Relaties
alle pijlers
Vind het zo erg...
zondag 4 september 2011 om 01:37
quote:mimimama schreef op 04 september 2011 @ 01:32:
@Helene, helaas zijn er hier geen rustige momenten meer. Ook wanneer er een rustig een gesprek wordt ingezet eindigd dit in ruzie. Omdat ik al zovaak heb gezegd dat het de laatste kans is neemt hij het waarschijnlijk niet serieus. Kan ik hem ook niet kwalijk nemen, komt ook niet echt geloofwaardig meer over dan. Ik ben ook vaak boos en verdrietig de laatste tijd, complete onmacht...
Dan is het tijd om eens volwassen te worden en de regie in handen te nemen. Sorry hoor, maar je kunt toch wel een normaal gesprek voeren zonder ruzie te krijgen? Je maakt mij niet wijs dat jullie elk moment van de dag aan het bekvechten zijn.
Neem de leiding over het gesprek in handen. Laat hem er niet overheen walsen of je onderbreken. Doet hij dat toch, dan laat je rustig weten dat je eerst je verhaal doet.
@Helene, helaas zijn er hier geen rustige momenten meer. Ook wanneer er een rustig een gesprek wordt ingezet eindigd dit in ruzie. Omdat ik al zovaak heb gezegd dat het de laatste kans is neemt hij het waarschijnlijk niet serieus. Kan ik hem ook niet kwalijk nemen, komt ook niet echt geloofwaardig meer over dan. Ik ben ook vaak boos en verdrietig de laatste tijd, complete onmacht...
Dan is het tijd om eens volwassen te worden en de regie in handen te nemen. Sorry hoor, maar je kunt toch wel een normaal gesprek voeren zonder ruzie te krijgen? Je maakt mij niet wijs dat jullie elk moment van de dag aan het bekvechten zijn.
Neem de leiding over het gesprek in handen. Laat hem er niet overheen walsen of je onderbreken. Doet hij dat toch, dan laat je rustig weten dat je eerst je verhaal doet.
zondag 4 september 2011 om 01:38
quote:mootje1977 schreef op 04 september 2011 @ 01:36:
Is het een idee om een paar maanden uit elkaar te gaan? Ik denk hier zelf ook vaak over. Misschien schrikt hij en wil hij dan wel meer zijn best doen? Geen idee of het helpt hoor...Een tijdelijke scheiding mondt in de meeste gevallen uit in een permanente. Niet echt een goed advies als je wilt werken aan je relatie en gezinsleven.
Is het een idee om een paar maanden uit elkaar te gaan? Ik denk hier zelf ook vaak over. Misschien schrikt hij en wil hij dan wel meer zijn best doen? Geen idee of het helpt hoor...Een tijdelijke scheiding mondt in de meeste gevallen uit in een permanente. Niet echt een goed advies als je wilt werken aan je relatie en gezinsleven.
zondag 4 september 2011 om 01:45
Heb jij ook hulp en begeleiding voor jezelf? Ik doel op iemand bij wie jij je verhaal kwijt kan en die objectief is? Die dus mee kan denken met een partner van een in dit geval man die in therapie zit?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 4 september 2011 om 01:46
quote:mimimama schreef op 04 september 2011 @ 01:41:
Het liefst wil ik natuurlijk dat het goed komt. Zoals ik al zei: het is niet iets wat ik wil, scheiden. Maar al de dingen die jullie hier adviseren heb ik al geprobeerd. En dat hij niet een echte prater was dat wist ik inderdaad al. Maar voor mijn huwelijk nooit echt problemen gehad waar deze diepe gesprekken voor nodig waren. Sowieso veranderd een relatie wanneer je samen kinderen krijgt. Tenminste dat denk ik dan. En dat het het niet WIL diep in m'n hart, dat is omdat ik zo ontzettend veel van hem
hou! Pfff.. Dat maakt alles juist zo moeilijk!!!! Jezus wat wil ik graag dat het goed komt, maar wat wil ik graag mijn kinderen een leven zonder ruziënde ouders besparen. Ik heb dit topic ook geopend omdat ik het echt niet meer weet! Ik huil de hele tijd, sorry. Ben gewoon heel verdrietig.Maar wat is nou het probleem dan?
Het liefst wil ik natuurlijk dat het goed komt. Zoals ik al zei: het is niet iets wat ik wil, scheiden. Maar al de dingen die jullie hier adviseren heb ik al geprobeerd. En dat hij niet een echte prater was dat wist ik inderdaad al. Maar voor mijn huwelijk nooit echt problemen gehad waar deze diepe gesprekken voor nodig waren. Sowieso veranderd een relatie wanneer je samen kinderen krijgt. Tenminste dat denk ik dan. En dat het het niet WIL diep in m'n hart, dat is omdat ik zo ontzettend veel van hem
hou! Pfff.. Dat maakt alles juist zo moeilijk!!!! Jezus wat wil ik graag dat het goed komt, maar wat wil ik graag mijn kinderen een leven zonder ruziënde ouders besparen. Ik heb dit topic ook geopend omdat ik het echt niet meer weet! Ik huil de hele tijd, sorry. Ben gewoon heel verdrietig.Maar wat is nou het probleem dan?
zondag 4 september 2011 om 01:57
zondag 4 september 2011 om 02:00
quote:mimimama schreef op 04 september 2011 @ 01:57:
@mootje, ja dat is het idd
en telkens hoop ik weer dat het misschien wel goed komt. Maar het wordt gewoon steeds duidelijker dat dat een illusie is... En het vreet allemaal zo ontiegelijk veel energie! Ik ben sowieso iemand die heel moeilijk toneel kan spelen. Wat zou dat soms makkelijk zijn zeg...Sorry hoor, realitycheck, je wordt nergens concreet, je hebt een kutgevoel, voelt je niet gelukkig en houdt daar je man verantwoordelijk voor. Maar je man is je man, hij is dezelfde vent waarmee je besloot kinderen te nemen. Nu zijn die kinderen er en nu zal je het ermee moeten doen. Zolang hij jou of de kinderen niet in elkaar slaat, zich elke avond een breuk zuipt of jou emotioneel of lichamelijk mishandelt, is er geen reden voor dit drama. In elk relatieprobleem zijn er twee schuldigen. Wat is jouw aandeel, wat kan jij veranderen en hoe kan jij jezelf gelukkig maken in dit huwelijk, dat zijn de vragen die je zou moeten beantwoorden
@mootje, ja dat is het idd
en telkens hoop ik weer dat het misschien wel goed komt. Maar het wordt gewoon steeds duidelijker dat dat een illusie is... En het vreet allemaal zo ontiegelijk veel energie! Ik ben sowieso iemand die heel moeilijk toneel kan spelen. Wat zou dat soms makkelijk zijn zeg...Sorry hoor, realitycheck, je wordt nergens concreet, je hebt een kutgevoel, voelt je niet gelukkig en houdt daar je man verantwoordelijk voor. Maar je man is je man, hij is dezelfde vent waarmee je besloot kinderen te nemen. Nu zijn die kinderen er en nu zal je het ermee moeten doen. Zolang hij jou of de kinderen niet in elkaar slaat, zich elke avond een breuk zuipt of jou emotioneel of lichamelijk mishandelt, is er geen reden voor dit drama. In elk relatieprobleem zijn er twee schuldigen. Wat is jouw aandeel, wat kan jij veranderen en hoe kan jij jezelf gelukkig maken in dit huwelijk, dat zijn de vragen die je zou moeten beantwoorden
