Werk & Studie
alle pijlers
Ben ik de stagebegeleidster from hell?
donderdag 31 mei 2018 om 12:22
Benieuwd naar jullie mening/ervaring: ik begeleid sinds een aantal maanden een stagestudent die me helpt bij een van mijn projecten. Ik vind het altijd geweldig om die hulp te hebben en ik ben een student altijd dankbaar voor dat extra paar handen, waardoor ik me op een ander project kan focussen. Over een jaar begin ik met een hogere functie en we zoeken nog naar een goede opvolger om mijn huidige baan over te nemen. Als hij zijn stage goed doet, mag hij het worden. Ik gun het hem erg, omdat het overkomt als een hardwerkende, rustige en precieze jongen, maar ik wil ook objectief zijn en hem een eerlijke kans geven.
Nu is het zo dat ik bang ben dat ik een lastige begeleidster ben, een micromanager die alles precies op haar manier wil hebben. Mijn project voelt ook een beetje als mijn baby, omdat ik er de laatste 2 jaar hard aan gewerkt heb en van scratch heb opgericht. Als hij straks met zijn stage klaar is, moet ik met zijn werk uit de voeten kunnen (of hij de opvolger wordt of niet), dus ergens is het ook wel logisch dat ik alles op mijn manier wil hebben, maar ik vind het moeilijk om dingen op een aardige en niet-snibbige manier te zeggen. Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. Ik ben soms bang dat mijn directe collega’s veel aardiger waren geweest tegen hun studenten (die hebben ze overigens niet).
Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn.
Ben ik te hard? Soms vraag ik me ook af hoe ik was toen ik met deze baan begon. Ik was ook een groentje die nergens iets van begreep en het gevoel had dat ik aan het verdrinken was in al mijn onzekerheid + taken, dus misschien moet ik me iets meer inleven? Of vinden jullie dit normaal?
Nu is het zo dat ik bang ben dat ik een lastige begeleidster ben, een micromanager die alles precies op haar manier wil hebben. Mijn project voelt ook een beetje als mijn baby, omdat ik er de laatste 2 jaar hard aan gewerkt heb en van scratch heb opgericht. Als hij straks met zijn stage klaar is, moet ik met zijn werk uit de voeten kunnen (of hij de opvolger wordt of niet), dus ergens is het ook wel logisch dat ik alles op mijn manier wil hebben, maar ik vind het moeilijk om dingen op een aardige en niet-snibbige manier te zeggen. Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. Ik ben soms bang dat mijn directe collega’s veel aardiger waren geweest tegen hun studenten (die hebben ze overigens niet).
Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn.
Ben ik te hard? Soms vraag ik me ook af hoe ik was toen ik met deze baan begon. Ik was ook een groentje die nergens iets van begreep en het gevoel had dat ik aan het verdrinken was in al mijn onzekerheid + taken, dus misschien moet ik me iets meer inleven? Of vinden jullie dit normaal?
donderdag 31 mei 2018 om 14:22
Exact.
donderdag 31 mei 2018 om 14:23
Erg leuk klink je niet als begeleider. Je wil alles op jouw manier, het is jouw kindje etc. Het komt over alsof jij het allemaal weet en zo moet het gaan. Geef je wel ruimte dat hij zelf iets inbrengt? Of is elke inbreng, anders dan wat jij in gedachten hebt bij voorbaat al niks? Ook lees ik weinig begrip voor dat hij in een leerproces zit. Ik denk niet dat jij geschikt bent om iemand te begeleiden omdat je het te veel alleen maar vanuit je eigen standpunt benaderd.
ririanneke wijzigde dit bericht op 31-05-2018 14:25
0.43% gewijzigd
donderdag 31 mei 2018 om 14:24
donderdag 31 mei 2018 om 14:35
Zijn doel van de stage is dat hij voldoet aan de stage eisen van school. Ik had ook stagiairs die als medewerker niet alles zo goed deden. Maar als je naar de competenties keek die hij of zij moest kunnen laten zien, voldeden ze daar zeker aan. Behandel hem als een stagiair en niet als een collega die je inwerkt
donderdag 31 mei 2018 om 14:38
Niet alles gelezen, dus wellicht mosterd, maar ik ben momenteel ook stagebegeleider van een 2e jaars HBO student. Ik ben juist het andere uiterste van een micro-manager. Ik laat hem de dingen kiezen waar hij meer van wil leren en ik laat het op zijn eigen manier doen. Als hij vastloopt, dan stuur ik bij of geef ik hem tips.
Een stagiair is daar om te leren, niet om onbetaald het werk te doen van een 'volwaardige' collega. Heb ik iets aan mijn stagiair? Heel weinig eigenlijk, want hij kan mijn werk niet overnemen. Maar voor hem is dit een goede leerschool om te leren dat je 's ochtends op tijd je nest uit moet komen want je moet naar kantoor, om vergaderingen goed voor te bereiden zodat je niet voor lul staat, om creatief te zijn, om te ontdekken wat een handige werkwijze is en wat niet, wat je leuk vindt en wat niet, om om te leren gaan met heel veel verschillende persoonlijkheden binnen een organisatie.
Voor mij zijn dat nu juist de dingen die belangrijk zijn. Werkinhoudelijke zaken vind ik echt superondergeschikt. Die focus op presteren dat kan in het echte werkende leven nog genoeg.
Een stagiair is daar om te leren, niet om onbetaald het werk te doen van een 'volwaardige' collega. Heb ik iets aan mijn stagiair? Heel weinig eigenlijk, want hij kan mijn werk niet overnemen. Maar voor hem is dit een goede leerschool om te leren dat je 's ochtends op tijd je nest uit moet komen want je moet naar kantoor, om vergaderingen goed voor te bereiden zodat je niet voor lul staat, om creatief te zijn, om te ontdekken wat een handige werkwijze is en wat niet, wat je leuk vindt en wat niet, om om te leren gaan met heel veel verschillende persoonlijkheden binnen een organisatie.
Voor mij zijn dat nu juist de dingen die belangrijk zijn. Werkinhoudelijke zaken vind ik echt superondergeschikt. Die focus op presteren dat kan in het echte werkende leven nog genoeg.
donderdag 31 mei 2018 om 14:46
Houd goed voor ogen dat een stagiair lerende is en niet mag worden ingezet als volledig medewerker. je kunt hem dus ook niet langs dezelfde meetlat leggen.
Dit zei Asscher als minister ooit over de stage: 'Voor het verrichten van een stage is het van essentieel belang dat de werkzaamheden van een stagiair zich duidelijk onderscheiden ten opzichte van die van een ‘gewone werknemer’. De werkzaamheden van een gewone werknemer zijn hoofdzakelijk van productieve aard, gericht op het maken van omzet, winst of het behalen van doelen (et cetera).
Een stage is bij uitstek gericht op leren en niet op werken, de stagiair bezet een additionele plek en neemt dus geen plaats in die normaliter door een werknemer wordt bezet.'
Het is daarnaast ook nog de vraag waar zijn ambities liggen en of wat jij voor hem wil ook zijn wens is.
Ik begeleid nu zelf iemand die strak en kort door de bocht is maar ten aanzien van conclusies trekken wel goed en scherp. Terwijl ik zelf alles juridisch dicht motiveer. Ik probeer haar te begeleiden tot werk wat goed genoeg is met ruimte voor eigen stijl.
Ik raad je aan om je stagiair ruimte te geven en om aandacht te schenken aan wat hij wil. Wat hij wil leren en ontwikkelen eigen stijl die voldoet aan de bedrijfsnormen ipv aan jouw normen.
Dit zei Asscher als minister ooit over de stage: 'Voor het verrichten van een stage is het van essentieel belang dat de werkzaamheden van een stagiair zich duidelijk onderscheiden ten opzichte van die van een ‘gewone werknemer’. De werkzaamheden van een gewone werknemer zijn hoofdzakelijk van productieve aard, gericht op het maken van omzet, winst of het behalen van doelen (et cetera).
Een stage is bij uitstek gericht op leren en niet op werken, de stagiair bezet een additionele plek en neemt dus geen plaats in die normaliter door een werknemer wordt bezet.'
Het is daarnaast ook nog de vraag waar zijn ambities liggen en of wat jij voor hem wil ook zijn wens is.
Ik begeleid nu zelf iemand die strak en kort door de bocht is maar ten aanzien van conclusies trekken wel goed en scherp. Terwijl ik zelf alles juridisch dicht motiveer. Ik probeer haar te begeleiden tot werk wat goed genoeg is met ruimte voor eigen stijl.
Ik raad je aan om je stagiair ruimte te geven en om aandacht te schenken aan wat hij wil. Wat hij wil leren en ontwikkelen eigen stijl die voldoet aan de bedrijfsnormen ipv aan jouw normen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 31 mei 2018 om 15:06
donderdag 31 mei 2018 om 15:07
Hoi hoi TO
Momenteel ben ik ook een stagiaire en misschien helpt t als een beetje uit leg hoe ik mij bijvoorbeeld zou voelen als jij mijn stagebegeleider zou zijn
zie het als positieve feedback 
ik vind het moeilijk om dingen op een aardige en niet-snibbige manier te zeggen eerlijk van je dat je dat toe durft te geven, misschien is het een idee om dit eens met je stagiaire te bespreken? Ik kan mijzelf namelijk heel goed voorstellen dat een "groentje" namelijk redelijk onzeker kan worden als er zo tegen hem/haar gesproken word.
Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen give him a break, wat voor jou wellicht erg simpel is is voor die jongen nieuw, hij is een stagiaire en heeft op dit moment een heleboel informatie die bij hem binnenkomt.
en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. je geeft aan dat je een micromanager bent, dat je project je kindje is, wellicht wil hij je laten zien dat hij ook oog voor detail kan hebben. Probeer dat snibberige eens te vervangen voor; fijn dat je daar naar wil kijken, maar op deze punten wil ik ons eerst storten. Zo'n zee van verschil en je maait hem niet gelijk zijn benen onder zijn lijf uit.
Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn. juist als het een onzekere jongen is is het belangrijk dat je bij je feedback aangeeft hoe en wat, heb je nog tips voor hem en wat deed hij juist wel goed? Is anders een feedbackformulier niet iets voor je? Wellicht is dit voor beide kanten makkelijker om jezelf ook te uiten?
Even een simpel voorbeeldje; ik ben redelijk assertief en niet verlegen, maar soms komt er gewoon teveel op 1 dag binnen, het blijft gewoonweg niet hangen. Ik vind het werkelijk verschrikkelijk dat ik dan iets opnieuw moet vragen, dan voel ik mij zo lomp! Mijn collega's vangen mij gelukkig goed op en geven aan dat zij het juist prettig vinden dat ik bij twijfel het gewoon opnieuw vraag, liever dat dan dat ik maar een beetje aan kloot met het risico dat er wat fout gaat
Het feit dat je deze vraag hier op het forum weglegd geeft aan dat je wellicht het antwoord zelf al wel een beetje weet, maar laat mij er wel bij zeggen dat ik het klasse vind dat je zo reflecteert. Mocht je vragen hebben over eventueel een feedbackformulier en hoe deze er uit ziet kan je het altijd aan mij vragen
Succes!
Momenteel ben ik ook een stagiaire en misschien helpt t als een beetje uit leg hoe ik mij bijvoorbeeld zou voelen als jij mijn stagebegeleider zou zijn
zie het als positieve feedback ik vind het moeilijk om dingen op een aardige en niet-snibbige manier te zeggen eerlijk van je dat je dat toe durft te geven, misschien is het een idee om dit eens met je stagiaire te bespreken? Ik kan mijzelf namelijk heel goed voorstellen dat een "groentje" namelijk redelijk onzeker kan worden als er zo tegen hem/haar gesproken word.
Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen give him a break, wat voor jou wellicht erg simpel is is voor die jongen nieuw, hij is een stagiaire en heeft op dit moment een heleboel informatie die bij hem binnenkomt.
en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. je geeft aan dat je een micromanager bent, dat je project je kindje is, wellicht wil hij je laten zien dat hij ook oog voor detail kan hebben. Probeer dat snibberige eens te vervangen voor; fijn dat je daar naar wil kijken, maar op deze punten wil ik ons eerst storten. Zo'n zee van verschil en je maait hem niet gelijk zijn benen onder zijn lijf uit.
Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn. juist als het een onzekere jongen is is het belangrijk dat je bij je feedback aangeeft hoe en wat, heb je nog tips voor hem en wat deed hij juist wel goed? Is anders een feedbackformulier niet iets voor je? Wellicht is dit voor beide kanten makkelijker om jezelf ook te uiten?
Even een simpel voorbeeldje; ik ben redelijk assertief en niet verlegen, maar soms komt er gewoon teveel op 1 dag binnen, het blijft gewoonweg niet hangen. Ik vind het werkelijk verschrikkelijk dat ik dan iets opnieuw moet vragen, dan voel ik mij zo lomp! Mijn collega's vangen mij gelukkig goed op en geven aan dat zij het juist prettig vinden dat ik bij twijfel het gewoon opnieuw vraag, liever dat dan dat ik maar een beetje aan kloot met het risico dat er wat fout gaat
Het feit dat je deze vraag hier op het forum weglegd geeft aan dat je wellicht het antwoord zelf al wel een beetje weet, maar laat mij er wel bij zeggen dat ik het klasse vind dat je zo reflecteert. Mocht je vragen hebben over eventueel een feedbackformulier en hoe deze er uit ziet kan je het altijd aan mij vragen
Succes!
anoniem_173507 wijzigde dit bericht op 31-05-2018 15:10
0.05% gewijzigd
donderdag 31 mei 2018 om 15:10
Bedankt allemaal voor alle verschillende inzichten. Vooral de tip dat ik hem een keer vraag hoe hij het écht zelf vindt gaan (hij heeft tot nu toe altijd het sociaal wenselijke antwoord gegeven omdat hij heel eager is voor de job) en waar hij zelf in wil groeien. En dat ik hem moet beoordelen als stagiair en niet als potentiele collega, al zou hij dat in zijn stadium van zijn studie nog best snel kunnen worden. Ik ben inderdaad iets teveel gefocust op de (ook al weer niet hele verre) toekomst. En er bovenop zitten, gaat inderdaad moeilijk samen met iemand leren hoofdzaken van bijzaken te onderscheiden.
Overigens waren een aantal mensen verbaasd over het feit dat hij zo beoordeeld wordt, maar voor zover ik weet, hoort een assessment zeker bij een stage. Mensen worden hier in ieder geval continue beoordeeld of ze wel/niet geschikt zijn voor een baan. Dat neemt niet weg dat ze best nog een 7 kunnen krijgen, maar wij willen alleen stagiaires aannemen die meer geïnteresseerd zijn in vervolgmogelijkheden dan in een cijfer dat aan de universiteit wordt doorgegeven. Hij heeft zelf al aangegeven erg geïnteresseerd te zijn in de baan en ik heb vanuit mijn eigen baas de nadrukkelijke tip gekregen om er goed op te letten, vandaar dat ik het teveel vanuit dat perspectief bekijk. Wij (mijn baas en ik) wilden voor dit specifieke project geen mensen aannemen die alleen aan het werk willen snuffelen, klokslag 18:00 weg willen en daarna met een oprot-6 willen afstuderen, maar mensen die echt geïnteresseerd zijn in de baan die er mogelijk na komt. Dit wist hij ook wel en hij weet dat hij hier wil werken. Dat bot houd ik hem ondertussen niet voor. Ik heb hem al verteld dat het een sollicitatieproces gaat worden i.p.v. direct aangenomen worden.
Ik zal me door een persoonlijke klik/vlotte babbel niet al teveel laten leiden en het alleen vanuit competenties bekijken waar de universiteit ook naar kijkt. Dit is ook wel een leermoment voor mezelf. Ik ben inderdaad iemand die veel op mijn manier wil en ik ben zeker gevoelig voor hiërarchie. Ik ben hard tegen mezelf en hard tegen anderen. Je ziet het hier wel vaker. Ik weet nog goed hoeveel last ik daar zelf van had toen ik mijn stage deed, dus vandaar dat ik erop probeer te letten.
Er wordt me steeds meer duidelijk. Bedankt allen!
Overigens waren een aantal mensen verbaasd over het feit dat hij zo beoordeeld wordt, maar voor zover ik weet, hoort een assessment zeker bij een stage. Mensen worden hier in ieder geval continue beoordeeld of ze wel/niet geschikt zijn voor een baan. Dat neemt niet weg dat ze best nog een 7 kunnen krijgen, maar wij willen alleen stagiaires aannemen die meer geïnteresseerd zijn in vervolgmogelijkheden dan in een cijfer dat aan de universiteit wordt doorgegeven. Hij heeft zelf al aangegeven erg geïnteresseerd te zijn in de baan en ik heb vanuit mijn eigen baas de nadrukkelijke tip gekregen om er goed op te letten, vandaar dat ik het teveel vanuit dat perspectief bekijk. Wij (mijn baas en ik) wilden voor dit specifieke project geen mensen aannemen die alleen aan het werk willen snuffelen, klokslag 18:00 weg willen en daarna met een oprot-6 willen afstuderen, maar mensen die echt geïnteresseerd zijn in de baan die er mogelijk na komt. Dit wist hij ook wel en hij weet dat hij hier wil werken. Dat bot houd ik hem ondertussen niet voor. Ik heb hem al verteld dat het een sollicitatieproces gaat worden i.p.v. direct aangenomen worden.
Ik zal me door een persoonlijke klik/vlotte babbel niet al teveel laten leiden en het alleen vanuit competenties bekijken waar de universiteit ook naar kijkt. Dit is ook wel een leermoment voor mezelf. Ik ben inderdaad iemand die veel op mijn manier wil en ik ben zeker gevoelig voor hiërarchie. Ik ben hard tegen mezelf en hard tegen anderen. Je ziet het hier wel vaker. Ik weet nog goed hoeveel last ik daar zelf van had toen ik mijn stage deed, dus vandaar dat ik erop probeer te letten.
Er wordt me steeds meer duidelijk. Bedankt allen!
donderdag 31 mei 2018 om 15:30
Deze reactie heb ik net gemist toen ik reageerde, maar wat een geweldige reactie met goede tips! Van iemand "aan de andere kant", waar ik niet eens zo lang geleden zelf heb gestaan. Het is zo simpel om in alle hectiek van een resultaatgerichte omgeving te vergeten dat dit voor iemand anders allemaal niet vanzelfsprekend is.spieker27 schreef: ↑31-05-2018 15:07Hoi hoi TO
Momenteel ben ik ook een stagiaire en misschien helpt t als een beetje uit leg hoe ik mij bijvoorbeeld zou voelen als jij mijn stagebegeleider zou zijn
ik vind het moeilijk om dingen op een aardige en niet-snibbige manier te zeggen eerlijk van je dat je dat toe durft te geven, misschien is het een idee om dit eens met je stagiaire te bespreken? Ik kan mijzelf namelijk heel goed voorstellen dat een "groentje" namelijk redelijk onzeker kan worden als er zo tegen hem/haar gesproken word.
Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen give him a break, wat voor jou wellicht erg simpel is is voor die jongen nieuw, hij is een stagiaire en heeft op dit moment een heleboel informatie die bij hem binnenkomt.
en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. je geeft aan dat je een micromanager bent, dat je project je kindje is, wellicht wil hij je laten zien dat hij ook oog voor detail kan hebben. Probeer dat snibberige eens te vervangen voor; fijn dat je daar naar wil kijken, maar op deze punten wil ik ons eerst storten. Zo'n zee van verschil en je maait hem niet gelijk zijn benen onder zijn lijf uit.
Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn. juist als het een onzekere jongen is is het belangrijk dat je bij je feedback aangeeft hoe en wat, heb je nog tips voor hem en wat deed hij juist wel goed? Is anders een feedbackformulier niet iets voor je? Wellicht is dit voor beide kanten makkelijker om jezelf ook te uiten?
Even een simpel voorbeeldje; ik ben redelijk assertief en niet verlegen, maar soms komt er gewoon teveel op 1 dag binnen, het blijft gewoonweg niet hangen. Ik vind het werkelijk verschrikkelijk dat ik dan iets opnieuw moet vragen, dan voel ik mij zo lomp! Mijn collega's vangen mij gelukkig goed op en geven aan dat zij het juist prettig vinden dat ik bij twijfel het gewoon opnieuw vraag, liever dat dan dat ik maar een beetje aan kloot met het risico dat er wat fout gaat
Het feit dat je deze vraag hier op het forum weglegd geeft aan dat je wellicht het antwoord zelf al wel een beetje weet, maar laat mij er wel bij zeggen dat ik het klasse vind dat je zo reflecteert. Mocht je vragen hebben over eventueel een feedbackformulier en hoe deze er uit ziet kan je het altijd aan mij vragen
Succes!
Ik stel de vraag inderdaad omdat ik niet iemand wil zijn waar een student nare herinneringen aan overhoudt. Mijn vorige stagiaires hebben me op hun verjaardagsborrels uitgenodigd, dus die hebben in ieder geval geen trauma's aan me overgehouden. Nu even voorkomen dat deze jongen inklapt (en hopelijk het beste uit hem halen)!
donderdag 31 mei 2018 om 15:35
Zeg hem ook eens wat hij goed dort ipv van alleen kritiek. Indien de verwachtingen zo zijn als bij een gewone werknemer en hij moet ook nog meer dan normale uren maken dan neem ik aan dat hij minimaal minimum loon krijgt?
Een stagiair kan altijd bedenken dat het werk en/of de bedrijfscultuur toch niet past. Dan is het geen sukkels maar iemand die gebaat is bij een andere weg dan die jij hebt gekozen.
Je maakt mensen niet zelfstandig door te eisen dat zij een kopie van jezelf worden.
Een stagiair kan altijd bedenken dat het werk en/of de bedrijfscultuur toch niet past. Dan is het geen sukkels maar iemand die gebaat is bij een andere weg dan die jij hebt gekozen.
Je maakt mensen niet zelfstandig door te eisen dat zij een kopie van jezelf worden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 31 mei 2018 om 15:53
Snibbig reageren is enorm onprofessioneel. Ook buiten je werk. Praat er gewoon over. Maak jouw issues niet iemand anders zijn issues door te gaan lopen afsnauwen. Snibbig/kribbig/sneren/snauwen = Ik weet niet hoe mijn emoties op een normale manier te uiten.
Ik vind dat je op dat gebied geen goede stagebegeleidster bent en niet zou moeten zijn.
Ik vind dat je op dat gebied geen goede stagebegeleidster bent en niet zou moeten zijn.
Bros before hoes
donderdag 31 mei 2018 om 16:26
Ik kan mij niet voorstellen dat deze jongen een trauma van jou zal overhoudenmma90 schreef: ↑31-05-2018 15:30Deze reactie heb ik net gemist toen ik reageerde, maar wat een geweldige reactie met goede tips! Van iemand "aan de andere kant", waar ik niet eens zo lang geleden zelf heb gestaan. Het is zo simpel om in alle hectiek van een resultaatgerichte omgeving te vergeten dat dit voor iemand anders allemaal niet vanzelfsprekend is.
Ik stel de vraag inderdaad omdat ik niet iemand wil zijn waar een student nare herinneringen aan overhoudt. Mijn vorige stagiaires hebben me op hun verjaardagsborrels uitgenodigd, dus die hebben in ieder geval geen trauma's aan me overgehouden. Nu even voorkomen dat deze jongen inklapt (en hopelijk het beste uit hem halen)!
je erkent jou "probleem" vraagt om de mening hierover en uit alle reacties die ik lees van jou zie ik dat je hier echt wel iets mee ga doen. Geloof mij, zo verkeerd doe je het niet hoor! het is ook niet makkelijk om een stagebegeleidster te zijn, je moet echt terug schakelen en zelf goed stapsgewijs uit kunnen leggen waarom je iets doet. En dat kan erg lastig zijn als een handeling voor jou practisch automatisme is. Don't beat yourself up! Je doet het prima
donderdag 31 mei 2018 om 16:31
donderdag 31 mei 2018 om 16:35
Dat dus.lise1985 schreef: ↑31-05-2018 16:31Ik vind uit je reactie vooral blijken dat jullie bedrijf niet geschikt lijkt om stagiaires op te leiden. Jullie lijken ze meer te zien als potentiële werknemers die hun stage-tijd moeten gebruiken als proeftijd om te laten zien wat ze waard zijn.
Ik mis hierin het leer-aspect.
Ze worden gewoon als arbeidskrachten ingezet.
donderdag 31 mei 2018 om 17:01
Dit!lise1985 schreef: ↑31-05-2018 16:31Ik vind uit je reactie vooral blijken dat jullie bedrijf niet geschikt lijkt om stagiaires op te leiden. Jullie lijken ze meer te zien als potentiële werknemers die hun stage-tijd moeten gebruiken als proeftijd om te laten zien wat ze waard zijn.
Ik mis hierin het leer-aspect.
Bros before hoes
donderdag 31 mei 2018 om 17:40
Ik vervolgens begin je waarom je al zo op werk niveau denkt. Nogmaals. Hij is nog steeds niet afgestudeerd. Hij zou nu de tools aangerijkt moeten krijgen om straks als echte werknemer mee te krijgen. Jij wil straks volledig op zijn werk kunnen vertrouwen. Maar je wilt dat hij het met een keer uitleggen weet. Dat doe je bij een al werkend iemand.mma90 schreef: ↑31-05-2018 15:10Bedankt allemaal voor alle verschillende inzichten. Vooral de tip dat ik hem een keer vraag hoe hij het écht zelf vindt gaan (hij heeft tot nu toe altijd het sociaal wenselijke antwoord gegeven omdat hij heel eager is voor de job) en waar hij zelf in wil groeien. En dat ik hem moet beoordelen als stagiair en niet als potentiele collega, al zou hij dat in zijn stadium van zijn studie nog best snel kunnen worden.
De meest ideale wereld lijkt me waarin dat samen gaat. Wanneer je je bedrijf belangrijker vind dan het feit dat een stagiair zijn studie haalt ben je niet echt een behulpzame stage begeleider..Ik ben inderdaad iets teveel gefocust op de (ook al weer niet hele verre) toekomst. En er bovenop zitten, gaat inderdaad moeilijk samen met iemand leren hoofdzaken van bijzaken te onderscheiden.
Overigens waren een aantal mensen verbaasd over het feit dat hij zo beoordeeld wordt, maar voor zover ik weet, hoort een assessment zeker bij een stage. Mensen worden hier in ieder geval continue beoordeeld of ze wel/niet geschikt zijn voor een baan. Dat neemt niet weg dat ze best nog een 7 kunnen krijgen, maar wij willen alleen stagiaires aannemen die meer geïnteresseerd zijn in vervolgmogelijkheden dan in een cijfer dat aan de universiteit wordt doorgegeven.
Dus wanneer je niet per definitie bij jullie bedrijf wil blijven heb je een zesjes mentaliteit?Hij heeft zelf al aangegeven erg geïnteresseerd te zijn in de baan en ik heb vanuit mijn eigen baas de nadrukkelijke tip gekregen om er goed op te letten, vandaar dat ik het teveel vanuit dat perspectief bekijk. Wij (mijn baas en ik) wilden voor dit specifieke project geen mensen aannemen die alleen aan het werk willen snuffelen, klokslag 18:00 weg willen en daarna met een oprot-6 willen afstuderen, maar mensen die echt geïnteresseerd zijn in de baan die er mogelijk na komt. Dit wist hij ook wel en hij weet dat hij hier wil werken. Dat bot houd ik hem ondertussen niet voor. Ik heb hem al verteld dat het een sollicitatieproces gaat worden i.p.v. direct aangenomen worden.
Maar hoe wil je er nu precies op gaan letten dan?Ik zal me door een persoonlijke klik/vlotte babbel niet al teveel laten leiden en het alleen vanuit competenties bekijken waar de universiteit ook naar kijkt. Dit is ook wel een leermoment voor mezelf. Ik ben inderdaad iemand die veel op mijn manier wil en ik ben zeker gevoelig voor hiërarchie. Ik ben hard tegen mezelf en hard tegen anderen. Je ziet het hier wel vaker. Ik weet nog goed hoeveel last ik daar zelf van had toen ik mijn stage deed, dus vandaar dat ik erop probeer te letten.
Er wordt me steeds meer duidelijk. Bedankt allen!
donderdag 31 mei 2018 om 17:54
Ik vond hoofd- en bijzaken scheiden tijdens stage en eerste werkjaar ook lastig. Vond zo'n werkomgeving sowieso erg wennen en bij mij heeft het ook even geduurd voor ik lekker op weg was op mijn werk. Een positieve collega waarmee het goed klikte heeft mij daar heel erg bij geholpen qua feedback en dergelijke.mma90 schreef: ↑31-05-2018 12:22Hij luistert namelijk ook niet goed. We hebben een wekelijks overleg en vaak stelt hij dan dezelfde vragen die we op het vorige overleg ook hadden. Vandaag beantwoordde ik een vraag en maakte ik daarna een opmerking “maar dat heb ik al 2-3 keer gezegd, dus doe maar wat jij zelf het beste vindt”. Hij vindt het moeilijk om hoofdzaken en bijzaken uit elkaar te halen en ik reageer soms ook snibbig als hij zich heel erg op een pietepeuterig detail heeft gericht waar we niets mee gaan doen. Ik ben soms bang dat mijn directe collega’s veel aardiger waren geweest tegen hun studenten (die hebben ze overigens niet).
Wat hoofd en bijzaken scheiden overigens nog lastiger maakt, is als het op de manier van iemand anders moet (wat ze niet door hebben, maar als je het op een andere manier probeert te doen merk je dat ze het toch minder goed vinden).
Vind het trouwens goed dat hij vragen blijft stellen ondanks die antwoorden van je. Blijkbaar ervaart hij ook dat hij vastloopt, maar lukt het nog niet om de juiste vragen te stellen om er achter te komen waar dan precies. Als je sneren terugkrijgt gaat dat ook niet lukken, dus wel begrijpelijk.
Als iemand naar mij sneert ben ik ook niet meer zo in voor small talk en zit sowieso dan niet meer erg lekker in mijn vel op een plek waar men zo met mij omgaat. Van een collega kun je verwachten dat die proactief is in het feedback geven aan jou als ze met zoiets zitten, maar dat een stagiair zich niet zo goed raad weet met de situatie kun je hem niet kwalijk nemen.mma90 schreef: ↑31-05-2018 12:22Wat ik ook moeilijk vind, is dat het een stille jongen is waar verder niet zoveel aan sociale gesprekken uit komt, waardoor het moeilijk is om het ijs te breken bij hem en dingen op een meer ontspannen manier te vertellen. Aan de andere kant maakt dit me juist weer bezorgder dat als ik te hard tegen hem ben, hij nog minder uit zijn stulp durft te komen en zichzelf niet durft te zijn.
Ben ik te hard? Soms vraag ik me ook af hoe ik was toen ik met deze baan begon. Ik was ook een groentje die nergens iets van begreep en het gevoel had dat ik aan het verdrinken was in al mijn onzekerheid + taken, dus misschien moet ik me iets meer inleven? Of vinden jullie dit normaal?
donderdag 31 mei 2018 om 18:00
En dat moment ook even aangegrepen om feedback te geven over het waarom? Wel zo fair, dan kan hij tijdens stage ook aan verbeterpunten werken.
Vond de post van spieker trouwens erg goed.
donderdag 31 mei 2018 om 18:13
Het gaat met name om deze afdeling. En om die reden komen hier eigenlijk ook weinig stagiaires. Als we mails krijgen van een student, verwijzen we die student meestal door naar andere afdelingen (als ze willen), waar veel meer stagiaires worden aangenomen. De stagiaires die hier komen, zijn vaak op een andere afdeling begonnen en via aanbevelingen en eigen interesse/ambitie bij ons terecht gekomen. Ook deze huidige stagiaire heeft hiervoor een andere stage in hetzelfde bedrijf gelopen. Neemt niet weg dat hij inderdaad nog steeds lerende is.lise1985 schreef: ↑31-05-2018 16:31Ik vind uit je reactie vooral blijken dat jullie bedrijf niet geschikt lijkt om stagiaires op te leiden. Jullie lijken ze meer te zien als potentiële werknemers die hun stage-tijd moeten gebruiken als proeftijd om te laten zien wat ze waard zijn.
Ik mis hierin het leer-aspect.
Er worden wel regelmatig cursussen voor ze georganiseerd en stagiaire-dagen etc., dus het bedrijf is er wel echt goed mee bezig.
donderdag 31 mei 2018 om 18:23
Helemaal waar, al was hij zo vanaf dag 1. Sommige mensen kijken sowieso wat langer de kat uit de boom voor ze loskomen, maar bij hem zat er vanaf het begin ook weinig mimiek in zijn gezicht etc. waardoor hij awkward was. Een collega van me vroeg hem wat zijn hobby's waren en zijn antwoord was "niks, ik ben eigenlijk best saai". Toen de collega lachte, omdat ze dacht dat het een grap was, keek hij haar droog aan. Dat soort dingen. Maar dat hoeft natuurlijk totaal niets over zijn competenties te zeggen (voor het afstuderen)! En mensen kunnen natuurlijk groeien en veranderen etc. En ik wil niet iemand worden die mensen erop afrekent omdat ze niet bij de borrel waren ofzo, dus ik moet er zelf ook op letten.MargjeM schreef: ↑31-05-2018 17:54Ik vond hoofd- en bijzaken scheiden tijdens stage en eerste werkjaar ook lastig. Vond zo'n werkomgeving sowieso erg wennen en bij mij heeft het ook even geduurd voor ik lekker op weg was op mijn werk. Een positieve collega waarmee het goed klikte heeft mij daar heel erg bij geholpen qua feedback en dergelijke.
Is het ook!
Wat hoofd en bijzaken scheiden overigens nog lastiger maakt, is als het op de manier van iemand anders moet (wat ze niet door hebben, maar als je het op een andere manier probeert te doen merk je dat ze het toch minder goed vinden).
Vind het trouwens goed dat hij vragen blijft stellen ondanks die antwoorden van je. Blijkbaar ervaart hij ook dat hij vastloopt, maar lukt het nog niet om de juiste vragen te stellen om er achter te komen waar dan precies. Als je sneren terugkrijgt gaat dat ook niet lukken, dus wel begrijpelijk.
Van de antwoorden op het forum zie ik nu ook beter in waarom hij soms zo pietepeuterig is. Hij ziet natuurlijk hoeveel het uitmaakt voor me. Ik waardeer het nu eigenlijk veel meer. Overigens sneer ik niet echt, maar is het meer een botte ondertoon in mijn antwoorden, wat natuurlijk ook niet helpt.
Als iemand naar mij sneert ben ik ook niet meer zo in voor small talk en zit sowieso dan niet meer erg lekker in mijn vel op een plek waar men zo met mij omgaat.
Van een collega kun je verwachten dat die proactief is in het feedback geven aan jou als ze met zoiets zitten, maar dat een stagiair zich niet zo goed raad weet met de situatie kun je hem niet kwalijk nemen.
Herkenbaar van mijn eigen stage. Nuttig om dit zo te horen.