Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
zondag 26 juni 2011 om 23:00
quote:pixel schreef op 26 juni 2011 @ 22:27:
Voor veel mensen ligt mijn lat nog niet hoog genoeg. Dwz, ze vinden nog dat ik niet goed genoeg presteer.
Dat is'm nou, dè basis voor ieder schuldgevoel en ieder minderwaardigheidscomplex.
Welk recht hebben die mensen om een oordeel te hebben over de hoogte van jouw lat? En waarom trek jij je daar zoveel van aan?
Schuldgevoel is het gevoel dat je anderen teleurstelt, eventueel jezelf teleurstelt of dat je de oorzaak bent van het ongeluk van een ander.
Even mijn stokpaardje: we zijn allemaal min of meer opgevoed met het idee dat we anderen nooit mogen teleurstellen.
Jij en jij alleen bent verantwoordelijk voor het welzijn en het goede
gevoel van anderen, dus als een ander zich niet lekker voelt door een actie of een tekortkoming van jou, is dat JOUW schuld! Ga je schamen! En dat vinden wij vrouwen nog steeds heel gewoon.
Als jij je veel te hoge lat dus niet haalt, is dat niet jammer voor jou, maar bega jij de zonde niet te voldoen aan de hooggespannen verwachtingen van anderen. Krankzinnig toch??
Lieve Pixel, hier word je niet gelukkig van. Zelfs niet als je de lat wel haalt, want dan merk je dat je die mensen met die hooggespannen verwachtingen nog steeds niet tevreden stelt. De eerstvolgende vraag is namelijk: en nu?? Been there, seen that, en dat T-shirt past ook al niet meer.
Hou even op met het stellen van dergelijke doelen voor jezelf. Het feit dat je dat allemaal hier durft neer te zetten, vind ik al een reuzenprestatie. Probeer te investeren in het accepteren van jezelf. Dat kan ik ook nog steeds niet, maar de tijd die daarin gaat zitten is beter besteed dan aan het tevredenstellen van anderen! Knuffels!
Voor veel mensen ligt mijn lat nog niet hoog genoeg. Dwz, ze vinden nog dat ik niet goed genoeg presteer.
Dat is'm nou, dè basis voor ieder schuldgevoel en ieder minderwaardigheidscomplex.
Welk recht hebben die mensen om een oordeel te hebben over de hoogte van jouw lat? En waarom trek jij je daar zoveel van aan?
Schuldgevoel is het gevoel dat je anderen teleurstelt, eventueel jezelf teleurstelt of dat je de oorzaak bent van het ongeluk van een ander.
Even mijn stokpaardje: we zijn allemaal min of meer opgevoed met het idee dat we anderen nooit mogen teleurstellen.
Jij en jij alleen bent verantwoordelijk voor het welzijn en het goede
gevoel van anderen, dus als een ander zich niet lekker voelt door een actie of een tekortkoming van jou, is dat JOUW schuld! Ga je schamen! En dat vinden wij vrouwen nog steeds heel gewoon.
Als jij je veel te hoge lat dus niet haalt, is dat niet jammer voor jou, maar bega jij de zonde niet te voldoen aan de hooggespannen verwachtingen van anderen. Krankzinnig toch??
Lieve Pixel, hier word je niet gelukkig van. Zelfs niet als je de lat wel haalt, want dan merk je dat je die mensen met die hooggespannen verwachtingen nog steeds niet tevreden stelt. De eerstvolgende vraag is namelijk: en nu?? Been there, seen that, en dat T-shirt past ook al niet meer.
Hou even op met het stellen van dergelijke doelen voor jezelf. Het feit dat je dat allemaal hier durft neer te zetten, vind ik al een reuzenprestatie. Probeer te investeren in het accepteren van jezelf. Dat kan ik ook nog steeds niet, maar de tijd die daarin gaat zitten is beter besteed dan aan het tevredenstellen van anderen! Knuffels!
zondag 26 juni 2011 om 23:04
zondag 26 juni 2011 om 23:17
Joh, Pixel, ik kan het allemaal hartstikke mooi opschrijven, maar ik tuin er ook iedere keer weer in! That's life! Zo zitten we nou eenmaal allemaal in mekaar.
Het helpt me alleen soms om ineens te denken: en nou kunnen jullie me allemaal in mekaar storten, het zal me aan m'n r**t roesten! Fuck m'n schuldgevoel, ik doe even niet meer mee en ik doe precies waar ik zin in heb.
En dat is een echte aanrader!!
Het helpt me alleen soms om ineens te denken: en nou kunnen jullie me allemaal in mekaar storten, het zal me aan m'n r**t roesten! Fuck m'n schuldgevoel, ik doe even niet meer mee en ik doe precies waar ik zin in heb.
En dat is een echte aanrader!!
maandag 27 juni 2011 om 10:59
maandag 27 juni 2011 om 12:00
Ik geloof, als ik al deze postst zo lees, dat jullie maar een kloon van mijn man moeten hebben. Hij is degene die mij geleerd heeft om mijn schuldgevoel een rotschop richting Timboektoe te geven.
Dit stukje raakte een snaar bij mij:
Ik was net op een verjaardag en iemand vertelde dat iemand op z'n dertigste ofzo diabetes had gekregen. Waarna natuurlijk werd gesteld dat je er oud mee kan worden. "Kijk maar naar Lief". Waarna ik zei:"Ja hoor, kijk mij maar oud zijn". En ik kon het niet laten om erachteraan te gooien:"De vraag is óf je er wel oud mee wílt worden". Er werd door één persoon plechtig geknikt, de rest had het ineens druk met andere onderwerpen.
Op zo'n moment voelen mensen zich dan ineens geconfronteerd met levensvragen waar ze geen zin in hebben. Sterfelijkheid, ziekzijn en hoe ga je daarmee om...... dingen die wij zonder te vragen in onze schoot geworpen krijgen. Vragen waar je als diabeet elke dag mee geconfronteerd wordt. Want heb je inderdaad wel zin om 100 te worden met afstervende zenuwen, zenuwpijnen en alle andere diabetesgerelateerde kwaaltjes? Zin om tot je honderdste moe te zijn, pijn te hebben, steeds moeilijker te lopen, steeds stijver te worden en na te moeten denken bij elke hap die je in je mond stopt? Ik niet.
Het zijn ook echt altijd en eeuwig gezonde mensen die roepen dat we er wel 100 mee kunnen worden hè? En al bedoelen ze het vast niet bewust zo, maar ergens zeggen ze met zo'n opmerking 'hou alsjeblieft op te zeuren, je mankeert niks ernstigs dus stel je niet aan'. Om van te worden toch?
Dit stukje raakte een snaar bij mij:
Ik was net op een verjaardag en iemand vertelde dat iemand op z'n dertigste ofzo diabetes had gekregen. Waarna natuurlijk werd gesteld dat je er oud mee kan worden. "Kijk maar naar Lief". Waarna ik zei:"Ja hoor, kijk mij maar oud zijn". En ik kon het niet laten om erachteraan te gooien:"De vraag is óf je er wel oud mee wílt worden". Er werd door één persoon plechtig geknikt, de rest had het ineens druk met andere onderwerpen.
Op zo'n moment voelen mensen zich dan ineens geconfronteerd met levensvragen waar ze geen zin in hebben. Sterfelijkheid, ziekzijn en hoe ga je daarmee om...... dingen die wij zonder te vragen in onze schoot geworpen krijgen. Vragen waar je als diabeet elke dag mee geconfronteerd wordt. Want heb je inderdaad wel zin om 100 te worden met afstervende zenuwen, zenuwpijnen en alle andere diabetesgerelateerde kwaaltjes? Zin om tot je honderdste moe te zijn, pijn te hebben, steeds moeilijker te lopen, steeds stijver te worden en na te moeten denken bij elke hap die je in je mond stopt? Ik niet.
Het zijn ook echt altijd en eeuwig gezonde mensen die roepen dat we er wel 100 mee kunnen worden hè? En al bedoelen ze het vast niet bewust zo, maar ergens zeggen ze met zo'n opmerking 'hou alsjeblieft op te zeuren, je mankeert niks ernstigs dus stel je niet aan'. Om van te worden toch?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 27 juni 2011 om 12:06
quote:pixel schreef op 26 juni 2011 @ 23:04:
Fok, zit ik hier met tranen in mijn ogen achter mijn toetsenbord. Jullie slaan de spijker hard op zijn kop. Een weet je, het ergste is dat ik weet dat het zo is. Ik weet het en toch doe ik het. Elke keer loop ik er met mijn ogen open weer in...
voor jullie allemaal, en nog een
En voor jou een hele dikke van mij, die heb je wel verdiend. Je bent al zo verschrikkelijk goed bezig met je ge-dieet en gesport, ik heb daar mateloze bewondering voor hoor. En wat Sri ook zegt: het feit dat je je hier zo kwetsbaar durft op te stellen zegt ook al heel wat hoor. Ik vind je een moedig mens!
Oh, en bedenk dat ingesleten gewoontes gewoon even tijd nodig hebben om doorbroken te worden. Geef jezelf de tijd om dingen anders te gaan doen. Stap één is immers het herkennen van dat wat je anders wilt doen, stap twee is ernaar handelen als je het herkend hebt. En daar ben je nu mee bezig, dus dat is dan toch goed? Je bent niet anders dan je bent. Wie moet je anders zijn? Fuck de mening van 'anderen', jouw mening moet voor jou het belangrijkst zijn!"
Setter
Fok, zit ik hier met tranen in mijn ogen achter mijn toetsenbord. Jullie slaan de spijker hard op zijn kop. Een weet je, het ergste is dat ik weet dat het zo is. Ik weet het en toch doe ik het. Elke keer loop ik er met mijn ogen open weer in...
voor jullie allemaal, en nog een
En voor jou een hele dikke van mij, die heb je wel verdiend. Je bent al zo verschrikkelijk goed bezig met je ge-dieet en gesport, ik heb daar mateloze bewondering voor hoor. En wat Sri ook zegt: het feit dat je je hier zo kwetsbaar durft op te stellen zegt ook al heel wat hoor. Ik vind je een moedig mens!
Oh, en bedenk dat ingesleten gewoontes gewoon even tijd nodig hebben om doorbroken te worden. Geef jezelf de tijd om dingen anders te gaan doen. Stap één is immers het herkennen van dat wat je anders wilt doen, stap twee is ernaar handelen als je het herkend hebt. En daar ben je nu mee bezig, dus dat is dan toch goed? Je bent niet anders dan je bent. Wie moet je anders zijn? Fuck de mening van 'anderen', jouw mening moet voor jou het belangrijkst zijn!"
Setter
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 28 juni 2011 om 13:05
dinsdag 28 juni 2011 om 13:17
Ik kan me voorstellen dat je doodmoe wordt van alle gezondheidsperikelen die jou teisteren Buikje! Het is verdorie ook niet niks wat jou allemaal overkomt
Sterkte!
Ik heb een verschrikkelijke hekel aan die vieze hete plakzomers hier in Nederland. Ik heb überhaupt een hekel aan warmte, alles boven nul is mij al te warm, maar helaas zijn er maar weinig mensen die dat snappen. Ik gun iedereen zijn seizoen, maar de maanden juli en augustus vind ik het allerergst. Elk jaar opnieuw zie ik tegen die maanden op.
God wat klink ik negatief, maar ik ben dan ook stinkchagrijnig van de hitte. Bah!
Sterkte!
Ik heb een verschrikkelijke hekel aan die vieze hete plakzomers hier in Nederland. Ik heb überhaupt een hekel aan warmte, alles boven nul is mij al te warm, maar helaas zijn er maar weinig mensen die dat snappen. Ik gun iedereen zijn seizoen, maar de maanden juli en augustus vind ik het allerergst. Elk jaar opnieuw zie ik tegen die maanden op.
God wat klink ik negatief, maar ik ben dan ook stinkchagrijnig van de hitte. Bah!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 28 juni 2011 om 14:36
Mij, daarentegen (en ja ik ben dwars, niet alleen diabetes-dwars ) kan het niet heet genoeg zijn... Jammer dat het morgen al weer een stuk koeler wordt.
Mijn suikers reageren niet echt op dit warme weer, maar dat is bij sommigen hier wel anders, toch?
Ik hoop dat het je met de glimepiride beter vergaat Schuddebuikje!
Mijn suikers reageren niet echt op dit warme weer, maar dat is bij sommigen hier wel anders, toch?
Ik hoop dat het je met de glimepiride beter vergaat Schuddebuikje!
dinsdag 28 juni 2011 om 18:30
dinsdag 28 juni 2011 om 20:31
Ik vind de hitte ook KUT! Ben blij dat het nu gaat onweren ook al trilt zelfs de schuifpui ervan.
Mijn suikers gaan juist de hoogte in met warm weer. Dat heb ik dan weer... maar ach... ik kan nog wel 73 zomers mee ( )
Interessante praat hier over schuldgevoelens, hoge latten, voldoen aan verwachtingen van anderen.
Ik heb het afgelopen jaar ontdekt dat er maar één is die belangrijk is. IK!
En als ik de wereld om mij heen wil veranderen, moet ik wel meer dan 73 zomers leven, daar heb ik geen zin in. Dus verander ik mijn eigen acties, opvattingen, oordelen en manier van denken. Het kost even wat therapie (haha) en ook veel geduld en geoefen en ik ben er nog lang niet, maar sinds ik besloten heb vooral aan MEZELF te denken, gaat dat ook steeds beter!
XXXX voor jullie allemaal. Ik ben zo blij dat jullie er zijn!
Mijn suikers gaan juist de hoogte in met warm weer. Dat heb ik dan weer... maar ach... ik kan nog wel 73 zomers mee ( )
Interessante praat hier over schuldgevoelens, hoge latten, voldoen aan verwachtingen van anderen.
Ik heb het afgelopen jaar ontdekt dat er maar één is die belangrijk is. IK!
En als ik de wereld om mij heen wil veranderen, moet ik wel meer dan 73 zomers leven, daar heb ik geen zin in. Dus verander ik mijn eigen acties, opvattingen, oordelen en manier van denken. Het kost even wat therapie (haha) en ook veel geduld en geoefen en ik ben er nog lang niet, maar sinds ik besloten heb vooral aan MEZELF te denken, gaat dat ook steeds beter!
XXXX voor jullie allemaal. Ik ben zo blij dat jullie er zijn!
dinsdag 28 juni 2011 om 22:33
Ik vind de hitte al jaren k* en ben blij te lezen dat ik hier medestanders heb. Iedereen vindt het altijd helemaal geweldig. Wat de hitte met mijn bloedsuikers doet, weet ik niet. Lekker niks gemeten, geen zin in.
Goed Ris!
Schuddebuikje, hmm, èn warm weer èn nieuwe medicijnen, houd je jezelf wel in de gaten meis!
Morgen wordt het gelukkig weer wat normaler weer. Ik kijk er naar uit (al ben ik altijd gek op onweer. Dat geeft me een opgeruimd gevoel in mijn hoofd).
Goed Ris!
Schuddebuikje, hmm, èn warm weer èn nieuwe medicijnen, houd je jezelf wel in de gaten meis!
Morgen wordt het gelukkig weer wat normaler weer. Ik kijk er naar uit (al ben ik altijd gek op onweer. Dat geeft me een opgeruimd gevoel in mijn hoofd).
woensdag 29 juni 2011 om 10:42
Het is hier in het noorden een stuk koeler dan gister, en meèèèn wat ben ik daar blij mee! Dit is een stuk beter te doen dan gister.
Goh Teddeke, je lijkt mijn collega wel! Die heeft vannacht onder haar dekbed (ja je leest het goed: DEKBED ) gelegen en heerlijk geslapen!
Waarom heb ik dat nou nooit Het lijkt me zo heerlijk om het ook eens koud te hebben
Goh Teddeke, je lijkt mijn collega wel! Die heeft vannacht onder haar dekbed (ja je leest het goed: DEKBED ) gelegen en heerlijk geslapen!
Waarom heb ik dat nou nooit Het lijkt me zo heerlijk om het ook eens koud te hebben
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 29 juni 2011 om 15:03
Ik heb inderdaad vannacht ook onder mijn dekbed gelegen , maar heb in tegenstelling tot jouw collega niet heerlijk geslapen. Maar dat kwam niet door de warmte (want ik had het echt niet te warm), maar door het onweer dat tot een uur of 11 duurde en toen rond een uur of 1 weer begon. En daar is Teddeke bang van...........
Met het gevolg dat ik nu wallen onder mijn ogen heb van hier tot Tokio en terug en een koppijn, dat wil je niet weten. Meestal gaat mijn hoofdpijn over na een flinke onweersbui, nu is het alleen maar erger geworden. Maar goed, het zal wel overgaan voordat ik een jongetje ben..... (of is dit nou een typisch brabantse opmerking?).
Met het gevolg dat ik nu wallen onder mijn ogen heb van hier tot Tokio en terug en een koppijn, dat wil je niet weten. Meestal gaat mijn hoofdpijn over na een flinke onweersbui, nu is het alleen maar erger geworden. Maar goed, het zal wel overgaan voordat ik een jongetje ben..... (of is dit nou een typisch brabantse opmerking?).
woensdag 29 juni 2011 om 20:17
woensdag 29 juni 2011 om 20:20
Hihi Teddeke, die uitdrukking gebruikte mijn schoonvader ook altijd tegen zijn dochters en mij (gaat wel over voor je een jongetje bent) en hij kwam uit Den Haag!
Iedereen weer een beetje bekomen van de hitte? Ik heb er eerlijk gezegd totaal geen last van gehad. Ik had het te druk om überhaupt naar buiten te gaan, heb alles dicht gehouden en mijn huisje is zo oud en donker dat het in warme perioden een paar dagen duurt voor de warmte erin doordringt. In mijn kelder is het nog steeds 18 graden.
In de slaapkamer een grote ventilator in de lingeriela gezet, die recht op het bed gericht stond, en heerlijk geslapen. Halverwege de nacht zelfs een laken over mee heengetrokken.
Wel raar: ik heb weer nieuwe bloeddrukpillen en heb nu enkels en voeten waarmee ik vrijwel geen schoen meer aan kan. Balen! Maar de laatste dagen heb ik een bloeddruk van ca. 110/55. Die meter van mij is vorig jaar nog geijkt en was prima, en er zitten nieuwe batterijen in. Rara.
Maar goed, ik moet binnenkort toch naar de ha, dan zal ik hem maar weer eens vergelijken met de zijne, want deze uitslag vind ik wel heel bijzonder.
Schuddebuikje, wat leuk om te lezen dat je ook in omgeving 026 woont (noodweer-topic)! Zit je in de stad of er buiten?
Iedereen weer een beetje bekomen van de hitte? Ik heb er eerlijk gezegd totaal geen last van gehad. Ik had het te druk om überhaupt naar buiten te gaan, heb alles dicht gehouden en mijn huisje is zo oud en donker dat het in warme perioden een paar dagen duurt voor de warmte erin doordringt. In mijn kelder is het nog steeds 18 graden.
In de slaapkamer een grote ventilator in de lingeriela gezet, die recht op het bed gericht stond, en heerlijk geslapen. Halverwege de nacht zelfs een laken over mee heengetrokken.
Wel raar: ik heb weer nieuwe bloeddrukpillen en heb nu enkels en voeten waarmee ik vrijwel geen schoen meer aan kan. Balen! Maar de laatste dagen heb ik een bloeddruk van ca. 110/55. Die meter van mij is vorig jaar nog geijkt en was prima, en er zitten nieuwe batterijen in. Rara.
Maar goed, ik moet binnenkort toch naar de ha, dan zal ik hem maar weer eens vergelijken met de zijne, want deze uitslag vind ik wel heel bijzonder.
Schuddebuikje, wat leuk om te lezen dat je ook in omgeving 026 woont (noodweer-topic)! Zit je in de stad of er buiten?
woensdag 29 juni 2011 om 21:36
Wat ik steeds vergeet; spannende boeken die ik nu aan het lezen ben; de boeken van Mo Hayder. Echt gigantisch spannend!
Heb nu Diep, de Behandeling en Duivelswerk uit. De eerste twee gaan over Caffery (een inspecteur) en de laatste ging over een journalist die vanuit zijn obsessie voor ene Malachi Dove in een bizar verhaal belandt.
Ik hou er van, griezelen en gruwelen.... dat je je gordijn niet open durft te doen omdat je vreest dat er iemand naar je staat te kijken... rillingen over mijn rug!
Heb nu Diep, de Behandeling en Duivelswerk uit. De eerste twee gaan over Caffery (een inspecteur) en de laatste ging over een journalist die vanuit zijn obsessie voor ene Malachi Dove in een bizar verhaal belandt.
Ik hou er van, griezelen en gruwelen.... dat je je gordijn niet open durft te doen omdat je vreest dat er iemand naar je staat te kijken... rillingen over mijn rug!
woensdag 29 juni 2011 om 22:12
Oeh Ris, wat een aanrader, die ik nu helemaal niet kan gebruiken!! Ik snak naar zoiets, maar als ik er aan begin is dat een potentieel gevaar voor mijn deadlines!
Ik ben dol op thrillers, ik heb een jaar of wat geleden de hele vakantie bibberend in onze camper gelegen na het lezen van een paar Karen Slaughters. Wat je dan al niet hoort 's nachts, op een camping... Heerlijk!!
Maar Mo Hayder ga ik onthouden, en vergeet ik het toch, dan kom ik er nog wel naar vragen!
Ik ben dol op thrillers, ik heb een jaar of wat geleden de hele vakantie bibberend in onze camper gelegen na het lezen van een paar Karen Slaughters. Wat je dan al niet hoort 's nachts, op een camping... Heerlijk!!
Maar Mo Hayder ga ik onthouden, en vergeet ik het toch, dan kom ik er nog wel naar vragen!