Kinderen
alle pijlers
Dochter van vriend
maandag 29 augustus 2011 om 11:08
Ik vind dit een lastig onderwerp om te plaatsen, maar doe het toch omdat ik graag wat advies zou willen. Ik had altijd een goede band met de dochter van mijn vriend gehad. Ik ken haar al ruim 2 jaar en ze is nu 9. Het is geen makkelijk kind, ze komt niet goed mee op school en vindt het moeilijk om vriendschappen te sluiten. Ze heeft adhd en is dominant. Haar moeder en nieuwe vriend ervaren veel problemen in de opvoeding en hebben daarom dan ook hulp van een psycholoog in geschakeld.
Ook wij merkten dat ze brutaal is en moeite heeft om met andere kinderen om te gaan, toch keek ik er altijd naar uit als ze er weer was en ondernam ik graag activiteiten met haar. Ik vind haar een verrijking van onze relatie.
Vier maanden geleden hebben wij een pup aangeschaft, ik zorg hier met name voor, zijn dochter pest de pup. Ze trekt aan zijn staart, pakt zijn speeltjes af en daagt hem uit, als hij dan blaft of tegen haar aan springt (om zijn speeltje bijvoorbeeld terug te pakken) dan begint ze te krijsen en zegt dat de hond vals is. Ik laat haar natuurlijk niet alleen en grijp telkens in. Daarnaast heb ik haar al tig keer geleerd hoe met een hond om te gaan, maar steeds gaat het weer mis. Omdat ik haar steeds aanspreek op haar gedrag, wordt mijn vriend boos op mij, omdat hij vindt dat ik partij kies voor de hond en hond dus belangrijker vindt dan kind. Ik vind dier en kind zelf geen vergelijking, ik neem alleen de verantwoordelijkheid voor de hond en probeer te voorkomen dat hond inderdaad vals wordt door het gedrag van kind. Daarnaast hoop ik dat ze toch fijn met elkaar om kunnen gaan, aangezien ik dol ben op mijn hond en hem niet weg wil doen.
Daarbij komt ook dat ze de laatste maanden meerdere malen heeft gestolen. Toen ze bij moeder was uit een winkel en toen ze bij ons was heeft ze tijdens een logeerpartijtje een ketting van een vriendinnetje uit juwelendoosje gestolen en daar een week mee rondgelopen en vervolgens kapot gemaakt, moeder van het kind miste het sieraad en vroeg aan ons of dochter van vriend het toevallig ergens had gezien. Wij wisten meteen waar het over ging want we hadden haar (dochter van vriend dus) met de ketting gezien, we hebben zelfs nog aan haar gevraagd hoe ze er aan kwam en ze zei dat ze het van haar moeder had gekregen. Gisteren had ik dochter van mijn vriend mee genomen naar mijn ouders en daar had ze zonder te vragen de kast open getrokken en een pak koekjes gepakt. Ik heb dit tegen mijn vriend gezegd en hij krijgt het gevoel dat ik een hekel heb aan zijn dochter (wat niet waar is), omdat ik kritiek heb op het stelen. Ik vind het namelijk echt heel erg dat ze steelt van vriendinnen, uit winkels en nu ook bij mijn ouders. Ik vind dat het aangepakt moet worden en dat mijn vriend strenger moet optreden. Ik vind het alarmerend gedrag, vriend pakt het op alsof ik ineens een hekel heb aan zijn kind.
Ik wil geen ruzie maken met mijn vriend over zijn dochter. Ik begrijp dat het naar is als iemand kritiek heeft op je kind, maar ik weet niet hoe ik het dan aan moet pakken. Niets zeggen als ze iets verkeerd doet? Hond wegdoen? Alles aan vriend overlaten? Met de hond weggaan als kind komt?
Bedankt!
Ook wij merkten dat ze brutaal is en moeite heeft om met andere kinderen om te gaan, toch keek ik er altijd naar uit als ze er weer was en ondernam ik graag activiteiten met haar. Ik vind haar een verrijking van onze relatie.
Vier maanden geleden hebben wij een pup aangeschaft, ik zorg hier met name voor, zijn dochter pest de pup. Ze trekt aan zijn staart, pakt zijn speeltjes af en daagt hem uit, als hij dan blaft of tegen haar aan springt (om zijn speeltje bijvoorbeeld terug te pakken) dan begint ze te krijsen en zegt dat de hond vals is. Ik laat haar natuurlijk niet alleen en grijp telkens in. Daarnaast heb ik haar al tig keer geleerd hoe met een hond om te gaan, maar steeds gaat het weer mis. Omdat ik haar steeds aanspreek op haar gedrag, wordt mijn vriend boos op mij, omdat hij vindt dat ik partij kies voor de hond en hond dus belangrijker vindt dan kind. Ik vind dier en kind zelf geen vergelijking, ik neem alleen de verantwoordelijkheid voor de hond en probeer te voorkomen dat hond inderdaad vals wordt door het gedrag van kind. Daarnaast hoop ik dat ze toch fijn met elkaar om kunnen gaan, aangezien ik dol ben op mijn hond en hem niet weg wil doen.
Daarbij komt ook dat ze de laatste maanden meerdere malen heeft gestolen. Toen ze bij moeder was uit een winkel en toen ze bij ons was heeft ze tijdens een logeerpartijtje een ketting van een vriendinnetje uit juwelendoosje gestolen en daar een week mee rondgelopen en vervolgens kapot gemaakt, moeder van het kind miste het sieraad en vroeg aan ons of dochter van vriend het toevallig ergens had gezien. Wij wisten meteen waar het over ging want we hadden haar (dochter van vriend dus) met de ketting gezien, we hebben zelfs nog aan haar gevraagd hoe ze er aan kwam en ze zei dat ze het van haar moeder had gekregen. Gisteren had ik dochter van mijn vriend mee genomen naar mijn ouders en daar had ze zonder te vragen de kast open getrokken en een pak koekjes gepakt. Ik heb dit tegen mijn vriend gezegd en hij krijgt het gevoel dat ik een hekel heb aan zijn dochter (wat niet waar is), omdat ik kritiek heb op het stelen. Ik vind het namelijk echt heel erg dat ze steelt van vriendinnen, uit winkels en nu ook bij mijn ouders. Ik vind dat het aangepakt moet worden en dat mijn vriend strenger moet optreden. Ik vind het alarmerend gedrag, vriend pakt het op alsof ik ineens een hekel heb aan zijn kind.
Ik wil geen ruzie maken met mijn vriend over zijn dochter. Ik begrijp dat het naar is als iemand kritiek heeft op je kind, maar ik weet niet hoe ik het dan aan moet pakken. Niets zeggen als ze iets verkeerd doet? Hond wegdoen? Alles aan vriend overlaten? Met de hond weggaan als kind komt?
Bedankt!
maandag 29 augustus 2011 om 12:46
Nicky je hebt gelijk hoor dat hij mij moet steunen, we moeten weer even een balans vinden met de hond erbij. Ik denk dat het belangrijk is dat hij weer een positieve input krijgt in de opvoeding van zijn dochter. Ook moet hij op een lijn komen met zijn ex en dan schik ik uiteindelijk wel naar hun opvoeding (mits die rekening houdt met de hond). Zij beslissen uiteindelijk hoe hun kind opgevoed wordt.
Kinderwens is een teer punt, omdat ik drie miskramen heb gehad en niets liever wil dan moeder worden. Zou het erg vinden als dit nu geparkeerd moet worden, omdat zijn dochter het niet goed doet. Maar goed over mijn kinderwens gaat het hier niet en daarin ben ik ook te emotioneel, dus wil ik ook liever niet bij het onderwerp betrekken.
Kinderwens is een teer punt, omdat ik drie miskramen heb gehad en niets liever wil dan moeder worden. Zou het erg vinden als dit nu geparkeerd moet worden, omdat zijn dochter het niet goed doet. Maar goed over mijn kinderwens gaat het hier niet en daarin ben ik ook te emotioneel, dus wil ik ook liever niet bij het onderwerp betrekken.
maandag 29 augustus 2011 om 12:50
Youk, bedankt voor je reactie. Ik vind ook dat het hem siert en ik vind het heel liefdevol om te zien hoe hij opkomt voor zijn dochter. We hebben het er al over gehad wat de impact van een kind van ons zou hebben op zijn dochter, we zullen daar inderdaad extra begeleiding bij nodig hebben. Ik denk dat ik haar ook meer tijd moet gunnen om te wennen aan de hond. Haar moeder is ook sinds kort samen gaan wonen en dit zal ook moeilijk voor haar zijn.
maandag 29 augustus 2011 om 12:51
maandag 29 augustus 2011 om 12:55
Is jouw vriend betrokken bij zijn dochters behandeling bij de psycholoog? Want dit gedrag lijkt me bij uitstek iets om daar te bespreken en ook te vragen wat de oorzaak er van is en hoe je daar het beste op kunt reageren.
Je kunt de oplossing wel willen zoeken in de opvoeding van moeder, maar dat is iets waar je niets aan kan veranderen. De vraag is waar je je dan bij dit meisje wél op moet focussen.
Je kunt de oplossing wel willen zoeken in de opvoeding van moeder, maar dat is iets waar je niets aan kan veranderen. De vraag is waar je je dan bij dit meisje wél op moet focussen.
maandag 29 augustus 2011 om 12:57
maandag 29 augustus 2011 om 12:58
quote:Chaja_ schreef op 29 augustus 2011 @ 12:50:
Youk, bedankt voor je reactie. Ik vind ook dat het hem siert en ik vind het heel liefdevol om te zien hoe hij opkomt voor zijn dochter. We hebben het er al over gehad wat de impact van een kind van ons zou hebben op zijn dochter, we zullen daar inderdaad extra begeleiding bij nodig hebben. Ik denk dat ik haar ook meer tijd moet gunnen om te wennen aan de hond. Haar moeder is ook sinds kort samen gaan wonen en dit zal ook moeilijk voor haar zijn.
Denk je niet dat als je nu al inschat dat jullie extra begeleiding nodig hebben als er een kind bij komt, dat de tijd er dan echt niet rijp voor is? Hoe pijnlijk ook, het belang van al aanwezige kinderen gaat voor op die van jezelf of nog niet aanwezige kinderen.
Bespreken jullie die kinderenwens en de impact daarvan op dochter, ook met haar psycholoog?
Youk, bedankt voor je reactie. Ik vind ook dat het hem siert en ik vind het heel liefdevol om te zien hoe hij opkomt voor zijn dochter. We hebben het er al over gehad wat de impact van een kind van ons zou hebben op zijn dochter, we zullen daar inderdaad extra begeleiding bij nodig hebben. Ik denk dat ik haar ook meer tijd moet gunnen om te wennen aan de hond. Haar moeder is ook sinds kort samen gaan wonen en dit zal ook moeilijk voor haar zijn.
Denk je niet dat als je nu al inschat dat jullie extra begeleiding nodig hebben als er een kind bij komt, dat de tijd er dan echt niet rijp voor is? Hoe pijnlijk ook, het belang van al aanwezige kinderen gaat voor op die van jezelf of nog niet aanwezige kinderen.
Bespreken jullie die kinderenwens en de impact daarvan op dochter, ook met haar psycholoog?
maandag 29 augustus 2011 om 13:01
quote:Chaja_ schreef op 29 augustus 2011 @ 12:57:
Nee, we worden daar niet heel actief bij betrokken, maar we hebben haar wel een paar keer weggebracht naar spelobservatie. Ik zal opperen om in ieder geval daar ook op gesprek te gaan. Ik weet van moeder dat psycholoog wel op de hoogte is van het stelen.Dan lijkt me dit een belangrijke stap om nu te nemen. Jullie zijn medeopvoeder, dus de bevindingen van de psycholoog lijken me voor jullie heel zinnig. Zowel om inzicht te krijgen in dochter als in hoe daar mee om te gaan.
Nee, we worden daar niet heel actief bij betrokken, maar we hebben haar wel een paar keer weggebracht naar spelobservatie. Ik zal opperen om in ieder geval daar ook op gesprek te gaan. Ik weet van moeder dat psycholoog wel op de hoogte is van het stelen.Dan lijkt me dit een belangrijke stap om nu te nemen. Jullie zijn medeopvoeder, dus de bevindingen van de psycholoog lijken me voor jullie heel zinnig. Zowel om inzicht te krijgen in dochter als in hoe daar mee om te gaan.
maandag 29 augustus 2011 om 13:02
quote:patchouli_ schreef op 29 augustus 2011 @ 12:58:
[...]
Denk je niet dat als je nu al inschat dat jullie extra begeleiding nodig hebben als er een kind bij komt, dat de tijd er dan echt niet rijp voor is? Hoe pijnlijk ook, het belang van al aanwezige kinderen gaat voor op die van jezelf of nog niet aanwezige kinderen.
Bespreken jullie die kinderenwens en de impact daarvan op dochter, ook met haar psycholoog?We zijn al anderhalf jaar bezig en het is nog niet gelukt, de vraag is of het de volgende keer wel goed gaat, dus het kan nog wel even duren. We gaan zelf niet naar een psycholoog, omdat het (tot 4 maanden geleden de pup kwam) goed ging bij ons thuis, nu gaat het dus niet meer goed, dus denk dat wij er actiever bij betrokken moeten worden. Ik ben te egoïstisch om mijn kinderwens voor haar opzij te zetten.
[...]
Denk je niet dat als je nu al inschat dat jullie extra begeleiding nodig hebben als er een kind bij komt, dat de tijd er dan echt niet rijp voor is? Hoe pijnlijk ook, het belang van al aanwezige kinderen gaat voor op die van jezelf of nog niet aanwezige kinderen.
Bespreken jullie die kinderenwens en de impact daarvan op dochter, ook met haar psycholoog?We zijn al anderhalf jaar bezig en het is nog niet gelukt, de vraag is of het de volgende keer wel goed gaat, dus het kan nog wel even duren. We gaan zelf niet naar een psycholoog, omdat het (tot 4 maanden geleden de pup kwam) goed ging bij ons thuis, nu gaat het dus niet meer goed, dus denk dat wij er actiever bij betrokken moeten worden. Ik ben te egoïstisch om mijn kinderwens voor haar opzij te zetten.
maandag 29 augustus 2011 om 13:04
quote:nicky_67 schreef op 29 augustus 2011 @ 12:57:
Nou Suy, niet zo dramatisch...
Nou sorry hoor maar mijn dochter van 1,5 begrijpt zelfs al dat je lief moet zijn voor dieren en van andermans spullen af moet blijven.
Ik bedoel er niks dramatisch mee maar ik zou me erge zorgen maken als ik de vriend van TO, dus de vader van het meisje was.
Ik vind het rare trekjes in ieder geval, dramatisch of niet.
Nou Suy, niet zo dramatisch...
Nou sorry hoor maar mijn dochter van 1,5 begrijpt zelfs al dat je lief moet zijn voor dieren en van andermans spullen af moet blijven.
Ik bedoel er niks dramatisch mee maar ik zou me erge zorgen maken als ik de vriend van TO, dus de vader van het meisje was.
Ik vind het rare trekjes in ieder geval, dramatisch of niet.
maandag 29 augustus 2011 om 13:07
quote:nicky_67 schreef op 29 augustus 2011 @ 12:57:
Nou Suy, niet zo dramatisch...
Ah, het feit dat moeder is gaan samenwonen verklaart ook veel.
En ik snap je pijnpunten.
Volgens mij doe je het goed, en het is in elk geval fijn om dit bevestigd te krijgen, of niet?
Dramatisch? Really?
Ik vind ook dat Chaja het goed doet, petje af. Maar stelen en dieren kwellen vind ik ook brrrr....
Stoornis of niet.
Nou Suy, niet zo dramatisch...
Ah, het feit dat moeder is gaan samenwonen verklaart ook veel.
En ik snap je pijnpunten.
Volgens mij doe je het goed, en het is in elk geval fijn om dit bevestigd te krijgen, of niet?
Dramatisch? Really?
Ik vind ook dat Chaja het goed doet, petje af. Maar stelen en dieren kwellen vind ik ook brrrr....
Stoornis of niet.
maandag 29 augustus 2011 om 13:07
quote:Suy schreef op 29 augustus 2011 @ 13:04:
[...]
Nou sorry hoor maar mijn dochter van 1,5 begrijpt zelfs al dat je lief moet zijn voor dieren en van andermans spullen af moet blijven.
Anderhalf jaar en al zo ver van begrip? Ik geloof je niet.
Maar dit is geen normaal gedrag voor een negenjarig kind. Ook het stelen van een ketting van een ander kind vind ik apart gedrag.
TO, ziet je man dat ook in? Misschien samen hulp zoeken?
[...]
Nou sorry hoor maar mijn dochter van 1,5 begrijpt zelfs al dat je lief moet zijn voor dieren en van andermans spullen af moet blijven.
Anderhalf jaar en al zo ver van begrip? Ik geloof je niet.
Maar dit is geen normaal gedrag voor een negenjarig kind. Ook het stelen van een ketting van een ander kind vind ik apart gedrag.
TO, ziet je man dat ook in? Misschien samen hulp zoeken?
maandag 29 augustus 2011 om 13:14
quote:Chaja_ schreef op 29 augustus 2011 @ 13:02:
[...]
We zijn al anderhalf jaar bezig en het is nog niet gelukt, de vraag is of het de volgende keer wel goed gaat, dus het kan nog wel even duren. We gaan zelf niet naar een psycholoog, omdat het (tot 4 maanden geleden de pup kwam) goed ging bij ons thuis, nu gaat het dus niet meer goed, dus denk dat wij er actiever bij betrokken moeten worden. Ik ben te egoïstisch om mijn kinderwens voor haar opzij te zetten.
Heel eerlijk dat je dat zegt Maar oké, even van jou uitgaande dan:
Ik denk dat je ten aanzien van die kinderwens niet moet denken dat het alleen voor haar nu niet passend is. Bedenk even welke problemen het voor jezelf, je relatie, je pasgeborene geeft, als dochterlief zich hetzelfde zou gaan gedragen tegenover je baby als tegenover de hond nu.
Jullie hebben momenteel te maken met een meisje wat zich ongelukkig en niet gezien voelt. Niet alleen zij, maar ook jullie dragen daar de gevolgen van. De situatie compliceren door er een baby aan toe te voegen heeft gevolgen voor jullie allemaal.
Kijk nu even naar hoe je je voelt in de huidige situatie, waarin jouw hond door dochter wordt belaagd. Hoe denk je dat het voelt als dat je baby is? Hoe denk je dat jij je gaat voelen over dochter en wat dat zal doen met je relatie? Hoe denk je dat het voelt als je eerste jaar met een baby bomvol zit met zorgen en verdriet?
[...]
We zijn al anderhalf jaar bezig en het is nog niet gelukt, de vraag is of het de volgende keer wel goed gaat, dus het kan nog wel even duren. We gaan zelf niet naar een psycholoog, omdat het (tot 4 maanden geleden de pup kwam) goed ging bij ons thuis, nu gaat het dus niet meer goed, dus denk dat wij er actiever bij betrokken moeten worden. Ik ben te egoïstisch om mijn kinderwens voor haar opzij te zetten.
Heel eerlijk dat je dat zegt Maar oké, even van jou uitgaande dan:
Ik denk dat je ten aanzien van die kinderwens niet moet denken dat het alleen voor haar nu niet passend is. Bedenk even welke problemen het voor jezelf, je relatie, je pasgeborene geeft, als dochterlief zich hetzelfde zou gaan gedragen tegenover je baby als tegenover de hond nu.
Jullie hebben momenteel te maken met een meisje wat zich ongelukkig en niet gezien voelt. Niet alleen zij, maar ook jullie dragen daar de gevolgen van. De situatie compliceren door er een baby aan toe te voegen heeft gevolgen voor jullie allemaal.
Kijk nu even naar hoe je je voelt in de huidige situatie, waarin jouw hond door dochter wordt belaagd. Hoe denk je dat het voelt als dat je baby is? Hoe denk je dat jij je gaat voelen over dochter en wat dat zal doen met je relatie? Hoe denk je dat het voelt als je eerste jaar met een baby bomvol zit met zorgen en verdriet?
maandag 29 augustus 2011 om 13:20
maandag 29 augustus 2011 om 13:20
quote:Suy schreef op 29 augustus 2011 @ 13:14:
[...]
Zo moeilijk is het niet een dreumes te leren om dieren te aaien ipv te slaan en aan staarten te trekken hoor.
Precies.
Die van mij wist dat ook al heel vroeg. Aai, aai deed je dan voor.
Ze heeft ook wel eens een van de (ellendig veel) katten hier aan de staart getrokken. Kreeg ze een lel van de kat. Toen was het snel over.
De hond is een braverd als 'ie niet bijt. Het huis is waarschijnlijk te klein als 'ie dat op een gegeven moment wel een keer doet. Ik hoop dat het meisje in kwestie voor die tijd nokt met treiteren. Voor het kind vooral. Een hondenbeet is geen pretje.
Voor de hond ook leuker trouwens.
[...]
Zo moeilijk is het niet een dreumes te leren om dieren te aaien ipv te slaan en aan staarten te trekken hoor.
Precies.
Die van mij wist dat ook al heel vroeg. Aai, aai deed je dan voor.
Ze heeft ook wel eens een van de (ellendig veel) katten hier aan de staart getrokken. Kreeg ze een lel van de kat. Toen was het snel over.
De hond is een braverd als 'ie niet bijt. Het huis is waarschijnlijk te klein als 'ie dat op een gegeven moment wel een keer doet. Ik hoop dat het meisje in kwestie voor die tijd nokt met treiteren. Voor het kind vooral. Een hondenbeet is geen pretje.
Voor de hond ook leuker trouwens.
maandag 29 augustus 2011 om 13:25
maandag 29 augustus 2011 om 13:46
quote:Suy schreef op 29 augustus 2011 @ 13:25:
Hier precies zo Eleonora.
Zodra er iets wat op een dier lijkt ten tonele verschijnt gaat dat handje naar voren en roept ze: aaaaiiiiiiiaaaaaaiiiiii
Als ik "zachtjes" zeg dan gaat ze heel lief aaien.
Ook al een keer een hengst gehad van onze kat inderdaad, toen was het staart-trekken snel over;-)
Ik ging onze poes ook pesten toen ik 9 was. Aan de snor kietelen als ze sliep, speelgoedjes weghalen. En toen ik jonger was heb ik zelfs spulletjes van zusjes van vriendinnen gestolen (gummetjes/ letterbakpoppetjes). Vooralsnog ben ik geen seriemoordenaar geworden. Vind het hele brrrrr en 'niet normaal' gehalte beetje te ver gaan.
Ik denk dat je vriend zo blijft hangen in die hele "hond-mijn kind" vergelijking omdat hij (onbewust) denkt aan de situatie als er straks een baby is van jullie 2: als het nu al zo gaat met een hond, hoe erg wordt het dan niet als er een baby is?
Het is te makkelijk om alleen kritiek te uiten zonder met alternatieven te komen. En volgens mij heeft je vriend die niet, toch?
Misschien kan hij eens een weekend alleen zijn met dochter en hond en dan merkt hij zelf hoe ergerlijk het is als het dier gepest wordt en hij verantwoordelijk is om dat te voorkomen.
Hier precies zo Eleonora.
Zodra er iets wat op een dier lijkt ten tonele verschijnt gaat dat handje naar voren en roept ze: aaaaiiiiiiiaaaaaaiiiiii
Als ik "zachtjes" zeg dan gaat ze heel lief aaien.
Ook al een keer een hengst gehad van onze kat inderdaad, toen was het staart-trekken snel over;-)
Ik ging onze poes ook pesten toen ik 9 was. Aan de snor kietelen als ze sliep, speelgoedjes weghalen. En toen ik jonger was heb ik zelfs spulletjes van zusjes van vriendinnen gestolen (gummetjes/ letterbakpoppetjes). Vooralsnog ben ik geen seriemoordenaar geworden. Vind het hele brrrrr en 'niet normaal' gehalte beetje te ver gaan.
Ik denk dat je vriend zo blijft hangen in die hele "hond-mijn kind" vergelijking omdat hij (onbewust) denkt aan de situatie als er straks een baby is van jullie 2: als het nu al zo gaat met een hond, hoe erg wordt het dan niet als er een baby is?
Het is te makkelijk om alleen kritiek te uiten zonder met alternatieven te komen. En volgens mij heeft je vriend die niet, toch?
Misschien kan hij eens een weekend alleen zijn met dochter en hond en dan merkt hij zelf hoe ergerlijk het is als het dier gepest wordt en hij verantwoordelijk is om dat te voorkomen.
maandag 29 augustus 2011 om 13:49
Ik weet hoe je kinderwens nog groter wordt naarmate je vaker merkt dat je lijf niet meewerkt, maar hou ook even in de gaten dat dit soort stoornissen een beste erfelijkheidscomponent in zich hebben. Er is heel veel reden om goed op één lijn te zitten over de al aanwezige dochter voordat je aan een eigen kind begint. Jullie zijn in elk geval in de eerste jaren, en liefst een jaar of 18, gezamenlijk het referentiepunt voor de al aanwezige dochter en je kind, al dan niet met een eigen stoornis.
Het is echt pittig om zo'n kind op te voeden (en ook om te lezen dat kinderen vanzelfsprekend al met anderhalf of vijf of zes weten dat ze bepaald gedrag wel uit hun hoofd moeten laten).
Het is echt pittig om zo'n kind op te voeden (en ook om te lezen dat kinderen vanzelfsprekend al met anderhalf of vijf of zes weten dat ze bepaald gedrag wel uit hun hoofd moeten laten).
maandag 29 augustus 2011 om 13:52
Ik heb niet alles gelzen maar begrijp wel dat jullie niet bij de psycholoog zijn geweest? Het lijkt mij slim om dan zsm met alle betrokken volwassenen (moeder+ vriend en vader met to) eventueel lk en andere betrokken hulpverleners met de psycholoog rond de tafel gaan en een een plan van aanpak gaan schrijven rondom dit meisje, zodat alle neuzen dezelfde kant op staan. Van iedere opvoeder de benaderingswijze en gedrag eender is zodat er een/twee stabiele thuissituaties gerelaiseerd worden waardoor het meisje minder ruimte krijgt en exact weet wat er van haar verwacht word en welk gedrag absoluut niet getolereerd wordt.
Stelen past helemaal binne het plaatje adhd (impulsieve acties zonder de consequenties te overzien, helaas gaat datzelfde, tot op zekere hoogte, op voor wat ze met de hond doet. Ze ziet geen oorzaak-gevolg.). Mijn advies voor nu zou zijn, constateer je dat ze gestolen heeft, laat het haar iig terug brengen en haar verontschuldigingen aanbieden. Zodat ze ziet wat de reacties zijn en zelf de verantwoordelijkheid moet dargen voor haar acties.
maar echt, jullie als opvoeders moeten haar 1 lijn aanbieden. Uitgezet door mensen die er verstand van hebben (of dat nu de psycholoog, een gedragswetenschapper of een gezinsbegeleider is) anders gaat haar gedrag van kwaad tot erger. Ze heeft jullie nodig!
Stelen past helemaal binne het plaatje adhd (impulsieve acties zonder de consequenties te overzien, helaas gaat datzelfde, tot op zekere hoogte, op voor wat ze met de hond doet. Ze ziet geen oorzaak-gevolg.). Mijn advies voor nu zou zijn, constateer je dat ze gestolen heeft, laat het haar iig terug brengen en haar verontschuldigingen aanbieden. Zodat ze ziet wat de reacties zijn en zelf de verantwoordelijkheid moet dargen voor haar acties.
maar echt, jullie als opvoeders moeten haar 1 lijn aanbieden. Uitgezet door mensen die er verstand van hebben (of dat nu de psycholoog, een gedragswetenschapper of een gezinsbegeleider is) anders gaat haar gedrag van kwaad tot erger. Ze heeft jullie nodig!
maandag 29 augustus 2011 om 13:54
Chaja, ik neem ook mijn pet voor je af, ik vind je overkomen als een zeer betrokken en liefdevolle stiefmoeder.
Ik wil je 1 tip geven: je schrijft dat het je pijn doet (misschien niet letterlijke woorden) als je stiefdochter je hond pest. Probeer élke keer als ze dat doet te denken: 'het is niet persoonlijk voor de hond bedoeld....' Als een soort mantra. Want ik geloof namelijk dat het dat écht niet is. Ze moet in het ene huis haar moeder met een nieuwe partner delen en in het andere huis haar stiefmoeder met de pup. Ik denk dat het voor jou makkelijker is om haar te corrigeren als je weet dat het niet persoonlijk t.o.v. de hond bedoeld is.
Ok, dan ook nog een 2de tip: bij een kind met dusdanige psychische problemen, zou er m.i. écht gezinsbegeleiding moeten komen. Anders is het dweilen met de kraan open. En dan ook in béide gezinnen. Hopelijk lukt het je dat je vriend ook te laten inzien. Dan kan hij samen met zijn ex met psycholoog rond de tafel.
Ik wil je 1 tip geven: je schrijft dat het je pijn doet (misschien niet letterlijke woorden) als je stiefdochter je hond pest. Probeer élke keer als ze dat doet te denken: 'het is niet persoonlijk voor de hond bedoeld....' Als een soort mantra. Want ik geloof namelijk dat het dat écht niet is. Ze moet in het ene huis haar moeder met een nieuwe partner delen en in het andere huis haar stiefmoeder met de pup. Ik denk dat het voor jou makkelijker is om haar te corrigeren als je weet dat het niet persoonlijk t.o.v. de hond bedoeld is.
Ok, dan ook nog een 2de tip: bij een kind met dusdanige psychische problemen, zou er m.i. écht gezinsbegeleiding moeten komen. Anders is het dweilen met de kraan open. En dan ook in béide gezinnen. Hopelijk lukt het je dat je vriend ook te laten inzien. Dan kan hij samen met zijn ex met psycholoog rond de tafel.
maandag 29 augustus 2011 om 13:55
excuus voor vele spelfouten.. en incompleet verhaal:
mbt de hond. Ze echt geen moment alleen laten! Ongewenst gedrag coorigeren. Mogelijke gevolgen benomen en benoemen welk gedrag wenselijk is en wat de hond fijn zou vinden.
Ga je naar een puppycursus? Wellicht een keer meenemen zodat ze ook bij andere ziet welk gedrag normaal/wenseliojk is..
mbt de hond. Ze echt geen moment alleen laten! Ongewenst gedrag coorigeren. Mogelijke gevolgen benomen en benoemen welk gedrag wenselijk is en wat de hond fijn zou vinden.
Ga je naar een puppycursus? Wellicht een keer meenemen zodat ze ook bij andere ziet welk gedrag normaal/wenseliojk is..