Relaties
alle pijlers
Tot de dood ons scheidt.
zondag 11 september 2011 om 01:14
Ik lees vaak topic die gaan over vrouwen die vreemdgaan met collega's of baas en mannen die hun vrouwen/vriendinnen in de steek laten voor een ander.
Maar waar blijft de belofte die jullie mekaar hebben gedaan, "Ja, ik wil er voor je zijn, in goede en slechte tijden...tot de dood ons scheidt." of is dit enkel een mooie belofte, maar zonder betekenis of enige levensgarantie.
Maar waar blijft de belofte die jullie mekaar hebben gedaan, "Ja, ik wil er voor je zijn, in goede en slechte tijden...tot de dood ons scheidt." of is dit enkel een mooie belofte, maar zonder betekenis of enige levensgarantie.
zondag 11 september 2011 om 08:11
quote:Jajajanneke schreef op 11 september 2011 @ 07:44:
Maar, als het de liefde is die centraal staat (dus, naar mijn idee, oprecht van iemand houden met alle plussen en minnen, de ander het beste gunnen, graag samen zijn, je veilig/gewaardeerd/aantrekkelijk/gewild voelen bij elkaar, om maar wat dingen te noemen...), zouden huwelijken dan juist niet langer duren?
Nee, denk het niet. Scheiden was vroeger gewoon not done. Dus ondanks een slecht huwelijk bleven veel mensen bij elkaar.
En vrouwen waren veelal financieel afhankelijk van de man omdat ze zelf niet meer werkten.Een verstandshuwelijk was de normaalste zaak van de wereld en daar werd ook vaak met anderen niet over gesproken, vaak werd de schijn opgehouden.
En hoe sterk de liefde in het begin ook is, dit gevoel kan om duizend en één redenen veranderen. Bleven mensen vroeger in dat geval in een verstandshuwelijk hangen. Nu is dat anders, vrouwen zijn financieel vaker onafhankelijk. Op scheiden rust over het algemeen genomen geen taboe meer. Dus de stap om uit elkaar te gaan is makkelijker te nemen.
Maar, als het de liefde is die centraal staat (dus, naar mijn idee, oprecht van iemand houden met alle plussen en minnen, de ander het beste gunnen, graag samen zijn, je veilig/gewaardeerd/aantrekkelijk/gewild voelen bij elkaar, om maar wat dingen te noemen...), zouden huwelijken dan juist niet langer duren?
Nee, denk het niet. Scheiden was vroeger gewoon not done. Dus ondanks een slecht huwelijk bleven veel mensen bij elkaar.
En vrouwen waren veelal financieel afhankelijk van de man omdat ze zelf niet meer werkten.Een verstandshuwelijk was de normaalste zaak van de wereld en daar werd ook vaak met anderen niet over gesproken, vaak werd de schijn opgehouden.
En hoe sterk de liefde in het begin ook is, dit gevoel kan om duizend en één redenen veranderen. Bleven mensen vroeger in dat geval in een verstandshuwelijk hangen. Nu is dat anders, vrouwen zijn financieel vaker onafhankelijk. Op scheiden rust over het algemeen genomen geen taboe meer. Dus de stap om uit elkaar te gaan is makkelijker te nemen.
zondag 11 september 2011 om 08:23
Ik vond trouwen altijd enorme onzin, maar heb het -omdat je wel meer onzinnige dingen doet en dat vaak best leuk uitpakt- toch maar gedaan. Gewoon omdat dat toch de makkelijkste manier is om het goed te regelen voor de kinderen. Geen idee meer waar ik nou precies 'Ja' op heb gezegd. Ik vond het nogal stompzinning om met de hele famile en vriendenkring erbij te zeggen dat we er voor elkaar wilden zijn. We waren al 12,5 jaar samen en ik was zwanger van ons tweede kind! Overduidelijk dat we het samen heel leuk hadden en dat zo wilden houden, toch?!
Kortom: ja, die belofte is onzin, maar wel handig.
Kortom: ja, die belofte is onzin, maar wel handig.
zondag 11 september 2011 om 08:24
Tot de dood ons scheidt beloofd hebben is zo opgelost dames! Sla zn hersens in, plunder de gezamelijke rekening en vlucht naar een land zonder uitleveringsverdrag met NL.
Scoor daar een lekkere kerel en je zit letterlijk gebakken (in de zon!).
Scoor daar een lekkere kerel en je zit letterlijk gebakken (in de zon!).
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
zondag 11 september 2011 om 08:29
quote:yette schreef op 11 september 2011 @ 08:23:
Kortom: ja, die belofte is onzin, maar wel handig.
Er wordt veel te vaak vergeten dat het huwelijk in hoofdzaak een zakelijk, economisch contract is waaraan consequenties zitten.
Wij waren ook al 19 jaar bij elkaar toen we 17 jaar geleden trouwden, inderdaad om zakelijke redenen. En niet om, zoals Eleonora, de dingen te gaan delen, maar juist om ze te scheiden. Dat is geweldig goed uitgepakt en we zijn nog steeds (meestal ) helemaal happy samen. Tot de dood ons scheidt? Geen idee, we zien wel.
Kortom: ja, die belofte is onzin, maar wel handig.
Er wordt veel te vaak vergeten dat het huwelijk in hoofdzaak een zakelijk, economisch contract is waaraan consequenties zitten.
Wij waren ook al 19 jaar bij elkaar toen we 17 jaar geleden trouwden, inderdaad om zakelijke redenen. En niet om, zoals Eleonora, de dingen te gaan delen, maar juist om ze te scheiden. Dat is geweldig goed uitgepakt en we zijn nog steeds (meestal ) helemaal happy samen. Tot de dood ons scheidt? Geen idee, we zien wel.
zondag 11 september 2011 om 08:41
quote:mali30 schreef op 11 september 2011 @ 08:24:
Tot de dood ons scheidt beloofd hebben is zo opgelost dames! Sla zn hersens in, plunder de gezamelijke rekening en vlucht naar een land zonder uitleveringsverdrag met NL.
Scoor daar een lekkere kerel en je zit letterlijk gebakken (in de zon!).
Goed plan.!
Ik ga meteen op zoek naar een miljonair..
Tot de dood ons scheidt beloofd hebben is zo opgelost dames! Sla zn hersens in, plunder de gezamelijke rekening en vlucht naar een land zonder uitleveringsverdrag met NL.
Scoor daar een lekkere kerel en je zit letterlijk gebakken (in de zon!).
Goed plan.!
Ik ga meteen op zoek naar een miljonair..
zondag 11 september 2011 om 09:10
Mijn ouders zijn vroeger in het gemeentehuis getrouwd. Dus niets "tot de dood ons scheidt". Dat wilden ze niet, vonden ze te vroeg. Waren rond de 20. Konden niet in de toekomst kijken etc.
Toen ze 25 jaar getrouwd waren, zijn ze voor de kerk getrouwd. Toen hadden ze wel het gevoel dat ze het wel uit konden spreken, na alles wat er was gebeurd de afgelopen 25 jaar.
Zelf niet getrouwd, maar geregistreerde partners. Dat was pas snel. Hoef je ook alleen maar "ja" te zeggen ipv "ja, ik wil".
Toen ze 25 jaar getrouwd waren, zijn ze voor de kerk getrouwd. Toen hadden ze wel het gevoel dat ze het wel uit konden spreken, na alles wat er was gebeurd de afgelopen 25 jaar.
Zelf niet getrouwd, maar geregistreerde partners. Dat was pas snel. Hoef je ook alleen maar "ja" te zeggen ipv "ja, ik wil".
zondag 11 september 2011 om 09:27
zondag 11 september 2011 om 09:31
Wat ik echt niet begrijp is de uitspraak: voor zo lang het leuk is. Met zo'n instelling wordt toch geen enkele relatie een succes? Ik vond het juist jammer dat het old-fashioned gebeuren niet tijdens onze ceremonie, want dat is een van de redenen dat ik getrouwd ben en het moet serieus raar lopen als wij door iets anders dan de dood gescheiden worden.
zondag 11 september 2011 om 09:32
zondag 11 september 2011 om 09:41
quote:blogger schreef op 11 september 2011 @ 07:39:
[...]
Tot de dood on scheidt wijn woorden die niet meer van deze tijd zijn. Ik heb ergens gelezen dat wij in een wegwerpmaatschappij leven en daar horen vriendschappen, relaties en huwlijken ook bij. Als men niet meer voldoet word men gedumpt voor een ander lief. En dat is wat je tegenwoordig veel ziet gebeuren. Dus wat dat betreft heeft zo'n belofte geen zin.
Ik denk eerder dat de denkbeelden over het huwelijk door de jaren heen zijn verandert, Vroeger was een huwelijk was een belangrijk onderdeel van de religie en stond deze centraal en aan de basis van elk huwelijk, tegenwoordig is het liefde die centraal staat.
Ik ben het met je eens dat religie meer centraal stond vroeger. Maar dat liefde tegenwoordig centraal staat ben ik verschrikkelijk met je oneens. Hoewel het ligt aan de definitie liefde. In de beschreven wegwerp maatschappij waar men de ander weg doet als het niet meer leuk is voor een ander, is er geen sprake van liefde, maar sprake van egocentrisch gedrag en egostreling. Niet meer tot de dood ons scheidt, maar tot het me uitkomt.
Liefde zit em niet in gevoelens van hoogtepunten. Liefde zit em als je er voor elkaar bent door dik en dun. Dit is inderdaad een wegwerp maatschappij. Dat heeft zo zijn voordelen, maar het betekent ook volstrekte inwisselbaarheid voor jezelf. Ik geloof niet dat dit minder leed geeft dan de huwelijken van vroeger.
Sterker nog, in het soort relaties waar het vroegah mis ging, daar blijven de meeste mensen in deze tijden zelfs ook nog in hangen.
[...]
Tot de dood on scheidt wijn woorden die niet meer van deze tijd zijn. Ik heb ergens gelezen dat wij in een wegwerpmaatschappij leven en daar horen vriendschappen, relaties en huwlijken ook bij. Als men niet meer voldoet word men gedumpt voor een ander lief. En dat is wat je tegenwoordig veel ziet gebeuren. Dus wat dat betreft heeft zo'n belofte geen zin.
Ik denk eerder dat de denkbeelden over het huwelijk door de jaren heen zijn verandert, Vroeger was een huwelijk was een belangrijk onderdeel van de religie en stond deze centraal en aan de basis van elk huwelijk, tegenwoordig is het liefde die centraal staat.
Ik ben het met je eens dat religie meer centraal stond vroeger. Maar dat liefde tegenwoordig centraal staat ben ik verschrikkelijk met je oneens. Hoewel het ligt aan de definitie liefde. In de beschreven wegwerp maatschappij waar men de ander weg doet als het niet meer leuk is voor een ander, is er geen sprake van liefde, maar sprake van egocentrisch gedrag en egostreling. Niet meer tot de dood ons scheidt, maar tot het me uitkomt.
Liefde zit em niet in gevoelens van hoogtepunten. Liefde zit em als je er voor elkaar bent door dik en dun. Dit is inderdaad een wegwerp maatschappij. Dat heeft zo zijn voordelen, maar het betekent ook volstrekte inwisselbaarheid voor jezelf. Ik geloof niet dat dit minder leed geeft dan de huwelijken van vroeger.
Sterker nog, in het soort relaties waar het vroegah mis ging, daar blijven de meeste mensen in deze tijden zelfs ook nog in hangen.
zondag 11 september 2011 om 09:51
Ik heb alleen beloofd dat ik "de plichten zal vervullen die de wet aan het huwelijk stelt", of woorden van die strekking. Echtelijke trouw en "tot de dood ons scheidt" worden daarin volgens mij niet genoemd en ik heb dus geen van beiden beloofd. Het is denk ik niet voor niets dat die tekst is aangepast. Wij zijn niet voor de kerk getrouwd overigens, dus wat je daar belooft weet ik niet.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 11 september 2011 om 09:59
Ik ben het wel met rozenstruikje eens, als ik zie hoe snel velen hun ene 'ware liefde' voor de volgende 'ware liefde' inruilen dan heeft dat volgens mij niets met liefde te maken.
Bij sommigen krijg ik wel eens het idee dat ze meer 'houden van' het hebben van een relatie dan van de persoon waarmee ze die relatie aangaan.
Tsja en dat kan niet eeuwig goed gaan natuurlijk.
Bij sommigen krijg ik wel eens het idee dat ze meer 'houden van' het hebben van een relatie dan van de persoon waarmee ze die relatie aangaan.
Tsja en dat kan niet eeuwig goed gaan natuurlijk.
zondag 11 september 2011 om 10:02
zondag 11 september 2011 om 10:02
quote:Substanza_ schreef op 11 september 2011 @ 09:38:
Mensen zijn niet monogaam.
Met je eens dat de mens van nature niet monogaam is.
Dat betekent niet dat er niet een hele hoop mensen ter wereld hun hele leven gelukkig bij elkaar zijn en monogaan blijven.
Een mens kan dus wel degelijk kiezen voor monogamie.
Mensen zijn niet monogaam.
Met je eens dat de mens van nature niet monogaam is.
Dat betekent niet dat er niet een hele hoop mensen ter wereld hun hele leven gelukkig bij elkaar zijn en monogaan blijven.
Een mens kan dus wel degelijk kiezen voor monogamie.
zondag 11 september 2011 om 10:03
quote:Kikkerrr schreef op 11 september 2011 @ 08:11:
[...]
Scheiden was vroeger gewoon not done. Dus ondanks een slecht huwelijk bleven veel mensen bij elkaar.
En vrouwen waren veelal financieel afhankelijk van de man omdat ze zelf niet meer werkten.Een verstandshuwelijk was de normaalste zaak van de wereld en daar werd ook vaak met anderen niet over gesproken, vaak werd de schijn opgehouden.
Sterker nog: tot een wetswijziging in 1956 was een gehuwde vrouw in Nederland niet handelingsbekwaam. Dat betekende, dat gehuwde vrouwen niet zelfstandig een overeenkomst konden afsluiten. Alleen met medewerking van de man/echtgenoot kon een vrouw rechtshandelingen verrichten. Als zij eigen inkomsten had uit een arbeidsovereenkomst, moest ze ontslag geven bij haar werkgever, zodra ze huwde.
Scheiden was dus niet 'not done', maar kon alleen door mannen worden geregeld. Terwijl die nu juist het meeste profijt van een huwelijk hadden. Voor hen was een 'slecht' huwelijk (in de zin van: zij hielden niet van elkaar) lang niet slecht. Hij had altijd nog kinderen, een huishoudster, kinderopvang, kokkin, werkster, secretaresse aan zijn huwelijk overgehouden.
Traditioneel organiseerde het huwelijk ook de verdeling van arbeid en macht volgens sekse en leeftijd. Het ging om de autoriteit van de man over de vrouw en over het erfrecht van kinderen. Het huwelijk had een betekenis voor het volwassen worden en voor het verkrijgen van maatschappelijk respect en status of werk. Het was ook de belangrijkste bron van sociale zekerheid, medische zorg en een verzekering tegen werkloosheid.Een interessant boek hierover vind je onder deze link.
De schijn werd niet opgehouden. Zo was de wereld toen. En de mensen wisten dit heus wel van elkaar.
Een van de kenmerken van het huwelijk in de vroegmoderne tijd in Noordwest Europa was dat mensen met hun huwelijk een eigen huishouden begonnen. Daarom werd er vaak pas heel laat getrouwd, na jaren van werken en sparen – soms pas als mensen al dertig of veertig waren. Soms werd gewacht tot de dood van de ouders. En bovendien was er die strenge wetgeving omtrent scheiden.
In die vroegmoderne tijd (vanaf 18e eeuw) kozen dan ook minder mensen om te trouwen dan tegenwoordig.
----------------------------
Sorry Kikker, was niet de bedoeling om er zo'n lang en 'belerend' antwoord van te maken. Ik ging er tijdens het reageren lol in krijgen om er meer informatie bij te slepen.
Lekker wel, zo'n flow.
[...]
Scheiden was vroeger gewoon not done. Dus ondanks een slecht huwelijk bleven veel mensen bij elkaar.
En vrouwen waren veelal financieel afhankelijk van de man omdat ze zelf niet meer werkten.Een verstandshuwelijk was de normaalste zaak van de wereld en daar werd ook vaak met anderen niet over gesproken, vaak werd de schijn opgehouden.
Sterker nog: tot een wetswijziging in 1956 was een gehuwde vrouw in Nederland niet handelingsbekwaam. Dat betekende, dat gehuwde vrouwen niet zelfstandig een overeenkomst konden afsluiten. Alleen met medewerking van de man/echtgenoot kon een vrouw rechtshandelingen verrichten. Als zij eigen inkomsten had uit een arbeidsovereenkomst, moest ze ontslag geven bij haar werkgever, zodra ze huwde.
Scheiden was dus niet 'not done', maar kon alleen door mannen worden geregeld. Terwijl die nu juist het meeste profijt van een huwelijk hadden. Voor hen was een 'slecht' huwelijk (in de zin van: zij hielden niet van elkaar) lang niet slecht. Hij had altijd nog kinderen, een huishoudster, kinderopvang, kokkin, werkster, secretaresse aan zijn huwelijk overgehouden.
Traditioneel organiseerde het huwelijk ook de verdeling van arbeid en macht volgens sekse en leeftijd. Het ging om de autoriteit van de man over de vrouw en over het erfrecht van kinderen. Het huwelijk had een betekenis voor het volwassen worden en voor het verkrijgen van maatschappelijk respect en status of werk. Het was ook de belangrijkste bron van sociale zekerheid, medische zorg en een verzekering tegen werkloosheid.Een interessant boek hierover vind je onder deze link.
De schijn werd niet opgehouden. Zo was de wereld toen. En de mensen wisten dit heus wel van elkaar.
Een van de kenmerken van het huwelijk in de vroegmoderne tijd in Noordwest Europa was dat mensen met hun huwelijk een eigen huishouden begonnen. Daarom werd er vaak pas heel laat getrouwd, na jaren van werken en sparen – soms pas als mensen al dertig of veertig waren. Soms werd gewacht tot de dood van de ouders. En bovendien was er die strenge wetgeving omtrent scheiden.
In die vroegmoderne tijd (vanaf 18e eeuw) kozen dan ook minder mensen om te trouwen dan tegenwoordig.
----------------------------
Sorry Kikker, was niet de bedoeling om er zo'n lang en 'belerend' antwoord van te maken. Ik ging er tijdens het reageren lol in krijgen om er meer informatie bij te slepen.
Lekker wel, zo'n flow.
