Psyche
alle pijlers
Beste vriendin gaat dood...
vrijdag 15 juli 2011 om 11:05
ik heb gisteravond te horen gekregen dat mijn beste vriendin dood gaat. Nadat ze al in december diagnose ''kanker'' had gekregen en er uitzaaiingen waren in de lymfen, en er allerlei dingen fout gingen m.b.t. operaties/chemo/bestralingen, is het nu weer mis. Amper 3 maanden nadat ze klaar is met chemo en bestralingen heeft ze te horen gekregen dat er uitzaaiingen zijn in de longen en in de lever. Misschien dat er nog chemo gegeven kan worden, maar dat is eigenlijk alleen maar uitstel van executie.
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
Ik weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Ze is vandaag opgenomen in het zkh en heeft aangegeven dat ze me wil zien, dus uiteraard ga ik naar haar toe. Zoveel ik kan en zoveel ze wil. Alleen weet ik niet wat ik moet doen of zeggen. Ik kan niks meer doen voor haar.
Ik zoek hier vooral tips hoe ik hiermee om kan gaan. want ik kom er zelf niet uit
vrijdag 15 juli 2011 om 11:10
Ik weet wat je doormaakt. Allereerst een dikke
Je moet niet bang zijn dat je niet weet wat je moet doen of zeggen. Ga naar haar toe en geef haar de stevigste knuffel die je kunt geven. De rest volgt vanzelf. Wees ook niet bang om te huilen. Zij heeft verdriet, jij hebt verdriet. Deel dit met elkaar. Alles wat je nog wilt zeggen, alles wat zij nog te zeggen heeft: het zal volgen. Echt. Er is geen goed of fout in dit soort dingen.
Probeer nog te genieten van de tijd die jullie rest. Maak (als jullie daar nog behoefte aan hebben) foto's of filmpjes. Dat heeft mijn vriendin destijds ook gedaan. Met iedereen die haar liefhad en die zij liefhad. Ze worden nog vaak bekeken en besproken. Het houdt haar een stukje in leven bij ons.... Maar mochten jullie dat niet willen: ook goed. Doe dit, zoals het jullie goed lijkt.
Heel, heel veel sterkte en nogmaals een dikke
Je moet niet bang zijn dat je niet weet wat je moet doen of zeggen. Ga naar haar toe en geef haar de stevigste knuffel die je kunt geven. De rest volgt vanzelf. Wees ook niet bang om te huilen. Zij heeft verdriet, jij hebt verdriet. Deel dit met elkaar. Alles wat je nog wilt zeggen, alles wat zij nog te zeggen heeft: het zal volgen. Echt. Er is geen goed of fout in dit soort dingen.
Probeer nog te genieten van de tijd die jullie rest. Maak (als jullie daar nog behoefte aan hebben) foto's of filmpjes. Dat heeft mijn vriendin destijds ook gedaan. Met iedereen die haar liefhad en die zij liefhad. Ze worden nog vaak bekeken en besproken. Het houdt haar een stukje in leven bij ons.... Maar mochten jullie dat niet willen: ook goed. Doe dit, zoals het jullie goed lijkt.
Heel, heel veel sterkte en nogmaals een dikke
vrijdag 15 juli 2011 om 11:11
Vreselijk Kaatje, ik ben mijn beste vriendin een aantal jaren geleden ook verloren.
Aan borstkanker en de uitzaaiingen daarvan.
Inderdaad weet je niet wat te zeggen, maar heus, de woorden komen vanzelf.
Wij zijn samen het hele rouwproces ingegaan, van koppie scheren, tot de muziek op haar begrafenis.
Het zal een zware en moeilijke tijd worden, maar je komt er door heen.
Sterkte meid.
Aan borstkanker en de uitzaaiingen daarvan.
Inderdaad weet je niet wat te zeggen, maar heus, de woorden komen vanzelf.
Wij zijn samen het hele rouwproces ingegaan, van koppie scheren, tot de muziek op haar begrafenis.
Het zal een zware en moeilijke tijd worden, maar je komt er door heen.
Sterkte meid.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 15 juli 2011 om 11:15
vrijdag 15 juli 2011 om 11:22
! Wat zwaar voor je vriendin, voor jou en alle naasten...
vrijdag 15 juli 2011 om 11:26
Een hele dikke knuffel voor jou.
Ik heb het helaas ook meegemaakt. Mijn allerliefste vriendin ook verloren aan kanker. Ik heb haar zoveel mogelijk opgezocht en als ik naar haar toe ging wist ik niet wat ik moest zeggen, zeker in het begin. Maar bedacht me dat dat straks wel zou komen. En inderdaad wees er voor je vriendin. Je zal straks met een glimlach aan de tijd terugdenken dat je toch bij haar was, dit komt nooit meer terug....
Ik heb het helaas ook meegemaakt. Mijn allerliefste vriendin ook verloren aan kanker. Ik heb haar zoveel mogelijk opgezocht en als ik naar haar toe ging wist ik niet wat ik moest zeggen, zeker in het begin. Maar bedacht me dat dat straks wel zou komen. En inderdaad wees er voor je vriendin. Je zal straks met een glimlach aan de tijd terugdenken dat je toch bij haar was, dit komt nooit meer terug....
vrijdag 15 juli 2011 om 11:26
Hallo Kaatje, wat vreselijk om dit te moeten meemaken, voor jullie allemaal.
Wat baby-ernie schreef is helemaal waar. Volg je gevoel, er is geen goed of fout in deze situatie, er zijn geen kant en klare tips.
Zeg alles wat je haar wil zeggen, lach en huil samen. Neem de momenten zoals ze komen.
Het is erg verdrietig allemaal, en begrijp mijn woorden aub niet verkeerd als ik nu zeg, dat je blij mag zijn dat je deze mogelijkheid hebt om samen dit verdriet te delen. Om samen te kunnen afsluiten.
Ik verloor mijn beste vriendin in 2003, ze stierf onverwacht op 32 jarige leeftijd in haar slaap. Die klap ben ik nooit helemaal te boven gekomen, vooral omdat ik lang geworsteld heb met de gedachten: had ik haar maar vaker gezegd hoezeer ik haar waardeer enz. Ik heb er nooit afsluiting in kunnen vinden, ineens was ze gewoon weg.
Kaatje, heel veel sterkte de komende tijd. Neem ook tijd voor jezelf om te huilen, schreeuwen en lachen, want dit is echt een vreselijke tijd.
Wat baby-ernie schreef is helemaal waar. Volg je gevoel, er is geen goed of fout in deze situatie, er zijn geen kant en klare tips.
Zeg alles wat je haar wil zeggen, lach en huil samen. Neem de momenten zoals ze komen.
Het is erg verdrietig allemaal, en begrijp mijn woorden aub niet verkeerd als ik nu zeg, dat je blij mag zijn dat je deze mogelijkheid hebt om samen dit verdriet te delen. Om samen te kunnen afsluiten.
Ik verloor mijn beste vriendin in 2003, ze stierf onverwacht op 32 jarige leeftijd in haar slaap. Die klap ben ik nooit helemaal te boven gekomen, vooral omdat ik lang geworsteld heb met de gedachten: had ik haar maar vaker gezegd hoezeer ik haar waardeer enz. Ik heb er nooit afsluiting in kunnen vinden, ineens was ze gewoon weg.
Kaatje, heel veel sterkte de komende tijd. Neem ook tijd voor jezelf om te huilen, schreeuwen en lachen, want dit is echt een vreselijke tijd.
