) want ik bleef heel aardig, begripvol, en professioneel, terwijl ik het idee had dat zij me uit wilde lachen.
Dan zeg je toch ''je hebt echt te weinig ervaring voor dit werk, maar bedankt voor je interesse'' oid?
Nou ja. Ik ben ook een huilie natuurlijk, dus misschien reageer ik ook wel overgevoelig op juist dit soort situaties.
Als ik het eerder gedaan had dan had ze me misschien meteen al duidelijk gemaakt dat ik niet geschikt ben, dus misschien is dat wel mijn fout.
Weet dus niet of ik overgevoelig, en vanuit mijn eigen onzekerheid dingen interpreteer. Ik vind het gewoon sneu voor mezelf (:$) want ik bleef heel aardig, begripvol, en professioneel, terwijl ik het idee had dat zij me uit wilde lachen.
Dan zeg je toch ''je hebt echt te weinig ervaring voor dit werk, maar bedankt voor je interesse'' oid?
Nou ja. Ik ben ook een huilie natuurlijk, dus misschien reageer ik ook wel overgevoelig op juist dit soort situaties.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:47
ik vind je reactie op het gesprek heel normaal en helemaal geen hulie idee erachter. Het is de samenloop van omstandigheden die ervoor gezorgd hebben dat dit gesprek zo is verlopen als het verlopen is. Deze mevrouw heeft naar mijn idee niet de kwaliteiten die je moet hebben voor haar functie en dat is zonde want nu zit jij ermee.
Hoe gaat het nu op je huidige werk? Moest van de week nog aan je denken.
Hoe gaat het nu op je huidige werk? Moest van de week nog aan je denken.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:52
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 24 juni 2011 @ 23:47:
ik vind je reactie op het gesprek heel normaal en helemaal geen hulie idee erachter. Het is de samenloop van omstandigheden die ervoor gezorgd hebben dat dit gesprek zo is verlopen als het verlopen is. Deze mevrouw heeft naar mijn idee niet de kwaliteiten die je moet hebben voor haar functie en dat is zonde want nu zit jij ermee.
Hoe gaat het nu op je huidige werk? Moest van de week nog aan je denken.
Ja, het is inderdaad een samenloop van omstandigheden denk ik. Ik had zelf beter bij die studievriend moeten informeren wat voor werk het nou écht was, hij had uiteraard niet moeten liegen over mijn journalistieke ervaring, en zij had niet blind moeten afgaan op een aanbeveling van hem. (hoewel dat ook wel weer te begrijpen is, dat ze dat doet, als ze mensen nodig hebben.)
Maar bah, die reactie van haar.... nogmaals, misschien is het mijn eigen interpretatie, maar had er achteraf wel echt een rotgevoel over.
Op m'n huidige werk gaat het wel goed, het werk zelf dan. Kan ook goed overweg met m'n collega's gelukkig!
Alles er omheen (wanneer moet ik werken, heb ik wel genoeg werk, is er over een aantal weken nog werk) bezorgen me wel enorm veel stress en angst.
Als ik een mailtje krijg van de supervisors, waarin mijn rooster voor volgende week staat, dan word ik gewoon helemaal naar van de stress, m'n hart gaat keihard tekeer, ik krijg heel erg buikpijn.
Ze vroegen me vandaag of ik een OV-jaarkaart had, en ik ga me dan meteen afvragen waarom. Of ik ergens naartoe moet misschien? Want het uitzendbureau gaat in principe over het vergoeden van de reiskosten, die weten al dat ik daar recht op heb.
Nou ja, in ieder geval ga ik eigenlijk totaal niet gezond met dat soort dingen om, heb 2 valeriaantabletjes moeten innemen om mezelf een beetje te kalmeren....
ik vind je reactie op het gesprek heel normaal en helemaal geen hulie idee erachter. Het is de samenloop van omstandigheden die ervoor gezorgd hebben dat dit gesprek zo is verlopen als het verlopen is. Deze mevrouw heeft naar mijn idee niet de kwaliteiten die je moet hebben voor haar functie en dat is zonde want nu zit jij ermee.
Hoe gaat het nu op je huidige werk? Moest van de week nog aan je denken.
Ja, het is inderdaad een samenloop van omstandigheden denk ik. Ik had zelf beter bij die studievriend moeten informeren wat voor werk het nou écht was, hij had uiteraard niet moeten liegen over mijn journalistieke ervaring, en zij had niet blind moeten afgaan op een aanbeveling van hem. (hoewel dat ook wel weer te begrijpen is, dat ze dat doet, als ze mensen nodig hebben.)
Maar bah, die reactie van haar.... nogmaals, misschien is het mijn eigen interpretatie, maar had er achteraf wel echt een rotgevoel over.
Op m'n huidige werk gaat het wel goed, het werk zelf dan. Kan ook goed overweg met m'n collega's gelukkig!
Alles er omheen (wanneer moet ik werken, heb ik wel genoeg werk, is er over een aantal weken nog werk) bezorgen me wel enorm veel stress en angst.
Als ik een mailtje krijg van de supervisors, waarin mijn rooster voor volgende week staat, dan word ik gewoon helemaal naar van de stress, m'n hart gaat keihard tekeer, ik krijg heel erg buikpijn.
Ze vroegen me vandaag of ik een OV-jaarkaart had, en ik ga me dan meteen afvragen waarom. Of ik ergens naartoe moet misschien? Want het uitzendbureau gaat in principe over het vergoeden van de reiskosten, die weten al dat ik daar recht op heb.
Nou ja, in ieder geval ga ik eigenlijk totaal niet gezond met dat soort dingen om, heb 2 valeriaantabletjes moeten innemen om mezelf een beetje te kalmeren....
zaterdag 25 juni 2011 om 00:10
zonde dat de stress om het werken heen zo zwaar is voor je als het werken zelf je bevalt. Probeer anders voor jezelf te bedenken wat het ergste is wat er kan gebeuren en dan valt het over het algemeen alleen maar mee of je bent gewoon op het ergste voorbereid en komt het nooit als totale verrassing.
Fijn dat je hier weer ff was. Sterkte weer met alles.
Fijn dat je hier weer ff was. Sterkte weer met alles.
zaterdag 25 juni 2011 om 00:16
Word je wel begeleid wat betreft je angsten Ste_? Heb je een therapeut waar je wat aan hebt? Misschien ben je nog helemaal niet klaar om te werken. Om zoveel stress te hebben kan toch niet goed voor je zijn? Als alle alarmbellen bij je afgaan vanwege een vraag over OV jaarkaart? Waar ben je precies bang voor dan? Heb een beetje vertrouwen in jezelf joh!
